장음표시 사용
251쪽
Pater,s Filius, Spiritussandius, qua accidentaliter minis; lrςdicantur,sed relative, quoniamsemper ad aliquideterne, σ. incommutabiture dicuntur, ut insegmento primo declaratur Post quod ubsiequitur alterum, ubi declarasur, quodsi ecundapersona in deitate proprie fit filius , eis hoc per generarionem. Nam liceis e insu, criptura semines fili, Dei vocentur, hocsolum
si temporaliter, non pernaliter, deindefit Dei uocaturpergra tiam, vel per paruitam adoptionem, insuper per temporalem' dudtionemnon per naturalem, pernamq;generationem, ut secadapersonam diuinis. His addi potest alia disserentia; nam cum homositas Dei dicitur , θ Deus, no unonisolum pro perso i tris militer dici potest de Spiritusandio, quod esse donum' proprium Spiritus sanriti: nam licet multa snt Dei dona , nullit in illoru conuenit esse donum pernum scuti Spiritui sancto, qui Dei donum sperna processisne, μα filius Dei pei g
neratione . Eifcutfilius per generarionem refertur ad Parrem, ita Spiritussane imperprocessonem relative aicitur ad Patrem, adsibum, quae relatim, licet apertό no appareat in hoc nomine Spiritus sandius,attamen clare cognoscitur in hoc nomine,donum. Et hςe de sigmentis duobus. In tertio,stultimo videre est, quomodo hoc nomen Spiritus sanctus , quamuis in specie tertia persona . proprietur, tribus nihilominuspersonis quandoq; commmniter c cnit: na, ut perbelle hic docet D.Aug. tam Pater, quam filius, qua et Spiritus sanctus, isnmo tota trinitas dici pol Spiritus suosius; qu ibet enimpersona θiritus es, Ga necta. Hic tamen considerare oportet, quoa dum dicitur, aut Pater, aut filius, aut
252쪽
tota trinitas Diptus sanctus, tua personale nomen proprium nodicitur Spiritus sanctus, neq; relatiuum, pro qua re, ne ex animi sententia loqui videamur, erit notandum,Spiritum sanctu tubus consueuisse dici modis, uno modo a I stiritualitate, ab quo sensis toti conuenit trinitatis alio modo a I pirasione tune ilicitur relative, σ ita Lolum tertiae ascribitur in diuinis personae. Insupermidetur, quod Spiritus sanctus pro duabus distin tis queat a ripi Adtionibus, oesic iam Parri, quam Filio, cD Spirituisa --. LIM.toti trinitati conuenit. Si vero sumatur pro una tantum AE Zione, hoc modo soli tertiae competispersonae in trinitate. Hinc qinrunda error excindipotest dicentium,ql isti termini,Spiritus Cius, σ donu minim uni nomina personalia, tertiam scilicet in diuinisper am Ditiantia. . Nam non Acerentur relative ad hos ter nos, scilicet Pater. . filius. Pro probatione aiunt, noposse dici, Pater est Spiritus antiti Pater, ne lius est Spiritus Alifilius, .disquis siqueretur, quod Spiritus an ius esset gen
ius. At hoc quia absurdius ' non ergo dicendum, se si termini Spiritu anctus, donu ut nomina personalia, tertiam in diamnispersonam ignificantia ;proposito errore, quan ne via dilui debeat, audite. Non obstante ergo,ql Pater, Spiritus diu seu donumsibi inuicem vocabulis non re*ondeant, habent nihil m nus relatiae dici, quoniam magis vocatu Hecundum relationis Insium accipiendas qu secundum vocis num tunc erit diacendum, quod Spiritu an iussit iratoris Spiritus sane ius , cdi donum datoris ianum, sicut et in creatis dici solet caput rei capiat caput, rursus adaalati ala. Et bπsatis.
253쪽
214 . Io. PAVLI PALANTER liVTRVM PER RELATIONES OMNES PEM
Lectio LXXXII. MVlta diximus in Derioribus parte de personarum pro
prietatibus , quibus adinvicem personae distinguuntur, ad euidentiam quorum, uberioremque doctrinam hi Menti quoita duo rimabimur, Pprimo, Vtrum ori diui personaeper relationes distinguantur. Insuper, Utrum relationes perasionas constituentes't reales. Circa primum, negative procedem
tessc arguemus, nultiforma habet dictinguere, usifecundusia genus, at persona, vel imo sis in generesubstantiae individuum importat,non ergo, quo ad esse personale,vel l 'postaticum,distin Go p relationes fieri habet. Petterea ima distisdiis debet eriper prima entia, at personarum diuinaru estprima distinctio, ergo per absoluta, quaesiunt prima entia, oe non per relationes, quae posteriores Asel uis. Ex alio latere Udetur posse dici, se illud, μest causa multiplicationis t-c se distinctionis. relatio multiplicationis caresa est,authore Boetio, libro de trinitate: igitur, . His itapossis, nunc ad argumeta soluenda accedamus, edi primo
ad primum dicentes: maiorem propositionem ita esse glosandam nultiforma distisidiat, ni ecundumsuum genusubstantiae, relationis, unde licet relatissensu substantia Altinuat, non id tamen fit substantialite sed relasime. fecundum arx menta minor negariposset, deinde*r 'Ondendum, absoluta secundum rem ηon essuriora relationibus, quaretersemi rudistinctio, Δαλ
254쪽
fiat per relationes, tunc per prima entia erit, sub silo tamen.
sens arramenti primi siluit. Et hςe de primo quoto. In altero
perfrutandum ea. trum relationes costituentes per as reales sint. Mihi certe videtur, quod non, nam ut Deus Pater infiiij mater per generatione , ita Pater dicitur noster per creationem, Iedparernitas Deo re stectu nostri, relatio realis minime est, neq; et paternitas restinus iij in diuinis realis relatio vocabitur. Insiper illa simni rationis relationes, quae animae operationem sequ--tur, at ori diuina relationes sic se habente ergo. Minor declaruetur, quia ora diuinae P cessionessunt, vel per modum voluntatis, vel intellectus: igitur, o c. Deinde authoritate Boeti c a viatur, relatio Patris ad filium,inutrisse; ad Spiritu vinum itur esse, ut relatio ad se ipsum, at vπ est riuionis tantum: quare, cyc. mro determinatione huius qusti, quia in diuinis distinctionis videtur esse, nisiper relationes, duo videnda erunt.
Vnum de realitate diuinarum relationum, alterum de numero, ac
sescientia notionum, eir proprietatu personalium. Quantum ad primum. Relationes reales sunt in diuinis, quoniam ambo e trema rea iasiunt. Quantum ad secundu suendum est, notionem, relationem,qproprietat persona, sicundum rem, idem dici
pose.At raetione, mesecundumrationem diuersa.Nampa termias notio vocatur, in quantum est principium deueniendi in notitiam macris. Relatio aut, quatenus per eam Pater relative dicitur ad filium; proprietas vero persona, inquantum uni tantum conuenit.
255쪽
vinci; en fiunt, o relationes quatuor. Emulum primi nisum, vel innascibilitas , paternitas, filiatio, commonis spira δε processio. Harum vero quatuor fiunt relationes , C. Patemnitas, filiatio, comunis*iratis, O processio. Nunc ad argumentam accedamus , primis militudinem subtersipemus, . ratio a Fgnaripotest, quoniam diuina essentiae ad creaturam habitudo -- cessariam ad filium coexigentiam minime ponit, ut Paternitas in deitate bene habitudinem coexigendi fibum necessariam ponit, propterea hπ habitudo readis erit,innon illa re 'ectu creasuiram ram. Ad secundum dicitur, eo sprocedere imaginatiove nam tales diuinae relationes, licet animae operationem, vel intellilius consequamur, habent tamen esse in intelles L,Qvoluntate, pterea reales , nρn rationis,pro ut ratio rfertur ad res intellectus molitas. Aultimum argumentum Boetii dicitur, quod quantum ad hoc veritatem habet, quod scut in relatione eis de ad se ipse non plurificaturfundamentum Je nec in diuinis rei nonibus, quantumcunq; oppositis, vel di peraris. Dissimilitudo tamen est,quoniam exrrema diuinarum relationum realiter sint diuersa,σnecessariam habitudinem coexigemtia inter se habentia,propter quod readesponendae. In illa verbrelatione eis aemia se ipsum non est dare priamum , neq; secundum, quia idem proprie non se ipsum comini: quare
256쪽
HIC QVAEM POTEST, ET C. Distinctio XXVII. - : Lectio LXXXIII.
, septimam, ob oculos primo vestros cob entiam prsentis, in cum superioribusponam: deinde ad iuuisionem accedam. , Ex quo erro Magister sent. verba fecit de personalibus tribus Prietati s cilicetpaternitate, filiarione, σpiratione,fecun- , dum q/ nominibus propri Ugnificatur, nunc intendit de eisdem quatenus nominibus alienis, atq; diuersis significantur, de nexu una cum intentione. Diuiditur modoproens distis , ERO in partes tres, in quarum prima est sermo de histro ut mi Li eantur terminis Huiualentibus per alibus. Insecunda aeris, i prout relative ad matrem dicuntur. In tertia,ere vltima nitur,. propositio declaranda de nominibus essentialibus. Virantum ad ', primum, scprocedemus dicentes, esia vocabula alicuipersonaeproprie, nisi unam ex parte rei significare proprietatem, qua illa persona ab alijs persenis determinaritie at inguitur. An hoc verumst, audite. Nam eade videtur esse proprietas,quasij si inurnominibus,mater, Paternitas,generatio actuare pectκ Patris,
istis, filius,fbatis,generatio palma re sterilus iij, m istist Spiritu anctus, spiratio passu π ab utrisq; re ste tu Spiritus sancti procedere,sed istis proprietatibusper naeproprie, dinuice
determinative distinguuntur, omnia ergo vocabula alicuipersona
pruria, nisi um tarterrisivisi e possunt proprietaetem. At
257쪽
At dicetis. I lum eadem eaproprietas,qMe nomine Parr' imposetatur aternitatis, σgenerationis activae ' rursus. Num eadem
ilia, q importattvr nominesilis filiationis generationis passi sis siver, num idem est, Patre, genuis lium ' deinde. Nunc irim dici potest esses lium , c in natum a Parre es ad b c una cum Magistro dicemus, quod quamui Dificetur eadem proprietas nominibusistis, se Patrem, Gygenuis lium seu UPater, o
maternitas, hoc tamen fit siub rationibus diuersis, nam persona 'rum nominibus, cuiusmodisunt Pater ilius,c P Spiritu ME , proprietas tantu minimesignificatur, bus sis. At nominibi troprietatum, cui modisiunt paternitas, filiatio, proprietates se secundumse, vel actus ipsaruproprietarum,utgenerare nasic. me enerarisignificantur. Eth proprimopuncto. In Euros perea videre, quo modo nomina ista ,genitus, verbum, imago se habeant exparte rei, non enim substantialiter exparte rei,seu ad se se bene ' Patre relative videntur dici, nam illa nomina, qua Ilio proprie conueniunt eius Wisepersonalem proprietate' exprimum, substantialiter minime, ar relative tantum re pedia Parris dici posunt. Vnde genitus genitoris dicetur genitus, σverbum dicentis verbum,inimago imaginari imago, quae ola soli filio conueniunt re pectu Parris. Et hπ de duobus figmentis. :Demum accedit propositio talis. Esntiata solum de pluribus iamia , o dest ipsis sermotur. Bene enim dicitur, CParer, i ius, oes Spiritus sancitus, sunt Deus,vel diuina potentia cientia, s bonitas Aranasiunt Deus. Non tamen dici potest, Pater,
o filius, i Paeter, vel t filius. Alum erra essentia de pluria
258쪽
h Lispo sunt dici simulavi illa etiam selim de se dicuntur, tumon de
η lumine, Deus de Deo , cil tamen relativis nominibus mini proferri, nam non dicitur, qδ Patersis de Paure, nec qi IPiussu desilio, ut docte D. g. libra. de trinit. docet dicendo: Hoe flum de eis dici non potest illud de illo, quod simul ambo ηδη sunt.Idestillo nomine uti non possumusad unum ostendendum de uno, quod imul ambolus non conuenit icut verbum de verbo, ql non simul ambo uertaris nee filium de filio, quod non ut ambo. Ex disiis unum notatu dignum inferemus, deinde erit finis. Via ergo illa essentialia nomina aliquando intelligentiam distin limn m persionarumfaciunt, ita es interdum totius verba fmul, ut i habeturqua Aug. vi. de trin. ita dicentem, quod in Patris no nune ipse Paterpronunciatur per se, in Dei nomine, . ipse i situs, O Spiritus sinctus, ut ca dicitur, Nemo beatus, nisi lusa L Eus,quia . s. trinitas est unus Deus.Et Me depropositissim
, VTRVM AC TVs NOTIONALES SINT
i X declaratis insuperiori meo sermone tria posse excitarIqu sta nullus est, qui de hoe dubitet: quorum primum
/ actus notionales resticit pis comparatione ad relationes, in diuinis. Alterum tendit ad mentis nostrum verbum. Tertium, , σ vittar ad diuinum uerbum.Quantum adprimum, solet D i. i. Utrum actus notionales relationiIus muriores. Pro parte os
259쪽
marisa sic primis potest arguis via pr telligitur her Ao,sed
generatio in diuinis via dicitur ad genitum, igitur pirecedit ipsum, nec non proprietatem relai tuam constituent genitum. Ini per habet Magister in textu, π hoc accipit Ar Aug. quod Pater o Pater, quia genuit, quὸd non esset, nisigenuisse paternitate e cum rationem n ederet, aElus ergo notionales in diuinis relitionibus esse priores, bis vijs concluditur. Ex alio larere, qui ρο-
posthm prsintelligitur acilui ab ipso procedenti , σgenerare et aatilus procedens asupposito Patris: igitur sioppositum Patris pr intelligitur constitutumantequamgeneret, sed hoc sit per patern
ratem, quapropter ridetur quὸd relationes alius procedam n tionales. Pro intelleEla huius clusionis tria confideranda a Ndunt: primum pertinet ad distin tionem,qua est, is alit id alteri prςintelligi dupliciter potest accipi: uno modo , altero non intellccto, Wg. dum intelligitur animal, homine non miellet L. Alio modo , quando actus intelle tus cadit super utrunque , ct dicit unum esse altero prius, uelsiecudum rem,uel cundi in rationemuV.g quando obstantiam priorem suo accidente natura intelligimus, uel iuuentutem senectute scundum rationem uerὸ, quando dicimus , intelleElum diuinum uoluntatem procedere. Et hςc deprima distin tione. Subsequitur altera, secundam ordine pertianens ad ecundam de tribus propositis, sibi consideratu elati proprietas, quae bigariam habethmi, uelat relativa, uel ut constitutiva. Demum pro tertio considerandum est , qJ illud pol fieri, vel esse in generali, uel in J eciali, I .g. quando intelligisnus diu n sol positum confisummier aliquam proprietatem ipsium cori H situ ntem,
260쪽
i l stituentem, uel in speciali, intelligendo Patrem esse con- stitutumperpaternitatem, qua est eius constitutiuaproprietas ror Ariua tamen. Nunc ad argumenta dicenta, reprimo ad primλ quod in diuinis generare,'generari, cum non sint per motumi medium, non debeant intelligi, ut quςdam via inter generantem, genitum, sed ut relationes habendi eandem naturam, quaesiunth a quo aliud, es quod ab alio, π bςc nequeunt prςintelligi persi ris eas habentibus. Ad secundum argumentum Acimus intentio-ρ nem Aug. non sesse, quo enuisse ,fit prior ratione, quam ειν trem este tapotius uoluit inter ista identitatem ostendere, nee o non conuertilitatem inter Patrem, O filium. Explanato iam h primo quopo, quςritvrsecundo. Virum uerbum in noba sit imii met intelligendi actus, an δρο orma producta , in qua quasim: quodam si eculo de rebus exterioribus veritas coDiscasur. Pro, parte affirmativa videtur posse dici, ql verbum in nobis si is mi meractus intelligendi. Aug. enim lib. ix de trin. ait, verbum esse; cum amore notitiam ,sed notitia actum intelligendi Acit: litani vertam nostram est, ct w. Trperea, verbo intellectus dicitur, corre pondere voluntatis amor, at amor amandi actum dicit:
igitur teriam dicit actum intelligendi.Ad huius di ficultatis GL dentiam duo considerarione Agna sunt: primum ad uerbi Ansi, casa pertinet, alterum ad quod quid ipsus uerbi. Zantum ad primum, Vertam quatuor modissumi posse videtur. Primo pro. eo, quod exterius prolatum est, ut si scar tuum eius, quod ἁ im tellectupercipitur: secundo pro conceptu, secundum que dicimus, hominem cogitantem Hilfi loqui. Tertiὸ sumitur pro actu ima