장음표시 사용
261쪽
liei defendunt veritatem Ecclesiae, aliis argumentis, de quibus actu nia in Prodromo ad opus . Vide Beccanum qui Pareum impugnat. DECACERAT i. De his haereticis mentionem facit S. Theodorus , studiensis praepositus . Vocabantur Decacerati, quia decem profitebantur
errores , anathemate damnati sunt
a B. Sophronio , in libello ab eodem Sophronio hac de re edito . Hujus haeresis Autores praecipui fuerunt quidam BarZanusus, Esaias, & D rotheus; quantum colligere liquet lex testimonio praedicti S. Theodori. Decacerati sentiebant in omnibus cum Acephalis, & vere Acephali dicendi sunt, quia plures hujus sietionis senui uniti quemadmodum de Acephalis narratur , lueres initium dederunt , neque praecipuus eorum ilauctor detellus est, a quo originem
habuerint; Quales suerint peculiares lDecaceratorum errores, non reperi, lnon enim B. Sophroni j libellum alium
vidi , nisi quem scripsit ad Leonem
Papam, contra Dioscorum; &eius sacta contra Monothelitas, atque impugnatores S. Imaginum, quae omnia in Bibliotheca Conciliorum reseruntur . Caeterum cum S. Theodorus in suo testamento, sive consessione fi
dei , precipue illas veritates Cath
licas ut professus, contra quas haeretici tunc temporis blaterabant, quales erant Deca cerati; & in eodem testamento, afferat se recipere omnia Concilia cecumenica, adorare sacras Imagines , credere Sanctos esse inini tercessores pro nobis, venerari reliquias Sanctorum, recipere sacram Scripturam , & venerari script , i S. Patrum, Monachorum Institutum
commendare, hinc potest deduci has lomnes veritates fulta ab haereti eis lDecaceratis impugnatas, quibus se- iptem erroribus, si & tres Acephalo- lrum errores addantur,quonia cu Ace- lphalis, ut supri dictii est, Decacerati lsentiebant, dece suisse Decaeeratorii terrores traditur, Sc non obseure ex di. letis colligi videtur; prs sati aut cerrinires, alibi in hoc opere reprobantur . lDECANus Eccl siae Pictaviens s lPresbyter fuit , S Schisinaticus i quippe qui dicebat esse Acephalos, Iqui non adhaerebant Anacteto Anti- lpapae. Studuit Bernardus Abbas, ad illoc specialiter , ab Innocentio vero 'Pontifice delegatus, reducere Picta- lvienses ad meliorem frugem , quare lcum ad ipsos accessisset, de in eorum Ecclesia celebrasset, Deeanus Selii C. fmaticus ' liare confregit, in quo S. Doctor sacra peregerat; sed non fuit
Decani saetum impune ; nam paulo lpost animam exhalavit, adstantibus lvisibiliter doemonibus, a quibus ju- lgulari exclam bat, cultellum a ci cumstantibus postulans , quem immergeret gutturi stio , ut extracto Daemone viveret, inter quae verba,
fuit a Diabolo extinctus . Ex Be nardo Abbate Bons vallis, in vita S. Bernardi lib. 2. cap. 6.DEisTAE dicti etiam Trinitar j, & Neationi, vel Ariani novI, anno Domini I 36 q. ex I. ut herana secta exorti sunt in Polonia , & Galliam irrumpentes , anno i 366. Lugduni suas impias affertiones promulgarunt , sed adco intricatas, obscuras,& variabiles, ut dissicile sit percipere
quid velint exprimere . Horum auctor fuit quidam Gregoris: Pauli, minister Cracoviensis , adeo egre natus, ut supra Iutherum, &Cal-lvinum , revelationes divini lus acceptas jactaret , melius dixisset diabolicus ; etenim non nisi in diaboli seliola Lutherus, & Calvinus fuerunt ledocti . Sibi soli reservatam Anti- lehristi occisionein afferens ; schema produxit ad instar templi,in cuius t eho erat Lutherus, tegula proiiciens, cujus parietes Calvinus concutiebat,& sundamenta ab ipso subversa re- prssentabat; edita hac inscriptione. Non omnia Deus Lurhero dedit, Hu-lra Calvino I mibi ,'meis majora . ISic superbe , & effrenate de seipso, & suis De istis sentiens, quem cum sectatoribus suis, impugnavit Ioan- lnes Uuigandus in lib.,quem expresse icontra hos haereticos exaravit, quin f
262쪽
22. si I. Pater , Filius,& Spiritus san- dius tres sunt, sed non tres Personae. li R. verbo Anσesitae. Tum quia Fi- lj lius est Persena diversa a Patre, & ll Spiritus Sanctus a Patre , Ac Filio , t quia Filius est a Patre, & Spiritus
sanctus ab utroque; qui enim est ab alio, non potest esse idem cum illo , a quo est, nihil enim est, seu resertur ad se , sed ad alium . Quod Filiussit a Patre, & Spiritus strictus a Pa- tre& filio, proclamant sacrae paginae; ergo Pater , Filius, & Spiritus
ne iis sunt tres Persisnae . Tum quia per De istas sunt tres; ergo tres Perinae; nana non tres Dii, hoc nimcontradictionem involvit , non tres naturae hoc siquidem idem esset, ac profiteri tres Deos; ergo tres Per nae. Tum quia nomina num ratia assiciunt semper, vel Personam , vel suppostum, vel subsistentiam, quando cadunt supra res a parte rei; ergo cum per De istas Pater , Filius, RSpiritus sinetus sint tres, neque esse possint tres naturae , reliquum est, ut concedant esse tres PersonaS . a. Una est natura , seu Dcitas , illis tribus communis, sed non una essentia . R. Quia in Divinis una est Deitas, ac natura ,ac essentia , sicut etiam in creatis idem est humanitas ac essentia Petri, ergo si una est Deitas , illis tribus communis, etiam una esse debet essentia, illis tribus communis; pugnat tamen haec propositio cum prima in sensu De istarum, nam si una non est essentia, illis tribus min. munis, ergo diversa erit essentia in
singulis illis tribus singularis; ergo illa tria erunt tres Per nae Divinae , t quamquam diversas in essentia haeretice dicerent quod negant in prii mi, bc deducitur ex secunda asser-l tione , nam ubicumque est essentia i diversa, loquendo de intellectualii bus, ibi est Persisna diversa liceti non valeat e conversio argumentari )l sed per De istas juxta secundam pr i politionem , sunt in Divinis diversael essentiae, quia per ipsos non est una, i ergo etiam diversae Personae ; Sedi haec dicta sint ad ostendendum, quain verum sit, quod supra diximus, Dei- istas adeo intricate loqui, ut difficile lut intelligere , quid velint expri
3. Unus est Deus, sed tantum lPater dicitur unus , & verus Deus , lFilius vero , δc Spiritus Sanctus, non ssunt unus ille Deus. R. verbo A=iani , ubi consubstantialitatem Fili j lcum Patre , Se Spiritus sinisti cum Patre, Si Filio, ostendimus. Tum quia ex praesita De istarum propositione, deducitur tres cile Deos; unde satis ex hoe remanet reprobata, siciit 3c seqvcnS.
. Filius Dei est Deus ex Deo genitus, sed non est unicus ille Deus.
R. verbo Ariani. Praeter hos quatitor errores , aliqui ex Deistis , profitebantur etiam errores Trinitariorum,siquidem Trinitari j, etiam 1 Gregorio Pauli originem habuerunt; quia tamen Err res Trinitariorum , vel ipso primo asipectu sunt execrandi, ab omnibus De istis non erant accepti; sed Trinitarii e convcrsO , omnes error SDe istarum , cum aliis silo loco reprobandis , amplectebantur. Nomine De istarum, nunc temporis, veniunt j qui in unum Deum credunt, animae limmortalitatem, & post mortem prς lmi una bonis, poenam malis operibus ireservari asserunt, sed nullum aliud ldogma Calliolicae Religionis profitentur . Horum auctor, creditur quidam , nomine Herbertus, natione
Anglicanus , sanguine nobilis, qui vixit circa medium seculi decimi septimi, & hanc opinionem in quodam libro ab ipsb edito propugnat. Insuper De istae vocantur illi quicunque lsunt sine lege, sine pietate , sine re- lligione viri,qui circa Dei existentiam lita errant, ut ab Atheis in hoc disse- lrant, quod Deum quidem existeret teneant , S: hoc solum , quod existat, 'de illo necessario credendu a ferant: lDeum vero ipseni colendum quidem, sed colendi modum unicuique liberum, S solo rationis lumine definien . dum esse dicant : quapropter De istae, Libertini, Ded I serentes. θε Ph hils s vulgo
264쪽
dosio dejectus fuerat anno ISO. quidem uin ut refert Socrates lib. I. cap. i. in sua impietate Ariana, a qua nunquam voluit recedere, annos b6.s decessit. l DEM Mi Aur. Hoc nomine fiunt nuncupati quidam ex Anabaptistarum germine , qui existentiani dae
monum negabant : convincente eos,
pluribus in Ioei ς, adeo manifeste Gera Scriptura , ut mirum sit qua fronte auserint deemonum exilientiani, a quibus sie dire agitabantur , negare. Vide Natat ab Alex. seet. 16. artic. I I. de Ana baptistis. DLIERTOR Es inter Antichristianos, qui praecipua evertunt mysteria, R inter Semiatheos reponuntur a Gravina. Surius asserit esse sic dictos quosdam Calvinistas , qui in Brigio anno i 366. unionem statuum fiscerunt cum Sectariis in contemplum Regis, in exterminium Sacem dotum , de fidei destructionem . Si quidem a Sacerdotibus, dc Monachis illicita extorquebant iuramenta, quibus cogebant eos, vel exulare, vel bonis privari, & praeter Calvini errores , adhuc sequentes peculiariter profitebantur.
i. Fides cum sit donum Dei, unu utique debet relinqui suo arbitrio ad credendum quid velit. R. Ex eodem ipsbrum modo discurredi; nam si unusquisque deberet relinqui ad credendum quid velit , iam constat quod fides non est donum Dei,
sed esset ex propria dumtaxat volun-tλte . Insuper una tantum esse potest vera fides, ergo non potest esse unil cuique liberum credere quid velit. t Tum quia cum quis possit hodie vel
l le credere unam veritatem , & crasi velle adhaerere veritati contrariae , sequeret ur fidem veram admittere
I contradictionem , quod ridiculum ' est , se ilicet esse veram fidem, & admittere contradictionem in suis principiis credibilibus. I. Dicebant Catholicam Religionem dissimulandam , donec Oc-
lscasio inveniatur perdendi eam. 3. Necessaria esse Templorum,
Cgnobiorum , aliorumque piorun locorum demolitionem ad regias a res conservandas , quς omnia cum omnibus pateant quantum sint abstu da, ulteriori reprobationOne non indigent . DE sl DER lus Loescos A Rous sib lAlexandro IV. vixit II. currente se
culo ; edidit quemdam tractatum contra Catholicam veritatem I Divo I homa impugnatum ; lib: contra impugnat. relig. cap. 6. i. Ostendit reni esse illicitam, dc pemiciosam omnia propter Christum relinquere . R. Quia paupertas voluntaria est consilii Evangelici, ut ex pluribus Scripturae textibus colligitur , iuxta quod legitur : Nolitem sidere aurum, ne Ne orge Ium, neque pecuniam in zonis defris. Ins per paupertas voluntaria valde juvat ad acquirendam persestionem,juxta
illud : Si uisse ι Hus esse vade, divende omnia quae habes , ct da pauperibui. Et alibi: fui non rei qIeru soIrem , marrem , uxorem , fgros roster nomen meo, non potes meus esse discipulus . Paupertat in
voluntariam Christus docuit suci exemplo,qui cum Rex ditis sinus esse possiet, & Monarcha in hoc mundo, voluit pauper nasci, de nudus mGri; sed Christi exemplum imitari sanctum est; ergo omnia propter Christum relinque te non est illicitum , de perniciosum. a. Nesas esse dixit Religionem profiteri, quae saltem bona in communi non habeat. R. Ex Consitutionibus Pontificiis, in quibus approbatae sunt Religiones Mendicantium, Ecex his quae supra dicta sunt , ubi
paupertas voluntaria commendatur. Nec valet opponere illud Deuter. II. OmnIn3 Indigens; mendicus non erit inter et os,& aliud Ecclescap. 27.
Propter inopiam multi deliquerunI; nana in primo textu Deus non prohibet voluntariam paupertatem, sed l
isgnificare voluit judaeis fraternam , l
265쪽
n dantur, ne ad tantam inopiam devenirent, ut mendicare cogerentur; ut ex eodem cap. constat . Aliud est nece ilitate compelli ad mendicandii, aliud vero voluntarie omnia conremnere. Hebraeis praecepit Dominus, ne illud paterentur, sed nemini mandavit ne lioc faceret ; caeterum se per- suu ii sui: sci commendare eleenio- synaai, sicut Deuter. cap. cit. Ver. I I. leg tur: Idcirco prccipio tibi, ut v nus munum fratri Luo egeno e qtian documque per superiorem l cxtum interdiceretur paupertas: Itaque
per illum rex tum non prohibetur voluntaria paupertas, sed potius animantur praecipue pauperes ad juste vivendum, quibus Deus opportunum
promittit sublidium ; unde dicebat David: Non vidi justam derelicti ,
nec sinen ejus quaerens panem . In ν secundo textu ostenditur, quod qui pauperes sunt, εc non vivunt cum resignatione ad Deum, sed stant cum mala voluntate, delinquunt . Non
ergo ex illo potest inferri quod paupertas sit causa malorum , & consequenter non possint homines eam profiteri; nam qui voluntarie vovet paupertatem, est pauper cum bona voluntate , scilicet cum res gnatione ad Deum, pro cujus amore pauperta tem elegit; ideo pauper voluntarius, ratione paupertatis no delinquit. Ne- lque demum valet dicere, ad exclud dam vuluntariam paupertatem,quod Religiosi Mendi dantes ,gravant iideles nam iacminem cogunt ad erogant dam ipsis cleemosynam,& solumquPrunt quae superfluunt fidelibus, ius ab
i ipsis disipensari debere in eleemosy- l
nam, asserit Scriptura Luc. ii. V. Α- lInutio qua ratione potest gravare fideles, quibus omnia reliquit, qui ab lillis aliquod ex superfluis petit t
m i in Ba avia ex surtivo concubitu genitus, dictus suit Gerardus Gerardi, quod nomen Belgicum, cum s suificet desiderare, nomen Dcsiderii accepit, addito cognomine Erasimi, quod graece etiam sonat Desiderium. Ultrajocti in aede sacra musicis imbutus, adoleicens Religionem Canoni- lcorum S. Augustini pro sessus est. Post lnovennium Religionem deseruit,& lAcademias Europae percurrens, ma Ignum sibi nomen ex eruditione liu- lmanarum stientiarum , quibus excel-
lenter strine supra omnes sui qui pol- flebat, promeruit . Taurini lauream id Octoratus asti impsit ; sed adeo visus lest in rebus fidei dubius, ut etiam lLuthero haeresum suarun materiam :subministrasse creditus fuerit, ita ut lpassi in diceretur , vel Erasinurn Li therietare, vel Lutherum Erasmietare. Studuit tamen Erasinus ab hac nota Luthera nisui, quae ipsi inurebatur,se ldefendere, nunquam tamen legitur ex prcsic Lutherunt Omnino dare rucse , licet aliquos ejus errores rejecerit . De caetero quasi medius ince- dens, multis visus est in communionet Catholica permanere, proinde stequentatus litteris insgnium virorum, Cardinalium , imo Summorum Pol tificum , quod tunc maxime sibi promeruit, cum librum cui praefixit titulum Diatrii cincripsit contra Lui herum, de libero hominis arbitrio male sentientem: sed an hoc fecerit zelo Religionis , an potius honoris tibi captandi gratia, sunt qui in dubium
revocent. At quidquid sit, adeo erudite Lutherum convicit de necessitate liberi arbitrii,ut Sehlusemburgius Saxo Lutheranus in suo Catalogia, quem vocat haereticorum, id est corum qui a Lui hero desecerunt, reponat Erasmum , & Alli torem conitituat Nynergistariim, sive C operatorum,a cooperatione, quam adstruit
liberi arbitrii cum gratia Dei . Sed ab initio Ecclesiae hune fuisse unanimem Catholicorum sensum; necessariunt scilicet, cum gratia liberum arbitrium, ad actiones morales , pro bant veterum Patrum, tum Graecorum, tum Latinorum testinionia,quae
abunde prostri Erasinus in sua Dia- triba, quod suadet & ipsi ratio, actio enim moralis vel est bona,vel est nimia , si bona imputatur etiam homini, ut autem imputetur homini, debeteste etiam ab hominis libero arbitrio;
266쪽
nemini enim laudi, aut probrodatur, inisi quod libere facit, ergo necessario lad actiones morales bonas , debet lconcurrere liberum arbitrium; quod si malae sint, totam malitiam esse ab homine, ncia potest in dubium revocari ; Deus enim non potest esse deli isti auctor, qui est interdictor ; Ethte dicta sint, ut constet quantum erraverit Schlusem burgius, qui Eracmum hujus sententi. e Principem instituit, ad quem ut recurrAt scrino, anno I 336. Basileat mortuum, fiammo
honore in Ecclesia Cathedrali sepultum constat i cuius nonnulla script penitus damnata se erunt, nonnulla opermissa; certum est, quod tu suis scriptis saepius asserit, se potuisse ut hominem errare, quod videtur sui ficiens ad eumd m ab haeresi vindicandum . Geterum quod in dubia fide vixerit, dubium sere non est ; an in eadem decesserit, solus mus strii tator cordium novit. Zuinglianismi a cusatum sui in asserit Spondanus. Videtur inter haereticos non esse reponendus , quatenus One sdripsit, se ut hominem potuisse errare, quod si erravit,nunquam tamen ex mala Voluntate iii fecisses protest a tur. Attamen non lego Teclesiae iudicio, eu Sanctae Sed is fidei, & correctioni cogitatio nes suas, qua par erat hii nilitate ,
sibiecisse . Sed si verum est, quod seribit Pater Josepti de Turre Januensis in Catalogo haereticorii verbo Erasmus non modo inter haer ti-cos , sed inter deteriores Haeresiar-c1s est locandus; ibi enim refert citatus Auctor, primo, quod commentaria quae edidit Erasmus in Scripturam, & Patres, continent scepticam quamdam doctrinam , quae se animosi plurium gentium occupavit, ut multi lde C bristo, illiusque mysteriis coepe, trint dubitare, et utque paraphrases in ieodicem Euangeliorum, infinitis erroribus csse conspersis ; quod dubitaverit descriptione, & auctoritate Euangelii D. Marci ; quod eraseriti ab epistola D. Jacobi haec verba: Tres sunt qu4 ummonisem dant in caelo P in ter , Verbum, Spiritus sanctus
tanquam suppositi 1ia , quae in tar. rtas codicibus non legantur; quod male lienserit de S ma Trinitate ; quod lApocalypsin truncaverit a canone quod dubitave est an Apostoli ediderint symbolum fidei; quod Arianam lbae res m patrocinaverit; quod Pelagii detentir sit deprehensius; quod i : lBeatissimam Virginem blasphemias
evomerit; quod Purgatorium modo lassirmaverit, modo negaverit; quod 'in sernum cano miscuerit; quod sa- lcras traditiones appellaverit erro- 'rom persitio inq; pandestus. Periculose scripsit Erasmus, reserente Natali Beda facultaris Parisiensis Syn dico, de Cieri caelibatu, de votis Monachorum, de jejuniis; Sc interdicto est carnium, de sestorum observantia , de consilis Euangelicis, de lib. acris in vulgarem linguam transferendis, de legibus humanis, de horis canonicis , de fidelium divortio, de symbolis Ecclesae. Plures articuli ex Erasimi operibus exi rasti, confixi
fuerunt a sacra Facultate anno 137 2.
Plures etiam Scriptores orthodoxi scripserunt adversus L rasinum , qui major sui Iset, si minor est e voluisset, id est si contentus suisset sapere, Ponplusquam oportebat sapere . V ide Spondata. diffuse de Erasimo scribentem ab anno ISi 9. usque ad 36. Dcure Rius A RiANus Episcopus ille est, a quocirca annum q93. Bapti sui torna a corrupta fuit, & de co- dona resert Niceph. lib. I 6. cap. ῖ F. quod cum quemdam virum nomineis Barbam , juxta formam ab ipso induetani vellet I iaptizare, aqua evanuit. Forma, qua praevaricator iste utebatur, errt sequens , quam refert Nicephorus Histor: sic es lib. I I .c. I I. Bapti7abat in nomine Patris, per Filium, in bpiritu sancto. R. Quia in materia Sacramentorum standum eliCitristi institutioni, sed Christus talem formam nunquam instituit prolBaptismo ; docuit enim baptizare in lnomine Patris, & filii, & Spiritus sancti, quia tres Personae Divinae sunt lomnino aequalex; nec una est major laltera, ut censebant Donit istae. Prae-lista
267쪽
fata Deuterii forma implicite hanc Donatistarum haeresim continere videtur , ex quo magis patet illius in-
subsistentia; Non me Iat et rite diei posse Gloria Patri , per Filium , in Spiritu sanino, quod S. Chrysi,stomus, aliique ex Graecis Catholicis innoxie dicebant. Sed aliud est fidem explicite profiteri; aliud Deum laudare . Laudandi fiormulae, salva pietate, nobis liberae sunt: sed professo;qua sub Sacramento Ecclesiani ingredimur, ab Institutore formam habet , quam immutare non possumus, nisi defraudantes Sacramentum essectu suo, & I persecta confestione fidei
tune necessaria deficientes. Vide verbo o etiani, Agnouar, Brentius. Deu TtR ius DONATi s TA Macrinensis Episcopus, interfuit Conciliabulo Donat illarum, in quo ducenti , & septuaginta Episcopi Donatistae Carthagine sunt congregati. Hic Deuterius juxta Conciliabuli definitionem cum traditoribus nempe, aut Ecclesiasticos libros persecutoribus tradiderant) immensi criminis reis
secit unitatem, etiamsi non et sent baptiχati . Omittentes nos modo, quae frequenter differuntur de crimine,&poena traditorum; non est praeter- imittendum, quod vera Ecclesia cum lnon baptizatis nusquam habuit unitatem , quia non baptietati non sunt ei ves Ecclesiae, Baptismus eniin, Sacramentorum ianua , est essentialis character, quo fidelis ab infideli discernitur; non haptizati, non sunt de corpore Ecclesiae, ideo non possunt unitatem facere cum Ecclesia r ex quo patet quam impie Deuterius unitatem secerit cum non baptizatis, &quam sacrilega fuerit illius Conciliabuli definitio. Uide Baron. ad an. 3OS DIA ROL STAE . Haec impia secta
nonnis Athei sinum sapit, ideo interri Antichristianos Atheos, qui totam lsidem subvertunt merito a Gravina , treponitur; qui sunt de hac secta Go sitae vocantur a Rescio. Originem ha- lbuerunt anno II 66. a quodam improbo viro Cenomano, cui nomen
inerum in Galliis ad sexaginta millia crevisse fertur r Dicti sunt DPalu sae, quia jactabant se esse sortilegos ,& Diaboli charactere insignitos. Docebant aliquid credendum es.se ubi expedit, ubi vero non expedit, nihil credendum. R. uia fides semper, & ubique est una, & necessaria, litiae qua impossibile est aliquem pla- lcere Deo , & consequi saluteiit; ergol semper opus est, id ipsum credere . ti Tum quia necessitas fidei non depent det a loco, vel anempore,sed a Deo, qui illam docuit, & servari praecepit, ergo salsum est, quod aliquando expediat, aliquando non expediat cre
t dere; sed hane doctrinam diabolisticam, purum esse athei sinum satis pa
DIACRINO ME Ni , sive haesitantes
dicti sunt Aeephali, quia dilsidente Joanne Antiocheno, & Cytillo Alexandrino , neutri adhaeserunt, Sc la-ditionem secerunt circa medium seculi quinti, viventes absque capite; Concilii Chalcedonensis insensissimi holles, qui etiam a Petro Moggo recesserunt, quia Concilium Chalcedonense receperat . Esto id fecerit non χelo Religionis ductus, sed proprio commodo stimulatus . Ex Libet rato in Breu. Di AGORAs Philosophus Atheniensis Theledis filius, in Insula CDesada natus, dictus communiter Atheus, primus esse creditur , qui in orbe Athei sinum invexerit;ab Atheniensibus relegatus, indigne serenti- lbus tantaena impietatem, qua Dei exi- istentiam negare ausus fuerat. Post expulsium Diagoram,credente Athe nis Senatu nondum dignam tanti sceleris sumpsise vindictant , duorum talentorum taxant constituit iis, qui Diagoram vivum Athenas reduxi siset, unumque talentum cuicumque Diagoras caput attulisset. Uixit cimc a medium ieculi quinti ante Christi adventum . Necessitas Divinae existentiae probata est verbo Alberes. Tum quia cum entia contingentia nequeant sibi dare esse, necesse est dari ens necessarium, aquosium esse
268쪽
contigentia recipiant;ens autem simpliciter necessarium est Deus . Tum
quia Deus non potest in vincibiliter
ignorari; naturaliter enim in nostris angustiis oculos elevamus ad caelum,
hine implorantes subsidium a superiori potestate, cui omnia terrena ambsimi ; inter praecipuos tunc temporis Athe istas recensentur Theoclorus Philosophus,Zenon is primum, deinde Pythonis discipulus . Callimachus, Lucianus , Lucretius, Do-i letus, & alii. Ex Historia Graeco-
Hispanus;Parisiis Theologiae studuit, ex frequenti Lutheri lectione depravatus, Genevam se contulit, ubi cum Calvino amicitiam iniit, deinde minister Protestantium electus, se Amgentinam recepit,ut Lutheri haereses profiteretur, datusque fuit Bucero socius ad colloquium Ratisponense, & cum ab haeres, cui firmiter adhaesit dimoveri non potuerit, licet persuadentibus enixe aliquibus Hispanis, qui eum ad reassumendam vera fide ,& repetendam patriam hortabantur, per sicarium a fratre eius missum, i nterficitur, aegre nimis ferente in Diaetio praevaricationem a fide orthodoxa. Ex Spond. ad ann. IIq6. DrCARiT E. Circa annum 2q9. eruperunt. Germen sunt Manichae
ruin, multum dilatata est hee hsress, pro qua extirpanda Ecclesia multos stibiit agones ; conveniebant in Omnibus cum Gnosticis. Ex Prateolo. Dicebant animam hominis esse, aut Dei substantiam, aut ex Dei su stantia. R.ex his, quae dista sunt verbo Mocaritae . Tum quia substantia Dei est indivisibilis, ergo ait imae,quael sunt divise inter se, elle nequeunt exl Dei substantia . Tum quia Dei substantia est Deus, sed animae non sunt Deus; sed ad Dei imaginem creatae, ut iis serviant ; Tum quia ex Scriptura colligitur aperte animam non
este Dei substantiam . Sie in Cant ico;
Magni Dat anima mea Dominum,c exultavit struus meus tu Deo, ex quo patet animam non esse siubstantiam Dei, quandoquidem anima magnificat Dominum, & exultat in Deo salutari suo. Di DYMus . Hic ille est, quem , Magnus Antonius Alexandriae invia sens beatum pr dicavit, cujus sapientiam totus Orbis mirabatur,qui caecus factus anno quinto a sua nativitate , propter aquileos oculos mentis undens dicebatur, quo encomio soli Prophetae honorantur: ad eum Sanctus Hieronymus jam Doctor per grinavit, ut illius emceretur auditor . Hac de causa cano jam capite , Roma Alexandriani se contulit. Vir fuit admirabilis memoriae , quippe qui summam eruditionem in omni pene scientia, etiam mathematices
acquisivit, media lectione librorum , ope aliorum ficta , quam indefesse
audiebat; sed potivinium in Theologica scientia excelluit, quam publice in urbe Alexandrina docuit, aluentibus undequaque auditoribus, inter quos D. Hieronymus, Rufinus, Palladius , & Isidorus . Opera celeberrima edidit, vir non mini)s doctus, quam pius,& canitie nonagenaria venerabilis , si vehementiori, quam par erat amore, suum prosequutus Urigenem , ejusdem errorum propugnatorem se infeliciter non exhibuisset. In Concilio Constantinopolitano i SoPatrum una cum Origene,& Evagrio damnatus, Martino I. Pontifice . R.
verbo Origener . Di GNus DONA TisTA,cum Capito
ejusde sectae professore, & aliis missus
suit in Gallias a Donatistis ad interpellandum Constantinum Imperat rem. Vide Copito de hoc haeretico scribit optat. Milevit. contra Parmen. lib. I. DIMETRIT E. Apollinarius a La
dicea siuit primus hujus haeress auctor circa annum Domini 377. Iidem ergo sunt Apollinaristae , de quibus actum suo loco , ac Dimetritae, de quibus hic disserimus , qui hoc nomen sortiti sunt ab haeresi, mala scili-lcet duas tertias partes humanae natu
rae in Christo confitebantur , corpus videlicet, R animam: tertiam vero i
269쪽
partem se ilicet mentem humanam in Christo -sse negabant, sed instabiles in sua opinione valde suisse Di metritas constat , quandoquidem mox Christum non habuisse mentem humanam, mox eamdem aecepisse dicebant . Fuerunt ex Di me tritis, qui Verbum carnem ex Maria assuinptisse
negarunt; quidam etiam ex ipss asiserebant Christum corpus e superis detulisse , alii animam acceptis in omninb negabant, qui errores alibi reprobantur . Alii corpus Christi fuisse coessentiale Deitati asserebant; quod quam salsium iit, ex eo constat, quod si corpus Christi esset coelscmiale a Deitati, non fuisset facta inearnatio lin tempore, sed dicendum foret ab aeterno Verbum fuisse incarnatum, quod enim est essentiale Deitati,sein- per suit . Tum quia esse coessentiale idem est, ae este ejusidem essentiae, sed corpus nequit esse ejusdem essentix cum anima, ergo neque a s rtioricum Deitate. Tum quia Deus utpote ens simplicissimum, excludit omnem coinpolitionem , quam non excluderet , si corpus esset consubstantiale
Deitati. Contra Dinae tritas , te ite lD. Epiph. congregata est S Fnodus, iquae eosdem anathemate percussit. Remanet hic reprobanda propositio, a qua Di metritae nomen sortiti sunt, stilicet. Verbum tertiana partem natura humanae, idest mentcna non assumpsit . R. Quia Christum assiimpsisse
corpus, animam , & mentem constati ex Scriptura , ubi Christus qua homo profitetur se non habere eamdem l cognitionem cum Patre, dum dicit de die extrema quod nemo si. it, nequel si lius hominis: cx quo evincitur quod qua homo habebat mentem, si d limitatam . Insuper mens humana nihil est aliud, qui in potentia intellecti va, sed haec est inseparabilis ab anima rationali; non enim est anima rationalis, quae non habeat potestatem intellectivam, erso si per Dimetritas Verbum assumptit animam rationalem , assumpsi etiam ment' m. Vel dicendum quod anima assuinpta a Verbo, non esset ejusdem speciei cum lnostra, quod nemo somniaverit Chri- :stus enim fuit persecte homo, ejus idem speciei ae caeteri homines, sicut ex Scriptura evincitur. Demum ex eo quod legitur Luc. a. vers sa. I fur autem proficiebat aetate ,e Uienia, aperte constat Christum habuisse mentem hum. anai nec valet dicere,quods Christus habuisset montem humanam , potuissei peccare, quia in ipsis extitissent cogitationes humanae, quae lad peccatu inducunt; nam primo cO- ll gitationes illae humanae non inducunt necessario ad peccatum , & si media Divina gratia a viris justis repellun- ltur, quanto sicilius a Christo, in filio erat plenitudo gratiari Tum quia intellectus Christi ita erat consormis l voluntati Divinae, ut malum cogita- ire non posset . Tuni quia Christus utpote in eccabilis assumpst men- ltem creatam, se diu, a omni propensione ad malum , sieut carnem de sacto assumpsit absque ullo desectu culpabili , qui provenire posset a peccato. De hac haeresi agit S. Epiph. haeres. 77. Dio Do Rus Antiochiae natus,ejusdem Ecclesiae Presbyter , postmoduin Tarsensis Episcopus , quoad vixit, semper se Orthodoxum esse simulavit, & prout talis creditus, summis laudibus a Ioanne Chrysostomo , qui Diodori discipulis fuerat, comm n datus. In Antiochena Ecclesia , ut fidem Catholicam sustineret, absente Meletio Episcopo , a Valent in lexilium pulso, valde laboravit. Unus liuit ex Patribus qui Constantinopolitano Concilio interfuerunt. Ordina- itus Tarsens s Episcopus , senio consectus moritur e post Diodori mortem exorto dogmate Nestoriano cuna lNestorius suam haeresen Diodori lscriptis comprobaret , quem S ma- lgistrum suae impietatis habuerat, ne- lcesse suit ejus scripta prodere in lucem, ab ipss Nestorii fautoribus pro- imulgata, ex quo factum est ut a san- O is viris, qui hae de causa Diodori libros legerunt, detegeretur ven num , quod ab iisidem libris hauserat
270쪽
impius Nestorius, unde & calamum eontra Diodori scripta acuerunt, quod egregie peregit Cyrillus Alexandrinus in tribus libris, quos contra Diodorum seripsit, qui Diodorus, eo quod fori iter ii aereio sui temporis impugnaverat, celebris erat in posteritate suturus, si novis somniatist figmentis, anno Aa S., cum Cyrillum impugnatorem habuit, non fuissent ejus fraudes detectae. Sanctus Cyrillus in Epistola data ad Ioanneir Antiochenum , vocat Diodorum iniamicum gloriae Iesu Christi. Leontius
Sentit quod alter esset filius de Virgine natus, & alter esset filius , qui Dei Patris filius proprie dicitur; saltu .ar autem Uirginis unitum esse filio Dei, non in unitate persi,nae, sed juxta siclam dignitatem, & auctoritatem , R Itonoris aequalitatem, ex quo patet Nestoriuin suae haeresis desumptisse argumentum , asserendo duas persimas elle in Christo. R. ve bo Nesor . DiONYsius SouLeci Ατ Religionis Minorum professus , Doctor Parisiensis, nonnullas propositiones e roneas , & haereticas protulit, com
cernentes rerum abdicationem, cha
ritatem , oc amoris perfectionem , quas propositiones a Theologis Parisiensibus damnatas, ipse etiam publice revocavit, & damnavit anno II 66. Parisiis in Ecclesia Praedicat rum c ram Legato Apostolico; cum jam praecedenti anno i 361. fuissent Avenione siub Joanne V. ibi degente damnatae. Transcriptum se redulae revocationis per Dionysium factae, extat in Tomo 26. Bibliothecae Patrum pag. 88. impres e Lugduni anno i 678. , ubi commodius poterit, qui voluerit, expresse videre quales suerint praedicti Dionysi errores, quibus subjuncta est etiam eorundem repsin i
DIOsCORus ORICEN IsTA , fuit iMonachus, qui Origenis partes de- iserens, cii odi uaginta circiter ex suis cConstantinopolim venit, ibique mor- Ituus, sepultus est, cui falso aborigeni- stis attributa sunt miracula . In suo, enim errore decessisse, colligitur ex Sozomeno, qui dii resert in Synodo Constantinopolitana , quae dieia est, ad Quercum, Praeside Theophilo, Diostori discipulos ad meliorem se gem redactos, asserit non ita futurum fore, si adfuisset Diostorus, qui jam decesserat , cum haec peracta sue
Diosco Rus Alexandrinus Episcopus successit Cyrillo in Episcopatu , circa medium Seculi V. nullum non movit Iapidem , ut Eutychetis haeresim promulgaret , sed diu latuit Dioscori hypocrisis, qui dum se virum Orthodoxum , & virtuti addictuin simularet, Theodoretum suarum virtutum praedicatorem habuit. Adeo simulata erat Diostori sanctitas , ut etiam Sanctos deceperit, cum tamen sub ficta canistitate faei-norosissimus esset; siquidem in libellis adversus eum datis in Concilio Chalcedonens , Origenista , Arianus, homicida , incendiarius, Se vita turpissimus detectus est . Sancti Cyrilli nepotes, cui successerat in Epistopatu,crudelithr est persecutus, Oxauctorato etiam uno ex ipsis , R ab Episcopatu deposto , usurpare nisus est Ecclesiae Antiochenae jura. Ad Synodum Ephesinam vocatus, a 'oritate Chri capti cubicularii,Eutychetis fautoris fretus,voluit praeesse,& litteras Leonis Papae ad Synodu datas recusavit admittere,unde Θnodus prindatoria vocata est ; tum quia prssuit lDiostorus, cum debuissent praeesse Papae Legati; tum quia Diosiorus Pontificis litteras non admisit: quare rius pertinaciae contradixerunt L gati Pontificis. In hac Synodo Dioscorus Euthychetem impudenter absolvit, & majora stetera meditatus, Alexandriam reversus , ibi collecto Conciliabulo , ausus est in Sanctum Leonem Romanum Pontificem excomi micationis sententiam proferre. Coa sto itaque Concilio Chale donens, ibique ejus causa distussa, a Patribus Concilii contra Diostorum prolata est sententia anathematis, R