장음표시 사용
191쪽
ut plurimum contigit, ut qui per Dei l municare . Sic Paulus vidit Arca- lgratiam habet mysteriorum intelli- na, quae tamen non licuit homini lo- il gentiam , neque possit eandem com-l qui .
Grςcus,nomine Ni colaus, scriptit con tra Sanctum Thminam Aquinatem de Spiritus sancti pro- cessione a solo Patre , cui respondit Demetrius Sydonius pariter Graecus . Ex Coccio . CAcANC Eta , sive pseud Euan
gelici, sunt illi, qui etiam tempore Apostolorum, se in Apostolos Christi transfigurantes,cum potius essent daemonis ministri, erroneam do strinam promulgabant; sed iam hoc nomen melius congruit sectariis Calvinianis, δέ Lutheranis, qui novam, &inauditam promulgantes doctrinam, mundum Christianum suis infernalibus dog natibus pervertere student. De quibus agit Prateolus.
CADA Loi TAI . De Cadalo itis mentionem facit Baronius ad annum io6 i. qui utique novam sectani non invenerunt, sed sic asserit nuneupatos suis se a Cadaloo Parmensi Episcopo, qui Antipapa electus,contra Alexandrum II., praevalente saetione
j Henrici IV. Imperatoris,sub nomine Honorii II. salutatus suit, qui milite
stipatus Romam venit, ut urbis dominium acquireret, sed a Godefrido Etruriae Marchione expulsius, iterum numerosiori collecto milite,Roni ang. urbis pollicisione, sed incassum tenta-xit; hoc malum provocante Gerard
Galesiae Comite, ob siua flagitia a Nicolao Pontifice excommunicato:adeo
turpem vitam ducebat cuni suis simi- libus incontinentibus Clericis , ut qui hactenus dicti erant ab auctore Nicolaitae , deinceps dicendi essent a propagatore Cadaloiiae: teste Leone Hosticiis, veridico illius aetatis Scriptore . Damnatus fuit Cadalous in Concilio Germanico, praesente Rege , rursumque in Mantuano anno io . praesidente Annone Archiepiscopo Coloniens , in quo Cadalous
reprobatus, & Alexander , utpote legitimus Pontifex, receptus suit. COELEsTLs PRO pMETAE , Secta sunt Anabaptistae, inter Antiluili
ranos recCnsentur a Gravina. Hosus
credit, istorum ducem suillis Mont-eterium, circa annum II 2S.
verbo Dei scripto, sed illi, quod in
corde hominis internus spiritus testaretur . R. Quia in hac sententiae ,
non esset una certa regula fidei; sed; tot essent regulae fidei , quot forent internae inspirationes; una autem est fides, ergo una sel sim certa esse debet regula fidei. Tum quia sequeretur, quod unum,& idem dogma,prout uni inspiratum esset bonum ; &prout alteri non inspiratum esset malum , & per vias omnino contrarias, sequeretur homines posse consequi salutem . Tum quia Ope credimus bonas esse internaς inspirationes,que de facto malae esse perhibentur , &facile est in his discernendis decipi;
ergo homo non debet sequi, tanquana verbum Dei, internas inspirationes, sed sacram Scripturam; quia cum in- iternae inspirationes tunc sol una repe- triantur esse bonae, quando sunt con- lsermes regulis fidei, quae exhibentur lin sacra Scriptura, sequitur sacram Scripturam else habendam pro verbo Dei. CAiAU , Dicti etiam Caini, circa medium secundi seculi debacha-irunt: Caini nuncupati sunt, quia pa- tirem suum Cain faciunt, cum impiis simis viris Caino, Core , Sodomitis, Sc Iuda proditore cognationem habere gloriabantur , tribuentes Judae proditori, prae caeteris Apostolis, ma- ijorem cognitionem; idcirco dicebani l
192쪽
rium:sub nomine ejusdem Iudae Eua- gelium promulgantes . Dicebant etiam Iudain tradidisse Christum , quia praecognoverat Christum voluisse doctrinam legis pericrtere . Inmper illum tradidisse,quia sic erat praedeterminatum: proinde Iudam ,
ac Iudaeos nullum peccatum comi misisse in occisione Christi; imo Judam tanquam Sanctum praedicabant, propter beneficium exhibitum generi humano. Promulgarui libellum impietatibus resertum, cui erat titulus:
Pensui mali; horum haereticorum insaniam susus refert, & confutat S. Epiphanius haereii 37., R certe quant ina spectat ad confictam sanctitarein Judie, satis sunt reprobati a Scriptura, quae Iudam proditorem
damnatum testatur. Joannis squidem
6. vers i. Iudas diabolus dicitur :Unus ex vobis labosis est,ac Actor. I. vers 18. usque ad 23. agitur expresse
de Iudae iniquitate, & damnatione. I. Dicebant neminem salvari posse, nisi omnia peccata commisisset. R. Ex eo, quod dixit Christus: Si vis ad vitam ingredi, serva mandata, sed mandata Dei prohibent omne Peccatum , ergo M. Tum quia legimus Christum promisisse gloriam is bene operantibus , & poenam male agentibus, quod ex sententia, quam proseret in extrema discussione,clare constat. Tum quia legimus, quod nihil coinquinatum intrabit in regnum caelorum. Demum ex psal. Iq. Domine quis habitabit in tabernaculo tuo cte. qui ingreditur sinὰ macu
a. Vnumquemque esse secundum naturam , vel bonum , vel malum . R. verbo Saturninus . 3. Cum peccatum committebant,
Angelum invocabant, in cujus opere,& actione se male operari protestabantur. R. Quia homo libere opera-
tur: est siquidem liberi arbitrii , ut
probatum est contra Nardezanes; ergo non operatur male , in actione al-
terius, quia opera hominis, sive bo- lna, sive mala, homini imputantur, li quoniam actiones sunt stippositorum l Tum quia si homo male operaretur il in actione Angelorum, Angelis noni hominibus imputaretur peccatum,sed lAngeli dati sunt hominibus , ut eos adjuvent ad bonum, ut custodiant nos in omnibus viis, ne sorte Ostendamus ad lapident; ergo &c. CHALDAEi Monothelitarii h resim 'amplexati, eamdem sub Pauli Quinti Pontificatu publice,ac solemniter ejurarunt. Vide MonoIbetur. CALEsius Calvini collega fuit, X& in conventu Bernensi publice affi mavit , Christum nec esse alium, nec saliud a Patre. R. Ex omnibus Scripturae locis , in quibus Christum Patre esse minorem asseritur , Ribi Christus homo esse perhibetur. Hinc enim esse Christum , & alium , l& aliani Personam a Patre, lieet laliud a Patre dici non possit; quia ly loliud, juxta S. August. fgni sicat di- lverstatem essentiae) evincitur. Christum tamen quia homo est, aliam etiam habere naturam negari nequit,
dicitur enim dc Christo , non de Ρ, lire, quod sit natus , quod sit passus,
CHESsus Una cum Botro , Epi- l Iscopatum sciliano collatum ambiens , Botri errorem; & factionen promovit. Vide BotrΗs.
CALisTus Fuit Sabelli h resii I contaminatus , R a Silvestro Papa in
Conc. Rom. damnatus. ex Bar. l 'CALiXTINi. De Calixtinis mentionem facit Spondanus anno lq2I, quos eosdem este asserit , ac Pragenses, qui sere in omnibus cum Emesia sunt iunt , excepto quod sustinent ne cellarium usum Calicis, cilicet communionem sub utraque specie esset exhibendam; unde & Calixtini vocati sunt . Calixtini vero, de quibus' agit Spondanus,sacta collatione temporis,
ijdem sunt, ac Bohemi, de quibus sub
nomine Schemi actum. Porro haec ifgress juxta Gravinam innovata est ci ca annum 336 i. a quibusdam Seuit lutheranis, qui in usu Calicis vitam constituentes,ubiq; locorum lim Verba : Tioue ex eo omnes, scribebat t
193쪽
adhaerentes Luthero in usii Calicis,in reliquis ei adversantes: ex quo constat Calixtinos, de quibus agit Gra- vina, diversses esse ab illis , de quibus
mentionem facit Spondanus, licet posteriores priorum lis resim tantum m do innovaverint. Contra usum communionis sub utraque specie, diserte scripserunt plures auctores Catholici, facili negotio si alventes omnes rationes, ab haereticis in contrarium adductas, quod novissime praestitit Martinus Becanus S. I. in suo manuali con
CALvi Mus. Joannis Calvini vitam, scripsit Theodorus Beeta ejus discipulus, sed plurimis resertam mendaciis, utpote ab adulatore discipulo, Reum magistro iniquitatis complice exaratam . Scripsit insuper Hieronymus Boleteri Medicus Lugdunenss, & Jacobus Sa ingei Doctor Sorbonicus , quam sparsim refert Spondanus, ab anno 13sq. usque ad 136 . Natus est lapud Novionum, olim Noviodunum lin Galliis anno Is 9. parentibus lignobilibus. Fratrem habuit nomine Carolum, Presbyterum, qui nocturno tempore sepultus est inter quattuor columnas surcae publicae. Adolescens Novioduni studuit, & ab ejus assiae Gerardo, duo beneficia Ecclesiastica sibi renunciata suscepit , quae simoniace vendidit. Parisiis ad Juris Prudentiae studium animum applicuit,& inde Bittur inges prosectus , magnum Andream Alciatum audivit, leges explicantem, ubi cum Uolmario, qin Lutheranus erat,amicitiam iniens,& haeresi Lutherana, ab eo insectus,re
detecta alij sentiunt ob Sodomiam )
exulare cogitur, & apud Angolisinam divertens, ibi supresia causa sui exilii,
& nomine , literas Graecas, quas a Volinatio didicerat, docuit, sub nomine Deparchan. Hinc Germaniam post triennium peragratus , Galliam progressus, Pictavium se contulit,ubi suos csnit di seminare errores, bc prT-cipue suum figmentum circa Eucharistiani. Edidit Baii leae suos libro quos vocavit Insisutionum ; primum Gallice, deinde repeιitis vicibus Latine, ipso consectos, resectos, & deiectos. Quot erroribus resertae sint ii stitutiones Calvini , quis enarrare valeati nullam est antiquam ira reii in imvenire, quam ipse non resticaverit, sicut erudite ostendit Gaulterius, qui centum ejus capita examinat, in quibus praecipue defecit. Alii ducentoq& trigintasex errores in ejus operi hus signarum, sicut videre est apud Conraduna Schluser burgium Lutheranum. Franciscus Fevardentius Ordinis Minorum, mille & quadringentos Calvinistarum errores excussit,ac
refellit. Primi Calvini discipuli suerunt Antonius Dunius Prosessor Academicus, Fli. Igptis Veroqui sedis Procurator , AIbertus Bupinum , S Ioannes Vernotius Pictav ienses, a Calvino dimissi ad Pictavienses, Sanctones Angolisinenses, Burdigalenses, Aquitanos, Tholosanos, ut suae salsae doctrinae semina spargerent. Interim Calvinus Geneus receptus, paulo post pellitur inde in exilium,&Argentor tum se recipit, ubi fit uxoratus anno
Extinctis ejus Adversariis, quorum opera suerat a Genevensibus dimissus, Genevam revertitur, ubi scripsit contra Interim Gefreum.&. hortatus est Angliae protectorem ad necem Catholicorum: nihilominus haereticus i puniendos censuit, eiusque censuram lprimus expertus est Servetus, Calvino limpellente combustus. Sed Κ ipse
Calvinus, quam tetra morte anno
Is64. decesserit, notum est omnibus, licci occultare studuerint ejus sectatores.Certum est testimonio, non sol uni Scriptorum Catholicorum, scd etiam aliorum Calviniana labe insectorum, qui tantam veritatem occultare nefas esse duxerunt ; certum est inquam , Calvinum doemones inum icantem, sibi maledicentein,& intollerabilem stiorem ex ulceribus emit-ltentem, quem adhuc vivuna Bucerus ejus intimus amicus , canem rabidum vocabat , canis ad instar decessisse.
Diverse sectae ab ipso denominatae sunt, de quibus sub proprio nomine
194쪽
neminem provocat ad malum, ut visum est contra Blasium, ergo Deuest irreprehensibilis, caeterum non esset infinite bonus . Demum omnia laudant, & enarrant ejus gloriam, jus bonitatem ; ergo &c. Vide verbo Beras, contra quem probavimus Deum esse impeccabilem. a. Ad caput as. Istiae asserit:
Commentum illud de absoluta potentia Dei, quod Scholastici invexerunt, execranda blasphemia est; sini-le habet ad caput Ir. Iob concione
3. &lib. 3. institutionum cap. 23.l. s. R. verbo Arnaiam Br. : ubi probatum est Deum esse omnipotentem oc certe absoluta polentia Divina, de qua loquuntur Schola ilici, praeterquamquod tot miraculis est comprobata , ut jam pene ipsi, natura: lumine
nota videatur, deducitur etiam aperte ex Scriptura Matth. 19. vers. 26.
pud homine; hoe impossibile est,
apud Deum autem omnia possibilia funt. Hanc absblutam potentiam, per quam Deus omnia potest, novit Iob a. verL 2. Scio puta Omvis pter; & Piulmo i o3. 2. Puis loquetur potentias Domini; & Luc. i. Non erit impossibile apod Deum omne verbum ἡergo praeter Ordinariam potentiam, qua Deus ut author naturae operatur
effectus naturales, datur in Deo absoluta potentia, per quam operatur mirabilia, & supernaturalia . Vide verbo Arnasus Frιx: & verbo i
3. Lib. adversus Valentinum , gentilem, resutatione io. ait: Patri
subjectum Filium , etiam secundum tDivinitatem: Impropriam, R duram
esse locutionem Symboli Nicaeni: lNeum de Deo, tamen de lumine; ex quo manifeste deducitur,nogalle filium in Divinis esse consubstantialem Patri. Idem evincitur ex eo quod seribit Calvinus ad caput Ig. Gen. vers. 18. in Armonia Euangelica ad caput 22. Matth. ad illa verba: Di-x i Dominus Domino meo , ad caput
agemus. Calvinisinum esse gradum ad Atheisinum,& Turcisino esse conserinem , non negabit, qui hujusmodi
iectae exprobandos errores considerans, eosdem cum Turcarum moribus , non parvo sidere junctos rei' riet. Ut Calvinians doctrinae ins illicientia appareat, fatis erit dicere, quod vix est inter Calvinistas, in eadem domo invenire,eadem sentientes circa Religionen ;fere quot capita, tot
sententiae . Scimus tam secta in mollium, quam rigidorum, 1 Calvino originem habui se, & toto celo esse cor trarias . Compertum habemus Calvinis fas Gallos, dissidere a Zuinglimis, R Tigurinis : Constat Calvinistarum in Anglia divisionem, in Anglo-Calvi-nistas,& I' urit nos sectam. Quomodo vera eiusdem promulgatoris esse pintest doctrina, quae tot schismata patitur Z Una haec sola ratio bene a Calvinistis perpensa, sufficeret ad eosdem convincendos, Κ ad viam veritatis , quam proieri QIa Roman 1 I
clesia perducendos: patet ipfis haec veritas . Audivi ego cum Calviniustis sermone inito de vera Religione
Calvini stas, Religionem nostram tanquam unicam, veram , & bonam ad salutem obtinendam confitentes. Ipsviderint,qui vident meliora, probantque, & deteriora sequuntur. Iam, ut
nostri est instituti, brevitatis limites propositos pertransimus , breviter praecipui Calvini errores proponendi,& reprobandi occurrunt.
i. Libro Gallico de aeterna Dei praedestinatione se l. 239. sic loquitur; Non recipio hoc mendacium, R deli rium, quod Deus sit sine reprehensione , quidquid faciat, propterea quod nulli legi devinctus sit. R.lib. Num. 23. 19 ADu es Deus quasi homo, ut me
mum , ct omne dotrum sei sectum d fursim est, aescendens a Patre luminum , Uad puem non es transmutal tis , nec vita uinis obumbratio ;l Tum quia de essentia Deitatis est, i quod sit irreprehens bilis , R inde te i ctibilis. Deus odio habet malum.Deus
195쪽
vers. ia lib.gallico de actis Servet .im- lpressi, anno i 336. sol. 219. lib. I. Inst. cap. I I. I. l9. & 2 . epist a. ad Polonos, ubi esserit Christum secundum naturam etiatu Divinam, Patre minorem esse , ex quibus omnibus locis constat Calvinum negasse cum Arioconsubstantialitatem Filii cum Patre.
R. verbo Arius. . Lib. i. Institutionuin cap. 13.
q. 9. 2 3. &as. duas in Christo Personas confingit, quandoquidem profitetur se ibi diseurrere de Christo, quatenus est Persona Divina, Ac nondum loqui de Christo,quatenus gerit Personam mediatoris . R. verbo Ne
cap. I. Matth.vers. I 6. ad cap. 9. vers. a. ad cap ai. vers 18. ad cap. 2q. vers. 36. ad cap. 2. Luc. vers si .
Christum ignorantia laborasse asserit . R. verbo Aocetae . 6. Libro a a. Institutionum cap.
36. q. 9. ad cap. 3 o. Job, in Cathe-chisino edito anno 1362. negat Christum deseendisse ad inferos : diversimode interpretatur illa verba: D fenfit adit, feros . Deinde eodem capite , Christum damnatorum pGenas in silo ad inferos descensu, pas
sum blasphemat. R. verbo Augus
nari Mario INI. 7. Lib. q. Institutionum cap. I7. q. 29. negat Christum clauso monumento resurrexita , &clausis januis ad Discipulos intrasse.R.ex aperto testimonio Matth. 28. vers I. R Iorao. vers I9. Tum quia Christus majora his miracula perpetravit , ut potu resuscitare mortuos , multiplicare panem, ergo potuit ad confirmandam fidem nostram haec miracula sacere, quandoquidem similia operaratus est in Sanctis suis.Deinde resurgens corpus spirituale, ut ait Apost. i. ad Cor. I s. v.qq. dotibus spiritus auctum , nulla impruitur quanti
8. Scribens ad Polonos contra Stancharum, Christum mediatorem esse asserit,etiam secundum Divinam naturam, ita ut natura Divina, etiam
ante Incarnationem mediatricis off-cium ex 'rcuerit. R. Quia Scriptus testatur Christum mediatorem esse,
prout est homo : ait enim Apostulus ad Tim. a. Unus mediator , Dei ct lbcmInum, bonis Christus at cur iApostolus addidit vocem homili si ut fgnificaret Christum esse mediatorem in humana natura , quatenus si- mul habet utramque in una persona Tum quia Dei Filius, ante Incarnationem nullatenus suit mediator inter Deum , & homines, qui nullo exossiciis, quae mediatori propria sunt perfiinctus est , tunc enim non suit iDei Patris ad homines nuncius; tunc lpro hominibus non oravit, nec orare potuit , tunc Etiam non potuit se
ipsum pro hominibus propitiationem offerre . Vide verbo cincordisse. 9. Deum facit auctorem peccati, quandoquidem lib. primo Instit. cap. 17. q. II. asserit Deum imperare peccatum , & divinitus essicaciam errOris, & seductionis immitti; ita ut Iio- mines peccando , se habeant praeci- se tanqua instrumenium, quod aliud facere non potest, quam quod voluerit artifex,quam blasphemiam confirmat lib. a. Instit. cap. . q.S. R. Quia Deus est essentialiter Sanctus, & e sentialis sanctitas est incompatibilis cum Omni, vel levi macula peccati,& si Deus non esset essentialiter Sanctus non esset perfectus, neq; osset Deus. R. ex his , quae dicta sunt contra Elastam .io. Lib. 3. Institutionum cap. 2 . hominis lapsum , non tantum a Deo praescitum afferit, sed decretum, oc lpraedestinatum a Deo esse contendit; lquapropter non solum ad damnationem , sed ad illud peccatum, quod
erit causa damnationis, Vult reprobos Dei ordinatione praedestinari . R. verbo Blasius. a I. Lib. II. Instit. cap. a. & lib. lResponsionum contra Pighium, dicit in homine, etiam post Bapti simum , remanere concupiscentiam , quar est lpeccatum. R. Unica auctoritate Cone.Trid .sesi. 7. in decreto de peccato originali, ubi ait: Munere om t
196쪽
l em in Boptizotis concupiscentiam , lve omitem haec Sano stetur sentis , quae eum ad agonem relicut sic, nocere nou ransentieulibus, sedi militer per 'su Chrisi gratiam re
pugnσntibus non valet , quin i 3l qui letis Θ eertaverit, coronabitar. Hanc autem concupiscenti Ana, quaml Calvinus peccatum appellat, Si Synodus declarat Ecclesiam Catholicam, nunquam intellexisse peccatum
appellari, quod vere , & proprie renatis peccatum sit , sed quia ex pec cato est, & ad peccatum inclinat; squis autem contrarium senserit, anathema st . . la. Lib. I. Instit. p. I s. β. 1 S.&l6. asserit hominem non justificari Per gratiam sanctificanteiri; quali mediis bonis operibus Deus nobis co- cedit, sed per solam fidena, ideo nogat necessitatem honorum operum ad
salutem. R. Ex his quae dicta sunt
seorsum. I. In Antidoto Conc. Trid. &lib. 3. Institui. cap. a. q. t 6. docet Oporter eos , qui vere justificati sunt , absque dubitatione apud teipios statuere , se esse justificatos; Maximae improbitatis esse asterere, quod nemo scire fidei certitudine spinest, se gratiam Dei consecutum ;fidem justificantem hanc certitudinem , & securitatem involvere meminem esse justificatum, nisi qui sel justificatum crediderit. R. Haec Olm
l nia quae ad unicam propositionem rei ducuntur, nimirum justificationem esis se certam respectu nostri, quam ta men incertam elle constat . Primo ex Scriptura , proverb. ao. misso tes dicere mundum es cor meum, serui sum d pereato Ecclesiastici 9. Ne
l Prima ad Cor- . ait Paulus: Nihil consciuisum, sed non in hoc Iutatur sum. Constat a. ex eo quods icire non pollimus, an totam lege , t in qualibet materia gravi servaveris mus, per ignorantiam enim vincibil Iem aliquando graviter si maus culpa biles , R in gravia crimina nonnum- quain clausis oculis incidimus; unde caecus, sive ducat, sive ducatur , in isoveam cadit. Saepe opera quae nobis recta videntur Deus odit; ut Prov. iq. vers ia. quia sepe prodeunt ex aliqua occulta concupiscentia , quae larvata videatur charitas, vide Conc. lTrid. sess.6. cap. 6. ubi ait, quemlibet lde sua gratia formidare, sc timere pos lse, cum nullus scire valeat certitudine fidei,cui non potest subesse falsum, se gratiam Dei esse consocutum . lx Vide idem Conc. eadem scis. can. la. I S. rq . R I 3. ubi satis perspicue hoc sidet dogma contra Calvinistas decernit . Hoc tamen notandum est, quod certitudo de praesentia Spiritus sineti , quam Paulus nonnumqnam in suis Epistolis recenset, intelligi debet, vel de certitudine morali, non metaphysica, vel de praesentia per potentiana,A: per miracula, non cro lper sanctificationeni ibi male in , nisi Deus speci xli privilegio revelet. liq. Lib. I. Instit. cap. 2. q. tr. l& ia. docet fidem, S justitiam propriam esse et Pelorum , & semel verCacceptam, nulla ratione anu illi posse , & qui ab ea excidere videntur, nunquam eam vere habuisse. Insuper docet in Antidoto Conc. Trid. in Cen. 23. q. I l. 6. peccata nania ex infidelitate manare, vel saltem ex fidei defectu. R. Primo probando sdem esse amissibilem: ex sacra Scriptura , qua docemur orasse Christum pro Perro , ut ejus fides non deficeret. Deirde ipse Dominus monuit: Bolete irim Dei: poterant ergo illam amittere. lsuilos in gravia scelera posse incidere lquae ipsos habeant a regno caelorum lexcludere patet ad Rom. 8. 5 --- li, carnem v xcruis, inrormini . lEZech. IS. Deus inquit: SI cet dirae I
quiralem, incri Inr . Ex doctrina de inamissibilitate justitiae sequitur , vel plures parvulos non justificari dum tabapti antur, v I semel eo Sacramento justificatos , nunquam excidere ex sua justitia,quamvis postea per multos
annos ira impie vivant, ut excomn)U
197쪽
nicationis p na mulctentur; certi nimirum de sua in bono perseverantia; quemadmodum ex eo quod certi sint de suae animae immortalitate , timere non possunt, ne anima moriatur, sed hoc repugnat his Christi verbis apud Mail. lo. v. 28. Timete eum quipotesct animo, corpus perdere in gehemuam. R. a. altera pars quae dicit,omnia peccata ex infideIitate manare,contra
definitionem Concilii Trid. seis. 6. cap. 27. ubi ait:Si quis dixeris nullumes e peccatum mortale, visim elitatis, aut nullo alio quantumvis gravi , ct eoormi, prae ter diam infidelitatis peccato semel accestiam gratiam σωζ-ti , anathema sit. Calvinus se at hoc suum salsum dogma contra Tridentinum in hoc, quod solam sdem justificare , solamque fatis esse ad vitam aeternam assequendam, siviscere, asserat; verum hoc est omnino errOncum , quia haec vox sua conjuncta cum fide justificante , nullibi in Ser plura reperitur; imb sdem non sitis esse, ut quis justificetur D. Jacobus expresse asserit in sua Epist. Canon. c. a. Videtis ait)quoniam ex operibus justificatur homo, ct non ex De tantiam . Vide verbo Aeliani , Anth
i5. Lib. a. Instit. cap. 8. q. I9.& alibi dicit omne peccatum esse mortale. R. verbo Lutherus. i6. Fidelium peccata mortem non inereri , non quia mortalia non
snt, sed quia ipsis a Dei misericordia non imputantur. R. Ex his,quae modo in superiori reprobatione diximus, ostendendo solani fidem non justificare ; nec satis esse ad vitam aeternam consequendam; deinde D. Jacobus in sua Epistola Can. cap. a .ait: LuJd prodes fratres mei si sidem quis dicat ehabere, opera autem non habeatῖConstat igitur ex sacra Scriptura , alia peccata, praeter infidelitatem, a Deo imputari; quod si imputantur,& mortalia sunt, utique mortem merCntur, iuxta enim gravitatem peccati, a iusto Iudice infligitur psna . Quia tamen Canonicas Epistolas Calviniani non recipiunt; recolant saltem veteris, S novi tessamenti libros , in quibus nihil crebrius, aut sortius commendatum, quam bene operari. II. Ex mandatorum observantia
non pendere salutem adstruit, & in hoc differre vult legem ab Euangelio, quia Euangelium non promittit vitam tu, conditione operum, scut promittebat lex,sed ex siola fide Euangelium vitam promittere. In Antidoto con- ltra Tridentinum Can. ao. R. Et satis leonstat fallitas ex eo , quod saepe hor- ltamur in sic'. pag. declinare a malo, 3c sacere bonum; & in psalmo i q. ex- lpresse legimus necessitatem bonorum l perum, ut possideamus h greditatem Domini; cx quo deducitur necessaria mandatorum Ozi servantia; ex qua si non pendet salus, ut contendit calvinus, supcrfluum suisset quod Deus mandata sua exhibere .Item in Euam gelio legitur: Si Ni ad vitam ingrediscreta mandata , ex quo evincitur salsium esse, quod ex sola fide Euangelium vitam promittat: δc tam in lege scripta, quam in lege Gratiae, semper
necessaria fuit mandatorum Observantia ast obtinendam vitam : εc certe fidem sine operibus mortuam esse, nec
solam suiscere ad salutem ut moris sui est sibi contradicens Calvinus
etiam dixit cum lib. 3. Instit. cap. I l. l. 39. de hac materia diiserens scripsit, sider tamen quaeristiscat, non es is D. 18. Consessionem peccatorum di-ieit non esse institutam jure Divino , lejus usum olim fuisse liberum; sitissa- lictionem ad poenitentiam non esse ne- lcessariam, nec Deum posse poenis sa - ltis istoriis placari, oc satisfactiones nostras pugnare cum satis sustione , 3cessicacia mortis Christi, lib. I. Insit. cap.q. R. Christus JO: et . post resu irectionem suam discipulis dixit: Aci, pire Spiritum fan tam, quorum re miseritis peccata , remittunIDr e s , lo quorum retinueritis, retenta sunt; quibus verbis , juxta sententiam -- :nium sacrorum Doctorinia , potesta- ltem dedit Sacerdotibus abnolvendi homines a peccatis, & Sacerdotest non pollunt peccata dimittere, nisi prius
198쪽
ptius illa cognoverint, quoniam qui sententiam de aliqua re debet dicere , oportet ut plene rem eam lenia prius cognoscat, qui enim judicat quae non novit, Iudex injustus est.
i Peccata autem aliorum,maxime quael secreto,& intra cordis latebras com-l missa sunt, Sacerdotes non pollunti agnoscere , nisi ipsinet peccatores Sacerdotibus revelent. Qui ergo Sal cerdotibus potestatem remittendit peccata dedit, illis eisdem verbis, peccatoribus obligationem confitendi peccata sua injunxit. Nec valet dicere laudata Christi verba: Acri te virisu anctum oee. intelligenda esse, de potestate praedicandi Euangelium , vel consilium innuere , nouautem praeceptum . Nullius roboris esse istant reponsionem constat ex Conc. Trid. quod sessi .Can. I. h. aec ait: Si quis dixerit verba ED CDDI Salvatoris: Acci te Spiritum sanctas, quorum remiseritis mccata , remittuntur eis, quorum retinueritis,
tenta sunt, non esse intelligenda depore te retinens, ct rem tundi
peccata in Sacramento Paenitentiae,
per intellexit; detorserit autem conisi ira in tutionem sius Sacramenti ad authoritatem praedicandi Euara lium , a thema sit , & Can.6. iterum ait: s quis negaverit Confessionem Sacramentasem, vel in tutam, oela Nutem uere aria esse jure D vino, aut dixerit, modum confitendi
l situmne, in mandato Corsi, ct --l sentum humanum, anathema sit.
Insii per R. Calvinus in eo quod di-l xit, satisfactionem ad poenitentiami non esse necessariain . Euangelium Luc. 3. expresse praecipit lapsis, uti Deo per poenitentiae labores fatissa- l ciant. Fac te erro fruVur ignor ρα-l nitentiae. Item a primis Ecclesar tem- poribus suerunt plures Canones poel nitentiales, ad quorum normam lapsis post Baptisinimi debebant satis sacere I nec valci dicere, quod si sitissa- lictiones estent Iaptis necesIariae, Chri
stus per suam passionem plene non satisfecisset pro peccatis nostris , cnntra illud, quod dicitur prima Io: a. se es propitiario pro Hecatis Noprii, non 'o no is autem taura , sed etiam pro totius mundi: non valetllinquam; nam non ideo ab hominibusi fatis saetiones cum Dei auxilio exhibitae requiruntur, quia non adsit sitis virtutis in satis actione exhibita a Christo; sed in tantum requirimur, quia Christi satisfactionis virtus, nobis non applicatur, nisi interpositis nostris satisfactionibus, quae & pro cedunt ex gratia, & iam vim habent δε sortiuntur ex Christi missa-ctione. Vide Conc. Trident. scis. Iq.
19. Li, 3. Instit. cap. I. asserit Indulgentias esse Sanguinis Christi
profanationem . R. Verbo Lutherus. 2o. I.ib. 3. Institutionum cap. F. q. s. negat dari Purgatorium; orationes , R suffragia oblata pro mortuis, ipsis proscere. R.qti ad primum,quial plures sunt animae, quae discedentest ab hoc seculo plurimas habent peccatorum venialium sordes,quas numquam , dum hic viverent mundaverunt , tales autem an in non descendunt in internum, quoniam nullus in charitate decedens , propter sola venialia perpetuo damnatur ; nec ad gloriam ascendunt , quoniam ad eam gloriam non transibit pollutus, ut ait Isaias 3 s. cui consentit Io: Apocalypsis ai. Mn intrahit in eam oti id coinquinatum, ergo ciportet dari locum in quo animae illae recipiantur , quousque sint tanquam aurum in sernace mundatae, ut sic pos- snt intrare in patriam , in qua nihil coinquinatu admittitur.Quoὰ autem
huiuimodi animae adjuvari possint Isuistagiis, eleemosynis, & piis Fide- llium . precibus , probatur ex lib. 2. Machabaeorum cap. 12. in quo dici
199쪽
gitatio pro defunHis excrare , ut a stodia enim Angelorum nobis inst- Aeetistitue Dantur . Rejicit quidem , ruit, ad facilius superandas tentatio- lCalvinus librum istum ; sed adeat lines Dςmonis; N cum Angeli sint Dei Concilium Florentinum: ex Euange- ministri, ad nostrum solamen , nos llio, α ex Paulo Purgatorium proba- commisit etiam Angelorum tutelae; itur. Vide verbo Athanenses, contra ex quo sequitur non esse Deo iniu- quos probata est existentia Purga- riosam hanc custodiam , imo potiustorii. vergit in Dei laudem, qui licet sit 2I. Lib. 2. Instit. cap. 17. adilao- primarius custos hominum,adhue sibi nitione de reliquiis, ubi agit de ligno complacuit deputare in custodiam Crucis, dicit adorationem Crucis,ese nostram particularem suos ni inistros, se rem diabolicam . R. verbo CDu- scilicet Angelos; ut spiritualein omdius Taurinensis di nena usque ad insinum gradum peraa. In armonia Euangelica ad ministeria rectis imae disponat: qui im
p. I. Luc. verLIq. non magnopere limus gradus est humanae natura . laborandum est , ut Mariam purge- 26. Lib. I. Instit. cap. Iq. q. I 2. mus ab omni vitio,ex quo, & sequen- I ad cap. 2q. Gen. vers 23. ad cap. 2.tibus, videtur praetendere Mariam , Epist. ad Colos negat Angelos prope alle. R. verbo Lurberus. nobis orare, esse adorandos, 3c inumas. Item loco supracit vult Ma- candos. R. Gen.68. vers. i6. Augeriain non fuisse Uirginem, sed cogno- lus, qui era I me de cunctis malis, be-visse viruia . R. verbo seritimariani nedieci ptieris sis , ct Inmeeturii et . Lib. I. Institui. ca p. Iq. q. 8. Aer e I ctc. Gen. I9. versi. Vexerunt habet. De ordinibus Angelorum qui duo Angeli o e. Adorcetis e pronus definire audent, videam , quale ha- in Ierra. Num:item cap. 22. ver. lI.JO beant fundamentum . R. ex lac. pag. Re S. II lib. 1. Para lup. cap. II. Versubi de ordinibus Angelorum fit naen- i 6. Iob. I. l. Tobiae ia i a. dixit Antio, in Testamento veteri de Angeli, gelus ad Tobiana : Quando oratos sermo habetur Gen. s. vers p . Isaiae cum lac Umis, ego obt ii orat onem S.I. Dan. IO. I 3. sed clarius ad Eph: tuam Domino.Angelos esse honoran-
aa. denaum in Liturgia D. Petri, D. rium. ide etiam verbo Uigilantius. lMarci,&D. Jacobi de ordinibus An- 27. Lib. q. Instit. negat dormo-lgelorum clare disseritur . nes torquentes humana corpora poc l23. Ad cap. ἶ2. Gen. vers i. lib. i. se ab Exorcistis,&sanctis hominibus Instit. cap. i q. q. r. ad psalmum 9o. ejici. R. Maith. S. 28. Cimeten Fontnegat unicuique deputatum esse An- transfre rens in RGunem Geraseno- gel uin custodem. R. Psalmo 9o. vers. rum,occurrerunt ei duo habentes daria
l Item psallia. 33. Immitiei e fugelus idnisti huc ante tempus torquere nos,l D uisi in e reu tu i eutium eum. cte. Item Mattia. 9. 32. Matth. 17. M tili. cap. I 8. vers. IO. Videte ne i A. Marci I. 23. Luc. ii .iq. Fc alibi contem iis uuum ex bis sus Ilin, Leo in sac.pag. exempla proieruntur,per enim et uia, quos Auco eoru emper quae comprobatur Christum eiecisse vi ex felem Patris , ex quo evinci- docmonia, quam porcstatem contu iur unicuique nostruna dat uni esse s lit Sacerdotibus, unde legitur Mait. Angeluna tutelarem, cui ex adductis 1 o. i. Et convceaIn duodecim Disc yerbis constat quod debemus liOno- tulis, dedit AIis testatem spirit mrem desierre.Nec dicendum quod lige immundorum, ut ejicerent edis. Marci Ang 'lorum custodia detrahat huma- lii 6.i . Signa eos, qu2ered derint bacenae libertati, vel esse injuriosam Deo; fotienIur : In nomine meo daemonianam politis contrarium evincitur; cu- lle icunt. Sed & in sic. historiis innu- Ι
200쪽
l inera exempla hujus author tatis at Deo collatae Ecclesiae, ejiciendi doel monia proferuntur, & frequenter ini Ecclesia ea perimur. Vide Card. Bol na lib. de discretione spirituum cap.
l a 8 I. ib. I. Instit. cap.23. q.6. ha- i bet. Stultum S temerarium est in- lf quirere in quo loco sint animae ius m li rum, tu an gloria fruantur, nec ne; exl quo dicendi modo, videtur eum ne gare sanctas animas , post discessum
ex hac vita,frui gloria aeterna.R. Luc.
radiso . Jo: 32. 26. Ubi iam, ego itale ct winiser meus erit JO: i q. a. In δε-
citur Sanctos post discessum a corpore frui gloria; unde desiderabat Apostolus dissiolvi, & esse cum Christo.
Deorum animas ab omni peccato purgatas , statim obtinere praemium, probabitur verbo Micenarii. 29. Lib. I. Instit. cap. II. q. II. sc alibi non patitur cultum exhiberi Samnis, vel Angelis. R. Verbo Beas, Ee TullingerisI. 3o. Imagines Christi, & Sandi tum, in Ecclesjs retinendas esse, negare videtur exeo,quod habet lib. i. Institui .cap. I i. q.3. R. Verbo Donocta . 3I. Sanctorum reliquias religio-sd servandas, & colendas elle negavit , in admonitione de reliquiis . R. Vmbo EudoxiuI. 32. Peregrinationes ad loca Sanctorum dicit esse inanes. R. I Reguincap. l. Vers 3. Et as endebot vis iuel solatis diebus ut adoraret in Silo .
t exemplo , atque parentum ejus con-
firmatur , quam sanctuin si ad locat sancta peregrinari, legitur enim Luc.l a. i. Et ibant Purenter fu peri omnes annos in Ierusalem , in die δε-l temni Pashar ; Tum quia est signum j honoris, quod desertur locis sanctisi ad ea peregrinari; ergo bonum , Ω
sanctum ost devotionis ergo loca sin- sta adire . Vide verbo CDudios lTaurim i 33. Ad cap. q. Luc. dicit Scr)p- lturam sacram sub Papatu obsolevis. Q. R. verbo Lutherus. 3 . Calvinus, testante BeZa in ejus vita, I. ibrum Cantidorum, im pura m este cant ionem blasphemavit. R. Testimonio unanimi Grscorum ,
& Latinorum Patrum , qui hujus libri sacra mysteria per explanationes ab ipsis fustas exposiverunt ; inter quos erudith S. Bernardus, ab ipso i alvino commendatus , scripsit in
Cantica.33. I ib. l. Institui Ionum cap. II.
q. 8. quaedam quae in Sapientiae lib. scripta sunt, falsa esse contendit. R. verbo Albanenses, ubi etiam r'probatur circa allia sua figmenta, deliria,& blasphemias , quas evomit in alios Scripturae libros, quos vcl in toto, vel in parte reiicit. 36. Lib. 2. Instit. cap. I 6. q. I 8. dubitat an sumbolitmChristians fidei, fuerit ab Apostolis conscriptum. R. Testimonio Clementis I. epist. i. S. Ignatii epist. ad Magnesianos, S.Ir nsi lib. i. cap. a. do sic saccessive om-l nium Sanctorum Patrum, qui symbo-l lum fidei, ab Apostolis conscriptum fuisse, indubitanter asserunt. 37. Monarchictim regimen esse optimum etiam pro regonda Ecclesia negat Calvinus lib. q. Institutionum cap. 6. q. 9. R. Ieremiae I a. vers. IC. Pu res mstiti demoliti sunt vineam
meam, quam calamitatem Cxpei ix
est Ecclesia , tempore quo suerunt schismata. I iena Jor 1 o. 16. Ret tinnm ovile, O unus Hostcr. Tum qnia sub regimine monarctico Christus con-l stiluit Ecclesiam , quandoquidem de dit claves s li Petro, ergo dicendum
monarchicum reginae esse optimum ,s hoc prae aliis suit a Christo stabilitum pro r genda Ecclesia. Tum quias in Ecclesia non esset regina n m narchicum, neque haberi posset una certa fides, plures enim in potestate pares, diversimode sape sentirent in