장음표시 사용
411쪽
40ιTR1CTATUS DE PAph. prorsus existimatam. Proi Sus, inquam; nam Si reperiam eam in suis codicibus, vel dubiae authenticitatis reputasset, aliquas allem adnotatione id consignaSSet. Quibus praenotatis, considiam a Donatistis Firmiliani epistolam dicimus ob sequentes
rationeS :1. Illam ignoravit sanctus Augustinus. Dum enim de aliis Cypriani epistolis quas ipsi objiciebant Bonalislae mentionem facit, de ista prorsus silet. Non autem Sileret si eam objecissent Donalisite. Ergo eam non objiciebant. Porro si jam nota suisset eo tempore Firmiliani epistola, et eam in latinum vertisset ac publicasset S. CSprianus, hoc potissimum documento
nixi suam contra Sanctum Augustinum causam defendissent Bonali Stis.
Item de hac epistola silet Eusebius. Et lamen capite ni libri septimi historiae suae dato non concesso quod dictum caput Eusebii sit, et non confictumὶ eam allegare debuisset, utpote quae .plurimum valebat ad comprobanda quae ibi narrat de conlentione Crprianum inier et Stephanum. Eam ergo ignoravit Eusebius. Item de ea silet contemporaneus Dionysius Alexandrinus, in duabus epistolis quibus apud Romanos Pontifices Stepha - num et Sixtum egit, ne severius contra Firmilianum procederent ob ipsius de rebaptizandis haereticis opinionem. Doquo Bionrsii silentio fusius infra disseritur. Item in Scriptis quae supersunt saneli Cypriani nulla occurrit mentio de Firmiliani epistola; quae lamen tribus ante Cypriani martyrium annis scripta Supponitur. Praeterea epistolae Firmilianae textus graecus nulli bi repertus est; et quod latina versio quae habetur sancti Cypriani sit,
est mera conjectura. Incertus nempe hujus versionis auctor.
Iam vero epistola cujus lexius authenticus, id est, graecus, non habetur, cujus versio incerti auctoris est, ei de qua silent auctores contemporanei ac suppares qui de ea loqui debuissent, merito tanquam conficia spuriaque rejici
412쪽
p1RS Stainta. 4052. Spuria etiam probatur ex eo quod ea quae gesta narrat et supponit a die I' septem lsis 256 usque ad diem primam decembris eiusdem anni, hoc brevi intervallo compleri non potuerint. Quam probationem evolutam vide infra, paragra
5. Spuria probatur insuper epistola, ex eo quod tribui nequeat neque Firmiliano tanquam auctori, neque S. Cypriano tanquain traductori, ob indecentem furibundumque StSlum, necnon ob enormia convicia quibus auctor utitur, et quibus usum Stephanum Papam asserit.
Emicuit Finnilianus, teste Eusebio ilibro VII, capite v ,
inter illustriores 0rientis Episcopos . Interfuit Iconiensi concilio, anni 254, in quo decisum est non valere baptisma quale apud Cataphriges haereticos conserebatur. Praemii primae synodo Antiochenae, quae Paulum Samosalenum damnavit; et secundi concilii Antiocheni Patres eum vocarunt beatae re-eordalionis virum Natalis Alexander, t. IV, pag. 9ι, edit. Ven ., 1778 . Honorificam de ipso mentionem facit sancius Basilius in suis ad Λmphilochium litteris f0perum tomo III, col. 65, editionis Benedicti norum, 1750 . Et tandem a Graecis lanquam sanctus colitur, die 28 octobris. Iam vero expendamus an talis famae ac integritatis Episcopus scribere unquam potuerit epistolam quae ipsi tribuitur; an eam potuerit Sanctus CFprianus in latinum vertere ac publicare. Postquam in exordio lotus suit epistolae auct0r ut unanimi lalem commendet, relialiique Scripturae Verba, ecce quam bonum et voluptabile est ut habitent fratres in unum, et praemi- Sit laetari ungelus de adunatione nostra, contristari de n0Stris diSSensionibus, subilo, et quin possit lector talis transitionis rationem perspicere, excandescens contra Stephanum Papam ironice ipsi gratias agit de ipsius inhumani sale, quae causa suileur gratissimas Cypriani litteras acceperit; ac cuindem Stephanum confert cum Iuda Iscariote; eique audaciam, inSolentiam ac improbe gesta exprobrat. Textum ipsum subjicimus:
si Nisi quod nos gratiam referre Stephano in iSto p0ssumus,
413쪽
406IMG1TES DE PAPA. quod per illius inhumanitatem nunc esseclum sit ut sidei olsapientiae vestrae eXperimentum caperemus. Sed non enim si nos propter Stephanum hanc beneficii gratiam cepimus, statim Stephanus beneficio gratiae digna commisit. Neque enim et Iudas persidia sua et prodili 0ne, qua scelerato circa Salvatorem operatus est, dignus videri potest quasi causam bonorum laniorum ipse praestiterit, ut per illum mundus et gentium popuIus Passione Domini liberaretur. Sed haec interim quae ab Slephano gesta Suni praetereantur; ne, dum audaciae et insolentias ejus meminimus, de rebus ab eo improbe gestis longiorem maestitiam nobis inseramus h Pu Dolossia Migne, tomo III, col. 1150j. 0ccurrit postea error dogmaticus circa paenitentiae sacramentum. Inducitur nempe Firmilianus, de iis quibus per paenitentiam medela ministratur, ita loquens : Fon quasi a
nobis remissionem peccatorum consequantur, sed ut per nos ad intelligensiam deliciorum suorum convertantur et Domino plenius satisfacere eogantur ibid. , col. 1158 . Quibus verbis aperte reducitur sacerdotale ministerium, in Sacramento paenitentiae, ad procurandam paenitentibus intelligentiam ii lietorum Suorum, exigendamque ab ipSi S pleniorem satisfac
Sequitur stultitiae injuria Stephano illata : et Quantum ad id perlineat quod Stephanus dixit, quasi apostoli eos qui ab haeresi veniunt baptietari prohibuerint et hoc custodiendum posteris tradiderint, plenissime vos respondistis neminem tam stultum esse qui hoc credat apostolos tradidissse n
Stephano exprobrat quod ab EccleSiae pace et unitate discedere Busus sit, et apostolos Petrum ei Paulum insumaverit: u Quod nunc Stephanus ausus est sacere, rumpenS BdverSumVOS pacem, quam Semper anteceSSoreS eius Νοhi Scum amore et honore mutuo cuStodierunt, adhuc etiam infamans Petrum et
Paulum beatos apostolus, quasi hoc ipsi tradiderint v ibid. , col. 1l59 . Id quod dixerat Stephanus Papa vocat ridi eulum
414쪽
seol. 1160j et obsurdum scol. 1l62ὶ, et qualis error et quanta
sit eaeeitas ejus ostendit col. 1l68j. Tum ita prosequitur :Atque ego in hae parte juste indignor ad hane tam apertum et munifestam Stephani stultitiam scol. 1169j. Asserit Stephanum hac agendi ratione haereticis communieare sibi d. ; exesamansque subjungit : Et non pudet Stephanum hoc asserere, ut per eos qui, cum ipsi in omnibus peecutis sint constituti, dieat posse remissionem peccatorum duri, quasi possit esse in domo mortis lavacrum salutis i ibid. , col. 1172j.
Caetera convicia uno tractu transcribimus, eas voces Sublineando quae magis altendendae Sunt :a Non meluis judicium Dei, haereticis testimonium contra Ecclesiam perhibens Τ. . . Quinimo tu haereticis omnibus pejores ... Nec intelligit animas eorum de manu tua exquiri cum judicii dies veneritΤ... Et insuper indignaris i Vide qua imperitia reprehendere audeas eos qui c0ntra mendacium pro Veritate nituntur. . . Lites enim et dissensiones quantas parasti per Ecclesias totius mundit Peeeatum vero quam magnum tibi
exaggerasti, quando te a tot gregibus scidisti l Deidisti enim te ipsum: noli te sallere, siquidem ille est vere schismaticus qui
Se a communione ecclesiasticae unitatis apostatam secerit. Dum enim putas omnes a te abstineri posse, solum te ab omnibus abstinuisti. Nec te informare ad regulam veritatis et pacis vel apostoli pra3cepta potuerunt monentis et dicentis :0bsecro ergo vos ego vinctus in Domino, digne ambulare vocalione qua vocati estis, cum omni humilitate sensus et lenitate, cum patientia sustinentes invicem in dilectione ...
ad Ephes., iv, 1-6 . thec Apostoli mandata et monila salutaria quam diligenter Stephanus implevit , humilitatem sensus et lenitalem servansi Quid enim humilius aut leniusquam cum tot Episcopis per totum mundum dissensi SSe, pacem cum singulis vario discordiae genere rumpentem, modo cum 0rientalibus, quod nec vos latere considimuS, modo
lὶ Notet lector hanc longam contra Stephanum ironiam.
415쪽
408IMCTATUS DE PAPA. vobiscum, qui in meridie estis; a quibus legatos Episcopos
pallenter salis et leniter suscepit, ut eos nec ad Sermonem saltem colloquii communis admitteret; adhuc insuper dilectionis ei charitalis memor, praeciperet fraternitati universae ne quis eos in domum suaui reciperet; ut venientibus non solum pax et communio, sed et lectum et hospitium negaretur. Hoc eSi Servasse unitalem spiritus in conjunctione pacis, abscindere se a charitatis unitate, et alienum se per omnia fratribus sacere, et contra Sacramentum et fidem eontumaeis furore diseordiae rebellare i Apud talem potest esse unum corpus et unus SpirituS, apud quem fori se ipsa anima una non est, sic lubrica et mobilis et incerta Τ... Et tamen non pudet Stephanum talibus adversus Ecclesiam patrocinium praestare et propter haereticos asserendos fraternitatem scindere; insuper et Cyprianum pseudo-Christum et pseudo-upostolum et dolosum operarium dicere Qui omnia in se esse conscius, pervenit ut alleri ea per mendacium objiceret, quae ipse eae merito audire deberet ni Patrologia Migne, lomo III, a columna l175 usque ad sinem epistolae . Γllimis citatis verbis aequivalenter asserit auctor epistolae, merito et cum verilate Stephanum ocari posse pseudo-Christum, pseudo-apostolum et dolosum operarium. Quibus praenotalis sic arguimus: Primo, cum talis indecentiae, violentiae ac furoris sit epistola ista, dicimus nec scribi a Firmiliano, nec verti ac publicari a CSpriano potuisse, cum aliunde certo constet Firmilianum ac LSprianum gra es ac Sanctos praesules extitisse. Stare nequit Sanctitas absque charitate, quae ab illa profecto epistola prorsus exulat. Nec dicatur eos, praevia Stephani violentia impulsos, aliquid humani pa SSos esse, ac Sic extra metam abreplos. Num praeter quam quod viri sancti sese in pudendus ejusmodi injurias abripi non sinunt, praetensa illa Stephani praevia provocalio, quam asserit epiStola, novum argumentum eSt, ejusdem epistolae authenticitatem explodens. Etenim, Secundo, prorsus repugnat aliquem Bomanum pontificem
416쪽
p1RS SECΓNDA.409 adeo gravitalis dignitatisque suae obitum fuisse, ut primarium Africae Antistitem sirpi ianum, in defendendo contra Xovalum Cornelio Papa, de Sede apostolica tam bene meritum, probrosis pseudo-Christi, pseudo-apostoli et dolosi operarii denominationibus notaverit. Nihil tale apud genuina Sodis
apostolicae acta, praeSertim hoc aevo, reperietur. Magis autem repugnat id supponere de sancto Stephano martyre. Putidum igitur communium censendum est, haeretica Donatistarum
Tertio, si genuina foret epistola haec, dicendum esset in manifestum schisma turpiter lapsos esse, tum Firmilianuinqui eam scripsisset, lum et Cyprianum qui latine publicasset. Multipliciter enim ibi asseritur Stephanum Papam ScipSum excommunicasse et ub Ecclesiae unitate separasse, ipSumque horretieo pejorem esse. Γnde auctor epistulae vicissim sese hoc ipso declarat a Stephano Papa separatum, eiusque decisioni ac praecepto resi Stentem; quod est ipsissimum schisma profiteri. Cui ad hi isset CSprianus epistolam approbando et latine publicando. Proinde non pro Sancto, Sed pro suribundo schismalico habendus foret CF prianus. Nec, absque pi devia
poenitentia et retractatione, maculam abstergere mari Trium
ejus potuisset. Num, prout ipse dicit in sua ad Cornelium epistola, loquens de Novalianis haereticis, etsi aliquis eae tulibus fuerit apprehensus, non est quod sibi quasi in consessione
nominis blandiatur, eum constet, si occisi ejusmodi eitra Ee-elesiam fuerint, siulei coronum non esse, Sed poenam politis esse per sidiae, nec in domo Dei inter unanimes habitaturos esse, quos videmus de puellii ea et divina domo furore discordiae recessisse sopistola 27' in editionibus Balvetii et Panaetii . atque
idem docuit sanctus Augustinus : Foris ab Ecclesia constitutus et separatus a compage reritatis et vinculo euritulis, supplieio aeterno punieris etiamsi pro Christi nomine virus ineeu
dereris cpistola ad Donatum, operum lomo lI, col. 614, oditionis Benedicti norum . Quid cogitaverit ac docuerit Sanctus Cyprianus de iis qui Romano Pontisci obtemperare re-
417쪽
410 TRACTATES DE PAPA.nuunt, ipsemet testatus est hisce aureis, nec satis unquam laudandis verbis : Seque enim aliunde haereSes obortae sunt, aut nutu sunt serismata, quam inde quod sacerdoti Dei non obtemperatur; nec UAus in Ecclesia ad tempus sacerdos, et ad tempus judeae piee Christi rogitatur; cui si secundum magisteria dirina obtemperaret fraternitas uni Persa, nemo adrei 3um sacerdotum eollegium quidquam moveret. Cum haec fuerit
sancti Cypriani certa doctrina, ipsi procul dubio injuriam facit, qui praetensae Firmiliani epistolae eum adhaesiSSe pronuntiat.
Quarto, evincunt insuper citala verba habitum a Crpriano Romanum Pontificem, tanquam supremum et insallibilem judicem controversiarum in fidei et morum quaestionibus. Quod et alibi, loquens de schismaticis Fortunato et Felicissimo, sic exprimit : Narigare audent, et ad Petri cathedrum atque Eeelesiam principalem, unde unitas sacerdotalis eaeorta est, aseliis malicis et profanis litteras ferre, nee cogitare eos eSSe Romanos, quorum sides apostolo praedicante laudata est, ad quos perfidia habere non possit necessum epistola ad Cornelium Papam, quae est 55' in oditionibus Baiurii et Pamolii . Cum Romanum Pontificem ita manifeste agnoverit CSprianu Stanquam Supremum pastorem et insallibilem controversiarum judicem, non potuit, ni supponatur in furorem et amen-liam raptus, Firmilianae epistolae adhaerere, quae ejusdem Romani Pontificis judicium ac praeceptum rejicit, tanquam
abSurdum, Stullum, erroneum, arrogantia et insolentia plenum. Quem SonSum manifestissimum perspiciens anglicanus
Feli, hanc dictae epistolae notam affixil : Hune eerte id est Stephanum Papamὶ Firmilianus minime opinatus est fuisse
liniret salem Leelesiae pastorem, et controversiarum insultibilem judicem, cujus personam es desinitionem iam inciviliter tractavit in editione 0perum S. Crpriani, a Feli et Pears0nio,1682 . Igitur ap0crypha etiam censenda est haec Firmiliani ad Cyprianum epist0la.
418쪽
g5. - constela luisse dicta documenta colligitur ex eo quod defuerit tempus susticiens ut complerentur ea quae in iisdem documentis gesta narrantur.
Ps 0 Smo I . - Inchoatum esse tertium concilium Carthaginense die prima septembris 256, communiter admittunt et proeerto habent eruditi, qui genuinum illud concilium reputant. Quod inchoatum sit dicium concilium ea tendis septembris, in ipsismel ejus aclis exprimitur. Quod autem agatur de mense septeinbri anni 256, non autem anni posterioris, concluditur ex eo quod habita sit dicta sSnodus vivente Stephano Papa,
et quod Pontifex ille diu 2 augusti 257 martyr occubuerit.
Nec opus est ut in ea re demonstranda immoremur, cum ab eruditis unanimiter lanquam certa habeatur. Nimirum mense septembri anni 256 celebratum esse tortium istud concilium cujus acta in extenso habemus, nullus negare poteSi, nega it hucusque nullus . Equidem variant eruditi ac mullum desudant quoad duorum aliorum conciliorum epocham. Tria enim celebrata esse
Carthagine concilia in causa rebapligationis admittere coguntur, videlicet : primum quando CTprianus hac de re consultus suil ab Episcopis Numidue: seeundum de quo menti0 sit in Epistola cypriani ad Stephanum : et tertium denique cujuS acta supersunt. Porro eruditi plures et celebriores primum concilium, habitum v0lunt anno 255. 0uoad secundum magis variant. filii si quidem illud collocant sub linem anni 256. Pearsonius et Baliarius, dissicultatem perspicientes Si eodem sere tempore secundum et tertium celebraium diceretur, Secundum etiam anno 255 assiixerunt. At Natalis Alexander tribus conciliis eumdem annum 256 assignat. Γnde variae quidem opiniones quoad primi ei secundi opo- cham. Λst quoad tertium, quod bene nolet lector, assignant
omnes mensem Septembrem anni 256.
li Agimus dumtaxat de eruditis qui eoncilium istud genuinum repulant. Nyset eoncilium illud et totum factum cyprianicum ad sabulas amandamus.
419쪽
4l2TR1cTΛTΓS DE P1p1. PnoposiTio II'. - Seripta est si genuina siti Firmiliani epistola instante hieme anni 256, id est, non tardius saltem die prima decembris dieii anni. - Etenim in ipsa epistola dicitur de legalo qui eam ad Cyprianum perlaturus erat : ouoniam vero legatus iste a vobis missus regredi ad vos festinabat et hibernum tempus urgebat. Noluit ergo Firmilianus diutius ro- linere legatum illum, ne saeviente hieme navigaret: Seu, quod idem est, ut remeare posset priusquam hibernum tempus desaevire coepisset. Id vero dici potuit si dimissus suerit legatus men Se novembri, vel octobri, vel etiam septembri. At nequaquam dici potuisset, si dimissus suisset tardius die prima decembris. Nam lunc navigare debuisset loto mense decembri ei januario, cum ad redeundum Carthaginem n cessarii fuerint dies 60, ut dicetur infra. Proinde hiemis Saevitiem non devitasset, sed econtra plenam Subiisset; nec hiemis vicinitas ratio fuisset ilor accelerandi. Igitur non tardius saltem die prima decembris dimissus est legatus qui Firmiliani epistolam CSpriano detulit.
Aliunde autem lota haec Firmiliani epistola viventem Supponit Stephanum Papam. Proinde scripta est instante hieme anni 256, non autem instante hieme anni 257, cum obierit Stephanus die 2 augusti 257. Scripta ergo fuit anno 256, nec tardius prima diu decembris illius anni.
Pnopositio III'. - Defuit tempus necessarium ut complerentur
ea quae gesta dieuntur ab in houlo conellio tertio Carthaginensi usique ad tonsiquatam Bogatiuno Firmilioni epistolam. - Inchoata est dicta synodus die prima septembris 256; consignata vero Firmiliani epistola, non tardius saltem die prima
decembri S ejusdem anni. Interfluxere scilicet tres dumtaxat menseS. Iam vero hoc trium menSium spatio compleri n0n potuere quae in allegatis documentis gesta narrantur. Quod ut facile paleat duplicem expendemus opinionem erudit inrum, documenta haec genuina reputantium; c0rum scilicet
qui pauciora, et eorum qui plura ejusmodi gesta intra illos
treS menses concludunt. Tum ostendemus in utraque hypo-
420쪽
pos Stat ΝΡΑ. 4l 5 thesi merum commentum esse totam illam Cyprianum inter et Stephanum contentionem. I. Hypothesis quae ad quam minimum redueit numerum sestorum intra dictos tres menses. - Inter eruditos nempe viderunt nonnulli quam absone intra dictum temporis spatium tot eventus congererentur. Hinc obvium documentorum textu nrviolenter torquendo, multa hisce tribus mensibus anteriora suisse contendunt. Λt lateri coacti sunt in ira praesalos tres menses conligi SSe Sequentia : 1' celebrationem concilii tortii Carthaginensis; 2' ablegationem duorum episcoporum ad Stephanum Papam: 5' Sat longam storum Romae moram, dum Romani Pontificis responsum expectarent; 4' reditum eorumdem in Africam: b' epistolae CSpriani ad Firmilianum conscriptionem; si' prosectionem Rogatiani, Caesaream ad Firmilianum a Cypriano missi, et ipsius aliquam in praelata urbe
moram, antequam Carthaginem repeteret. II. Hypothesis quae inulto plures eventus intra dictos tres menses eollocat. - Εruditi multi, attentis documentis saniosam illam contestationem exhibentibus, . eaque documenta pro genuinis habentes, chronotaXim e0rum quae gesta Sunt statuerunt in hunc modum : 1' Celebrata est, a die prima Septembris 256, Carthaginensis sγnodus tertia. 2' Romam expediti sunt Episcopi duo, qui acta Stephano perferrent. 5' Eos ad colloquium admittere noluit Romanus Ponti sex; iuimo prohibuit ne a fidelibus hospitio reciperentur. 4' Expectarunt nihilominus, et longo quidem tempore, Stephani Papae responsum. 5' De his certior factus est CFprianus; ipsiusque legalis adhuc Romae Stephani responsum expectantibus, ipse interea composuit tractatum suum de Bono patientiae. 6' Pe lala est Cypriano epistola Jubaiani Episcopi, cujus et sedes et patria ignoratur. Hac epistola Jubaianus 63prianum consulebat de quaestione rebaptizationis, simul autem innuebat Stephanum haud grata responsurum, et Cypriano transmittebai scriptionem quamdam, cujus auctor ipse Stephanus Papa reputatus est. Quam scriptionem consutal Crprianus in