장음표시 사용
211쪽
18o Decis XLIII. Ad Septemb. Cas. I.
nius in suis Con/νovers. lib. 2. Controv. . cap. 7. a num. 161. ω seqq. ubi hane negativam opinionem amplectitur. R Et mant nihilominus Lessus in 3. p. qu. 8a. art. 3. n. 3. Lemna rom. 3. summae in Verb. Eucharistia quo ad Regesares, a n. I s. er in suis Consuli. Uariu , consul. 43. n. 33. Suare 2 de Euchar. disp. 72. Dct. P.Layman. lib. I. tract. 6. cap. 7. u. 6. Castrinpal. pari. 4. tract.1 I. punct. 37. Bissus in meruet. Sacra rom. I. Verb. Eucharistiau. IT . si . . Macer in merosex. Verb. Diaconus . Ascanius Tamburi n. de Iure Abbatum tom. a. diis. I. quae . A. n. q. Emin. Brantatius de Benedict. Diaconalι p. 37s.&Gobat in Experim. Theolog. d. tract. 6.rium. 6s . oe II. Qui omnes non solam id
concedunt licere CIerim , sed etiam Lai- eo; & praeter ilIos idem astruunt Filii uec. Coninis. Mercerus , Praepositus , Chamavit l. Regina id. Granad ..Ualentia , Quintanadven. & alii, quos eumulat, &sequitur Diana in emtalla res . 63. 66. 67.
Horum rationes sunt, Primo, quia inprimitiva Ecclesia tum per Clericos, tum Ir Laicos mittebatur Uiaticum Sacrin actum infirmis . Exempla adducit de 3 S. Tharsitio Λeolyto Martire . Gobat
d. tract. q. u. 443. & de Serapione sene aegrotante n. 434. Aliud exemplum narrat Card. Baronius, 3T Odoric. Rinald . . n.
noso a. de Theostite Virgine Lesbia, quae zr annos XXXVI l. morata in solitudine sulae Paros, x venatore reperta, flagitavit, & obtinnit , ut sibi Eucharistiam
desertet, ut secit anno sequenti: qua reverenter suscepta , expiravit . Secundo
quia nullum Ius positivum id prohibet; siquidem cU. Pervenit supraeit. loquitur, extra necessitatem, & perieulum mortis, de ubi praesentes sunt Sacerdotes. Tertio, quia potest esse, ut ille vulneratus non valeat elicere actum contritionis pro suis peccatis, sed tantummodo attritionis; quae, adjuvante gratia, & virtute Eucharistiae, obtinebit meritum contritionis, dc causa-hit salutem aeternam illius animae, quod eonsiderat Λmieus in Cursu Theia. tom. I. disp. 32. sect. a. n. 26. Et suse probat Collegium diat manticen. tom. Ια de sacra . mentis tract. I. cap. s. panct. a. 3c dleetue infra decis 66. Quarto, quia Praeceptum de communicando per Uiatieum est praeceptum Divinum, cui cedere debet praeceptum Ecclesiastieum de communione mi nistranda Per Sacerdotem, aut Diaconum tantum- S. Thomas , quem fere omnes
expositores sequuntur, 3 part q. O. art. 11.
cum aliis relatis per idem Collegium Sau
cap. 8. punct. r. iniae quidem est sortissima ratioὲ etsi ejus fundament rim non P probet Emin. Card. de Duraea in o. sent. tom. I. a D. I. u. 38. ubi admittit, prae ceptum sumendi Eucharistiam esse praecein
ptum Divinum; ut supra dictum est in secundo casu Mensis Λprilis, Decisis. sed quo ad tempus Paschale, dc quoad tempus mortis per viaticum. esse praeceptum Ecclesiasticum, si alia vice fuerit facta; eκ rationibus ibi per eum allegatis; attestans talem esse opinionem Scoti, Alensis,& S. Bonaventurae. utramque opinionem esse probabilem circa factum Clerici, de quo in casu, dieit Tam r. de Exped. Commun. cap. 6.ύ. . dc cum ipso concludere debemus, est
enim casus fissus, non factus; sed si veniret in sacto, & Cleriem faceret, non itinlicitὰ iaceret, admonendo populum se dedicisse esse Iiel tum sacere.
Ad Septembris secundum Casum . . ARGUMENTUM.
Exploratur, an cadentibus in terram sacris particulis, dum Moniales communicantur. intra Clausuram; possint colligi ,&elevari h Montali-Diis3 vel debeat Consessarius ingre
di Clausuram ad eas suscipiendas
212쪽
Decis. XLIV. A d Septemb. Cas. II. Igr
a Particula eo set ata si eadat In Clausuram Montalium, quia agenda myn abbatissa, seu alia Maniatis potest elevare Eutharsiam de terra , e porrigere Cooessario. 3 Laiei n ρνιmitiva Ecclesia tangebant Euebaro iam. Aetvmotum ab antiqui δρ cturis valet.
s Confessarius potest , is debet furem
Clausuram Mon altum ad elevandam de terra Hostiam faeram ιbιdem elapsam ε Latras , ae mulieribus isne prohibι- tum est tangere Comus Chrsi. 7 Moviales non possunt tangere Calices, Corporatia, nee Pallas sacra .
quod plur est, licebit. s Neresstas /ngrediendi Clausuram Montalium , non est ficti gime , sed
morat ire intelluenda, is n. 1 o Mulieres marIratae ad effugiendum
1 f. Clara pingitur tam ostensorio ad
denotandam ejus ex iam devotionem erga ss. Eucharistiam.
νε sacredor simplex, praesente Parocho, non potest absolvere moribundum.17 Moutatis communieanda potest unicam Pint eulam lanam in terram lingua reverentre sumere, ει sic com-
Memali, ae pluvioso tempore flabat Confessarius Mou aliam in earum Ecclesia, ad fenestellam Communionis , fisdem ministrans Euchaνυ cum Panem. Fι-nu erat Facνι Coxvitii , quando M uiatis una, quae Mn Uerat eum aliis
ab initio convenire, accurrens cymmuae
n eanda, aperuit Iauuam sacristiae 1ueeriorι ι . Repente per eam ventus viae men3 irruit ὰ regione aquilonari , est plurimas eonsecraeas 'articulas ex Pικιδε prestre fuit; ἐν prae dere peris
Hon alea in Clausuram. Isaeritur , quid agendum a Confessaris pro sacrarum specierum recollectιone e D hune ea sum, non fictum, sed fa- rctum recollectionem Sacramenti esse committendam Monialibus, seu earum Λbbatissae respondit Bissus in meruet. sa
his verbis: Potest etiam contingere, quὸa Particula aliqua consecrata cadat intra Μοnasterii Mon alium elaustra . quando eommunicant; in eao easu eadem Μonfatis debet illam tingua aecipere; er ita est
munieare . Iabd fi non possit , eam me diante patena , aeeipiat ἰ σουν aute etiam palla, vel earta munda; si verὸ neque sic pedit, non debet saeerdor ureis di ad illam Particulam accipiendam ; sed Uamet Monialis illam aecipiat; er per fenestellam saeerdotι porrigat , postea ΘΜonialibus 1lle Iocur abradatur , er la- Bvetur, quae abra fio, is lotio ιη gaerarium projic enda erit. Esset tamen convenientius, quὸd hane functionem Deiat Abba. tisa, flve superior, quam alia Monlatis. Hueusque Bissus. Cujus opinionem tenet etiam Castaldus In praxi Caerem. lib. 2. Dct. 14. e. 7. n. I s. Quartus in Rubr. Μiis p. a. tit. O. ρθ. 3. GL 3. HIN. . ubi ponit hane rationem. Iuia ιngressus in Monaster umfrictiui proIibetur , quam tactus Hostiae eonsecratae in casa neresstatιι .His addi potest auctoritas Theologorum docentium, licitum fuisse tangere Sacramentum Eucharistiae laleis in primitiva Ecclesia, quibus tradebatur in manibus, uando erant communicandi, ut pluries ictum est supra , & notat Suarez de Eu- 3ebarist. di . ra. DE. I. Lessusq. 8O. n. 37.
detur suffragari supradictae opinioni doctrina S. Thomae, qui in dis. I 3. q. I. art. I.
213쪽
182 Decis. XLIV. Ad Septemb. Cas II.
Baptismum conferre competit Sacerdoti exosscio, tamen Lateus in casu necessitaris non mecat baptizan 3 et ita tangere Corpus
Chjsι ex o eis stin sacerdoti eo uit psed in casu necessitat s potest, Θ debet Corpus Christi tangere , etiamsi At peccator, ut si ιο aliquo loco immundo jaceret. Quid elarius λ Si etiam peccatori licet tangere Sacramentum Eueharistiae, illud d ferra levando, quanto magis Sanctimonialibus,& Uirginibus Sacris p H me de S. Clara
legitur in Brev. Rom. Dct. q. quod Saracenis Assisium obsidentibus, 2 Honasterium, cui illa praeerat , invadere conantibus , in a se ad portam afferri voluit, unaqueris, in quo sanctissimum Eucharistiae. sacramentum erat inesusum p ibique oravit ιn bane modum ere. Et ideo imago ejusdem Virginis repraesentatur picta cum Ο-Bensorio continente Sacram Hostiam in manibus valet autem argumentum, &concludens probatio desumitur ab antiquis Picturis. east. Perlatum. Et cap. Venera. 6 biles. de Consecrat dis. 3. ROta par. I. ree. de eis. 333. num. 66. e seqq. Pigna teli. te.
His tamen non obstantibus contrarium puto decidendum, & dicendum pro res lutione propositi Casus; teneri, & obli- I gatum esse Consessarium , statim ingredi clausuram, accedere ad interiorem locum , ubi Moniales communicabant, &ubi Sacrae Particulae jacent in terra, illasque singulatim propriis manibus suscipe. re , & in Pix idem devot8 reponere; lo
cumque aliquantulum abradere, & mundare ad praescriptum Rubricie Μissatis de Defectibur in Μιnister o imo occurrent. tit. o. n. s. sic praecipientis: si mae a tan- feerata , vel aliqua ejus Particula δlabatur in terram , reverenter accipiatur, et Di u νέ tibι cecidit, mundetur οῦ ω aliqua u. tutum abradatur, Θ pulvis, seu ob rasio huiusmovi in sacrarium immittatur. Haec igitur omnia, nec non recollectionem , & susceptionem e terra sacrarum Particularum fieri debere non per Onia. les. aut Abbatissam , sed per ipsum metonsessarium, praevio sollicito ingressu in clausuram me movent rationes sequentes. Primo, quia supradicta Rubrica est exequenda a Sacerdote, non autem ab alia pessiona, ut in puncto docent SuareZ de
quia rigorose prohibitum est in cap. Pervenit 28. de Consecrat. dis a. ne latet, aut fimulieres deserant Sanctissimam Eucharistiam, aut tangant Corpus Christi. Tertio, quia in specie Ius Canonicum vetat
Sanctimonialibus tangere corporalia, ca lices, ac pallas sacras . e . Sacratas Deo foeminas a s. dist. 3. S. Λntonin. 3. p. tit. 7
6. cap. 7. si I. in fine; ex quo deducitur arsumentum in Iure validissimum non esse imponendum Λbbatissae, vel Montalibus , ut tangant Corpus Christi, quod est plus, cum non possint tangere pallas gia eras, quod est minus ; non enim licet quod plus est, ei cui, quod minus est, non licet. Barbot in Axiomat. Iuris Usu fre
gorius XIII. in sua Constitutione in ei plen. Dabiis, quae emergunt; quam Per exten sum ponunt Miranda de Mon M. quaest . a. art. & Qua rania Verb. Monasteria Μonialium , concedit earum Superioribus , inter quos censetur earum Consessarius, ut
ingredi possint Clausuram , si id faciant
in casibus necessariis. At nemo non videt, in casti proprosito esse neeessarium ingressum Sacerdotis, & Consessarii pro rea se sumptione cum debita reverentia Sacrarem Particularum. Quinto, quia ex communi doctrina Theologorum causa ratio
nabilis, & necessitas ingrediendi Montalium Clausuram non est physic/, stricti se ssime intelligenda; sed moraliter conside
randa . Barbos. de Potest. Episc. alleg. lo2. n. 8. Sanche Z in Decalog. tib 6. east. 6. m.
o. Sexto tanto magis, quia Confessarius in hoc casu necesse non habet ingredi ad interiora Monasterii ; sed statim ultra ostium Clausurae in Sacristiam M mi alium, quae ut plurimum vicina est ipsi ostio ; &sie minor causa sussicit pro ingressu. Barin s. in collectan. DD. ad Cone Trid. fef. xy. de Regular. cap. s. n. 8t Septimo quia licitus est ingressus mulleribus maritatis , quae exciderunt ab assectu coniugum, ad i. evitanda vitae Pericula . Zerola Verb.
214쪽
Decis XLIV. Ad Septemb. Cas. II. 183
Montalia. β. I a. Tam but . de Iure abbatissa r. His.1 quaes ιε. u. a. Ergo multo magis cum ceciderit Divina Eucharistia , ad periculum Irreverentiae evitandum permissus erit ingressus Consessario in Clausuram ad eam elevandam. Octavo, nam bAjulis, & portitoribus conceditur ingressus in Monialium Monasteria, quando agitur de gravibus oneribus, quae ipsae Moniales ferre non possint. Tam hur. d. di9.14. quae . 6. n. 6.8c Barb d. fessas.ci p. s. n. 36. Sed quomodo Abbatista, aut Moniales poterunt Christum Dominum manibus deferre, sub quo cuνvantur, qui portant Orbem y ut ait Iob s. t 3. qui immo subjungit de Divina Majettite: Et
pondus Uur ferre non potui. Iob 3I. 23. Nono quotid id videmus o litores intrare Monasteria Monialium praecipue ad potandas vites, easque de terra erigendas, a vindemiae tempore ad racemos uvae colligendos. Igitur si licitus est ingressus pro
racemis naturalibus, ac vitibus materialibus, cur erit prohibitus Confessario aderigendas e terra sacras Hostias continentes in se Christum Dominum, qui dixit de
se ipso: Ego sum Vitis vera. Ist. I. I. &de quo mystica Sponsa ait: Botrus Capr i dilectus meus mihi n v neis Enga distCant. I. 14. De exploratoribus, qui missi ab Israelitis, ut terram Chanaam lustrarent seriptum est: absciderunt palmitem cum Uva sua , quem portaverunt in vecte duo Vir . Num. 3.14. Ingens ille Terrae promissionis Botrus, quem duo viri in Uecte ferebant, Eucharistiam figurabat, ut opinatur ex Sanctorum Patrum testimonio Serlogus in Cant. rom. 2. Vestigat. I I. Explanat. Horat sis. 6. n. 6 3. Modo minor cura non est adhibenda de figurato, qui mde figura. S. Thom. φ pari. u. 8I .art. s. n Ir. Sed Botrum illum . qui erat figura
Sanctissimi Corporis Christi, duo Uiri portarunt in Uecte. Igitur Saetosanctam Eucharistiam, in qua est realiter Corpus Chri-ssi, in illo Botro figuratum nam omnia in
figura contingebant illis. Cor. I . II. γnon debet a mulieribus suseipi, & deserri, sed ab ipsomet Sacerdote Consessario De
cimo, quia reverentia erga Sanctissimum hoc Sacramentum est ex praecepto Divino. S. Thom. 3. pari. qu. 8φ. ol. 3. Clausura autem Montalium est ex praecepto Ecclesiastico . Tamb. de Iure abbat Us. viis. I s. quae . a. oe 3. Sed praecepta Divina sunt
praeferenda Ecclesiasticis. Sanch. in Deeal. I Blib. 1.cap. IO. N. 17 Ergo in casu proposito
obligatus erit Consessarius ingredi Clausuram, & de per se, tanquam Sacerdos colligere sacras Particulas, ct in Pix idem reponere; locum abradendo, vel lavando ad
praescriptum Rubricae; & ita sentit, & docet Bordon. Variar. resol. pari. I. res II 8. ubi supra dictum casum examinat.
Neque subsistunt rationes Bissi, Casta I-di, & Quarti pro opinione contraria. I. Non illa, quam allegat Quartus, quod stri.
Eius prohibeatur ingressus is Clausuram Montalium , quam tactus Hostiae causecratae; quia id non est verum, tum respectu rei, superat enim reverentia debita Sacrosanctae Eucharistiae, ob ejus infinitam excellentiam , quodcumque aliud obsequium .idei reo, ut observat S. Tho m. d. stare. I. 82. art. I. in omni re, a qua tangi debet orpus, & Sanguis Domini, praecedit consecratio, ut sunt manus Sacerdotis ,
Calix, Patena, Palla, Corporale; tum respectu legis prohibentis; nam contactus Eutharilliae provenit ob re verentiam ei deinbi iam a lege Divina. Clausura autem Mo. 33nialium a sola lege humana; quae de sui natura non stricto, sed benignd accipitur,& interpretatur. Tam bur. de Iure Abba. rils d. aiis. 14. quae . r. n. q. II. Non it jaex usu primitivae Ecelesiae ponendi Sacram
Synaxim in manibus eommunicantium
ruta non solum talIs usus est abrogatus; ed quod facit ad praesentem casum ne- 'que in primitiva Ecclesia mulieres tan. I gebant nudis manibus Sacram Communio, nem; sed eam accipiebant in nitido linie lo, quod Dominicale dicebatur, ut testatur his verbis S. August serm. 131. de Tempore ἰ Μulieres quomoso nitidum exbi bent linteolam, ubi Corpus Christi πω piant; sic eomus eas m , ct cor mundum exhibeant. Et in Concilio Anti si orensi decretum fuit ea p. 36. Nou licet Hulier
nuda manu Eutharistiam aeemere . Et cap. 61. Ut uuaquaeque mulier , quaπas
communicat , Dominicale suum Dibeat e
215쪽
i8. Decis XLV. Ad Septemb. Cas. Prud.
quod qua ποη babaerit, usque ad alium
deat Lector Hierolex. Macri in Uerb. D re nieale, dc Gratianum Discept. forenseast. I . n. II. Itaque si neque ab initio M. clesiae permittebatur mulieribus tangere Eucharis iam, ejusdem contactus non esset permittendus Λbbatissae, seu monialibus in casu proposito. Nonne dixit Dominus post Resurrectionem suam Mariae Magdalenae, Noli me tangere. Io. a O. 17. Thomae vero Apostolo: Affeν manum tuam , Θ mitte ιnlatus meum. ibid. 27. IlI. Non implicat Auctoritas S. Thomae ιn ε. dist. I 3. q. I. art. I. dum dicit, etiam 1 peccatore tangi rasse Eucharistia, illam elevando de terra, iaceret in loeo immulaeo; quia ibi ΛngelitusDoctor supponit non adesseSacerdotem,& ideo in tertio arg. ait: In aliquo casu Deer tangere laico Corpus Christi, pura si v/deret ipsum in terra jacere, o non esseι sacerdor , qui tolleret. Λt in easu nostro est Consessarius Sacerdos, qui potest tollere. Igitur Moniales non possunt, nee debent, immo si vellent ex se sacras Particulas lapsas in terram tollere, Confessarius teneretur prohibere, ut advertit Posse vi n. deesse. Cura ι ωρ. 8 n. . IV. Non concludit exem- s plum S, Claras i quia pingitur cum ostem sorio,& figura Holliae eonsecratae in man bus ad denotandam eximiam ejus devoti nem erga Sanctissimum Sacramentum Λltaris, x ad recordandum miraculum iuga torum Maurorum virtute suae orationis coram Sacrosancta Eucharistia; sed ex hoe non sequitur ab ipsa suisse delatam ad ostium Monasterii; sed sicut fecit seipsam aegram ab aliis deferri, se est verisimile, quod ea instante, Hostia consecrata per Confessarium suum, vel alium Sacerdotem fuerit eum luminibus portata; et si de illis
Breviarium, aut Chronica mentionem non iaciat . Hi ne in Chronieis ordinis S. Franis cisii rom. I. lib. 8. ωρ. I 3. impressν Neapon anno I 68o. ita legitur de eadem S.Clararsi fece portaro alia poeta dei visastero, e porre avanti tutis quei nem e=, mandandosnnaneti vi se eam grauissima risereneta ilsantissimo Saeramento arilia sua Custodia.
Sed quidquid sit de hoc exemplo, non tan-8.t Punctum, neque percutit casum, in quo quaeritur, an Monialeslieitd possint tange. re , non ostensorium, vel Pix idem continentem Eucharistiam, sed Euehatis iamrsam lapsam in terram, attenta praesentiaicerdotis, qui de facili potest ingredi Cis
suram ad eam reverenter tolligendam.
Concludendum est igitur, quod litat deficiente Sacerdote possent Moniales sacram Eucharistiam e terra levare, dc tangere; eo praesente non possint, que debeant; exemplo Par hiani in arti lo mortis eonstituti,& habentis peccata mortalia, etiam reser vata; qui, etsi possit absolvi a quolibet sim.plici Saeerdote, absente Parocho; tamen ii Parochus sit praesens, debet ab ipso tant limabsolei secundum magis e mmunem, de magis securam opinionem DD. quos longa δε serie cumulat Barbosa in Collect. DD. ad Conei l. Trid. 91. I . de sacram. Paenit.
Hoe unum est coneedendum; quod si un ea Particola eaderet in terram intra Cla suram, dc praesens elset Monialis communicanda, potest ipsa genuflectere, ac reum II renter lingua eam sumere, & si e commun
ea re; ut vult Quartus et . parti 1. tit. Io.
Ad Septembris Casum Prudentialem. ARGUMENTUM.
Examinatur,an bene iaciat Parochus qui Hostiam delatam in Processione, vel expositam publicae orationi , dividit in quatuor partes, eas reponendo in Pixide, diitribuen. das Laicis communicantibus
SIM MARIUM. a Paroebus Hostiam delatam in protess
ne debet ipse fumere, non autem La e a tommunicantibus dare. a Couitia Pro Bincialia non obligant existra Provinciam, neque Duoaal a radi' ira D aece . 3 Cardinalis Carolus Earberinus romis
Concilia Prodincialia deservium pra
216쪽
Decis XLV. Ad Septemb. Cas. Prud. 18 s
Paroebus menstrua Processione sacrosanctae Euebaristiae completa, Hostiam ab Osten. serio aufert, illamque in quatuor parterfrangit, atque in Pixidem ponit, artes. 1llas fidelibus Communicandis dispensa. turui. Isaaer tur, an prudenter agat '
Espondetur negative siquidem Ho-A stiam consecratam , ct in ostensorio
processionaliter delatam, non debet Parochus distribitere communicantibus constactam in partibus; sed tenetur ipse illam asi sumere. &consumere, dum Missam celebrat, statim postquam seipsum communicavit. Responsum hoc innititur Auctoriis tale, & Ratione. De sumitur auctoritas, Gavant. ιο Rubr. M sal. p. a. tu. Io. sub n. ε. Litt. I. ubi ita loquitur: Per Particulas danda est Communio; non autem cuicum. que de popalo dandae videntur partes
illius Hostiae , quae forte reservatur pHorationem quadraginta Horarum , quod etiam vel ait S. Carolus in Gnodo Di aereis
sana XI. immὸ ιbidem iussit, a salo face dote praedictam Hostiam sumi , quod melius esseι post Calicis sumptisuem . Hoc
ipsum docet Bissus in meruet. Sae. t m. l. Verb. Particulae n. s. g. a. his verbis: mne habes, male facere, er eontra Ecclesiae eonsuetu viuem, eor, qui Hostiam, quae fuit exposita, E. G in Oratione quadragιnta horarum , dividunt in quatuor partes , quas postea Laieis pro Cammunione di stribuunt; id namque expresse probibulis. Caraus in Fanodo DIONesana Undecι- ma r ω eriam generaliter ab omnibus damnatur talis distributio, ut videre est apud
te post sumptionem Savgulnis. Decretum autem S. Caroli, desumptum ex eodem ConeiIio Dioeeesano XI registrat Haymo Corius in sua Epitame , Veis. Euchar.
n. a 3. hujus tenoris : si Eoma consecrata utieritis eoHervanda non erit , sacerdos eam sumat in Missa ; nec eam poρulo usquam tradat sume aedam. Eamdem pro. hibitionem ponit isnodus Diuecesana Farisse n. celebrata anno I 68 s. ab Elnin. &Reverendi A. D. Carolo Barberino Λbbate& Ordinar. c. s. in fine, de s/. Eucharsiae Sacramento, dicens: at quidem fi amplius Hostia I exponenda non erit , sequentiare in Missa, Hostia, quae exposita fuerat, ab ipso Facerdote consumetur . Non me latet . Provincialium Concilior. Decreta a
non obligare extra Provinciam, que Diee-cesanas Vonstitutiones extra Dioecesim. c. Decernimur 3. q. s. Fagnan. in c. Caranum statata n. I . G Constitutionib. Barbosa in Collectan. DD. par. 1. Decret. ad ea Canones n. 7. des. a DdE ad Coneil. Triden. 4s. 24. de res. cap. a. n. Idc inter Theol s Suarra lib. 6. de Legib. ωρ. 26. n. 16.ihilominus cum supradicia Uecreta prohibitoria processerint tum a Sancto Car Io, quem Pastoratis sollicitudo gur osum reddidit, & qui in regimine suae Ecclesiae Ministris sapientia insignibus utebatur, ut Inotatura Ioanne Petro lusian. in ejus v ta lib. a. cap. q. tum ab Emin Card. Carolo Barberino, nostri temporis heroicae pieta- 'tis, & disciplinae Ecclesiasticae jubare; au- choritatem habent ad actiones aliorum Episcoporum, & Parochorum dirigendas .& eos, ut prudenter operentur, inlarmandos cap. De quibus . ubi Glossa tu merb. Exempla dist. 1 o. eap. Ivi demensa Regis. s. 3 7. cap. Γι habes . a . quaest. I. Rationes supradictorum Decretorum relatores eorumdem non eae primunt, neque declarant causam: propter quam Par hus prudenter non agat, stangendo Hostiam Saeram jam expositam in ostensorio, &illam dispensando Laicis communicanti- Ibus: eam tamen esse autumo, ne plebs idio. ta , ipsam Saeram Hostiam recipinens, et dat plus gratiae eonsequi, quam si solitam particulam Saerae Communionis manduin caret , ut docebant Illuminati, de quibus supra Decis VI. Errore X. pag. rg. & in non absimili ea suconsiderat Diana p. s. ιν. ε.res.s6. jλα
217쪽
s6. iacente in Coordinati operis to. . tr. . resol. a. refol. 3 3. F.4. Quamvis enim, riginrota loquendo, nullum resultet inconveniens a parte rei, vel ministri, idest Saera. menti , vel Sacerdotis communieantis Lal eos cum portionibus effractis Hostiae gran. dis, in Ostensorio prius expositae, attamen potest aliquis error irrepere in mentem eo rumdem Laicorum . putantium recipere quid majus in tali Communione; δc per consequens quid minus in receptione conis suetae parvas particulae ; de quo errore tractant Theologi . Ac praecipue Em. Card. de Laurae a de Euchar. diis. 16. n. q. & Ma strius in o. sent. diis. 3. n 6 6. Et de eodem lutulentum factum legitur in tabula aerea existente in Ecclesia Terrae sedes Comitatus Tyrolensis, ubi quidam Laicus praesumens communicari cum Hostia magna, territus fuit a Deo per terrae
aperitionem, ut ex Tilmano lib. I. cap. ys. refert Mattharolus in solva Histor. tom. 2. lib. 8. cast. a. tit. I. Exempl. 2. quem Par -ehi facilla videre possunt. Idcirco ad hunc errorem impediendum supra dicta Diorce. sana Concilia proficuum esse crediderunt, prohibere Parochis dispensationem Hostiae grandis in Laicos, de ordinare, eam de per se in Missa, ut assumerent. Quod con firmari potest doctrina Emin. Cardi n. de Lugo in Responsis Mor. lib. r. δεβ. t . ubi pluribus motivis probat, illicitum esse Pa-ε rocho dare Communicantibus ablutionem in Calice; non ex eo , quod aliquid plus recipiant, quam si illam sumant in vase vltreo, sed quia Laiei possunt in errorem trahi, credentes vel majorem Sacramenti partem, vel majorem gratiam Percipere; idcircΔ triginta ab hine annis, & ultra , T eum iungerer officio Promotoris Fiscalis in hoe Episcopatu Patavino, recepta accusatione contra unum d Parochis ruralibus, qui eum Calice dabat purificationem bibendam suis Parochianis, Saera Eucharistia refert ix, processum formavi, & ab
Illustrissimo , & Reverendissimo GEORGIO CORNELIO tune Patavino Episeopo, fisi praedictus Parochus pecunia ria poena mulctatus, ut illum, & alios retraheret 1 iacto, perieulum erroris comtinente ἀ
Ad octobris Quaesitum pri mnm. ARGUMENTUM.
Inquiritur , quinam sint effectus , quOS operatur Eu CHARISTIA in anima illius, qui devote eam suscipit 3Docetur esse quatuor: scilicet, Augmentum gratiae: uni nem spiritualem cum Christo; Primam gratiam aliquando, &Remissionem culparum venialium. sUM MARI UΜ. I Gratia seeunda , idest eius a mere
2 Gratia, quae datur n Eucharistia , quos emeritas parias δ3 Unio eommunicantis eum Corpore Cbνιηι est effectus Euebaristiae .
4 Unio prae ιcta moralis est, non physica .s Gratia prima an detar n Euchar
s Poenitens , si ineulpabiliter obliviscatur aliquod pereatum, illa d ei rem tini tur 1n absolutione a confessi. attritus si communieat, credens , non babere morIalia , HI fi habeat, ere- dena esse contritum, defetente sacerdote , reeipit in Commanione primam gratiam. 8 Arbον arida ex eo tactu Sacrae Eu
charistiae statim floruit. Q Carenae ceciderunt de manibus digne
Io Gratiam primam non do, in Eutharistia, qui docuerint δ et Gratiam primam dari n Euch - st a nescientibus, se esse in mortali est probabiliον opinio. 22 Eucharistiae effectus est remisso ve-
218쪽
μοι Effectur operetur Sacra Euchainristia in anima illam digne susevitentis e . .
OUatuor praecipuos Effectus in responsis Cleli Patavini relatos reperi. Duos, in quibus omnes Theologi conserutiunt Reliquos duos, de quibus inter Scholasticos non levis est controversia , quam breviter, dc compendiose circa utrumque explicandam censui in hoc quaesito . Primus essectus, quem producit Sacra Eutharistia in anima illius, qui eam digndrecipit, est secunda gratia, seu augmen. tum gratiae. Id constat ex Cone. Trid. tum Iess. 7. de sacram. ea .. 6. ubi infert anathema iis, μι dixerint saeramenta novae legis gratiam non ponentibuι obicem non conferre, tum fess. I 3. de Is Eueh. saeram. e. M in illis verbis: sumι autem voluit Salovator noller a aeramentum hoe tanquam spiritualem animarum cibum, quo ala intuν r eonfortentur , v ventes vita ιι
lius , qui aixit r sui ma ducat me , o irae vivet propter me. Constat enim cibum dari viventibus, eisque prodesse, non autem mortuis; idcireo Sacra Eucharistia cum digne recipi non possit, nisi ab eo, Ii vivit vita gratiae, per consequens Effetus primus Communionis est augere gratiam; quam reperit in eo, qui digne se
communicat ὲ quemadmodum cibus corporalis auget vitam temporalem comedentis illum; est enim Eucharistia Sacramentum vivnrum, non autem mortuorum ut docet Careeb. Roman. de sacra Euchari
menti gratiae habitualis fructus est abstinea re a peccatis mortalibus, resistere tentationibus, & in virtutibus Christianis proficere, juxta illud D. Chrysostomi Hom. 6 . in Leones flammas hριν aures ; se ab illa Μensa discedamus, terribile effecti diabo-D. Et D. Bernardi serm de Caena Dom. Eucharisia 1n gravioribus peccatis toltiteonsensum; quibus eoneors est Cone. Triδ.
. Seeundus ellictus Sacrae Communionis, qui producitur in anima dign8 aecedentis ad illam, de quo omnes DD. testantur est unio ejusdem eum Corpore Christi non soleim mystico; idest cum emeris fidelibus quorum omnium Christus est caput, juxta illud Apostoli in Epist. r. ad Corint b.
c. I P. suoniam unas stants, unum Porpus sumu3 omnes, quι de uno pane parrici mus . Sed etiam eum ejus vero Corpore
naturali; Ec sanctissima Carne; quod editam testatur idem Apostolus in illis verbia ad Eph. L Μembra fumus Corporis ejus, de carne ejus, ae de ossibus eius. In cujus rei argumentum scripsit S. Cyril. Ierosolymita Catechest instet. . Usa B. Pauli doctrina abanae sufficere videtur, ut ereta v bi' de divinis Usterι is fidem faciat, quibus digni redditι, eoncorpore , ut ita Q. eam , ω eo angusnel Christi facti estis. Quem essectum es alios ostendit per similitudinem liquefactae, & commixtae cerae S. Cyrill Alexand. lib. 4 in Ior c. 7. dleens': sul manducat , inquit , i Carnem meam, oe bibit sanguinem meum, In me manet, er ego in illo. yicut enim si quis mquefactae Cerae aliam ceram infuderit, a teram eum altera per torum e mmisceat , --
cesse est : β qui Carnem, oe sanguinem Domini reeipit, tum 1 o ira eo uogitur, ut Christus in ipso, o ipse in Christo iuveniatur . Porro circa hunc secundum unionis effectum, quem operatur in sumentibus digne Sacra Eucharistia, advertendum est, unionem illam intelligendam scire non materialem ,& physicam; sed moralem inua tenus conjungimur Christo Domino per esi sectum amoris, de arctitudinem gratiae. Quamvis enim nos physie/ uniamur Corpori Christi per propinquitatem , dc contactum realem, qui hi in nobis, dum eius Satratissimum Corpus, de Sanguinem reti-pimos in os,& transmittimus in stomachum sub speciebus eonsecratis; nihilominus illa 4 unio non est aliqua unio physi ea, quasi dicat
219쪽
i8 8 Decis X LVI. Λd Octobris Quaes L
eat aliquid praeter unionem per affectum,& praeter solam in distantiam localem Chri- sti sub speeiebus cum visceribus nostris; sed est unis tantum moralis, quatensis dign8
Communicantes dicimur una caro cum
Christo. & speciali modo sumus ejus membra per fidem, spem, & char itatem, & convertimur in ipsum Christum, qui respieit
nos ex eius eximia bonitate quasi suam Carnem, ut advertunt Suarez de Euch. disp. 6 .sect. 3. Mastrius in Osent. d. diis. I. O .
Tertius essectus Saerae Eueharistiae, de quo est altereatio inter Scolasticos, est eo l- latio primae gratiae, dc remisso peceatis mortalis non directe, & primario; sed peraecidens, dc secundario, quando ille, qui se communieat in culpabiliter ignorat, se esse in statu pereati mortalis. Casus fgurari potest, non de illo, qui communicatu . rus praemittit Consessionem Sacramenta. lem, in qua secta omni diligentia, obli vi scitur aliquod peceatum mortale; nam in tali ea su obtineret primam gratiam, ocre missionem illius, non in actu Communio. nis Eucharisticae; sed in absolutione Sacramentali, quam Consessarius illi impertiret super peceatis consessis , dc quae extenditur etiam super peccato inculpabiliter oblito, ut
fol. I. secunda vero ibid. ref r . Sed ponendus est Casus, Si quis eommitteretpeeeatum mortale , & illud obliviscens,
accederet ad communionem absque confessione Sacra mentali; credens, se ea non
indigere, ut potissimum solent facere Sacerdotes celebraturi eliciendo tantummodo actum attritionis generalis de omnibus peccatis vitae suae. Vel si quis laicus in articulo mortis habens peccata mortalia, &r in desectu Consessarii, solam attritionem concipiens, crede esse contritus, recipe.
ret Saeram Eucharistiam per modum Ula. tici vel de manu Diaeoni, vel Cleriei imserioris, ut fuit disputatum in primo C su mensis Septembris hujus anni; in his,
inquam , calibus est magna controversia inter Theologos, an Communio Sacra proinducat , Primam gratiam in anima recipientium Communionem ipsam, dc remi tat peccata mortalia Λ Ermativam Sententiam docet S. Τh. in sent. Of.9. e. r. art. 3. quaestiune. E. ubi
ponit supradicium primum Casum his verbis: si aliquis facta diligenti discussisne suae conscientiae, quamvis farie non suffietenti , ad Corpus CώνUι Giste accedat,
aliquo peccato mortali ια imo manente , quod ejus cun tionem praeterfugiat, non istucat ἰ immδ magis ex vi saerament pereatι remissionem consequitur. Vade auos asinus dicit in quodam fermooe , quoa uando Corpus Christι manducatur , υι- visat mortuos. Eamdem sententiam Λngel. Doctor prosequitur in sum. 3. p. q. 79.
art. I. in Cor Ubi secundus propositus Casus enunciatur, dum dicit: alio modo etiam s Corpus Christi pereeptum ab eo, qui est in pereato mortali, exstar eonscienistiam , et affectum non babet; Drtὰ enim primo uos fuit sufficies ter eontritus: sed
devote, ει reverenter accedens, conseque. tur per Me Sacramentum gratiam Gariatatu, quae eontritionem perficiet, r
missionem peccati. Hunc eumdem effectum conserendi primam gratiam non primario, sed secundario, in recipiente Eucharistiam cum bona fide eredendo, se non habere
peccatum mortale, aut credendo se con
tritum, quamvis tantum sit attritus, d cet Sotus in .sent. disp. s. e. Unica, quem ei tat, ct sequitur Emin. Card. de Laurata de Euch. d. disp. 26. n. I. cui adhaerent ex Thomistis Caietan. Capreolus, Solus, SuareZ, Ualentia, Coninchius, Pesan.
tius, Silvius , Nugnus, Caspensis , Ο landus, Λ micus, Pasqualigus, Λ versa, Diana , Castro laus, Bonae ina, & Gonet. is
stis Poncius, Hiqueus, Rada, Λ retinus,
quos cumulat Mastrius in ε. sent. eit. diis. 3. N. 369. quorum rationes praecipuae sunt
sequentes. Primo, quia ille recipit gratiam
220쪽
Decis XLVI. Ad Octobr. Quaef. L 18 o
tiam justificantem in Sacramentis, qui illa recipit digne ,& sine obice. Cone. Trid.
fess. 7. de sacramentis ea u. 6. Sed in casibus propositis communicans non ponit obicem, & digne accedit per attritionem, quam in culpabiliter credit sufficientem . Ergo virtute Eucharistici Sacramenti con. sequitur gratiam. Secundo, quia haec virtus conserendi primam gratiam homini, habenti attritionem de peccatis, conceditur aliis Sacramentis. Ergo negari haec virtus non debet Sacramento Eucharistiae caeteris excellentiori . Tertio , quia Baptismus, & Poenitentia instituta sunt, ut primario constrant primam gratiam; &nihilominus saere conserunt non primam, sed secundam ; quando scilicet suscipiens
aeredit ad illa eum vera contritione. Ergod contra, negandum non est, quod Eucharistia, etsi ordinata ad conserendam secundam gratiam, aliquando conserat primam: tunc videlicet, quando accedens cum peccato mortali, in vincibiliter aeeedit ; vel de
eo non recordans; vel attritionem, quam
contritionem putat, in se habens. Quarto ex Conei l. Trid. ses. a 3. De Sacro lancto Eucharistiae Sacramento Can. s. ubi dum negat maecipuum fructum sanctissmae Euctaris ae esse remisso peccatorum , tacitdeo edit, secundarium effectum, &Per accidens, esse posse ipsam remissionem Peccatorum . Quinto , quia in oratione Purificent nos ΘΔ quae post Communionem dicitur in Missa tota Quadragesima, Ecclesia se loquitur: Praesta, ut Me tuum sacramentum sit ablutio steteram ; fit vi-Sorum, atque mistuorum fidelium remises omnium delictorum. Et in Pineommunioneferiae 4. post Dom. I. Iaari. Tui Domine perceptione sacramenti, O a nostris mundemur oceultis. Et in Secreta Dom. 3. Ivari. Hae Hostia, quaestimus Domi ue , emundet nostνa delicta . Et in Secreta Dom. II. post Pent. Ut Mee sancta, quae gerimus , oe a praeteritis nos delictis
exuant, Θ futuris. Sexto Verba Sancti Iuttinis Martyris in Guaest. ad gentes resp. . ubi locutus de visione Isaiae subdit: Car-
o, quem Prophera vidit immundis suis Iabiis araaerentem, ad iniquitatum, pec catorumque exριat: nem , figuram habe-
bat Dominieae carris, quae e fetent fameorum, qui ipsam edunt, ab omni steteree Iat. Septimo liceat mihi duo haee mi.raeulosa addere exempla. Narrat Arnoldqs Raymus ιn Ain. aa Natal. SS. Bestit s. Ma ιι, quod in Pago Ascae, mulierq edam a SIudaeis sollicitata, Sacram Synaxim, quam in Paschate sumpserat, illis pro mutuata
veste ut daret, ex ore sacrilego detractam, illis traditura deportabat. Verum tanti sceleris in itinere poenitens, Sacras species in aridam ulmum, forte ibi in via repertam, deposuit. Mirum diaul Ulmus illa, sum. pio veluti a Dominico Corpore vigore, reo floruit; ae quamvis prorsus arida,frondibus,& ramis jucundissime exornata est . Resert
Bagatta in admirand. Orbis Chri . tom. r. ob. 6. cap. I. n. 36. Pariter scribit BZovius
de signis Eeelesiae Bb. I F. ev. a quod Gregorius Capadox vir nobilissimus, eum jussu Imperatoris, catenis undique cireum ligatus duceretur, Theodorus Archiman- sdrita petiit, ut ab iis solveretur; donec illi daret Eueharistiam: quod cum milites pernegarent : accidit, ut m sumente Eueharistiam , subito mirabiliter vincula soluta spont8 eoneiderent ad terram. Idem Bagatista d. o m. I. I b. I. cap. 1. π. 19. Igitur si ad
contactum Eucharistiae arida arbor restinruit , dc ceciderunt catenaei cur & in susti-pientem ex devotione, quamvis in ariditate pectati in vincibiliter ignoranti, non insun- detur ros gratiae justificantis, qua veris cetur, Iustus ut palma florebit y N. fr. I p. Et tur ille, qui bona fide Calicem Salutaris
accepit, ex virtute Venerabilis Sacramenti non dicet: Dirupisti vincula mea ; tibi sacrifieabo Hostiam laudis e PDI. Ir s. 16. Negativam tamen sententiam sustinet Emin. Card. de Lugo de Euebar. diis. I 1. H. x. UasqueZ, Meracius, Morandus, Centinus, escalli, inter quos fusd, di pro rostris Gavatius diis. I a. de sacram. Eucharist quaest. . cap. a. lnnixi sequentibus
rationibus. Primo, quia praedictus effectus probari non potest vel ex Scriptura, vel Eeelesiae definitione, vel SS. Patrum tra- roditione. Secundo , quia ipsemet essectus sicut non convenit Eucharistiae principaliter,ita neque per accidens: Tertio, quia eam Christus voluerit dari in hoc Sacramenta