장음표시 사용
111쪽
gentii ; qui Trinitatis in ysteri unita evertunt; praecipue Arij haeresim renovantes, negando Filium ella Patri consubstanti lem; sed non una apud eosdem est sententia: licet enim Omnes Trinitatem oppugnent, & ideo dicantur Trinitarii, diversas tamen in fictiones divisi, diversimode de Trinitatis mysterio, S de Filii consubstantialitate sentiunt, unanimes tamen contra verum Ecclesiae sensum blasphemant. Horum blasphemias , sub proprio, cuiuscumque CX sectariis , qui tanquam factionuri
capita habentur, nomine , r censendas remittimus, & reprobandas. ARIO CALVINisTAE . Dari etiamnunc temporis in Anglia , qui a puro Calvinis no in Arii perfidiam declinarunt , constat plurium testimonio, qui Angliam peragrantes, plures ex hac farina detexerunt; duo ex his haereticis initio seculi i . suerunt in Anglia combusti: multi etiam in Hollandia libere vivere permittuntur, qui Ario adhaerent. Agis ros rLici sunt iidem, ac Ariani, ui constat cx D. Epiph. , qui quatenusSyllogietantes de generatio ne filii, quam nemo potest enarrare, quia non poterant secundum Philos, phica principia,de eadem discurrere, contra eamdem blasphemabant, negantes Filium esse posse coaeternum Patri , sic insipienter blaterantes , non philosepirantes. Si Verbum erat, quomodo genitum est; si vero genitum est, qRomodo erat Z Solvit hoc Aristoteli eorum sophi sua S. IEpipha
ARMA CANus . Riccardus ex Spond. fidit natione Hibernus, scientiarum eruditione clarus , di stus Armacanus, quia in Hibernia Arma- censisse Sedis Archiepiscopus fuit ;cum primum in Oxsordienti Univer
state,Doctoratus esset lauream assecutus , ejusilem etiam Cancellarius eligitur. Videtur de ordinibus mendicantibus non recte sensisse, qui propter ab Innocentio VI.Avenione
accersitus, ut causam suam coram
quattuor Cardinalibus diceret, antequam a judicibus caui a suisset expedita , ut ad propria reverteretur, iter arripuit. Certum est doctrinam
si iam, S scripta Ecclesiae judicio submisisse, imo miraculis clarum decessisse , sunt qui asserant . Propo sitiones erroneae , qua: Armacano adscribuntur, sunt sequentes . i. Docuit Sacerdotes in absentia Episcopi, posse illa omnia , quae muneris Episcopalis sunt, perficere, scilicet ordines conferre , Chrismata conficere , conssecrare Ecclesias, &sint ilia peragere . R. primo quioa lSacramentum Confirmationis, quia j
soli illi sunt ordinarii Co firmat io- lnis ministri , qui soli eam in i
Scripturis ministrasse leguntur; at- qui ii sunt soli Episcopi, nana actorum 8. Petrus, R Ioannes Samaritanos,a PhilippoDiacono baptizatos, confirmarunt. Actorum i 9.Paulus iis quos baptizari iusserat manus imposuit; atqui Petrus, Ioannes, Paulus erant Episcopi, ergo&c. Presbyteri quoties sibi jus illud arrogare auli sunt, damnati fuerunt ab Ecclesia : Sie Innocentius Papa I. in Epist. ad Decentium, proscripsit Eugubianos Presbyteros, qui sibi jus illud
arrogarunt . Sic ctiam Gregorius Magnus lib. p. epist. 9. damnavit Calaritanos Presbyteros, po quod con tenderent apud ipsissesse jus confir
Conc. Trid. sess. 7. Can. 3. anathemma intorquet in eos , qui negaverint
sol una Episcopum esse ordinarium Confrinationis ministrum . Si qmi dixeris I xc ae Confirmationis ces 'narium misistram, non esses vr
Presisterum, anathema sit. R. secundo quoad ordines, quia sacri Codices , solis Episcopis jus conserendi sacros Ordines tribuunt. Soli Episcopo illud ius adseribitur , tum in Concilijs, tum in Patribus, tum in Gr gorij Sacramentario, tum in Euch logio Graecorum ; & qui ausi sunt asiserere ordinationes ad Presbyteros
112쪽
pertinere; proscripti fuerunt ab Ecclesia, ut videre est in GVurho, de quo loquitur Athanasius in secunda Apologia; in Aerio, de quo agit Epiphanius haeresi 16. , in Niclepho,
cujus meminit Cone. Constans sess. 8.& tandem in Luthero, bc Calvino , quorum in hac materia praxim, Scdogma Conc.Trid. damnavit siess. 23. cap. . , & Can. 7. Tandem una est
vox SS. Patrum, tu hoc praeserit meminere Episcopos , quod soli ordinationum jus habeant. Sufficit adducere Hieronymum , qui in epistola ad Eugenium sic ait: 2uid eii Episcopus excepra ordiu Aue , quod Preskγter non faciat R. terith auctoritate Conc. Trid. siess. 23. cap.q. ubi haec liabet: Socrosancta Synodus δε- elaxat, praeter caeteros Ecclesias eoi,
gradus, Episcopos, qui in Apsuorum locum fuere erunt,od hunc Hi
uere ; O positos, sicut A solus uir,
ὼ Spiritu Sanm regere Eressam mei, e que Pres teris superiores
esse , ae Sacramentum G rmationis conferre, min pros Ecclesiae ordinare , atque alia plura pervere s
te tem , religi inferioris ordinis nullam habent. Idem Concilium ibidem Can. 7. anathema intorquet in contrarium asserentes, his verbis: Si quis dixerit oscosos non esse Tresisteris superiores, vel non haberi potesatem eo rmandi , vel eam quam haberi, i Is esse cum Pres Di
ris ciammanem, anathema sit . a. Dicebat turpe esse Christianos sua sponte mendicos esse . R. ex Scriptura , quae pluribus in locis voluntariam paupertatem commendat, quam Christus ipse,suo docuit exemplo . Insuper de paupertate servanda conli liuin Euangelicum extat . Paupertas voluntaria valde ducit ad acquirendam persectionem; ergo non est turpe Christiano sua sponte mendicum esse. 3. Dicebat tantae necessitatis ocse aquam in Eucharistiae Sacramento,
ut sine ea consci illud non possit. J,
Hunc errorem fuisse suo tempore s-gnificat S. Bernardus cp. 69. ad Guidonem . R. ex silentio Scripturae; quae solius vini mentionem secit, ubi agit de consse eratione calicis. S.Chrysost. homil. 8a. in Matth. ad illa verba: Non bibam amori de hoc genim ne picis,con sutans A uarios ait: quae certὰ vitis , non aquam , sed vinum
producis . Neque Christi exemplum opponi potest , siquidem & aχymum panem adhibuit , qui tamen ad sub- istantiam Sacramenti, ut armus est
non pertinet . Tum quia sicut constat ex Catechisino Romano par. a. &ex Conc. Trid. sesi. 2. cap. 7. aqua po nitur in sacrificio ex praecopto 1cclesiae. Demum nec Trullana Synodus, nec Eugenius IV., nec alii, qui lArmenos, aquam in calice non mi- lscentes, damnarunt, uir suam Obj cCrunt irritum fieri idcirco ab ipsis Sa- lcrainentum, quod ccrte non fluis sent, si persit sum eis suisset, aquam csse necessariam ad Sacramenti substantiam e sed solii in obiecerunt,
aquam non apponent os in Sacramento , graviter delinquere contra E lclesiae praeceptun .
ARMe Ni Populi a S. Barthol niso in cincta Fide instructi, in ejusdem candore per quattuor secuta , lperseverarunt,potissimum in illa par- ste, quae est inter Taurum, & Cauca- lsium Montem constituta. Quo vero lDuce quinio currente seculo a vera , lside declinaverint, varia sentiunt Historici . Volunt aliqui a Jacobo genere Syrio perductos sitisse in prinvaricationem , qui Jacobitarum Dux fuit. Sed est , quod decursu temporis Armeni,etiam Iacobitarum errores stit amplexati; attamen constat antequam Jacobus Syrius suos disie- minasset errores , iam pluribuS erroribus Armenorum Fidem fuissecontaminatam; contra quos iam in Armenia celebratum fuerat Concilium circa medium seculi quinti, ut notat loptimanus, verbo Armeni . Iacobus autem Syrius anno ISO. sium promulgavit errores,quos verbo Iacob irae reprobamus . Caeterum in tot,
113쪽
tantosque errores paulatim impegerunt Armeni, ut vix Catholica: Re
ligionis umbra in iis leni permanserit , quandoquidem potiora Fidei
dogmata , aliquo errore contaminata
ab iissidem prostentur . In Concilio Florentino sub E rigenio IU. Ecclesae Catholicae uniti fuerunt Armeni, qui zd propria reversi , iterum ad prist
nos declinarunt erroret , quorumi plures recenset Nicephorus in sua I cclesiastica Historia lib. i 8.cap. i 3.sed longe plures commemorat Gaullerius , quos consutationis gratia hie exhibeo: in quos omnes Armenos incidisse, prose sto afferere non auderem ; maxime cum ex decreto uni nis Armenorum, liquido colligi valeat , ad quos , & quales errores de clinassent Armeni, postmoduin in Concilio Florentino Ecclesiae Romanae uniti . Praeterquamquod plures errores, qui ab auctoribus attribuuntur Armenis, ita sunt a ratione alieni, ut vix credibile sit , Armenos adduci potuisse ad hujusmodi errorum professionem, qualis, inter caeteros, est asserere , quod Deus sit mendax: Blasphemia utique adeo immanis, ut ab e a non modo quicunque mali, sedia pessimi homines, quibus vel rationis crepusculum insit, debeant aversari. Sed quidquid sit de quantitate
errorum, in quos Armeni impingere potuerint, certum est non omnibus Armenis,notam haereseos inurendam esse; cum snt , & hodie in Oriente plures Armeni Romano-Catholici, qui continuo ab aliis Armenis sive schismaticis, sue haereticis vexantur. Porro,qui Armenis tot adscripserunt errores, utique illos cuni aliis orienialibus haereticis consederunt, de aquibus nos singillatim sub proprio
nomine in hoc opere agimus. Deinde staritatis ergo, modernorum Armenorum errores subiiciemus, quorum
tot tiam exhibuit Abbas Stephanus Exodius Assemani Syrus Marpnila sacrae Theologiae Doctor, Scriptor linguarum Syriacae, & Aribicae in Bibliotheca Vaticana , cui etiam debitores sumus lotitiae errorum aliarum sediarWm orientalium , qu s hodie profitentur moderni Graeci, Nestoriani, Iacobitae ,& Copti: de quibus
omnibus sub proprio nomine sermonem institutinus,ad eruditionem Lectoris benevoli, ut scilicet discernere valeat, quos errores antiquitus profiterentur huiusmodi siectae, quos vero nunc temporis castineant , ne quid sincerae eruditionis Lectoren lateat, sive quoad veterum, sive qu ad modernarum haeresum notitiam . i. Deum esse mendacem dixerunt. R. haec blasphemia pollisis,quam
haeretis ex Scriptura Num. cap. 2I. Vers. 19. Sap. cap. I S. Versci .ex Symbolo Nicaeno, in quo canit Ecclesiae , Deum verum de Deo vers. Tum quia,
qui mendax est, est mutabilis , Deus autem nulli ibiacet mutationi. Tum quia mentiri est summa imperfectio
in homine, ergo nequit esse in Deo . Probare nituntur Armeni Deum esse mendacem , quia Cain occisus suit a I. ameche , cum tamen Deus promi .
sisset Cain, quando timebat occidi, Nequaquam ira et . Sed esto Cainsuisse occisium , adhuc non evincitur Deum fuit se mentitum, quando dixit Nequaquam ita fies , pronii sit enim Deus Cain , quod primus, qui cum invenisset, non occidi siet: hoc enim ltimebat Cain cum dixit : Omnis qui
inveniet me, occidet me . Constat autem Cain adhuc plures annos post occisionem Abel conversatum cum hominibus , quem fortuito Lanaechoccidit in sylva , credens cum esse , seram , quem si novisset este Cain , iurique ni noccidisset . Vide verbo
Iacob ea . a. Spiritum Sanctum a solo Patre procrdere. R. verbo Graeci. 3. In Christo unicam esse voluntatem , & hanc Divinam . R. verbo MOnc telisar. q. Christitia' non resurrexisse
die Dominico, sed die Sabbathi, &ideo s cunda, non tertia die rost crucisxionem resurrexisse. R. auiaChristus tertia die se resurrecturum dixit Apostolis,ut aperie cor stat ex Mart.
114쪽
per Symbolum Nicaenuni docet hanc veritatem . Dicunt Armeni, quod si resurrectio secta suisset die Dominico, inter resurrectionena , 52 Pentecostes, non inter ederent quinquaginta dies; sed hoc sals una est , & eorum issertio sundatur in Alsb suppol sto , credunt enim Spiritum San-l ctum descendisse die Sabbathi, sed certum est descendisse die Domi
nico . S. Crucem non esse adorandam
modo, quo eam adorant Latini, sed prius debere lavari, ik in medio clavum consgi, unctum sanguine sacrificii, bc sic dicunt Crucem esse exponendam adorationi, quae omnia de saeto ipii peragunt . R. hic modus adorandi Crucem, nam Cruci debetur cultus , ut probabitur expresse contra Claudium Taurinensem; c r- tum autem est,quod ipsi debetur cultus, non modo quatenus suit altare,
in quo inactata fuit Christi victima , sed etiam quatenus ipsium Christum
representat, qui de re vide D. Thoniam par. quaest. ai. art. de quo cultu ex Apostolica traditione contra Claudium agetur. Attamen certum est , quod Apostoli nunquam docuerunt crucem esse adorandami ritu, quo illam adorant Armeni ;l nam improprium videtur, sanguine lsacrifici j inuncto clavo crucem ad rare; sic enim non adoraretur crux
indu , sed qui tensis habet illum cla- ll vum sanguine sacrificii inunctum .l Tum quia non possunt ad libitum ini stitui cere non ae Eeclesiasticae; sed li illae solam sunt custodiendae, quas Ecclesia Romana instituit, vel alibi
institutae, Ecclesia Romana,vel actu liter, vel virtualiter approbat; sed Ecclesia Romana improbat ritumΑ
menoru n quoad adorationem crucis, ergo dcc.
rentes perseverassent in statu inn centiae , non habuissent copulam camnalem , sed humanam speciem aliter, quam per coitum, propagandam in statu innocentiae, ex quo inserebant
modum propagandi genus humanum i per coitum, provenire ex culpa Protoparentum . R. Quia quando Deus isecit Adae adjutorium simile sibi ,
Adam adhuc erat in statu innocentiae, hoc autem adjutorium secit Deus ad propagationem , ut asserit S. At gustinus lib.9. de Gen. ad litteram icap. 3. Insuper quando Deus benedixit Protoparentes;dixitque illis: γ - licite, O multi ico ni, ut legitur lGen. cap. l. Verc2ῖ. nondum pecca- lVerant , imo ante peccatum dixit lAdam Gen. 2. vers 24. CKHis et homo Putrem suum , o Marrem, O a barruit uxorissae, erunt duo incurve una; loquebatur Adam de pro- pagatione humana, utique adhuc in- lscius culps,quam postea patravit,ergo hinc bene insertur,quod homo, & lmulier etiam in statu innocentiae ffuissent duo in carne una, Sc per coi- ltum generassent , dc consequenter linodus propagandi genus humanum per coitum , non provenit ex culpa , neque talis modus generandi est per se illicitus, Fc inconvcniens statui in nocentis, ut volunt Armeni. non enim lcoitus est illicitus per se, sed quando lmalitiose habetur, Ν inter illos,inter lquos haberi prohibitum est , ergo
etiam in statu innocentiae, naturali modo, sicut nunc, propagatum suisset genus humanum . Ucruin quidcinest, quod in statu innocentiae, homo non habuisset coitum cum ardore immoderatae libidinis, quem nunc habet propter peccatum; habuisset coiiatum cum solo fine propagandi genus humanum , & illo usus non fuisset ad intemperantiam. 7. Parvulos nullam contrahere maculam originalem , sed Adamum sibi tantum nocuisse . R. verbo P
lamur . l8. Eucharistiam neque utilem, lneque noxiam esse . R. verbo AI - lNDI.9. Negabant Purgatorium . R. lverbo Albave es .io. Asserebant Baptisinum non lesse necessirium ad delendum pec-lcatum originale , quod negabant l
115쪽
eontrahi ab hominibus, sed soleuita esse necessarium ad conserendam gratiam. R. Quia necessitas Baptisini, quae colligitur ex Scriptura , non est ad conserendam praecise gratiam , sed etiam est ad delendam culpam originalem, est enim lavacrum regenerationis , seu restitutionis filiationis per gratiam, quam per peccatum originale amisimus; esto igitur quod conserat smul, & semel gratiam san- lctificant in , tamen pro collatione lgratiae simpliciter, non erat necesse instituere hoc Sacramentum , cum gratia conferatur per Sacramentum Eucharistiae, & sic sufficeret pueris dare Eueharistiani , Sc adhuc habe- iretur intentum, ex quo sequitur Baptisnum , non esse necessarium ad conserendam gratiam, sed ad delendam originalem culpam .
I i. Asserebant, quod pueri decedentes sine Baptismo , s sunt filii
fidelium collocantur in paradiso terrestri , si vero sunt filii infidelium ,
vel haereticorum , collocantur cunia suis parentibus in inferno R. quoad filios insidelium iami Filius non formi iniquitatem patris. EZechiel. I d. vers. i 9. ergo lilii infidelium praecise
per hoc, quod sint filii infidelium, si
decedant sine Baptismo non debent collocari in inferno . Et nota me noni angere sentcntiam S. Augus .ser. Iq.
de verbis Apostoli, Se aliis in locis, ubi S. Ductor asserit, parvulos dece- ldentes sne Baptismo , sustinere poe- liram sensus ratione peccati originalis: neque sententiam S. Thomae, opp stum asserentis part.3. quaest.69. artic.6. Quod autem si ii iidelium d cedentes sine Baptisino non sint collocandi in paradiso terrestri , habetur ex prauaudato S. Augustino lib. de origine animae cap.9. , ubi valide probat, non esic medium inter gloriam competentem pueris decedentibus cum Baptisino, & poenam inferni,debitam ratione originalis peccati : sed sortius evincitur ex Euangelio, ubi legimus: Nisi quis renatus fuerit ex o na, G Spirnu Sancto nonIotes introire in regnum Dei. Ist. Dicebant , quod nullum
fuisset peccatum , s nulli suissent
Doemones tentatores impellentes ad
malum , ex quo inserebant , quod cum homo nequeat resistere Diab lo , non potest propter peccatum iuste puniri, sed Diabolo imputari debet omne .peccatum commiisum ab
hominibus . R. Quia si peccatum enset a DiaboIo , frustra Deus in Lacris paginis hortaretur homines, ut declinarent a malo , sed potius deberet providere, ne Diabolus tentaret, sed i
Dominus dat cum tentatione proven- lium , & supra vires nostras non per- mittit nos tentari , ut asserit D. Jacobus , & D. Petrus hortatur nos re isistere sortes Diabolo, ergo pecca tum non est a memone, sed ab lao- imine , quia unusquisque tentatur a lconcupistentia sua; & quidem si homo non posset resistere Diabolo , jam lnon voluntarie, sed coacte peccaret, inullum autem peccatum est, nisi vo- lluntarium , ergo homo cui impu- ltatur peccatum, voluntarie peccat,& media gratia , quae nunquam
deest , potest resistere Diabolo ;quod si non resistit, jam illi concinit illud oseae e Perditio tua ex re ideo frustra homo , cum sit liberi arbitrii , se excusat a peccato, re sundendo illud in tentatore, scut secerunt Protopatentes, qui dixerunt: lSerpens det mi me . Tum quia si homo non posset respuere malas inspirationes, neque posset acceptare bo- lnas ,&sic opera bona , quae Deo inspirante sunt ab hominibus, neque deberent homini imputari ad meritum, in quo casu homo esset eius. dein conditionis cum animantibus, quatenus nihil ipsi posset ad meritum , vel demeritum imputari. i 3. Dari aliqua peccata irremissibilia su sinebant. R. Isaiae cap. I. lvers 18. Mati. 16. ubi Christus conserens auctoritatem Ecclesiae ab l-
vendi, dixit sne rostri stione : nuci cum ue fomeritis eris solutum . Nec aliquid evincit, quod legitur Mait.
116쪽
tur ei; ibi enim est sermo de impoenitentia finali, qu ae utique non remittetur; qui autem vult finaliter perseverare in peccato, se privat voluntarie beneficio ab lutionis,quae perseveranti sin aliter in malo,non potest impendi .iq. In resurrectione omnes re-siirrecturos in corpore virili. R. verbo Amarietis .
IS. Omnes homines, qui Christi passionem praecessierunt cile damnatos , non ratione peccati originalis , sed ratione peccati personalis Protoparentum , quod ita fuisse Deo iniuriosiuna asserebant, ut DCuS om nes damnauerit , usque ad Christi adventum. Repr. Quia vetus Testamentum montionem facit de pluribus viris justis, qui fuerunt Deo graii , si d Deus non damnat homines justos, & anaicos suos: rum cI animae in manu Dei ut ; ergo ante Christi adventum non omnes damnati fuerunt, sectis dicendum foret in lege veteri nihil pro eisse justitiam,& nihil ob suisse peccatum personale, si omnes aequaliter erant damnandi, non propter peccata propria,sed propter peccatum Protoparentum. Non omnes in logd veteri damnandos; sed justos salutem consequuturos,
solebant ipsi Judaei, quando uidem
Machabaeus nil sit offerri sacrificia pro peccatis mortuorum; ad quid haec sacrificia, nisi sperasset iustos si lutem consequuturos Z & David didebat :
i6. Dona gratiae, Jc fidei , A dic nitates Eccletiasticas , posse licite
pecunia comparari. R. verbo Simoin Mogas. i . Beatos non posse videre Divinam citentiam . R. verbo Arnal
i S. Beatos videre tantum quamdam claritatem e lentia , 5 per illam beatos constitui. R. Nam per claritatem essentiae, vol intelligunt exprimere, quod Beati videant aliquid Divinum , vel non . Si primum, cum non possint Beati per Armenos vide-
reesentiam Divinam , neque videre poterunt claritatem Divinam ea- .dem enim est dii scultas, tam in prima , quam in secunda visione : si s cundum,negatur quod per objectum, quod immediate non sit Divinum , possit homo beari , quia id , quod beat, debet esse es lentialiter beatum , sed nullum datur objectum os sentialiter beatum, praeter Deum, ergo &c. Tum quia . plura sunt loca
Scripturae, quae adducuntur communiter a Theologis ad probandam vi - sionem intuitivam , juxta illud : VA ldebimus eum fictili est .
ignis paratus Diabolo , bc Angelis
jus , dicitur aeternus. Tum quia, si poenae Doemoniam cssent temporales, idem asserendum foret, R de paenis peccatorum, sicil peccatorcs cruciantur pama aeterna, quia in inferno nul- lla ost redemptio, ergo &c. Quamvis autem poena: Docmonum sint aeternae, adhuc illos D us punit citra condignum, & verum est, quod ait de Deo Psalmista, quod : Continet in ira Dia jωforsorias tuas. Ratio autem ipsi suifragatur , quod juste peccatores, l& Do mone; d beant si ibi re i cenam aeternam , quia in punitione delicii lnon solum attenditur a Deo tempus iqiloquis persevcrat in peccato , ted potissimum quo perseverare vellet lin peccato , si pollet, sive sinalis im- lpenitentia, quae vocatur 1 Cccatum ii in Spiritum caninu.ii , nunquam re mittendum, ut exprosse allerit Euangelium juxta communem Patrum CX- positionem super Luc. ia. O. N l. JO: s. vers i 6.vid. b. I hOm.2.2.quaest. 1 q. art. I. sed D mones , sicut & peccatores, voluntarie , & attactu semper persevcrantes in peccato, ita ad viae terminum pervenerunt , ut adhuc peccarent , si pollent , & si morte , aut termino viae non impedi
an. Γpiscopum Rom. non se totius Ecclesiae Primatem . R. ex Mart. cap. 16. vere i7. ex quo con-
117쪽
stu Christum dedi claves Eccle- siet Petro; &ex Joanne cap. al. versi S., Ex quo ii militer constat Christum specialiter praecepisse Petro, ut pasceret oves. Nec auctoritas liga
di , solvendi, & pascendi potest pertinere ad totam Ecclesiam, ut perperam volunt haeretici. Caeter utri oves etiam essent pastores; tot Ecclesia haberet capita, quot fideles; reus se ipsum posset absolvere; qua omnia patet, quam sint incongrua, ergo etiam incongruum est dicere , quod illa verba, quae habentur Mait. 6. vers 17. Ioan .ai. versis. dicta snt ad totam Ecclesiam , id est ad singulos, qui sunt de corpore Ecclesiae . Insuper Petrum esse Primatem Ecclesiae constat ex aliis Scriptura locis, ubi D. Petrus semper primus inter Apostolos numeratur. Divo Petro speciales revelationes iactae sunt a Deo, ubi agebatur de instituenda ,& erudienda Ecclesia Gentium. Divus Petrus primus in Concilio Hiero- lsolymitano , ubi prima vice congregata est Ecclosia locutus est, & prae-
sitit Concilio, licet Hierosolymis esset alius Episcopus, scilicet D. Iacobus.
Petrus a SS. Ecclesiae Doctoribus v catur Princeps Apostolorum. D. Petri successores, semper in hujus Primatus possessione sucrunt , eosdem D. Petri successores, scilicet Roma nos Pontilicos, in pote Ecclesia Pri- linat s vcnerati sunt Imperatores,&Reges . Imo ipsi Imperatores gentiles, si enies Romanum a piscopuni esse Leclesiae Principem, in su is re
secutionibus potissimum stat uerunt Romanos Pontifices ad praevaric tionem inducere. vel morti tradere . Christis specialiter oravit proPciro, ut non desceret sides cius. In causis gravioribus omnes Γcclesar Episcopi semper recursum habuerunt ad Romanum I piscopular, utpote prima- rium Ecclesiae Pastorona, quem inieroni nes Ecclesar Episcopos primum prioritate iurisdiectionis agnoicobant. Demiani D. Petrus sua auctoritate 'congregavit Apostolos, ut agercturde subsiluendo Apostolo pro Juda a
praevaricatore. Inse per univer leni jurisdictionem datam esse a Christo, Petro, specialein vero tantum aliis Apostolis , aperte constat ex eo , quod Christus dixit S. Petro. Mati. i 6. vers 19. 2 de rue ligaveris
oi, quodcumque δελ risAter terra1n , erit solutum ct in eius; bed aliis Apostolis Mati .i8. Christus lum dixit . Iuodcnmque ligat exitis super terram , erit ligatum chv . Loc. lo, quodcumgues erui oper lIerram , erit startim ct in edis . lDixit ergo Christus D. Petro, ct in caelis, Apostolis autem , ct in teso, ut hinc aperte discerent Episcopi, qui sunt Apostolorum successores , quod habent solum jurisdictionem in cado, scilicet in sua Dioecesi, dependenter tamen a primo capite; Petrus autem haberet jurisdictionem in caelis, scilicet in omnibus Dioecesibus, R in omni Ecclesia, quae iuris. dictio, utique transire debet ad Petri successores; secius enim dicendum ibi et, quod solum vivente Petro, Ecclesa suisset bene ordinata, R habuisset suum caput visibile , & quddpost mortem D. Petri, non habuisset suum caput vis bile, & consequenter nec amplius suisset bene ordinata , quod asseri non potest. Tum quia si
jurisdictio ab Apostolis transit ad alios I piseopos, quia sunt Apostolorum successi, res; ergo juris lictio collata D. Petro debet transire ad alios Romanos Pontifices, quippd quod sunt D. Petri succes res; Ponti ex
nim, tanquam Ecclesia caput visibile, gubernat corpus I cclcsae visibit is, cuius primarium c put invisibile Christus est, sub quo, tanquam caput secundari uni vis bile, est Romanos Ponti cx, qui iure ordinario regitit oram Ecclesian , N Ecclesiae sit da- lmonium : ideo Christus dixit prae- lci se ad D. Petrum, cum dixit: Sor hanc geri iam aediscolo Milesium
118쪽
ctione , nam talis contentio facta est antequam Petrus designaretur a
Christo ejus Vicarius; post hac enim
Apostoli, semper agnoverunt D. Petrum , tanquam Ecclesis Primatem . Vide verbo Ioannes Pandunus .ai. Nullum Sacramentum, etiam
digne suscipienti,asserebant conferre gratiam, licet admitterent per Sacramenta deleri peccata , distinguebant enim de facto , inter hoc quod est remittere peccata, & hoc qubdest conserre gratiam, quare volebant
de facto remitti peccata, sine infusi ne gratiae . R. est quidem quhd Sacramenta conferant gratiam patet ex
ipsis Domini verbis,qui nonnisi renatum per Sacramentum Baptismi,posse hominem fieri coliaeredem regni cauestis, asserit Jor 3. In peccatisic
licet nusinor omnes , nee fὰ habemus renasci in gratia, quam In Naptismate quidem recipimus , ut ait S. Bern. ser.3. de Circumcisione: ex quo aperte patet Sacramenta conserre gratiam,quod negant Armeni,qui ex suo mel asserto reprobantur. Nams concedunt, quod per Sacramenta delentur peccata, debent admitterequbd per Sacramenta infundatur 9ratia , cum non possint deleri peccata , nisi per infusionem gratiae, quod probatur; nam Sacramenta non solum faciunt reum Armaliter absolutum,
sed etiam Sanctum , & Filium Dei, juxta illud D. Pauli ad Titum 3. S cundum suam misericordiam fari os
nos fecit per lavacrum regenerati nis, O renovationis Spiritus Sanes; Quoniam autem haec filiorum den minatio est realis , ut ex ipsio textu constat, juvabit etiam uti ratione sΩholastica. Omnis denominatio realis provenit a forma reali; ergo dum Sacramenta delent peccata,denominant hominem absolutum , sanctum,& filium Dei, debent producere in , ipso homine aliquam formam , a qua
homo recipiat talem denominati nem realem; haec autem Brma alia esse nequit, quam gratia, quam Sacramenta producunt ergo de facto Sacramenta,non modo delent peccata, sed conserunt gratiam,quod ulte-Irius probatur:Nani vel homo est ami- cus Dei , vel inimicus , quando est a peccatis absolutus, nec datur de facto status medius , sed s homo posset a solvi a peccato, sne infusone gratiae, jam daretur natus medius, quem ne mo, quod hactenus viderim, admisi; ergo probatum remanet, quod si per
Sacramenta delentur peccata, etiam
per eadem fiat in sesio gratia .aa. Baptisma collatum ab haer iicis non esse validum; hac ratior erarebaptizabant eos, qui baptizati fuerant in Ecclesia Romana, quia dicebant veram Ecclesiam non esse Romanam, sed Armenam . R. circa primum verbo Agri tori, & Q aha-pt c,qimd autem Ecclesia Armen rum non si vera Eccles a satis patet, quia vera Ecclesia est illa, a qua haeretici per suos errores variis temporibus sunt separati: illa eadem sem- j
Pontifex est successor D. Petri; dixit iautem Christus Petro : Super hanc se ram a Pyliabo Ecessam meam y lergo non potest esse vera Ecclesia iliata , quae non obedit Petri successeri, cujusinodi est Ecclesia Armenorum. 23. Volebant Baptisima non posse alicui valide conferri, n si sinul θe semel conseratur Eucharistia, etiam si baptirandus si adhuc infans. Repr. quia nullum extat praeceptum in sacris paginis, de conferenda Eucharistia sit nub cum Baptis ino . Tum quia constat Io: cap. 3. quod Christus, a tequam institueret Eucharistiam, baptizabat. Tum quia, qui esset aliquo morbo impeditus, & morti proximus , ita ut non posset Eucharistiam recipere, si nondum esset baptiratus,
non posset regenerari . Nec ex comsuetudine, quae aliquando fuit in aliqua particulari Ecclesia, conserendi
simili utrumque Sacramentum, aliquid evincunt Armeni; consuetudines enim particulares, non sunt leges universales, acceptae a tota Ecclesia,
ideo non sunt necessario observandae. Demum Concilium Trident. sess.ai. Can. q. dicit anathema iis, qui volunt
119쪽
pueros non polla baptizari, nisi simuIEucharistiam recipiant. 24. Baptissina non posse valide conserri, nisi baptizatus simul, & semel Chrisinate ungatur . R. Quia nullum hae de re extat in saeris paginis praeceptum . Tuin quia si cithest habere aquam , in quo cassi nihili prohibet baptizari, sicut dixit Eunu-l chus Reginae Candaeis Philippo, sed ldisse ilius est semper habereChrisma, li in q' o casu , si Christia semper esset li necessarium ad Baptisma,saepe ob d j scientiain Christitatis, non posset pra- li videri plurimorum saluti, & de ficto
Philippus baptizavit Eunuchum si quando venerunt ad aquam, sed noni adhibuit Chrisina. Tum quia quandos Christus praecepit Apostolis ut irenti in universima orbem bapti antes,noni praecepit ut adhiberent Christua , oci licet nunc Chrisina adhibeatur a Sacerdote quando baptizat, non eVin citur hanc unctionem else de necess-tate Bapti sint: potest enim Ecclesia, salva Sacramentorum stubstantia, in illorum d ii pensatione statuere, vel mutare, prout magis expedire censuerit; sic colligitur ex Conc. Triden.
21. Et se haereticos illos, qui conficerent Eucharistiam in pane a1ymo. R. Nam licet etiam pollit valide con-lsci in pane sermentato, attamen non sunt dicendi haeretici, qui consciunt in pane aetymo , sicut si in Ecclesia , t Latina, ut se consermet Chrisso , qui de facto consecravit in pane a Zym , lut probabilior tenet sententia, quandoquidem certum est ex quattuor
Euangelistis, Christum instituisse Sacramentum Lucharistiae in prima die azymorum, quando prohibitum erat,
Nec valet opponere , quod legitur lJoan: 33. Ante diem sitim Rutychae, Euangelista enim dicendo Christum instituisse Lucharisi iam ante diem senum Pasthae, insinuat solium , quod ortus nondum erat sibi diei Pasthatis: caeterum jam erat incoeptus dies naturalis Paschatis , quia dici naturalis incipit ab occasu selis diei antes cedentis,& ab occasu selis ante diem l festum Pasciis, incipiebat Vigere praeceptum de non manducando pane
sermentatorideo non potuit Christus adhibere hunc panem, quandoquidem hoc Sacramentum instituit post
caenam,immediate antecedentem or
tum lis diei Paschatis. Euangelista igitur dicendo Ante diem risum OG ltendit, quod nondum incsperat dies lartificialis, quoniam dies artificialis incipit ab ortu selis, caeterum jam incceperat dies naturalis observatus a
Judaei, , consequenter jam vigebat lpraeceptum de non comedcndo pane sermentato . l26. Vinum purum debere ap- poni in consecratione sanguinis . R. t verbo Aquarii. 27. Matrimonii Sacramentum, licet per se bonum, non esse tamen 1 Christo institutum, inad negabant e L.
se Sacramentum . R. ex Apostolo ad Ephesi cap. 3. ex Conc.Trid. sess.2. . Can. I. Tum quia per Sacramentum
Matrimonii Deus largitur coniugat is gratiam, ut constat pi ima ad Tim. a. sed quod con Ieri gratiam ex Opere Operato, est Sacramentum, & est a Christo institutum , ergo &c. Et hic
notanctum,copulam carnalem non La de essentiali ratione contractuS mPtrimonialis, sed essentialem rationem hujus contractus, consistere in mutuo coniugum consensu , ex quo resbi vitur dissicultas Armenorum , qui in tantum negant matrimonium cssc Sacramentum, quia dicunt esse incongruum asserere , quod per copulam lcarnalem conseratur gratia, sed hoe lnon asserimus , quoniam esseni iam lhuius Sacramenti constitu inius inta, lmutuo consensu ; & quando exhibe.iur mutuus consensis , tunc acquiri- ltur gratia huius Sacramenti, quam- lvis etiam copula conivgalis, debito imodo , & in debitum finem ordinatast meritoria.
indistblubile . R. ex responsone data lMarci io. a Christo Pharicris inter-
rcgantibus eum, an liceret viro dimittere uxorem : Ined VLo mas
120쪽
eoniunxit, homo no epare: . Deinde Distipulis , hae de re etiam interro gantibus, respondet nullatenus licere Viro, ob quamcumque causam dimit tere uxorem, & aliam ducere . Dixi, ob quamcumque causam, quia ab
lute Christus nullam posivit limitationem , vel adulterii , vel mutui consensius, vel smilium , sed dixit quicumque dimiserit uxorem suam,& aliam duxerit,adulterium committit; quod si aliqua de causi liceret uxorem dimittere , & aliam ducere, debuisset Christus specificare , m-cendo non licet dimittere , & aliam ducere , excepta hac, vel illa causa, sed nulla prorsus adhibita limitati ne,dixit Christus, non licere uxorem dimittere, & aliam ducere; ex quo satis constat Matrimonium esse indissolubile , sicut declarant plura Concilia , inter quae Milavit anum sub Innocentio Ι. , & novissime Tridentinum sess. 24. Can. 7. Et certe si liceret dimittere ob adulterium
uxorem, α aliam ducere, periculum esset, ne uxores aliquando infamarentur a viris, ut postent aliam
ducere . Insuper dixit Apostolus , quod Mulier aliuata es leg quanto tempore vir ejus visit; quod falsum esset , si aliqua de causa posset mulier alium virum ducere, vel e converso . Nec valet dicere , quod mulier adultera occidit virum vitio
adulterii, ideoque posse in tali casu virum aliam ducere ; nam Apostolus non est locutus de vita civili, sed de vita corporea viri, quando dixit, quod Mulier alligata es ἰαῖ, quan- lto tempore vir ejus τλII; a quo so- llum liberatur, quando vir mortuus fuerit. Insuper etiamsi conjuges libere consenserint, non tamen posisunt libere a consensiu retrocedere,
ut volunt haeretici, quia hoc dato jam nulli consisterent perpetui contractus. Tum quia in consensiu conjugum accedit voluntas Dei , qui coniuges libere volentes , indili
lubiliter unit ; ideoque ad seluti
nem contractus conjugalis, non m do oportet respicere ad voluntatem conjugum, sed etiam ad voluntatem iDei; qui prohibet expresse disiungi, lquod ipse conjunxit; unde legitur lMati. I9. vers 9. Duo autem vobis uia quicumque dimiserit uxorem Dam, nisi ropter fornicationem die. Hi ne haeretici intelligunt deducere , quod ob fornicationem licet uxorem dimittere : sed esto quod propter semicationem liceat viro uxorem dimittere, idest se separare ab ux re, quoad habitationem, non autem licet viro aliam ducere, ideoque semper remanet vinculum conjugale. Illa ergo particula nisi refertur ad
dimissionem uxoris,non autem reser
tur ad id , quod sequitur in allato Textu, scilicet, ct aliam diaxerit maechatur, ct fui imissam duxerit,
mrebatur; ex quo evincitur manere
utrinque ligamen; & certe non possievirum ob adulterium dimittere uxorem , & aliam ducere, satis constat ex eo quod legitur Mat.cap. I. ver. astui dimissem duxerit, adulterat . Utique enim patet, quod non adulteraret , qui dimissam duceret, si liceret dimittere unam, & aliam ducere; dicente autem Christo, quod homo non potest ducere dimittam ;consequens est, quod dimissio tota se teneat quoad habitationem , non quoad vinculum.
clariori inteliuentia errarum , quos nunc te oris Orientales m.
tunes,sideshismatic Ae haerellarii labe infectae, profitenIur . Orientalium natione primis Ecclesiae temporibus, unam eandemque Catholicam Fidem, variis licet ritibus , ministris , R linguis professas esse , testantur antiqua Orientalis Ecclesiae monumenta , & unanimis
tam veterum , quam recentiorum Scriptorum consensius. Successii tamen temporis, ob humanarum reruin
vicissitudinem , & inconstantiam , lineunte scilicet seculo tertio , ob exortas haereses, & sebi sinata, ab luniversalis Ecclesiae corpore fuerunt ldivulis, ae in tot, & in tam varias lxVIII. L a sectas