장음표시 사용
311쪽
ALcio ius ille i Gallia . Ad uberiorem de fanaticis
qui Diaconos Pre- notitiam , sciendum Fanaticos Cal-sbyteris aequare , vini sui germina in tot, tantosque cUntCndens, im- surculos eiis divises, ut perdissicile gnam contentione sit Omnes corum latebras rimari , &inter Diaconos, NPresbyteros Romanae urbis excitavit, quam Anastasius Papa opportuno decret D componere studuit, de quo mentionem
facit s. Augustin. Dixit Levitas esse aequales Sa cerdotibus , & Diaconos Episcopis . Rep. Ex his quς dicta sunt verbo A rius. Tum quia in omni Republica bene ordinata datur subordinatio unius ad alium , ratione cujus subordinationis inferior Superiori inservit; sed Diaconus ex ossicio inservire debet Presbytero offerenti Sacrificili, ergo Diaconus non potest esse aequalis,sed inferior dignitate Presbytero.
Proplietae Illi sunt , qui verbi Dei
seientiam se habere gloriantur,& sub hoc praetextu populos seducunt. Proprium hor semper fuit Haereticorum de expresso Dei verbo gloriam, &sibi solummodo Scriptura: sacrae intelligentiam vindicare . De horum detegere , maxime si Fanaticorum Anabaptistarum deliramenta omnia quis vellet ad an iussim recensere; qui Regem ex sua secta constituentes, ab eius nutu, & voluntate pendebant, in his quae in materia fidei, & morum
concernerent, vel recipiendis, vel
abdicandis . Stabat itaque Fanalicis Anahaptistis pro regula fidei suorum
calipharum , quos Reges vocitabant, depravata voluntas; cumque ad plures annos perdura erint in sustinendo ideati regno ab ipsis conficto , &plures successive Reges sibi constituet int, tot diversas amplexati sunt fidei regulas, quot diversi fuerunt
pro tempore, & animi levitate sum rum Rrgum voluntates. De primariis autem Fanaticis , qui tamquam Reges fanaticorum agmen duxerunt sub eorum proprio nomine agimus. Vide verbo' Anes Iecho m de LeA1 P.M Gu us fretolos. Plurium etiam ex eorum conscidalibus in regimine Fanatico nomina reticuimus, quippe
cavenda nequii ia; nos admonet Chri-l l qui vix corniti a Magistratibus capti,stus Matth. . Cavete dfalsis T Ophe-l l es occisi , nova non valuerunt sitistis, qui veniunt ad vos in vesimentis i sectatorii us publicare,tanquam s dei ovium , intrinsectἰr autem fiant lupi rapace . His lupis rapacibus abundat, post alias haereses, I ut herana,& Calviniana secta unde plures prodierunt, qui perperam interpretantes Scri- nonnani,deliramenta, cujuhmodi fuerunt V annes Cerden , qui vitam,& Regnum Bruxellis in furcam adius amisit. Cornelius Apelmanus, ultimo
supplicio Trajecsti affectus, & plures
plurae testimonia,hactenus decipiunt alii quorum uberiorem notitiam , plurimos, sed a fructibus eorum co- sparsim in suis annalibus inserit gnoscuntur,& a veris, & sinceris ver- Spondanus. bi Dei promulgatoribus facile est il- FARELLus:cuius vitam perstringitios discernere. Spondanus anno i I 23. 35. ἶ8. no IANArici. An ab aptis ς,eo quod mine Guillelmus Delphinas , natus gloriarentur se habere extas es, & ra- anno i 489. ex nobilitas genitoribus,
plus, in quibus secretas, A Divinas literis tussicienter eruditus, nec non insipirationes jactabant , dicti sunt Graeca,& Ha braica lingua instructus, lsinthus astae, R Fanatici. Postmodum i , haeres Lutherani in secius, hanc pri- Fanatici sunt nuneupati Calvinissae in i l mum disseminavit in Gallia,unde ex-l
312쪽
pulsus abiit in Helvetiam ad Zuin glium, atque inde Gene vim, ubi fuit praecipuus auctor subversionis illiuς Civitatis, ope amici Perint, hominis in Urbe potentis , ac militis Ducis; primus sacrilegiorum , quae in urbel Gebenensi patrata sunt poenam luit ,
capitis obtruncatione , procurante Calvino,damnatus, qui in Gebenensi
Synagoga lectior Pseudo Theologis fuerat a Farello constitutus; sed Cativinus mala pro benescii. a Farello receptis rependens , adversus Farcitum insurrexit, εcomma eius decreta rescidit, ut situm nomen ubique
supponere ita ut qui primum Far Ilistae erant dicti, postinodum Calvi nistae nuncuparentur. Farellus itaque primus est, qui Religionem Protes laniatem in urbe Gebenensi stabilire nisu, est; cum pridem diversis in locis a potioribus luereticis,nempe Bueero Za-ytione, Zuinam, & in colam Dosuisset receptus, aetatis annorum. M. uxorem duxit, ae anno I 363. morte damnatus, praeter communes Sacra
r. meuit Spiritum sanctum esse
quemdam motum creatum. R. verbo
Aeliani, Atram, & Efrontes. z. Dixit non esse damnandos illos,qui periculorum sermidine fidem dissimulant, dummodo idololatriam
exterius non profiteantur. R. verbo Dulcinus . Tum quia Christus hortatus est Apostolos, ut tempore persecutionis Brtes permanerent in fide,&disponerentur ad tormenta . Nul-
tibi autem dixit, ut ad evadenda pericula , fidem distimularent, maxime eum dissimulatur cum damno gloris fidei, & praejudicio adstantium , qui ex dissimulatione postent pati standat Ium : imo Dominus promist, se con-l sessurum coram Patre, constentem l se emam hominibus. FΑusTus RECAENsis vixit incli- lnante iam seculo quinto. Epistola adi Palilinum asseruit Angelos esse cor-l poreos. Quod tamen asserere errora fide Catholica quondam non fuit, eum id ipsum nonnullos ex PP. inno xih docuisse, aut dubitasse reperia-
i tur. Nihilominus post Concit. Latmiaran. sub Innoc. III. a nemine opinori poste sustineri. Ideo R. tum ex ipsbi Concit. tum ex Psalmo ros. Luifatis Απgelos imis ritus; & apertilis T
Aser, ex urbe Mileuitana viguit initio seculi quinti, stripsit contra s-dem Catholicam, quem validissime consilitavit S. Augustinus .i- Dixit Animam homini esse aut Dei substantiam, aut ex Dei si
potuisse asseruit. R. pluribus in locishm insania,ubi contra alios haereticos is epe de Christi Nativitate, & morte lagere occurrit in hoc opste. R. etiam lex. Scripturς locis , ubi aperte de lChristi Nativitate , & morte fit ser- limo, de quo legitur in Symbolo: Au- l dis ex Maria Virgine , pos i sub lAntio Pilato. 3. Negavit Christum natum esse de Uirgine. R. verbo Bamsar R
. Dixit Christi mortem sivisse
apparentem . R. verbo Albanenses,
s. Negavit vetus Testamentum. R. verbo in anenses.
6. Dixit Christianos esse Idololatras; quia venerantur sacras Imagines . R. Quia Christiani non colunt imagines tanquam Idola, eodem modo quo Gentiles colebant statuas, sed lhonorem imaginum in Christum re- lserunt , R ejus Sanctos; Ecelestita lproponit imagines ad excitandos lChristifideles, ut sequantur vestigia lSanctorum , ergo Christiani non istini Idololatrat dum venerantur Ima- lginis, quibus debitam esse vener, ltionem ostenditur verbo Donoetasae . 7. Non approbat tenipla,& quid lquid ad eorum ornatum pertinet,quae omnia abolenda esse dicebat. R. ver- tactus. Tum quia in Iege veterierant Synagogae, in quibus congregabantur sudasi orationis causa, & Deus praecepit Salomoni , ut aedificaret
313쪽
Templum , cujus structura quam sue rit magnifica, & Deo grata, constat ex lib. a. Paralyp., ibique Deum facilius exaudire preces nostras, veritas ipsa testatur. Ecclesias esse Dei domos , 5c cummo cum respectu ad ipsas accedendum Christus ipse ostendit, quando eiecit ementes, & vendentes de Templo, quod certe non fecisset, si Ecclesiae eisent quid indifferens, vel improbandat, uti dicebat Faustus. 8. Nog 1bat Saetificium Missae. R. Ex ipsi de trinitione sacrifiei j,quam convenire Sacrificio Misse non est
qui rationabiliter negare valeat. Definitur Sacrificium. . ctus Religitaris ab habente auctoritatem institutus, quo 'Gesamur messia oblatisne rei sensibilis permanentis, a legitimo mi
cap. I. v. s. Et erunt Domino inerenter
ferseia in ustitia. M Hebr. c. I. V. I. OmnIs namque Pontifex ex hominibus
u tua, pro hominibus constuitur in iis quae sunt ad Deil, ut ost erat do. na, ct sacrificia prδρeceatis. Insuper
ex paritate, qua adducunt S S. PP.de
sacrificio Abrahae, Abel, Sc Melchi- lsedech, a sortiori deducitur Missam
esse verum sacrificium . Tinn quia ν ὲ Christus est Sacerdos in aeternu a ,sci
lidet usque ad finem Mundi, sed hoc
non esset verum quandocumque nullum esset Sacrificium, ergo de facto debet dari in Eccletia vera actio sacrificandi, scilicet Milla, quae actio per ministros Ecclesiae tribuitur Christo . Tum quia hujusinodi actioni
Miisse, conveniunt omnia, quae requiruntur ad rationem Sacrificij, ut consideranti patet. Obiectiones quas adducunt adversarii, prohant solum Missam non esse Sacrificium cru nistum , quale fuit Sacrificium Crucis, in quo Christus occisus est, nCque s Catholici intendunt asserere Missam esse Sacrificium cruentum , sed incruentum . Nec valet obiicere, idem non posse simul esse Sacramentum, & Sacrificiun nam in lege veteri Agnus Paschalis habebat rationem Sacramenti , & Sacrificii, ut concedunt ipsi Calvini stat congregati in sua Synodo G apicens; ergo etiam Eucharistia potest habere rationem Sacramenti & Sacriscij. FEMCIANus . Cadente Seculo I IV. vixit hie haereticus, contra quem scripsit D. Augustinus librum De unitate Trinitatis in octodecim capita ldistributum . Sed i erat Arianus, &praeter Arii errores. i. Dicebat de rebus fidei potius agendum esse rationibus, quam Scripturae testimoniis. R. verbo Arnaldus Brixiensis; & ex definitione fidei, quae communiter accipitur ab omnibus. Tum quia fides innititur insta libili Dei verbo revelato. Tum quia fides non habet meritu, ubi humma ra. tio praebet experimentum. Tum quia mysteria fidei lii perant rationem humanam , & s solis rationibus de fidei mysteriis esset agendum , qui non essent capaces intelligendi rationes humanas speculativas , non possent fidem recipere; itaque maior pars hominum esset sine fide. a. Dixit Filium non esse coaeterinnum Patri, sed creaturam. R. verbo Arius, FE iaci AMi 1 quodam Felice nomen sertiti sunt, quas circa finem seculi IV., sed cum plures nomine Felices circ1 haec tempora viguerint, quis ex iis fuerit hujus haeresis auctor, dissicile est perspectum habere. Abrogata fuit haec haeress in Concilio Franconiae celebrato sub Adriano Pontifice. i. Negabant Sacras Imagines
adorandas. R. verbo Iconoctapae .
a. Dicebant christum en Filium Dei adoptivum. R. verbo Uipandus. 3. Duas hypostases, seu personas ponebant in Christo. R. verbo Bο-l nosani, ubi ostenditur in Christo non esse duas filiationes ; quod sequeretur , si in Christo essent duae hypost a. ses. Tum quia si duae essent hypostasies in Christo, non posset dici de Christo quod esset homo Deus, Jc Deus homo . Tum quia si essent duae personae in Christo , non esset facta unio hy-
314쪽
ro statica; nec dici possct quod M,ria conceperit Dei Filium. ΠΙ- F icissi Mus . Scribit Samstus Cyprianus Epistola 77., quod Felieissi mus suit Presbyter Carthagineniis, fatuor schisiuatis Novati, ex quo postea orti fiunt Novatiani, Sc Donatis lς a Fortunato Episcopo Carthagit nenii, qui illam sedem , Sancti Cy-l priani propriani, eodem Samsto extruso,ocupaverat. Misitis est Legatusi ad Cornelium Papam, a quo fuit repulsius , cum jampridem os varia sce- Icra sitisset a Concilio Carthaginensii
Diccbat omnes Iapis absque ullam nitentia, vel aliquo gradus , aut
honoris dis milio suscipi debere.
R. Exemplo Apostolorum, qui lapiissnonnisi ad poenitentiam recipiebant: ex Lacris Canonibus, in quibus poena lapsis decernitur . Tum quia sociis daretur ansa iteratis excessibus. Vide
contra hunc hoeticumD. Augustinus, 3dde actis eum hoc haeretico a D. Augustino, duo fuere libri editi, qui inter ejusdem Sanini opera circumferuntur . Fuit vir indisciplinatus ; sed versutiis multum instructus, & in Civitate Hipponensi,circa initium seculi V., suos disseminavit errores ; sed eumdem S. Augustinus praesente populo in Ecclesia , per publicas dispu.tationes gloriose perstrinxit , siquidem ad sananr frugem reduxit. i. Dicebat Quin praeceptorem
Manichgunt de promisso Spiritussa iusti suisse Apostolum.
a. Terram este Deo coaeternam . R. verbo Her geniam.
exilio revocati, non tanquam homines , sed tanquam serae a speluncis egressit , Christianorum sanguinem l quam crudeliter disperserint, quaml immania scelera perpetraverint, vi- dere est apud S. Crysiost. lib. contral Gent S. VIII. l FEL 1κ URGELLiTANus . Urgela
est Civitas in piringi montis jugo s- ita , cuius Episcopus fuit in s ne secuti VIII. felix, natione Hispanus; qui cum per literas popost isset ab Elipando, quid de Christo qua homine sentire deberet, an scilicet esset dieendus Filius Dei adoptivus, vel naturalis; adoptivum dicendum esse perperam instructus suit; sed convocato apud Ratisponam Coneilio Epiccoporum, auditus est Felix , R errasi se convictus, millas est Romam ad Adrianum Summum Pontificem, ante cuius conspectum haresim confessus
est, atque abdicavit; sed ad suam
Civitatem reversus , instigante Eli- lpando, iterum siustitisit, an autem iin illa decesserit, dubium est. Felicis l& Elipandi errores damnati fuerunt Coneilio Francisrdiensi anno i79 ., dc iterum in Concilio Roma- no sub Mono III. anno 799-i. Dixit Christum qua hominem lesse Filium Dei adoptivum . R. verbo Uyan . a. Dixit Dei Filium nullatenus diei debere Crucifixum, quia Christus, dicebat figuratus est in Isaac,
pro quo Aries est immolatus R. verbo Aganni. Ex figura autem arietis pro Ilaac immolati, nihil evincitur; quid enim hoc significaverit , exponunt Scripturae interpretes. Tum quia si ex hac ex parte dissimili figura aliquid evinceretur; plura etiam alia fidei nostrae mysteria ellent alit Er accipienda , quae per figuras in veteri
testamento suerunt non omnimoda consermitate expressa. IOEMiNA I I ALicΑ , cuius Π l XI men ignoratur, lueres Manic lurorum
insecta, Diabolo plena, proinde facilis ad seducendos quoscumque Lot bat, non solam idiotas, sed etiam pIures, qui videbantur doctiores in urbe Aurelianensi, circa initium undecimi seculi Manicharismum dis Ieminavit, plerosque in Clero subvertit, qui cum, instante Rege Roberto, ha resim abiurare renuisent, igni traditi fuerunt. Simili modo in Aquitania eadem haeresis serpere coepit. Porro ex praecipuis , qui in urbe Au-
315쪽
yelianensi a prirsata muliere seductit i facit Hieronumus ad cap. q. ad Ga suerunt, nominantur Herjbertus, & l l latas ; vixit seculo 4. In epistola 8. ad
LPur , una ea n aliis perfidiae sociis Demetrianum asserit, Spiritum sanc mibusti, qui prius interrogati quid i l istum canis Patrem , saepe Filium n
de fide sentirent minari, ideoque negat esse tertiam . . Dixerunt deliramenta esse , peisbnam Sanctissmiae Trinitatis. R. lquidquid in veteri, ac novo Canone, i Mat. 28. , ubi Christus postquam n lde trina unaque Deitate, beata con-Dj minavit Patrem, & Filium, addidit firmit auctoritas . R. verbo 'TQο- & Spiritum sanctum, dicens . Bapti- l lv. t E in tes eos Iu nomine Putris, ct Filii, la. Caelum & terram suisse ab si, Spiritus sum. Alibi etiam do- laeterno. R. verbo Heres nes. cet Christus Patre inissurum ad Apog. Nullam esse poenam constitu- s stolos alium Paraclitum, ergo Spiri- tam peccatoribus . R. verbo AI ttis sanctus vere est tertia persona uenses. Sanctissimae Trinitatis. . Negabant Bapti sinum. R. plu- Fia Mi Lix Nus tertio currente secu- m.
ribus in i is , ubi contri alios haere- lo Iconii Episcopus conciliabulo prς.
ticos de hoc Sacram nto agimus. fuit, in quo declaratum fiuit nullum s. Illicitum esse esum carnium . esse baptisi a collatum ab haereticis , R. verbo Ent Mur. ad quod conciliabulum convenerunt
6. Improbabant conjugia legiti- Episcopi ex Cappadocia, Cilicia, Sma. R. veroo AIamitae, Armeni, Galacia; quapropter Firmilianus a crat ite . S. Stesano Papa fuit communione 7. Negabant Sanctos esse hono- privatus .randos. R. verbo Teas. FLAri A Ni . Matthias Flacus, XVI.
VI. FERetu Rous I. Scolorum Rex natione Illirycus, ex oppido Albola, Consessionem in aurem Sacerdotis sa- . adhuc juvenis vigintio sto circiter ancta in irridens,l suis habitus est haere- norum , rigidorum Lutheranorumticus, R e solio in carcerem deturba- princeps , s dictam de suo nomine institus. Haec ad literam transcripsi ex tuit Placianorum , sive Illirycian libro cui titulus p x Crono Ita a serum dictam, suit Magdem burgensis fure Io: Domin eo Minuntio. Nihilo- minister, Lutheri antagonista, Cen- minus rationes suppetunt,quae insubii- turiarum Magdemburgensium praeci- stentiam praefatae assertionis evincunt: puus compilator , & editor; plura vixit enim Ferquardus primus non ieripsit contra Philippum Melanisti, seculo sexto ut seribit Musantius, sed ne Mitembergenses, aliosque consesi seculo septimo , nempe ab anno 622. fioni stas molles, & sequentes errores usq; ad annum 636. Ferquardus sta- promulgavit: reserente Spond. ann. ter fuit S. Fiacris, & improbabile , ISq9. II6o. videtur Ferquarduin in tantam po- I. Opera non esse necessaria ad tuisse impietatem irrumpere subri salutem . R. verbo Antino . exemplo fratris sanctitare conspicui. i a. Renovavit haeresim Arii. Successit Ferquardo mortuo Donal- 3. Asseruit peccatum originaledus frater, qui tutelam Regni, & esse ipsam hominis substantiam . R. Ferquardi II. Ferquardi Primi filii, Nam ii peccatum originale esset ipsa
sed ratione pubertatis nondum ad hominis substantia, jam non contra- regimen idonei, assumpsit. Nec po- heretur ab hominibus , sed esset inna-pulus habet auctoritatem deturban-si tum in homine , & Adam creatus suiς di i solio legitimum Regem,quamvis set in culpa originali, non vero cum de haeresi susipecium; quae dicta fini vi innocentia originali, neque origina-judicet lector, an, quae de Ferquardo i iis culpa, dici posset, quod esset exscribit Musantius, subsistant. l peccato Protoparentum in posterita-Iv. FiRΜ ANus , de quo mentionem l tem diffusa neque ab eo peccato mun.
316쪽
dari possemus, quod esset substantia, nostra. Scio transmutationem illum dCcere, quam infra n. 6. reiicimus.l 4. Ecclesiae dogmata esse Ronaal notum Pontificum inventa blatera- . vit. R.Quia constat Eeclesiae dogmata
iii Scriptura , & traditionibus sun- data est e, sicut per singula discumrenti patebit. s. Asseruit imaginem diaboli esse humano cordi essentialiter impresisain . R. Quia hominem fustum esse
ad Dei imaginem , constat ex sacri Scriptura Gen. i. 26. Faciamus δο--nem ad Magiuem , di s ait Lxeis nosram; Gen. 27. Fecit Demhominem a imaginem suam. Gen.9.6. Eccles 17. i. Ad imaginem Dei saetum esse hominem perhibent sancti Patres. Ex his quae dicta sunt contra tropomorphuas etia constat hominem sectu ad imaginem Dei.Tum quia quando Deus creavit hominem jam diabolus prqvaricaverat, ex quo deducitur Deum, qui creavit hominem, ut misceretur Angelis pravaricat ribu noluisse imprimere essentialiter in homine imaginem praevaricatoris.
6. fingit humanae naturae corruptionem esse ad modum pli usi transmutationis, ut nova substantia generetur per corruptionem, sicqtie hominem creaturam Dei per primam creationem , seri post lapsum creaturam diaboli. R. Nam si sermo sit de corruptione physica, certum
est humanam naturam corrumpi, cum separata anima a corpore, introducitur forma cadaverica ἀ n que cada
t ver dici potest creatura diaboli ; sic
enim in hoc rerum ordine Deus disi posivit ad ornatum mundi, ut materia nunquam existat spoliata forma, ita ut ex pullionem unius formae a materia , statim subsequatur introductio alterius; si vero serino sit de corru-lptione morali, falsum est post lapsum generari novam substantiam ad modum physicae transi nutationis , & hominem lapsium esse creaturam diabo- Ii; naan per peccatum homo amittit quidem gratiam , sed non fit in homine generatio novae substantiae ope ZI0docmonis, ita ut homo post lapsum dici debeat creatura diaboli , caeterum cum homo post peccatum ad
poenitentiam revertitur , Sc a gratia iterum cadit, quoties a peccato convertitur, & a conversione revertitur per novum peccatum , toties dicendum foret seri physicam trans mutationem , 8c generari novam se, stantiam in homine, a Deo quidem, cuna homo convertitur, a diabolo vero, cum bonao peccat; qui loquendi modus plurium absurdorum sitis feracissim iis , patet quam iit insulsus, lfacile reprobandus a quocunq; qui veja Iimine physicam scientia salutasset. l
. Veritatem, & aue oritatem tDoctrinae EccIesiae negavit. R. Nam ad confirmandum quemcumque inis lueritate doctrinae, quam docet Ec- lclesia Catholica Romana,sufficit re- lflectere ab initio Ecclesiae, usque ad haec tempora , Ecclesiam Romanam semper docuisse, & propugnasse eadem fidei dogmata ; ex quo facile evincitur insubsistentia doctrinae ,
quam promulgarunt aliae omnes se-diae, quae vel omninis post aliquos annos ab earum exordio exterminatae
tuerunt, vel ita consuta sunt in suis lassertionibus, ut earum sequaces, pe-nc omnes sint incredendi forma divisi, ita ut sere quot capita tot sententiae, sicut adhuc in praesens videre est; ex eadem enim familia , quae se Calvinianam, V. G. vel Lutheranam
perhibe, *pe contingit, quod Pater diversmode sentit a Matre, Matera silio , filius a serore , ex quo sicut evincitur insubsistentia cujuscunaque aliae sectae in doctrina fidei, ita com- fprobatur veritas doctrinae Ecclesiae lotholicae Romanae, tot confirmata imiraculis , pro qua tot insignes do- letrina,& nobilitate viri gloriose san- lguinem sederunt; quam profitentur licit eruditissimi homines , tot Princi- lpes & Reges. Nonne hoc solo instate motivo, temeritas est nuncupanda , lvelle ab Ecclesiae doctrina disientire
None dissentientes convincuntur audaciae , quasi sibi quid tutius revelatum jactent , quod tot praeterierit
317쪽
Sanctos, tot effugerit cipientes,& velim sapere supra tot Reges , tot nobiles , tot metores, quos Ecclesia Romana tamquam obsequentissimos filios silo alit in gremio Z8. Primatum Petri, illiusque sue- cessionem in Ecclesia negavit. R. ver
y. Sacrificium Missa contempsit. R. verbo Codis nisae Provinciales, di Faustui Maniusus. t o. Transubstantiationem in Eucharistia consectione irrisit. R. verbo
11. Indulgentias despexit. R. verbo Lutheru . I 2. Invocationem Sanctorum . R. verbo Uuitan ius.l3. Sanctarum imaginum cultum. R. verbo DOMesa P. i4. Sanctarum Reliquiarum v nerationem. R. verbo Eudoxius.13. Communionem sub utraque
specie laicis injuste negatam dixit.
R. verbo Nohemi. 16. Institutum Monachorum reprobavit. R. Quia institutum Monais sticum est juxta consita Euangelica; conformatur vitae Apostolicae; valde e ducit ad acquirendam persecti nem; plures in tali instituto sunt canctificati; approbatum est a Summis Pontificibus; ergo institutum Monasticum est conamendabile. Vide verbo
Dulcinus. i 7. Purgatorium negavit. i S. AI seruit Eccles asticun regimen non eise Monarchicum. R. verbo CalvinuI.ici. Dixit epistolas decretales robur non habere. R. IZx his quae dicta sunt verbo ConsisF-Augustana.
FLAGELLANTE s. Initium non habuit haec haeresis anno i 3 9. ut ali quibus placuit, sed anno in6o, qui dictus suit annus devotionis apparue runt in Italia homines, qui devolionis causa se flagellis cidebant, sed hic devotionis excessus prorupit in haresim. Dicti sunt etiam Cruefert, quia prseuntibus Crucibus procedentes, in omni vestium parte Crucibus rubeis erant signati. Repullulavit haech resis in Hungaria, & brevi per totam sere Europain sese diffudit. Seminudi incedentes tantam in hac stagellatione vim constituebant, ut epistola quadam divinitus missa ad has macerationes se se invitatos laetarent. In plures turmas divisus erat hic cstus, & unaquaque turma pare bat uni, quem Principem dicebant, dii ab usque magistris. Oblata sponte sumentes, sed nihil petere audentes, di suae fidebant infiniae. Contra hos scripsit Jo .innes Gersen ; cum iam pridem a Clemente Sexto condeminnata fuisset Flagellatium secta, e prohibitus excessivus modus publice se eaedendi flagellis , quemadmodum consueverant isti sectarii, asserentes sine tali flagellatione, obtineri non posse peccatorum remissionem;& per
eam continuatam , ad quadraginta- quatuor dies omnia deleri peccata; ex quo factum est, ut Flagellantes Sacramenta cnntemnerent, & liberius peccatis se coinquinarent. Iam pene per totam diffulbs Europam h
sce sectarios , a sui regni ingressu prohibuit Philippus Rex Gallia, quae
i. Docebant Christi Euangelium, ex quo ipsi advenerant, penitus desiisse , nullamque habere vim obli
quena ostenditur qualiter lex gratiae non mutabitur, quam usque ad finem seeuli semper in suo vigore permansuram probatur ex fac ra Scriptura Isaiae cap. o. vers8. Exsecatum ess num,incceidis fos, Verbum autem
Domini manet in arternum . Matili. aq. vers. 36. Caelum, ct terra transLbunt,verba autem mea non fra ter bunt. Matth. 28. vers ultimo: Dcte uis res eossemare omnia euaecunque invidami sobis, scilicet b gem Euangelicam; ct ecce ego vobiscum usq; ad
consummatis uem heri . Tum quia Euangelium debet praedicari inutii veris mundo,& tunc veniet consummatio, sicut legitur Matth. q. ergo non cessavit lex Euangelica, sed usq; ad consummationem seculi est in suo robore permansura . Tum quia lex
318쪽
. Euangelica vocatur testamentumi aeternum , ergo non debet amplius mutari . Tum quia Christus dixit,' quod ad obtinendam vitam aeternam,s opus est servare mandata Euangelica, ergo haec adluic in suo robore spersistunt, nec deserunt, sicut contendunt Flagellantes.Tum quia nulla est ratio ex qua colligi possit ceci casse legem Euangelicam . Demiunita Euangelio consumata sunt omnia, quae olim Deus in Scripturis hominibus promiserat, ergo lex Euangelica adluic perseverat, & debet usque ad finem seculi permanerC. a. Baptilinum aquae mutatum esse in bapti sinunt fingit in is asserebant, ideo usiiue ad sanguinis effusionem flagellis se cςdentes, sine hac flagri latione neminem posse salvari blate-l rabant. R.Joann. I. Mys quis renatus
fiserit ex aqua di Spiritu sancto, non
potes introire in Regnum Dra; hinc levincitur perpetua necessitas bapticini aquae, ex quo talis baptisinus sui ta Cliristo institutus ad obtinendam lutem;neque alicubi legitur in Scriaptura , aut constat ex traditione aliqua Apostolica, Christum mutasse baptisinum aquae in flagellationem . Tum quia tale remedium non potest hominibus infirmis , R infantibus applicari,ideo plures non posIent obtinere salutem , quam Deus omnibus vult; quapropter remedium instituit, quod omnibus possit sne mutis corporalis prςjudicio applicari . Tum lquia nulIa potestas est in terris, quae lvaleat Sacramenta mutare, & de no- luo instituere , quae auctoritas propria est solius Christi, sed Christus
hanc mutationem non fecit; ergo &c.
Verum quidem est, quod Baptisinus sanguinis , sive martyrium supplet pro baptisno aquae; sed hine inferri non potest, quod baptisinus aquae,mutatus sit in baptisinum sanguinis, tune enim supplet sanguinis effusio, peri earniseis manum intuitu fidei facta,
non vero per propriam manum,sicuti consueverant Flagellantes, quando qui martyrio comnandus est,non potest amplius concurrere ad baptisinu aquae, quem tamen habere debet in voto; ita ut si tacta sanguinis effisi ne superstes,& sui juris remaneret, teneretur baptisinum aquae recipere, non obstante praemissa sanguinis c
fusione. Qui haeresim Flagellantium suscitarunt, dicebant opera justorum injuriosa et sanguini Christi,qui ita
nobis meruit gratiam,& vitam aeternam , ut nullus homo mereri possit. lR. P IMO II. vercal. Retribuet mihi l
cte. ad Corinth. cap. s. vers S. Unues lgurique autem fropriam mercedenta, loccipies fecundum laborem suu in . lTum quia gloria aeterna sepe insae. I
pagin. vocatur merces nostra; sed non lposj et vocari merces nostra, nisi per bona opera possemus illam promer iri, & sape Deus propter bona opera nostra promisit nobis retributionem, ergo opera quae facimus propter Deum sunt meritoria . Tum quia opera mala imputantur ad demeritum , ergo bona imputari debent ad meritum : hinc Deus prom sit unicuique mercedem secundum laborem . 3. omnem culpam,R poenam illi es Ieremissam, qui per dies quadraginta luatuor flagellationem bis in
die,&semel in nocte continuasset. R. Nam auctoritatem remittendi omnem culpam,& pqnam Christus dedit Ecclesiae,cum dixit Petro: Od wr; lluaveris super terram erit ligatum tu caelis;& ρασδεώρ; inmeris fugerterram , eris solutum in cella, nee in lagellationis escacia legitur ali
cubi Christum , qui fuit auctor legis l
gratiae, reposuisse remissionem culpς, loc poenae; quod si esset, jam lex Chri- isti dici non pollet lex gratiae, iugum flave, onus leve, maxime cum multi ldentur ita imbecilles virium, ut stie levidenti periculo vitae, non possent lsustinere praedictam inagellationem , t quibus consequenter nullus pateret laditus ad obtinendam remissionem lculpae, & poenae. Esto Ecclesiam ali- lquando per suos ministros ordinare peccatoribus flagellationes; sed hoc
peragit cum discretione , consideratis cum gravitate peccati, poenitentis n
319쪽
viribus, statu,& conditione. Ecclesia ieruntur a Sanctis DP., inter quos D. autem ut pia Mater, non nisi mite Bernardus invita Sancti Malachiae. agit cum poenitentibus; inamb peccat, Neq; imitamur Gentiles, dum aspe quisquis prudentis terminos in flagel- gimur aqua, hoc enim diversa intentationibus transgreditur. tione,& virtutis fide ab illis,acimus. 4. Aspernabantur Oinnia Sacra- Caeterum die una taret etiam Chrimenta . R. Nam Sacramenta omnia stianos imitari Gentiles, dum templa a Chrillo sunt instituta ad conseren- aedificant, dum genu lectunt in Ec-dam in allibiliter gratiam, de qui- clesiis,& smilia praestant, qus etiambus omnibus fit expressa mentio, quae faciebant Gentiles:diversa autem est in numero septenario ab institutione intentio Christianorum, ab intentio- Sacramentorum, usque ad haec tem- ne Gentilium, dum actus hos exer-pora semper Ecclesia recepit;quorum cent, dirigunt enim ad veri Dei culat qua sunt necessaria necessitate , tum actus istos Religionis, quorum medii, nempe omnibus baptisnus, de speciem Ecclesia non reprobat; sed quo legitur Joann. s.vers. superstitionem agentium contra ve- renatu; fuerit cte. & adultis post ra fidem execratur:& falsum est,quod peccatum, poenitentia; alia vero Sa- dicunt haeretici, aquam non posse fieri cramenta necessaria sunt necessitate meliorem per benedictionem ; esto praecepti, licet non omnia omnibus. enim quod non fiat melior physice; Sacramentorum ni us legis virtutem, fit autem melior moraliter, & acqui & effieaciam testantur identidem rit aliquam virtutem moralem ratio omn s sineti Patres; comprobarunt ne benedictionis; ait enim Apostolu, saepe stupenda miracula, quae per Sa- prima ad Timoth.cap.q. vers. S. Sameramenta Deus est operatus, ut debi- AI fatur omniis creatura per verbum tam Sacramentis venerationem ha- Dri. Sicut a pari per infusionem gra. beremus; sed tam de numero Sacra- tiar anima fit melior moraliter, licet mentorum , quam de dissicultatibus physice nequeat melior evadere. circa Sacramenta occurrentibus,agi- 7. Extinct m esse auctoritatem tur eopiosus verbo ae Foeramenta- Romani Pontificis, aliorumque Epi-DI, Iberus, Calvinus. scoporum asserebant. R. Nam Eccle-3. Flagellationem spontaneam si a Dei non est immutata, stabilita est aequabant martyrio . R. ex ipsa defi- enim supra firmam petram; ergo &nitione martyri martyrium enim est auctoritas data a Christo Ecclesae,
usio sanguinis pro defensione Dei, eiusque ministris adhuc perseverat.
insanie aliquo perseetitore fiam. Quod si extincta esset auctoritas Pon 6. Sacramentalia, utpote aquam liticis,& Episcoporum , ergo dicen- benedictam , dicebant nullius esse dum esset nullum amplius esse regi virtutis. R. Ex Concis. Ravennatensi men in Ecclesa; quod non potest ac sub Clemente V., ex Moguntino sub seri: vel dicedum foret auectoritatem Paulo Papa IV., ex Regiensi sub Xi- Ecclesiasticam translatam esse ad Iai. . fio III. in quibus decernuntur bene- cos; sed neque hoc subsilit,ergo pe dictiones faciendae super aquam, pa- severat auctoritas in Romano Pontinem , Se alios fructus. Aquae benedi- sce , R aliis Episcopis . Tum quia
etionem esse de iure Meses asticol constat datam esse , Christo Pontifi-
constat ex Constitutione Alexandri l ei, R Episcopis auctoritatem regendi Papae Primi, qui Mesesam Dei rexit Ecclesiam, sed nulli bi legitur hanc ineunte seculo secundo, ut videre est esse sublatam, ergo Flagellantium , in Canone e quam distinctione 3. assertio est purum figmentum. Vide
Aquam benedictam magnam habere verbo Arnu Bus. virtutem ad expellendos doemones, 8. Licitum esse pejerare.R. ver- ad sedandos morbos, constat ex ins- bo Domus Charitatis. nitis propemodum miraculis,quae re- 9. Dicebant Deum creasse simul
320쪽
eia suos studuit promulgarr errores.; Romam dum pertransiret S. Irensus, 'cum illo disputationem habuit, eumque convicit,contra quem etiam scri-l piit librum de Monarchia . Fuerat aut e Florinus sub magisterio D.Poly- carpi S. Ircngi condiscipulus. i. Dixit Deum sacere mala effective, homines provocando ad malum . R. verbo inosus ; item Jacobi Epist. Catholica cap. i. vers 1 3. Nemo cum tentatur , duas quoniam a Deo tentatur, Deus enim insentator incurum es. Tum quia Deus ut potest immum bonum, necessario excludita se omne malum , etiam est stive . Tum quia parem culpam incurrere censentur, tam provocantes ad peccatum , quam peccantes, Deus autem , lnecessario est in eccabilis. Tum quia i omne peccatum est per recessum ali Deo, utpote summo bono, & sine ul-ltimo, & si Deus esset auctor peccati trecederet a se ipso, quod est impossibile.
a. Dixit animas tam bonas,quam malas ita a Deo creari, ut bonae sint necessario bonae, malae necessario ma-l lae. R. Quia Deus nullam animan , malam crcat, quod enim anima contrahat peccatum originale, non est a Deo, sed a culpa Prot hoparent is t-terum animae omnes sunt bonae quidquid enim a Deo est, est bonum , Ω nihil malum eisentialiter creare potest Deus; anima creata est propter Deum, ergo esse non potest essentialiter mala . Quod autem aliquς animae sint malae, id si peccatis coinquinatae, hoc procedit a propria malitia, non autem est a Deo, qui districte
peccata prohibet; x licci dentur laliquae animae moraliter malae, id est iratione peccatorum, non ideo diei possunt essentialiter malae: videmus enim plures animas, quae diu fuerunt peccatis immerse,converti ad Deum,& bona facere; quod si darentur ani- , mae essentialiter malae, frustra Deus hortaretur peccatores ad convers l
3. Dixit Christum non venisse in lcarne, sed esse mere spiritualem; im N n a super
l omnes animas, eas collocasse in Paradiso, a quo extrahuntur cum foetus debet animari. R. verbo Harum de
perditissimum , quem Enoch esse dictitabant , sessurum Iudicem in die
extrema , non vero Christum asserebant . R. Christum sessurum Judicem in die judicii adeo elare perhibent sacrae paginae, & Symbolum Apostolorum,ut hac de re nullum possit dubium intercedere. ii. Nullum eta Purgatorium. R. verbo Albanenses. ia. Nullum festum celebrandum
nisi diei Dominicae, Nativitatis Christi, & Assumptionis Mariae. R. verbo
i I. Nullum observandum 'iunium, nisi seria sexta, in vigilia NativitatisChristi,& Assumptionis Marip. R. verbo Aerians. De Flagellant iunia secta disserit Spondan. anno I sq9.& rq q.
FLA iΥAs mortuo Aeacio malis artibus mercatus thronum Constantinopolitanum, Catholicus apparere
studuit; sed fuit haereticali labe contaminatus , quippe qui vestigiis praedecessorisAcacii inhaesit,& hostis Coeilii Chalcedonenss;plura de eodem videre est etiam apud Nicsphorum,& apud Liberatum in Breviario cap. i 8. vixit cadente seculo quinto. lDocuit Papam non esse Episcopum lsupremum,ac proinde nullam habere auctoritatem in universa Ecclesia,sed
solum esse Episcopum Romae,&eam- idem allistoritatem habere, quam ha- lbent caeteri Episcopi in suo respective Episcopatu. R. verbo Armeni, &l susus verbo Ioannes Ianitatis.l FLORiNus Blasti socius,Ualentini haereti ei affecta, Romae Presbyter, t propter sua scelera a Sacerdotio dei gradatus, Florianoruin auctor suit; Contigit autem Florini degradatiol sub Victore Pontifice currente secu
lio secundo; sed licet excommunica- l
tus, & degradatus fuerit, non hinc ad imeliorem frugem se convertit, quin f imo deterior factus, majori pertina- ι