장음표시 사용
211쪽
nihil nobis proiici se asserebat, sed solana dumtaxat ejus mortem nobis prositisse,ad expianda peccata nostra, 3: ad aerernam vitam obtinendam R.Nim certum est,mata Christus per opera sua nobis promeruit redemptionem, & quod ejus opera erant,ratione unionis hypostaticae, infinite Deo aceepta; ergo per opera , quae fecit ante mortem, nobis promeruit. Caeterum dicendum foret nobis in illem sui se circumcisionem , & alial tormenta,quae Christus pro nobis p ii dignatus est ante mortem; sed hoc non,quia Chi illus toto tempore vitaesuroperatus est nostram redemptionem , propter quam venerat. Esto Iliadoptis nostrae reilcmptionis, int mortis sacrificio consumaverit; ait i men Christus,etia antequam mortem
subiret , vere operabatur nostram
redemptionem , ergo ejus opera iam nobis proderant; Tum quia certum est quod Christus propter hoc est natus , circunicisus, & passus, propter quod est mortuus , sed mortuus est
propter nostram redemptionem, e
go etiam propter eandem est natus, circumcisus, & passus; ergo non Q lum nobis promeruit in morte, sed etiam in nativitate, atque in circumineisone, & in passione . Tum quia Christus non est passus, dc mortuus propter se, sed propter nos; ergo sicut quia mortuus est propter nos,nobis promeruit in morte , etiam quia natus est propter nos, nobis promeruit in nativitate; quod idem dicere juvat de incarnatione, circumcisione& aliis operibus Christi, quae omnia Christus secit propter nostram salit.
4. Asseruit Petrum Romae nunquam fuisse . R. Testimonio Sybillat, quae longe ante praedixerat Pi atorem suturum, qui Romam subiiceret.
Citatur hic prophetia Sybilip s Francisco Petrarca lib. i. de otio Religiosorum.A Bernardino Senensi par. 6. serm. i. de festo Mariae. Ab Ant nino in Chronicis par. i. tit. 3. R. Te.stimonio Lini, Petri successoris, de passione Petri disserentis, his verbis:
Ut Petrus voluit egredi portam civitatis Romae, vidit sibi Christum
currere, & adorans eum ait: Domine
quo vadisi respondit Christus: Vο- lma n venio iterum eruci figi. Hujus ltacti veritas comprobatur monumento marmoreo, quod hodie adhuc videtur in Ecclesia Sancti Sebastiani extra muros, in quo Christus, ut supra, alloquens Petrum , pedum suo- lrum Lacra vestigia impressit . R. Ex Sepistola, quam ipse Petrus Romae stripsit, ubi Romam qnigmatice Babylonem vocat. Quod Petrus Ronassuerit, testantur ejus memoriae, quae ibi extant; ejus reliquiae, de quarum translatione nullita fit mentio . Sed si Petrus alibi mortuus esset, utique fieret mentio alicubi de translatione ejus reliquiarum; scut stimus, quando aliorum Apostolorum reliquiae
Romam suerunt translatae . Nec valet dicere, quod ex epistoIa ad Galatas a. colligitur factam fuisse conventionem inter Petrum, & Paulum , ut ille praedicaret Iud sis,hic vero Gen illibus ; ergo solum Paulum Romana venisse; nam non obstante hac conventione , poterant ubique praedicare, sicut de susto scimus Paulum
etiam Judaeis praedicasse non selum Gentilibus; ita etiam Petrus, licet praedicaverit primo Iudaeis, deinde Gentilibus, & licet Paulus in epistolis,quas scripsi ab urbe Roma ad Galatas,& ad Ephes nullam iaciat memtionem de Petro ; sicut quod Lucas in actibus Apostolorum , quae Romae scripsit, non asserat Divum Petrum Romae fuisse , ratio est , quia Paulus scripsit praesitas epistolas, & Lucas
acta Apostolorum , tempore quo D. Petrus, pro bono regimine novellae Ecclesiae,ab urbe Roma discesserat,ut aliti se conserret ad vilitandas gentes de novo conversas ad sidem , ut eas erudiret, & eonfirmaret in suste-pto proposito. Demum temeritas e stnegare assertum, in quo sustinendo conveniunt omnes Scriptores, & Caresus Molineus primus sitisse videtur , qui coepit sentire contra hanc
212쪽
l tria filii Alexandrinus, Simonis Mai gi discipulus : passii dein haereticui
impugnavit, non veritatis gratia, sed ut haerelim Simonis, post Basilidem l sere sopitam, iterum excitaret: di-l istus ψx omnium laa reticorum, & fixi totius ii continentiae . Ivit Carpocrati filius, nomine Epiphanius,pateri nae impietatis laaeres , qui licet juvenis, in malitia tamen consumatus, septemdecim annorum decessit.In Caephalonia , unde ex matre, nomine Alexandra, erat oriundus, tumulatus, divinos ab haereticis obtinuit honores . Consiueverunt ejus discipuli posteri orem auris partem perserare, ut se ab aliis dignoscerentur: imaginibus Getiliu ra cultum impendentes, inter eas collocarunt Christi imaginem, quam dicebant a Pilato factam, unde merito Carpocratianos idolin latras esse dixeris . Nec ommittendum quod S. Irenaeus adeo horrenda de Carpocratianis se accepisse scribit, ut ad ea credenda, vix induci posset. Carpocratiani, etiam Agnostiei diei voluerunt . Reno Uarunt Adamitae Carpocratis impudicitias, cujus errores sunt sequentes , quos quaedani mulier ex Carpocratis sudia, sub Aniceto Papa , Romae propagam
esse natum , R ilum in hoc a caeteris hominibus differre , quod habuerit animam virtute insignem. R. Et quidem Christum opera Spiritus sancti in utero Mariae Uirginis incarnatum, docet symbolum Apostolorum, Nicaenium, & plura alia Concilia huic veritali subscripserunt. Sed aperte ex Scriptura confunditur Carpocras;
legimus cnim , quod cum )oseph
compererit Mariam concepisse, VO.l luit dimittere eam,& Angelus ei ad- stitit dieens: God in ea es, de S ritu flucto eos , adeo clarum cst hoc
Scripturae testimoniunt, ut maioris reprobationis non egeat Carpocratis blasphemia . Convincitur Cni In l ex omnibus etiam Scripturae locis
ex quibus Mariae Uirginit s manife
a. Omnia irreligiosa , munia impudica, licita csse asserebant Cari'
cratiani . Hinc est, quod dcaenam iconvenientes viri, & mulis res, imoto liun vine , turpiter commiscebantur . . Reprobatione non indiget iam turpis lsensus, quem nulla natio non dete- i
3. Dicebant Mundum non esse creatum a Deo, sed ab Angelis, unde volebant Deum esse creatore u r rum spiritualium , & Angelos rerum materialium . R. ver ruc rq risiensit. . Docebant trans nigrationem animarum , donec Onania vitiorum genera complevis lent. R. verbo ALbigenses. 3. Nullum eIse peccatum natura sita malum effingebant, sed peccatum omne in Qta opinione contistere. R. Quia a pluribus peccati. natura ipsa abhorret, ex quo salis conflat, dari aliquas actiones , quas esse malas, & execrandas lumen ipsum nati larat significat: cerium est, quod licet plura sint mala,quia prohibita,negatri tamen non potest, quod plura sunt prohibita, quia mala ; quis enim neget odium Dei csse Armaliter malum Z ergo falsum est nullum cise ,
peccatum natura sua malum. I umquia si peccatum in sola opinione
consisteret, ex sola opinione, omnis homo esset bonυς, vel malus, quod nemo cui insit rationis crepit culum,
certe audeat asserere. 6. Vetus ustamentum rejiciebant . R. vcrbo Albanenfra. 7. Negabant resurrectionem mortuorum . R. verbo Bogud uires . 8. Ncgabant insantes contrahere culpam originalem . R. verbo I eL- aiul . CARPONAs unus ex primariis
collegis A rii, prosessione Diaconus, qui ejusdem epidi dam ad Alexap-drum Episcopum Alexandrinum missam subscripst, in qua Arii impietas profitebatur; suit etiam Romam Legatus ad Iulium Pap1m ἡ
213쪽
Gregorio Ariano, Episcopo Alexan
CAssi Avus. Iulius,Valentini lis- retrarchae discipulus, conspiravit iii eamdein sententiam cum Tatiano, damnans nuptias. Princeps fuit har- resis Docitarum, qui docebant Christum corpus sumpsisse phantasticum . Scripsit librum de continentia , ut probaret Tatiani dogma : perperam interpretatus est Genesim, & ad roborandos suos errores , utebatur pseudo euangelio. Vide verbo Do
Montani exordio, eius assectae inter se dividi coeperunt,&unusquisque suo nomine sectam consedit . Sic Eschines sectam instituit , quae ex ejus nomine, superaddito verbo Greeo, Cata, dicta est citassehinem : qui erant ex hac secta, praner errorem Montani, peculiarem habebant blanphemiam. Dieebant Christum esse Filium,& Patrem. R. ex pluribus Scripturae loris, ubi Christus Patrem alloquitur, tamquam persisnam distinctam. Tum quia si Christus esset Filius, 3: Pater, esset generans,& genitus, quod impossibile est stante oppositione relativa. CATAE APTis Tae quas Baptiomum oppugnantes , iidem sunt ae
Ana baptistae, qui vel sibi, vel aliis in
adulta aetate re iterant Baptisnum . Vide a bapti c. CATHARisTa . Manetis discipuli, aut sectatores, in plures sectas dividebantur ; quidam nomen aut horisi retinentes , dicebantur Manichaei, i alii Macharii, alii vero citharisae, i hoc est mundatores fre purissatores a purificationibus quas faciebant, &ii sunt, qui proprie constituunt Catharistarum sectam; caeterum Cathari dicti sunt etiam alii plures haere lici, ut infra videbimus, ex quo fit ut ab aliquibus confundamur; hoc enim nomine sunt etia distincti Nosatiani, Albiae es, Areanensi, qui proprieno constituunt Catharorum sectam, licci hoe nomen assumpserint, quod
puritatem signiscat, quia proprium est vitiis, virtutis nomine se tegere. Igitur de Catharorum secta , quate- lnus ab aliis lis reticis, qui etiam Ca- liliari sunt dicti, distinguitur , quoad lpropria eorum dogmata hic agimus: . Cat hari dicti ab aliis citharioli, vel lotharisae, sunt quidam Manichaei,
qui ut magis reformati a caeteris Ma- Inichaeis existimarentur Catharistarum sibi nomen usurparunt , quasi inter omnes Manichaeos puriores, ac reformati essent, qui praeter Mani-claaeorum insania 3, adhuc sequentes profitebantur.
i. Nusquam Christianis, etiam iubente judice, licere jurare, affer bani R. ex pluribus Conciliis, quae exigerunt iuramenta, ut firmarent l
inter controvertentes, quos compo
fuerunt, dissidia , sic Constantienseras eis. 2 o. Tum quia constat ex Constantiens, quod juramentum valide factum est observandum; qua de re lextant Canones; se in Concilio Toletano q. Can. 27. declaratur jura- lmentum fidelitatis, factum erga Prin- cipes e se inviolabiliter observan- ldum . Ex Scripturis in quibus ste- lquenter iurare per Deum , tanquam lactus Religionis comae edatur. Atqui Chri Ilianis maxinad commendabiles sunt actus Religionis; ergo&c. ex quo deducitur aperte juramentum non esse illicitum. Insuper saepe Paulus Deum vocat in Testimonium verito liis , quam prataicabat, ut patet ex lEpist. ad Rom. a. vers.9. Se alibi; er- lgo &c. Tum quia juramentum osten-
dit fidem, quam jurans habet in li Deum, tanquam insallibilem rerum li omnium cognitorem, ergo est lici-il tum . Esto, quod ex mala intentione iurantis, sive ex desectu necessitatis, justitiae, aut veritatis , aliquando sit malum, hoc tamen non emcit , quodi sit malunt in se . Ubi ergo ex inten-l tione jurantis , vel alio desectu noni vitietur , bonum est juramentum,l quod confirmat teritatem;& ex locis
Scripturae, quae in contrarium addu-l cuntur ab haereticis, non evincituri prohiberi juramentum , sed perju-
214쪽
i eanum, ac terram,aut alias creaturas,
ab aliquibus Garari; in tres sectast nam cum jurans veneretur id, persunt diviti, nempe in Albanenses , ' quod jurat tanquam Deum ; in solo Concorrezenses, & Bagnolenses, del: Dei nomine licet jurare; & ob hanc quibus suo loco. Vocabantur autem rationem prohibetur in sacris pag. Couari in Germania , Pyhles in juramentum per creaturas ; nullibi Flandria,& Traxerantes in Gallia; autem prohibetur juramentum per disternebantur vero Cathari puri ab Deum , cum debita cautela factunt. Albanensibus , & aliis, in hoc quod Vide verbo A solis. Manichaeorum impuritatibus ten, la. Nullum hominem posse citracius adhaererent. peccatum vinum bibere effutiebant.. l. Quatuor tantum admittebant R. verbo Encratum Sacramenta , nempe manus impos- . Afferebant nullo pacto ex pane, tionem, benedictionem panis, Poeni- aqua, igne cosecto posse consci oditentiam,& Ordinem. R. verbo Cam pus Christi, eo quod panem creatunus, contra quem probatum est seram di 1 li eme crederent, unde , ptem esse Sacramenta. inqttiebant, ut ex pane conscia tura. Quatuor asserebant este O
Eucharistia rejicienda est aqua, &dines, scilicet Epistoporum, filiorum
apponendum est semen humanum, ut majorum, fliorum minorum, & Dia- sarina purificetur, sitque propria, ac conatum , reliquos omnes, Christia- debita materia ad conficiendum Eunos vocabant. R. Nam septem os
eharistig Sacramentum;quare D. AU- ordines costat ex Concilio Carthagi
gustinus propter has ciborum exe-nenti in quo omnes Ordinis gradus crandas purificationes, eos non destribuntur , S: modus quo illorum ibaros, quod latine sonat mundos, ordinatio facienda est, declaratur .
sed potius Corbarisas, hoc est purifi- Hoe autem Concilium , in quo agiturcatores vocat; crede bant squidear de ordinatione Episeopi, Presbyteri, sol una senien humanum riso mun-Diaconi, Subdiaconi, Aeoluti, Exor-dum, R ipso semine caetera esse purcissae, Lectoris, ac Ostiarii, celebraganda. R. Ab ipsa natura,quae abhortum est cum interventu ducentorum rei audire , non modo facere adcoquatuordecim Episcoporum , inter execranda, impura , & facrilega . quos erant plures Sancti, & prae car Sed Ee Job hominem dicit de ininaun-teris D. Augustinus. Insuper Conc. do conceptum semine. Praeter dictos Trid. seli. 23. Can. a. dicit anathema errores,per quos 1 Manichaeis distin- negantibus in Ecclesia esse ordines
guuntur, omnes Manichaeorum ha r majorcs, & minores supra recensitos; ses una simul profitebantur. ergo de secto dantur septenaordines,
CATHARI. Hoc nomine, quod non quatuor ; Tum quia de si iis ma- munditiemsgnificat, Poluerunt No-joribus, vel minoribus nulli bi fit men- vatiani appellari , qui se nunquam timerm &c. Ad maiorem huiusmodi
lapsos gloriabundi, neque cum lapsis Catharorum notitiam, non erit abs
conirtium habere patiebantur, can- re consulere , quae de iisdem seribit
didisque vestibus ornati incedere Natalis Alexander seculo und cimo. solebant, ex quo Calliari sitiat dicti.
XVI. Vide metariam. tharoruna turma apparuit , qui secti
Chrs Asti dicti fuerunt Albigenerant Anabaptisth& inter Anii luthe. ses, alia etiam nomina sortiti, utpote
ranos apponuntur, tam a Lind. an. a ,
Ralbarem, Tublicani, de quibus seo
quam a Gravina: vocat autem Linda- loco ag tur. nus hos Catharos etiam Saxesuus,
XIII. CATHAR l . Diversi sunt Cathariquia
de quibus hic agimus,ab illis de qui-1. Sine peccato se esse gloria-
bus supra. Sunt autem hi Catharibantur, quare recitando orationem Z Do-
215쪽
Dominicam, omittebant clausulam: Dimitu nobis debita nosra. R. ex eo
quod legitur femur in die eadit ju-IDA, Tum quia nemo scit an sit odio,
an amore dignus; Tum quia gloriari se esse sine peccato, est actus vanae gloria, & consequenter est peccatum. Tum quia majores Sancti se confitebantur peccatores; Tum quia sine speciali revelatione, nemo scire potest certo se esse ingratia ergo &c. a. Insantes, sine peccato nasci dicebant. R. verbo Magius. 3. orationes nihil pendebant. R. verbo Celestius. 4. In materia Eucharistis Lut bero adlis rebant. R. verbo Lutherus. CATA pHRYCt sic dicti fuerunt , quod auctores hujus haeresis ex Phrygia ortum habuerint, ejusque sectatores maxime in Phrygia versarentur.
Fuit autem primipilus hujus haeresis Montanus. Cathaphrygi igitur, solum quoad nomen sortitum a Regi ne, differunt i Montanistis, verbo
MIntanus reprobandi . Porro Ca-
thaphrygi omnes a Zephirino Papa
suerunt excommunicat i, quorum oc
casione orta aest quaestio de iterando Baptis O haereticorum , corumque causa rursum tractata, & discussa in Conc. Nicaeno . Refert insuper Philastrius, quod bapti Eabant mortuos, qui absique Baptisino decessissent. CATHA PROCLI . Haec pariter secta fuit Montanistarum, a Proclo pr pagata , de quo sub nomine Proclus fusior notitia dabitur : distinguebantur Catha procli a simplicibus Montanistis per sequentes errores. i. Mentiebantur doctrinam sua, non ab homine, sed a Paracleto , qui descendisset in homines,se accepisse. a. Jejunia austeriora, instinctu spiritus servanda dicebant. R. verbo Aeriam, ubi jejunia ab Ecclesia praecepta servanda esse ostendimus;Tum quia, cum dissicile sit rectam habere discretionem proprii spiritus, ideo satius est in observantia jeiuniorum se accomodare praeceptis Ecclesiae, quam sequi proprium spiritum, qui aliquando errat; ut saepό compertum
est, nam non semper est spiritus bo- lnus, qui loquitur in nobis, sed ali- quando spiritus malus, sub specie
vi, tentationibus nos urget. Dedi. Iscretione spirituum consule Cardin. lbona, qui prs caeteris eruditum in hac materia tractatum edidit , ab omnibus comendatissimum . Bonum
est jejunare ex devotionis instinctu , sed jejunia ab Ecclesia praecepta,de bent jejuniis ex devotionis instinctu assumptis, praeferri. Vide verbo A riani, Agapetπ.3. Tempore Martyrii non licere isugam arripere asserebant . R. ex lScriptura: Cum persecuti vos fuerixi In una civitate fugiae in Miam , quod confirmatum est exemplo S. Pauli primi Eremitae, S. Athanasii, R plurium aliorum S S. ut constat ex bi- si ori is Ecclesasticis; quod certe non fecissent tot Sancti, si tempore martyrii , non liceret fugam arripere . Martyrium subire utique sanctum est,sicuti probavimus contra Adamitas; sed qui timet se exponere periculo, & potest sugere , licite hoc facit ; non enim Christus praecepit nos ultronei: martyrium subire; nec semper licet se ultro offerre. CAYiNχARii a nomine Cavus; quod in Armenia crucem fgnificat; laicti sunt Caetin χarii, qui seculo 7. loriginem habuerunt. Ridiculum pla- lne est,quod de eis refertur.Jejunium statutis diebus servabant, ad deplorabilem memoriam excitandam cujusdam canis, cujus nomen erat Ar
Sergius fuit C agariorum pseudopropheta, & quoties ad suos adibat, Aretiburum canem suum , tanquam Prodromum premittebat. Dicii sunt etia Carintarii Maurolatrae, hoc esti crucis adoratores,ex Nicsph. lib. I 8.s i. Nullam imaginem , excepta j cruce , adorabant. R. verbo Ieon elasa . a. Duas in Christo admittebanti personas. R. verbo Ne crius. CECcus . Franciscus Asculanus il in Italia Caroli Ducis Calabriaei Astrologus, damnatus de haeresi ab l
216쪽
Inquisitore Florentiae, crematur BO-noniae, ubi ediderat tractatum in , Sphaeram , pluribus resertum erroribus; dicitur tamen post damnatum Bononiae librum , suos abiurasse errores anno I 327. ex Spond.
I. Scriptit in si perioribus catllis malignos spiritus generari , qui per incantationes constringi poterant ad mirabilia facienda. R. Quia maligni spiritus sunt Angeli rebelles, a Deo damnati, qui non generantur, sed creati fuerunt; siunt puri spiritus, ergo non possunt generari;nam vel generarentur ad invicem , vel 1 corpore; non a corpore, quia corpus spiritum generare nequit, neque ab invicem , quia purus spiritus non habet potentiam generativam. Quod non possint constringi per incantationes ad mirabilia iacienda , constat
Exod. 22. I pvit. I9. R ao. Deuteron. i 8. Eχechielis i q. ubi reprobantur a Deo recurrentes ad daemones ,
qui sine Dei permissione, nihil fgere possunt,& saeph in his quae agunt, decipiunt homines, qui illis se sidunt,
se ut multoties experientia comprobavit.
a. Dicebat stellarum influxibus hominem subdi, & necessitari ab illis ad agendum quae agit; hinc deducebat Christum incarnatum, consorma te se Deo cum stellarum influxu , &ex stellarum influxu evenisse , quddnatus sit pauper,in cruce sit mortuus,& Antichristum' ex stellarum influxu nasciturum divitem, & potentem. R.Quia stella propter hominem,non homo propter stellas factus est. Tum quia si omnia evenirent ex stellarum influxu, tolleretur Dei providentia ,& liberum hominis arbitrium . HO-minem esse liberi arbitrii, & non esisse sato , & stellis subiectum, probatum est verbo Iruraeeranei. De Christo autem,quod voluntarie si passus, constat Ioan: Io. vers 18. Nemo toia tu animam a me, sed ego pono egm a me se; ergo etiam voluntarie passusi est; sic etiam ex suavi Dei dispositione caetera evenire , abunde probant TheoIogi, conciliantes Dei provi-
dentiam cum libero hominis arbitrio , ubi agitur de actionibus humanis.Circa illa vero, quae a libero hominis arbitrio non depondent, solum Deum auctorem, provisbrem , bc dispositorem cognoscendum, satis constat ex eo, quod omnia debent a primo principio esse , & regulari; sed Deus solus e t principium , & causa
rerum omnium; ergo omnia insilio esse dependent a Deo. C CiLius tempore Zephirini Papae vivebat, fama eloquentiae rhetoricae insgnis: religione autem gentilem fuisse probabile est , quantum liquet ex disputationibus coniectari, quas contra ipsum instituit Minutius Faelix, Romae insignis Caus licus, a
quo tandem convictum filisse , R in Christum credidisse arbitratur uotadanus in sua Epitome ad annuin, 2os. & hunc Caecilium eumdeni suisi censet,qui Cyprianu Cvthaginensem edocuit. Certum est Caecilium
obiecisse octavio secum disputanti, quod Christiani in primitiva Γcoletia
nullas aras , nulla templa habuerint; sed salsitatis manifeste convincitur , quandoquide ab ipsb exordio nasten tis Ecclesiae Christianos tepta habuisi se, sive domos in Ecclesias consecratas , in quibus Sacerdotes vero Deo sacrificium incruentum offerebant, &Εueharistiam distribuebant, constat ex irrefragabili Historicorum, qui omni exceptione majores sunt, restimonio.Quod etia deducitur ex D.Pauli ep. I. ad Cor. c. I I. Cen extentum vobis inuniam, jam non es Dominicam carnsm manducare o c. mmuna S.
Pudentianae Romae stam in vico Pa- ltritio a S. Pio Papa consecratam seisi lse in Ecclesam , constat ex antiquis monumentis; profitentur, & probant plures Nisorici; hoe autem contigit circa medium secundi seculi. De Caecilio mentionem etiam facit Hiero-nγmus differens de Scriptoribus Ecclesassicis ad Minuti uni . Calet una Caecilius, si ex Gentili factus est Chri- lilianus, non erat in hoc Catalogo re- lcensendus, sed ratione obiectionis sactae, de qua supra, ut aliqua appcne-l
217쪽
retur eidem reprobatio, de eodem lsuit asendum, cum eandem obiecti nem successu temporis,ab aliis lis reticis contra Catholicos factam, Sc lysius Caecilii testimonio reprobatam
CAELEs rius . Sunt, qui asserant Caelestium patria fuisse Britannum. Nobilibus certum est n1 tum parentibus, a natura eunuchum, ardenti, Ri sublimi spiritu dotatum , una cui ni magistro suo Pelagio Romam venisse, i deinde Africam reversus, Siciliam pertrantiit, ubi Presbyter Ordinari voluit, ut majorem suis erroribus, quos disseminare meditabatur,adde rei auctoritatem,st de facto Pre,byter ordinatus , majori cum audacia
coepit, fetido se artim haeresum hali- tu, Siciliam insectare ; unde factum est, ut Pelagiani, a Celestio etiam Caelestiani nuncuparentur. Fuit Caelestius pri marius Pelagii discipulus; quin imo Pelagii armiger, magister,sc ductor totius impietatis, a S. Hieronymo nominatus . Cum fuisset
Carthagine iudicio Episcopali, scilicet ab Aurelio damnatus, appellavit ad Innocentium Romanum Pontili-j cem; deinde in Concilio Cartilaginenti convictus, mox ά Zosimo Papa liniversili decreto anathemat iratus ab Honorio Imperatore cum omnibus suis sectatoribus proscribitur; sed rursium in urbem se inserens, iterum pellitur a Constantino Imperatore . Nec omni ii tendit, quod Caelestius, ut se ab haeresi excusaret, dixit haereses a se.editas, assertiones suisse quaesti l num, non verὼ haereses; sed hoc vel terrimum fuit Pelagii consiliuiu, quil ut sitas pravas opiniones facilius introduceret, nec tamen de hqre si damnari posset, ita subdole ager consuevit,& quas per qugstiones veritatem inquireret, seisitatem disseminabat. Caelestium Carthagine oppugnavit Paulinus Diaconus Mediolanensis, qui contra eundem discopians, ab eo quarens, cujus esset doctrina , quam profitebatur, respondit , se a Russino Presbytero Aquileionsi didicille , ex quo factum est Rustinum Pelagiana
etum, qui in suo occultando veneno, Isumma usus dexteritate, orthodoxus lvidebatur. Visus autem est Cςlestius Romae in Basilica S. Clementis recantare palinodiam , cum urbem ac- 'cellitiet , causam suam acturus apud Innocentium. Sed quia tergiversa- ltiones nunquam destitit quaerere
Caelestius , studuit etiam processu temporis sallere, sed frustra, ipsum . Suminum Pontificem Zosimum , In- nocentii succetatem, a quo licet au- ditus, non tamen absblutus suit, imo ltandem damnatus, & jubente Impe- ratore Constantino, non modo Ro- ima, sed ab Italia proscriptus . Erro- tres Cς lestii iidem sunt ae errores Pe- l .l gi i, cosque recenset D. Augustinus lib. de haresi 88. qui egregie,r gan te Hilario Episcopo Siracusano, Caelest i i errores consutavit, & quanium ex diversis Auctoribus colligere p. tui, sunt sequentes i. Dicebat Christum Dominum consecutima filisse Divinitatem in resurrectione , & hoc meritis sitae p.isitionis . R. Quia in Christo ab itillantiquo fuit conceptus , fuit facta unio Divinitatis cum humanitate in unitate suppositi; de Christo enim adhuc lin utero Virginis existente dixit Angelus : Ones' es stium, bla erit magmu , ct filius ADt 2 voecbitur ,
sicut , ivens inter mortales vocatu,
fuit; ergo Christus non est consecutus Divinitatem in resurrectione .l Tum quia de Cbriso, ut Deo , pluri-bi loquitur Scriptura, antequam pa- teretur, & resurgeret; ergo Scc. Tun quia Verbum est incarnatum in utero li Virginis; ergo Cluistus non est con- i
cuius Divinitatem meritis suae pas-s sionis in re turrectione. a. Asseruit Adamum suisse cre tum a Deo mortalem, & moriturum s.l etiamsi non peceasset. R. Gen. a. v. 17. it In quocumque die eomederis, morte ol mo/ ieris , ex quo ex ideliter deduci - tur Adamum non fuisse mortuum cxprima conditione naturae,cui invito talitatis privilegium fuerat concci
218쪽
istat,q uod legitur Sapient .c. I 2. U. 2 . Invid a diaboo mors introivit in orbe terrarum , sed & Apost. ad Rom. 8.vers io..apetie innuit mortem corporalem subire homines propter pec- lcatum : Corpus quydem mortuum est lpropter peccatum. Insuper in paradiso eras ii num vitae, de quo quisquis j comediti et,non erat moriturus, ergo
i ii Adam perseverasset in paradiso, a
quo fuit ejectus propter peccatum , non suisset mortuus; hine legitur Ge- nec 3. vers. Ia. Ne fortΘ m Itat manum suam , ct mat etiam de luis vitae, er comedat, ct vivat in aeternum e. Nec valet dicere , quod Adam adhuc fuisset mortuus ex conditione naturae; quia mori, & corrumpi est pr. aeter absolutam condi tionem naturae, qu.r quantum cit de se, semper tendit ad conservaticinenν sui. Cum autem in statu innocentiae nihil fuerit adversi , quod posset timere homo, quia Deus ita custodi Dset, ut nec turae, nec alii casus potuissent illi mortem inferre , evasisset proculdubio immortalis sub cura Dei. 3. Docuit, quod neque per mortem Adae omne genus humanum moritur, quia neque per mortem Chri-ssi,omne genus humanum resurrexit.
R.quoad primum verbo Pelagius,ubi ostenditur peccatum Adae laedere totum genus humanum: quoad secundum vero R. verbo Nos s. 4. Alseruit oblivionem,& ignorantiam ctiam vincibilem , non sui, jacere peccato , quoniam non secundum voluntatem eveniunt, sed secundum n cessitatem . R. uia *ph contingit oblivionem provenirC cx parte nostra, quia scilicet debitum
examen non adhibemus opportuno tempore circa ea, quς exercere debemus ; in quo casu constat , quod i qui sic dat motivunt oblivioni , pe l cat, dum non agit, quae agere deberet; 3: iuxta gravitatem negligentiae adhibitς, commensuratur peccatum,s sicut etiam gravitas peccati, in talii casu,commensiuratur a gravitate prael cepit,quod transgreditur per oblivi
n m. Sic et istin plures ignorant, quia negligunt distere, qu eadhibita necessaria diligentia , tenemur si ire,& si ire pollent, si vellent, in quo casu ignorantia est vincibilis, Sc non excusat 1 peccato, & hi sunt, qui nolunt intelligere, ut bene agant, M de quibus legitur r Igusram ignoralitur lidem enim est vincibiliter ignorare, ac velle ignorare ; ergo licui impu- ltatur culp.r, si quis velit legem igno. irare, ne obediat, ita etiam quando quis vincibiliter ignorat,quae scire t
netur , a culpa non exculatur .
s. Dicebat ignorantiam , Ic dinficultatem, sine quibus nullus homo nascitur, non supplicia esse peccati, sed naturae primordia . R. Quia Deus creavit hominem in Ilatu innocentia tot tantisque donis gratig munitum , ut per eadem facile, S: absis te diis- cultate posset bonum Oporari; Creaverat siquidem cum justitia originali, quae reddobat naturam humanam expeditam ad operandum bonum , sed justitiam originalem homo simisit propter peccat una; 8 ex amillione iustitiae originalis, certum est provenire difficultatem, quam nunc expe rimur; ergo dissicultas, R ignorantia
cum qua homo nascitur , non sunt naturae primordia, sed supplicia: unde Ecclesiastici . legitur 2 Deus ab in2tio ferat hominem renum, idest d derat ei si lentiam infusam , & jiistitiam originalem , cum quibus donis, nullam patiebatur ignorantiam , &dissicultatem . Tum quia licet natura humana quantum .ejl de sic , nox, exigat illa dona , cum quibus creata fuit ab initio, attamen certum est quod quantum est de se , non exigit naturaliter subjacere ignorantiae, &diisetisisti in cperando; ergo fici nequit quod ignorantia, S d Rcultas, cum quibus homo nascitur, sint natura primordia,sedquidem peccati supplicia; indebitis enim donis meruite arere,cii iis lem bone uti recus verit. 6. Iuramentum penitus damnabat . R. verbo citharisae . 7. Negabat orationem esse ho- lnam, Se utilem, vel habere aliqum l
219쪽
virtutem. R. Quia Chresus,non m idi, nos monet orare, sed etiam nos docet quomodo debeamus orare , ut constat Luc. i 3. Oportet semper orare , & in cgnaculo, R in horto Christus oravit , 3c monuit Apostolos ut orarent, quod certe non secisIet, nisi utilitatem orationis cognovisset, quς saepe commendatur in sac. pag. sic palm. I ly. vers. I. Ad Dominuti eum tribularer clama PI , ct exaud vii me Iacobi epist. Canonica c. I. vers. it. Tri tur aliquissesrum cretZ PDuo animo es bauat. In matur quis in vobis visco Presisteros Ecclesi GP orentRper ea , ex quo textu constat bonum e se orare , non nitido prose,sed etiam pro aliis: item
Mati. 2 l. vers. 22. Luc. I I. vers. ID
orationis efficacia commendatur ; ecvix est qui in se ipsi, non experiatur quintae si utilitatis oratio, Ex quia interna pax oritur, mens purificatur. Sed in tantum Celestius dixit oratio. nem esse inutilem , quia volebat solum arbitrium, sine gratia valere ad salutem .consequendam, circa quod . R. verbo Pessi ui . Alios Caelestii errores de quibus mentionem facit D. Augustinus haer. 31. & D. Hieronymus adversus Pelagium verbo P
tomus reprobantur. COELiCOLAE. Hoc nomine primum
nuncupati fuerunt aliqui Iudaei , circa annum 6o. eo quod astra colerent.
Sic Hieronymus exponens illa verba ad Colosa. Nemo vos seducat, volenI in humilitate, religione Augetoria; exponit enim Hieronymus, requisitus si per haee verba; quod Paulus sugillare voluerit eos , qui erant ex circumcisione , colentes aura Caeli, atque Angelos , qui error est & in posteros propagatus.Caelicols siquidem dicti fuerunt quidam hqretici inta, Theodosano , & Iustiniani Codice proscripti, circa initium seculi quinti , quia colebant caeleste Idoluin Carthagine erectum; sed quantum colligere fas est ex Honorii Imperatoris sanctione, apparet illos dictos esse Caelicolas,qui ex Christiana fide transierunt ad Judaisnium e noluerunt autem Iudaei nuncupari , sed lCaelicolae, siquidem novam sectam, Iintroducere conabatur, quam repre L Ist Honorius Imperator; in qua secta
praeter judsorum errores, et ianta, lastrorum cultum profitebantur. R.
psal. Iol vers. 26. Initio tu Domine terram fundosi, Gγ opera muπuum ltuarumsunt eaeli; i peribunt, tu lautem permanes, dein millies in Seti- lptura sacra reprobantur adorantes , leri gentes altaria , & sacriscantes Militiae Caeli, id est astris. Ergo Caeli, & astra non sunt adoranda tan quam Deus, cum sint opus Dei. Vi- lde verbo inlythesinus. Quoad legem lJudaicam,quam revocabant in usum. lVide verbo Apollinaris. CELsus a S. Epiphanio haer. II. reponitur inter Philosophos Graecos, qui subversionem Euangelicae tractationis moliebantur; quare idem Epiphanius seripsit contra haeresim, quae lnon suscipit Euangelium, de qua sub ihaer. I l. agit; & vocabatur haresis idomentium, & brutorum . Celsus itaque secta Epicureus , edidit ad- lversus Christianam,& Judaicam Religionem commentarium, quod inscripsit: Verisermo, ubi plura ex his, quae in Evangelio scripta sunt sugillare , ac blasphemiis impetere videtur. Fuit enim egregie consutatus ab Origene, rogante quodam pio viro, cui nomen erκt Ambrosius. Obiiciebat praecipue Celsius Christianis
multitudinem haeresium,quae erant in lEcclefia; sed satis sis tuta est obiectio la D. Paulo dicente i. ad Corint. xl. I
mittit Deus Ecclesiam ab haeresibus agitari,cum magno Christians veritatis emolumento, quae inter haeresum nebulas lucidior splendet, & incon-lcussa triumphat . Caeter sim nulla est obiectio Celsi dicentis : In Ecclesia , lplures esse haereses,cum haeretici non sint intra Ecclesiam; quisquis enim, eum Eccles a non sentit, est extra Eceles an ideo Paulus epist. ad Tina. s. eumdem monet, ut haereticum homi-l nem devitet. Tum quia qui vult es
220쪽
se de corpore , debet habere unionem cum corpore, sed haeretici non uniuntur cum corpore Ecclesiae; ergo&c. Ergo male obiiciebat Celsiua in Ecclesia plures esse haereses. Calum niabatur etiam Celsius Christianos dicens Christum non praescivisse qus passurus erat. R. Luc. 18. Assum c Jesus duodecim , ct ait illis, m inosendimur Ierosoldimam eo iama
buntur omnia , quae ueri a sent per Prophetas destis hominis; tradetur enim Gentibus, ct litari tir, ct ID- geliabitur , ct conspuetur : ct pos-
quam flagellaverint oecidens eum, tertia die resurget. Dicebat etia Celsus, quod terraemotus,Christianorum culpa contingerent, cum potius e rundem precibus sedatos deberet profiteri. CENONEs vocabantur quidam
apud Montanistas in dignitate Ecelesiastica ab ipsis constit uti, qui erat sub Patriarchis, & praecedebant Epi- pos : sed de hae dignitate,in verae Ecclesae Hierarchia nulli hi fit mentio . Tum quia Episcopi cum sint Apostolorum successores , nullulata,
supra se agnoseunt,quoad juri silictionem,nisi solum PontiscenaRomanum. CENso REs reponuntur a Gravina inter Antichristianos liberae fidei, R illi sunt , qui singulis articulis reformatae religionis suas assigunt censuras, in quibus decernunt quid credendum sit, quid resipuendum; ita
tamen ut unicuique liberum sit, vel acceptare , vel respuere quid sit credendum quo admisso unusquisque eLset sibi auctor fidei, nec una esset fides a CENTu RiATOR es illi sunt, qui
quidquid in Centuriis legitur , pro
puro Dei verbo recipiendum putant. Centuriae autem compositae suerunt
a ministris Magdeburgensibus, qu rum Princeps erat Illyricus, qui historiam suam Ecclesiasticam,hub Cen-l turiarum nomine edere cspit , &l eamdem Elisabethae Reginae Angliael dicavit . Scopus hujus operis fuiti Augustanam consessionem reddere
probabilem,ostendendo mediis Centuriis, continentibus historiam Ecclesiasticam , sed pluribus refertam mendaciis, primitivam Ecclesiam in suis dogmatibus con Ermem se in
consessioni Augustanae. Cum tamen reperirent Centuriatores facile antiquorum Patrum testimonio convin- lei mendacii, & sua esse, atque aliena 1 vera fide , quae in consessione lAugustana profitebantur, eludebant ltestimonia Patrum contra illos ad- lducta, dicendo sanctorum Patruum codices suisse corruptos. Sed nullam esse hanc responsionem, constat exscripturis Originalibus aliquorum Patrum, quae usque in praesens asservantur, cum quibus facta collatione, facile est convincere mendacii Centuriatores , ideoque cum repererint hoc modo non posse effugere vim legitimarum auectoritatuin candiorum Patrum , quae contra illos adducuntur, ut alio modo eluderent dissicultatis pondus; ausi sunt allerere S S. ΡP. in his adstruendis quae contrari
sunt consessioni Augustanae lapsi,scisse,& hoc quantum speciat ad SS l P P. qui a Christo nato usque ad F.ω-culum inclusive scripsere; nam illos, qui poster lyri tempore suerunt, penitus reiiciunt. Illyrico in Centuriaruna continuatione, praecipue adjutores fuerunt Io: Nigandus Manupheldiensis, Matthaeus Judex, de Basi- illius Faber, qui subscripti reperiuntur in Epistola dedicatoria . Continentur Centuriae in tredecim voluminibus , ad quas persciendas prsdieti ministri Magdeburgenses socios
laboris,sive portiis impietatis habuerunt Nicolaum Gallum Saxonem , Scelestinum Hut ex una , Gasiparem Nid rupium Constiarium Cssareum,& Joannem Baptistam Hiencelluna Augustanum. Confutavit Centurias Alanus Coppus Anglus. Fuerunt autem Centuriae in tredecim libros divise ; cum enina compactae snt adserniam historiae Ecesesiasticae, usque ad 13. seculum inclusive deductae, unusquisque liber uni seculo corre- sipondet; unaquaeque Centuria in sexdecin