장음표시 사용
161쪽
nempe ex opere Opetato , quemadmodum illam lisc,prs illis, conserunt; ergo a sortiori S c. Tum quia blasphemum est comparare perceptionem cibi communis, cum Sacramento Althris, & cibo Eucharistico, qui est vita
animae; Cibus autem communis, est vita corporis ; Tum quia sola Sacramenta sunt instituta ad conserendam infallibiliter gratiam , dummodo non ponatur obex ex parte suscipientis . BERTRAMus . fuit Presbyter, i vixit circa annum S So. quo tempor
edidit librum ut asserit Coccius) in
quo evocat in dubium , an corpus
quod est in Eucharistia,sit illud idem, quod de Virgine natum est . R. Quia
unicus tantum estChristus crucifixus, qui Mariam Virginem Matrem habuit , ut constat non modo ex quattuor Euangeliis , sed etiam aperte deducitur ex Prophetis , qui Christum de Virgine nasciturum, & Redemptorem suturum, praenunciarunt. Fundamentum autem ejus dubii sorte esse potest, quod alius homo a Christo,nempe SimonCyrenaeus su rit crucifixus; sed remanet Qtutum , verbo a garmi, contra quos Probatum est, Christum, non aliuni hominem pro Christo , fuisse crucifixum . BEZA Theodorus , patria Veselius, in Burgundia anno II I9. natus,
Aureliani primum, deinde Burgis , sub magisterio cuiusdam Melchioris
molinar Germani,litteras graeca S, &latinas didicit: ab hoc perversio m sistro stimulatus suit ad Calvinianam haeresin suscipiendam. Aure Iiani Lectoratus laurea obtenta.PDeticae artis amantissimus, huic potissimum se addixit , & publici iuris sa- eiis diversis opuscillisu raecipue apud
Poetarum amatores , nominis sui famam propagavit. Interim Genevae se recipiens, quemdam nomine JOannem Crispiniim, ejus intimum amicum in hoc itinere comitem habuit. Crispinus hie, ille esse perhibetur, qui Protestantium martyrologi ii scripsit I.ausans postmodu ad graecas literas edocendas se recipiens, ibidem Abrahae sacrificantis Tragicon con
posuit. Interim Genevam revocatur : & inde Parisios revertitur; sed ob turpissimam vitam nulli viro, luari. tum vis scelestissinio vix secundus, timens judicium Magistratus Parisiensis, Geneva iterum confugit,& aperte apostatavit a fide . Quanta fuerint ejus impiissmia scelera,reterre abho rent ipsmet haeretici: non est igitur quod late reserantur, sussicit lectori scire, quod Tilmanus Heshusius Lu- theranus,Bezam epicureum,blasphe- linum, Sc impudentissimum vocat. In tersuit colloquio Possiniacensi, ubi impie, & cavillatorie se gessit. Huius nebulonis impiam audaciam in Ecclesiam S. Medardi, refert Spondantis ad annum i 36t. Successit Calvino Genevae in Califatu , Calvinianae haeresis non modo propagator, sed novus haeres arca factus , aliis de novo promulgatis erroribus. Vix ullum .haeresiarcam est invenire, in quem ladeo vehementer, non modo Scri-
ptores Catholici, sed etiam haereti ei
invecti fiat. Sectatores Beχae, etiam Beetani dicti fuerunt. mortuus est autem Genevae , praecipuus author tot cladium , quas attulit haeresis Calviniana, anno aetatis suae 86. Calvini j potius idololatra , quam sectator di- lcendus, quem irreprehensibilem v lcabat , cui post Deum honorem deberi afferebat. i. Omnipotentiam Dei in constituendo substantialiter uno corpore pro eodem tempore in pluribus locis negavit . R. Ex principiis philosophicis , ex quibus constat non repugnare , quod idetin corpus pro codem tempore possit a Deo, saltem definitive, aut per modum substantiae, in pluribus locis constitui, cuin nullae lsit implicantia, ex parte Dei, qui omnia potest, ausex intrinsecis principiis non implicant. Idem autem corpus posse esse in pluribus locis; non implicat ex intrinsecis principiis, ut videri potest apud Philosephos, qui ex professo hanc difficultatCmo lcum rationibus obieetis enodant. 2. Dixit non esse in hoc mundo orandum pro reprobis, ut conve l
162쪽
Z si tantur. R. Lx ipse Christi exemplo, qui oravit pro Jinta is, qui eum cru- lcifixerunt: exemplo D. Stephani, qui deprecatus est pro lapidantibus . Tu quia tenemur ex praecepto Euangelico orare pro inimicis nostris; Tu quia
Eccles cap. a I. verL I. hortantur peccatores, ut Orent pro se; ergo
bonum est orare pro ipsis: μίγμα siri non adiacias iterum fed c de pristinii deprecare, ut Ita, rimittanor. Tum quia Christus mortuus est pro omnium stlute, quam vult omnibus
da re,ergo bonum est orare pro repro bis, ut convertantur, 3 salutem consequantur. Hic notandum S. Augustinum lib. de correptione, & gratia, dicere pro reprobis non esse orandum ; sed S. Doctor intelligit de reprobis reduplicative ut reprobis ;
rit orandum esse pro reprobis, & ratio est, quia licet pro talibus non esse sient exaudiendae preces,tamen charitas hoc requirit, ut pro omnibus Ore
3. Electos nullum peccatum mortale committere , reprobos vero neque veniale, effutiebat. R. Nam ex ipsa Scriptura constat magnos peccatores fuisse salvatos. Sic Magdalena poenitens, sic Latro, sic Matthaeus , qui peccata commiserant an non Cle- eius D. Petrus , qui Christum nega- vit Z an non D. Thomas,qui incredu- llus sui it utique electi erant,& tamen lunus negando, alter non credendo , mortaliter peccaverunt; ergo salsum lest elestos nullum peccatum mortale leommittere, scut salsum est reprobos neque mortalia perpetrare, cum
Deus sit justus Judex, & neminem
damnet, nisi propter mortale pecca
4. Dixit Deum non esse omnipotentem, nisi afferatur esse aut ho- rem peccati . R. Deus, qui Sanctus
est per essentiam, est impeccabilis, sanctitas enim essentialis, & peccabilitas implicant contradictionem ex intrinsecis principiis ; sed omnipotentia non commensuratur ad ea,quae
implicant contradictionem ex intrin- li siccis principiis; sed Qti ni ad ea, qua: lnon in solvunt contradictioneni,Deus
aute potest quidquid vult,nec vult n, si quidquid bonum est; ergo nonpotest lvelle peccatum, nec esse author pec- lcati; & consequenter ejus omnipotentia non potest commensurari, ex eo quod peccare non possit: imo peccare posse est desectus potentiae . Deum omnipotentem esse evincit ra- ltio, suadent miracula, clamant Scri- lpturae testimonia . Vide Arnoldus Brisiensis.
non esse honorandos. R.ex Collecta-
neis Anastasii Bibliotliecarii par. 7s. lubi legitur : num Is τenerabilem, semer Me Virginem, Matremfil leu Domini nosti non honoras, anathema sit. Maria honorata est ab An- lgelis, ut constat ex salutatione Angeliea : Maria Virgo est excelsi super lomnes creaturas,est Sancta;ergo debet honorari,quia Sanctitaς est hono- tranda: ex quo insertur Sanetos etiam esse honorandos, de quibus Iegitur Eccles cap. . vers. I. LaudemuI ω-
rei glorioses , parentes nos; os in generationesus, de vers. 7. Omnes is in generationibus gentis suae gloriam adeptisunt, ct in diebus is habemtur tu laudibus. Sanctos esse honoram dos colligitur etiam ex Conc. Trid. sess. 23. Tum quia Moyses honorabat sanctos Patres praedecessores suos Abraliam, Isaac, & Jacob, ut per eo rum merita,placabilis fieret Deus su per peccata populi , sicuti constat Exodi 32. Verc. i 3. & i . Tum quia Sancti semper fuerunt honorati ii , Ecclesa Romana ; unde legimus , quod in primitiva Ecclesia conveniebant Christiani ad celebrandas Sani e torum memorias, Sc laudes. Tum
i quia dignum est honorare illos, in quibus tot mirabilia secit Deus , qui Mirabilis es in Sanctis sum, quae ve- tritas clarius patebit verbo Uigilam litus, ubi ostendemus Sanctos, non modo esse honorandos, sed invocan- ldos. Tum quia dignum est honorare illos, per quorum merita Deus nobis
tot bona largiri dignatur . Tum quia l
163쪽
Abraham pronus in terram adora-tra Deum, Virginem, Sc Samstos ovo - vit Angelos , ut constat Genesi 8.mit Bera blasiphemias, quas nonnisi re ergo licet etiam adorare Sanetos, &Daemone, R ab inseris revocatas 1 a sertiori licet honorare Mariam,ut-cile colligit, quisquis eas intelligit; pote Angelorum Reginam; & certe itaui prolixiori reprobatione non
si nulla ellet adoratio, nisii latriae; ut opus sit circa illas immorari . Uide
volutu haeretici, qui si luin Deum verbo Infernatis.
adorandum esse afferunt . Abraham 8. Negat Deum dare cuilibet non adorasset Angelos. Verum qui- homini Angelum Custodem. R. VCγdem est, quod adoratio latriae Qlibo Calvinus. Deo debetur , minori ergo honore, 9. Negat perpetuum in materia juxta majorem , vel minorem digni-sdei consensum,esse Ecclesiae Ortho-tatem, honorantur Sancti; Sc qu doxae signi im. R. Ioan: I7. I r. Pater dem cum objectum duliae sit Sancti-SonED Jerva eos in fom ne mes , tittas creata , communis honor duliae sint unum sicut ct nos. Prima ad Cor. tribuitur omnibus Sanctis; cum ob-1. Io. Obsecro vos fraIres per nomi u
sanctitas Virginis , Qti Virgini tri-bi ui ara , sitii aut in perfecti iubuitur honor hyperduit sc i ii Deo eodem fersu, n eadem scientia; ad ldatur honor latriae, quia objectum Eph.q. cr. I. Sollicui fervare naris: - llatriae est sanctitas increata. temo itur in vinculo pacis. Un is f6. Sanctis Conciliis Doemonem, corpui, g, unus spiritur, sicut vorari non Spiritum sanctum pra suisse asse- sis in sex ane ocationis usus. II
rebat. R. Sancta Concilia sunt in Dei DomIntis, tinc I de Baptisma,
nomine congrcgara, legimus autem unus Deus, ct Ruter omnisin . Tum Mail. cap. i s. tersa . UA en funs quia setit temerarius merito reputa-dus, vel trer congrcgrai in omisciretur, qui vellet negare factunt , de
mes, Mirim In messio eortim . Tum quo plures cordati viri convenirent, quia Deus praecipit nos Obedire acum argumentum irrefragabile ad Conciliorum ordinationibus , scutprobandam rei veritatem, sit unani-
patet De ut cron. I T. versio de Clan-mis cordatorum virorum consensus;
cilio celebrato a Moyse , de quo di- sequitur perpetuum in materia i deiIxit Deus: Elfacies quodcumque dis
Romanae ccinc Irsicin tot cordet torum risu oui umor toro . . . sequeri uevirorum, ab aduciatu Christi, usque sementias eorum; ergo si Deus prae- ad haec tempora, tot Martyrum,San lcipit obedire Conciliis, Deum, nonctorum, Dodiorum, Regum Script Doemonem ipsis praeste dignoscitur. rum, tot den opi populorum, elle ir-
BLχεκ fuit Leoni Impcratori invi II. nas damnatorum sustinuisse. R.ex alio
Iconoctastarum secta prom venda Be mendacio , in quo descensum primus Consiliari iis . Natus quidem Claristi ad inferos detorquet ad ute- erat Beeter Chi stianus, sed captivus trum Virginis ; esto quod utraque in Syriam duectus, hinc refug3, Ar lBerae propositio si falsa : nam verebum dogmata amplexus est, & i Leo- Christus destendi r ad inferos , ut ne Isiuro ob consensum sitae pravae constat ex Symbolo; nec Christus ibi opinionis , quam in Be1er radicatami passus est damnatorum poenas, sed li- reperiit, honoribus cumulatus, sa-lberavit cinistos Patres, qui expecta- eius est ejusdem Imperatoris fautor i
bant redemptionem : attamen exii
in senectas Imagines perse lucradas . lsa contradidi ione , quam habet Beza l
XVI. stat insubsistentia . Plures alias con- llium Consessioni stamini, quorum caput
164쪽
put fuit Lutherus , qui tamen se i tentiam maria retractavit, ut con-l stat, ex libro quem anno II q. edi dit , de restauratione Schol uis; sedi errorem aLuthero retra statum,PrOprio exemplo edocere aggressi senti Melancton , & Carios aditis ; cum' enim ea esset Biblistaruin sententia , t ut sollini Lacra Biblia, omnibus aliis libris abdicatis, sore in stholis propinnenda assererent: caterunt debere at unumquemque non per stieritias, sed per opus manuum sibi victum comparare, juxta illud : Infodore putrus tui vesceris sane tuo ; ideo Melancton , R Carlostadius, ut suo exemplo hanc propagarent doctrinam , ad artem quam a juvcntute exercuerant, primus quidem Pistoris, secundus vero agriculturς redi runt ; errores itaque Bibliuarum, qui anno 134 I. a Melandion , RCarlostadio propagari coeperunt,sunt sequentes. I. Dicebant non debere recipi,
aut legi , aut proponi, vel populo in Ecclesia, vel juventuti in scholi,, nisi Elum,ac nudum Bibliorum Textum: l ex quo etiam sequitur,quod negabanti traditiones. R. Scriptura cicra non est sola regula fidei, cum praeter verbum Dei scriptum , detur etiam Verbum Dei traditum , cui tenentur li Christiani assentiri , de quo verbo
Dei tradito scribit D. Paulus ad Thes
didielsis , sue per feronem, sivel per e suam nostram ; Ergo falsumi est , quod solus Bibliorum liber dei beat recipi, aut proponi Christianis: l certum enim est , quod pIura quae li spectant ad fidem nostra n , scripta non sunt, sed sol uni nobis innotescunt l
per in allibilem traditionem, cui par l
cum Divinis scripturis adhibenda est lfides . Insuper praeter verbum Dei scriptum , dari traditum, constat Io: ultimo: lant autem o alia multa, urserit Iesus: quin cribantur pers
capere so λ rei, quiscribendi fiunt λ
Ia do pos fratres , quod fer omnis mei lmemores estis .er fleui tradidi vobis , ikroesia mea teneris . Tum quia si scripturis tantii adhibenda esset fides,& non traditionibus , sequeretur ab initio Ecciosae, cum nondum scripta erant Euangelia, Christianos nullam habui sise fidem, nee ea credidisse,qugnos credimus,c tu idem nondum seri
pta erant. Insuper D. I. acas Ai'. I.
ver. I. resert quod Christus post suavi passionem seipsum vivum praebuit in multis argumentis , loquens de Regno Dei, ex quibus sequitur, plaei CrBibliorum librum, dari etiam traditiones; inde insertur non lium sacra Biblia, s d etiam ea quae B tres n - IDI anudin Haserunt nobis, propon n-da esse fidelibus in EccIesia . Uerbs tradito non minus dandam esse fidem, squam seripto:& consequenter, non - llum verbum scriptum proponendum ieste fidelibus;ex eo satis constat,quod per solam traditionem sciamus v. g.
quod Epistolae D. Pauli sint de iacto D. Pauli, sie & de caeteris aliis Scripturis cieris loquendo; ergo si solum
verbum scriptum esset proponendum , sequeretur neque verbo stri- lpto adhibendam ella fidem : ergo lprχ ter verbum seriptum , necessario proponendum est etiam verbum traditum: ergo non modo verbo ser pto, lsed etiam tradito adhibenda est fides. Nec valet inflare Io: cap.aQ.Vercs i. Haec autemserist sinunt, ut eredatis; ergo siclum verbo seripto adhibendam esse fidem . Nam praeterquam lquod, ex eodem Joanne stupra citato slegitur non omnia scripta esse ; dico libi D. Ioannem praecisu exprimere s ladhibendam esse fidem verbo seripto, non autem negat adhibendam esse isdem verbo tradito : insuper nihil levincitur ex eo, quod legitur ad GD latas cap. I. vers 8. Liui nos , anx rigetas de caelo ectangelizer et clis graeter quam quod vobis euangel zatomus, anathema sit. Nam cum Paulus non modo euangeli Zaverit, qua
scripta sunt , scd etiam plura quae nobis innotest uni per insallibilem traditionem,unde stribit ad Thessal. 1
165쪽
nostram; potius ex lioc textu aperte concluditur,non modo verbo scripto, sed etiam tradito, adhibendam eis isdem : & sicut mandatum Principis eandem vim habet apud subditos, sive scripto, sive voce proteratur; sic etiam verbum Dei, live scriptum, sive traditum . 2. Nulla opus esse interpretatione ad intelligentiam sacrid Litterae, quia omnes, dicebant, a Deo esse edoctos. R. Quia si nulla opus est interpretatione , quare Lut herus tot edidit commentaria in sacram Scripturam : Esto quod male eamdem siti interpretatus, hinc nihilominus cor-l ruit Biblistarum assertum, quando quidem eorum dux Lutherus interpretari est aggressiis sacram Scripturam ; sed adhuc reprobatur, quia somnes circa Scripturam sacram essent a Deo edocti, ergo etia in qui ignorant litteras, deberent Scripturam sacram intelligere; quod constat salsiuar esse , quandoquidem ignaris ad nuntiestandum illis sensum scripturae , opus cst eamdem explicare ,& interpretari. Tum quia cum divoms, diversa sentiant, si omnes essent a Deo edocti circa sensum Scripturς, non una esset omnium fides. Tutic, quia scimus etiam inter viros doctos, exortas quaestiones circa sensu ni Scripturae, ad quas decidendas congregata sunt Concilia, in quibus Spiritus statistus, genuinum sensi ni Scripturae manite1 favit, apertis Patrum suffragiis, ta Rom. Ponti scis approbatione, utpote illius, qui in decidondis rebus fidei, non potest errare; ex quibus evincitur , Opus csse in te pretatione ad intelligentiam Scripturae , nec Omnes esse a Deo specialiter edoctos, sed edoceri debere ab Ecclesia , cui Spiritus cinctus verum sensum Scriptum revelare dignatur. Ergo Scripturae interpretatio, non est cujusque arbitrio relinquenda , sed a supremo judice scilicci Rom. Pontifice exigenda, qui non potest errare, quippe cui dictu in est : Ro-ota 'o te ut non defficiat fris tua , Κ lieet aliquibus Aa ictis , Sc doctis viris, Deus concesserit interpretati Λ-nem verbi Dei , non hinc seqttitur omnes esse edoctos. Nam ex speciali gratia concessuna est hoc a Deo aliquibus sanctis, seu doctis viris, qui tamen suas interpretationes si ibinise-l runt Ecclesiae iudicio , ut sciremus spiritum interpretativum secrae Scri-l pturae, certo Se incallibiliter soli Pontisci esse concessimi. Vide S. Thoni.
3. Vivendum rise Qto opere manuum, & nullam scientialia esse adit scendam . R. Scientiarum studiunt ab initio Ecclesiae, in qua floruerunt tot Doctores , fuit semper Christianis concessum; ergo &c. Tuni quia i scientiae nos ccinducunt ad Dei cla-lriorem cognitionem , sed bonum esti Dei cognitionem acquirere ; ergo li etiam scienti is vacaro. Tum quia . Deus dedit scientiam in se fina Adae , Salomoni, Si pluribus cincti viri, , qui unctione niagis ira , evaserunt in I viros doctos, quod certe Deus inorus secisi et, si sol una liceret vacare operi manuum. Quod autem legitur: Insem Idore vultos tui disceris pane tuo, non
signiticat prohiberi sudiunt litterar una, & ibias artes moechanicas exCrcendas ; Ned iisnis eat , quod om-l nis homo , ratione peccati primi pa- rem is, vexationem spiritus habui Dset, ut protoparcntis exemplo viveret posset; Sc quod terra fructum non daret opportunum ad victuna, nisi fuisset: exculta: ubi si homo perseverasset int satis in Ocentiae, absque cultura tel- iliis germiniasset. Caeterunt data Bibli, star una sententia, sequeretur ex ali lgato i xtu omnes, etiam Reges, tiam mulieres debere agriculturam excr-cere necessitat in autem scientiarum, etiam ad politicum regimen non est qui non videat, 3e commendet: unde& laudatur Moyses, quod eruditus fuerit in omni sapientia AEgypt torum. BiDEi TAE numerantur a Gravina
inter Antichristianos , illos scilicet qui evertunt prςcipua mysteria fidei;
vocantur etiam Duitae , quia duos Deos XVI.
166쪽
Deos distinctos esse asserebant Patrem, & Filium . Eorum dux creditur Petrus Goviezius . Emerserunt circa i 37o. in Lithuania, & in Prusesia, ut resert Gravina: eorum errores sunt duo sequentes i. Ducis Deos satentur Patrem , & Filium,sed hunc dicunt esse Deum minorem Patre. R. verbo A thei circa pluralitatem Deorum ; quod autem Filius non sit minor Patre , probatum est verbo Anomis. 2. Spiritum sanctum negant esse Deum, quia nihil de eodem dicunt esse revelatum . R. verbo secrant; ubi ex textibus Scripturae adductis, constat Divinitatem Spiritus sancti aperte nobis in sacris paginis esse re
BIFIDr . Reponuntur etiam Bifidi a Gravina in sua Tabula An alitica inter Antichristianos , quorum alii
sunt liberae fidsi, cujusinodi sunt Bifi di , qui ex Lutheri schola progeniti,
circa annum I J6 . mundanae, sive
diabolicae politiae studentes, pro bono publico asserebant quemlibet tuta conscientia posse sequi duas fides.
Protestantium . Possi in t Bifidis, ciTrisdi adstipulari , qui non modi
duas fides recensias , sed etiam tertiam , scilicet Calvinianam, addebant : dicentes nullo modo unitati religionis ossicere diversas fidei pro- sessiones, & caeremonias, dummodo populus Divini judicii fide, ac timore Dei contineatur,quia, dicebant,unus& idem est Deus , qui pari fide a Romanis,& Protestantibus honora-ltur, Fc idem est cultus, licet diversus sit ritus. R. Una est vera fides, quam Christus promulgavit necessaria ad salutem ; sed haec est Romana, cui aliam originem nemo assignare potest; cum tamen de aliis sciamus origines modernas aequE , ac pravas: ergo solam fidem Rom. licet , &expedit profiteri , volenti salutem. Tum quia fidesProtestantium,&Cal. viniana in pluribus sunt ex diametro oppositae Romane fidei, ergo una tantum ex his vera esse potest, haec
asserebant Pa-l autem esse non potest Calviniana,aut i, um dux credi- Lutherana , quς selum duobus ab. Emerserunt hinc seculis excitatae sunt; quarum ala, & in Pruse insubsistentia ex eo satis patet, quod eorum errores Calvinis Calvinistis , &Lutherani Lutheranis opponuntur ; ergo sola entur Patrem , fides Rom. , quae viget invariabilis , uni esse Deum a Christi promuIgatione usique ad perbo RI hei haec tempora , & vigebit perpetuis eorum; quod temporibus , vera est. Caeterum di- minor Patre, cendum esset a tempore Christi us vfmaei . que ad Lutherum, & Calvinum nul-im negant esse iam fuisse in mundo veram legem;
eodem dicunt nam ipsi Lutherani, & Calvinistae concedunt legem Iudaicam , post Christi mortem cessasse, ergo si RO-mana siles non esset vera,nulla certa fides, & lex data esset hominibus a tempore Christi usque ad Lutherum,& Calvinum, per cujus observantiam possent homines salvari ; ergo dicendum, quod sola Romana fides est vera ; sed non licet profiteri aliam fidem, quam veram; ergo si sola R mana fides est vera, hanc silum licet profiteri. Tum quia fides est vinculum , quo membra Ecclesiae uniuntur capiti, sed perfidein Lutheranam, SCalvinianam , membra non uniuntur
capiti, immo ab eodem separantur, ergo Lutheri,& Calvini fides non est vera, ergo non licet hanc profiteri.
Tum quia fides licet sit invisibilis, videtur tamen per professionem externam , sed professio externa fidei Lu- thera nae, & Calvinianae dissert essentialiter in pluribus a Romana , ergo est diversa fides a Romana,ergo pari fide Deus non colitur a Romanis , RProtestantibus, & Calvinianis, ergo&c. Tum quia s quilibet in sua fide
posset salvari, supersuum esset tot lites , 8 controversas excitare de fide inter Luthera nos, Sc Cali in istas , inter utrosque & Catholicos: Lutherani autem negant Calvinistas in sua fide salvari posse, vicissim Calvinista Lutheranos, sic de aliis sectis disturrendo , quarum unaquaeque credit veram docere viam salutis ; ergo una tantum esse potest vera fides. BINDERLIA Ni progeniti sunt cu
rente anno I Sqq.& communiter cen
167쪽
MO setur eorum institutorem fuisse quem dana Anabaptistam , nomine Binde. rum, qui fictis miraculis,studuit ignaram plebem in sui trahere sequelam: eorum dogmata cum Anabapti ita-
.rum erroribus conveniunt . Ex Pr,teolo.
BisAcqvi diisti etiam Aseliones, eo quod ararent asino, secuti sunt Donatum, circa medium seculi 4. verbo Donatus reprobandi. Ex Sir-mondo de Haeresi . I 6 Biss Ac RAMEM TALEs secta sunt Consession istae rigidi,emerserunt circa annum i FG. ut plurimum ex illis constant, qui recedentes a Lut laero, Illyricum secuti sunt. Prateolus asserit plures Calvinianos, ac multos Confessioni stat rigidos, scilicet Flaccum cum sociis suis, constituere hane sectam. Dicuntur etiam Tri sacrametn- tales, qui pro tertio Sacramento habent absolutionem; pluresque molles Consessionistae , & praecipue Li-
prenses se ni in hac sententia. Itidem Quarti acramentales vocantur, qui Presbyteratum etiam inter Sacramenta recipiunt, & in hac sententia sunt molles Consessionistae mitembergenses . Ex Gaulterio. I. Duo tantum admittunt Sacramenta,Baptismum scilicet,& coenam. R. Et quidem tot sunt Sacramenta,
quot sunt signa a Christo instituta ad conserendam nobis in ilibiliter gratiam , sed haec septem esse, nec plura , nec pauciora in sacris paginis , vel exprimuntur, vel insinuantur,atque Divinis traditioni bas,perpetuaque Ecclesia fide perhibentur; ergo Sacramenta sunt septem & quidem circa Sacramentum Bapti l habetur testimonium Marci ultimo . Circa Consrmationem habetur Io: 27. , &secunda ad Cor. i. Circa Euchari- istiam Luc. eta. II.Io 6. II. Circa Po nitentiam Marci I. Iq.Jo.ao. 22. Cir ca ordinem Actor.6.3.& iq. 22. Circa Matrimonium ad Eph.S. Quae omnia sacri Textus loca, licet Sacramenti rationem non qualiter cxprimant; tamen eo sensu, vel per ad umbrationem , vel per insinuationem significata iis in locis Sacramenta,semper creditum est . Alia essicax pr batio est unanimis consensus S S. PP. dc Ecclesiae, ab ejus initio usque ad haec tempora , in admittendo hoc septenario numero . Nec valet dicere, quod in sacris paginis non fit expreD se mentio de numero septenario;
nam argumentum retorquetur con
tra adversarios, dicendo , quod neque in sacris paginis fit expresse mentio de numero ternario , vel duario: non fit autem mentio de numero septenario , quia res est adeo certa,septem esse Sacramenta , ut opuS non sellat, per expressa verba rem adeo certam declarare.
Biet ocMi . Quidam sub specie Anachoreticae vi is gerends in finibus Aprutii,& Marchi e Anconitanae latitantes , quasdam perniciosas doctrinas disseminare coeperunt; sese appellabant Bizothos. Gaulterius, cui
adhaeret Spondanus anno I 297. putant Bietochorum sectam eamdei
suisse ae sectam Fraticellorum, quorum caput suit quidam nomine Er- mannus Pongi luppus , patria Ferrariensis, qui cum sup pravitatis esset ab Inquisitoribus convictus, simulate se orthodoxum ostendit; sied cum de facto in suis erroribus cum pertinacia decessi sici, nec rei veritas,nonnisi viginti annis ab ejus decessu fuisset comperta , sic praecipiente Bonifacio VIII. Pontifice Summo , extumulatus suit, decimotertio currente seculo, ejusque ossa in sterquilinum projecta. Fuit etiam dictus Ermannus accusatus, quod nonnullis haereticis,
in contumacia mortuis , cultum impendisset , ni ultasque blasphemias in
Eucharissiain , Deum,& Sancto8 eVO-m si 't. Porro Biet horum errores, ab iore dicto Erin nosequentes re censentur I. Uxorum communitatem inducebant, absolutis enim suis conventiculis , extinctis Iuminibus cum ea quisque se commiscebat,quq illi proximior extitisset. R. ex his quae dicta
sunt ver Bonarinus Ochinus;nmasi non licet unum virum plures habe-
168쪽
re uxores , a sertiori neque licet
unum virum cum aliorum uxoribus commisteri , quas concupistere
expresie prohibitum est in decimo prircepto decalogi . Vide verbo
a. Iiorum Pontifex ille eligebatur , in cujus manu insans ex praedicto coitu natus , mortuus suis let, quem l at i in natum,per omnium manus agitabant , R ille, in cujus manu infans sic agitatus expirasset, Ponti- sex constituebatur.3. Nihil proprium posse Christianum possidere dicebant. R. verbossului. q. Rempii blicam non esse a Christianis administrandam . R. In irge veteri, qui erant de populo Dei administrabant Rempublicam ; ergo etiam hoe lieitum est Christianis . Tum quia ille, per quem ROSσΞ r gnant , iubet nos obed re se perioribus. Tuiri quia si Christiani non pusisent adin inistrare Rempublicam , potet, vel quia Magistratus essent abo-l lendi ; & lioc non, ut probatum ei fi contra Anabaptistas; vel quia aliisl committendum esset regimen Claristiane Reipublicae , qui non essent Christiani, sed neque hoc. Tum quia nullibi prohibetur Christianis administratio Reipublica . Tum quia plures,qui Renipublicam administrarunt cincte vixerunt, & pig mortui sulat, ergo licet, imo convenit Christianis ladministrare Rempublicam,ut etiam leorum Zelo Christiana Religio dila- l
s. Dei visionem Animal us cnctis, usque ad ultimum diem differri asserebant. R. verbo uiuenarii .
to coitu natum , 3c nuper eius cineres in sese vino, inde eorum novitii initiabantur . Nec inter Barbaros, imo& seras tanta impietas. BLANDRis r m . Georgius Blandrata patria Salutiensis in Subalpinis , professione Medicus , fuga lapsis e Ticino , ubi inquisitus fuerat, in Transylvaniana penetravit, & Lu- theranum se fingens, Arianorum , & 13IAntit rinitariorum rrores praedicavit; pene universa Transylvania fuit ab ejus praedicatione corrupta . Scripsi, una cum Franciseo Davide, duos libros contra Sinam Trinitatem. Uaradini contra Calvinistas disputans mirabiles de ma disputatione contra eosdem, quasi ab ipi eonvictos, egit ltriumphos. Tramylvaniam a Joanne Sigisnundo accersitus, eunde tasuis seduxit erroribus . In medicinae professione celebris, tum in Transylvania , tum in Polonia apud Principes, & Magnates vir magni nominis evasit , quorum scelus protectione, Acilius sto; potuit propagare Erro res. Valentinum Gentilem, L bocianum ire per id a coadjutores habuit., proprio nepote , dum in lecto decumberet, sis ocatur. Ex Spond. i. Ah Apostolis seluin Deum, Patrem, R unum hominem Jesiin , Christum fuisse praedicatum ali rebat , postinodum vero a Catholicis excogitatam fuisse Trinitatem, duoseque Christos in mundum inveetos. R. Apostoli baptietabant in nomine Patris,& Filii, & Spiritus sanisti: ergo non si, una Drum Patrem praedicabant . Tum quia tam de Patre ,
quam de Filio, quam de Spiritu sineto in Evangeliis A prec pue in Epi- olis Apostolori mi adeδ clara fit
mentio, ut aperte confici hoc mysterium tibi fid ab Apostolis praedicatum;& nesidio quomodo hanc veritatem negare audeat Blandrata,stante contra ipsium prae aliis textibus illo , qui
μω i, xt Hersex Asiris I Munus. Inse per Apostoli non selum praedicarunt Christutia esse hominem , sed hunc eumdem praedicarum esse silium Dei, se
mortuis ; Christum non purum hominem, sed Delim, & hominem esse,& ut talem sitisse ab Apostolis praedi- l
catum,constat ex consessione Thompimminus meus, CP Deus meus; atque
ex actibus Apostolortim, & ex eorum epistolis , ubi adeo authentica si ni hujus veritatis testimonia, ut mirum i
169쪽
iit,quomodo Blandrata ausius fit contrarium asserere , convincentibus eum mendacii, tam claris Scripturae testimoniis . Uideantur hie circa
Christi Divinatem; quae dicta sunt
tua , Apollinarem , R Arium. a. Dixit Apostolos praenunciasse fillico post ascensionem venturum Antichristum, &Ecclesiam aboliturum:
R de facto hoc jam evenisse , ut iam
Christi Regnum penitus interier t. R. Quia nullibi haec somnia, im no insaniam in Seriptura reperient, ubie contra legi nus, Ecclesiam usilue in finem seculi duraturam, quia portae inseri non praevalebunt adversust eam: oc temp are praedicationis Antichristi , neque defici et Ecclesia . Scimus etiam multos permansuros constant s in fide , & quod Propter electos bre labuntur ira iiD . Insti- per Christus offendit, quae signa prς- cedent a s ventum Antichristi, haec autem ligna nondu n apparuerunt, ergo Apostoli non potuerunt praedicare Antichristum venturum stati in post Christi ascensionem ; & certe cum unum ex signis praecedentibus Antichristum, sit universalis Euangelii praedicatio , iuxta illud quod
legimus, Mati. 24. Et praedicchisa rhoe Euangelium regni in universo orbe, in tyranonium omnibus gentiabus: ct tune pruiet consummotio.Scin mus autem in pluribus locis nondum praedicatuin elle Euangelium , cum partes mundi extent adhue incogni- ltae, ad quas nondum apertus est adi-
tus infidelibus; ergo si nondu pucessit hoc signum his temporibus, qui- lbus multae partes terrae adhuc non innotescunt, a sortiori non praecessi hoc signum tempore Apostolorum ,3 consequenter non potuerunt praedicareAntichristum venturum statim lpost ascensionem. Verum quidem est, quod nomen Antichristi, cum nn ,
modo significet illum hominem ven- lturum in sile seculi , qui extollet se l
contra Christum , & ejus legem, sed l
etiam Antichristus vocetur quicum- lque desitarens saliis dogmatibus Chri, l
legem , videtur velle se anteponere Christo, ci:jusnodi sunt haeresarchae ; sub hac secunda significatione intelligendum est, quod legitur lepistola a. JO: vers. 7. Ioniam multis Hores ex erunt in mundum , qui
fe in carne ' hic es sed iam ct Anti-eM LY1. Ubi D. Ioannes vocat Anti- li christum quemcumque non consten- ltem Iesu in Caristum venii se in car- lne , cuiusnodi sierunt quidam hς- lretici, qui a tempore D. Ioannis coeperunt hanc haeres: n disseminare; S: certe D.Joannem non praedicasse peri haec verba adventum Antichristi; sed' sol sim hoc nomen Antichristi tribuisil se praesuis haereti eis, aperte constati ex eodem D. Ioanne epist. I. cap. 2.
t Voluit per haec verba exprimere
S. Joannes plures decessisse a fide , nam si l ,cutus suisset de adventu Antichristi, qui veniet in sine naundi, non dixisset : tu pi ma risu-ZZisunt; unus autem tantum erit Antichristus, qui extollet se contra le- li gem , & Euangelium , qui a Iudaeis ltanquam Messas adorabitur , qui quantum poterit crit destructor Euangelii. 3. Dixit tres personas esse tres Deos, non minus inter se diversos, quam sint inter se diversi tres homines . R. ex sacra Scriptura JO l. c. F. i
unum in persona, ut concedit ipse haereticus , qui tres admittit persi nas, ergo unum in natura Divina :ergo tres personae sunt unus Deus; ergo non sunt in Divinitate distinctae, sicut tres homines , quae veritas clarius constabit vorbo fri0ibe ur, lubi ostendemus Deum esse essentialiter unum, & plures Deos implicare ex intrinsecis principiis. BLAsTus Romam Ecclesae II. Presbyter , I lorini socius , cum quo Ronaae schisma secit : ob suam
170쪽
malitiam ut reserunt Eusebius , &pbysicas peccatorum actiones con
Theodoretus ) ab Eleutherio Ponti- currit , sequitur Deum concurrer
sce de gradu depositus , non cessavit ad materiale peccati, non vero con
ad suam impietatem alios allicere. currere ad sermale , idest ad mali Profitebatur autem Ualentini erro-tiam, quae est carentia rei titudini res , aliis de novo supra ipsos ex debitae in actu: quae carentia rectitugitatis , ratione quorum inter Iraeresarcas recensetur a Tertulliano, &dini, debitae in actu provenit, non principio eisciente; sed de sciente . Eusebio.Confutavit egregie Blastum S. Irenaeus . Ex Bar. BI. ONDE M.tis suit Calvinista , Redidit librum inscriptum : Apologia
. In celebratione Paschatis ju-S. Hieronγω, quo conatur ostende-daietabat, docens Pastha celebran- re Presbyteros Epistopis ordine , &
dum esse cum Iudaeis Iuna i q. quicumque ille esset hebdomadae dies, quo luna decima quarta posset contingere . R. verbo martadecimani. jurisdictione esse aequales ; circa quod . Rcpr. verbo Arrius . Fuit II londellononien David, natione Gallus, a juventute studiis addictus, 2. Communitatem uxorum licitam esse asserebat, & se satisfieri ac serebat illi praecepto : Crescite, o multiplicamini . R. verbo Ad mirae circa Communitatem uxorum : illa in quibus multum profecit, sed praecipue historicae eruditioni operam dedit, & linguarum peritiae: einenso Theologiae cursu , haer ticorum conciliabulis sepe intersuit, quibus autem verba Crescire 9 multiplica- tanquam minister pluribus praefuit
l misi non inducunt pluralitatem uxo- in locis. Demum Amstelodami histo-
rum , sini: qua de facto inter Cath riarum pro Itbr, studio consumptus,li eos crestit, & multiplicatur genus
aetatis suae anno 6q. occubuit, circa
nes effective ad malum. R. ex his, quae dicentur contra Calvinum, ubi probabimus Deum et non posse auctorem peccati, qui autem provocat ad malum auetor mali est; quippe est causa moralis illius. R. etiam ex Synodo Arati sic. Can. 23. ubi sic: Suam voluntatem homines facinus, non Dei iBocio ΜILLI . Bogomilles nomen est Sarasinum , R idem significat a gens misericordiam implorans. Originem habuerunt a quodam viro pro sessione medico, cui nomen Balilius,quem cremare fecit Alexius CO-
mnenus Imperator,circa annum Ii I 8
Porro Alexius ut Basilii Bogon illOXII. avdo id agunt, quod Deo dolice ,
8c psalmo S. Non Deus volens in*ω- tatem tu es. Patet etiam haec veritas Eccles cap. is. versa, Insuper ex
everitate, & justitia , quam exer-lrum capitis impietatein detegeret,ei lse consentire simulavit, ejusque im- lpietate detecta, in equestri theatro impostorem comburi iussi; qui imp istor cum annis quindecim sua per et Deus in punitione peccatorum , niciosa dogmata didieisset, &quin--onstat Drum neminem prouueare lquaginta duobus docuisset, totum sed peccatum ; Demum Deus mani Dre Orientem, imo & Occidentis par-
se nos admonet palmo 36. vers.27. tem sua labe insecerat. Scripsit con-Deelisa d mora, ct fac bov&m, ergo tra Baslium , & mos sectatores Eu
sse non potest auctor peccati, nec thymius Zigabenus Monachus Grς-
rovocare ad peccatum . Nec obstat cus. Ex Natal. Alex. sed . I 2.
uod legitur Exodi 4. Indurabo corr. Rejiciebat omnes Mosaycos libaraonis . Hinc enim deducitur
eum permittere malum,non autem
excepto Psalterio,sexdecim Prophe- provocare ad malum;negare quidemtis,quattuor Euangeliis, act ibus Ap l iuste gratiam ; non tamen inducere lolorum, illorum Epistolis, Sc Apoca- malitiam . Quoniam autem Deus ad lypsi . R. Verbo Albanenses.