장음표시 사용
311쪽
occasionem enim dant hostibus,ut nobis in noete noceati Ho :mo igitur Simia fit,quia Dqmoniacus euadit,ut de proditore Iscarioth scribituri Et aus veΠrum Diaboltu est,sed ut Platoni, de velatae Philosophiae nothrae consona proferamus, Ludus Dei est homo,dum ad superiora,& diuina se vergit,& Deu imitari quaerit, bra postremum,& hominis imago; Ludus est igitur quoad imitationem; Plato dialo. x. imi rationem potius,ob id. phista quida interrogatus,quid sit Deus i inmortalis homo di quid igitur erit homo λ respondit, mortalis Deus: Sophistiaca responsio,sed si ludo tactus, quomodo serio factus pReip.ludus quoad Deu,serto,quia solus huius mudiciu istact cli,solus Deitatis capax,& rationis coposmo igitur Plato sibi aduersatur,du aliqn serio, industria,arte,& aliqn ludo factu dicere cosueueri ex his Oibus illud colliga,nec elogari arbitrora quaesito,quod anima sit de se haec, non per habitudine ad corpus,& per consequens ad materiam, ut recetiores quida monuere,qm terminus eii per se primus creationis,& formaliter hic,& singularis antequam in corpus infundatur, A r.enim probauit in prohemio Metaph jactiones oes sunt circa singularia terminative tame,de non circa uniuersalia, o experimento attis Datur,quae ad singulare terminat, & circa singularia versatur,lgitur creatio non est ad terminu uniuersale,erso cu anima terminus sit creationis,erit dest haec ,de singularis,igitur nop habitudine ad corpus,& p consequens ad imateria: d ad qsitu de intellect' multiplicitate, haec clarius aperietur,licet scholasticoru sit munus,de laicor u praecipue; nostra. n, Religiosa Phi Iosophia de his noq it,nisi obiter6ppterea siletio ptra sim',sea vi u illud hoc loco no omitta de humanitate,postsi de hole monuimus,liumanitate. s. virtute esse,quae in exteriori subuetionci . consistit,desectibus aliorum condescendendo: Immo humanitas praestantissima corpore Nympha,cilesti origine nata, qthereo ante alias Deo dilecta,cuius anima, atq; spirit' sunt amor, di charitas,cuius oculi grauitas, & magnanimitas , cuius manus liberalitas,dc magnificetia,cuius pedes comitas,ac modestia cuius totii corpus teperatia,& honestas, decus; & spledor. ntum pro huiusce quaesiti dilucidatione est obseruanduPeripateticum de Platonicum illud,* non senaper libri inscri
blitur a subiecto,sed quadoq; a principio subiecti,ut legere est
312쪽
in Peripateticos librosi Peripatetici enim suos quoqne libromno a subiecto: in scripserui, sed multoties ab assectionibus sub tecti ne dum a principijs eius t Quandoq; a subiecto:si nos ea H quae de Coelo scribuntur, contemplabimur, & ut Simplicius re iseri de Alexandro, statuit Alexander uniuersum pro sublacto Iibri illius, quod ita probabat, Principia uniuers quaeruntur, puta de elementis,& Coo,igitur uniuersum crit in ijs,quae C, Io subiectum, consequentia probatur ex modo arguendi Arii. I a. Meth. l. Principia substantiae quaerimus, igitur de substatia . est Theoria,a simili principia uniuersi quaeratur, igitur devniuerso estTheoria,sed principia uniuersi prox ima sunt,quatuor elementa materiae vicem gerentia, & C lum vicem causae efficientis, igitur uniuersum est iure statuedum genus,& subiectur In his quoq; de anima,librum instr ipsit de anima non a subiecto,quoniam ibi corpus animatum, ut omnes ser dicunt: vel animai,ut melius dicerent ex Ar. I .de anima particula quarta, anima enim principium est animalis, igitur animal, quod displicebit deprauatis in Philosophia, de anima igitur stribitura principio subiecti sed no a su Diecto,puta ab animali, vel corpore animato: Rursus in ijs,quae de ortu,& interitu inscribun-ttur,non a principio subiecti, neq; i subiecto, sed ab affectionibus subiecti istmpsit,puta de generati'ne,& corruptione,quael sunt corporis myxti affectiones, & entis mobilis ad forma, relait Ἀη homas,quod idem est, quod corpus mixtu, ut ex Simplicio in prohemio r. Phys. legimus: prout est generabile, Sccorruptibile, ut formale vibiectum seu ut dicunt,considerandi modus. In libris vero de demonstratione a su' proprio subiecto stribit,idest de demonstratione vel materiali,vel formali, primo enim de formali in libro priorum,de materiali in libis rposteriorum: In octo etiam Phys libris d principijs inseribit, i prout referuntur ad suum principiatum. puta ad naturale cor ipus: Similiter Theologi libros Theologicos a principio subiecti instripserunt,stilicet Theologia, theos, enim idest Deu
N logos,idest sermo, igitur a principio subiecti, qui est Deus.
Sextum adnotandum,& quoq; Peripateticum quod scietiaquaq; nobilissima dici potest vel a suo peneret vel a principioiui generis, sicuti cst Theologia, quae omnium facultatu diuinarum
313쪽
nam Reginaeth.&Doinim, cui & ceterae facultates veluti an elisae deseruiuiu,& in iniitrantur,ob id in eretrices, concubinaeque aure a Saloinone dic utitur veluti pro plianae: n obilissi ria est ta- ne a principio sui generis,quod est Deus, est quoq; Hethaph sica itobit illi .na facultas,tam eii deE: te inquantuin Ente scili--eet coiissato ex suis principijs, & completo, at Entiu o tantum vere principium,de enicies est, ab eo igitur suam sortitur e thaphysica nobilitatem .scio inueteratos,& eos, qui in alio Tam verbis utrarunt, inussiare,& forsan negi igere hoc,quod asserimus, cum ipsi de ente dicunt, in communi Deo. de creaturis ,ratione,& reali,a genere igitur dicent, principali descedere Methaphysicae nobilitas,quod est genus substantiarum separatarum,ue Auer. L . druinorum aperuit, cui nos non assentiamus,negabimusq; genus substantiarum separataru esse in Me . thaphysica principale subiectum, quoniam nullum simplex invia Peripatetica potest itabiliri genus,cum de ratione generis expedit habere principia tum estendi,tu cognoscendi; Sed ne- .ceile est, ut iit componium,nam principia ad suum principiatureserri debent, ubi igitur de principio alicuius principiati inquiritur,in eodem libro de principiato inquiri debet, di ad il-sid reseruntur, hinc doctii simus Alexander Achilinus Bono-njensis in ijs, quae scribit fragmentis de Phrsico auditu, ad notauit, quod cetteite corpus e totius naturalis Phylosophiae subisiecta hac vera Peripatetica regula: & primum ita diuribuit subiectam,vel totale, vel partiale,vel Principale, totale, de adq- quatum illud est, cuius principia quaeruntur, & propterea corpus naturale totius Plitiosopuis statuit subiecti im,seu naturatum sed quoniam subiectum totale, seu adaequatum, quod ita est suas habet species, illa igitur species erit principale subieetu M.quae analoga prima, de nobilissima inter species illius generis erit Ioim ergo cileste corpus inter corpora naturaliacies lit praestantiisi na, iure cileste corpus erit principale stabiectam tu ia in Unysicis , tum etiam in Methaphysicis diuerso tamen considerandi modo; Phisicus enim csleste corpus contemplatur, ut naturale corpus in se habens principium motus; Methaphysicus vero,ut quodam ens: Non desuerunt tamen Viri Illustres asserentes scientiam suam sortiri nobilitatem , nona subiecto, neq; a principio subiecti, sed a certitudine , cuiu
314쪽
sententiae videtur esse Ioannes Grammaticus I. de ani. Ita a pues:Illa est nobilior facultas, quae est certior, scietia de anima est certior, igitur quid certius anima sed si Ar. credendu erici dum de facultatum nobilitate loquitur:Tribus vijs scientiarunobilitatem ostendere, sed primo a modo demonstrandi,hoe, monuit Aristo. r. poster. centesimoseptuagesimo nono . Illa e
i yo,quae verὸ demonstrat, illa nobilior,idest non illa,qua demi, stratione signi demonstrat,sed ea, quae causam esse reddit., idest propter quid,& quia quod obseruauit ipsemet Ari. r.
Ii probauitq; Mundum esse unum,& sternum:Secunda via erit via certitudinis,ut Aristo. I. de anima probauit;Tertio nob
litate subiecti,& principij subiecti: Anima enim subiecti prino. cipium est animalis, seu animati corporis, ut Iandunus, & si,
Septimum adnotandum illud est Platonicum, quoq; Peripateticum , quod ex Dionysio Areopagita de diuinis cAligntur, Deum nultu habere nomen, quod confirmat Plato in Parmenide de Deo,inquit,neq; nomen, neq; definitione, neq; scie. tiam, neq; sensum, neq; opinionem assequi volemus, quod qui- . dem Sacrae Theologiae nostrae est cognatum,quq cum D. Paula admonet lucem in Deo habitare inaccessibilem, quem nullus hominu vidit nec videre potest. Solus igitur Deus Deo aequa- . tur,nisi per aenigma,& umbraticὰ & si tamen nullii habet Deus nomen omne tamen illi conuenit nomen honestu: sed haec prae...cipue tria ei conueniunt ex Platonis sententia: Honestu, tameait Dionysius,supra omne nomen omnigenuin,illi BON U M
UNUM, & PULCRUM: i mo ipsum bonum, ipse munum,ipsumq; pulchrum,cum scriptum fitauidem ipse es Ite in pace in idipsum: Ite,cuius participatio eius in idipsum,quae tria omnia ratione finis illi tribuuntur, ut ostendat Deum esse omnium finem: Bonum est illi nomen, quoniam omnia bonum. appetunt,& boni gratia,ipsumq; bonu, quia Idea boni, ait Plotinus,& Proctus;Vnum est illi nomen, quod omnem multit dinem supereminet, tum quia omnium numerorum est princia pium,idest rerum, quae numeri iure dicuntur ab Accademicis . nostris,nam omnia ab uno omnium numerorum principio,ita ut hoc unum,quod apud nos est simulacrum illius eminentissi-. 'nitatis,& ad ipsum tendunt omnes tanquam ad centru ,3cvnitatis
315쪽
imitatis sentem,omnium; finem: Tertio pulchrum est illi nomen,& merito pulchrum,& non pulcher, visortasse aliquis ita arbitraretur; sed quoniam hoc pulchrum no disteri a bono, Se ab uno, ni sint de ratione Dei, immo ipse Deus, propter igiatur modum nostrum intelligendi ponutura Pulchra ergo,qu iadi pulchri mis, pulchris mia, uni mia, & boni rmia futtendentia omnia: Scin vis igitur quod haec tria idcirco accommodantur: efficiens quoq; , abs quo omnia dependentiSit igitur Platonica conclusio: Bonum est omnium rerum principium , iure quoq; dicitur Deus est omnia,quia ad ipsummisHmnia tendunt, ut Deum omnium finem declaramus: Caetera Iero haec ad tria reducuntur attributa, propterea finis ad finem vocant Peripatetici primo Ethicorum,di gratiacuius om. nia: Gaudetquobe fine suo Deus, qui,ut Plato in Thimeo de .uniuersi genituram net, est homo, quia finis eius, quasi filii hominem condere; & hominis gratia omnia sunt condita; colestia , terrestria, oves , di boves , di omnia subiecit iub peduinus eius: Distribuitur ergo Theolos a nostra tota in quatuor partes, scieti distribuit Ioannes capit. r.quem imitatusest Peis Mus Lombardus,qui totam Theologiam in quatuorlibros divisit liquido constabit , totam feta ad hominem, ut Del Maiis inde dirigeretur: In prima igitur primi capitis brannis parte de Deo strutatur Trino, di uno: In principio scilicet erae
verbinnin verbum erat apud Deum, & Deus erat verbum,
que ad illud: Omnia per ipsem facta sint, &sine ip facimni est nihil,qus secunda es Uiuius distributionis particula,quae primo,& secundo sententiarum adaeqima correspondet, de Decis nim Trino uno, & dc ijs quae Trinitatis mysterio dicuturi ad hominem diriguntur, ut homo in fide Trinitatis iure in. struatur: Secunda etiam pars, quae de rerum creatione inuestiagat, ad hominem dirigitur; Tertia vero, quae incipit: Et Vera hum caro factum est, liquido constari Scriptum est enim, proas ter nos homines propter nostram salutem descendit de Celis; Quarta quae inchoat; Vidimus gloriam eius gloriam quasi, cum sit de Maamentis, medicamenta ostendit finis Theol giae in nobis ad hominem dirigi. Q, . ioctauum adnotanda,quod omnis Theologia tum gentium
316쪽
scholastici sere omnes vel in nobis, de Deo , inquiunt,est imTheologia illa,quae a Deo eininetissima quoq; est, ut mens illa sola tibi adaequetur,quia ut ait Dionysius solus DeusDe' aequatur,Theologia vero,quae ad nos vergit,quae potius notitia quidam eli aeta iginatica,nobis lumine quodam diuino estula, cum ad ho ninem dirigatur nullum esset incomodum, si homo Homologia nuncuparetur; absit tamen a nobis prophanaaiserre, di veritati ad tersari in ratis nostrae pabulo, nos ad delectationem scribimusoton autem ad ostentationent,sed esto, Pinco sona proferamus ,& Theologia nostra Theologia dici debeae ad hominem postren o dirigitur,&propter hominem tradita, di scripta ab initio fuit quod si hoc octauum quod hoc Ioco adnotauimus displicebit, sit statim irritum cassum,&nullum,ueritati enim thideo,& potius enarro nec explico, ethnicisq; crulana profero: In particula illa iure fundata est, scilicet in N in ol S. Verum huic nostro adnotando ilIud ex diametro aduers ur,quod fissilites afferunt subiectum debere virtuaIiter omnes veritates continere facultatis illius, cuius erit subiectum 1 .sent . in Prologo hoc adnotant,capit. I. de subiecto veritates inquam,tam necessarias,quam contingentes,quas solus Deus, qui est omnia continens,continere potest . quibus assentiendavera sunt quae proferunt de subiecto Theologiae in se, s his enim Deus Deo aequatur haec autem propositio, & veritas, ut dicunt Deus est Trinus,riter generat. Deus Creat, di si nocontinentur in homine; ad hominem postremo diriguntur, ut
in fide instruatur ipsius Dei,qui summa Virtus est, quae princia pium continet.si Ariit .regulis subijci volumus, in principiato
virtualiter continetur, nullum quoq; est essentiale ipsius Dei. quin ad extra non reseratur,si scholasticis adhaerendu estTheologis, ut Henricus doctissimὸ probar: cui aduersatur MO.in I. quaest.quolibeto χ.outat enim intestigere. & velle Dei ad crea turas non referre , sed duo esse essentialia nullum ad extra α-
,ectum habentia sed illis relinquatur disputatio Nos interin
argumenta aduersariorum dissoluamus.
Al P imum prosecto validissi .rium, um dicunt. libri inscrihutur a subiecto,sed dicitur, inscribiturq; de Deo igitur Deus erit rheologiae subiectum,ad quod respondetes ex ijs , quα
noc4atinus, scilicet libros non semper debere inscribi a subi
317쪽
cto, sed quandoq; a principio subiecti, quandoq; ab aflectionibus . inscribitur igitur Theologia a principio , est enim Deus hominis principium, de quo scrutatur in principio sententi rum.ut Trino. & uno ad hominis inflauctionem, & proptere non Homologia: a principio etiam subiectiTheologia erit si iεtiarum omnium praestantissima. Ad illud etiam,illud est subie-. ictum ad quod omnia reducutur,ut ad finem iam ex illo ouod vadnotauimus supra responsum est, quod finis est utiq; ad line. cui omnia tanquam ad centrum reduci debent,est tame homo lfinis Theologicus cuius gratia Deus cuncta creauit: γb id soris iastan omnibus inde creatis homine postremo fecit ad sui ini pinem . ut scilicet. sicut omnium finis est Deus, ita & Dei finis, homo,ob quem cuncta construxit,etiam Angelos in ipsius hominis custodiam procreauit: Et ad illud tandem subtilissimul ise respondere adiudicauit Uerissimum debere esse subiectum illud,quod omnes continet Theologicas veritates tum neces.sarias, tum contingentes de labiecto Theologiae in se, sed nocide Theologia in nobis,nobis scilices hominibus dedita,tumiis neq; diuino tradita vel ut in vitinao,quod adnotauimus, dicta
non continentur in subiecto,continebutur tamen in principio ubiecti . quae etiam in principio continentur in princi . piato quoq; virtualiter includuntur: liberet tamen nos Deus
a cibo Esau esca scilicEt impiorum, & omnia sub veritate posita sunt.
modo considerandi ipsius hominis,quem vocant μό- 'rmale, a cilicisti admirationis es lius' an ut Neligionis particeps' an asui ipsiuspeopriet repraetiosa disputatio. Cap. XLI.
DVo sunt apud sere omnes tum peripateticos tum Aead inrcos in qualibet facultate consideranda,res scilicde c5- templata,& contemplandi modus,quae duo a formalirantibus ceu cunctis materiale,& sormale dicuntur subiecta proptereacu in siperiori capite de genere adhuc materiali disseruimus. de formali remanet rursus dicendum, & de considerandi in
do: verum quia considerandi modus a proprietate ipsius sub
318쪽
biecti iure accipi debet, propterea hominis propriu primo in
hoc capite,scrutabimur;&Philosophoru in ninroru senten tias reseremus Scimus enim Peripateticos hominem dumtaxat ire telaebris umbra mortis postum contemplantesinensibile, de icorporeum eius proprium dixere risibilitatem, & ut non nulli,. Betui dimoniam primat vocememittinploratus: Sacerdotex. vero nostri adhuc hominem; & sein hac lachrimarum valle posiςus sie altius cou temptantes vires. di facultates illius interlux ita ta speculantes quibus a tenebris ad lucem, trisu hoc fleti hili ad illud vere gaudium, & vere risumi, ex infimo ad illum sutiamum graduin extolIii,i & alis recumatis, quibus descendis, evolare valeat, non risibilitatem. audfletum flatuunt, sed alui uid interius aliud, non tamen citradiuinum auxilium a. .
citis enim stat illi descensus,redilatovero apprime arduus. ne illud interacademicos praeualet prouerbiustu Dd F F LC I L. Ti
modi reditus animae ad Deum , propterea variis proprietatistius altissimus condonauit, ut illis ad illum reuocaretur , & p'Portas lucis rursus reuertatur, non igitur fletus hominis erida Proprietas,quia ad risunxtendit homiim plantum, quod est veriritati consonum : Tristitia vestras inquit. rursus reuertetur is , Dauditim, neque ob id risus , quiailronamis umbracilis est p - lmium,non autem animarij,adicemus : sed cultus,& Religio,.
quod optime monuit Plato x. deleg. Adnotauit, & ille primum cultum, & pietatem in Oeum seruandami idcirso mon χsruosa , immo ipsamet monti a ostendit 'immines litis inuisi negligentes; atque negantes , quoniam est contra natqralem instinesum,hominisque ipsius aeducationem:Primais itur Ra --tonici hominis proprietas estcultris, & MIi σ, qitia sicurla, tramς canum,dc equorum hinnitiissunt propria sibi ta &.bomini congenita est Religio, ait etiam Plato in Protagoram zIure quoque quaerant Philosophi cum Ariae lib. de animal. de hominis praest antia deniqueita statuunt, hominembrutis,cuniciisque animantibus praestantiorem, sed qua praecipua dote
Praeliantius animal , respondent. Non artoinquiunt, non inridustria aliqxia, verum cultu , diuiuarum rerum contemplatio
ne, multaquoque incommoda patitur. multisque se lubijcit: enuntas, vel Dei minx, via amore inullum enim animal sed'
319쪽
AE ab assarentibus bonis, vel malis, nisi propter Dei l- tum , expetiationemque futuri , quod Miam sui ligara indicae ad Ggluin, celiqie verticem erecta , Theologi mio De nostri ,& Dahomas praecipue secunda secundae quaest 3 I articulo de .
cimo Religionem esse hominis proprium ostendit; quonia vo. Rere,orare, inuocane actus sunt rationis, ob id etia Plato morinuit,quod si sorte ho periret culi quoq; & Religio periret,
est enim diuini cultus diliges minister Rui ius non arte,aut industriaest omnibus animantibus praestantior , sed Religione, ει cultu,quoniam industi iacommunis eli omnibus animanti bus,arte enim quadam cunctaviuere animalia se ostentant,disseis morbis , cit . N id genus alijs ad valetudinem pertinerin bus obstant: Religione igitur dumtaxat praeeminent ita nes h est illa nobismi natura inserta cognitio, de qua Iam blicus cap.primo inquit: ins gens,aut quod hominum genus est,quod non habeat absque doctrina anticipationem quanda
Deorummua Deum agnoscere cupimus,& tanquam omnium authorem inuocamus, ut patrem amamus, ut Regem venera inmur,& ut Deum timem Zhinc Deum suspirat peMs,eundem
lingua canit,manus,caput genua adorat,hinc Plato in Pro tW'ralia solus, inquit,ex omni s animantibus homo diuinsifortis partice semctus est, principio enitri solas ob hanc coisInitionem mos esse puta sit, aras se illis , di statuas dicauit. denique Plato in libro de scientia monote . No est,ait,nisi te merarius homo it Ie, & insolens, qui tenui amore conquiescit. quia voluntas in solo immeiis conquiescir bono, quae omnia coPata sunt Theologis nostris,& Augustino praesinim de Religione. Religio, inquit, ordinem intortat ad Deum, & acta dicit nobili sinum, quo illi coniungimur,vnimur' ligamur,
ut nobis ad alia adoranda Iibertas tollatur,quod confirmat L . Thomas secunda secundae quaest.8 l. Religio,imuit: virtus estri qua homo perfici urac eius opus bonum redditur,quae solavia animae liberandae ostendit, est iter canonicunt ducen d vituti Regnum aeternitatis Minitate securum.quomum incido fit liomo Deus: Virtus praeterea moralis Iustitiae pars,du, honorem tradit unicui* praecellenti secundum virtutem tur maxime Deo exhibenda, qui Perfectus, inquit, si ego tum pater, ubi cst honor Incust . I. . et Valeant
320쪽
Ualeant igitur, & erubescant valde velociter impollores, a Musarumq; templo rei jciantur veluti penitus indigni Luci nistae,& Epicurei sectatores, & cum illis canis iae rapidus Porphyrius omnino Religionem, & cultum diuinarum reru rela, Ientes dio impiorum hominum insania, di blasphamia, dum
blasphemantes asserunt, cultum no congenitum,& naturalem esse nobis,sed ab astris,& fato descendisserparcat illi sinus missericordiarum Pater,& Deus totius consolationis:Fatuen in di causarum concursus cultui penitus aduersatur, quia libertatem omnino tollit & necessitarem ponit in rebus: Mirsus immobilis est Dei cultus,& Religio,ita ut dicunt Platonici, tem plum Deorum nunquam ruit,& nunquam ruiturum, quia Doaeternitatem ostendit quae dici tau idem ipse es,& anni tui Rodeficie litat Syderum interpositio varia,eu permutabilis, igis tur non a stellis,& stellarum concursu, quoniam satum vocat. nuod si sortὰ cultus aliquando intermitteretur, ubique tamen Deus colitur,non ergo astellis,ut blasphaemi asserunt:prstere1 corporibus lydera su Magatur, at Religio cum corpore no c incidit , diuisum est eorum imperium,non enim quae corporis sunt,Religio quaerit sed quq animDquq suapte natura laquam diuina ad Deum colendum amandum, atq; malum euitan dum per liberam suae consultationis electionem seducitineq; a consilio hominum, ut ipsi affirmant,ad nos peruenit cultus;na nihil Religione,& cultu vetustius,& antiquius,ante enim Civitates,hominum ; cstus viguit in Orbe terrarum Dei cultus,le homines Deum coluerunt, ita ut in qualibet mundi aetate,Antistites,de Religionis ministri Deum venerabantur, quod confirmat Plato in Protagoram: Homines, inquit, ante aquam c6gregantur,vel aliquas artes exercerent, statim ab initio ob naturalem cognitionem Dcu adoras.arasq; illi dicasse, & sacri ficassi; Etlpterea stultissimu, quoq; in ip ijssi nau est dicere cuLucianisti Sapientes illos ficte,& non sincere Deum co uisse,
te aras Dijs aedificasse cum etiam,& mete deprauati. vulgares, εἰ hebetes homines Deos religiosὰ coluerunt, prophaniliniuest quoq; illud asserere, quod impii. N facinorosi homines in
medium afferunt: Viros scilicet sapientia praeditos timore , Nplebeoru rabie hoc fecisse, Deos videlicet coluisse, ut inde nece ausueterent,quoniam sapientes non praemutur a malis, ait Mer