장음표시 사용
151쪽
nibus conseruauerit. Sed quoniam illius auctoritas& amplitudo, omnium huius artatis controuersi rum est quas status, & in quam omnium haereticorum copiae irruunt, atque coeco impetu seruntur, subeundum esse laborem putat, in investiganda antiquitatis sententia, in rebus controuersis, ut fide, quam ex ueterum Patrum monimentis uenabimur,
illam exosculemur, & suspiciamus. Sed tu Caiphae minime dissimilis, nesciens quid diceres, uere admodum, Patres illos, qui omnibus retro saeculis sanctitate & eruditione illustres, Ecclesiae Orbisq;
lumina extiterunt, appellasti cateruam Romano Potifici addictam, consecratam & obstrictam. Ita enim illius auctoritatem tuentur omnes, ac si illi essent sacramento obligati & deuincti. Pighius nanque limrum tantummodo fixas,immotas & inter se consentientes sententias amplectendas atque sine ulla controuersia suscipiedas esse docuit. Neq; praetereunda silentio puto,Kemnicium summae aut ignoratiar aut ipietati tribuere, quod Dauidis illas sententias Praeceptum Domini Lucidum illuminans oculos. item Lucerna pedibus meis uerbum tuum . non de unia uersa sacra scriptura, sed de solis praeceptis diuinae legis, societatis Iesu uiri intelligendas esse arbitrentur. Cum enim ijs praeclarissimis sententijs Mon hemius abuteretur, ut omnes ad lectionem sacrarum literarum alliceret, & incitaret, Coloniensis censura contra non de sacra scriptura mentionem secisse
regium Prophetam admonet, sed de solis praeceptis diuinae legis, quae ideo lucem lucernamque appetilat, quia in caliginoso loco nobis praelucrent,uiam-
152쪽
i l lt L I B E R II. que clarissime praemonstrant, cum quid faciendum quid ue fugiendum sit, docent, atque ita a teterrimis tenebris & profunda caligine nos prohibent. Hoc uero quam uerum sit satis perspiciet qui ad Hebraearum vocum vim, animum aduertent. Nam
Psal. I9. utitur David uoce quae proprie significat id, ad quod faciendum quis astringitur, & obligatur; atque aliquando pro ipso imperio usu rpatur, sicut & radix ΠΗ est praecipere seu decernere faciendum. Quod ipsum ex ijs,quae consequuntur,uerbis, satis patet. Etenim,inquit, seruus tuus custodit ea, siue. ut Hebrata uerba sonant illis dilucide commonefit,& in custodiedis illis merces magna. Quae nullis magis quam diuinis praeceptis quadrare, custodiendi ac mercedis uerba satis indicant. Neque enim custodiri, nis sola praecepta & leges dicuntur.
Psal. uero. II9. totum in diuina lege exornanda &lificanda positum esse, nemo nescit. Sunt autem in eo significantia prorsus idem, uerbum, leX, testimonia , uiae, mandata, iustificationes, multaque alia eiusmodi nomina , quibus diuina praecepta non temere sed peculiaribus rationibus appellantur. Cum uero decimam illam quarta perico-pem ita concludit David, Inclinaui cor meum ad faciendas iustificationes tuas in aeternum propter retributionem . satis declarat, de diuinis se praeceptis duntaxat agere. Quare has Dauidis sententias de Omnibus scripturae sacrae partibus intelligedas esseis sane existimare solus poterit, qui in uniuersa scriptura nihil praeter diuina scita atque iussa contineri arbitrabitur. Quam ficte uero & fallaciter Kemni- S a cius
153쪽
RTIIo Do X. EXPLIC. cius affirmet , societatis Iesu uiros, traditiones non scriptas intelligere, per lucem illustrantem corda, satis intelliget, qui perspexerit quam longa illi oratione duas illas Dauidis sententias ad praeceptum dilectionis Dei & proximi accommodent. quod an satis sit diuinis literis comprehensum, Kcmnicius uideat. GAR T v M.Κemnicii axioma est, Iesuuita asse
runt, Lectiosacrae Scripturae non tantism non es utilii sied multis modis perniciosa Ecclesiae . Hac enim Coloniensium sunt uerba. ut audentius dicamus, nulla unquam reperta est haeresis, qua non exscript in
ris occasionem acceperit. Multis quidem ac magnis rationibus Colonicses ostedunt non esse scripturae sacrae lectione temere populo permittenda.In primis uero argumentum sumunt ex infinita haeresum uarietate, quibus Dei Ecclesia fuit tot saeculis exagitata quae ex diuinis scripturis occasionem habuisse uid Etur. Quare ualde metuendum esse, ne imperiti ex
eadem impietatem hauriant unde debuissent fidem pietatemque trahere. Quae si tibi dubitationem alia quam habere uidentur, perlege quaeso quae de haereticis ab Augustino, Epiphanio, Theodoreto, terisq; uiris sanctisonis qui in hoc argumento Insudarunt, scripta sunt. Neque enim te latere poterit, nullam fuisse unquam tantam impietatem, nullamque insaniam, quam eius auctorcs sacrarum liter rum testimonijs non sibi conformasse uiderentur. Nam quid Nicolaitarum promiscuis uxoribus esse inhonestius potuit quas tamen solis scripturarum testimonijs inuexerunt. Quid turpius, deformiu
Dedius Gnosticoruin insanijs potest excogitari ξ a
154쪽
LIBER II; et Christiana quide honestate ta alienis, ut nec proserri sine impietate possint: sentetiarum tamen diuinae scripturae crebritate nullis suerunt inseriores, ut D. Epiphanius auctor est. Si Ophitarum arbitrantium Epipha- Christum colubruillusuisse,qui Eua decepit, deme mus contia aio teneas; Si Mane Manichaeoru parente se spiri tra bae tu 1 anctu esse multis persuadente Si Caianos Caina Iudamq; proditore, uenerantes; Si Valentiniani so nia aniles ii fabulas; Si bideum Apellem;si reliquo- stb. Min.
rum omnium haereticorum examina memoria repeia G.lib.I.
ras,nihil erit profecto, quod diuinis uerbis destitu- ς 3 tum esse uideaturiadeo nanque haereticis familiare semper fuit,scripturae se auctoritate communire, ut Marcio cum uideret, triplex a se confictum principium, triplex baptisma cum diuinis uerbis stare, haud quaquam posse, illa uero desserere, prorsusq; contemnere minimc auderet, eam scripturae sacrae partem, quam recipiebat, & maxime Lucae Euangelium, turpiter ualde truncavit&corrupit, ut tradit D.Epiphanius.qno factum est, ut ex Diui Pauli Episolis, a se corruptis permulta educeret testimonia; hue i. ad diuinam potentiam emolliendam,cultum,& ue- tom. i. ncrationem ex hominum mentibus euellendum Christi dignitatem labefactandam uniuersamq; reli fi gionem nostram funditus euertendam. Si illas uero quae in Germania, nostra hac aetate excitatae sunt 'portentosas opinionesin meφoriam reuoces, uidebis sane nullam esse tantam delirationem, quam exscripturis non elicere posse perditi, de insani homi-ues sibi uis sint Vt ueto caeteras taceam, quam ne- fanda illa lilii quae Praemonstratensis scripturarum
155쪽
ORTHODOX. IXPLIC. Insana quadam iactatione contra Christum Iesum Dei filium dictitare ausus fuit quae nemo quidem, uel acerbissimus Christi hostis cogitare unquami potuit. Quod si ab illo quaeras, unde acceperit, Chri
stum Iesum,qui,ut omnes homines ab inferni miser rimis, & crudelissiluis cruciatibus eriperet, de coelis descendit, in eosdem inferni perpetuos cruciatus fuisse detrusum, sempiternis p illis ignibus mancipatum,quemadmodum per summum scelus, & pro- fligatissimam impietatem Anno II a T asseruit, nul- 'i tum tibi alium doctorem proseret,quam laude , quibus Deus illos cumulat, qui omnem suam spem in
illo collocant, & miserandam eorum conditionem,
qui diuinae misericordiae dissidunt, atque simul illa
Matth. e. Christi uerba cruci a fixi,Deus meus,Deus meus, ut
7. quid dereliquisti me quibus de diuina miserico dia illum desperasse,impie somniauit.Quod si ab Anabaptistis rationem quaeras tantarum blasphemi rum,quas eodem anno Morauiae in eundem Christum iaciebant non minorem diuinorum uerborum . congeriem afferent, quam tuus Lutherus, qui cum tantam suo exemplo delirantium multitudinem cerneret, diuinam scripturam haereticorum librum ap- D. Cyill. pellare non est ueritus.D.uero Cyrillus ad Ioannem
ulli. 23. quedam Episcopu scribens,illum admone cuiusuis haeress sectatores ex diuinis scripturis haeresis suae causam suscipere, & quae a Spiritu sancto praeclare dicta sunt,prauis opinionibus corrumpere, atq; ita in sua ipsoru m capita inextinguibilem flammam eX citare. D. etiam Hilarius ait de intelligentia scriptuτ iri rae haeresim nasci, non de ipsa scriptura, & ita sen-- sum ,
156쪽
.D I L I B ER I I. H T Iasum, non sermonem fieri crimen. Lege etiam dilugenter quot idem contra Arrianos exemplis, &rationibus aperte probat, sacram scripturam ansam is dedisse haeresibus omnibus, ut se in uarios errores tra AmPraecipites darent. rian. Q O 'Dis nullum nobis hac de re excplum antiquitas suppeditaret , insignis certe illa , nec us quam antea audita,quorundam hominum,qui coelestes Prophetae dici uolunt, insania, atque incredibilis furor, aperte demonstrasset; nullum esse tam audax facinus, quod ex uestra in contorquendis diuinis oraculis licentia, occasionem non acceperit. Cum enim perditi illi ac profligati homines in tu rentur , crudelissimum dissidium, quo inter se Lutherus, Zuinglius,& Balthesar Pasi montanus, descripturae sensu digladiabantur,atque unumquerit
nouas ac portentosas opiniones ingerere, ac summa etiam cum temeritate di audacia contendere,verum se ac germanum scripturae sensum tenere, Omnem
prorsus scripturae fidem abrogarunt,secumq; statuerunt, nihil sibi credendum esse, nisi quod coelestis Pater eorum animis instillaret, illudque solum Dei uerbum esse,quod Spiritus sanctus illis enuntiaret. Caetera uero omnia pro humanis sigmentis non pro diuinis oraculis habenda esse. Quos Reuerendissimus Stanislaus Hosius S. R. E. CardinaliS,Varmien I Isis lisis Episcopus uere Apostolicus ita loquentes indu- bro de exeit, Quousque candem hanc excuculatorum isto- presso uerrum tyran idem seremus,ut quod productis e scriptu ρρος - ra uoculis aliquot eorum alicui uisum est,id laquam expressum Dei uerbu statim adorare necesse habea-
157쪽
mn sp Cum tamen sic ipsos inter se pugnantes uideamus,dum hoc quisque contendit, ut non quae Apostoli aut Euangclistae sed quae proeria ipsus est sententia, ea pro expresso Dei uerbo sectatores habeat. siccine iam isti se tanquam numina coli uoluntΘquid
aliud restat,quam ut thcuruemur coram hoc aut illo,&quicquid eorum aliquis dixerit,e uestigio tamquam Dei uocem adoremusξNos uero Dei de coelo sent entiam potius expectabimus,ac tum istos pro su a, non pro scripturarum sententia dimicantes,tum ipsas etiam scripturas,quarum tot iam, non diuersas modo, ueram & contrarias interpretationes adferri videmus, facessere iubebimus :&quod nobis coelestis ille magister dignatus fuerit reuelare, tanquam expressum Dei uerbum, ea, qua par est, reuerentia recipiemus: ac ipsum loquentem potius audiemus
sicut etiam Propheta dicit, Audiam quid loquatur
in me Dominus) quam ut ad egena ista elemeta nos conuertamus,&in illis, quae nunc in hunc, nunc in illum sensum inflecti videmus, salutem nostram c6stituamus. Non oportet legis aut scripturae esse peri tum,sed a Deo doctium .uanus est labor, qui scripturae impenditu scriptura enimn creatura est, & eg num quoddam elementum.Non conuenit Christiano,nimium creaturae addictum esse:Deum audire, portet, huius uoces de coelo expectadae sunt, ut nos
erudiat. Beatus uir inquit David que tu erudieris. Aeq; nos docet hodie atq; oli Patriarcas & Prophetas.Prohibuit Christus,ne plures magistri fiat quod unus est magister noster in coelis.EX quibus concludit uirpi stimus,& eruditissimius,nihil quidem sacris
158쪽
LIBER II. 73literis diuin ius nihil augustius,Ecclesiae uero earum studiis nihil utilius excogitari posse,dummodo integrum quisque ac sincerum Ecclesiae sensum teneat, neque ita insolescat, ut sibi scripturas subij cere magis, quam sic illarum iudicio atque auctoritati submittere studeat. sit enim ut dum quisque sibi licere scripturas contorquere arbitratur ,& ipsas maxima iniuria afficiat, & Spiritui sancto illaru auctori summam ignominiae notam inurat. Quam tamen Re uerendissimi Cardinalis egregiam sententiam, ita, Κemnici, ex tuis aliquot invertunt, ut quae per coelestium Prophetarum personam ab illo dicta sunt, illi ipsi ascribant, atque ut scripturae sacrae proculcat
rem acriter insectentur. Quam ego calumniam cum
primum in libello quodam, qui Apologia Anglicana inscribitur,legi siem, egregiam auctoris impudentiam summopere sum demiratus, atque existimaui ob tanti sceleris conscientiam, illum nomen suppressisse. At chm eandem calumniam in protestatione quadam contra sacrosanctum Tridentinum Concilium,hominum quorundam,qui Augustanam confessionem profitetur,nomine editam reperissem,uix credi potest quanta fuerim uoluptate perfusus. 6 Iicissimum nanque amplissimum illum Antistitem iudicaui, cuius scripta omnes fidei ac religionis Christianae hostes tatopere premunt, ac cruciant,ut omni mendaciorum genere illustre illius nomen obscurare, fidem inquinare, splendorem commacul re, auctoritatem labefactare ideo contendat, ut suosa lucubrationum illius lectione deterreant atque
159쪽
1 SED ut ad institutam disputatione reuertamur, uide iam, quaeso homo argutule, genio tuo dignam collectionem . societatis Iesu uiri tradunt , haereses
Omnes ex scripturis occasionem accepisse; ergo tra
dunt , scripturae sacrae lectionem esse inutilem, multisque modis perniciosam Ecclesiae. Quid potest es
se ineptius ξ quid infantilius ξ Quod perinde est, ac
si quis argumentetur; Nullum peccatum est, quod is ex creaturis occasione no accipiat, dicente Augusti lib. de DO PO, Mentis nostrae in Deum cursum tunc retardari, Iri. cum ijs frui uolumus, qu1bus nobis utendum foret; Christ. c. ergo creaturae non solum non sunt utiles, sed mutitis modis perniciosae, contra Mosis testimonium, qui, Deum, inquit, Omnia, quaeucondiderat, uia disse,&approbasse, quia ualde erant bona. atque Primae contra D. Pauli sententiam, qui omnem Dei cre od Tim. turam bonam esse, testatur. Neque dissimilis erit ar 'fi' guinentatio, Christus positus est in ruinam,&in tas num, cui contradicetur, ut Simeon ille iustus praedixit; ergo Christi aduentus perniciosus est hominibus, praestaretque,Christum nunquam uenisse Quae quam non modo inanis, scd impia sit argumentatio, tu ipse iudica, atque de tua iudicium iam te re, facile poteris. Neque enim fieri ulla ratione poterit, ut ignores , sceleratis esse animis peculi re, eis fieri exitiosum , quod probis est salutare; Atque ita optimis in rebus offendi, non tam rerum ipsarum improbitatem, quam animum impurum , nefarium , sceleribusque coopertum declarat, qualis est haereticorum animus, qui ex diuinarum literarum lectione errandi sumunt occa- e T sionem.
160쪽
BER I II. sionem. Neque olim in solis splendorem culpa est transse cnda , si oculorum aciem hebetet, aut limpos laedas, sed inloculorum infirmitatem, qui tanti splendoris uim ferre non ualent. 3 y . Σ