장음표시 사용
591쪽
DA IVsTΑ Η ΑΕ LEr. PUNITIONET t. Nam frem peccanter qUi ecclesiam non audierit Saluatoriar non iubet ampliUS corripi, ZUt admoneri sed hr1 illum tanquam ethnicum,&publicanum. Haereticus autem ecclesiam non audit quia illius sinian dici pere contemnit, suo tili uult inniti iudicio. Alioqui si eccieliam audiret,nequaquam haereticus esset. EX quopperiri sine conuincn ur haereticum hominem non esse necessario secrete admonendum antequam publice de. Dunctetur. Nam cum primam ille factus est 'arreticus, transit Jt totum ordinem correptionis fraternae a Chrosaluatore nro 1nstituturn, dc costituit se in ultimo illius ordinis gradu qJ tam pertinaciter suam uult haere intueri,ut millam totius catholicae ecclesiae simam rehcere non uereatur. Praeterea ille ordo correptionis a Mosaluatore nPo institutus circa solos fres seruari precipit, ob quam cana ordo correptaonis fraternae ab omnibus Mat. 18 appellari solet. Si peccauerit in te se tuus inquit Saluator lap)corripe eum inter te Jcipira solum. Quibus uera his ut apertissimam eii non. Oem peccantem in nos sed sol um Rem corripere nobis praecepit Haeretici aut non cessentur ne elibus Christianis fres sed extranei,quia suo arbitrio a domo Dei us est eccria recedentes iam non
filia De quemadmodum Christiani,dser Sc siunused filii
diaboli,qui pr mendacia ab ipsa summa ueritate appellatur. Et certe qui bene Euangelia Sc apostologi epras Io ,3 circunspexerit,aperte intelliget solos Chrianos uocari inter se fres,quippe qui eudem prem lint,videl1cet Ded quem colunt, & eandem inrem,hoc est sanctam ecchain qua per baptismum renati sunt.Et ut alia multa testimonia omittam) illud est apertissimum quod in prior: ad Corinthios epra Paulus ait. Siquis se nominatur, is
quit ili fornicator aut avarus, aut idolis seruies,aut 3ledicus,aut ebriosius,aut rapax cum simoi nec cibum sumere. Post quae uerba statim subluxit. Quid mihi de hi qui foris sunt iudicare Quibus uerbis omnes non Chri stianos expressis: quia omnes illi fotis sunt extra ecclP
592쪽
L1BER SECUNDUS. ago sum. Et inde ex Oppcsto sequitur illum solos X planos di Lisse secti qm ad distinctionem statru quos prius no ininauerat,iac dicerce eOS qui Christiani non sint, no es se inter Chrutianos recessendos,addidit. Quid mihi de his qui foras si int iudicarec Unde Theopha lactus praedi- Theobcta Pauli uerba anter retas Ast. Recte autem dixit. Qui ir uocatur uippe cui fratr S duta X at nome sit reliquia,
nec intactitate e sit se qua hisce sit malis obnoxius. Quid enim mihi de ins qua foris fiunt iudicare Q 11 Hris sint gent1les dixit &aQola S Ceditos: qui uero interius Chri-1eianos, perinde ac ii dicRti emanem equide nunc eo inqui exterioreS sunt alloquor id. Daeges meas excederet. Superuacaneum agitur Christi praecepta illis iniungere qui extra Christi Aulam dIuagantur. Quam unq;.n.lex
disserit, his qui lub lege sunt dasserit. Haec ille. Cum agit
seli Cliti sciani sint Ipsis hristianis fres, conuincitur in de ut ordo ille correptionis fratern ς quem circa frena in nos peccantem Saluatoriar seruar: praecepit,non stri cessatio c1rca haereis cum hominem seruandus. Q h cum alle Lon lit Chriam hom1nis se, non est necesse XDanu hominem ill nanc impendere misericordiam, quam saluatorris tribus peccantibus eXh Iberi prscep: z. Nolo euem dicere Chlianum homine non teneti ad correptionem ullam Iudam aut gentili aut haeretico praestanda. um correptio pctoris absolute Sc sine ulla circunstantia lurnpta,est de Iege naturae &inde necesse e sit ut om Πα oblIget,& circa omnes siue Xpianos siue infideles. Zm 1icut Chrianus tenetur si potest 1nfidelem aper, cui e corporalis mortis eripere ta etiam tenetur illum si a periculo mortis spualis liberare. Omnes. n.siue ariani siue gentiles simus ut ex parabola Samaritani Πηtatur proΣimi murcem celemur:&inde sequitur ut Luc. I S te inuicem iuuare teneantur: quia uniculo mada
rOLectus iis illum in correptionis ordinem quem
593쪽
DE IUSTA HAERET. ΡVNITIONE saluator nr in Evangelio expressit, non obligatur Chii stianus homo erga infideles seruare,qm illi ires no sunt. Sed ne haec ex meo im cerebro me di Σiisse quis putet, testimonia aliquo3ς lacroN doctON non contemnendae authoritatis proferam qui hanc sanam docuerui.Theo phil actus.n.uerba illa Chri saluatoris nri quibus apud Tbco. Matth. ordinem illum, fraternae correptioniS expressit,
interpretans ait.Sermonem contra offendiculum danates ualde extendera nunc Sc eos qui offenduntur cornigst.Vt.n.tu qui offenderis non omnino cadas , a offendentem, uete,habituyuet dixit, uolo & te qui offenderis,aueguere eos qui te iniuria assiciunt,si fuerint Miani. Etenisiquis non baptizatus iniuria assicia tunc ab eo te sub ducas. Si autem friargue eum. Hsc Theophil actus. Quibus uerbis aperte d1xit infideles non est e Christianostsses,ac proinde non esse illo fraternae correption13 ordine admonendos.Tertullianus in l1bro de praescripudii 'Tenub bus haereticomait. Fides nostra obsequium apostolo
deber,prohibentiqones inire, nouis uocibuSaureS Accomodare,haereticum post unam correptionem conuenire,non post disputationem. Adeo interdixit disputationem,correptionem designans causa haeretici conue niendi. Et hoc unam.f.quia non est: Christianus. Nemore Christiani semel Sc iteM, Sc lub duobus aut tribus testibus castigandus uideretur, cum ob hoc sit cassigan dus ps quod non fit cum illo d1sputandum. Haec Ter tullianus.Et Angustinus sermone 16. de uerbis Drat, in terpretans illa uerba saluatoris, si ecclesiam non audio
rit,sit tibi sicut ethnicus & publicanus,ait. Noli illia de
putare iam in numero fratrum tuoR, nec ideo infatu
eius negligenda est.Nam S ipsos ethnicos i.getiles Spaganos innumero quidem fratrum non deputamus, sed in eoisi salutem inquirimus. Haec Augustin. Si ethnici ut Augustinus censet non computatur inter fratres 1 opus est ut nec haeretici inter fres deputentur: qui Zstuat extra ecclesiam sicut 1lli. Et inde necessario sequi i
594쪽
I. I g E R S E C V N D V s. 28rutilla correptioni S Ordo non sit circa haereticos seruanadus quem circa solos ireS Xps seruari praecepit. Secunda conclusio. 1 estiS qui Iecreto nouit aliquem lapsum
esse in haeresim,&nescit an fit haereticuS, ut puta sanie scit an ex ignoratia an eΣ malitia errauerit, nescit etiamatist in errore suo pertinax aut forte si admoneat errorem suum deseret, tenetur allum secret6 corripere antequam illum nidici denuntiet.Haec conclusio probatur. Si testicon 1taret illum ex ignorancia Sc non ex malitia errasse, teneretur illum secreto 'corripere& admonere antequam denunciaret: quia nullus debet iudici denu clare 1llum ratione aut nomine criminis quem certo scit in opere non peccasse,aut de cuius peccato dubitat,do nec certior nat de illo nisi forte suspicio esset uiolenta et
caulas Ill1us, ut ille re bene circunspecita possit reip. utilitati prospicere. Si in talis timor non e1raniuste a e rei qui illum quem certo sat, in opere non peccasse aut ce cuius peccato dubitat, coram iudice uelut reum ma Dre1taret. Oportet.n.este certum de crimine illius Qu1 Extat accusandus aut denunc1andus esit. Nam lapIenS ait. Pri usquam terroges ne uitupereSquenquam. EX QUO ADte
colligitur amuste agere qui denuciat vidici lapsium in heelim n certo scit 1llum ex pura ignorantra & non ex ma
d Vir . se renetur illum docere, ut ab errore illum
ouertrit.Et inde ulteratis sequitur ut idem prorsus facere eatur testIS qn prorsus ignorat an ex ignorantia an malicia erraue t. Nam regula christiana ct regula vi
595쪽
DE IUSTA HAERET. Pu NITIONE ignorantiam,lucratus erit testis alam illiuS quem ab euerore auertit. Si uero correptionem negle erit, Zc noluetarit admonitioni obteperare,tunc iam manifesita erit tetasti illius pertinacia dc malitia,prssertim si h pesis est manifesta& admonitio fuit sufficiens,iuxta ea i superius hhro I. cao. diximus,ubi de legitima admonitione tractauimus. Cum igitur post admonitione suam testas talem illum esse intellexeri non opus est ut testis ad secudum gradum fraternae correptionis pcedat,adhibens unum aut duos testes,sed statim illum iudici denuo abi Quia cum pertinacem esse constetes mutet constare debet illum non esse paratum ecclesiae obedire Ec inde sequitur ut deinceps non iam tanquam irem,sed tanquam ethnicum, Jc publicanum illulire debeat. Probatur adhuc
dicta secunda conclusio. Omnia qui ex cOi theologorustia sunt ex parte corripientis requisita,ut correptio haterna fit illi obligatoria, coueniunt limos testi ,ergo testis ille tenetur secretes corripere illum quem scit lapsum ee in haeresim,nescies an ex malitia errauerit. Tria sunt qui Omnes theologi docent esse requisita ex parte corripi tis,in correptio fraterna sit illi obligatoria,uidelicet cognitio peccati,speS emendae, Scipis opportunitas. Haec omnia coueniunt illi testi. Primum patet, quia cognitio
Peccati quς req uiritur de sufficit est ut sciat illum ei Ie 1n
Peccato aut in peraculo peccati, Sc aliqui dicunt satiseeut dubitet de peccato illius. yalitercunque seres hea talem cogn1tionem habet testis qui scit fratrem lapsum esse inhaeresim. Altatuet quod est spes emendationis, ceretum est inesse testi. quia cuille alterius pertinacia ign0 ret,non est cur de illius emedatione desperet. Tertium denique quod est opportunitas, in ipsius testis arbitrio repositum est: quia si ipse corripere optat,facile poterit
corripie di opportunitatem captare.Ex quibus Οmsi aperte conuincitur ut testis ille qui secreto nouit aliquς Iapsum esse in haeresim nesciens an ex ignorantia An ex malitia errauerit teneatur illum secreto corripere et a
596쪽
LI AER s E C V N D V S. 28a monere ante quam illum iudici denunciet.Sed haec cor eptio 3c admonitio no est diu Orogadased qua citius comode potuerit facienda ne si diu prorogetur danum forte inde eueniat reip.ut puta si ille de quo testis igno rat uerus esset haeretacus & occulte Sc latenter ut tapeilli facere solent)suas in populo effunderet haereses.
An filius accusans aliquem patentum Iborum de haeresi , sit ob taelibreundus ab bis patris quae propter parentis barsim simi illi a iure inflicta. Cap. XXVI.
Postquam totum hoc opus,de iusta haeret1coN punitione,absoluera,iuuenem quendam in sacramentali co tessione peccata sua malii referetem,audIre contigi Gue cum de rebus ad fidem Sc christianam religionem spe contibus interrogarem, Inuenissem l rectam illum Sccatholicam fidem tenere: quatiavi deinde ab illo an hae reticum aliquem latentem agnosceret, Scan cu aliquo huiusmodi couersationem aliquam habu1sset.Cui qua fioni radens,aperte dixit se scire patrem suum esse hinret .um,ppea quod illum in fide adeo pertinaciter errare uidera ut 1spe an eo admonitus,nunqua alle uoluerit errorem suum desererer imo' potius contra pater, nite' hatur eudem filium in errorem suum trahere. Hoc egori id ens,hortabar filium,ut patris crimen qualibet occultum n quisitoribus reuelaret,&quamuis id necessano esse fac1endum multis euidentibus ronabus couincerem,nuquam in ut id facere uellet lis persuadere potui. am hoc scuto se tuebatur, in non exst decenS ne ron3turalis patiebatur,ut filius patrem ad mortem duce re Ueinde sibi ipsi nocere dicebat si patris crimen reuepit et,quia non poterat ut dicebat patris crimen reue
a re quin sibi ipsi iniuriam inferret, &sic suo se gladior3ΠSto aeret. Omnia siquidem patris bona a fisco ap-ς enda, sic paterna haered1tate se priuandu fo-
eniebat.Infamiam quae ex paterno crimine contra'
a 'ra non in solo patre constituendam, sed usque 3ς ipluin ict filios S nepotes suos deducendam me' Nn Σ
597쪽
tuebat.Dicebat ital libenti animo se patris haere m te uelatuIst,nisi hac uia ta graue incomodum sibi ipsi pallaret.Ob hanc igitur cam,patris haeresim filencio suo tegere,se uelle dicebat,ut suo honori Ospiceret. Ego in con tra nitebar dicens no esse uero simile, ut filius qui zelo fidei christianae accensus prem de crimine haeresis cora iudice accusesiet,eiΩdem plectatur poenis, cibus fi nullusuete fidei testimoniu dedisset,pleeteretur.Vera ille d1ccs meis minime fidens,in sua perstitit ita dicens, se nunc patris haeresim reuelatus ,nala prius sibi constare se ob hanc caminos infamia Sc ab o1 in comodo liberadum. Occasione igitur accepta, ex tunc apud me metipsum statui, speciale huic operi addere caprm , in quo de hac
re,iuxta id quod po11um,diisererem. Nam Sc tires naeca' tutis petitis,quibus plusquam theologiS couenit,duciatienda foret,nil id obitat ut ego fio theolog IS experiar quid in hac parte ex illogi lectIone praestare pollim. Circa quam rem,duo ut censeo)duo1a discutienda uidentur. Primum est,an talis pr sic a ' filio iud1ci oblatus, 11t eadem Pana punaedus,qua,n a quolibet al1o fuisset accusatus, puniretur. AlteIς est, an filius hic patre de haeresi accusans Sc conuincens, fit ob hoc absoluendus abolabus poenis,quae fi*s haereticon sunt a iure inflictae. Orca primi dis 3 rnsionem, ioc ante ola laciendum e1t hindametum,lege sancitum et se,ut filius qui ad mortem canandus esset,si a' patre offeratur iud3ci, no sit morte ted alia mitiori poena puniedus. Nam hoc colligunt Iurnperit1,exillo quod Martianus imperator ait, In l. 'InmeSaarum,parag. desertorem .side re inst. sic viqinea S. Deesertorem a a' patre suo fuerit oblatus, in deteriorem, nisluia diuus Plus dari iussi ne uideat inquit pater ad supplicium filium obtulisse.biscilla. Et idem dr m .l. Qua cu
hus ossius colligunt iurispentii ut quoties tam od c
598쪽
t I 8 ER SEC DV s. et smen aliquod esset morte plectedussi a pre iudici offeratur,no sit morte,sed alia mitiori poena puniedus, et scritiienqcr filius comisisse fuistet crimen laeta maiestatis.
Ita enim docet Salice. in LPropter inlidias. C.qui accusare non piat. Et FelinuS in cap. accusasti,extra de accu
satio.dicit a d si pr accusat filium de crimine Iar rem testati princeps debet ei parcere. Qct'Felini dictum est modeste interpretandum ita ut princeps debeat illi parcere mitiorem illi infligendo poenam: no aut uniuersam ab illo poenam auferendo. Ideo cautius ut ego censeo Salicetus locutus est,dicens fit u mitius esse puniendia. Eandem smam confirmat Hait nolom sus Cepola istis cautelis,cautesa.1.Eidem Biar subscribit Hippolytus dei larsiliis,in.l. 1.paragrapho. Ad.q.Ede qu sitio. Et hi duo ultimi citant Rai mundum de Fortiu1o,& Paul.de Cast.in dicta.I.Propter inlidias, eandem sententiam docere, Scin diuersis casibus ita fieri oportere, illos conlatui fle. Eandem smam docet Alciatus in tractatu de prae sumptionibus, praesumptione quarta. Hoc igitur laeto fundamento,eX eo ut ego sentio) colligere oportet, ut idem etiam sit facie dum cum patre laeta maiestatis reo,
quem filius iudici offerret,ita ut ps sic a filio oblatus,nost morte plectendus,sed alia mitiori poena puniendUS, Haec aut consequentia inde est manifesta quod eadem est ratio hic Ec ibi. Ca. n. quae redditur in illo paragr.Desertorem,ut sit filio parcendum, est ista: ne uideatur prad suppliciu filium obtulisse. At seque iusta imo iustior ratio est,ut filius non uideatur prem ad supplicium ob tuli Je. Namulto grauius est redurius ut filius prem ad Ppplicium osterat,quam pr filium.Filius quidem a' prerecepit esse,&ob hanc causam tenetur prem tanquam
principium suae existentiae diligereti illi cum indiguerit ubuenire.Pp aut nihil quod ad sui consistenti aptineat, R uno recepit. Ob hanc causam filius tenetur obedire pa pater aut non tenetur obedire filio. Fateor qui de paxςytra ex quada naturali inclinatione, quae a sensualita'
599쪽
DE IV sT A HAERET. PUNITIO M g. te 3c non a naturali rone procedi magis diligere Rio, suos,qua parentes propriOS,imo magis qua se ipsos: Vainclinatio naturalis cuiuscunque rei,est magis ad conseruationem speciei qua ad conseruatione alterius indiui dui. Magis autem conseruatur species humana peruiti filiom,qui sunt magis apti ad gnationem Sc longius ui uere dc gnare pnt: quam per uitam parentum, qui iuria communem uitae decursum breuiorem sunt habituri uitam.Et hinc euenit,ut semper parentes longiorem optent uitam filijs quam parentibus sivis, imo saepe c, tibi ipsis.Et hoc est qS dici solet,amore magis descedere,*αω.ra ascendere.Et ob hac causam pater ut Paulus ait thesaurizat filiis, quia diutius illi uiuere praesumtitur,& ut si forte illis paruulis existentibus patrem mori contingat, reliquat illis unde alimentalire possint. Fil1us autem non thesaurizat pri,quia non praesumstur illum longiorem uitam quam filius habiturum, cui uiuenti semper filius subuenire tenebitur. Quamuis autem quisl magis inclinetur ad fili) quam ad parentis dile stionem,hoc in non obstat,quin filius magis teneatur subuenire patri suo extremam necessitate patienti,cb filio proprio qui eadem pateretur neccistatem. Nam et si maior fit inclinatio ad filium maior in est obligatio ad prem. Quia obligationeS Praecepto non mensurantur per inclinationes nataraleS ad reS quae praecipiunt,ita ut ad rem illam sit quis que magis obligatus ad quam magis a natura inclinat, praesertim si est inclinatio a' sensualitate Sc non frone
procedens. Multa enim sunt ad quae natura integra non per peceatum uitiata nos inclinat, quae tamen nubia obligatione facere tenemur,imol multo melius et beatius erit illa omittere. Na ut alia omitta) natura integra S non uitiata inclinat ad coitum pse conseruatione spe ciet humanae, quae naturaliter conseruari non potest ny si mares cum foeminis coeutes generent alios homineS Ad hunc tamen coitum non omnes obligantur, sed illi
soli qui se matrimonio iungentes sibi inuicem ad hunc'
600쪽
LI AER I EC V N D v s. 284uctu fidem dederunt.Inclinatio et naturalis est,ut qui s. suo proximo patienti compatiatur,&egeti subueniat.
Nam ut sapiens Ecclesiasticus ait omne animal diligit
sibi simile. Nullus in tenetur cuicuno patienti compati, Ecd.ri aut cuicuno egenti subuenire,nisi extrema aut salie grauem OximuS patiatur miseria,quae alios merito cogat,
usis possint illi subueniant,etsi non possint, saltem compatiantur . merito igitur beatus Thomas in seda sectae. q.ris. arti.9. Et si dicat patrem ob aliquas iustas causas
magis diligere filium, qua in prem proprium, in ob alia
multo maiorem causam censet quenq; magis teneri ad
dilectione patris quina ad dilectione filij, dc magis obligari pp beneficia a patre recepta ad subuentionem eiusdem patiis, quam ad subuetionem filij, si utero necessitate patiatur. Propter quod non possum non mirati, Bariolus uir alioqui utriuii iuris peritissimus, i tam grauem fuerit lapsus errore,ut dixerit fili uno teneti ex iure naturali ad educatione parentu.Nam quia in.l. Sias alibenS.par.Parens. inde lib.agnos.Uulpianus iurisconsul tus censust filium ratione naturali debere alere paren tem, Bariolus hanc iurisconsulti sinam explicans, distinguit ronem naturalem L iure naturali, & dic1t filium noteners ex iure naturali ad praestandum alimenta pareti, sed lotum ex rone naturas, hoc est, ex iure gentium: ut ille interpretatur. Ad hoc aut dicendum inde mouetur, sp ro ut ille ait)non est in alijs animalibus. Per quae uerba aperte innuit illum sentire ius naturale non esse natu ratem ronem quae solis hominibus competit,aed iuS comune,quod caeteris etiam animalibus conueniat, quasi
possit aliquod esse fine ratione ius, aut penes bruta animalia possit al1 quod esse ius sicut penes homineS. IuS.n.
ideo dicitur naturale quia ex instinctu naturaliS roniS . Cedit.Etin. l. No quemadmodum.Eeodem titulo,eaΠ-ζm sniam repetit Sc confirmat,addes Φ siquis eges ha: qui patrem Sc filium diuites, potius a' patre quam a μψ Gylenta petere debet. Quia ut ait quod pater alat