장음표시 사용
291쪽
haee esse non potest adoptiva , qui . supra conjugium commendat . Tum Filius naturalis ron potest esse admquia animς virgines specialiter Spon
ptivus , ergo &c. Tum quia adopriosae Christi vocantur , quia Christus
est asinaptio extraneat persenae in lis- qui pascitur inter lilia, speeialius de
reditatem, sed persiona Christi non cultu virtutis virginalia sibi compla est extranea respectu Patris, cum cet . Tum quia statum virginalem , persena Christi una & eadem sit, ac persectiorem esse quam conjugalem, persena Uerbi, sed Verbum non est consentiunt S S. PP. Tum quia vo-
Filius adoptivus , ergo neque Chritum debet esse de meliori bono, vIμstus; ex quo sequitur quod Christus ginitas autem vovetur , sed hoe fi etiam qua homo, nullatenus potuit rei superfluum , s virginitas non esset adoptari. Neque ex illo quod legitur apud Deum majoris meriti, quam sta- Io: I Pater major me es, potesti tus conjugalis. Tum quia Martyres
serri quod Pater st maior Filio proreputantur,qui vita exponunt pro vir-pter filiationem adoptivam, quae nul-ginitate servanda. Vide verbo ston.
latenus esse potest in Christo; sed
hoc Christus dixit de se respectu Pa-
EMERI Tus. Donatistarum Epistris, quatenus assumpserat formam scopus in Coariens a Mauritaniae Ci- servi. Uide verbo P nos an . vitate , cum S. Augustino, qui ad EL pinius luminibus orbalus dictam Civitatem, ex Pontificis ordi uxorem habuit nomine Agapem,Aga- natione , Ecclesa causam acturus se petarunt haeresis institutricem 3 an contulerat , disputationem habuit,plexatus est uxoris errores. Vide sin qua a D.Augustino licet convinus, verbo Agapetae. De Elpidio scribit non tamen ab errore resipuit . De D. Hieron. lib. adversus Pelag.
Emetito stribit Post dius in Vita ,
statae privatae pecuniae, & facultatum Euc RATiTAE dueem lisbuerunt II. Procurator, quem Romani Comitem Tatianum; dicti siunt Eneralitae, quod rerum privatarum appellare consue- idem est, ac Continenses, quia aver-verunt, cum primum esset Christi Α- sabantur matrimonium. Nominat hutinus, ut Juliano complaceret, aposta-jusmodi haereticos S. Augustinus de lavit a Fide una cum Felice Regii haeres Cap.-, Aquarior. Theodor Thesauri qugstore . Catholicis multus vero Hidrosarasatas, ex haeresitum insensus, sacris vasis, quae Anti quam prosiebantur , solam aquam elienae Ecclesiae Constantinus Impe- adhibentes in consecratione Calicis. rator spledide donaverat,depraedatis, Qui vero Encratitat, id est Continen prσdictum Felicem stiorum Kcrilegi ter vocari gloriabantur , turpiterru comite habuit. Uide Baron. an. 362. agebant cum mulieribus. Multi adhue ELvr Dius Aux EN Tis haeretici, ex hac secta debachabantur tempo-
Mediolanens s Episcopi, sedia Arianire S .Epiphanii in Phrigia, Galatia, discipulus , circa finem seculi IV., Pamphilia, Cilicia, Syria . Tatia-
vir plane litterarum rudis, temporenus autem natione Surus,ex Philom-
D. Hieronymi vixit , qui eumdemptio Platonico Christianus factus, ali-
quando floruit in Ecclesa sub discli. Dixit Mariam peperisse quiplina Iustini Martyris, circa annumdem in virginitate Christum, sed p Domini i 3. Insgnem ediderat li-stea eum Sancto Ioseph convenisse , brum pris desensone Catholicat Fidei& habuisse alios filios . R. verbo adversus Gentiles, & aliquandiu Ro.
mae diversatus Religionis specimen , a. Dixit virginitatem non esse dedit, sed mortuo Justino praecept apud Deum majoris meriti , quam re in orientem reversius, in errores conjugium . R. Ex Epistola D. Pau- Valentini delapsiis est, illos Antio ii ad Cor. cap. s. in qua virginitatem chur. R in Cilicia docuit, novisq; ad
292쪽
l iuventis erroribus, Encratis arum Di ctra, insiluit, circa annum i 78. Re probare scriptis Encratitas aggressi sunt Clemeris Alexandrinus, Urumnes, S. Epiplianius. i. Asserebat Tatian. diabolii habere principatum adversus Dei opera oppositum, & Deo non sibiectun . R .exvcrbis Scripturae. Deum tuum ador
mi, or tui liferries; Tum quia voluntati Dei nihil polle resistere, sapeclamant sec. pag. Tum quia si di ab
Ius haberet principatum adversus Dei opera oppositum , & Deo minime subjedium, Deus non csset omnipotens , & omnium Dominus , nec diabolus creatura eius. a. Nuptias dixit este corruptelas, & stimicationes. R. ex iis quae di-eta sunt de matrimonio contra Ad inuas . Tum quia si nuptiae essent illicitae, cum Deus instituerit matrimonium,ut colligitur ex Gen. cap. a. versi S. sequeretur Deum esse malorum auctorem, quod nefas est, vel cogitare. Tum quia Matth. I9. vers.
legitur : mod ergoleus conjunxit, homo no eparet , & prima ad C
rinth. cap. 7. Us autem, qui matrimo
sis Νηίδεfuni, praeci o non ego, sed
D-inus, uxorem d diro non Hsedere, ex quibus textibus maniseire col. ligitur Deum instituisse matrimoniu,& consequenter nuptias non esse
corrupietas , & siimicationes, quas Deus in prirceptis Decalogi districte prohibet. Insuper S. Petrus Epist. I. cap. I. praecipit mulieribus, ut sint subditae viris sivis. Nec valet dicere nuptias csse si,nt m peccati originalis, ergo esse illieitas, quia fons peccati originalis non sunt nuptiae , sed peccatum primorum Parentum. Vide
g. Dixit Adaimim non esse salva-timi. R.Quia in acris pag nullibi le-l gitur Deum damnasse Protoparentes,
sed quidem ratione culpae ejecisse dei Paradiso ; nec Deus maledixit illis si i euti maledixit serpent l. Insuper PrOI toparentes post expulsionem poenil tentiani,tit traditur a majoribus,sec t runt, poenitentibus autem Deus ve- l l
niam largitur . tum quia Adat in Dei misericordiam si iste consecutum asserunt omnes SS.ΡΡ. Demum Christus, ut plurium sententia est, voluit crucifigi in ipsi, loco, ubi Adam suerat sepultus, ut ostenderet Adamum beneficium Redemptionis obtinuisse, ubi Christus absistutissimam de mo
ψ Plura principia sve Deos ass-
gnates Encrati th inter haec diabolum constituebant. R. verbo Resithei M. s. Mysterium Eucharistiae in si-la aqua conficiebant. R. verbo Aquarta. 6. Admittebant flaminas ad Sacra peragenda Mysteria. R. verbo Coliridiari. . Abstinebant . vino, quod di bolicum vocabant, & solos improbos illo uti asserebant. R. ex miraculo quod Christus secit in nuptiis Cannae Galileae. Insuper Christus Sacrameniatum sanguinis instituit in vino . Tum quia D. Paulus praecipit Timotheo, ut utatur vino; sie prima ad Tinioth. CIDI. verc. 23. Noc adhuc quam bi-Lere, sed modico viso utere propter sic machum tuum, frequentes tuarissismuster vinum est prohibitum quia generat ebrietatem , sed nimius potus est prohibitus,non enim ebrietas est a potu vini,sed ab imm derato potu vini, & hoc evincunt au-etoritates Scripturae, quas in contra rium adducunt haeretici, scilicet nimium vini potum esse prohibitum.
R. ex Concit.Bracharens sub Joanne Papa III. cap. Iq. ubi asseritur esum carnium este licitum. Tum quia Christus agnunt Pasthaleni comedit. Tum i quia ma Ium esse abstinere a cibis tanquam a Deo prohibitis aperte a serit Paulus ad Timoth. I. Cap. q. Tum quia Deum concessise hominibus esum carnium constat Gen.9. vers3. Et omne quod miserum GP vivis,erit vobis is euam . Eadem facultas vestendi carnibus data a Deo hominibus , explicite habetur Deuter. cap.
Iq. verc. q. Esto autem quod in lege lueteri ejus aliquorum animalium lesset
293쪽
elset prohibitus , n 3n tamen adhuc viget in lege gratiae talis prohibitio , quia illa prohibitio erat figurativa, nunc autem cum expletum sit figuratum, non amplius subsistit. Tum quia Christus dixit Apostolis Luc. I o. vers8. In quamcumque civitatem iu- traveriti:,θ ffceperint vos,man Meate quae anonuntur vobis. Neque alicujus animalis esum prohibuit, sed simpliciter dixit, inaudueare quae V ροπuntur vobis . Verum quidem est, quhd , ut ait Apostolus ad Rom. Α-
versa I. cum ex esu carnium nascitur
scandalum, tune expedit abstinere, quod etiam nos asserimus,diebus potissimam , quibus Ecclesia prohibet
esum carnium ad mortificationem
corporis, tunc opus est abstinetis,non tamen hinc potest inferri, quod esius carnium sit absolute prohibitus; sicut neque idem potest inferri ex eo , quod legitur Adlarum 1 3. vers 28. &29. ubi Apostoli in Concilio congre-gxti prohibuerunt esum carnium , quae immolatae suerunt Idolis , prohibuerunt enim, quia hine accipiebant scandalum Iudaei; & ne putarentur communieare sacrificantibus Et linteis non quod talis esus esset in se absolu
Epistolas non recipiebant. R. verbo Albanenses io. Ad suos confirmandos err res utebantur apocriphis scriptis,quq vocabant acta Andreae , Ioannis , Thomae ii. Encratitae legebant Euange- Iium a Tatiano compositum , quod Divinarum Scripturarum Canoni ag-l gregarunt, Diatessaron nuncupatum,l idest Euangelium ex quatuor Euangeliis compactum.
l ENERCici emerserunt anno IIII.
Staphilus horum nomine vult intelia ligi Zuinglianos illos, qui dicunt corpus Domini per energiam esse inteIligendum , quasi effectum pro causa per metonimiam . Attamen tam a Staphilo, quam a Gravina inter Sa
I. Dicunt panem, & vinum in Eucharistia esise essicacia signa Comporis,& Sanguinis Domini,unde ver-ha consecrationis e Boe es Corpus mexin, sic interpretantur : Husanis es Aoum emax corporis mei, 3c dicunt re vera Corpus non manducari,
sed per fidem, & in Eucharisia virtutes corporis Christi existere. R. ver- lbo Calvinus ubi ostenditur verata. lexistentia corporis Christi in Eucharistia. EN TOL Ius .cum Donatistae licet schismatici,& haeretici hac tamen veritatem nemini non perspectam ignorare non potuerint, neminem siquidem posse Catholico nomine gloriari , nisi cum Rom. Episcopo communicationem habeat; ut ficte saltem,& velut sub quadam impolita larva Catholicum nomen assequerentur,ebstultitiae adacti sunt, ut statuerint ex suis quempiam creare Episcopum, quem Romam amandarent, ut illiet inquam Pontifex sederet, ibique suae communicationis homines colligeret , quo facto gloriarentur se Romae habere Episcopum, ac proinde nomen Catholicum promereri. Ex his
qui a Donatistis Romae Episcopi, sive
Antipapae successive ordinati sunt,sex recensentur, nempe Victor Gabriensis. Nonifatius, Entopius, MacrobiuI, Geianus,er Claudianus. VideBaron. ENTu si AsTAE variis nominibus nuncupati, nempe Massaliani, Euphemitae, Pyriiani, Euch Iae, sive Preea tores , Spirituales, Sa aniani, dicti sunt autem Mossaliam ab insanis eorum deliramentis. Psallani ab orati ne, cui plus quam par esset, tribuebant . MIaniani a cultu doemonis. iItem Mel Iani ab Adelphio uno lex eorum Principibus. Denium dicti isunt Entu sis,quia spirituales visio- lnes habere gloriabantur . Mart ia- jnoI quoque se appellarunt, eo quod la Principibus Provinciarum persecu- ltionem sint passi, eorumque plures fuerint 1 Lupicinio Prstore occisii. Entus astarum Duces fuerunt quidam solitudinis incolς in Mesopotamia, quibus nomen erat Ade bitas , Da- doen, Sabbas, Sameon, Ermas, & alii:IIU. Iva
294쪽
t istorum socii, quorum nomina non li recensentur ab antiquis Scriptori-l bus. Sub Constantio Imperatore pau- Io post medium seculi 4. ha e Iu es Ecclesiana infecit.Duo Entusastarum genera sunt qui statuant, unum ab Ethnieis, aliud a Christianis derivatum,sed eosdem profitentur errores.
Damnati fuerunt Entusiastae in Synodo Sydς congregati anno 383. eui pr fuit Anphiloctrius Iconii Episcopus . Scripsit contra Entusastas Flavianus Antiochenus , de quibus agunt S.Epiphan.S.August. Theod rei us,3c alii. I. Negabant quemquam initiari posse Sacramentis , nisi super quem visibilis gratia descenderet; phanta. sticis enim hujusinodi visionibus adremone illudebantur ut super eos visibili signo apparere videretur Spiritus sanctus , cum presertim ordinationes ceIebrarent; eoque pertinci, quod de Entusastis S. Augustinus tradit; eos de purgatione animae nestio quam phantasticam, & ridiculam fabulani narrare solitos ; porcum scilicet cum porcellis sivis de ore hominis exire videri, quando purgatur,&in eum visibili specie ignem intrare , qui non comburit. R. Nam gratia est qualitas spiritualis a Deo in fissa ani. mae, ergo non potest visibiliter descendere; tum quia nemo potest certo scire se esse in gratia, nemo enim scit an odio, vel amore si dignus;
sed si gratia stiper initiatum visibiliter deicenderet,initiatus certo sciret se esse in gratia. Sed Entusastarum phantasticae visones irrisione potius, iquam reprobatione indigent. ia. Tantum tribuebant orationi, aut per illam solam posse hominem sal- ιvari assererent. R. verbo Ad Nim. at 3. Dicebant solam orationem , Et sussicere ad omnia peccata delenda ; cl hine non curabant Baptismum, queml non expiare sordes asserebant, sed so- ril tam orationem hoc efficere . R. ex pl hi, quae dicta sunt de necessitate son, Baptismi. di . Oppugnabant virtutem,&esi ris scaciam Sacrameti Eucharissiae,quod u
Q l dicebant nec obesse, nec prodesse . - R. Joannis 6. IH manducat meam l- earnem , ct bibit meum sanguinem
s habet vitam aeternam .... in me m
la Net,ct ego in tuo. Tum quia Christus, instituit hoc Sacramentum in cibum
- animae, dicens loco cit. Caro mea P
νὸ es eibm; in hoc Sacramento sescipitur ille quo est omnis gratia, quivere, & realiter est in hoc Sacrame to. Tum quia experientia constat, quod qui digne, & frequenter accei dunt ad hoc Sacramentum,pers P -
vincendas tentationes. Eucharistiam conferre gratiam declaravit ConciI. Florentinum sub Eugenio IV. 3c Trid. sess II. cap.a. Neque hic ommittendum quod tantum patet haec veritas, sellicet Eucharistiam conferre gratiam, & prodesse eam digne sumentibus, ut nullam rationem invenire potuerint tam antiqui , quam recentis- res haeretici ad oppugnandam hanc veritatem. Vide verbo Adelphius. s. Ieiunium reprobabant,dicentes satis susscere ad expurgandam ventem, orationem. R. ex his, quae licta sunt verbo Agapetae. Tum quia ejuniuin tendit ad salutem animae, rostramque conversionem operatur, it constat exemplo Ninivitarum. B iam esse orationem cum jejunio leginus in sacris pag. Propheta in psalm. it: Opertii Iu jejunio animam meam iunt etiam plura exempla in Scriptua , ex quibus constat in veteri legea ultos fuisse virtuti jejunii deditos,
ropterquam fuerunt Deo valde acepti. Per jejuniu eiiciuntur doeminia; unde leginius e me genuI dormolarum non eluitur nissin jejunio, O atione ,ex quibus sequitur jejunium i profieiendum in via persectionis,
ad expurgandam mentem,esse val-: utile.
6. Prohibebant Monachis Iab m manuum, solam orationem ipssaecipiendo. R. Nam opus manuumn esse Monachis, & Clericis inter. stum, constat ex ambus Apostolona cap.2O. vers 3 q. Ad ea, quae mihi ιι erant, o his qui mecum sunt x k min
295쪽
mIngyraverunt manus istae; losendi vobis, quoniam sic laborantes oportet fusci re infirmos. Item ad Eph. cap. 4. versi I 8. 2η furabatur jam non furetur,magos autem laboret Neraudo mansius quod bonum es, ut θσὼ ut undὰ Iribuat necessatem ρο- tiemi . Insuper laborem manuum praecipiunt Monachis Institutorum Monasticorum Fundatores. Contra Monachos otiosos scripsit Sanctus Augustinus in lib. quem edidit, rogatus ab Aurelio Episeopo Carthaginensi. Demum licere Monachis, & Clericis
honesto labore exerceri, constat ex secunda ad Thessal. cap. 3. vers. 7. Rex prima ad Corinth. cap.q. versi a. Tu n quia ex labore manuum repδ- litur otiositas, quae vitiorum est mater, neque homo potest semper in oratione perleverare ; ergo bonum est interatissa oratione ad opus manuum recurrere, ut tentator nos semper occupatos inveniat. Posse Clericu IR& Monachum manibus liborare
desinitum est in Concilio Carthaginensi cap. sa. celebrato sub Anastasio Papa i. circa annum 39 . Nec valet obiieere illud Luc. Io. vers 1. Martha Martha follicua et cre. &illud Matth.6. vers 31. Nolite ergo fide ri esse dicentes qu)d manducab
mur erc. nam per hos, & consimiles textus, Christus non prohibet laborem manuum,sed docet prius nos deinbere orationi vacare, deinde labori; ita tamen ut labor orationem non impediat, vel ita ut non fiat labor ex immoderato desiderio Iucri,sed praecise ad acquirenda necessaria, vel ad expellendam otiositatem.
mulieribus . R. Nam quantum as diis Christianorum institutis abhorreat hic modus orandi,satis per se patet, hoc enim non est praeparare mentem ad orationem, sed ad tentationem; hoc est naanifeste se exponere occasioni peccandi. Non damno quod in Catholicorum templis quintidie videmus, nulla inde praesiumpta peccati occasione; cilicet, viros, eci mulieres simul ad orandum convenire . Sed tamen aliud est per accidens icontingere, aliud studiose facere; hoc lenim studium in pretio habet concu- lpiscentiae affectum. Vide verbo Eusa- l
3. Dicebint habere unumqtiem- lque hominem habitantem in se doemonem, nec ipso caruisse Apostolos: leum velo tantum oratione fugari. lI . Nam legimus quidem Deum ad uniuscuiusque hominis custodiam ,
t Angelum deputasse: nulli bi autem dei doemone singulis hominibus inhabitante fit mentio. Insuper Apostolit expellebant ab hominibus doenim
i nes, ergo falsum est, quod unusquisici; thorum habuerit docmonem inhabi- il tantem. Tum quia Christus per mor- li tem suam de potestate do onis nos lliberavit; hse autem potestas duc monis in foe sita non erat, quod dc mon esset in homine, sed qubd homo per peccatum Protoparentis erat sub iugo doemonis , idest sine gratia, que
nunc per Baptifimina reacquiritur, unde st, it ab hac potestate liomo hi pii ratus liberetur. 9. Dicebant per orationem positi hominem emei impassibilem . R. exemplo tot Sanctorum, qui orationi summe dediti, plura passi sunt tormenta. Verum quidem est, quod homo orationi intentus, facilius suffert passiones huius temporis, nullatenus
autem redditur impassibilis , nisi ex speciali Divinae providentiae miraculo, qui saepe Sanctos siuos in medio
tormentorum illssos conservavit. io. Dicebant duas possidere animas, in earum alteram esse super leaelestem. R. Nam animam hominis non esse super caelestem; idest ex Dei ii substantia, constat ex his quae dicta , sunt verbo Dicari .e. Unumquemque jautem hominem unam tantum habe- ire anima,evincitur non modo ex prin-icipiis philosephieis, ex quibus pro- lbatur incomposbilitas duarum sormarum substantialium in uno com posito, sed etiam ex acia Scriptura, ex qua patet lingulos homines unicam tantum habere animam . Non . enim ait sacer textus: AZIus es ho-
296쪽
t mo in animai visenten,sed in animam viventem , hinc in Evangelio Iegitur:
Maserem e ratarem nemo habet, ut Animam suam ponat quis pro amicis suis. Dixit ergo Christus animam suam, non animas suas , quia unicam tantum animam unusquisque habet,& alibi legitur Animum pro anima. Demum ex Euangelio etiam aperte constat unicam tantum animam und- quemque hominem possidere,ubi poss-iqv m Deus dixit hominem duos oculos, duas manus, duos pedes habere, subdit: Dimete eum qui soIes cor- νι, ct animam perdere iugehennam Ignis, ut nos doceret, quod si unam perdimus animam, non possumus alia salvare,sicuti amissi, uno oculo,a Iiun custodire possumus,ergo unicam tantum habemus animam, cuius saluti inhaerendum . Vide Concit. Lateran . Gener. XVII. II. Negabant ordinem esse Sa-eramentum novae Iegis, quandoquidem per illii non admitteba conserriClericis Spiritus sanisti gratiam , sed
solum asserebant conserri potestatem aliquam,aut quoddam jus. R.ex Comellio Carthaginensi q. a cap. I. usque ad 9. in quibus agitur de hoc Sacramento. Insuper ex Concilio Trident. 2ss .de Sacramentis in g nere Can. i. Sc seiIa I. Canon. a. & Epist. r. ad Timoth. cap. q. Non negligere gratiam , quc in te es, ρtiae data es tUI per proshetiam, eum impositione manuum probriero . Etiam ex Epist. I. ad Timoth. cap.6. reprobantur ii retici, qui negant per Sacramentum ordinis conserri gratiam sinistilicantem. Insuper ordines in veteri lege, diversique gradus fuerunt a Deo in-l stituti, per quos conferebatur ordinato sanctitas quaedam legalis , de se ordinati Altari ministrabant ; ergo letiam in nova lege dicendum est i
Christum instituisse ordines , quibus linitiati ministrarent in acriscio; Reum hoc Acrificiumst longe praestantius secrificiis legis veteris, etiami major sanctitas debet conserri ordi- li natis, qui debent hoc excellens s ' erificium Osterre. Nec valet dicerest
ordine non esse Sacramentum, quia non ordinatur ad sanistificationem suseipiemis, sed aliorum, stilicet populi ; ordinatio enim ne dum tendit ad sanctificationem aliorum , sed etiam ipsius ministri, ut stilicet digne valeat ministrare. Nec sequitur, ut dicunt haeret ici, quod si ordo esset Sacramentum , cum septem sint ordines, plusquam septem essent Sacramenta in Ecclesia, stilicet tredecim: nam cum omnes Ordines tendant ad Eiicharistiam rith consciendam , sequitur quod omnes Ordines sint unuSacramentum, quatenus ordinantur
ad unum, dil eumdem finem, respectu cujus sinis omnes Ordines habent inter se connexionem; omnes itaque ordine, per se singillatim supti sunt
Sacramentum, sed quatenus tendunt ad eumdem finem, unicum tantum sunt Sacramentum, quia rei unitas
speeiscatur a fine ad quem regulariter, & subordinate dirigitur; cum itaque omnes ordinationes sint sit cessive subordinatς respectu ejusdem
finis, omnes unum Sacramentum C si
sciunt , licet in omnibus conseratur gratia; nam plenitudo omnium gratiarum , quae in ordinationibus dive sis conueruntur, invenitur in eo, quiaecipit ordinem Presbyteratus, quo insignitus immediate potest conficere Eucharistiam. ia. Dicebant se capaces esse videndi corporeis oculis SS. Trinitatem. R. ex se cris literis in quibus i Deus invisibilis nuti toties pradica- ltur. Deinde communi Theologorum lconsensit , qui unanimiter asserunt lnon posse oculum corporeum elevari ad videndum Deum. i I. Phantasticis visionibus, quae per doeinonum illusionem QIent feri,
vehementer delectabantur, ac quibusdam rerum futurarum praesumptis revelationibus, eo insaniae pervenerant , ut non tantum dicerent se esse
persectos, sed vel Angelum,vel Prophetam , imo & Christnm esse jactarent, reliquos autem indignos esse Chrisiano nomine. Sed & repentel saltantes, seper daemonem se sellas l
297쪽
se jactabant, & digitis sagitantium , speciem praeseserentes, se in doem nem iaculari allucinati, plura perpe trabant,ex quibus insimum quemdam
q. Negabant aliquid dandum essem ndicis, sed sibi omnia suppeditanda, eo quod ips soli essent pauperes spiritu. R. Nam de bono eleemosyng pauperibus erogato tot sunt Scripturae, &SS. PP. testimon a, ut sicile sit convincere negantes irrogandam esse eleemosynam, quam tot repetitis vicibus nobis inculcant sacrae paginae , quae etiam exprimunt quot, quantaque bona per eleemosynam nobis proveniunt.
I s. Docebant ad libitum posse solvi conjugia. R. verbo Abstinentes. i 6. Suadebant filiis neglectum lParentum . R. ex quarto Decalogi
praecepto, & ab ipso naturae instinctu, haec siquidem non modo homines, det iam irrationabilia animalia docet obsequiose vivere erga Parentes
i . Dicebant posse hominem ad perfectionem , atque ad similitudinem, & squalitatem Dei pervenire
humani virtute, ae scientia, ita ut assererent se neque cogitatione, neq; ignorantia, eum ad consumationis culmen ascendissent, polia peccare. R. Nain hominem suis siolis viribus,
absque Dei gratia nihil boni meritorie, vel recte in finem ordinatum pocse efficere, constat ex iis, quae dicuntur de necessitate gratiae contra Pelagium.Hominem vero quantumcum
que persectum non posse ad aequali- statem Dei pervenire, superfluum est
ostendere; quis enim adeo cφcus, ut non discernat magnum ea hos esse inter Deum & hominem, inter Creatorem , de creaturam quae tanquam
nihilum, & inane est ante Deum, cuius persectionem infinitam On modo inaequabilem esse , sed etiam incomprehensibilem, ex ipsa ratione infinitatis liquido constat . Detrusias est
Luciser in profundum abyssi,qui se similem Altissimo ptiestolari ausus est;
omnis creatae,5 acquisis persectionis splendor,ante conspectum lucis aeter- me statim obscuratur.Cpterum quam
imp identissimum sit,quod asserebant se in culmine perfectionis constitutos, non posse cogitatione quidem , aut ignorantia peccare, satis porspicuum i est; quis enim valeat culmen perse-l clionis attingere , cum ipsi justi ad
maiorem aemulandam iustitiam a Deo
a de. Quis se impeccabilem gloriari valeat, cum nemo sciat an sit odio, vel amore dignus Unde semper cum
timore, & tremore nostrain operari salutem sapienter nos hortatur Apostolus.18. Alii ex Messalianis dicebant ab hominibus orantibus seras egredi
doemones per escreurenta corporis .is. Alii credebant peccatum a esse huiusimodi excrementa expellere; abutentes ad confirmationem hujus erroris illo Mati. i s. Non quae intrauister os coinquinant hominem ined gus xeunt; & hac ratione matrimonium damnabant, quod in generatione prolis e corpore semen egredi necesse est , quos consutavit praecipue circa hunc errorem S. Athanasius ad Amonem Archymandri tam scribens. Caeterum in illo textu Christum loeutum fuisse de verbis impuris, comtumeliosis, de malis cogitationibus,& similibus, non vero de excrementis corporis, satis clare ostendunt sacri Expositores.Immo ipse sacer Textus . Hic recensendi errores quorumdam, de quibus resert S. Epipha nius in sua Anacephaleosi, quorum alii cum nullis penitus hominibus preces iaciebant; reprobante eos Domino , qui in medio illorum se esse profitetur, quando in Dei nomine sunt congregati; quique praecepit Salomoni, ut templum aedificaret, ad hoc ut Iudaei ad orandum convenirent, & eorum oratio efficaciam majorem obtineret. Alii licet latet sacra Mysteria propriis manibus comtrectabant . R. verbo Cain adius.l Alii se ipsos constituebant Episcopos,l & Epistoralia munia obibant: in quot casu, si ellet in uniusicujusque arbitrio
298쪽
se Episcopuin constituere, iam praetomnes posse elIe Epistopos , nullum esse gremii, & omnes eme Pastores . Alii se ipsos castrabant . R. verbo Ualesioui . Alii cum nullo prorsus communicare volebant. R. Quia qui non communicat cum Ecclesia Cath lica , non potest esse Catholicus, qui
enim non communicat cum Ecclesia vera, quae una est,certum est esse extra Ecclesiam,qui est extra Ecclesiani non potcst esse Catholicus ergo verus Catholicus esse non potest , qui non
communicat cum vera Ecclesia . Ttim quia ratio verae Ecclesiae postulat, quod sit una unione membrorum inter se cum suo capite , sed hanc unitatem tollit quantum in se est, qui
non communicat cum Ecclesia , ergo cum nemine communicare non licet, sed necesse est communicare cum a membris, &cum capite Ecclesiae, qui est Romanus Pontifex.. EN Tt xl Asiae Novi Iidem sunt
ac Anabaptistae, quos inter Antilu- theranos constituit Lindanus . Ce tum est ex Lutheri schola fuisse progenitos siquidem gloriantur Ana- baptist qui dicti sunt Entusastae, Lutherum habere auctorem, & ob prae. lensas revelationes, quas iactitabant, Emusias ae sunt nuncupati . Expectabant itaque Divinos asilatus, visionesque Cadestes, quibus repleri, &irui gloriabantur . Ex hac secta fuit Ioannes Bahaldi Batavus Monasterie illis Sartor , qui suis peria sit spiritum ei mandasse ut Rex fieret in Ι-ael , & Rex justitiae super omnem terram, tantumque valuit apud idio las haec persuasio, ut in Regem eum receperint, quare facta solemni caena, illaque expleta, leges toti orbi dictavit, & Apostolos in mundum, dessi navit, ut eas leges cum doctrina sua promulgarent . Ilujusmodi Em asiae tota Spiritus sancti abundantiam sibi pollicebantur , ut quaecumque in mentem venirent, Opera
Spiritus sincti essie arbitrarentur, al-logando pro confrinatione tanti e roris illud Jeremiae Sabo legem meam in eordi vis eorum , Se illud I ljannis i 6. S ritur veritatis docebit vos omnem vervarem . Quini pestilentissima sit haec haeress , quis non discernat Z quippe qtiae ad omnia facinora viam parat, S quaecumque fingendi dogmata licentiam concedit. Patet iuxti hanc haeresim, quod quot quot errores siuggerere potest huma na malitia, tanquam certissima dogmata habendi sunt,sc executioni man dandi , & tot esse leges, quot errinneas opiniones posset hon o adinv nire. Quot quantaque scelera patrata sint ab hujus haeresis sequacibus, non modo referre , sed etiam cogitare humano captui impossibile est. Contigit in quadam Italiae Civitate, in quacpperat haec haeresis pullulare, quod quida Entusi asta volens alterius
uxore constuprare,dixit colIegae. Spiritus sanctus dixit mihi ut cum uxore tua dormiam, collega annuens locum sicinori daturus, e domo abstes.sit,sed stuprator filiae maioris pulchritudine captus , cum est concubuit. Reversus maritus de ficto per dictatur, compertoque quod non clinia
uxore , sed cum filia concubuisset; arrepto pugione, ita stupratorem est allocutus, quare mentitus es Spiritui sancto , non ne dixerat tibi, quod cum uxore mea cubares ρ Quare ergo cum filia cubasti Nunc Spiritus sanctus dixit mihi ut intersciam te, &tribus ict ibus Entusiastam intersecit. Entusiastae Divinam iactant habere inspirationem , quae sufficiens si ad expIanandam Scripturam secram, ab hac inspiratione siluna edoceri vο.lunt : in mis conventiculis, inspirationem audituri conveniunt , nihil proferentes, usque dum qui se agitatum ab inspiratione primus sentit, singit, & juxta inspirationem prae- tensatu loquitur. Mulieres etiam hac inspiratione fiui gloriamur, dc sepe in praefatis conventiculis loquuntur . Gasparem Smenliseidium Silesium, primum modernorum Entusiastarum restauratorem fuisse, creditur. De Entusiastis Vide verbo Montgeries rdicti sunt etiam Entusastae Extatui: plura de iisdem refert Spondanus .
299쪽
Eoes si rh Euno , natione Brito agnomen habens de Stella , homo illiteratus , R idiota , Iudificat Ionedoenaonum ita dena antatus est, ut cum sermone Gallico Eon diceretur, adsiuam personam pertinere crederet, quod in Ecclesiasticis exorcisnis diacitur, scilicet Per eum qui vensuruses judieare visos, ct mortuos, fecutumper ignem; ita plane fatuus, ut Eon, & eum confunderet, unde se eredebat dominatorem, judicem vi- vorum, & mortuorum . Mediis praestigiis , dc incantationibus, quibus
utebatur , modico tempore longa
spatia peragrabat, sibique, Asect toribus suis lautas mensas, sed in re
aereas , & apparentes apponens , superbe indutus, una cuiusuis,ope demonis se conspiciendum praebebat; ex quo lauto, & apparenti modo vivendi plures allecti, non cogitantes meras
filisse doemonis praestigias, quidquid
Gn agebat, eumdem sequebantur , & tamquam terrae Dominum venerabantur. Tandem a Rheniens Archi pis po anno II S. captus est Eudo, quem frustra comprehendere plures Principes , missis satellitibus , conati fuerant; ipse si quidem accedent bus catellitibus ope doemonis statim ab eorum oculis evanescebat. Ad Concilium Rhemense Praeside is Eugenio III. deductus , quis esset, interrogatus, dixit se illum esse, qui judicaturus erat vivos, & mortuos:& quid significaret baculum bifurcum quod habebat prae manibu , exquisitus, respondit: qtiandisi, licui nunc videtis, hoc haculum duobus cadum capitibus susipicit, duas Orbis partes Deus possidet, tertiam mihi partem cedens; quod si duo Q periora baculi capita submitto, jam duas Orbis partes ego possideo, & tertiam Deo relinquo.
Irriserunt omnes adeo dementatum virum, quem carceri mancipandum
ex Decreto Concilii sancitum est, ubi exiguo tempore super vixit, & plures ejus sectatores, obstinati perstistentes, igni traditi fuerunt . Ex Bar.
Epicr Eius . Secti Arianus interloquitur in Dialogo I. iberii curro Constantio, quem Dialogum ex Theo . do reto lib. i. cap. I 6. desumptum re- lseri Baronius anno 3SS.,ex quo quam lia esset, & quam impia Epicteti per . tinacia facile comprehenditur. Pra vos moros Epicteti qui fuit ordinatus lab Arianis Epis opus, describit S. A- li thanasius epistola ad Solitarios . I uit li Epictetus propter Arianam haeresim, i
miliaris , & carus; tantae autem fuit lcrudelitatis, ut Rufinum Catholicum Episcopum,ante Rhedam suam tand tu lcurrere coegerit , quousque ruptis praecordiis, susi, sanguine expiravit. EPICu REI . Aristi pius I picuri, ii qui prope Athenas ortum habuit, di- .scipulus, inultum ante Christi aduen, lium, hoc est Olympiade centesima nona in ea fuit tintentia , ut Deum nullatenus haec inferiora curare effutiis iret; proinde illum solum eme beatum contendebat , qui praesentibus voluptatibus , quantum posset frueretur, nec mortem , nec Deum exstimesceret. Deum quidem, utpote haec infe
riora non curantem , mortim vero,
quia animam cum corpore mori dictitans, nullam post mortem voluptatem superesse praedicabat . Dicti sunt autem hujus sententiae sectatores
Epicurei, non Aristi plani, quia cum Aristi pius fuerit Epicuri Discipulus, hanc sententiain Aristipium ab Epi- euro didicisse aliqui sed salso , ut
reor, si in t arbitrati; nam teste Lactantio',& aliis antiquis Scriptoribus, Epicurus beatitudinem in voluptatibus animi constituit, nullatenus vero in voluptatibus corporis; fuit enim
Epicurus vir ut tradituo continen- liissimae vitae & probitatis , sed hanc notam improbus discipulus probo magistro inussit. Verum quidem est, quod cum Epicurus non satis distiu- ll xerit de qua voluptate loqueretur , t pluribus occasionem praebuit dicendi,' quod in voluptatibus corporis beati l tudinem constituerit. Attamen Ari- lstipio non Epicuro debetur haec sen- It tentia, n m si opera laudant magi- li strum , Epicurum virum sitisse virtv. j iii us moralibus, inter caeteros Philo- I
300쪽
-- POL Esiophos ornatissimum , asserit etiam Cicero lib.a. de fine. Cum vero b scsententia, licet anth Christi adventum, auctore Aristipio inthi plures invaluerit, & post Christi adventum
etiam plures sectatores habuerit, ideo de hae etiam in hoc opere agen dum censuimus, & utinam, proh d lor i etiam hac nostra aetate sectat res habere non gloriaretur tani perniciosa senteo tra , in quam facile labuntur plures Calvinis lae, de Lutherani , se enim Diabolus consilievit multos ex ipsis agitare, ut dum suin-ma inconstantia, nune hoc, iam illud credunt, tandem nihil prorsus credant . Nonnullos ex his esse inter Calvinistas sicile noverit, qui unumeY illis Ministris Genevae praedicar ausum sui sise conrpererit , animam cum corpore extingui, ut resert Pra-teolus verbo Arbes . Certum est qubd ex quo coepit serpere haec lues, semper plurEs in secit ; unde etiam tempore D. Pauli quoniam Epicureos cum eodem Athenis disputasse, constat ex actibus Apostolorum i 7. Epicureorum dogma est sequens. Beatitudo in solis voluptatibus corporis consistit, ede,bibe, post mortem nulla voluptas. R. Ex Epist. ad
Psalmo I S. Apud te est fons ruae , ct
in lumine tuo viderimus lumen; ex quibus , & aliis Scripturae textibus constat beat; tudinem haberi non posise in hac vita , & consequenter non posse reponi in voluptatibus corporis, de quibus ait Eccletiast. Vanitas ta nucium ; quas omnes Apostolus arbitratus est ut stercora , ut Christum lucri faceret. Tum quia de essentia
beatitudinis est quod iit aeterna, sed
nulla mundana voluptas est aeterna
ergo&c. Tum quia beatitudo per-l secte satiat beatum , sed voluptatest mundanae nauseant ipsos , qui illast prosequuntur, ergo&c. Insuper belli titudo est status perfectus, status hu-l jus vitae est oppositus , quia in hac vi-
ta homo non potest pervenire ad sta tum omnium bonorum aggregatione perfectuin . Tum quia viri magis pertasti , a voluptatibus hujus mundi quantum possunt declinant, ergo beatitudo non potest reponi in voluptatibus corporis. EPICON ius . Epigoni uita sitisse auctorem haeretis Patripassiano runc, resert Theodoretus, haeretic. fabul. lib. 3. quam quidam tribuunt Noeto Sabullii praeceptori. Haec baeresis verbo Nouus reprobatur. EripuANEs filius Carpocratis
ex matre cui nomen erat Alcxandra,
Caephatenus, Samae quae est Urbs Cae- phalentae fuit sepultus , R tanquam Deus a suis colebatur. Vixit tantummodo annis i . sed in impietate provectus, plura scripsit contra Catholicam Religionem; x a Patre cum Platonicam Philosephiam didicis et, auctor fuit monadicae cognitionis , docens uxores debere esse communes.
Ediscatum est templum Sanrae a Campocratianis in honorem Epiphanis, ubi recurrente nova luna ipsi sacrificabant . Reprobatur quoad communitatem uxorum verbo Arimis . Episcopius . Simon Amstelo danai anno 1383. natus,post exactum in universitate Leidensi litterarum
studium, & Magisterium in artibus affumptum,Theologiae incubuit. Amselodami minister electus, in hae
electione contrarios habuit Gonimarissas, eo quλd Arminianis adhaer
ret; hinc Galliam proscctus, & Hol- llandiam reversius. piope Rotherodamum iterum minister constituitur, &Theologis professor in AcademiaI.ei- densi electus , ad Dordoctanam Synodum se contulit , a qua insigantibus Gommaristis expulsus, & a suo
ministerio exaut horatus recessit; sed iterum praevalente Arminianorum factione , iterum Amstelodamum revocatur, ubi anno I 6 3. decessit. Docuit tolerantiam cujusq; sectae, dummodo Scripturae auctoritatem ladmitteret, quocumque sensu explicaretur . R. Ex ijs qua dicta suntll verbo Tis P. Tum quia licet certum sti II.