장음표시 사용
141쪽
Hieronymo co cInnata , usurpatae Phrases Concilii i. Arelatensis , ConciliI 3. Carthaginensis , Leonis Magni, Gregorii, Agathonis , & Sixti Pithagorici, aperte demonstrant, epistolam longe recentioris auctoris extitere . Ego sane, si non aliua in hac epistola deprehenderem . quam prolixum institutum sermonem de accusationibus Episcoporum , & eorumdem appellationibus , quae materies praecipua et homnium Mercatoris epistolarum, nihil aliud ad agnoscendum deceptorem arbitror posse, aut debere expectari . Revera nihil in hac epistola prestius urgetur , imo & repetuntur , quae jam decreta finguntur in Pseudo-epistolis Hygini, Pii . aliorumque, ut nulla amplius de hac re superesse dubitatio possit. Exordium epiitolae desumitur ex epistola 28. Leonis Magni juxta vulgatam editionem ; conqueriturque Lucius, quod acceperit Gallicanae, & Hispanicae Eccla-sae Episcopos angi, atque vexari, diripi praeterea Ecclesiis dotes, atque eas ob Iationibus spoliari. Num Ecclesiis suae, ut vocant , dotes jam tum constitutae ellent, judicet, qui sine praejudicatis opinionibus ad epitholas hujusmodi legendas accesserit Solatur Episcopos, monens , ut haec patienter ad exemplum Servatoris nostri sustineant, es subdit: Propter tales idest Ecclesiarum malevolos insocutores , fratres, hortamur τοι, scut G in hae fansia Messa constitutum habemus, ut semper testes vobiscum Sacerdotes , Diaconos habeatis; licet conscientia sus cere po*st propria , tamen propter malevolos, juxta Apostolum, etiam resimonium vos oportet habere bonum ab his , qui soris sunt. 2uoniam in hac sancta Sede constitutum habemus , ut duo Presbieri , vel tres Diaconi in omni loco Episcopum ne deserane propter testimonium eccloasicam . Retulit haec Gratianus in can. 6o. de consedist. E. nonnullis tamen additis, nonnullis autem omissis . Verum haec omnia parum co gruunt temporibus Lucii, quibus Episcopi non facile tot Presbyteros, aut Dia conos suae vitae consortes , & testes inseparabiles habere poterant, cum c gerentur potius latebras quaerere, ne exilio a suis Ecclesiis pellerentur, quemas modum L ipse Lucius , & ejus praedecessor Cornelius depulsus fuerat. Illa ver antiqua statuta , quae memorantur , ut scilicet Episcopi testes vitae habeant Presbyteros , & Diaconos , quaenam alia esse possunt , nisi monumenta Mercatoris, in quibus tradidit , aut vitam Clericorum debere esse communem, in in can. s. Cauia I a. qu. r. , aut Episcopum Diaconorum corona stipari debere , ut in can. it. dist. 93., & similibus ' Praeterea perperam usurpantur ad hanc rem verba Paulli x. ad Timoth. cap. s. testimonium oporteν habere horam ab his , qui foris sunt; etenim cum auctor epitholae ea referat, ut ollendat Presbyteros , aut Diaconos testes esse debero vitae episcopalis , supponere videtur Epistopos, aut Diaconos soνis esse, idest extra Eeclefiam ejectos. Post multa, quibus docuit Lucius , accusationes Epistoporum non facile admi tendas esse , Episcopos eosdem sua dioecesi contentos esse debere, cavendos praeterea esse maIevolos homines, haec subjicit : Scriptum es enim: melior est uηus timens mum,.quam mille impii et sapiens vero non . es mnio, qui nocet. Postrema haeci
verba reseruntur apud Gratianum in can. 34. cm. 6. qu. r. , eademque omnino
sunt cum sententia Sixti Pithagorici num. asa. juxta interpretationem Rufini. Prosequitur Mercator : Ees quoque De Iesarum vestrarum, P oblationes s Iium , σπιν Igni eastis a quibusiam irruentibus vexari, Wbisque, ta Ecclesia vesνis auferri . indubitanter maximum est pece itum , restante ipsa scriptura , quae ait , qui abstuleris
aliquid patri, vel matri, dicit, hoc nos esse peccatum , homicidae particeps est . P
142쪽
De Lucio. 137tre ergo noster Me dubio Deus es, qui nos creavit; ω mater nostra Ecelsa, quae nos in baptismo 1piritualiter generavit. Et ideo ξ c. Et polt nonnulla et Hae feri Prometae , hine. Apostoli , haec Successores eorum , ω omnium Catholicorum Patrum vetanι decreta , tales praesumtiones sacrilegium esse dijudicant. 2uorum nos sequentes exempla omnes tales praesumtores , ta Ecclesae raptores, atqse suarum facultatum aliena- rores una nobiseum a liminibus sanctae Matris Ecclesae anathematietatis Apostolica a Poritate pessimus , ω damnamus, atque sacrilegos esse judicamus, ta non solum eos , sed omnes consensientes eis : quia non solum qui faciunt, rei judicantur, sed etiam qui consentiunt facientibus. Par enim poena ta agentes, ου eonsentientes deprehendit. Integram fere descripsi epistolae sementiam , ex qua supplere quispiam possit cano- m s. cau. 1 T. qu. q. , quae omnia , ubi collata fuerint cum epistola a. Pii, cum epistola 1. Urbani , cum epistola x. Anacteti , facile deprehendentur , eadem ubique Mercatoris manu fuisse composita. Imo nemo non videt quam Parixum congruat Lucio sententia hujusmodi . Ei si enim ultro dandum sit, tunc temporis potuisse bona ecclesiastica existere, quae facile alienarentur , aut dissiparem tur , quos supponere alios oportet bonorum Ecclesiae concessorum raptores, nisi ethnicos homines , qui bono Ecclesiae invidebant' De ethnicis autem hominibus. quomodo intelligi potest inflicta in raptores poena, ut ab Ecclesiae communione Tu pelleremur, nisi primum supponatur, ethnicos ad Ecclesiae communionem admisesos 7 Quod si haec vera sunt, parum etiam congruet proposito Gratiani canon s. memoratus . ibidem enim Gratianus demonstrare nitebatur, bona Ecclesia ne ab Ecelesiasticis quidem viris , sive a legitimis eorundem possesbribus , vel administratoribus alienari uspiam possie . At longe diversa est sacrorum administratorum, Scethnicorum diripientium ratio. Post pauca leguntur in eadem epistola verba canonis s. cau. 24. D. 1., quibus Cis. s. exhibetur Lucius ceteros Episcopos hortans , ut in recta fide consistant . Sed eau. a .
verba ibidem usurpata eadem prope sunt cum iis , quae scribebat Agatho Papa in litola ad Constantinum Ausuitum in actione 4. Concitu 6. seneralis.
De aliis Canonibus Lucii nomine relatis.
Quum occurrit mihi expendendus canon a. dist. 8o. Lucio Papae adscriptus, etsi eis. i. statim in epistola Lucii repertus a me minime suerit , non dubitavi tamen, quO- sit. 8Q. minus eundem ad lsidorum Mercatorem reserrem, cum in ipso & stilum, & ien- tenuas ipsas Mercatoris illico agnovissem: Neque diutius immorandum mihi fuit in quaerendo monumento illo, ex quo depromtus ille fuerat, prasertim cum i Promtu esset Romanorum correctorum nunquam non laudanda solertia , indica tium epistolam Stephani Papae numero a. , quam in sequenti capite rejiciam inter ceteras Mercatoris epistolas . Plane ibidem in cap. 6. haec leguntur: Nulli enim Metropolitani, aut alii Episcopi appellantuν Primates , nis ii, qui primas sedes teηent, edi quorum civitates antiqui primates esse censuerunt. Reliqui vero , qui ceteras Metropolitanas Ecclesas adepti sunt, non Primates, sed aut Archiepiscopi , aut Metr
politam vicentur . Urbes enim , Ioca, quibus 9rimates prodere debent, non a m
demis , sed etiam multis ante adventum Christi sunt statutae temporibus , quorum Primates etiam Mytiles pro majorissa eLiam negotiis appeιlabam. In ius vero unibus, Pri
143쪽
quemadmodum apud Gratianum . Consonant haec cum epistola x. Pseudoclementis , & cum epistola 2. Pseudo-Anacleti. Ceterum ipsa mentio Primatum , Archiepiscoporum, & Patriarcharum prioribus saeculis minime congruere potest; & vix convenire videtur temporibus Concilii Chalcedonensis, cujus canone 17. decretum scimus , juxta civiles , & publicas urbium formas, ac dignitates, ecclesiasticarur quoque Diceceseon qualitatem esse definiendam. Qui hunc canonem Lucio Potius, quam Stephano tribuit , facile errare potuit ex eo , quod prae oculis haberet C dicem , in quo ex ordine temporis hae veterum Pontificum epistolae continerentur,
Proptereaque post epistolas Lucii sequerentur illico epistolae Stephani , quamo rem epistolae Stephani potuerunt pro epistolis Lucii facile usurpari.
c,4.iq. Falso etiam nomine Lucii Papae memorantur canones Is., 2 O. , & 2I. dist. 8 r. ,
quamquam tamen ad Isidori ejusdem Mercatoris monumenta referri jure Pollini. Habentur mi in epist. a. Clementis ad Iacobum Apostolum, quam suo loco rejecimus , ibi: Ad Dominica autem insteria tales eIigantur , qui ante ordinationem suam . conjuges suas non noverint. Quoi s post ordinationem ministro vitaris contigerit proprium invadere cubile uxoris , sacrarii non intrent Iimina huc sane pertinet dictus canon et O. , nec facri cu portitor sat, nec altare contingat, nec ab osserentibuι λυ- causti ablationem suscipiat, nec as dominici Corporis portationem accedat , nec aqua Sacerdotibus porrigat ad manus e ostia forinsecus eIaudat, minora gerat osscia, urceum ,
sve Calicem ad altare non sufferat. Si forte qui quum Presbire, sue Diaemus saerariit ondonem, mel velum subtracta vendiderit, 3udae Iscarioti smilis aestimabitur . seu propter cupiditatem fecerit hoc opus , noverit se supra licti Judae suscepturum poenam . Oericur τero solus hic est dictus canon Σ1. a seminae tabernaculum non accedat , nec properet sne majoris natu Principis jugone. Nec Presbyter solas eum sua adjungatur , sed duobus adductis testAM vistet turmam. Nec solas cum sola femina fabulas misceat. Nec Archidiaconus , aut Diaconus sub praetextu oscit humilitatis frequentet dymicilia matronarum , aut sorte per elericos, ast domesticos ejus matronae mandent secreti aliquid . Si cognitum fuerit, ly ille deponatur, θ' illa a Iiminibus arceatur Ecclesae . Sed 's forte hic est canon 21. aliqua intercesso fuerit , Episcopo. fugeratur . Et si talis es , ad quam debeat ire , pio intervenis ipse pergat . Sin aurem de latere suo dirigat, cum duobus, aut . tribus , qui hoc sanare debeant . Sane adustandam mulierem tormam nullus Clericus ingrediatur , nis cum duobus, aut tritas. mo tamen Clericorum cum extranea habitet semina , nis proxima , aut soror fuerit. Et hoc cum magna sollicitudine sat . Non ignoramus malitias Satanae . Etsi vero haec Omnia Isidorum Μercatorem auctorem habeant, non est tamen dubitandum, Plurimum eadem convenire cum canonibus sequentis aetatis, qua saepilsime vetitum scimus , ne Clerici cum mulieribus habitent, aut sint ipsis familiares . Ita in Concilio Cabilonensi a. can. 46., Concilio Carthaginensi 3. can. s. , Nicoeno 2ι Can. 17. , EPaonensi can. 38. , Turonensi a. caP. II., Matisconensi T. Can. 2., Formiuliensi can. I 2., Moguntino Can. Io. , aliisque quam plurimis . Ideo autem a
bitror , Lucio Papae tributa Potius esse haec fragmenta , quam Clementi , quia forte ad illorum marginem Lucii nomen adscriptum esse poterat a quodam studioso , ut indicaretur , in epistola Lucii Papae nonnihil simile contineri, ubi ila tutum legimus, ut propter malevolos homines Episcopi suae vitae testes habeant Sacerdotes duos, vel Diaconos tres, quemadmodum Ostendimus ad cau. 6o. de consecr.
144쪽
omnes. Can. II. cas. 6. qu. r. emendandus ex integris Epistola exem-Ex Epiitola a. plaribus . ad Hilarium. Cas. 4 a. de cons. Ast. r. supplendus ex integris Epistota exemplaribus. Can. 3. ca . a. qu. a. fu punius ex integris Epimo exemplaribur.
Can. F. au. a. qu. 8. consonat cum legibus Theo Isanis. Can. 6. cata. 3. qu. 4. jungendus cum can. 8. cas. 3. qu. F. Can. 8. cau. 3. F. 4. ad integra Epistolae exemplaria exigendus. Can. 8. cm. 3. qu. s. supplendus ex integris Epistolae exemplaribus. Can. 4. cas. 3. μ- 6. consonat cum legibus Theo sanis. Can: 1. cau. 3. qu. D. pertines ad leSes Theodosianas, ta Anianum
C Can. 4. GR. I s. reserendus ad Epistolam priorem ad Hilarium . Adjiciuntur. 8 scriptam .
Can. I. cas. I 2. qs. a. referendus as Epistolas vel Lucii, vel Anacisti. inobus annis, & quatuor sere mensibus in Pontificatu maximo fuisse Stephanum fatentur universi, sed alii numerant anaum a s . mense Aprili usque ad mensem Augustum anni asy. , alii annum a s s. usque ad annum a s 7. Duas epi stolas illi tribuit Mercator, ex quibus fragmenta nonnulla apud Gratianum exist L. Ex Epistola 2. Hau omnes lEpiscopos.
Prior epistola, quae dicitur data quinto nonas Maji Valeriano, ta GaIlieno viris Haros. Cose. , hanc habet inscriptionem e Dilectissimo Fratri , atque familiari amico Hilario Stephanus Episcopus intimae charitatis salutem. Num Consulatus Vesoriani , & Gallieni Stephano convenire possit, nou adeo facile disquiri potest ex eo, quod incerta sit, uti praenotabam, ejusdem Pontificis epocha. Ceterum difficile non est rationes invenire , ex quibus eadem epistola inter apocrypha Mercatoris monument are censeatur. Stylus enim ipse, quibus judiciorum ecclesiasticorum sormam, Praesertim Episcoporum accusationes, auctor persequitur, designatque eos , qui infames esse dicuntur, atque ab accusando repellit, jam Pseudoisidorum satis detexit, ut omittam cetera, illud praesertim, quod variae reserantur recentiorum Patrui sententiae, videlicet Magni Leonis , & Gregorii , quibus addere possem Anianum lmuru Theodosianarum interpretem. Praefatio, & clausula epistolae hujus tota de-S a , promta
145쪽
r o Pars secunda . Caput 0Lc,, ij Pronata ex epistola 46. Leonis Magni juxta veterem editionem , deinde I .
ea v. s. cap. I. tota epistolae caussa , & ratio ita describitur : Θιod vero con Iuisti Sedem P. 3. ApsoIicam , qui sunt infames , ast qui ad gradus eccle ineos non sunt admittendi, tanosse te credimus, edi pro auctoritate Sedis Apostolicae re informare non denegamus , i fames autem esse eas personas dicimus , quae pro aliqua culpa notantur infamia , ides omnes , qui Christianae legis nomam abiciunt, est statuta ecclesastica contemnunt. S militer fures, sacrilegos, ae omnes capitalibus criminibus irretitos. Sepulchrorum qu que violatores , ω Apsolorum , atque Successorum eorum, reliquorum e Patrum satura ιibenter violantes, edi omnes, qui adversus Patres armantur, qui in omni mundo ins mia notantur . Similiter ω incestuosos , homicidas , perjuros , raptores, malescos , vene scos , adulterat , de bellis fugientes , est qui indigna sbi petunt loca tenere , aut fata tales EccIesiae abstrabunt injuste, ει qui fratres calumniantur, aut accusant , ω non probant; veι qui contra innocentes principum animos ad iracundiam provocant, ει --nes anathemati tos , vel pro sceleribus suis ab Ecclesia pu*os , ω omnes , suos recla fasticae, veι saeculi leges infames pronuntiant. Hos vero non ad sacros ordines licet promovere , nec servos ante legitimam libertatem , nec poenitentes , nec bigamoι, nec eox,
qui curiae dejerviunt, vel qui non sunt integri corpore, aut sanam non halent mentem, ast intellectum, aut inobedientes sanctorum decretis existunt, aut furios manifestantur . Hi omnes nee ad sacros gradus debent provehi, nec isti, nec liberti, neque suspecti, nec rectam Idem, vel dignam conversationem non habemes summos Sacerdotes pollunt accusare.
Haec integra describenda censui, ut exinde emendaretur canon 17. cau. 6. qu. E.
ex eadem epistola depromtus; ut praeterea observarentur clarius indigestae Μercvtoris phrases, sententiaeque. In primis enim supponit, Pontificem conquisitum esse, interrogatumque de re, quam interrogans ipse iam noverat, ut suadent illa verba: P nosse te eredimus. Deinde eos infames appellat, qui pro aliqua culpa notantur in famis . Sed haec ipsa verba sunt Aniani interpretis in sententias Iulii Paulli lib. 1.tit. a. issames sunt, ait, qui propter aliquam culpam notantur infamia. Praeterea nescio, quomodo infames appellari pollent a Stephano , qui Christianae legis normam abjicerent, & statuta ecclesiastica contemnerent, quum ea aetate infame erat Christi nomen dare, & viris ecclesiasticis obedire . Videatur ad hanc rem lex et x. tit. 39. lib. O. Codicis Theodosiani. Verba illa : omnes, qui adversus Patres armantur , qui in omni mundo infamia notantur , sunt Procli Constantinopolitani in epist. ad Domnum Antiochenum actione 14. Concilii Chalcedonensis. Catalogum illum facinorosorum hominum, incestuosorum , homicidarum, raptorum , maleficorum, adulterorum mutuatus est Isidorus ab Aniano hi leg. 8. lib. s. tit. 38. Codicis Theodosiani . Quod subditur inter infames illos haberi, qui de bellis fugiunt, videtur d promtum ex can. 3. Concilii Arelatensis t. ibi: De his, qui arma projiciunt in pace clegit ex Surio maius: in praelio, vel in bello placuit eos ab ineri a comm
nione . Servos ab ordinationibus arcendis statuit Concilium Aurelianense III. can. as., Aurelianense V. can. 6., Toletanum IU. cau. I9., Leo Magnus epist. I. cap. 1. Gelasius epist. s. De poenitentibus habemus Constitutiones Concilii Nicaeni can. I . , Toletani III. can. a. , Carthaginensis Iv. can. 68., Epaonensis can. 4. , & aliorum complurium. Bigamos ab ordinibus avertunt Concilium II. Arelatense can. 26. , Epamense can. 2. , Stricius epist. t. , & alii veteres Patres pallim . Curiales quoque non esse ordinandos statuit Concilium Toletanum IV. can. 19. , quemadmodum
nec talearos corpore, aut amentes idem Concilium Toletarum IV . can. rs. , N
146쪽
. De sephano. 14r Gelasius epist. s. Haec porro omnia, quousque de sacris ordinationibus agimus, videntur conlanare cum monumentis ecclesiasticis recentioris aetatis, ubi vero comcluditur , easdem personas omnes ab accusationibus Temoveri, nescio an facile fuerie admittendum, ita ut etiam quoad accusandi potestatem, qui corpore minus integri sint, tanquam infames sint recensendi.
Pergit Isidorus, & post nonnulla ex epistolis Gregorii magni depromta , ita subdite Vestimenta vero Ecessastica , quibus Domino ministratur, cuisusque divinus omnicum honori centia , est honestate a Sacerdotibus, reliqui que Ecclesae Mini ris celebra. tuν , ω facrata debent esse , ω honesta , . quibus aliis in obus, cum.Deo, ejusque servitio consecrata, dicata snt, nemo debet frui, quam Messalicis, edi Deo dignis osciis . Quae nec ab aliis debent contingi, aut feri, nis a sacratii hominibus, ne ultio, quae Balthasar Regem percussi, super haec transgredientes, talis praesumentes venias divina , ω corruere eos faciat divinae ultionis justum flagellum ad ima. Ex his supplero
juvabit canonem 4 a. de consecr. diit. 1., in quo nonnulla desiderantur, quae t integris epistolae hujus exemplaribus continentur . Hujusmodi autem decretum non videtur Stephano congruere, quum ejus aetate nulla sic decernendi praeberetur o casio; etenim cum Sacrificia clanculum a viris Christianis celebrarentur, eredibile non est, Clericos usos fuisse palam, & publice sacris vestibus, quasi secerni se a laicis exoptarent. Qui librum Pontificalis Damasci vulgo tributum composuit, facile hac in rA des cypria et est . uui in Stephano ita scribere non dubitavit : His em-pituit, Sacerdotes, eae Levitas vesιο- - ωιὼ ia euoridiano -n ωι. FH nis in Ecclesa tantum.
De epistola a. ad omnes Episcopos.
Nescio, quomodo apud Mercatorem numero secunda prodierit epistola, cui haeo inscriptio inest: Stephanus sanctae, apostoIitae, eae unisersalis Romanae Ecessae uisc pus omnibus peν diversas Provincias constitutis Episcopis in Domino salutem e Etenim data est eisdem Consulibus Valeriano, & Gallieno, quibus prior, &nono Aprilis , cum prior data fuerit quinto nonas Μaii ; quamobrem temporis ordine seris vato haec ipsa illi esset anteferenda . Quid vero adversus Μercatorem opus est hujusmodi argumentis, qui dummodo voluntati suae indulgeret , parum de reliquis sollicitus fuit y imo de in hac epistola data mense Aprilis mentionem fecit de alia epistola, quam ad Hilarium scripsit mense Maii. Minus sollicitus fuit de referenda veteri interpretatione Psalmorum, sed 'potius usus Hieronymiana; minus sollicitus fuit, ut abstineret a recitandis recentiorum Parrum fragmentis, Conciliorum sci- Iicet Carthaginensium 4. saeculi, Conciliorum Romanorum sub Symmacho, Ambrosii, Procli, Leonis, Ennodii, Gregorii, & aliorum; dummodo de accusationibus Episcoporum non facile recipiendis, de juribus Μetropolitarum in suffraganeos, juribus Primatum , ω Patriarcharum multa dissereret, ne animadvertens quidem, an Archiepiscoporum, Primatum, & Patriarcharum nomina tempore Stephani recepta in Ecclesia fuissent . In recentioribus editionibus Conciliorum epistola haec in duodecim capita distribuitur . Loco Praefationis stant verba Leonis Magni, qualia habemur in epist. 4o. in veteri editione, & subdit Stephanus se
maxime actigi, quod Episcopi premerentur ab illis ipsis, a quibus sustentari , taportari
147쪽
a a Pars seeunti . Caput 0L portari debuerant ; conaturque solati Episcopos verbis ipsis Gregorii blagni in lib.
I a. epist. II. In capite I. reprobantur accusationes Episcoporum a malevolis hominibus factae , item spoliationes Ecclesiarum, & Episcoporum eorumdem , pinquae in capite a. leguntur verba canonis 3. cau. a. qu. a. , quem se ad inteSr epiliolae exemplaria exegisse profitentur Romani Correctores , addere tamen j
vabit liaec in fine, quemadmodum in epistolla legitur e funditus restituant , μώ- hoc non solum ecclesalicae, sed etiam Deuιi ι es seri prohibent. Quot sane incomposita monitra heic edidit deceptor ' Ibi ta metitio Primatum , & Synodorum regula rium , & possessionum ecclesiasticarum , & judiciorum ecclesiasticorum in caussis Possessionis bonorum, ac praediorum; quae omnia referri non possunt ad aetatem St Phani, qua adhuc infesti Christianis, de Ecclesiis Ethnici erant insecutores. Quae ivero. eo Poterant saecuIi Ieges, quae haec in gratiam Episcoporum jampridem decreveranti Imo quae leges ecclesiasticae demonstrari poterunti nisi fortasse Mercutor provocet ad suas epistolas aliis Pontificibus adscriptas, in quibus similia adtexuit aut Provocet ad Concilium Romanum quintum sub Symmacho, sive ad disciplinam sexti saeculi. Provocavit quidem ad haec conlii tuta Mercator, quia eadem Verba retulit ejusdem Synodi Romanae. Postquam vero in cap. 3. nonnulla tradidit de affoνibus, ta defensordiu Ecclesiarum, nomina sane Stephano Papae ignota prorsus , ita prosequitur in caP. Φ.
Accusatores vero, ω accusariones, chic est Canon 8. cain 3. qu. s. , qaa te Dctali nos recisiune. M ant cusisor probib-νunt, ta nos submovemus . Nullus enim alienigena, aut accusator eorum intellige Episcoporum, actorum, ac de sensorum sat, aut juleae . unde ta de Lotb scriptum est : ingressus es ut advena, numquid ut judices ' Accusatis autem vestrorum nullus si semus, aut libertus , nullaquo suspeea persona, aut infamis. Repellantυν etiam cohabitantes inimicis, ta omnes laici, quia infestationem blasphaemiae assectio amieitiae incitare solet. Nec illi in vestra sunt f scipiendi accusatione, qui vos in sua nolunt recipere infamatione. Nulius anathema suscipiatur, nec a quoquam eredantur, quae ab eis vel dicuntur , vel conscribuntur . Eos
quoque dico sequitur hic caput s. anathematietatos esse, quos Episcopi suis scriptis
analbematteaverunt, aut eorum saluta anathematitant. Postrema haec verba destre buntur tu can. 6. cau. 3. qu. 4. Non est cur diutius i inmorer in iis expendendis, cum frequentissime usurpatae sint litae phrases Μercatoris, cujus propemodum epis stola Proferri non potest, in qua similia non legamur ex recentioribus Conciliis Partim , partim etiam ex legibus Theodosianis depromta. Dicam dumtaxat, parum Proficere potuisse ad rem Stephani verba illa Sodomitarum, quibus Loth alloquebantur I Ingrestus es, ut advena, Estc., neque enim ab aliis , nisi a viris improbis, ideo reprehensus fuit Loth , alias divinitus maxime commendatus . Post illa verba et ast eorum statuta anathematieant, haec subditur ratio in eodem P. s. Per scripta enim nullius accusatio suscipiatur . tac., quae habentur in can. s. Cau. a. qu. 8., quae sane sententia excerpta videtur ex Ieg. x s. lib. s. sit. r. Codicis Theodosiani, ibi: Accusari unumquemque per viseram non oportet, G. cui haec subiacet interpretatio: In criminaribus cassis, vel objestionibus per mansitum niatas acocuset, nec I per scriptum Principis hoc potuerit impetrare, sed ipse, qui crimen intendit, praesens per se accuset, tae. Quae habentur in eap. 6. jam retuli in praecedenti capite, ubi de Lucio ageba- ώ ; Lucii enim nomine reseruatur a Gratiano in can. i. dist. go. Transeo iacaPut
148쪽
De Suphano. 1 3 eaput 8., in quo habemur canon Φ. cau. 3. qu. 6. , & Canon I. cau. 3. D. gr. jungendi propterea, legendique hoc modo : HUltra Provincia' vero terminos accu- ceu. 3fandi licentia non progrediatis; sed omnis accusatio intra Provinciam audiatur , ω a qiι. 31. Comprovincialibus terminetur, nisi ad Apostolicam Sedem fuerit appellatum . Et neganda es accusatis licentia criminandi, ni tuam de crimine , quo premuntur, exuerint; quia non es credendum contra alios eorum confessioni, qui criminibus implicati sunt, nis se prius proba υerint innocentes, quoniam periculosa es, admitti non debet rei adbersus . quemcumque professio . Verba canonis 4. cau. 3. qu. 6. quis dixerit esse Stephani Papae,
quando illis tantummodo demtis: Nib ad Apostolicam Sedem fuerit appellatum, im tegra legimus in lege io. & x6. lib. s. tit. i. Codicis Theodosiani Τ Praeterea &verba illa, quae legimus in dicto can. r. cau. 3. qu. II. Partim desumta sunt ex lege xΣ. Codice Theodosiano lib. s. tit. 1., Partim ex interpretatione Aniani tria
eandem legem, dummodo pro illis verbis, qui criminibus implicati sunt, haec su
stituantur ex Aniano, qui in criminibus accusantur. Demum & in canone 8. 'cau. 3. qu. 4. abusus est Μercator recentioribus mo- Gη. R.
nutrientis, quorum etiam sententias gravissimis difficultatibus intricavit. Ait enim: 3 Familiares vero, ω sponte confessi, atque sceleribus irretiti non debent admitti, nee hi, ''qui heserna die, aut pridie, aut ante sverunt inimici. Clericus ergo, qui Episcopum suum accusaverit, aut ei Osdiator extiterit, non es recipientus; quia infamis esse ses, ta a gradu debet recedere , aut curiae tradi serviturus. Laicis quoque, quamos re-ιigio snt, nulli tamen de ecclesiasticis facultatibus aliquid respondendi legitur unquam alis tributa sacultas. Scimus, dilactissimi, quia semper carnales spirituales solent persequi, tamal oli benevolos infamare, ta lacerare. Ideoqze Apostoli, cae Succes)res eorum, ae re- Iiqui Sancti Patres noluerunt seri facilem Episcoporum accusationem , E c. Integram deis scripsi sententiam, ut clarius exinde adpareret mens deceptoris, quam sane prorsus intelligere paucis, ut arbitror , datum est. Postulo enim ab illo, num Episcoporum accusationes aliquando recipiendas voluerit, an perpetuo improbandas tSi perpetuo improbandas cupit, cur ait minus faciles redditas Apostolorum , e rumque successorum Patrum aetate r Si vero aliquando recipiendas crediderit, quibus auctoribus accusationes erunt faciendae' Non sane iis, qui Christiani non sunt: etenim in epistola Stephani ad Hilarium hujusmodi accusatio rejicitur, can. t .cau. 6. m. x. Non Christianis laicis; hos enim in verbis nuper relatis , quamvis religios sint, removet Pseudo-Stephanus: non demum clericis, nam & hos remotos omnino, imo & infamia notatos ex eo ipso, quod accusant, eadem relata verba demonstrant. Quid ergo erit, quod in tota hac epistola contenditur 7 Sunt sane obscura emblemata vere digna Μercatore . Sed nonnulla etiam observare juvat in verbis illis, Curiae tradi semiturus, quae poena clericis Episcopum suum accusantibus infligitur. Duplex eth illius formulae significatio; vel enim Curiae addici idem sonat, ac publicis muneribus fungi in urbis, aut Reipublicae utilitatem, quemas . modum deducitur ex leg. 39. tit. a. lib. I 6. Codicis Theodosiani, vel idem sonati ac clericos incorrigibiles tradi ab Episcopo saecularibus Magistratibus puniendos Poenis corporalibus, quoties Ecclesia jam suo officio est functa, quo sensu hanc Curiae traditionem usurpaverunt recentiores Pontifices Μaximi in cap. 1 o. de judiciis, cap. 7. de crimine falsi, & cap. 27. de verbor. signific. Baturius in notis ad Petrum de Μarca, ait , apud veteres clericos reos gravillimorum criminum
. Curiae ideo addictos fuit se, quia cum a Masiliratibus publicis capitali poena propo
149쪽
essent, ut plecterentur, Episcoporum intercessione ab eadem vindicabantur , ea tamen conditione, ut clerici udem Curiae servirent, idest pinna servitutis publicae damnarentur. Quaecumque vero generaliter placeat interpretatio, nulla sane potest Stephano Pontifici convenire. Non prior: cum enim Curiae traditio in epiitolia. Stephani loco poenae habeatur, non Potest eam obtinere significationem , qua imtelligamus, clericos muneribus publicis addictos , praesertim quod osticia publica, non Christianis, eove minus clericis facile tunc concederentur; neque in Episcoporum esse poterat potestate , ut Episcopi clericos suos , quoties libuisset, illis addicerent. . Non posterior: quia etsi clerici accusassent Episcopos suos, Ethnicorum Μagii tr tuum Curia nullas infligebat poenas , imo aliquando decernebat prae n. ia , cum illis temporibus Curia constaret ex Ethnicis diagistratibus , quorum intererat potius Episcopos accusari. Non potirema, quia Episcoporum apud publicos Magistratus
Parum ea aetate valere potuisset intercessio , qua ficrer, ut Poena reorum clericorum mitior fieret. Sed quid ulterius moror in expendendis figmentis deceptoris r Cura potius adhibenda est in detegendis monumentis authenticis, quibus abusus est Mercator , ut ad eadem omnia exiganIur . Abusus itaque est auctor epistolae lege Ille dosiana, quae est numero 39. lib. i 6. tit. a. in Codice, ibi: Queinicumque clericum
indignum offficio suo Episcopus judicaverit, ab Ecclesin ministerio segregaverit, aut squi pro stilum sacrae religionis sponte derriiquerint, continuo ibi eum Luria vindicet. Voluit Theodosius, clericos honore suo merito spoliatos, tiatim Curiae subjici, se quidem ita , ut Curia ipsti sibi subditum faceret, quemadmodum denotat vindicandi
De ceteris Canonibus Stephano adscriptis.
Κan. 4. Duo adhuc supersunt fragmenta nomine Stephani Papae inscripta, quae huc vi- dentur referenda . Primus est canon Φ. dist. I9. , quem obscuri auctoris esse a bitror , & ejus, qui imitari voluerit auctorem epistolae i. ad Hilarium Stephano tributae, unde fieri deinde potuit , ut sententia ipsa Stephano tribueretur . Verba epistolae haec sunt: omnipotens Deus, in cujus manu sunt omnia .... ipse te, tuo queω moina, Apostolicae Sedis snstituta silibata servare . . . . concedas . . . . Haec uis partibus , quibus moraro, edi in omnibus, quibus potueris, nota facito , M obser- .are Apsolica mandato auctoritaιe , quia edi nostri , nobiseque commissi in sancta , e Apostolica, ω uni be6ali Ecclesia omnes hac observare nunc, est futuris temporibus pro
Alter est canon et . cau. I a. qu. a. , qui non legitur quidem in epistolis Stepha- ni , sed potius in epistola x. Anacleto tributa , & in epithola unica Lucio adscripta . Verba Pseudoanacleti haec sunt e sevi abstuleris aliquid patri , vel matri , dicitque hoc peccatum non esse , homicidae parriceps es. Pater noser sne dubio Deus es , qui χras creavit; mater vero nostra Eccisa , quae nos in baptismo spiritualiteν r genera est . Ergo qui Christi pecunias, est Ecclesae rapit , aufert, vel fraudat, homicida es , atque homicida ante suspectum justi Pudicis esse deputabitur . Habentur haec
in can. 6. Cau. o. qu. a. Verba Pseudolucii ita exprimuntur : Res quoque Eccle-
150쪽
De Stephano . 14sflaηte ipsa scriptura , quae ait: qui abstulerit estquid latri, vel matri , ta dicit hoς non esse peccatum , homicidae particeps es . Pater ergo noster Ine dubio Deus est, qu nos creavit , ω mater nostra E Ioa , quae nos in baptiImo spiritualiter generavit . Et ideo qui Christi pecunias, ta Ecelsae aufert, fraudat, ta rapit, homicida in conspectu Pudicis erue deputabitur. Quomodo vero factum fuerit , ut haec nomine Potius Stephani scriberentur , facile est suspicari . Forte enim contigit Collectori , quod contigisse diximus ad canonem 1. dist. 8o.; scilicet canon I. dist. 8o. Lucio adscribitur , qui tamen habetur in epistola Stephani; eadem ratione canon I. cau. I a. qu. Σ. Stephano tribuitur , cum habeatur in epistola Lucii . Caussam errato dare potuit codex epistolarum veterum Pontiliciarum , in quo epistolae Stephani describuntur immediate post epistolam Lucii: & Amanuentis facile errare potuit in nominibus Lucii ejusdem, & Stephani. Nisi fortasse quispiam dicere malit, Collcctorem Gratiano antiquiorem , verba hujus canonis retulisse quidem ex Lucio , vel acleto , sed nomen Stephani addidisse , ut indicaret nonnulla similia in epistolis Stephani reperiri, Gratianum vero nomen Stephani prae ceteris selegisse . En verba epistolae a. Stephani , quae cum eodem fragmento aliquatenus congruere videmur. Audimus vos a quibusdam accusari ut vestra rapere pessint, istantum ut Eccle-sae , facultatesque vestrae vastentur, ae depraedentur. I a, ebarissmi, non oportet feri, nec denuo replicari, tamen necesse est, ut quae toties usurpantur, saepius replicentur, taprobibeantur . Nam quidquid in sacratis Deo rebus , est Episcopis injuse agitur, pro sacrilegio reputabitur , quia sacra sunt , es violari a quoquam non debent. Verum parvi admodum referre debet, num Anacteto, num Lucio, num Potius Stephano cano ille tribuatur , quando certum est unum, eundemque esse omnium hujusmodi epibolarum auctorem, quae scilicet ex officina Mercatoris universae Prodierunt.
Curi. s. cau. Σ. qu. 6. referendus potius ad canones Sardicenses. Can. x s. cas. a. qu. 6. referendus potius ad eanones Chalaedonenses iaCan. F. ca . 3. qu. 6. referendus ali canones Sardicenses . Can. cas. 24. N. I. pertinet potius ad Leonem Magnum.
Ex epistola a. 7 Can. 1 . csu. a. qu. I. consonae cum epistolis Eleutherii , M
Hispaniae. L Can. 19. cas. s. qu. 3. consonat cum aliis Mercatoris fragmentis . Nondum certa est Pontificum Epocha in Sirio IL , etenim licet communiter tradant, eundem unico dumtaxat anno gelsisse Pontificatum , tamen alii volunt incidisse hunc in annum Christi as . , alii in annum 26 o. S. Cyprianus refert. martyrem Sixtum Occubuisse maadato Valerian. Imperatoris, epistola 8M