장음표시 사용
271쪽
usu rationis ἰ ut in delirio, phrae. nesi. & dementia. Ad desectum respirationis, ut in affectibus angino. sis, vulgo di Abiranetis. Ad desectum deglutionis ob convulsio. nem , vel paralysim cisophagi, vulta A Coarieteto; seu obmole. stlitimam tussim . Et ad stomacla
aegrotationem, ratione Vomitus, simgultus, volvuli, em yyematis, Vul
gi postema, nauseae, bilis, flatus, oc Lienteriar. Quae omnes juxta regulas Medicinae, & monita Me
dicorum sapientum, breviter, atque eleganter recensentur. SUMMARIUM.
s seb rantia quid siti effunde dictast
6 anginosis osteEibus laborantes enutὸ sunt commvn eandι. 7 Puer nutritur dies t . frequentibus enematir , trist et emis.1 Deglutire qui non potest, communIear non debet. 9 Vomitus ubi est periculum, ab exbibenda Eutharistia abstinendum. Vomitur, in quibus morbis solitur H
x x rimulus ob sui saevitiem appellatur
a s Flatus solet impedire CommunIsnem. 3 3 Lienteria laborans , an Communiean-
Cum ιη seeundo GHra hujus mensis dictum fit inter eaeteras Hostiones
eorporis , ad racram Euchosiam niscite sumendam , requirι in communi eando saeuitatem deglutiexvi, ει rei nendι saeramentum in stomaeho , it aut non subsit periculum vomitur ejusdem dignentur Prudentes Paroebi notare omnes morbo , seu infirmitates , quarum ea a non Deet Communionem dare, seu maricum praebere infirmis , ne
aliquam irreverentiam committant tu sacramentum a
P Lures plura scripsere; sed omnIum diis
ta ad ordinem redigendo quatuor dixerunt esse genera morborum , quo- τrum eausa infirmi non sunt a Parochis communicandi , ad impediendam irre- erentiam , quae posset evenire in Sacramentum . Siquidem alii morbi respl-eiunt Usum rationis, alii Respirationem, alii Deglutionem ; ET alii flamachi convu fuemaΛd Usum rationis quod attinet, morbi ex hoe capite provenientes , sunt Del rium, Phraeve sis , & Dementis; hi enim impediunt usum rationis, & mentis alienationem operantur , & per consequens impediunt, ne detur Sacra Eucharistia; quae tantummodo illam cum debita reverentia suseipientibus est exhibenda; quales non sunt Delirantes , Phreneticι, ει De
q. Surd. confit 80. per totum. Et Rota post Taechiam in suis . Me te erat. decissa. n. II. Porrh observandum est, quodae tir a, phraeneses , ct dementiae, alia sunt 3 perpetua , quae inhabilitant infirmum ad Communionem Eucharisticam recipiendam; & alia sunt ad tempus, de habent dilucida intervallar & tune non impeditur Sacrae Synaxis exhibitio ; ut d et Zacchias ιn suae s. indicotegat Iib. 9.rit. s. quaest inuta n ει 3 ex doctrina S.
tens , quod in apoplexia, & Epilosia est
272쪽
Decis LV. Ad Novembr. Cas. Prud. Σ et
observandus status paroxysmi, nam certum est in ipsius insultu, etiamsi aegri videantur ab eo se recolligere, nisi in totum ad se redeant, nullo modo est Sacramentum exhibendum ἱ ideoque expectandus finis Paroxysmi, & videndum, an patiens factus sit compos mentis, & habilis ad recipiendum i plum. Caeteram, quia aliquando deliria, seu mentis alienationes potius dici possunt remittere, qu m intermittere; obsevandae
sunt sequentes regulae, quas tradit supracit. Tacchias lib. a. tit. I. quaest. M. a n. Is oeseqq. videlitat . I. Senes delirantes raro habent dilucida intervalla ; ideo cauld se gerat Parochus cum istis. II. Mulieres, si in delirium venerint, non ita saei id resipi. scunt; Ac non ita faciles sint Saeerdotes in Sacramenti exhibitione. III. Neque illi, qui fatui sunt 1 nativitate, vel ex longo tempore, praesertim si muti sint, ae surdi. IV. Qui ob ebrietatem excessum mentis
patiuntur, non recuperant usum rationis,
nisi digesto totaliter vino. U. Lethargici, ut Comatost, Coratost a nimio soporeicuntur, nullam interpolationem habent, suae insaniae, quia causa morbi, occupans instrumenta cerebri, semper praesens existit; dc durante causa , durat e sectus . VI. Icti a fulmine, attoniti, Congelati, seu
Cataleptieι , non habent dilucida intervalla, ob eamdem rationem. Vi I. Pbris nes, si sit accidentalis ob febris calorem, eo intermittente, cessat, sed si essentialis si ob inflammationem membranarum ce- rebri, nisi sanetur, non dat lucida inter
item in saluati ex assumpto veneno, & in dementiam lapsi ex longa infirmitate; non habent interpolationes: & ratio est, quia
morbus residet in cerebro; Ac nisi curetur, usus rationis non reassumitur . XI. Sua tamen dilucida intervalla regulariter habent alienationes mentis provenientes ex
Melancholia 'mebandriaea , Es- , Dilapsia, apoplexia. t quae non si sortis in Lyca πιτυι a , furore uterino , dc similibus : in quibus opus est consilio prudentis Medici, & prudentia sapientis Parochi, in seligendo tempore opportuno ad communicandum Infirmum absque per bculo irreverentiae. Porro qui nat ura sunt
semitatui, stolidi, surdi, & muti, debilem
usum rationis hasentes; sed tame n devotionis , & reverentiae erga Sacratissi mam H stiam capaces; hi, praemissa instructione. sunt admittendi ad Uommunionem , ut dom
F. I . num. a. Et primis annis Ecelesiastici
regiminis Eminentissimi Card. Barba diei, Pastoris vigilantissimi Patavini, in Visitatione Dioecesis , reperi nonnullos semila- tuos, ac alios mutos, quos instructos admisi ad Sacramenta Poenitentiae, & Eucharistiae; & ab eis summa cum devotione reincepta suerunt ἔ quod laudat Gobat. in
Quo ad Respirationis morbos: illi sunt, qui circa fauces obveniunt, & dicuntur a Lfectus anginosi , vulgo dischinastia, si vesMiramia a verbo greco συνοπι , idest sstrangulationes, angina enim vocatur dolor saucium, ut notat octav Ferrarius de Origine Detuae Italicae Verb. seiaran. tιa . Proveniunt autem vel 1 catharro suffocante, vel ab inflammatione, & arindore saucium, vel a convulsione, aut paralysi partium oris, Eceircum vicinarum, vel in mulieribus, 1 strangulatione uteririn quibus omnibus morbis impeditur deglutitio, non ex vitio stomachi, seu cist phagi, sed ob elusionem faucium; aut laesam
actionem musculorum , Os diducentium , quorum ope etiam caeterae iunctiones , necessariae ad deglutitionem , celebrantur IQuapropter laborantes iisdem anginosis a nectibus non sunt eommunicandi , nisi prius Parochus experiatur, an possint sal. 6tem aquam deglutireὲ siquidem eum sint fauces occlusae, regurgitant, & rejiciunt quidquid illis datur in ore, ut disserit praedictus Medicus Zacchias dict. lib. s. t t. . quaest. Unic. nam. 6. ubi narrat , vidisse nobilissimum puerum quinquennem eReonvulsione linguae, & adjacentium particularum , ne aquae quidem guttam, per spatium quatuordecim dierum deglutire potuisse. Nutriebatur autem frequentibus en ematis c vulgδ infusione de Clisterι . Amalthea Onomast ea Vreb. Enema I ex Icarnium contuso,& vitellis ovorum, quo α rum
273쪽
rum ope absque alio cibo , & potu per
omnes eos dies duravit; post quos len sim comedere coepit, & sanitatem recu-φeravit.. Eκ desectu vero Deglutionis abstinendum est ab exhibitione Eueharistici Satra menti ; & hie desectus proeedit vitio ἄ-
sopbut vulo Cannaruzeto, sive cannadella gala . Octav. Ferrari ubi supra Verb. Canna I de est gulae meatus, seu fistula ab ore ad ventriculum attingens, dictah Pli. nio animae Canalis , qui asophagus ali- uando patitur convulsionem , aut paraly-im, vel immedia id in seipso, vel in mustulis, nervis, & aliis partibus illi inservientibus , quo in casu perditur degluti. tio , & litat cibus, vel potus recipiatur in faucibus, non potest transire, neque inventriculum descendere; unde periculum est vomitus; praecipud succedente freque n.
. tissima , & molestissima tussi, ab Hippocrate dicta Thirtori , hoc est maligna, ec serina; quia est adeo anxia, & violenta, ut hominem mirum in modum exagitans nee liber/ respirare, nec quicquam
deglutire permittat; immo si quid homo
deglutire tentaverit, illud violenter ah ore per tussim repellatur. Eamdem ob stomachi aegrotationem , ratione vomitus non est danda Eucharistia sacra; eget enim peccatum mortale tuma in administrante, tum in petente, & recipiente. Quartus in Rubrie. Missat. pari. 3.
ob aegrotationem autem stomaehi Vom tus evenire solet in his casibus. Primδ in sputo sanguinis, si sit frequens, & violentum: sive procedat sanguis ex pectore, &pulmonibus, sue ex stomacho ipso . sero eundὸ , si eiiciatur Emnema tvsto postema quae est collectio puris , facta in pectore; adiuncta tussi, qua cessante, dc
aegro quietem obtinente, poterit eum debita cautela eidem Communio cari. Teν.nὸ si infirmus agitetur Nausea mrans , quae est motus, & promptitudo ad vomendum . sua νιὸ si post vomitum oriatur
eiris ventricii ii affectio. Muintὸ s ob dolores Nephriticos , Colicos , vel Iliacos sequatur voltulus, ob tul saevitiem a Baris
gente volvulo e Vomitionem, per quam
non solum cibi, & humores rejiciuntur; sed ipsa etiam stercora; est omninoeessandum a Communione; nec imitandus ille Parochus , de quo meminit Zacchias in anted. Ivisest. Medicolet d. lib. s. tit. s. in prιnc. ct cujus inexpiabilem appellat te- meritatem . dum, non obstante peritissimi Medici interminatione , Iuveni culis dam, doloribus Iliacis agitato, cum enor mi vomitu, Sacramentum Eucharistieum obtulit, quod paulo post una eum animaevomuit. Generantur autem dolores Ilia- ei ob intestinorum tenuium inversionem, vel eonvolutionem, ob quam saeces per alvum reddi impeditat, ad stomachum repunt , & per hos rejieiuntur . Sextδ, si excitetur in pectore Cholera, morbus scilicet, per quem Bilis per os , &per alvum indesinenter projicitur ; Ae dieitur Chalera humida . septim3 si insurgat Flatus,
appellatus Cholera Mea ; qui si sit valdἡ
acutus, & nullam quietem permittat infirmo, dat causam denegandi Eutharistiam, solet enim flatus ipse tanto impetu peros erumpere, ut quicquid in os ingeritur, summa violentia ad extra repellat . Octavo tandem ad stomachi infirmitatem accedit
morbus dictus Lienteria fruρὸ fiusso delventre I in quo cibi, statim post sumptionem , rejiciuntur per alvum absque ulla concoctione , tales quales fuerunt accepti; quocirca non erit licitum in hoc casu, prout neque in superioribus, exhibere Sacratissimam Eucharistiam infirmo , ne ma- rximo cum horrore contingat, species Sacramentales integras per alvum transmi ti r aut aliam irreverentiam irrogari, ut
pi/, ae doct8 monet cit. Zacchias d. lib. 9.r tr. 9. quaest Uuica per rotam. Et hi sunt morbi praecipud, quos Parochi, & M ni alium Confessores observare debent, ut sciant prudenter determinare, quando Sacra Communio, seu Viaticum possiit, vel non possit infirmis impertiri. DE
274쪽
Decis L. VI. Ad Decembr. Quaes. I. 24 3
Λd Doeembrys Quaesitum primum. ARGUMENTU H.
Quaeritur, quo tempore, & quo in. stanti temporis EUCHARISTI A gratiam conserat. Qtla-tuor opiniones diverta Theologorum recitantur ; Et non inutilia monita communicantibus proeponuntur . IUM MARI M.
et Gratiam quo te ore Eutharistia stro. dueat in suscipiente ea Eucharistia antiquitus dabatur infra. stutis panis ; qui masticabatur a D.
scipientibus. 3 Gratia confertur , dum Euckarima transit per guttur ad stomachum , fecundum suam. Gratia producitur toto tempore, quo Decies Facramentales durant in stomacho secundum Cesetanum .s Gratia per Eucharistiam eausatuνsta. tim ae si etes Sacramentales sunt insomachum trajectae ex eommuni optin
6 EUιa non est diu retinenda in ore οῦ sed cito deglutienda . Et rure
Cum victum sit in primo , oe secundo
dam gratiam, seu gr.ri .e augmentum ἐquaerItur , quo tempore, ει quo instauri temporia Eucharistia conferat Era
R Et tae fuerunt quatuor opinionex
Theologorum . Prima est Becant
es . a a. de Eucharistia quaest. 6 num. aia
dicentis, tunc primum Eucharistiam gratiam conferre, quando ipsa elt in orere cepta. ea ratione quia ait Dominus Io: 6. Ivl manducat me , 1 e vivet prostier me. Λt manducatio fit in ore, juκta lignificationem verbi manduco, derivantis hverbo Mando, quod significat dentibus in ore cibum conterere antiquitus enim non, consecrabatur tenuis particula panis; ut inlpraesenti sed integer panis , qui postea frangebatur in frusta , Ic ea dabantur , manducanda, communicantibus, qui dentibus illa masticabant , ut ex Concilio XUI Toletano eo ε s celebrato anno
Christi ε93. deducit Emin. Card. Bona
dit, immo Christum νon partιculam panis , sed integrum panem accepisse , erconsecrasse ἰ atque eae eo particinas est infregisse, quas paνriculatιm discipulis tr buit . Quod confirmat Ioan. Mabillon.
in Lituet. Gallicana lib. 3. .. I. dicens, antiquitus Eucharistiae particulam a Communionem in manus datam fuisse teste Gregor. in Hist. lib. I . r. 8. ac proin eκ majorι pane decerptam. Itaque dum in ore posita est Eucharistia, quae si esset gros sior, dentibus veniret conterenda, mastiacanda. dc sic manducanda, gratiam elaringitur sumenti, ait Beeanus, cui contentire videtur Va Rura diis. Ios. ωρ. Σ. u. F.
Secunda opinio est SuareEii de Enebar dio. 6 I fer ubi tenet gratiam Sacramentalem ab nucharistico cibo conferri , Idum transiit per guttur ad stomaehum; sis
enim ratiocinatur . Gratia e sertur laemanducatione Sacrae Synaxis. Sed mam ducatio non est, quando cibus tantummodo est in ore; neque quando cibus jam ad stomachum pervenit; tunc enim completa est manducatio ἔ.ergo dicendum est,' manducationem consistere in traiectione
cibi ab ore ad stomachum; & ita gratiam, ei bo Eucharistico impertiri, dum transit per guttur in stomachum . . Tertia est opinio Card. Caietant tre η. p. quaest. 79. art. 1. ubi docet, Eucharistiam caesare gratiam toto illo tempore, quo spe- eles Sacramentales durant in stomacho c& sumit profundamento illa verba Christi Ioan. 9. buamdiu tu mundo sum, lux summunal . inferens ex eis , quod quandini Christus Sacramentaliter est in stomaeho
275쪽
Σ Decis LVI. Ad Decembr. Quae s. I.
Melis Christiani, qui recepit Sacramentum , & donec durant species Sacra memtales jugis gratiae emanatio diffunditur ;& confirmati potest, quia Sacramentum Eucharistiae operatur suos effectus tanquam cibus, cujus proprium est nutrire. Sed ei-bus nutrit , postquam est in stomachum trajectus, & donee eonservatur in stoma. e . Ergo & Eucharistia. Quarta tandem opinio communis Scotistis, atque Thomistis est, Eucharistiam tune primo eausare gratiam, quando species Saeramentales in stomachum sunt tras jectae, & stomaehum attingunt. Ratio est,
quia tunc manducatio completur, quando cibus in stomachum recipitur. igitur, quan
do Eucharistia descendit in stomachum, tune dieitur homo Christ Ianus illam man. ducare; Ac in eo instanti reeipit effectum primarium Venerabilis Saeramenti, idest gratiam. Confirmatur exemplo tibi materialis, per quem homo non frangit jeiunium naturale, si tantummodo illum recipiat in ore, veI in guttur traiiciat; si antequam ad stomachum descendat, illum evomat, 'vel reiiciat ἔ necesse est enim, ut cibus materialis descendat, de perveniat in stomachum , ad hoc ut frangatur naturale jejunium, ut disserit Scotus in s. dist. 8. tas. 3. C. Et ex his facilὰ respondetur contrariis opinionibus, dc primo primae,
quia sola receptio Sacramentrin ore non in manducatio , alias reciperet gratiam
etiam ille, qui Eucharistiam non deglutiret, sed expueret. Item secundae ; quia
transitus per guttur non est integra man-
eatio, sed incaepta tantam, quae adhuc potest impediri per regurgitationem , &expuitionem, ut frequenter accidit in cutio materiali, quem eX gutture excreamus ,
ct expuimus, si aliquod offendiculum ex osse, vel ex sp na sentiamus. Tertiae palliter opinioni respondetur, promi ssam e si se gratiam in manducatione panis caelestis, haec autem eompletur in eo instanti, quo species Sacramentales stomachum adeunt . Neque valet exemplum cibi materialis, qui nutrit, seipsum corrumpendo, & convertendo in carnem nutriti, ad quam nutritionem faciendam req initur tempus lon-llum, qua tum transcuirit in cibi destructione . Λt cibus coelestis Eucharist leus non convertitur in illum, a quo est sui plus; sed convertit sumentem in seipsum per gratiam , quam in instanti concedit; icilitat dum attigit stomachum. Et ita docent Gonet. tom. s. aee Euchar. disp. 8. art. I. si. a. Eminentisi. Card. de Lugo cod. m. MD. I a. sect. a. Eminentis s. Card. de La raea in A. tom. t. diis. 6. n. 7. Diana Coor
dinatus tom. 2. tract. 2. refol. 33. ex par. I.
cedunt , esse probabile, quod etiam toto tempore , quo species Sacramentales d*rant in stomacho, augeatur gratia etiam ex opere operato, si homo, qui illas recepit, magis, ac magis se disponat, perarius devotionis, & charitatis, ut supra innui ad casum prudentialem mensis Maii hujus anni: dc docet Marchantius in Eorinto Pastorum de Candelabro aureo tract. 6.
Sed illud est observatione dignum, quod
notat Colleg. Salmanticen. de Sacrament ιν In genere tract. q. eap. 6. u. 6. his verbia:
sui diu retinet Hostiam in ore, it aut De
cies corrumpa utvr , antequam deglutiauis
ur , non recipit fructum Eurbarastiae ;quia non dicitur ani eata suscipienti, an- ερ equam deglutiatur. Quod iusius adrer. tit Bonat. de Eucharis. disp. , g. 6 punct.
ticulas consecratas exhiberi communicantibus , ut si horum aliqui nimiam in ore humiditatem, vesaqueam Pituitam habeant, ex ea species ipsae Sacramentales absque mora corrumpi valeant; dc iisdem corruptis, non traiiciatur in stomachum Saera mentum .sed sola pituita. vel humor aqueus. Igitur non negligant Parochi, suas plebes opportund docere, ne dici retineam in ore Sacram particulam; immo illam satagant devote deglutire, ac in stomachum trajleere, ad consequendam gratiam, a Itosque mirifieos effectus tant, Sacramenti.
Scitu dignum illud est, quod legitur de
S. PLilippo Nerio in ejus m a lib. a. eap.
276쪽
Decis LVII. Ad Decemb. Quies. II. 243
Λd Decembris Quaesitum secundum . ARGUMENTUM. Controvertitur , an Communio
Eucharistica devote sumpta proficiat ad satisfactionem poenarum ; quas communicans solve. re debet, vel in hac vita, vel in Purgatorio λ Declaratur , quod
si Satisfactio λ Quibus operibus fiat Quid sit satisfacere ex Op
re Operato , vel eX opere Op.rantis λ Et resolvitur controve
r satisfactio quid fit fla Poena debua pro pereatis remittitur tota in tribus eamus.
3 satisfactio quot modis fieri possis ρνο
peccat 1 ρε Opere operantis , is opere operato , quid bis terminis intelligendum 's Eucharistia dero e suscepta remittit paenas debitas pro peccatis, non ex ope re operato, sed ex opere operantιs. 6 satim actio requirit opera poenalia .
et satisfieri potest pro peccatis etiam peractur virtutis non paenales . 8 Paenalitates sentiuntur etiam u Com. munioηe facisnda , praecipue in Re.
ligiosis domibus. Et eur es Communio imponι potest a Confessariὸ pro pae nitentia Iacramentali.
Utrum Communis Euehars ea devote D ta proficiat ad satisfactionem pae narum , quas Commmunicava solvere tenetur vel ιn bae vita , vel in Pu gatorio , nou solum pro es a ven/Hι-hus p sed etiam pro culpta morealibus alias remissis e
ΡRo elara Quaesiti resolutione notanda
sunt pariter tria Praemissa. Primum est. satisfactionem in genere sumptam , esse reddιtionem voluntariam aequivalentis alias /ndebiti. Dicitur esse redditionem tamquam actum justitiae ad disserentiam donationis, quae est actus li- hera litatis. Dicitur Voluntariam r quia F.
qui per vim patitur, ut damnatus in inseris no , non satisfactionem , sed satispassio. nem dicitur facere; at in Purgatorio animae dicuntur satisfacere, quia spont8, ac voluntarid subeunt poenas. Dieitur, aequb valentur nam in hoc consistit illud μιιν, idest reddere quantum debet eκ justitia hDieitur, μὰ ι ιndebiti, quia si quis dat, quod debet ob aliam causam, puta ob logatum, non satisfacit pro debito ex con. tractu. Porro Satisfactio habet loeum non solum in ei vilibus, sed etiam in criminali. hus; siquidem offendens redditur per culpam debitor offensi ἔ dx quia omne peccatum habet rationem malitiae, & offensae; per ipsum homo fit debitor ad satisfaeiendum Deo.ossenso; a quo taxata est poena aeterna pro peccato mortali . temporalis vero pro venialibus; sed illa aeterna per
Passionem, & merita IESu CHRISTI
Redemptoris nostri , mediantibus Sacramentis ab eo institutis, commutatur, dc fit temporalis, solvenda vel in hac vita, vel in Purgatorio, tribus casibus exceptis, sesIicet Baptismi in adultis, Martyrii, & per. sectari ae summae Contritionis eum Poenitentiae Sacramento in re, vel in voto; tu a quibus tribus ea si bus Deus indulget, dc remittit totam poenam . ut lat8 probat Emin.
tem , & obligationem solvendi poenam temporalem post remissionem culpae . &aeternae poenae originativ/ oriri a meritis ipsius peccati mortalis, quod tantae est i dignitatis, ut etiamsi remittatur , adhuc dignum sit puniri aliqua alia mena. Secundum praemissum . Hae e autem
277쪽
2 46 Decis LVII. Ad Decembr. Quaes ΙΙ.
satis tactio pro poenis temporalibus debitis
tum peccata venialia, tum ob mortalia
3 remissa , fieri potest ab homine Christiano
in hae vita praeter sumptionem indulgentiarum, quae , Papa & a Praelatis conce. duntur: I. per actus internos, nempe per
Charitatem, per contritionem, di similes in virtute meritorum. & gratiae Christi. II. per actus externos poenales voluntaridassumptos, ut ieiunia . peregrinationes , carnis macerationes, & alia. lli. per a
fictiones , & flagella a Deo immissa, & pa
tienter tolerata . IV. per actus etiam non
poenales, dummodo sint actus honesti, &cujuscumque virtutis. U. Et non solum per opera supererogationissed etiam per opera, quae sint de praecepto, & in praecepto, dum modo adsit intentio satisfaciendi vel formalis . vel saltem virtualis. VI sive dicta opera latis factoria sint imposita a Consessario in Sacramento Poenitentiae, cujus d i-cuntur esse pars integralis; si ve sint electa, di voluntariε assumpta ab ipso satisfaciente. VII Non solum si satisfaciens pro culpis consessis, de dimissis sit ingratia. sed etiam si incidisset in novum peccatum mortale; sive opera satisfactoria sint pars praecedentis Sacramenti Poenitentiae , de imposta a Consessario. sive per ipsum satisfacientem spont/ electa, atque assumpta. VHI. Quamvis intenderet satisfacere vel pro peccatis iam confessis, Ac remissis, vel pro peccatis nondum remissis; at in hoc ultimo casu satisfactio non esset de condi. gno , sed tantum de congruo, quatenus
per attritionem exercendo opera poenitentialia potest a Deo impetrare remissionem alleuius poenae temporalis , in quam erit
commutanda aeterna tempore suturae eon-
Iritionis , vel actualis confessionis Sacra. mentalis culparum mortalium, in quibus nunc reperitur ut docMae subtiliter disputando probat Eminentiss. Card. de Lauraea
to mortali; nisi sint imposita a Consessa. rio, habere vim satisfaciendi. Tertium praemissum. CommunIs teris minus loquendi est inter Theologos, quod
Sacramenta suos producunt effectus , ac virtutes vel ex opere Operato, vel ex Opere operantis: idcirco notandus est sensus, de vis hujus locutionis. Tune enim Sacra. mentum dicitur operati ex opere operato, quando consideratur, ut opus institutum
a Deo ad dandam gratiam , vel producendum effectum proprium ejusdem Sacramenti . praescindendo a merito Ministri, vel suscipientis. Tune autem effectus Sacramenti diciture κ opere operantis, quam do ob dispositionem , & meritum suscipientis conceditur aliquid abundantius, rei pectu scilieet majoris devotionis, fidei ,
cnaritatis, aut alterius virtutis, quam ex
auxilio Dei exercet ille, qui suscipit Sacramentum . Regina id. ιn Prax Db. a. s. N. 6. Bona cina de sacramentis ingenere rom. . diis. . q. q. punct. 1.3nmine. Mastrius
in Threi Horat. diis. 6. n. ao Eminenti A. Card. de Lugo de Euchar. diis. 19. n I 6 O. Et Eminentia. Card de Lauraea in o. sent.
His praenotatis pro resolutione quaesiti, communis est Theologorum sententia ;Eucharisticam Communionem devote susceptam proficere ad satis iactionem poena- srum, ad quas pro peccatis tenetur suscipiens ἐ at non ex opere operato, sed ex opere operantis; idest non principaliter ,&directὰ virtute Sacramenti; sed ex actibus charitatis, dc devotionis eiusdem suis scipientis, iuxta doctrinam Angeliei Do
missa distinctione, quod Eucharistia conis siderari potest vel tamquam Sacrificium, vel tamquam Sacramentum , ita subdit:. Si igitur confideretur ut sacramentum, baisbet effectam dupliciter . Uno modo directe ex or sacramenti; aIis modo quasiex quadam concomttantia , sicure' circa contιnentiam sacramenti dictum est. Ex Pi quidem
sacramenti directe habet illum effectum , ad quem est institutum Non est autem inis stitutam, ad satisfaciendam, sed ad PI-
rιtualiter nutriendum Per unionem ad CB lis
stum, is ad membra eju3ἰ sicut nutν mentum unitur nutrito . Sed quιa haec un/tas fit per charitatem , ex cujus fervore aliquis
278쪽
Decis LVII. Ad Decembr. Ouaes IL χή
aliquis consequitur rem sonem non solum cu0.e , sed etiam poenae οῦ inde est, quod
ex consequenti μν quandam concomitan tiam ad principalem effectum, bomo consequitur rem sonem poenae , non quidem totius , sed secundum modum suae devoti nis/fervor/s . Et ideo sequuti hanc doctrinam in terminis noliri quae liti, ad ipsum aErmati v d respondent Suaret de Euchar. a P ει sectio Regina M. lib. 2'. v I a Bonae ina eod. tνact. de Eucbar. ἀέρ. 4. qu 4 punct 1. num. 4'. Sotus tu . dist. r. quaesa art. ι Lessius de Euch. quaest. 79. num ιε. UOlpi resu set num. a I. Candid. Brognotus in specia. Cter cor. tνact s. cap. in Num. p. Emin. Card. de Lauraea de Eucharist. diis. 16. num. 36. et 69. &Emin. Cardith de Lugo eod. tract. de Euebaris. MD. r E. num. et 8. ubi istilis extendit virtutem satisfactivam dicendo, quod licet ea non proveniat ab Eucharistiae Sacramento ex opere operato, id debet intelligi principaliter, &immedia id, siquidem mediate ex eodem Sacramento pro venit, & emanat.
Neque ossicit , si ovis di eat , satisfactionem pro poenis debitis ob peccata re-ε quirere opera poenalia ; S. Thom. insvpplemen. y. ρ e. 3 s ara a. & Concit. Trid stist . cap. R. at nulla poena experitur in Eucharistica Communione . immo sua vitas, & delectatio iuxta illud: Panem de caelo praestitisti eis , omne delectamentum in se habentem. Quia respondetur primo ex communi Theologorum doctrina satis fieri posse pro poenis temporali hus tam pro I se, quam pro aliis, sive vivis . sive defunctis , non solum per opera poenalia , sed etiam per actus virtutum etsi non peen Ies, ut pluribus probat, & dictura est su- C. in secundo praemisso i Emin. Card. deuraea diis. 23. de Paenitent. art. 6. si. 3. Et Mastrius in Triolet. Horat. disy. 16.m 6 I. Respondetur secundo ἔ quod omne opus virtuosum potest dici poenale, quia Includit in se semper aliquam dissicultatem. aut poenalitatem in executione, ob versionem naturam, quae taedio assicitur,& patitue contradictiones in bene agendo . eam post amissam originalem justitiam,
di post naturae lapsum homo inclinatur aiu
inferiora, & terrena; ut concorditer docent omnes Theologi Scholastici, & Mωrales . Emin. Card. de Lugo de sacram. Pae uit. ui . 24. sect. 3. si a. Mastrius in
Emin Card de Lauraea a. diis. 13. -t. s. F. 4. Regina id. ob. I. m. q. Valentia tom. q. diis. 7 quaest. 14. punct. 3. & Dyman. Iacram. Paeniteat. lib. s. tract. 6. ca s. π 9. Sed in praeparatione necesseria ad dein v te manducandum coelestem panem plures tolerandae sunt poenalitates, & potissi. 8mum in Religiosis Communitatibus , in quibus, ut mini aliquando test batur pia, ac prudens Monialis, opus est multa patientia in die Communionis, nam saeposte pios dato signo ad communicandum . accedentibus Monialibus ad locum Cominmunionis , una earum ingreditur locum Consessionis, & ibi detinet Consessarium per medium horae, ac etiam per horam integram, ipso timente ex animi pusillanimitate, vel nolente eam lincentiare ob huismanos respectus, Ec interim coetus omnis patitur, taedio assicitur, tum ob spiritum indiscretum illius Monialis, tum ob imprudentiam Consessarii , nescientis eamdem debitis obiurgationibus mortificare et dei reo Communionem pio susceptam proficere ad satisfactionem poenarum est communis consensus Doctorum ; qui ulterius advertunt, eamdem Communionem pos sis imponi per poenitentiam, & tamen pc
nitentia Sacramentalis iniungituτ lo sati factione nx poenarum. Gobar. in Theolog.Eχρerim. tract. q. n. σε. Emin. Card. de Lupo de sacram. Paesit. disp. as. n. 66. &Collegium Salmantic. fom. I . De sit. erament ιν ιn genere tract 6. eap. go. n. ε .haee verba seribens: Potest etiam iustaen
ue ν ecte docent Lugus diis a s. num. 66. N. Anton. num. I 6 Ir. Paulus N. Gabriel,& Λ versa locis citatis : frequens enim xω consuetum est a ut Confesariι boe genus fatι actionis 1 fungant , quod is tu Dest honorem redit, is solet paenitent ι esse va de utile, opportunum ἀ
279쪽
148 Decis LVIII. Ad Decembr. Quaef. III.
Ad Deeembris Quaesitum tertium. ARGUMENTU Μ.
Deciditur Quaestio, an Communiosacta pro Animabus Purgatorii, iisdem prosit ad satisfactionem
poenarum Exponuntur tria nintanda. Unum, quod Animae torisquentur in Purgatorio pro satisfactione suorum peccatorum. Alterum, quod juvantur 1 Viatoribus per Sacrificium Missie, per indulgentias, & per opera satisfactoria iisdem applicata. Tertium : non sollim si ipsa opera fiant ab existentibus in gratia secundum Thomistas, sed etiam secundlim Scoti.
sas a non existentibus in gratia . Concluditur, Communionem Eucharisticam esse satisfactoriam pro AnimabusPurgatorii ex decem rationibus hic consideratis; necnon auctoritatibus, & exemplis.
quentur animae in Purgatarto. 3 Igue materiati tyροπι animas Par.
. gatoriι est de fide. 4 animae Purgatoris liberantur vel perpruriam fati ερ sollem , vel per aliorum suffragia.s Paena suffertuν voluntarii triplicitre
ε suffragium plures babet Ruseati
ctorιa, quae reducuntur ad jejunia, orationes , ει eleemos εσι.
satisfacere potest unus fideles pro alio fidele etiam ιn hac vita. 9 Suffragia virorum prodesse desuactis
Io animae Purgatorii Juvantur a viatorio
tis in Caelo per impetrationem. II animae Purgatorii an juventur pe
suffragia facta ab illis, quι sunt in
peceato mortali ρ suod non secum dum Thomsas num. ra. Quod sic secundum scoristas. ibid.i3 Suffragia facta a peccatore , ut ju. vent animas Purgatoriι, sex Casus distinguendi secundum Eminentis.
Card. de Laurina .r Animae Purgatorii iuvantuν Comma nione a Vratore devote pro eis facta ob decem rationeI .is Eleemosina est metra satisfactoria squam jejunium. 6 s. TbMnas circa Communionem pro an inmabus Purgatorιι declaratur. I Exempla de Communione pro animainbus Purgatori . ag I. Mantea Communionem offerebat pro animabut Purgatoriι.
An Communio facta pro animabus Purgatorii , iisdem prosit ad Iaifactionem poenarum δSTrenae loco, instantibus Natalitiis sest l.
vitatibus, in quibus boni hominis ergo ab antiquo solvi consuevit. cani Legant. dist. 37. additum fuit hoc tertium quaesiis tum . cujus resolutionem, non ex obligatione , sed ex liberalitate, & absque muris mure a studiosis euhibitam recepi ; equidem pro freηa , quae sic dicitur, quas L axe tbrena, idest sine lamentatione, iuxta Glossam in eit. ean. tegant. Pro cujus pilquaesiti intelligentia suerunt itidem propo-ὐ ta tria notanda quorum Primum est. Animas fide Ilum, quae ab omni mortalis culpae reatu ex hac vita deis cesserunt, antequam integro satia facerent paenis debitis pro peccatis actualibus, quoad culpam remissis; vel P O peccatis venialibus , cum quibus nondum qu6 ad culpam remissis, e corporibus exierunt, detinem
280쪽
Decis LVIII. Ad Decembr. Quaes III. 249
detineri in Purgatorio i ubi duplici genere gravissimarum poenarum torquentur, do nec peccatis satisfaciant , scilicet poenaa damni, quae est earentia divinae Visionis;& poena sensus , quae est crueiatus per ignem; cujus applicatio an fiat a daemoniis hus, vel immediate a Divina Iustitia dis 3 putant Theologi, quos citat Mastrius in
Theol. Μοrat. disp. 2 . n. a . advertens
animas illas materiali igne puniri , quod quidem insallibile est, & de fide, etsi moedus, quo ille ignis torqueat animas spirituales, non est curiose ab intellectu M. stro investigandus , eum se occulte ordinet Divina Iustitia, ut ait D. Bonavent.
ι.ε. dist. M. p. I. art. I. qu. a. subden S,
poenam Purgatorii esse acerbiorem quali. het poena hujus vitae, quod testantur etiam S. Thom. Scotus , & SS. Patres relati a Mastrio ae diis. a . u. 26. de ab Em,
nentiis. Card. de Latiraea n 6.sent. rom. q. 1Dur. 26. num. 4. 1 quibus poenis te tum quoque est , animas non evadere ,
donee sint plend purgatae vel per pro priam satispassionem , vel fler aliorum
Leces , & suffragia , juxta illud , quod
riptum est Μatib. I. aε. Non exiss4 1Mὸ , donee redaas novissimum quadrantem . Porro poenae Purgatorii animabus illis Voluntariae sunt. non absoluid , sed Conditionald; qua te nos scilie8t sunt illatae Deo ad earum purificationem, ut valeant in aeternam beatitudinem intrare, quod se declarat S. Bonavent. 4. Ost. ΣΟ. cit. p.I. art. I. qu. 3. Tripliciter aliqua poena dieitue voluntaria: Uno modo, quia a Gsumitur a voluntate imperante, sicut est cena poenitentialis. Λlio modo, quia su-inetur voluntate aeceptante. fi eut est Poena Martyrum , quae adeo eis placet, quod ab ea liberari non vellent . Tertio modo est quaedam poena, quae sustineturs a voluntate tolerante, ut poena , quae est inpatientia; ita quod ejus oppositum est in desiderio ; sicut faeit infirmus desiderans sanitatem; sed patienter sustinens infirmitatem tamquam poenam divinitus inflictam ; & hoc modo animae Purgatorii sustinent eas poenas , volitas quidem, quia a Deo inflictas, sed cum vehementi desiderio egrediendi ex illis , dc ascendendi ad
gloriam; ad quem essectum exoptant sus fragia nostra , ut pro eis satisfaciamus ἱde illas ab illo carcere liberemus. Seeundum notandum. Suffragii nomen plura significat . Primὸ votum, quod inesectionibus sertur ad favorem alicujus, ut possit adipisci officium , vel dignitatem ; εcap. Perpetuὸ . de Hect. in s. secvnri P tr inium advocati . l. Iea, C. de suffrag. Tertiis Salarium , quod advocatis solvi.tur . Rubr. in auth. Ut litu. jurenι .suarto auxilium , quod alteri ab altero praebetur, ut eum sublevet ab aliqua miseria ; & talia sunt suffragia pro animabus Purgatorii; quae tria sunt, saerosanctam γMissae sacrificium, Indulgentiae, er Opera Ditis actorta , quae reducuntur pariter ad tria capita, ad jejunia, dc hoc nomine
comprehenduntur omnes poenalitates; ad orationes complectentes omnes actus reli.
gionis , & virtutis, dc ad eleemosruas, se extendentes ad quaecunquae opera pietatis, dc Ieharitatis, de quibus latὰ Emin. Cardin.
ει art. II. Sicut autem est de fide, quod haec suffragia communieantur inter fideles
viventes, tanquam membra unius corporis , quod est Ecelesia, cujus caput est Christus; unde diei mus in Symbolo Apostolieo
Sanctorum Commmunionem; adeo ut unus
possit satisfacere pro poenis temporalibus ab alio debitis pro peccatis, ut d et utra. que Sehola Theologorum , de demonstrat M astrius su rarat. ΜονaI. H9.1 3. n. 7 3. dc 1 Eminentiss. Cardi n. de Lugo de Paeni eundiis. 26. sect. I. non solum de congruo , sed etiam de eo igno, de de justitia ; ita de fide est, quod suffragia viventium prosunt defunctis existentibus in Purgatorio ad remissionem poenarum, juxta illud D. Haehab. I a. sancta , ω salubris est curatatio pro defunctis exorare at a preeat ssolvantur ; quod in plurimis Conciliis de- sfinitum est eontra haereticos; ea ratione, quia charitas , quae est vinculum uniens membra Ecelesiae, non solum se extendit ad vivos, sed etiam ad mortuos, qui in charitate decedunt; charitas enim eum vitaeorporis non finitur; ut ait Λ post l. 1.