장음표시 사용
121쪽
sectas, usque ae quintum, ec sex luna seculum divisae , ut sere totus oriens
haereseo veneno fuerit pollutus. Uerum exeunte seculo sexto,cum Orientale Imperium , sqvientibus Turcarum armis, suerit penitus expugnatum; eius populi in tantam vitae necessitatem, aequo Dei judicio , ita suerunt redacti, ut litterarum suoru in praedecessorum, proinde etiam dogmatum obliti, in negotiis secularibus, ad vitae nutrimentum erogandum , totum studium , ac operam ad haec usque tempora potissimum adhibuerint , atque impenderint. Hinc semime it, ut tanta sectarum, hae r ticorumque multitudo , ac varietas, quibus oriens in sciebatur , in quatintuor nationes duntaxat coaluerit .
Quattuor enim Christianorum Nationes, nunc temporis Orientalem plagam incolunt , IV estoriani videlicet, μηροι tae, Melchitae, & Maroniatae, quarum tres primae sunt haereseos labe insects;quarta veris,que est Maronitarum, a recto fidei Catholicae tramite nunquam descivit. De erroribus Nestorianorsi tam antiquis,quam modernis , sicut etiam Graecorum agimus sub eorum nomine. Quoad Monophysitas spectat, sub nomine Monophysi tartim , includuntur Iacobi ae , Coptuae , Armeni, R Euγο- pes: hae porro quattuor Nationes, licet in erroribus primariis, secum invicem conveniant, ritibus tamen ,
linguis, aliisque peculiaribus erroribus differunt. Jacobine enim sunt, qui incolunt Mesopotamiam , & aliquam partem Syriae , citra Euphratem , & in sacris obeundis, Syriaca
utuntur lingua. Armeni incolunt Armeniam majorem , dc minorem, Ralibi sparsim : in sacris vero, & publicis officiis , peculiari utuntur A mena lingua . Lthyopes, seu Abissint, Libyopiae sunt incolae, & utuntur in
sacris lingua , quam sacram , se ii liberam vocant,Chaldaicam esse aiunt. Coptitae demum, qui non ab Urbe cisio , ut nonnulli nonaniarunt originem , aut nomen trahunt, cum nulli-bi Urbs haec reperiatur, sed unicesci dicti, quia AEgyptum incolunt: idem
l enim si,nat Arabice Coptus, ac Latine AEt rius, ut clarissime ostendit doctissimus Abbas As manni, in Dissertatione de Coptis e in sacris,& publicis ossiciis utuntur lingua
AEgyptiaca, in profanis vero, Arabica . His praemissis, quoad modernos erroreς orientalium spectat, hic iterum recolenda, quae diximus, circa multiplicitatem errorum, in praesitione operis ad Lectorem, & etiam, quae verbo Graeci, & supra verbo A mmi praemisii nuς , ad vindicandos orientales a multiplicitate errorum ,
qui a pluribus perperam iptis adscribuntur , quibus praelibatis , modernorum Armenorum errores subnectimus , quos nunc temporis esse sequentes, ex ipsis Armenis novit, mi
hique indicavit 1 epe laudatus in hoc opere, & in hac materia peritissimus
Abbas Stephanus EuodiusAssem anni. t. Unam in Christo naturam admittunt . R. verbo Mouophasitae.
nino naturam in Christo 'am esse post unionem, hanc vero esse totam Divinam , t o quod Deus Uerbum ut aiunt ) humanitatem assumptam,
ita in Deitatis naturam transNutaverit, ut omnia attributa Divinitatis, vere de humanitate praedicentur ;idque nu DivinaTrinitas,per alterius naturae accessionem , evadat quaternitas. R. verbo PH Iani: ex quo sequitur Trinitatem per alterius naturae accessionem, non posse evadere quaternitatem . Vide verbo Anaso rei Dicors. 9. Unam tantum in Christo voluntatem , & generationem Divinam admittunt. R. verbo Monotheiatae. 4. Dii initatem in Christo natam csse, passam,&mortuam, quapropter
in Trifagio Sarius Deus , quo lirium Personarum Divinitas collaudatur, superaddunt Theopasci tam ,
appendicem illam Pui cruei fixus es is re nobis ; cumque Chris i humanitatem impassibilem , & immortalem evasisse dicant; non erubuerunt passam,& mortuam ejus Divinitatem
122쪽
aisserere. R. ex contradictione, quae reperitur inter manc, & secundam Armenorum propositionem. Item R. verbo Theopash t. uerus, Musul I.
t s. Christum non suscepisse in nal tura humana desectus poenales , sed habuisse corpus caelesse , gloriosiim , leve, subtile, spirituale, incorruptii bile, fulgidum, forte, impassibile, &immortale,conceptum, natum modo quodam corruptibile , atque com
disse, & bibisse, non ex sanae , siti, &necessitate naturali, sed ex placito voluntatis ipsius Christi, sicuti comedit post resurrectionem . R. ex his, quae diximus ad probandum Christum fuisse verum hominem , contra
gum InnominGum . Item contra a phiaraoricitas, probantes corpus
Christi non fuisse impassibile, & contra Gavani as,ostendentes non fuisse alienum a corruptione mortis.
ra humana defectus animae poenales, atque adeo non vere timuit, non est
vere tristatus, sed has animae passiones, solium per speciem oculis hominum , ad nostram eruditionem sustinuit. R. Quia Christus licet voluntarie sit palliis, ut ostcndimus contra ore Iicolas, tamen vere , & realiter est passus; ergo vere, & realiter est tristatus, Sc timuit: dixit enim Tristi es anima mea, & timenS oravit Purer ossibile es, recineat a
me calix ise; ergo vere suscepit de fectus animae poenales , suscepit enim veram animam ejus lem speciei, &conditionis, ac nostram, ut esset v rus homo: Ω si liceret asserere, quod solum per speciem ad nostram eruditionem pastiones animae sustinuisset, a sortiori liceret asserere , quod solum per speciem passionibus corporis sui stet obnoxius, sed vere, & realiter sustinuit passiones animae, nempe timori tristitiae &c. & certe si, ut profitentur Armeni , Christus sustinuisset passiones animae, solium specie tenus ad nostram eruditionem, has passionum species debuisset su-
ssinete in conspectu discipulorum, sed solus erat cum tristatus est, & timuit orans in horto : quod si si lus, non poterant discipuli erudiri; ergo vere, Sc realiter sustinuit passiones ,
caeterum non esset realiter, sed solum specie tenus noster Redem
7. Asserunt Verbum assumptiste, non solum naturam humanam, sed etiam persi,nam , & utramque comversam esse in naturam, & persi,nam Divinam a Verbo . R. Ex implicantia intrinseca,quam habet omne crevium, ut possit divinizari. Vide quae
dicta sunt contra Polemianos, & A naidum de riuanova . 8. Omnes animas ab initio seculi suisse creatas , R esse extra corpora asserunt. R. verbo Origeniani, h. r tisi de Barri, Leontius, Coa rcnfra. 9. Animas rationales traduci ex parentum propagine sustinent. R. verbo Tertullianus .io. Christum descendentem ad Inferos , liberasse omnes animas,
etiam malas. R. verbo Addiceritae , i Ioan. Praemonstr.
ii. Christum inferorum loca post ejus descensum destruxisse , &substituisse aeris regiones, ad animas,pec
catorum deinceps suscipiendas. R. Quia expresse legimus in Evangelio
inferni ignem iuturum aeternum, PCccatores in sternum ibi cruciandos, nihil autem de substitutione aeris,soninniata ab Armenis, legimus. I a. Negant iudicium particulare singularum animarum, uatim post mortem. R. verbo G re M lienarii. i 3. Rejiciunt visionem Dei intuitivam . R. verbo Autro morphntae, Gregorius Duia, a cisaricas, Monaldus Brix.iq. Excludunt Purgatorium. R. verbo vi Ihanensi. i 3. Post legem Euangelicam, etiam observanda esse caeremonialia legis Mos lycae . R. verbo Cerinthus. 16. Chris natis Sacramentum volunt non perfici in obsignatione frontis , sed in consecratione Chris. matis , cujus ordinarium ministrum, dicunt
123쪽
dicunt esse Presbyterum. R.ex Conc. Trid. in tribus Canonibus de Sacromento Confirmationis, contrarium dirente: ex antiqua Ecclesiae traditione , de SS. Patrum consensu, quarum plura testimonia ad rem congerit Coccius. Vide verbo a firmaca-
i 7. Poenitentiae Sacramentum, non esse ab extrema Unctione distinetum. R.ex Conc.Trid .sess. 7.Can. I. ubi numerans septem Ecclesis Sacramenta,Poenitentiam ab extrema Unctione distinguit. Tum quia poenitentia est simpliciter necesstiria lapsis,
non vero extrema Umstio. Tum quia cum extrema Unctio non detur, nisit in articulo mortis, sequeretur , peccatorem , nunquam posse remitti in gratia , nisi in mortis articulo: &peccatorem qui in mortis articulo, non haberet ministrum extrema: Unctionis, non posscsalvari: ubi desiciente ministro poenitentiae, adhuc potest peccator, cum actu contritionis, & Sacramento in voto salvari:
quia Christus smul,& semel providit media necessaria , & facilia ad salu
18. Funus supra defunctos , anserunt esse septimum Ecclesis Sacramentum . R. Nam licet sepelire mortuos sit opus misericordiae, nullibi tamen legimus Christum elevasse hoc opus, ad rationem Sacramenti. Tum quia omne Sacramentum institutum est in materia, & forma, nulla
autem sipeciaIis forma destinata est a Christo, adhibenda in sepultura mortuorum , in qua selum pias preces, vel in toto, vel in parte adhibendas, colligimus ex Rituali Romano, R expia sepelientium devotione recitandas . Tum quia inter septem Sacramenta , de quibus Ecclesia in Conciliis , tam in Oriente , quam in occidente congregata, mentionem sacit, nullatenussepulturam recenset. Tum quia omnia Sacramenta conserunt
gratiam suscipienti, sepulturam suscipit mortuus,& exhibent vivi, sed mortui sunt incapaces gratiae; ergo superfluum esset hoc Sacramentum , liquod solum possient suscipere mortui, lisne effectu gratiae. is. Chrismatis obsignationem,ec se ad Baptismatis estentiam necessa-ao. Invocationem Trinitatis, non esse in forma Baptisini necessariam
a I. Baptismum,sive in re, si ve in Oto,non esse necessarium necessitate lmedii ad salutem; quapropter mori isnunt insantes sine Baptisino, eo quod lnon possint solemniter baptizari. laa. In Baptismo trins immersio. nis, licite posse ministrum, ter repetere totam formam; quin imo, ita faciendum in Rituali iniungunt.
aa. Absente Sacerdote neminem posse, etiam in periculo mortis , nainistrare Baptisma: quos errores ad
Baptismum spectantes , alibi in hoc
opere reprobatos exhibemus. et . Transubstantiati nena munerum inchoari,aiunt, in oblatione Missae, ac deinceps successive , per reliqua Sacerdotis verba compleri. R. Nam Christus in ultima coena vere consecravit, & nihilominus Euangelistae non innuunt aliquam praemisisse oblationis formam ad transubstantiationem necessariam, quod certe in re tam gravis momenti non prae termisissent: oblatio enim quae fit a Sacerdote in Missa, est pia deprecatio,
quam ad excitandum Sacerdotis ani- lmum ad devotionem , instituit prae miti codam ad consecrationem, Ecclesia: Verba autem per quae fit transu, stantiatio munerum, a solo Institutore Sacramenti, scilicet Christo, posisunt institui: Christus autem,qui cratimpeccabilis,non potuit ad consecrationem premittorc oblationem,quam nile prsmittit Sacerdos,qui offert pro suorum , & adstantium expiationet peccatorum . Sed & in diversis liturgiis, diversis verbis,& expressionibus constat oblationem seri a Sacerdote; quo posito, sequeretur diversas esse formas hujus Sacramenti, cum tamen una tantum eadem, R invariabilis esse possit, & debeat serina, quae adhiberi dehet in consectione Sacramenti,
124쪽
l menti,& haec esse debeat illa omnino, i quae a Christo fuit instituta, qui solus
potestatem habet instituendi Sacramenta , & determinandi serinam necessariam. as. Formam huius Sacr1menti, non eme haee Christi verba : me escor I meum, sed orationem Saec dotis . R. ex his, quae dicta sent ad vigesimum quartum, supra reproba
26. Uino consecrando non licere omnino admisicere aquam . R. Verbo a uarii. 27. Parvulis, dementibus , &omnibus praebendam esse communionem sub utraque specie. Repr. verbo Bolemi . Parvulis autem & dementibus , sub neutra specie prohibet Ecclesia exhiberi communionem , pro pter incongrua quae sequerentur; hoc
cnim es et exponere tantum Sacramentum irreverentiae, quam omnino praecavendam in administratione Sacramentorum , non est rationis compos, qui negare valeat. Quod si ipsis
terrenorum Regum imagines cuml resipectu tractamus , quanto magisl Regis Regum corpus, & sanguinem
debemus cum veneratione, & timore tractare.
l ARMivi A Ni dicti Remonstrantes a Iacobo Arminio , qui fuit Cali vinianae Theologiae , in Academia I Leydens Proseiser , circa annunta li i6o . originem habuerunt. Multo- ll rum errorum a suis acciuatur, Col quod germanam Calvini doctrinam , maxime in materia praedestinationis lreiiceret,quam tuta coli scientia sequi haud quaquam poste protestabatur; quid vero ipse circa praedestinationem senserit, aperte colligi non potest, quia suos errores Oripto ipse non promulgavit, sed per Conciona tores,quos ad hoc eligebat, propagavit. Ceterum Arminius homo fuit confuse mentis, quem ex suis erroribus , quos effutiebat , nunc Pelagianum , nunc Socinianum , nunc Arianum suille credideris . Arminiani praecipue in IIolandia , & Frisia
vigent, quorum quinque Articulos,
at illa omnino, quos ab Arminio se accepisse profi-ituta, qui solus tentur, refert Nat. Alex. stct. I S. art. ituendi Sacra- II.q. 3.Porro ij quinque articuli ver-di serinam ne- santur circa materiam praedestinatio nis , circa Christi mortem , circas Sacramenti, gratiam , & liberum arbitrium , cir-rba : me es ca virtutes, & circa perseverantiam. tionem Sace 'Variis thesibus, quas itidem refert dicta sent ad loco cit. Natalis Alex. explicare ciniispra reproba- nati sunt suos articulos per se satis Obsturos. Viginti & una circa pra de- lido non licere stinationem . Sex circa Christi morini. R. verbo tem. Septena circa sdem, & virtutes , R iterum septem circa persev nentibus , & rantiam , quas theses ex professio hic e communio- impugnare non expedit, cum ad hoc. Repr.verbo praestandunt, pene integros tractatus ii & dementi- Theologicos opus esset adducere e prohibet Ec- hoc unum est, theses illas contradi- lionem , pro secere finς Ecclesς doctrinp,circa prPierentum, hoc destinat ionem, Christi mortem, gra-mtum Sacra- tiam, liberum arbitrium , virtutes, iam omnino Sc perseverantiam , de quibus omni-liratione Sa- bus contra Lutheruna, Sc Calvinum attonis com- acturi , ibi ea silem theses Arminia-Quod si ipsis nas consequenter, una cum doctrinaragines cum Lutheri, & Calvini reprobabimus. tanto magis Demum non est reticendum , quod uec sanguinem Arminiani, sive Remonstrantes , ha- lac, Si timore buerunt suos Antagonistas,qui Gum- lnaariani , & contra remonstrant Es, xemonstran- appellantur , inter quos iactum eliqui fuit Cal- implacabile bellum . Utriusque se- Academia , ct. e celebriores, qui fuerint, videre lica annum , t est apud Nat. Alex. , qui coriinademat. Multo- l nomina, Sc dignitates recenset. O. iit usatur, eo Arminius Lugduni Batavorum Pa- doctrinain , tria sua, anno i6o9. ubi Theologiam
testinationis i Calvinianam publice erat proscissus, lientia sequi Leesesiae Romanae implacabilis hostis.
testabatur; ARMON ius fuit Bardeetanes situs, i destinatio- eumdcm cum Patre profestus est erigi non po- rorem , ad quem tutandum plura loripto ipse scripsit lingua Syriaca. Conesona- ARMA L nus Brixienss. Hunc ne- XII. t, propaga- bulonem Brixia genuit, Gallia nutri- homo fuit vit, Abbai lardus edocuit. Clerica: suis erro- tui cum se addixisset, suo Magistro in nunc Pela- defendendis , & propagandis ejusam , nunc erroribus pertinacior factus , incor- . Arminia- rigibilis perseverans , ab Adrians, & Frisia Pontifice , Urbis Praesecto traditus, Articulos, vivus combustus est, e usque cineres
125쪽
in Tyberim projecti. Impugnatorem I ticale fundamentum, ad negandam
habuit S. Bernardum , ejusque errO- Divinam omnipotentiam , quando
res , primo condemnati suerunt ii quidem scimus Deum aliter operari Concilio Senonensi. Plura de eodem ad intra, aliter ad extra. Tum quia congerit Spondanus ab anno II 39. dato haereticorum sundamento, si a- usque ad annum II 33. De Arnaldo perfluum esset Deum orare, ut in ne-
utpote seme Politicorum primipilo , cessitatibus nostris nobis esset propi- vide verbo 'litui. tius; legimus autem psalino 93 . quod I. Dixit in Christo non fuisse spi- Deus ultionum liberis egit, omnia ritum timoris Domini. Repr. Spiri- quaecumque voluit fecit. tus timoris Domini est donum Spi-3. Deum es e omnino invisibi- ritus Samsti, sed omnia dona Spirilem I Beatis. R. ex Davide diceni ertus Sancti fuerunt in Christo , ergo Satiabor eum anaruerit gloria tua, etiam habuit spiritum timoris Domi- ex Io: cap. I. Videbimus eum sicutini , qui timor utique non est timores; ad Cor. i. cap. I 3. Matth. cap. I. committendi peccatum, qui esse non Tum quia s Deus esset invisibilis,
poterat in Christo, utpote impecc potentia intellectiva non posset be
bili, nec timor judicii cum ipse sit Juri . Damnata fuit hare haeress, dene-dex , sed est timor filialis , timor in-gans Beatis visionem beatiscam , includens aversionem a malo , quate Conc. Trid. sess. 23. Auctoritates delnus repugnante excellentiae Divinae. sumptae ab haereticis ex Scriptura , lΗine dictum de Christo per Isaiam zad probandum Beatos non videre
s equiescet super eum spiritus Do- Deum, intelligendae sunt de oculo
corporeo, non autem intellectuali.
plebis iuum spiritus timoris Domini. l
. Fidem non esse puram creduli 2. Deum non esse omnipotentem.
tatem, sed discursum rationis, ita ut R. Eccles cap. i. , & alibi sepe le- ubi deficeret discursus rationis, defigitur: Deus omnipotens. Dixit Doceret etiam fides. R. Si ea dumtaxat minus omnipotens. Tum quia, vel essent credenda,quq mens nostra me. Oportet negare Deum, vel admit-dia ratione posset discerner , intelli-iere in Deo attributum omnipoten-gere, & comprehendere , sequereturitae ; quia ratio Divinitatis importat quod homo placeret Deo non per s- infinitatem in omni genere persectio dem , sud per propriam ratiocinati nis . Tum quia si Deus non esset omnem . Quid vero competat sue i. nipotens , deberet posse assignari quid circa fidem rationi ratiocinanti, aliquod producibile, ad quod se non consule D. Thomam par. i. quast. I. extenderet Divina omnipotentia , artic.8. Dixit autem Apostolus, quod quam praedicat Symbolum Nicenum,
Siri fide impossibile est Macere Deo .R Mati . cap. I9.vcr. 26. legitur Apud Insuper sequeretur iidem se exten- Deum omnia possedis sunt. Nee vadere juxta capacitat cm humanam,italci dicere,Deus non potest peccare , ut in uno perspicacioris intellectus ergo non est omnipotens, nam hoc esset amplior, in alio debilioris i esset velle mensiurare persectiones intelligentiae, circa minora obiecta Deo , ex imperfectionibus , quod contineretur . Una autem est fides, est ridiculum . Tuin quia facultas quae quantum est ex se, omnia credi- peccandi non est potentia , sed et se-bilia omnibus indisserenter proponit ictus potentiae, ut asserit S. Aug. lib. credenda . Τum quia fides definitur II. de Civ. Dei cap. 7. Neque iuvat ab Apostolo : Argumentum nora a linstare Deum sacere omnia ex necessarentum. Nec valet objicero illud state, quasi non possit aliter sacere , Ecclesiastici cap. I9. cIIὀ credit,
quam faciat; corruit enim hoc haere- Iezis es corde ; nam ibi sernio est de
126쪽
lide humana , non dct fide in Deum, in cujus obsequium opus est mentem
captivare , quare tenemur crederetis
id, quod ad credendunt proponit Eois etesia; R ubi dicit Apost. L. ad Tess. cap. I. Omnia probate , quod boniam es tenete; Intendit quidem exprimere, quod oportet investigare, an id, quod ad credendum proponitur, si vel E ab Eccles a propositum ut tale,
non autem vult , quod teneamur scrutari rationem de rebus, quas novimus de facto esse ab Ecclesia propositas, tanquam objectum fidei; un-dh eelebre illud D. Augustini : Euangelio non crederem, nis me Ecclesiae
s. Plenani esse potestatem in Patre , minorem in Filio , & nullani in Spiritu Sancto. R. verbo Moius, ubi Verbum Divinum vere esse Deum alteritur , & verbo A rani, ubi Spiritum Samstum esse consubstantialem Pitri , & consequenter esse Deum ostendimus. Tum quia si Filiu esset itinor Patre, & Filio minor Spiritus Sanctus quoad potestatem, iam tres essent essentiae; potestas enim,& essentia Dei, sunt idem, hoc non,
ergo M. 6. Christum non esse mortuum pro redemptione humana, sed tantum ad ostendendam charitaten suam , & ad nostram eruditionem. R. ex Scriptura , ubi Christus vere mundi Salvator asseritur Isaiae cap. 33. orq. ver 'a. ad Heb. cap. I .
ver 'I9. Item in Symbolo Nicaeno i gitur e Propter nostram δε rem δε-icendu de caelis . Tum quia si Christus non redemit hominem, ergo hinnio est adhue filius irae, S: sic desperata erit omnium silus. Tum quia ille vere ostendit charitatem , qui animam suam ponit pro amicis suis, ergo si Christus mortuus est ut ostenderet esuritatem, posuit animam suam pro nobis, ergo vere est noster
. Unumquemque s bi posse constituere doctrinam ad placitum , declinando ab illa Samstorum Patrum . R. ex Sacra Scriptura, quae SS. Pa-
tres, tanquam , piritus Sancti Orgetianum nobis proponit Luc. IO. Dim LI , me audit; item epist. a. Petri
mendatur ad Eph. . Tuna stria propositiones, in quibus afferendis con veniunt Samsti Patres sunt do fide, ergo non licet declinare a do trina S, . Patrum. Qigod si liceret unicui lque novam sbi constituere docti, tnam;ergo neque standum esset Euangelio , nam S S. PP. nova dogmata non proponunt, sed simpliciter aperiunt nobis sensium Scripturarum . Tum quia Conc. Trid. scis. q. expresse prohibet, ne quis contra unanimem SS.PP. consensum mire au
8. Pelagium recte docuisse ei rea lpeccatum originale,& circa gratiam, l
9. Deum non esse ainstorem omnium bonorum . R. ab Ecclesia , quar lcanit : Deus d ρns bona eundZa procedunt. Tum quia identidem in s eris paginis: Deus bonorum omnium Iallistor commendatur . Tum quia si esset aliquod bonum , quod non esseda Deo, Deus non esset infinite bonus,& jam non est et Deus. Tum quia pintentia creativa competit soli Dro, creare enim dieit saccre ex nihilo. Solus autem Deus ex nihilo secit c tum , dc terram, mare, & Omnia, quae
in eis fiunt. Vide verbo Abigenses. io. Alia inveniri aeterna praeter Deum. R. Quia quod est aeternun est a se, quod est a se est Deus, ergo si invenirentur alia aeterna , praeter Deum , darentur alii Dii.
it. ' Deum esse compositum. R.
Quia omnis compositio dicit impersectionem in Deo. Tum quia omnis compositio est distinctorum unio, sed nulla unio potest in Deo admitti . Primo exesua est a Deo composilio ex materia, & Brina, quia haec supponunt aliquam causam esscientem, quae partes disjuninas uni at,sed Deus est prima causa, ergo &c. Neque pintest in Deo admitti compostio ex sub-
127쪽
iecto, & aeeidente, quia subjectunisuleeptivum accidentium est mutationi obnoxium . Neque potest dari in Deo compositio ex genere, & dis. serentia , quia ubi est actus , & potentia, unum praesupponitur ad aliud, prioritate saltem naturae, quae implicat in Divinis. Vide S. Thomam
ia. Angelos habere potestatem creandi. R. Quia creatio est proclu et io rei ex nihilo siti, & subjehi, sed talis potestas competit soli Deo. Tum quia, qui potest creare, non debet creari, sed Angeli creati sunt. Tum quia Angeli hanc potestatem vel habent a se, vel a Deo . Non primum, quia omnis potestas a Deo est, neque secundum , quia nulli bi legiatur in sacris paginis Deum dedi ite hanc potestatent Angelis ; imo nulli creaturae potest a Deo conferri haec potestas , ut probant Philosophi.
I 3. Motivum principale decernendae Incarnationis, non fuisse redemptionem generis humani , quae propositio, qua ratione intelligendast, videlicet de adventu in carne
passibili, vel impassibili, Scholasticis
disputanda relinquitur . R. Luc. I9. Venit Filius hominii falaum facere , quod perierat. JO: I o. Fgo seni ut diatam Disant . Ad Galatas A. Misi Deus Filium suum, τί eos qui Db D-ge erant , redimeret; item Ioan. q. Mati. ao. constat motivum principale Incarnationis , ciste redempti nem nostram, in qua summe enitet charitas, & nranifestatur Dei gloria. iq. Christum veniste in mundum tantum ad nostram instructionena, non vero ad satisfaciendum pro peccatis nos ris. R. ex Scriptura , quae
pluribi asserit Christi satisfactionem, non modo fuisse sessicientem pro expiandis omnibus peccatis universi generis humani, sed seperabundantem
ad Rotia. S. Sicut enim per inobediem Item unius homuis, peccatores csus imi funt m Di: Da per unias chedientiam , 'si consiture ur multi; ubi autem abundavit delieiuna, superabundavit , & gratia . Luc. 9. Elias , & Moyses loquebantur cum Christo de a passione , & dicebant excessum ejus , quena completurus erat in Hierusalem : idest declarabant , quod Christi passo debebat
excedere in ratione satis sectionis . Quod autein Christi satisfactio pro-eesserit ex rigore justitiae, etiam prinbat S. Bernardus tractatu de erroribus Abailardi , ad quem Lector remittitur . ARNAI Dus MONTANE Rir hunc
genuit Catallaunia, fuit ex Oppido P dii Caritani, tempore Grego ,rii IX. praedicabat certa figmenta de ordine Sancti Francisci, cuius erat professus . Condemnatus sivit ab Eyinerico Inquisitore tanquam hereticus: ex Nat. Alex. i. Dixit Sanctum Franciscum
semel quotannis descendere in Pur- lgatorium , Ac liberare omnes fratres sui ordinis . a. Nullum posse damnari, qui ldeserat habitum S. Francisci. Repr. Quia hac promisso nulli bi legitur. Tum quia si ita esset, &ad si lutem
sufficeret deferre habitum S. Francisci, sere omnes, ut impunes peccata facerent, hunc ordinena profiterentur , ex quo patet, quod non esset status ad persectionem , qualis esse debet omnis institutio regularis, sed potius semina viliorum; cum tamen
hie ordo,a sui institutione, usque id lhaec tempora, magna sanctitate so- ruerit, bono publico, & Ecclesiae uti- llitati. Tum quia s deserens habitum lS. Francisci non posset damnari , liam esset certus de sua salute, contra
illud Scripturae. Nemo sit an odio, ei amore i di ur.
risis studiis operant dedit, Italiam,& Hispaniani percurrens, scientiarum acquistionis aemulator , Graecam, Hebraicam, & Arabant linguam didicit, praeter Ilispanam, Gallicam,& Latinam . Astrologiae capius desiderio , & suturorum investigationi inhaerens , quae soli Dei scientiae reservantur, in haereses incidit.Natione Catalaunus in vico de Vill ova , a
128쪽
quo & nomen duxit, ortum habuit ;prosessione autem medicus fiuit; contra ejus errores facta Parisiis perquisitione, Gallia discessit, & Siciliam
apulit . Apud Fridericum AragO-uen seni, Siciliae Regem, a quo & humanissime acceptus, refugium inveniens , & honoribus cumulatus, ejus dem Regis orator ad Clementem destinatur,tunc Avenione sedentem: ut legationem impleret , per marCiter arripiens, orta tempestate , in Ianuensi Pelago; circa initium secu-Ii i . misere fecit naufragium. Ipsius errores a Theologis Universitatis Patisiensis primo fuerunt reprobati, deinde a Fratre ZOngherio , contra haereticam pravitatem Inquisitore, demum anno III . ab Ecclesia proscripti. i. Dixit naturam humanam a Uerbo assi impiam esse aequalem Deo in omnibus suis bonis, & tantum posse, quantum misit ipse mei Deus. R. Quia creatura nunquam potest aequari Creatori , sed natura humana a
Verbo assumpta fuit creata . Tun
quia Christus se commendavit Patri,& adhue in Caelo interpellat pro nobis; sed si natura humana esset aequalis Deo, & tantum posset, quantum ipsemet Deus , frustra erat se commendare Deo Patri . Tum quia natura humana a Verbo assumpta est ejusdem omnino speciei, ac natura lcujuscumque hominis; nec per hoc lquod sit a Verbo assumpta , mutavit lspeciem . Esto quod ratione unionis
hypostaticae , fuerit dignificata super lomnes alias naturas humanas , non tamen fuit Deificata , ergo tantum
posse, quantum possit ipsemus,falsum est ; Tum quia quidquid est aequale Deo, est Deus, sed non potest dici ,
quod natura humana,a Verbo assumpta sit Deus, ergo &c. a. Dixit quod Diabolus seeit apostatare a fide omnes Christianos,& consequenter Omnes esse damnandos . R. ex alio ejusdem errore , in quo asseruit neminem damnari, nisi per peccatum publicum, & scanda-iosum, nam hoc supposito sequitur , per apostasiam a fide, quae potest esse vera apostasia , licet Occulta , non omnes Christianos esse damnandos. Sed hoc dicto ad ostendendendum simpliciter Arnaldum in suis erroribus sibi contradix ille, ut hinc appareat ejus assertionis insus.ficientia, iterum reprobatur quoad primam partem , quia scriptum est, quod portae inseri non praevalebunt adversus Ecclesam . Tum quia Diabolus non habet hanc potestatem, inducendi omnes Christianos in apostasam ; scimus enim quod latrare potest , mordere non potest, nisi vo lentem . Tum quia de secto plures sunt, qui vivunt secundum fidei prς-cepta, & credunt, & ita credunt ut parati sint mori, uti fuerunt Martyres, sed illi qui moriuntur pro desensione fidei, non possunt esse aposta latae a fide . R. quoad secundum, ubi afferebat Deum neminem damnarentii ratione scand ili,mm qui non credit in Deum, jam Iudicatus es, & tamen hic, qui non credit, si si haereticus occultus, nemini est scandalo . Tum quia in extremo Iudicio mania instantur peccata occulta, & puniuntur . Tum quia sequeretur Deum dare ansam omnibus peccatis, quae
occulte, & sne scandalo fieri possent: demum Christus dixit: Si vis ad vj- tam ingrediserva mandata ; sed potest quis plura mandata trasgredi sine
scandalo, ergo M. . In inferno puniri tantum peccata publica . R. Deus nedum publica, sed etiam occulta prohibet peccata, ut constat ex aliquibus Decalogi praeceptis. Tum quia in die Judicii, peccata etiam occulta esse punienda , constat ex verbis Sophon laecap. I. vers Ia. Scrutator mers
lem in lueernis , ct visitabo per viares defixos in faecibus furi: qui dicunt in cordibu uis: M aciet bene Dominus , ct non faciei mau; Propheta
Regius orabat:Ab occultis meis mundia me Domine. Tum quia Deus con- ldemnat hypocritas, in quibus pecca- lta sunt occulta . Tum quia cum pec- lcata occulta vere sint peccata, pe
129쪽
citum enim est dictum, factum, vel concupitum contra legem Dei , &onmia peccata a Deo puniantur; ergo etiam occulta, quae coinquinant animam, quia nihil coinquinatum intrabit in Regnuin caelorum . Demum
odium, invidia , & similes interni actus, a Deo prohibentur sub poena
gehennae, ergo &c. q. Religiosos omnes esse charitate destitutos, R in aeternum damnandos . R. Quia status Religiosus est flatus persectior, in quo non modo Acilius observantur Christi praecepta, sed etiam consilia, ergo dcc. s. Studium philosophiae procula Christianis esse abdicandum. Repr.
Studium philosophiς per se honestum est, & iuvat ad intelligentiam
The logiae. IIuic studio plures Sa cti etiam se addixerunt, maxime Ecclesiae Doctores, quorum scripta ab Ecclesia commendantur, ergo &C. 6. Revelationem factam Cyril-lo , cimetis Scripturis sacris esse pre tiosiorem . R. Scriptura Sacra eis verbum Dei, sed revelationes factae Cyrillo non habentur pro verbo Dei; & licet Ecclesia commendet re
velationes sectas Sanctis, non tamen scientia, quae habetur per revelationem, aequiparanda elicum verbo Dei;
quod est insallibile : in revelationi bus autem potest contingere deceptio, sepe enim Angelus Satanae, se transformat in Angelum lucis. Et *pe mens ipsa phantasiniatibus obumbrata decipit meditantem.
7. Opera misericordiae esse Deo gratiora sacrificio Altaris; ideo reprobabat siundationes Cappellarum,&Misistrum pro defunctis,qus opera,
dicebat, non esse Opera charitatis, re ad vitam aeternain promerendam utilia esse negabat,imo dicebat eum danari, qui sundat Missas, potius quam subveniat pauperibus.R .Altaris sacri scium est opus misericordiae sinante
e cellens, maxime quando ossertur
pro animabus Purgatorii; dc in sacris-cio,quod Christus secit inAltari Crucis, summe enituit ejus misericordia, ergo haec etiam enitet in sacrificios Altaris , quod si in memoriam passionis Christi, ipsb praecipiente, qui
dixit: Haec quotiescumque feceritis inisei memoriam fue reis. Fundationes Missa ruin sunt Deo acceptae, prom
mulgant enim venerationem erga
SS. Sacramentum ; sacrificio Altaris suffragantur defuncti, de major charitas est orare pro defunctis, qui omni alio siubsdio sunt destituti, quam subvenire viventibus pauperibit x, qui si ibi subsidiu non inveniunt,
alibi subveniuntur. Non nego esse lopus misericordiae valde Deo acceptum subvenire pauperibus, sed e roneum est dicere damnari eum, qui potius facitoserre sacrificium, quam elargiatur eleemosynam pauperi . Caeterum defuncti non possent subveniri medio sacrificio incruento ,
quod est maius subsilium , quo defuncti a poenis sublevantur. 8. Passionem Christi magis r presentari eleemossynis, quam Altaris sacrificio. R. Sacriscium Altaris expresie est a Christo institutum in memoriam suae pastionis; & ipsemet dixit : Hare fucti sumquesce ritis in mei memoriam cietis, de seleemosyna autem, nulli bi constata Christo dictum, esse repressintativam suae passionis. 9. Non opere, sed oret enus in saetificio Missae, Deum laudari. R.
Sacrificium Missae proprie , dicitur
sacra actio , & est opus sacrum , in aquo si transibstantiatio, ergo Alsum est, quod non opere, sed oretcnus in sacrificio Missae Deus laudetur. 1 o. In Pontificiis Constitutioni. biis sistum esse seientiam operum humanorum . R. Pontifices in suis Diplomat ibus, concernentibus doctrinam sdei, & morum, habent specialem Spiritus Sancti assistentiam , Rilla ordinantur ad bonum spirituale
animarum, Sc ad bonum regimen Ecclesiae, ergo &c.
II. Mundum anno II 33. desiturum asseruit.
ARMA unus Antonius. Tempore t XVII. Innocentii X. celebris Iansen ista, in libro suppresso nomine, ab ipso edito, ει ii
130쪽
Romanae, O S. . Petri, PNoli fu- lsremo Ponti,atu, ostendere nititur inullam sui se subordinationem inter lPetrum, & Paulum, sed omnino suis.
se in potestate aequales. Condemna tus fuit cum suis erroribus, ab Al xandro VII. & ab Universitate Sorbonens, quae neminem post hac consuevit admittere, qui una cum doctrina Arnaudi, Arna udum ipsimn non Condemnaret. R. ex his quae dicta sunt contra vigesimum Arenenorum errorem. Tum quia auctoritate Petri constat congregatum fuisse Concilium Hierosolymis: non vero auctoritate I . Pauli. Tum quia Paulus non fuit inter Apostolos computatus Christo vivente, & post primam persecutionem saetam Ecclesae a Iudaeis,Apostolatus dignitatem Obtinuit ; ergo antequam Ia. Paulus esset Christianus , iam D. Petrus regebat Ecclesiam; ergo &c. Tum quia si D. Paulus, qui Apostolatum obtinuit mortuo Christo, pluribus post annis, Petro es et aequalis in dignitate, hoc
sorte esset ratione ApostoIatus, ergo propter eamdem rationem, licendum ellet omnes Apostolos suilla cum D. Petro in potestate aequales, quod ac serere est contra Scripturam , tradi tionem , Concilia, Patres, & Theologos . Constat enim omnes Aposto- llos honorem detulisse D. Petro tan- lquam Ecclesiae Principi; Tum quia
cum inter omnia regimina Monarchicum sit optimum , A sub optimo regimine Christunt Ecclesiam matri , constituisse, dicere par sit, venit de consequenti , quod unicus tantum possit esse Ecclesiae Princeps . Nec valet dicere cum Arna udo , ad probandam squalitatem iurisdictionis in ter Petrum , & Paulum , quod in Bullis Pontificiis, Pauli effgies coli catur in dextra, vel quod Paulus,aliquando a SS.Patribus, vocatus etiam fuit Ronaar Episcopus, 3c quod uni rinibus encomtis celebratur cum D. Petro, ut colligi videtur ex San-l eho Epiphanio haeresi 27. S. Leonet serm. i. de SS. Apostolis, Adriano I.
--9 i epist. 89. & aliquibus aliis. Nam preterquamquod primum argumentum nimis probat, ut consideranti patet; evincit enim Paulum esse superiorem
Petro; adhuc nihil evincere sacile dignoscet,qui in antiquis ritibus vcrsatus, perspectum habet, apud Graecos latus lini strum tanquam dignius haberi, quod imitati sunt deinde aliqui pictores latini ; hinc est quod
Paulus a dextris Petri collocari consuevit: de qua quaestione consule sFranciscum de Mendoeta in suo Viri- ldario, qui de hac materia expresse ldisserit, consule ei iam Musiantium in lma Face Cronologica . Ad aliud a M lgumentum, constat excitatis SS. Pa- ltribus, & aliis qui adduci possent, lPaulum die una esse Romae Episco- lpunt, non in rigore , sed quia Petro ladjutor fuit in fiundatione Romanae Ecclesar, ut clarius dictorum Patrum lscripta, serio legenti patebit: iidem enim S S. PP. alibi sepe selum S. Petrum fuisse universalis Ecclesis Principem, & Romanum Epistopum prin
ARNostius dictus junior , fuit Pelagianus, & plura scripsit prode- lsensione haeresis Pelagianae , cujus lseripta Gelasius Papa in Romana Synodo cen rio stygmate confix it. ARNu L pMus ex Regia stirpe , in Aurelianensi Epistopatu per vini intrusus, Romanae Ecclesiae, sive potestatis Pontificiae insensissimus hostis , plura contra Pontificem lisreticosylo disseminare conatus est. In Concilio Gallicano postin lan ab ipsis Pontificibus damnatus. De quo plura vide apud Baronium. i. Dixit Romanum Pontificem
novam Constitutionem edere non
posse. R. Exemplo Concilii Antiocheni, praeside D. Petro, Antiochiae celebrati anno 17. in quo editi sunt diversi Canones, in Origenis bibli theca postea reperti a Pamphilo Martyre, sicut reserunt Baronius, jBrixius, & Turrianus, in libro ad ver- lsus Magdeburgenses edito, pro d
sensione Canonum, Decretaliumque Pontificum. Tum quia omnis Princeps