Tractatus de Papa ubi et de Concilio Oecumenico

591쪽

58ι AGATES DE PU1.men in concilio cecumenico deducta sit, et concilium de re jam a Papa iudicata judicaverit; id porro non contigisset, nisi concilium sibi auctoritalem supra Papam tribuisset in materia fidei : ergo conciliorum cecumenicoruin persuasio et doctrina fuit, Romanum pontificem quoad decreta fidei concilio subjacere. - Conceditur major; negatur minor. Enimvero contingere potuit et revera contigit laclum allegatum, quin concilium sibi vindicaverit liberialem dissentiendi a judicio dogmatico Romani Pontificis. Potuit nempe concilium dogmalicam Sedis apostolicae sententiam discutere, ac suum judicium promstre, ad hunc dumtaxat 1inem, ut per solemniorem ejusmodi totius quaestionis discussionem, resistentes ad debitam papali desinitioni obedientiam adigeret, ac ne populi haerelicorum fraudibus ac sophismalibus seduce

rentur.

Igitur adversariis probandum incumbit illa concilia, in quibus quaestio sidet, a Romano pontifice jam desinita, iterum discussa suit et judicata, sibi tribuisse dissentiendi libertatem.

Id prorsus negamus, quoad omnia omnino concilia quae recepta sint tanquam catholica et cecumenica. Allegat Bossuetius Defensio, dissertatio praevia , 59, p. 59, edit. BesaΠςon, 1856ὶ ceoumenicas sTnodos quinque, videlicet tertiam, qua iam, SeXiam, Septimam ac octavam, quas contendit examini suo subjecisse judicium Romani Pontificis, sibi tribuendo libertatem dissentiendi, ac desinitionem pontificiam rejiciendi, si eam recite fidei minus consentaneam reperiSsent. Atque inde concludit concilium aecum enicum eSSe supra Papam . illarum sTnodorum acta tantisper recenseamus, et videbit locior factum istud, quod nempe sibi dissentiendi libertatem tribuerint, ab adversariis gratis asseri, et nequaquam ex actis posse colligi. I. Concilium Ephesinum, sub coelestino Papa. - 1' Sanctus Cyrillus Episcopus Alexandrinus, in suis ad sanctum Caelestinum Papam litteris, postquam exposuit haereticam Nestorii doctrinam, ita subjungit: Non prius autem illius communionem pa-

592쪽

p1RS TERTIA. 585 Iam aperteque deserimus, quam haee ipsa pietati tuae indiearemus. Diquerisi proinde quid hic sentias praeaeribere; quo liquido

nobis eonstet, communiearene nos eum illo oporteat, an vero libere eidem denuntiare, neminem cum eo communieare. Rogat insuper S. Cyrillus ut S. Caelestinus suam hac de re Sententiam miliat ad omnes 0rientis Episcopos, ut omnes uno animo in una

sententia persistandi, rectaeque sidet opem ferant f Labbe, t. III, col. 544, edit. 1671 . Ibi jam videt lector Romani Pontilicis

judicium exposci ab Alexandrino Patriarcha, tanquam tutam eommunionis et sidet regulam. Supponit autem Cyrillus post prolatum a Papa judicium non posse aliter Episcopos sentire, siquidem judicium istud expetit, ut omnes in una sententia persistunt, rectaeque sidei adhaereant. 2' Misit S. Caelestinus postulatas epistolas, quibus Nestorii doctrinam damnavit, et eas ad varios 0rientis Episcopos direxit S. Cyrillus. In sua autem ad Cyrillum epistola ei vices suas delegavit ad deponendum Nestorium. uuamobrem, inquit,

nostrae Sedis auetoritato adscita, nostraque vice et Ioeo eum potestate usus, ejusmodi non absque eaequiSita sederitate sententiam eaeequeris : nempe, ut nisi decem dierum intervallo ab hujus nostrae admonitionis die numerandorum, nefariam doetrinam suam eoneepsis verbis anathemaliaet ..., luteo saneti as tua illi

Leelesiae prospieiat Labbe, t. III, col. 549, edit. Parisiis, 16 1 . Hanc Nestorii condemnationem a Papa in Romana

synodo pronuntiatam memorat S. CTrillus in suis ad Ioannem Anthiochenum Patriarcham litteris : Saneta Romana spnodus, ait, disertam statim in illum sententiam tulit. Et postea subjungit : liorum proinde decreto modis omnibus parendum est

illis qui a totius 0eeidentis communione eaeeidere noluerint ... NOS enim sequemur quae illi judicaverunt. Veremur namque ne a saniorum communione eaeidamus. Ibi iterum videt lector admissam a S. Cirino necessitatem adhaerendi judicio dogmaticu Romani pontiscis. 5' In sen enlia depositionis contra Nestorium sic loquuntur Ephesini concilii Patres : Coaeti per sacros canones et epiSim

593쪽

586 TR1CTATI s DL pΑp1. 'Iam sanetissimi patris nostri et eomministri Coelestim Romanae Eeelesiae Diseopi, Ia erymis subinde perfusi, ad Iugubrem hane contra eum sententiam venimus Labbe, i. III, col. 555, edit. paris iis, 167 j. Ibi notanda vox eoaeti. Graeco habetur avet octaως κα ε Ῥεπιές necessario impulsi . Igitur profitentur se ad damnandum Nestorium eoaetos fuisse per epistolam qua sancius Caelestinus jam de hac re pronuntiaverab. Equidem dicunt etiam se coaelos per eano nes, sed canones nihil statuerant de haeresi Nestorii, sed lanium praecipiebant deponi haerelicos. Proinde canones non coegissent ad deponendum Nestorium, nisi jam sententia Coelestini do haeretica Nestorii fodirina patres eoegisset ad habendum Nestorium lan quam haereticum. Dum ergo Sic coaetos se latentur, hoc ipso aequivalenter declarant non liberum esse concilio secum enico aliter sentire

et judicare in materia fidei, quam definivit et pronuntiavit

Romanus Episcopus. 4' Suam ad Ephesinam synodum epistolam sic claudit sancius Caelestinus : Direa imus pro nostra sollieitudine sanetos

fratres et consaeerdotes nostros, unanimes nobis et probatissimos

viros, Areadium et Projeetum Episeopos, et Philippum presbyterum nostrum, qui iis quae aguntur intersint, et quae a nobis antea statuta sunt erequantur. ovibus praestandum a restra sanctitate

non dubitamus assensum, quando id quod agitur, videatur pro universalis Leelesiae sanetitate decretum Labhe, t. III, col. 618, odit. Parisiis, 167l . Ibi advertat lector a Caelestino milli legalos, ut quae ab ipso antea statuta sunt, isti Legati in sIn odo equantur. Igitur Coelestinus sInodi patrihus dissentiendi li. bertatem non relinquit, nec ipsis competere supponit. Sed vult causam in concilio disculi et conciliariter judicari, ut edito jam a se decreto Patres assensum praeSlent, et decretum istud ad ereeutionem dedueatur. Nisi assensum praestilissentllJ Vox videtur olim in monumentis Oeelesiasticis idem significavit ad epidens est: nec nisi sat recentioribus temporibus usurpata fuit ad significandum, rem haberi tanquam probabilem. seu non asseri ut omnino certam. De quo nullum apud eruditos dubium.

594쪽

58 patres, sFodi gesta reiecisset caelestinus, nec tanquam secumenica et catholica Ephesina sInodus recepta suisse l. Ad con-landendos autem Nestorianos, et ne populi ab ipsis deciperentur, valde utilis erat publica illa totius generalis synodi adhaesio, quamvis ad determinandam reclam fidem plene iam per se sufficiens esset Caelestini sententia. - Αdverialetiam lector Patres synodi non aegro tulisse quod Romanus Episcopus non aliam cis potestatem tribueret quam erequendi, non autem libertatem dissentiendi; quod tamen contingere debuisset, si persuasum habuissent generali concilio com petero facultatem dissentiendi, et dogmaticas Papae sententias corrigendi. Nedum aegre tulerint, statim post lectam illam caelestini epistolam, omnes reverendissimi Diseopi a

lorum verba sunt simul aeelamaverunt: hoe justum judietum ... Coelessino unipersa synodus gratias agit sactione Secunda, Labbo, loco cita lo). Immo in citata sInodali contra Nestorium sententia, expresse declarant se per illam Coelestini epis. lolam eoaetos fuisse. 5' In commonitorio seu instructionibus quas suis ad Ephesinam sInodum legalis dederat sanctus Coelestinus, sic habetur : a Auctoritalem Sedis apostolicae custodiri debere mandamus. Siquidem instructiones quae vobis traditae sunt hoc loquantur : ut interesse conventui debeatis; ad disceptationem Si fuerit ventum, vos de eorum sententiis judieare debeatis, rion subire eertamen sapud Coustant, Distolae Romanorum

Ponti leum, col. 1152, edit. Parisiis, 17 21 . Igitur, quod Sodi Romanae competeret judicare de judicio generalis concilii, generale autem concilium ius non haberet judicandi iudicium

Romani Ponti scis nisi assentiendo et exequendo, non autem dissentiendo, omnino persuasum habuit Sanctus Caelestinus. Noe vel minima de hoc orta est ipsum inter et EpheSinam s7- nodum controversio, sed econtra Ephesini Patres, tum agendi ratione, tum sese per caelestini epistolam eoaesos prosilendo, id ipsum sibi prorsus indubitatum testati sunt. Caelerum, salva ista rigorosa obligatione conciliariter adhaerendi sententiae

595쪽

dogmaticae jam a Papa prolatae, non obstabat scelestinus, imino volebat, Nestorianam causam in concilio discuti ac judicari, iterata scilicet conciliariter Sedis apostolicae sententia. Id quippe utilissimum ad confundendos haereticos et impediendam mullorum deceptionem. 6' Si ita sit, inquies, quomodo potuit Bossuetius ad hanc

ipsam Ephesinam ST nodum provocare, ut concluderet concilia si hi jus tribuisse Sed is apostolicae judicia examinandi ac

judicandi, eum libertate assentiendi vel dissentiendi duae suerit vera ejusmodi Bossuetiani erroris causa, aliis expendendum relinquimus. Pauca haec dumtaxat adnotabimus : Primo, siluit Bossuetius, loco citato Defensionis, textus a nobis adductos, qui lectori perspectam secissent contrariam frnodi sententiam. Secundo, scripsit Bossuetius Besensionis librum jussu regis, prout in ipso primae editionis illulo expressum est; et aliunde notum ejus nimium regi obsequendi studium. Tertio certum est, ipsum, l0co citato Defensionis, duas dumtaxat adduxisse rationeS, quae nullatenus probant assertam ab ipso synodi Ephesinae mentem. Prima ratio haec est : Postquam

lecta fuit in concilio sancit Cyrilli ad Nestorium epistola, quam Coelestinus orthodoxam judicaverat, dixit idem S. CFrillus : u Audivit sancta et magna haec sInodus, quae ad religiosissimum Nestorium scripsi, reclam fidem defendens. Existimo autem nullam me in partem ab orthodoxae fidei doctrina deflexisse, hoc est a sImbolo pei' sanctam et magnam illam s3 nodum Nicaeae olim congregatam tradito declinasse.

Quare sanctitatem vestram rogatam cupio, ut coram eXponat, reetene eι ineuipate, sanetoque illi eoneilio eonvenienter hoste seripserim, an secus v actione prima, apud Labbe, i. III, col. 461, odit. Parisiis, 167 l . Ex verbis sublinealis, nimirum ex eo quod Patres Caelestini judicium conciliariter non approbaverint nisi deliberatione et eraminatione saeta, concludit BoS- Suelius concilium esse supra Papam, et liberum esse concilio Papae desinitionibus assensum praestare vel denegare, prout eas orthodoxas vel erroneas judicaverit. Porro factum istud,

596쪽

quod Ephosini Patres Coelestini judicio se adhaerere non declaraverint nisi post eaeaminatum idem judicium, nequaquam probat eos sibi sucultatem tribuisse ab eo judicio dissentiendi.

Nam licet sese obligatos, et, ut ipsi dixerunt, eoaetos exi Slimaverint ad adhaerendum sancti scelestini judicio, quia lamen utile visum est idem judicium eonciliariter etiam pronuntiari, potuerunt imo et debuerunt totam causam, et lum epistolam Cur illi, quam Caelestinus orthodoxam declaraverat, tum doctrinnm Nestorii, quae ab eodem scelestino helerodoxa et blasphema judicata suerat, examinare et discutere. Quia nempe nisi praemissa suisset examinatio et discussio, intentum Seopum, confundendi scilicet Nestorianos et impediendi mullorum decoptionem, non alligissent. C: Plerum, et ante examinationem, et durante examinatione, indubitata ipsis suit obligatio dogmalico sancti scelestini judicio prorsus adhaerendi; et factum examinationis nequaquam contrarium probat. Secunda Bossuetii ratio similiter desumitur ex eo quod Ephesini Patres Nestorii scripta, licet jam a Coelestino damnata, non damnaverint, nisi prius facta deliberalione ac examinatione. Nimirum post recitatam Nestorii epistolam sic interrogata fuit sInodus : Numquid haec ipsa quoque fidei a

saneta Nicaenorum Patrum synodo evolitae con3entanea esse

videtur, an vero seeus 3 Labbe, t. IlI, col 495, odii. Parisiis, 1671 . IIaec secunda Bossuelii ratio eodem ac prior vitio laboral, id est, non probat quod probandum erat. Licet nempe Patribus Ephesinis indubitata esset obligatio assentiendi dogmalico Caelestini judicio, potuerunt examinare, disculere, et id ipsum quod pronuntiaverat Coeleslinus conciliariter pronuntiare.

0bjietes. - Si jam sinita suisset causa per Caelestini sententiam, et huic sententiae omnes obsequi debuissent, inutiliter Ephesini Patres concilium celebrasSent. Respondeo : Licet Romani Pontificis dogmaticum judicium plenam, Supremam, definitivam, omnesque fideles obstringentem auctoritalem habeat, contingere p0lest, ut subse-

597쪽

590 TR1CTATUS DE PAPA.quens concilium, eamdem causam definiens, utile sit, imo et necessarium ad reducendos errantes et praecavendam mullorum deceptionem. Id quoad Ephesinam synodum manifeste liquet. a Nestorius regiae civitatis Episcopus ea auctoritate pollebat, ea specie pietatis hominum animis illuserat, eos Sibi conciliarat Episcopos, ea denique gratia apud Theodosium juniorem imperatorem et proceres erat, ut facile omnia commoveret v Bossuet, Desensio, parte I, libro VII, cap. xj. Porro, ut ait Petrus Ballerinius, a ub, tam graves excitati sunt motus, quibus omnia perturbentur, generalium synodorum convocatio utilis, et quandoque cliam necessaria judicata est post Romani pontificis sententiam, ut decepti ab haereticis, aut praejudiciis atque dissicultatum nebulis impediti, tot patrum doctrinis et sermonibus instructi atque convicti, ad catholicum sensum et unitatem adducantur ; ut ne tamen liberum ac licitum crederetur, apostolicae desinitioni

quam Semper secumenicae Srnodi ratam habuerunt, numquam repudiarunt contradicere ac repugnare. Novum eramen

in hujusmodi synodis eo lanium sine institulum, ut disjectis

dissicultatibus, confirmatoque catholico ac definito dogmale, veritas clarius elucescat, dubitantesque vel etiam repugnantes convincantur nihil praejudieat auctoritati praeeedentis donitionis, neque vim coactivam iuris eidem denegat. . . Illud solum Mamen praejudicio esset auctoritali desilientis, quo id rum et lieitum siet et assentire vel dissentire. Quis autem probare queat, id liberum ac licitum fuisse habitum ab Ephesinis Patribus circa dogmaticas Caelestini litteras, quibus se adserendum judicium eoaetos protestati sunt de ri ae Ratione

primatus, eap. xul, h H, n. 60j. II. Concilium Chaleedonense - 1' S. Flavianus, Constantinopolitanus Episcopus, coacto particulari concilio, Eutychem damnaverat. Post modum rogavit Sanctum Leonem Papam ut damnationem istam ipse per propria scripta decerneret ac confirmarel. Et in suis hae de re litteris ita subjungebat: a causa enim egel solummodo vestro solat io atque defensione,

598쪽

PARS TERTI .

591 qua debeatis consensu proprio ad tranquillitalem et pacem cuncta perducere. Sic enim haeresis quae surrexit, et turbae quae propter eum factae Sunt, facillime destruentur, Deo cooperante, per VeStras sacratissimas litteras. Removebitur aulem ei concilium, quod seri divulgatur, qualenus nequaquam ubique sanctissimae turbentur Ecclesiae v Labbe, t. IV, col. 1 4el 15, edit. Parisiis, 1671J. Ibi jam videt lector Romani Pontificis dogmaticum judicium Flaviano visum fuisse sufficiens,

absque concilio cecumenico, ut nova liaeresis destrueretur, et

pax, id est, s dei unitas sirmaretur. Id persuasum non habuisset Flavianus, nisi insallibiles et irretractabiles existimasset Sedis apostolicae circa sidem desinitiones. 2' Damnavit S. Leo Eutychetis haeresim per suam ad Flavianum epistolam, quam vide apud Labbe t. IV, col. 544, edit. paris iis, 1671 . Nihilominus cum voluisset Theodosius imperator generalem sJnodum Ephesi indicare, consensit, aegre licet, S. Leo. Ephesina illa synodus in latrocinium versa

est; et Theodosii successor Marcianus aliam sSnodum, nempe Chalcedonensem, indixit; cui etiam S. Leo consenξum praebuit, ne imperatoris, ut ipse ait, devoto obviare videretur imperio, utque omnia ad unitatem pacis, compressa omni dissensione, rei oearentur 0perum S. Le0nis, epist. LXXXIX, alias Lxlxj.

Sed nolet legior sequentia S. Leonis dicta :u Ne cuiusquam procaci impudentique versutia, quasi de ineerto, sin alis inquiris epist. LXXXII, alias LXII, cap. I, ad imperatorem . v Non eujusmodi sit sides lenenda tractandum est, Sed quorum precibus et qualiter annuendum η ibid. , caput u . Similiter, epistola ic alias LXXIIIJ, Marcianum rogat ne paleretur fidem quasi dubiam in frnodo retraelari. Quod in aliis item epistolis inculcat. Et in suis ad Patres Chalcedonenses litteris : et Unde, fratres carissimi, rejecla penitus audacia dis-

li pularit Bellarminas a Leone missam illam epistolam, non vl eontinentem ultimam et definitivam renientiam, sed uι imiructionem tantum de conciliorum et . , lib. II, eap. mi. Sed in hoc derelinquitur,

599쪽

IRETATIS A pux. 592 putandi contra fidem divinitus inspiratam, vana errantium infidelitas conquiescat. Nec liceat defendi quod non licet credi; cum . . . plenissime eι lucidissime per litteras, quas ad beatae memoriae Fluvianum Episcopum misimus, fuerit declaratum quae sit de sacramento Incarnationis Domini nostri Iesu Christi pia et sincera eon'SSi 0. Bdam antea in suis litteris ad Ephesinam illam sγnodum quae in latrocinium versa esl, perscripserat S. Leo, quid Patres peragere deberent: me est, inquit, ut primitus pestifero errore damnato, elium de ipsius qui imprudenter erravit restitutione traeletur epi St. xxxm, alias XMX . Ex his textibus liquet quam incunctanter sanctus Leo desinitionem a se prolatam habuerit lanquam insallibilem, i retractabilem et quoad omnes obligatoriam. Prohibet siquidem hanc sineeram confessionem in concilio quasi dubiam retraetari. Non vult qnasi de lueerio inquiri postquam ipse quid tenendum sit pronuntiavit. Significal a patribus ante omnia damnandum esse pestiferum EutSchetis errorem, postea iractandum de ejus restitutione, Si sorte eam, abjurata haeresi, merea

5' Sub finem actionis secundae, post recitatam S. Leonis ad S. Flavianum epistolam, concilii Patres clamaverunt : Anathema ei qui non ita eredit. Petrus per Leonem ita locutus est.

Labbe, l. IV, col. 568, edit. 1671 . Et antea postulantibus

judicibus ut oderetur fidei erpositio, responderat unus e Patribus : Super iis forma data est a sanetissimo grehiepiseopo Romanae urbis; et sequimur eum, et epistolae Leonis ad Flavianum omnes subseripsimus. Quibus verbis adhaerentes Patres omnes dixerunt: Ista omnes dicimus ... glteram erpositionem

non licet fieri II abbe, t. citato, col. 557 . Equidem adhuc dubitantibus Illyricianis et Palestinis, concessum est ut cum eis disceptaretur; sed a nonnullis dumtaxat patribus ad hoc depulatis, et ad doeendum eos qui dubitant Labbe, eodem lomo IV, col. 569 . Hic patrum loquendi et agendi modus aperte denotat, eos nequaquam sibi licitum

600쪽

existimasse de sententia dogmatica Leonis, tanquom de dubio auι ineerto judicio examen ad deliberationem instituere. 4' Jam ad ea gressum faciamus, quae Bossuel aliique cum ipso Gallicani in contrarium opponunt. Objectio prima. - Sub initium actionis quartae, dixerunt judices, id est, ii laici qui nomine imperatoris aderant : u Singuli reverendissimi Episcopi qui convenerunt doceani, Si expositio treceniorum decem et octo sanctorum Patrum qui olim in Nicaea collecti sunt, et post haec centum qia inquaginta qui in regia congregali sunt civitate, consonat epistolae reverendissimi Papae Leonis η Lahhe, l. IV, col. 47l, edit. Parisiis, 1671j. Et singuli responderunt, consonare. Igitur non recepta est Leonis opistola nisi deliberato et ea loroso eam antiquioribus conciliis consonare. Atqui sic explorando, sibi tribuerunt polestulem dissentiendi, casu quo eam reperissenta vera fide dissonam, ac proinde sibi vindicarunt auctori latem Supra Papam in materia silet. Respondeo: Nego minorem. 0uamvis nempe indubitatum haberent sibi nullatenus competere saeuitatem dissentiendi a dogmatico Leonis judicio, potuerunt illud conserre cum STnodorum praecedentium doctrina, et consonantiam conciliariter declarare. Cum enim Eutychiani cons0nanliam illam negarent, et aliqui dubiam haberent, ad eos ab errore revocandus utilis erat illa collatio ac expressa declaratio. Coelerum Clial cedonenses Patres Leonis epistolae jam ante concilium Suh- ScripSerant ; et ante actionem quartam eamdem epistolam conciliariter pro inconcussa fidei regula receperant. Unde quod tunc declaratum est de illius epistulae consonantia cum anterioribus conciliis, non alium scopum habuit quam eos confundendi qui dissonantiam asserebant, et sub hoc praetextu haeresi adhaerebant. objeetio seeunda. - Scripsit sanctus Leo se concilii cole. bralioni consentire, ut pleniore judicio omnis possit error abo- Ieri 0perum S. Leonis epist. xxxiii, alias cxxix . Iam per suam ad Flavianum epistolam dogmaticam hac de re sentcn