장음표시 사용
201쪽
una certa fi lcs . Tum quia regimen
monarchicum inter OmneS, utpote
Excellens , commendatur ab ipsis Gentilibus poetis, atque philosophis, imo ab ipsi natura. Tum quia ab Orbe condito, usque ad annum praesen tem perpetua successione , semper fuit unus Ecclesae praeses, & Monarcha icut videre est apud eos, qui ea
38- Lib. q. Instit. cap. 6. q. 7. negat Petrum fuisse principem a Deo constitutum, sed parem , non superiorem cum reliquis Apostolis potestatem habuisse. R. verbo Lutherus. 39. Ad cap. 22. Jeremiae, negat Petrum suilla Romae Episcopum. R. verbo Carolus minsus. . Lib. q. Instit. cap. 6. scribit non esse ex Christi instituto primatum Romanae Ecclesiae, neque Papam posse esse totius Ecclesiae caput. R.
4 I. In Gregoriuna UII. dictum Hildebrandum debacchatur in sch liis,quae scripsit in epistola Pauli. R. Quia de iplo tanquam Sancto off-cium celebratur. Eunadem celebrant summis laudibus Scriptores omni exceptione majores, quorum hac de re testimonia , in unum collegit C
cius lib. 7. de Hierarchia Ecclesiae
a. Lib. q. Instit. cap. 7. q. a . dicit Rotii. Pontificem esse Antichri stum . R. verbo LMherur, Baribus- meus Ianovesius, mandri . s. Lib. Instit. Cap. q. q. a. Episcopum parem sicit Presbytero indignitate, & jurisdictione . R. verbo Aeriam. q. Lib.q. Instit. cap. a. q. I., &in responsone ad Sadoletum, Eccles ain desecisse contendit, & eodem modo esse ratinctam , ac cum homo jugulatus, dicitur mortuus. R. Mati. 6. i S. Super hane perram cesseabo Ecelesiam meam, er portae inferi non
pluribi asseritur Eeelesam Christi
nunquam desecturam adeo expressis verbis , ut circa hanc veritatem non
sit dubitationi locus. Tum quia cum llex Euangelica sit lex gratiae, conve- lniens est legem gratiae utpote jugum leve, & onus suave, permanere use lque ad consumationem seculi. S. Lib. I. Instit. cap. II. q. S. describens primi hominis conditio-lnem, nullam secti mentionem super
naturalium donorum ; & integrita- ltem , quam habuit in statu innocen- ltiae, suisse ipsi naturalem contendit . lR. verbo Lutherus.
6. Lib. 2. Instit. cap. 3. q. 7. & lii. negat dari liberum arbitrium.
47. Lib.a. Instit. cap. I 8. q. i. & 8. Item littas.Instit. cap. 2I. l. S. ast rit , quod ex Dei impulsu homo pc cat. R. verbo Blastis, & Teza . 8. Admonitione a. contra V vest-pha luna contendit infantes ex fideli-'bus genitos senetos esse, & Ecclesiae membra censeri debere , Ut iam ant quam baptiwntur . R. Quia tam filios fidelium, quam infidelium contrahere culpam Originalem , consat Job cap. t q. versq. Dis potes acere mundum de immundo cone Ium semineὶ nonne tu quisuus esὶ ergo per hoc, quod quis nascatur a fideli, non remanet immunis a culpa, ergo non gignitur sanctus, ergo non potest in- lter Ecclesiae membra censeri; nan Ecclesae membra per solum Baptiomum distinguuntur. Tum quia omnes nascuntur filii irae: dicit enim absque ulla exceptione Apostolus ad
Romanos S. In omnes homines mors pertraniau, in quo omnes pecctio
rura ergo Omnes nascuntur filii irae: Unde Joania 3. legitur , necessita tem Baptismi ad Omnes omnino cxtendi: nec Valet probare peccatum lnon extendi ad omnes,textu Aposto-lli ad Rom.cap.5.v. I q. Reonatu mors sab Adam usque ad Musu, etiam in leor qui non peccaverunt in s milii trinem praevaricationis Adae: Ex quo inserunt haeretici, ergo aliqui non , lpeccaverunt in similitudinem praevaricationis Adae; sed contra est, nam in eodem textu Apostolus asserit mcir-j tein regnaste in omnibus, etiam in le-
202쪽
ge naturae, quamvis peccatum per nate non commiserint; regnasse, inquam, ratione peccati originali s,unde sequitur, textum potius stare contra adversarios; ex eo enim infertur,quod etiam qui non peccant persi aliter cilicet in similitudines AdrPraevaricationis , adhuc contrahunt peccatum originale.
9. Lib. 2. Instit. cap. 7. scribit. Sit extra controversiam, impossibile esse in hac carne legis implementum.
R. verbo LMIherus. so. Negat realena existentiam
corporis Christi in Eucliaristia, di cendo panem, id vinum in hoe Sacramento se habere praecise ut symbolum,r vocans ad nostram notitiam passionem Christi. R. verbo ελ Ma- siti α , contra quos probatur realis corporis Christi existentia in Eucharistia . Tum quia,si ut ait Calvinus, ad rationem Sacramenti Eucharistici, suisceret aliquod signum revoca-rct memoriam passionis Christi , 5c
ejus mortem, Omnes imagines reprς- sentantes hoc mysterium forent Sacramentum ; imo species imprestatutiusmodi imaginum , remanentes in phantasia, quae aliquado nos excitant ad memoriam passionis Christi, orent Sacramentum , & sic haberemus hoc Sacramentum in nostra phantasia. II. Lib.3. Instit. cap. 2O. negat Samstos in caedis pro nobis intercedere R. Lib. 2. Michabaeorum cap. 13.
Judas in visu vidit Oniam, qui fuerat
summus Sacerdos orare pro omni peceato Iudaeorum. Ab eodem etiam Onia audivit: ine es fratrum σma-tM', populi Israel; hie es qui mul-l Irin orat pro postulo, universasn- tD Civitate, II remias Propheta Dei. Angelus Zachariae primo specialiter pro Iuda, di Jerusalem orat: Dο- mine merci uum usquequo ια non misereberis Ierusalem , σ urbium Dda, quibus iratus es ὶ Ipe iam fe-
. . . Ego obtuli orationem tuam Do- 1mino. Qiue mox prolata sunt ex Scri- l
pturis, a Patribus laudantur, ut beata torum spirituum pro hominibus intercessionem asserant . Uide verbo uerius, VigilantiuI.
sa. Lib. q. Instit. cap. IO. negat
EccIesiam habere potestatein ferendi leges , quae Ohiligent in conscientia. R. Quia Ecclesia,ab ipsomet Christo
facultatem accepit condendi leges, quae obligent in conscientia; nauata Christus Luc. in. Apostolos, eorum
que in Ecclesiastico regimine successores sic alloquius est: GI vcraui , me audit,in qui mori eruit, me semuit . Apostolus i. ad Thessalonic. q. asserit se non ex surrepta sibi temere, sed accepta divinitus potestate,leges praescripsisse. Scribit enim: Pu straecepta dederim vobis per Dominum Vesum. Eamdem potestatem ipse Christus comprobavit, hisce verbis Apostolos alloquens Matili. i S. SI autem clesiam non audierit: si tibi sicut eunteus, ct publicanus . Declaravit insuper Christus, se ratum habiturum in caelis, quidquid Apost ii in terra acturi essent: In cum ueri gaveritis super ferram, erunt ligata γ in caris , edi quaecum qu οἰ- venti uper terram, erunt stata θ
Ss. Lib. . cap. 32. Cassibat usa Sacerdotum, legem tyrannicam vOcat . R. Equum enim est, ut qui constituitur minister,& disposator mysteriorum Dei ,st saninus corpore , &spiritu:sollicitus sit quae Domini sunt, quomodo placeat Deo: non quae sunt mundi , & quomodo placeat uxori .
Perperam igitur sentit Calvinus,ase. rendo esse tyrannicam legem hanc, quam tot cordati viri ; tam pie, religioseque colunt. Vide verbo Carlosa diuI . Sq. Verba, quibus Sacramentum conficitur, concionatoria solum, non consecrativa esse contendit, idest , ad instructionem populi, non ad materiae consecrationem proserenda esse ; licet ea necessaria ad Sacramenti consectionem videatur admittere . IR. Ei quidem ostendendo verba , ex
institutionc Ctristi prolata in consecti
203쪽
ctione Sacramenti, non esse conci
natoria, sed consecratoria ; nam Paulus Apostolus prima Corinth. ait :Non misit me Dominus baptizare, sed euangelizare : diversia ergo munia siunt concionari, & Sacramenta
conficere: quod si diversa sunt; certe lnon pertinent concionatoria verbL,
ad substantia Sacramelorum;& aliud est conc tonari, aliud est cosecrare. Dei inde cum Dominus , Marei ultimo' misit Apostolos, primum praNepit, ut docerent: ἴc postea ut baptizarent in nomine Patris, 3c Filii,& Spiritus sancti; ergo verba haec, tuae sunt lserma Baptitai,non pertinent ad do- lctrinam ; sed post doctrinam pertinent dumtaxat ad consecrationem. Satis haec,non enim desunt aliae rati nes a Theologis adduct. e. 13. In Antidoto Cone. Trident. negat necessariatia esse inientionem ministri ad consciendum Sacranae tum . R.Nam hoc posito sequeretur, quod sacerdos,etiam ipso inicio, posisset consecrare . Supponamus enim sacerdotem animi gratia leg re euangelium, ubi continentur verba consecrationis, s quis, sacerdote iii- scio, apponeret panem inmensa, tunilegit verba consecrationis, dicendum seret in illo casu panem esse consecratum, si non requireretur intentio: ibi enim esset materia praesens, ibi verba consecratoria prolata a sacerdote , ergo dicendum seret sacerdotem , etiam ipsio inscio, poste Sacramentum conficere,si verum esset non
requiri intentionem ministri ad con ficiendum Sacramentum . Nec valet
obiectio de baptizatis ab Albanaso puero, tuos Patriarcha Alexandrinus censuit bene baptiχatos ; nam pueri Athanasius, sicut de saeto interrogal tus respondit , in illa actione , licet saeta per obtestationem , intendebat sacere, quod facit Ecclesia . Observandum autem in prienenti quaestione non disputari quaenam requiratur intentio; scilicet an illa quae appella- ltur externa su isticiat, an non; hoc enim Scholasticis relinquimus discu- lliendum.
36. Lib. . Instit. cap. Iq. negat lSacramenta conferre gratiam ex ope- ire Operato , sed Qtum vult excitare llidem, sicut facit praedicatio verbi. lR. Marci ultimo : Lui erediderit, baptizatus fueri vivus erit; ex quibus verbis constat, quod statim post baptisinum sequitur justificatio nem- ipe Aureus eris: & non interponitur lalia causa excitans: ergo Sacramenta
immediate justificant ; ergo imme- ldiate conserunt gratiam . Tum quia lsi Sacramenta se haberynt solum tan-
quam concio , ad excitandam fidem , t superfluum ei set baptizare insantem, qui concionem non intelligit , nec lpossct conssequenter excitari media lconcione ad fidem . Tum quia ipsi
haeretici infantem receter natum, baptiZatum, & mortuum; credunt esse in statu salutis; sed hoe esse non potest a fide excitata per Sacramentum, tanquana per concionem ; cum insans reccnter natus , sit incapax intelligendi concion ira, & ab hac excitari; ergo aliis insantis debet reponi in emcacia Sacramenti, quta consertabselute gratiam . 37. In Antidoto Conc. Trident. in Can. 9. characterem Sacramentalem habet tanquam figmentum. R. ad Ephes. I. In ρνο credentes signati sis ad Corinth. I. Unxit nos Deus, o F-gnavit nor . Tum quia Bapti sinus, etiam per haereticos,non potest it rari, quia semper naanet ejus esiectus, qui non alius esse potest,nisi quantum ad characterem spectat; ergo Sacramenta , quorum semper manent effectus, dici debet, quod desecto imprimant characterem indelebilem ;semel enim, ac quis est ordinatus, semper manet in tali ordine succepto coniti tu ius . . l57. I.ib. Instit. cap. 18. Qium admittit tria Sacramenta , Baptiomum, Camam,& Ordinem. R. Nam ratio, propter quam negat septem Sacramenta lisc est,quia in Scripturis non habetur expressa mentio de numero septennario, sed argumentum
etiam retorquetur contra haereticos,
qui duo , vel tria tantum admittunt l
204쪽
l Sacramenta ; nam neque in Scriptu- li ris habetur ex prella mentio de bina- ll rio, vel ternario nun ero; Certum
aut ira est Ecclesiam universa leti semper recepisse numCrum s ptennarium Sacramentorum,de quibus olu- lnibus separatim constat in Scripturis lmentionem seri . Unanimis etiam lurget Sanctorum Patrum consensus: l
i & quidem de Baptis no fit mentio l
Matth. ultimo , de Confirmatione a Joan. a ., de Eucharistia Luc. 22. II., de Poenitentia Marc. t. Iq. Joan. 2 O. 22., de Extrema unctione Marci i6.
I. Iq.aa. , di Matrimonio ad Eph. 3. Adeo certus est hic septennarius numerus , ut de ipsi, expresse nunquam mentionem socerit Ecclesia in Conciliis congregata, nisi cum verit Diem hanc, a tomerario Novatorum ausu impugnatam audivit. Videra verbo Bi aeramentales.ss. Fidem nostram solis Scripturis , non vero Apostolicis traditionibus niti asserit : in Antidoto Conc. Trident. ad sess. q. R. Ex Concit. Nicaeno, in quo standum esse traditionibus asseritur , Et anathema dicitur non accipientibus traditiones Ecclesiae, sive scriptis, sive confiuc-tudine valentes. Tum quia nonnisi per traditiones Apostolicas scimus Euangelistas scripsisse, praecipiente Domino, Euangelium ; ergo standum est traditionibus Apostolicis, quibus abrogatis , consequeretur etiam abrogari Euangelium. Quod autem traditionibus Apostolicis teneamur obedire,non minus quana verbo Dei scripio , ex eo satis patet, quod apud omnes legales, consuetudo laudabiliter recepta, habeat vim legis; tenemur Obedire legibus, cr- go Se traditionibus. Vide verbo Biblistae. Brentim. 6o. Assignat tantum duas poenitentiς partes,nelnpe mortificatione, & vivificationem, sed longe alio seni su a Luthero : nempe per mortifical tionem , non intelligit terrores in-l ciuisos, sed mortificationem vitiorum,l. sve abnegationem sui, & spoliatio- l
nem totius veteris hominis; per vivit scationem vero, non intelligit sidein, ll vel fiduciam ex Euangelio, aut abs l lutione conceptam, ut I. ut berans sed lpium hcne vivendi studium , atq; ait sectum ad bona opera, quae dicit esset non partem , sed fiuctus poenitentiae.
Rep. nam vel confundit Calvinus pq nitentiam cum iustificatione; vel posteriorem ipsa ustificatione eam esse contendit; dicit enim poenitentiam
esse fructum fidei iustificantis, S perni tificationem, & viviscationem, intelligit resignationem vitiosarum
affectionum , & pium studium bene
operandi, quae in reconciliatione ii choantur, ac deinde tota vita perficiuntur. Sed Scripturae Divinae, docent poenitentiam, viam csse ad jullificationem , & proinde priorem esse justificatione,ut constat Actorum II.
Hierem. 8. quod si poenitentia via est ad remistionem peccatorum, & prior justiis catione, multo majori ratione mortificationem illam,& vivificationem prςcedet, quae in Calvinistarum opinione , fructus est ii dei justificantis, & justificationem ipsam consequitur,qua re Lutherani,& Calvinistae in
extremas abeunt partes, & sicut cr-rant Lutherani, quia poenitentiam in his motibus constituum,qui , cram poenitentiam antecedunt, ita quoq; errant Calvinistae , qui eam in bis actionibus ponunt, quae veram poeni
tentiam consequuntur; contra quos omnes stat Catholica veritas, in Concilio Tridentino declarata sessi l .
CALVINisTAE CAυs Axii Dicti etiam Concistoriales , inter Sacramentarios novos reponuntur. Urtum habuerunt anno i 37 a. 1 lyctro Cami peniario,& plus annis, quam harolit grassari csperunt,ticci non modishqretici, sed Atheistae sint nuncupandi,
imo R Barbari, quatenus redima homines,sed Deum despiciunt. Puni flabella, non minus quzm crudelia gesserunt in Gallia anno I 372. & I utetiae Bait avorum anno II 79. ccas ira
Christianos, quorum sanguine ting
205쪽
criscium arbitrabantur; quapropter cum quibusque Catholicis,non minuse:sent terrori, quam prout poterant exterminio, merito de illis a quodam scriptum est, fui Causarios novit, furias Infernales novit. Haec sunt Calvinianae limesis germina, ut a fructibus, qualis fuerit arbor, cognosci possit 1 sensato lectore. De his agit Gra-
tum fuit Ι.od civicus Alemani Italus, anno II66. non recipiunt doctrinam Calvini circa Eucharistiam, negant siquidem Eucharistia in dari per Gdem, ut vult Calvinus. Negant insuper in Eucharistia esse verum corpus Crisii,3e prout costat ex thetibus I .ugduni promulgatis a Claudio Sanctio. Afferunt corpus Christi dari quodam modo incomprehensibili . R. Quia modus ille incomprehensibilis, ita ab iis ponitur, ut excludendo sensum Ecclesiae, vere negent, dari in Eucharistia verum corpus Christi, quod de facto realiter esse in Eucha- .ristia, probatum est contra Terengarium;Caeterum admissa reali existentia, circa qua in debemus captivare intellectum nostrum in obsequium
fidei, neque nos Catholici a Lerimust posse comprehendi modum existendi corporis Christi in Eucharistia ; ex
quo patet quatenus non absolute,per praeci tam propositionem reprobentur Calvinomastigae, sed quia praesata propositione abutuntur, ad negant dana veritatem Catholicam. CAL viso P AmsTAE. Vide Anglicastiniani, sive Ampuritani. De his omnibus sectis quae Calvini nomen praeseserunt mentionem sal cit Spondanus agens de Calvino , 8ede sectis ab eo propagatis ; sed &alias scisiones edidit Calvinianaia, haeresis, de quibus sub proprio nomine agetur. CALvi NisTAE Lia ERI prodierunt anno i 37o. Novis Sacramenta
rijs ad stipulantur , ideo liberi nuncupantur , quia mediant inter Calvini has concistoriales , & Calvinistas paciscos, cum istis caedes abhorrent, prout imperatas a concistorialibus, quia prout tales, impias reputant; trenuunt ii quidem parere concistorialibus. Caeterum etiam licitas cedes credunt, imo inserunt, dummodo 1 Concistorialibus non imperentur. 'CAL vivis TAE PAciri Ci . Inter vi. novos Sacramentarios reponuntur tetiam a Gravina, At ex Relio, tales
dicuntur illi, qui dogmata Calvini sectantur,sed omnia illa detestantur, quibus publica pax turbari potest; λ-llent appellari etiam Iacobini, & ali-l
quando nesci, insurrexerunt circa lannum I 37o. Ex Gravina . t CAMERON Us . Joannes natus XVII.
Glastocuvii in Scotia, vixit currente seculo i7. tam in Patria,quam in pluribus Galliae civitatibus, more Protestantium Theologiam docuit; sed eum Calvini sententia circa gratiam, liberum arbitrium, & pra destinati nem ipsi non arrideret, novum syilem a circa gratiam invenit, & docuit opinionem , quae Arminianorum sententiae consentanea rite videtur . Varia eius opera Leodii anno 16aa. impressa suerunt; sicut &Genevae anno 16ῖ2. aliae ejusdem elucubra tiones typis mandatae apparuerunt. CAMERio MENfEs Presbyteriani, XVII. in Scotia , scissione ad invicem facta, lin duas se diviserunt cohortes, quarum una ab Archiboldo Camerone nomen sortita, qui publicae conscien- ltiae libertatem praedicabat, a Carolo
Secundo Rege concessam . Contendebxnt aliqui Regem jure suo uti,
eum suis subditis libertatem con- scientiae concedebat . Negabant e lconverso alii, Regem hanc habere liacultatem . Plures hac de re ficti tinter Presbyteria nos ministros disi putationes,sed nihil conclusum. Crescente itaque rebellione Cameroniensum, iide in contra R gem arma susceperunt. Interim ad regnum asisiimpto Guillelmo III. eius nutibustam quoad leges civiles,quam Ecclesiasticas se submiserunt Canrerionenses ; & suppressa est, quae fuerat excitata rebellio. Ex Diction. Anglic.
206쪽
l tione Germanus, patria Iuliacensis , t suit biennio Nitembergς Lutherit discipulus, renovavit antiquas hae r ses Sabellii, Arij,R Maccdonij. Cliviqi in carcere detentus, sit uin illinc prophetavit egrcstum , sed pseud pro. pheta inventus est. Publice docuit itembergae, Filium , & Spiritum, li sanctum unam esse cum Patre per -l nam. R. Uerbo Nammiui; contra j quos ostensum cst dari mystorium Ss.l Trinitatis. A Campano originem ha -l buerunt Campanislae, qui a nonnullis, Antiluthcrani vocantur , quia quamvis distipuli essent Lullaeri, propugnabant tamen aliquos errores a Luthero impugnatos. i. Verba consecrationis: Hoe es Corpus meum, sic interpretabatur. Hie panis es creatura corporalis a me ereata , stropter, meum ecr Iapselu. R. Quia cum omnis creatura corporalis sit a Deo creata, non miniis de pane, quam de quacumque alia creatura potuisset in tensii Campani Christus dicere: Hoe es Corpus meum ; ita ut nulla stina rei immutatione, sed Qta appellatione extrinseca,Omnis res pollet dici Corpus Chri sti, sive coelum si, sive terra, lapis, ignis, bestia &c. & jam non fuisset institutio nova Sacramenti Euchari stici, a Christo facta. Prorsus ridicula salui hominis excogitatio; & quae vel l impugnetur indigna. Constat in Eucharistia esse verum Corpus Christi ex supra dictis contra Calvinum;
apage ergo nugas Campani. CAMPATEs . Vocantur etiam, Montenses; insurrexerunt circa annum 32 I. Fuit haec secta a Donatistis propagata; gloriabantur Qtian apud ipsos esse veram Ecclesam. i. Baptiχabat Catholicos ad ipsos confugientes. R. verbo An aha tisic. a. Dicebant in Ecclesia bonos solum; non vero bonos, & malos comi tineri. R. Verbo furitani.' 3. Omnes qui mortem ultroneu
subeunt, lixe ab alijs inflictam , si vel etiam sibi ipsis infligant, dicebant
tanquam Mart Tres esse habendos.l R. verbo Circumcelliones. CAMPENfEs . De quibus agit D. Hieronymus Ep. 37. ad Damasium circa medium seculi quarti, erant Arianis multum astines. Tres siubstantias, & tres essentias diversas admittebant in tribus
Divinis persbnis, & quia tres perstanas Divinas, etiam tres hyposta sCatholice dicimus , volebant cum
Ecelesia Catholica communicare , aequivocatione nominis tutantes em trorem,ipsi siquidena nomen hypostasis ad essentias diversas, non ad divers- ltatem persisnarum signiscandam ex torquebant . R. Quia admissis pluribus estent ijs in Divinis, necessario
plures Deos admittendos fore constat. Insuper ex his quae di ta sunt ad ostendendam Divinitatem, & consubstantialitatem Verbi cum Patro,&Spiritus sincti, cum Patre, & Filio, constat non posse admitti tres si ib- stantias diversas in Divinis. Vide hac de re, quae dicta sunt contra Arium, Accacianos, Anomeos, ct Atronos. Caetcriim nomen hypostasis quamvis
a Graecis pro substantia accipi possit, tamen non significare essentiam, sive siam, sed persenam, latu probant Theologi.
mesticorum Theodosj Junioris Imperatoris, a quo missus fuerat ad Synodum Ephetinam, ut tranquillitatem curaret, sed fautor Nestorii ibi. dem factus, omnia egit adversus O thodoxos, saliisq; relationibus Imperatorem decipere studuit; cujus stat de detecta ab Imperatore , exau choratur Ex Bar. CANTOPAsDITAE , sue ut aliis placet Caucobabilitae secta suetunt Severiani,quia Severi haeresis in plu-rcs factiones divise , genuit Angei Ias, Damianisar, Tetradius, 'Fere tar, Paulitas, sicut & Cautuabitas; serie se dicti, ab eorum alit hore, sicut Damianistae a Damiano, Tetraditae a Tetradto, k scde csteris sent inuncupati. Sed probabilius est se dictos , a quodam loco cui nomen lGutolch, ubi debacchabantur seculo quinio. Ex Niceph. .
207쪽
Prater Severi errores abominabantur Epistopos, illisque subesserenuebant. R. verbo 'Tegu etr I, ubi
Ecclesiae p raeceptis Christianos debere parere ostendinius, & verbo ntidi boripae , ubi probavimus habere Episcopos jurisdietionem in JEcesesa.
CApE'. Anno 1 29. in Gallia, in dioecesi Xantonensi, denuntiatus suit apud Episcopum Parochus quidam , φὰ agnomine, in accadentia Burdi-ῆalensi doctor, quod circa gratiam , ialsam promulgaret doctrinam,quam Scripturg testimoniis, perperam acceptis , sustinere conabatur ; sed a Theologis, & iudicibus, erroris comvictus, promitii resipiscentiain: Vix dimissus,iterum in suos errores labitur ; iterumque captus, scripta sua , igni subjecit: denuo ergo dimissus, statim jam tertio ad vomitum redit suae haereticalis doctrinae, quam maj ri ni siti, e suggestu persuadere studuit in sua paraecia; quapropter tertio iterum captus, carceri suit mancipatus:
Ex hi sereticiFrauesta Van-gans. I. Docebat aequalem tam justis, quam peccatoribus tribui a Deo gratiam . Rep. nana licet Deus nemini deneget gratiam suisicientem, dat tamen pro suo beneplacito, uni prae alio gratiam ampliorem; gratia enim gratis a Deo datur,&quod gratis datur , potest a donatore copiosios uni prae alio erogari, absq; eo quod pol stin recipientibus habere locum juxta quaerimonia: quod aperte indicat parabola operariorum, de qua in Euangelio . Certe ampliorem gratiam ha-l buisse D.Joannem Baptistant, qui fuiti sanetificatus in utero, quam S. Latronem, qui in instanti suae mortis adi Deum conversus est,nemo sans mentis negaverit. Quod si aequalis gratia daretur viatoribus, tim justis, quam peccatoribus, omnes pari fervore deberent in o .servantia mandatorum Dei festinare: videmus autem diverses in legis Divinae observantia progressius, juxta majorem, vcI minO- rem gratiam, a Deo datam: superfluum autem esset Deum orare pro augmento gratiae , ii aequalem gra- tirmDeus omnibus largiretur. Verunt
quidem est, quod ei,qui Divinae gra- ltis cooperatur, Deus gratiam in pertitur amplioreny quare qui desiderat saugmentum gratiae , debet Divinae gratiae cooperari. 2. Docebat Deum, vel in hac vita, videri ab hominibus , licet minus l
CApiro iiiit Donatista , Jc unal IV. cum collegis suis, petiit a Constan- liino Judices pro causa Ecclesiastica lcomponenda, in Africa exorta, quem Iideo pius Imperator redarguit, di- lcens: Intis d me In seculo judicium, eum ego irae cir sit judiciam exs dum , significans hac responsione, causas Eccletiasticet non a l)rincipibus secularibus,sed ab Episicopis,maxime a Christi Vicario excutiendas. CApi To , alio nomine dictus XVI. Volsansus fabricius, Germanus, in Alsalia naius anno Iq78. proscission e medicus, etiam Theologiae studuit; postin lim lingua Caldaicae . Apud Buccerum, & A colanrpadium diversatus, cum iisdem amicitiam iniit , o-rumque dinotrinae adhaesit, dueta in uxorem AEcolampadii Vidua, postmoduni alia muliere nomine Agurae, quae litteris instructa, quandoctimque lvir ejus aliquo impedimento erat ldetentus, ejus partes cones nando
CAPuci ATi sic dicti sunt quidam
haeretici in Anglia , Riclephianr l
haeresis sectatorcs , qui ad elevationem Corporis Christi caput ron de- llegebant. R. verbo Beguardi, ubi lostendimus Eucharistiana e: se admirandam . Apostasiam Petri Ahali,
qui ab Ordine Regulari aufugerat, defendebant. Hic enim factus Apo- stata, in Anglia apud hos liaeret icos lassylum quaesierat. 2. Dicebant tantum inesse cui- lque simplici Sacerdoti aut horitatis,l quantum ipsna et Pontisci Romano , hunc l; errorem ad potestatem Urdi- lnis extendentes , excludebant Episcopos; ideoque ipsi ordinabant Pre. l
208쪽
isbyteros, qui Sacramenta omnia
' ministrabant. R. verbo Armeni ubi
ostendimus Papam esse totius Ecclesiae primatem. Tu quia si omnes Pr -sbyteri haberent eandem authori tatem, quam habet Papa, aut Episcopus, Christifideles deberent subdi lomnibus Presbyteris . Tum quia, squantum ad potestatem ordini con-st,t Christum illam Apostolis contulisse, quos Episcopos constituit: ideoque , non nisi legitimi eorum successores, illam habent. Tum quia
Episcopus quoad jurisdictionem , est
supra Presbyterum , ut ostensium est contra e cranos ergM &c. Vide ver
CARsEAs Manichςisinum revocare studuit , dc Manichaeorum caput se constituit: quanta flagitia perpetrarit,resert Baronius anno 812. CAROius fuit unus ex illis Lu-
theranis, qui specialiter a factione Lutherana delegati fuerunt disputatationi Normatiens , habite inter Lutheranos, & Catholicos.
in oppido Carlostat Franciae Orientalis , a quo & nomen accepit, Archidiaconusmitembergensis electus, ab eodem Luthero, lauream doctoratus accepit; necnon suscepit Lutheri propositiones propugnandas ὁquare una cum Luthero Lipsae contra Echium insignem doctorem Orthodoxum , nascentis Lutheranismi strenuum impugnatorem disputavit.
Interim, cum in taberna , una cum
Luthero luderet, & Lutherus flori mIm aureum amisisset, hinc iacta est
inter utrumque contentio , qua nun
quam sedata, usque ad ultimum spiritum tanquam insensissimi hostes
vixerunt, quE invicem exagitarunt;
quapropter Carlostadius aliqua Lu- theranae doctrinae principia contra tiis sensibus coepit impugnare & cum, mitembergae, absente Luthero , pu- I blice suos promeret peculiares errD-l res , tumultus excitavit , ad quosi componendos, sc sedandos , stxtimisi Lutherus reversus est mitember-l gam , ubi Carlostadius persuaciebat 'Tistudiosis, ut Philosophiam, & omno scientias abiicerent, dicens fas non esse Christianis hominibus, litteris
deditam actitare vitam, sed ab omnibus faciendum, quod in Genes scriptum est. In sudore vultus ini τνω- tris sane tuo. Quod ut proprio doc rei exemplo, ex Archidiacono iactus lest agricola, in rure silcmbergens. lLibrum ediderat de conjugio Sacπ- ldotum, & de votis Monasticis rescindendis; iuxta quam doctrinam ux
rem duxerat; sed cum inscio Luthero qui neminem patiebatur propter superbiae libidinem sine suo consensu docere in materia fidei suam pro- lmeret doctrinam, sectum est inter lutrumque novum dissidium; quare lmultum a Luthero suit Carlostadius
exagitatus , & in extremam Poenae miseriam I ut heri persecutione redactus, cunctis sectus ludibrium, donec ab omnibus se contemni videns, ad Helvetios transit, a quibus benigne exceptus, iterum Tiguri doctor apparuit, ubi eum diu vixisset, tandem Basileae ad munus conci natoris evectus, in ipsa concione anno lJqῖ. viso spectro terribili, intimo terrore exagitatus, post triduum moritur, &ab eodem spectro post mortem raptum fuisse asseritur . Primus suit Carlostadius ex Germanis Sacerdotibus, qui publice,& soleaeniter ux rem duxerit, & tanta fuit Carlostadii discipulorum audacia, di impie
tas, ut orationes in Missa concinendas composuerint, commendantes in
illis Carlostadii matrimonium. I. Docebat scientias esse abjiciendas , excepto studio Bibliorum. R. verbo Billisae . I. Imagines sacras a templo dejecit . R. verbo Donoriosae.
Eucharistiam profano ritu manibus tractadi,&absque primissi confessione sumedi. R. Quoad primum exemplo Scripturae, ubi legimus improvia morte correptos illos, qui arcam sederis manibus tangere ausi sunt, lcum non essent ex ministerioSacerdω ltali, quanto magis abstinere debent lY ae laici
209쪽
laici 1 pertractanda profanis manibus
Eucharistia, in qtia non virga , non manni, sicut in arca , sed corpus sacratisti .num Christi realiter continetur: ex quo a sortiori deducitur, neminem debere, absque prςmissa consessone, Eucharistiam recipere, monente Apostolo: Iui induuὰ mandu- est, judiciumsibi manducat. Esim carnium diebus ab Ecclesia prohibitis permittebat. Re pr. Quia Eccletia habet auctoritatem constituendi leges, quibus Christiani tenentur parere , ut alibi probatum est ; ergo li determinatis diebus Ecelelia prohibet e sium carnium , non
potest his diebus permitti . Quod
Ecclesia habeat auctoritatem conis dendi leges, constat ex auctoritate
data a Christo D. Petro, ligandi, at que solvendi . Tum quia quisquis
habet supreinum regimen in Republica , potest condere leges, quas iudicat opportunas ad bonum regimen Reipublicae; ergo cum Ponti sex habeat sepronum regimen in Ecclesia potest &c.Quod autem Christiani tenentur parere legibus,asserit D. Paulus , dum nos monet obedire Superioribus ; suadent insuper ea, quae dicta sunt contra Albanenses de legi. hus; contra Acestbacis de obedientia praestanda Episcopis. Demum in lege veteri Iudaei abstinebant a certisci bis vetitis a lege , ergo etiam in nova debent Christiani a cibis vetitis, di bus ab Ecclesia prascriptis abstinere.
s. Sacerdotibus licitum esse uxorem ducere, agerebat. R. ex Concilio Neocefariensi celebrato sub Sit vestro Papa , ex Tridentino sess. q.
Can. s. Iustissime quidem , & congruentissime lex ista inducta est; quia
matrimonium est impedimento muneri Sacerdotali: multum enim impedit orationem sacerdotio fungenti necessariam; uxorati siquidem implicantur in negotiis secularibus,debent habere anxietatem sustinendi semiliam; unde cor eorum dividendum est, & cogitare teneptur, quomodo placeant uxori, juxta doctrinam Apostoli. Tum quia si Sacerdotes esse nil uxorati aspernarentur a laicis, qui ι potissimisi ratione continentiae ser-
vatae a Sacerdotibus, illis deserunt ire verentiam. Tum quia Ecclesia no- lvae legis, quae est persectior synago- lga , debet etiam habere Sacerdotes lpersectiores, qui quantum possimi, lsummum Sacerdotem, scilicet Christum, impollutum, sanetum imitentur . Tum demum Sacerdotes in veteri lege, qui erant uxorati, quando debebant sacrificium offerre, abstine- 'bant a consortio cum uxore; ergo Sacerdotes novae legis, qui quotidie acrificium offerunt,uel quos impediri,
ne quotidie offerant, non decet, nullam debent habere uxorem . Nec valet objicere exemplum aliquorum
Apostolorum, & Episcoporum , qui
uxores habuerunt ; nam nulli bi legitur, quod qui erant ordinati Saeerd les uxorem duxerint , licet fuerint aliqui, qui duxerint eam antequam ellent initiati sacerdotio; convenien tius aute decrevit sacra disciplina,ut neque uxorati ad sacerdotium asce derent, ob rationes supra insinuatas;
Cs libatus obse i vani iii,etiam ab ipso lEcclesiae exordio , inter sic ros Alia- tris ministros laudabiliter fuisse intro-lducta,cnixe ostendunt varii auctores. lEx ill is aut fi verbis Apostoli l .ad Tim. cap. 3. Oportex Discopum esse urius uxoris virum, insertur quidem, quod bigami ordinari non possunt, non autem inserendum est, ut volunt haeret iei,quod qui debent ordinari Sacerdotes , debeant uxorem ducere : Et ubi Apostolus ad Corinth. I. cap. 7. vult, quod propter fornicationem
unusquisque uxorem habeat, non loquitur de Sacerdotibus,sed de laicis, qui non possunt contineri ; idem intendit per illa verba ad Corinth. l. cap. 7. Meltas es nubere, quam uri. Caeterum se ut plures laici media Divinae gratia: at silentia, pollunt comi- lneri , hoe 1 sertiori debent praestare
Sacerdotes, quibus Deus subministrat ad hoc essicaciora suae gratiae auxilia. 6. Vota Monastica improbabat. R. verbo Confesso Augst una .
210쪽
rii, circa existentiam corporis Christi in Eucharistia . R. verbo B ren
S. Haec verba : Hoe est cor imeum sς exponebat : Hoe corpus meum, quod hic assidet mensae. R. ex verbis D. Pauli i. ad Corinth. deinde ex ipsis verbis statim subsequeni iubus, nempe: Hoc facite is meum cominem rationem , nam si priora verba essent intelligenda in sensu Carlost 1- dii, & non in sensit, in quo accipiuntur ab Ecclesia, sequeretur, quod ad faciendam Christi commemorationem, sufficeret assidere mensae ; sedi Christus non praecepit assidere mensae in sui commemorationem , sed conficere corpus suum; ergo illa verba: Noe es corpus meum non significant, hoc corpus, quod assidet mensae ; sed hoc corpus , quod habeo prae manibus sub speciebus panis, est cor pus meum I Quo posito bene intelligitur, quomodo Christus statim per subsequentia verba, praeceperit Sacerdotibus idem facere in sui commemorationem . Tum quia si Christus intellexisset loqui de suo corporo, pro ut assidebat mensς,superfluum erat, quod diceret r Hre es corpus meum , jam enim sciebant, ex videbant Apostoli, quod Christus in corpore assidebat mensae . Dixit ergo Hoc es cor ur meum, quia loquebatur de mysterio sacrosancto , & inaudito ab Apostolis, Euch aristiae quos, ut clare doceret in re tanti momen ti, non ampli hs Iocutus est in parab iis, sed aperte prosessus est,quod panis Eucharisticus vere erat corpus suum . Unde & carnem suam appellavit vere cibum, Ac sanguinem suum vere potum. Joan.6. CAROLus MoLissus ParisienssJurisconsultus , mulium se invexit contra Concilium Tridῆtinum Quod
Calvinistae sectae adhaeserit, ex eius seriptis videtur facile colligi; di eum Germaniam peragrasset, potiust se Confessionis ana,quam Calvini stami comprobasse refertur . Si vera sunt, quae de eodem seripsit Massonus ini suo elogio:Carolus Molineus in mo
tis articulo resipuit, & orthodoxus dccessit, advocatis ad se viris Religioss, & sacta peccatorum suorum
DPomologcs. Errores qui aer attribuuntur iant sequentes i. Christum non habuisse oninein scientiam asseruit. R. verbo Agnoetc. a. Dixit Christum nascentem aperuisse Virginis uterum. R. ex sacra Scriptura,quq Mariam,Virginem appellat, non modo in conceptione ,
sed etiam in partu . Dicit enim Isaias Ecce Virgo eones et, pariet Ilium; ergo si Virgo pariet; Christus nascendo non aperuit Virginis uterum. Huc
refertur , quod legitur Eetechielis
cap. qq. vers. 2. Porta bine non ast rietur, quem textum interpretantur
omnes Expositores sacri de integritate Mariae in partu. Fateri semper debemus ineffabilem nobis veritatem istam: illiusque altitudinem credere nostrum est ; non vero comprehendere . Siquidem quomodo corpus, non penetratione, sed vera nativitate e clauso utero exiverit, ille solus comprehendit, qui fecit. Hinc Beata Maria catholice appellatur, fide silium docente, semper Virgo, quam praerogativam non haberet, s non suisset etiam Virgo in partu e violatur enim integritas in aliis virginibus , non modo per conceptionem ,
sed per partum ; sed integritas Vi
ginis Mariae est inviolata , quemadmodum canit Ecclesia ; quae praeterea veritatem hanc in pluribus Conciliis confirmavit , maxime in Lateranensi sub Martino V. Cata. 3. Nec valet dicere , quod Maria post partum adivit templum ut purificare- furinam hoc fecit, ut servaret legem, sicut Christus lichi non haberet opus circumcisione; voluit tamen circumci di. Non igitur purgatio Mari ae facta est,quia opus haberet, sed ad servan. dam legem; ne s secus fecissct, scandalo seret aliis; qui non noverant tantum inysterium. Vide verbo Ada
3. Docuit errare Doctores Ort doxos, dum extollunt merita Incarnationis, & Nativitatis Christi, quae