장음표시 사용
571쪽
praecipit Papa, sed illam quae a concilio desinitur. Ilem non lenebuntur subesse regimini Papae, nisi quatenus superior concilii auctoritas, Papae leges et judicia non abrogabit. Proinde nou producetur nec si in abitur unitas sidei et regiminis per prima luna seu auctoritatem Papae, Sed per Superiorem concilii generalis auctori lutem. Igitur, in hac hypotheSi, medium a Christo electum ad servandam in Ecclesia unitatem, nempe primatus Romani Pontificis, esset ad hunc snem ineptum et inutile. Enimvero, subortis de side quaestionibus, et Ecclesiis in varias seclas sese Scindentibus, aliisque alia dogmala prostentibus, cogi ad unitatem non poterunt nisi a Suprema circa fidein auctoritale. Quae cum non Sit penes Papam, ex adversariorum hypothesi, sed penes concilium, inutilis erit Papae primatus ad tollendas haereses. Pariter inutilis foret ad tollenda schismala; siquidem schismatici Papae auc
quoad disciplinam et judicia, et appellare ad concilium, vel
collectivum Episcoporum judicium. Unde revera, si Romanu SPontifex auctoritatem non bubeat supra concilium et Supra I piscopos collective sumplos, sed econtra eis subjaceat, salsa est illa totius antiquitatis doctrina, ab ipsis etiam adversariis recepta, quod nempe Christus primatum Papae ad producendum et servandum uultatem iustituerit.
I. Pleuam Romani P0nlisicis potestatem des nivit oecumenica s3 nodus Florentina his verbis : u Desinimus ... ipsum Romanum Pontificem successorem esse beati Petri principis apostolorum, et verum Christi vicarium, lotiusque Ecclesiar
572쪽
Ρ1RS TERTIA. 565 caput, et omnium christianorum patrem ac doctorem exis-lere, et ipsi in beato Petro pascendi, regendi ac gubernandi
universalem Ecclesiam a Domino nostro Iesu Christo plenam potestatem traditam esse. v Sess. xxv. -Αpud Labbe, t. XIII, ol. 5l5, edit. Parisiis, 1671. Supremam declaravit cecumenidum Tridentinum concilium his verbis : et Pontifices maximi,u pro suprema auctoritale sibi in universa Ecclesia tradita . . . v Sess. xlx, c. xiij. Item in concilio Constantiensi editum esta Martino V decretum, quo proescribitur suspectos de fide interrogandos esse : a dirum credant. . . Papam canonice eleelum successorem esse beati Petri, habentem Supremam potestatem in Ecclesia Dei. s Inconcilio secum enico decimo quarto, id est, Lugdunensi secundo, edita est professio si dei, in qua sic habetur : u Ipsa quoque sancta Romana Ecclesia summum et plenum primatum et principalum super universam Leelosiam catholicam oblinei: quem se ab ipso Domino in beato Petro apostolorum principe sive vertice, cujus Romanus pontifex est successor, cum pol talis plenitudine recepisse veraciter et humiliter recognoscit o Labbe, i. XI, col. 966,
odit. Parisiis, 167 l . Igitur de si de est, nec sine haeresi negari potest Romani
Pontificis potestas plena et suprema, duSque primulus ac principatus plenus et Summus, in unirersam Ecelesiam. II. Porro manifeste falsum foret hocce dogma catholicum, si Papa auctoritatem non haberet supra concilium-Sine-Papa,
sed econtra ei subjaceret. Nam 1' plenam potestatem ille non habet in aliquam societatem, qui potestate caret in praecipuam hujus societatis partem. Papa vero careret potestate in praecipuam Ecclesiae partem, xidelicet in Episcopos conciliariter adunatos seu collective sumptos. - Λ sortiori plenam potestatem non habet Papa in universum Ecclesiam, si in ipsa Ecclesia existat potestas superior, prout contendunt adversarii. - Tandem ille non habet plenam potestatem, cujus potestas concipitur augeri posse aliquo gradu quo caret; al- qui, in adversariorum hypothesi, caret Papa aliquo potest alis
573쪽
b66 TRACTATΓS DE p1ta. gradu; si nempe liaberet etiam potestalem in concilium generale seu in Episcopos colle live sumptos, eiuS Sane pote las augeretur: imo quae ipsi accederet quantitas potestatis, major osset illa quam antea habebat. Igitur sine isto augmento, nedum plenam pol eualem haberet, ne dimidiam quidem plenae potestatis partem possideret. Γnde vix ac ne vix quidem concipitur bona fides theologorum gallicanorum, qui ex una parte plenam Papae potestatem consilentur, ac consileri debent ne sint haeretici; et ex altera nihilominus superiorem polesialem ponunt in concilio ei in Episcopis collectivo sumptis, quibus Subesse Papam contendunt. Quis unquam, nisi scienter et egregie mentiendo, plenam vocavit potestatem in aliqua societate, quae alteri polesiali in illa ipsa societale subesset Τ An, quaeso, plena soret Episcopi in dioecesi sua potestas, si parochorum concilio Seu parochis colleclive sumptis Subjaceret l2' Suprema potestale in universam EccleSiam non politur summus Pontifex, si in Ecclesia Christus aliam constituerit
potestatem superiorem, cui ipse Papa subesse debeat. Non enim dari potest auctoritas suprema auctoritate altior: quia si daretur altior, jam altera suprema non eSset. - Similiter argui posset ex loculione plenus et summuε principatus super
5' Nec objiciatur, potestatem Romani Pontificis absque contradictione a Gallicanis theologis dici plenam et supremam, quamvis Superiorem admittant in concilio-sineJapa, eo quod nempe supremam et plenam agnoscant solummodo relative ad Episcopos distributire sumplos. Etenim plenam eam ct supremam debent, ne sint haeretici, admittere, et dolacio admittunt, relative ad universam Ecclesiam. Definitio
quippe Florentini concilii agit de plena potestate pascendi et
regendi universalem Leelesiam. Item concilium Lugdunense Secundum summum et plenum principatum desinit super universam Ecclesiam ea tholicam. Item concilium Tridentinum supremam Papae potestatem declarat in universa Eeelesia. Ei
574쪽
567 Martinus V cum Constantionsi concilio vult agnosci supremam in Ecclesia Dei. Quibus testimoniis alia subjungi possent quam plurima. Jam vero potestas plena et suprema dumtaxat quoad Episcopos distributire sumptos, ei supra quamcmineret concilii-Sinelapa auctoritas, nequaquam plena elsuprema esset in universa Ecelesia, in Leelesia Dei, in universam Ecclesiam, super universam Ecclesiam. Nam locutio illa universa Ecclesia manifeste comprehendit omnes omnino qui sunt in LeeIesia seu de Ecclesia. Tolle aliquam partem, claS- Sem aliquam membrorum quibus conStat universa Ecclesia et jam non est Ecclesia unirersa, sed dumtaxat aliqua pars plus minusve praecipua Ecclesiae universae. Porro concilium
generale, et Episcopi eoileelire sumpti, sunt procul dubio in
Leelesia unipersa et de Ecclesia unirersa, imo pars . Ecclesiae valde conspicua. Igitur qui habet plenum potestalem in Ecelesia universa et super Leelesiam uni Persam, hoc ipso plenam habet in eo tellio generali, et super eoncilium generale et in Episcopos collet ire sumptos. Ergo manifeste Sibi contradicunt Gallicani theologi dum Papae potestatem plenam agn0Seunt super unipersam Ecelesiam, et simul nullam esse volunt super concilium generale ei Episcopos collective sumplos; quia nempe sub denominatione uni Persae Leclesiae comprehenduntur, et quidem p0tissimum, generalis 37nodus et Episcopi qualenus colleolive sumpti. Γnde qui dicit : Papa p e- num habet polesialem in unirersom Ecclesiam, non autem in Episcopos collectivo sumptos aut in concilio adunatos, vel non allendit ad id quod dicit, vel egregie mentitur et vult incautos decipere.
I. Pupam esse caput sotius Ecclesiae, probuii ι sequentiu testimonia. - In secumenica sSnodo Chalcedonensi. anno 451,
575쪽
In1CT1TΓS DE PAPA. 563 pronuntiata fuit contra Dioscorum depositionis sententia in hunc modum: a sanctus ac beatissimus Papa, eaput uni rei solis Leelesiae Leo, per nost vicarios Suos, Sancla sFnodo consentiente, Petri apostoli praeditus dignitate, qui Ecclesiae landamon et Petra fidei, caelestis ianitor nuncupatur, episcopalioum Dioscorum in dignitale nudavita Labhe, t. III, col. 1419, odit. Parisiis, 167lin. Ilom in synodali relatione dicunt Chalcedonenses Patres sancto Leoni Papae : si Tu quidem, sicut membris eaput praeeraqin his qui tuas vices gerebant v Labbe, t. IV, col. 855, edi l.
Sanctus Avilus, Viennensis Episcopus : a Scitis sγnodalium legum esse, et in rebus quae ad Ecclesiae statum pertinent, si quid dubitationis fuerit exortum, ad Romanae Ecclesiae
maximum sacerdolem quasi ad eaput nostrum membra Se
quentia recurramus v Epist. XXXVIJ. In canonibus Arabicis primi Nicaeni concilii: a Qui tenolSedem Romae, eaput et princeps est omnium Patriarcharum. Quandoquidem ipse est primus Sicut Petrus, cui data est potestas in omnes principes christian0s et omnes populos eorum: ut qui sit vicarius Christi Domini nostri super cunctos populosol universam Ecclesiam christianam v Labbe, t. II, col. 505,
In sciis aecumenicae STnodi Ephesinae, anni 45s, cum Patrum approbatione pronuntiata sunt a legato Romani Pontiscis verba haec : a Gratias agimus ... quod litteris sancti bea- liquo Papae nostri vobis recitatis, Sancta membra. . . saneloeapiti. . . vos adjunxeritis. Non enim ignorat vestra beatitudo iolius fidei vel etiam apostolorum estpus esse beatum apostolum Petrum s Labbe, t. t II, col. 6l9, edit. Parisiis, 1671 . Dixit idem legatus de saneto Petro : a Qui ad hoc usque tempus et semper in suis successoribus vivit et judicium exercet. Rujus itaque sueeessor et locum lenenS Sanctus... Papa noster scelestinus ... s ibid. , col. 626j. Ubi noletur Papam dieium fuisse eaput relativo ad Episcopos in concilio adunatos.
576쪽
PARS TERTIA. 569 Concilium secumenicum Florentinum exprosse definivillsess. xxv), Romanum Pontificem osse totius Leelesiae estput
Labbe, t. XIII, col. 515, edit. Parisiis, 1672j.
Concilium Sardicense, anni 547 : a noc optimum ... si ad eaput, id est, ad Petri apostoli Sedem, de singulis quibusque provinciis Domini reserant sacerdotes . nSanctus Stricius Papa, in suis ad Itimerium lilleris, ei dicit: Ad eaput tui eorporis retulisti apud Cousiant, Epistola Romanorum Pontisti eum, col. 657, edit. Parisiis, 17 21 . Sanctus Bonifatius I, in suis ad Episcopos Thessaliae lilloris : u 0mnia denique huic t Romanae Ecclesipej noverat Nicaena synodusὶ Domini sermone concessa. Hanc ergo Ecclesiis toto orbe dissusis relut eaput suorum rearium est esse membrorum: a qua se quisquis abscidii, si christianae religionis exutorris v apud Coustant, opere citato, col. 105Ti. Sanctus Leo Magnus institulos dieit majorum Urbium Episcopos, qui alios Episcopos auelori late superent. a per quos ad unam Petri Sedem universalis Ecclesia conflueret, olnihil unquam a suo eapite dissideret Labbe, t. IlI, col. 1586, odit. Parisiis, I 67l . Sanctus Vincentius Lirinensis, in suo commonitorio, quod edidit anno 455, Romanum Pontificem vocat eaput orbis. Item eum tapitis nomino designat Episcopus fisi icanus Possessor, anno 520 apud Labbe, t. IV, col. 1529, edit. Pari
Iustinianus imperator: a Neque onim patimur ut quidquam eorum quae ad ecclesiasticum speciant statum non etiam ad ejus f sanctissimi Papae veteris Romaei reseratur beatitudi- nem, eum sit caput omnium sanetissimorum Dei saeerdotum n
in codico, lib. I, lit. I, lege V .
Ralramnus, qui scripsit saeculo nono : a Lernimus omnino Romani Pontificis auctoritatem super cunctas Ecclesias Christi praeeminere, ut omnes Episeoln illum habeant eaput, et ad eius judicium pendeat quidquid in ocelesiasticis negotiis disponitur, ut ex ejus arbitrio vel maneat constitulum, vel corri-
577쪽
logia Migno, i. CXXI, col. 556 .
In bulla sutiorem fidei, ad tertiam sInodi Pistoriensis propositionem, dicitur Romanus pontifex a Christo ac episse potestatem ministerii, a qua velut Petri successor, verus Christi vicarius, ac solius Eeclesiae eaput, pollet in universa
Ecclesia. BIn Brexi Super soliditate, damnatis erroribus adnumerat Pius VI assertionem qua n gatur, si Romanum Pontificem constitulum a Deo eaput Leelesiae visibile, ac vicarium desu
Igitur Papam esse revera lolius Ecclesiae caput, dogma catholicum eSt. II. Papa non esset nee diei deberet c pur Ecci Esrae, nisi supraeoneilium generale et Episcopos colleeli se sumptos auetoritalem haberet. - Colligitur 1' ex obvio et certo sensu hujusce metaphorae. Nam quolies quis dicitur caput relative ad societalem aliquam, Sensus est lotam illam societatem ipsi subesse et ab ipso regi, quemadmodum corpus humanum capiti subest et a capite regitur. Porro in corpore humBno, caput membra coelera rugit, non quatenus distributive sumpta et ab invicem seiuncta, sed collective et quatenus in unum corpus coadunala. Nempe ui caput sit caput alicujus corporis humani, necesse est ut membra inter Se unita, capiti quoque uniantur et sic corpus integrum officiant. Puriter qui societati alicui p est, si auctoritatem non habeat in membra istius societatis quatenus collective sumpta Seu societatem constantia, jam dici nequit hujus societatis eaput Seu rector. Igitur, cum certum sil et de fide Papam esse caput Ecelesiae, sequitur ipsi auctoritatem competere in Ecclesiae membra, qualenus eoileelive sumpta, id est . quatenus Ecclesiam confli-luunt. Etenim distributive sumpta nequaquam constituunt Ecclesiam, ut patet. 2' idem colligitur ex voce Ecelesia. Nempe do si de est Pa-
578쪽
p1RS TERTIA. 57 pam esse caput non tantum Ecclesiarum singularum, sed et Ecelesiae. Porro vocabulum istud Ecclesia, est eo Ileelirum: nec designat fideles quatenus distributive sumptus, sed qualenus societatem illam conssantes, quae Christi Ecclesia dicitur. Igitur Papa est caput Episcoporum, non solum qualenus distributive sumplorum, sed etiam quatenus socialiter et colleelive agentium. Ergo est caput cujuslibet generalis concilii; ergo auctoritatem habet in concilium generale. 5' Idem colligitur ex voce totius. Nempe quod Papa capitis auctoritatem 'labeat in totam Ecclesiam, de fido est. Igitur vel concilium generale et Episcopi collective sumpti sunt eaetra Ecclesiam, quod absurdum est: vel Papa auctoritalem capitis seu rectoris habet etiam in concilium generale ac in Episcopos collective sumptos. Quod etiam sic ostendi potest :qui est totius alicujus societatis caput seu rector, hoc ipso auctoritalem habet in omnia collegia quae in ista societate comprehenduntur atqui Papa est caput seu rector totius Ecclesiae; ergo auctoritalem habet in omnia collegia quae in Ecclesia existere et reperiri possunt. Si enim in Ecclesia existere posset collegium aliquod, verbi gratia, collectio aliqua Epi Seoporum, cujus non . esset caput, salsum foret ipsum esse caput totius Ecclesiae; si quidem existeret pars aliqua. in quam non haberet auctoritatem, et cui e contra ipse subesSet. 4' Idem colligitur ex eo quod patrum traditio multipliciter expresserit Papam esse eaput etiam conciliorum, Seu Episcoporum collective sumplorum. Verbi gratia, quando Chalcedononsos Patres dicunt sancto Leoni: Tu quidem, sicut membris eaput praeeras in his qui tuas vices gerebant, aperitS-simo loquuntur de concilio suo, seu de Patrihus concilii colleclive sumptis. Nam Legati Ponti si dii non venerant ad concilium ut vices Papae gererelit quoad singulos Episcopos distribut i ve sumptos, bene vero ut nomine Papae concilio, ut tali, praesiderent. Et stolidum foret dicere Leon om in persona suorum Legatorum praefuisse unicuique Epi Scopo seorsim
579쪽
TllaCTATΓS DE PAΡ1. sumpto, non nulent loli concilio. Dum ergo dicunt ipsum praefuisse sicut membris eaput, manifestissime id intelligunt relative ad concilium, seu relative ad Episcopos concilii collectivo sumptos. - Pariter sanctus Stricius, in textu citato, Sese expresse dicit caput eorporis episeopalis. Porro Episcopi eorpus episcopale constituunt, non quatenus distributive, sed quatenus collective sumpti. - Ρariter sanctus Leo, in. lex luci lato,dicit per subordinationem Episcoporum inferiorum superioribus, et horum Romano pontifici, universam Ecclesiam ad unam Petri Sedem eonfluere, ita ut nihil a suo eapite dissideat. Porro si Episcopi quatenus collective sumpli aut in concilio generali adunati auctoritati Papae non subjacerent, sed econtra Supra ipsum essent, a capite Eeelesia , aliquid, imo ingens pars, id est, concilium generale dissederet. Λ' Tandem in opinione Gallicanorum theologorum, quae Papam subjicit concilio seu Episcopis collective sumptis, ea put non deberet dueere membra, et membra non deberent sequi caput, prout docet in textu citalo sanctus Avilus Viennensis; sed econtra membra deberent dueere, et caput deberet sequi. Porro id pugnat in terminis. Nam qui dueit, ille ipse est ei vocatur duae seu eaput. Quod si debeat sequi, potest quidem esse cauda, sed nequaquam dici poterit eaput. Ne- quo objiciatur dari posse rempublicam in qua Suprema potestas sit penes aliquem senatum, et simul adsit praeses seu caput, cui omnes distributive sumpli obedire teneantur. Nam
tunc verum caput non est praeses iste, sed senatus. Praeses autem est dumtaxat minister executorialis veri capitis. Nec ipso proprie dictam auctoritalem habet in unumquemque senatorem seorsim sumplum; licet enim senator quilibet seorsim sumplus praesidi obtemperare in nonnullis teneatur, id non provenit ex auctoritate propria praesidis, sed ex auctori- lato senatus, qui sic decrevit. Unde talis praeses nequaquam est, nec cum verilato dici potest, rei publicae eaput. Nimirum non magis est caput, quam minister generalis quem sui, se
constituisset rex aliquis in regno monarchico. Romanus au-
580쪽
I. Hanc revera suisse-lotius antiquitatis doctrinam, cui neunt sequentia documenta. - Prosessio fidei, quae in concilio secumenico declino quarto, id est, Lugdunensi secundo, edita
est, sic habet : Si quae de itide subortae fuerint quaestiones, hujus Romanae Ecclesiae debenι judieio deliniri Labhe, tomo XI, col. 966, edii. Parisiis, 167 l .
Sanctus Zorimus, qui creatus est Pontifex anno 4lT, in suis ad Africanus Episcopos litteris, dicit tantam esse apostolicae Sedis auctoritalem, ut de ejus judicio di sceptare nullus auderet; idque per eunones semper servatum; et conStarc eae ipsa quoque Christi Dei nostri promissione; et si mari tam humanis quam divinis legibus. Et ita subjungit: si Tamen cum lantum nobis esset auctoritatis ut nullus de nostra possit retraelare sententia, nihil egimus quod non ad vostram noli-liam nostris ultro litteris referremus n apud Coustant, Distolae Romanorum Pontisti eum, col. 974, edit. Parisiis, 1 2 l . Sanctus Boni sucius I, qui ereatus Pontifex anno 418, in suis ad Rusum Thessalonicensem Episcopum litteris : u Talia scripta direximus, quibus universi fratres intelligant. . . de nostro non esse judicio retractandum. Nunquam enim lieuit de eo rursus, quod seniel stalusum est ab apostolieu Sede, traeturi n sapud Coustant, opere citato, col. 1055 . Et infra :si Nemo unquam apostolico culmini, de ei ua judieio non lieet retraetari, munus obvia S audacter intulit : nemo in hoc rubellis extitit, nisi qui de se voluit judicari. n