장음표시 사용
331쪽
S. Catharinae habitat, cui per omnia, uti nos Su timo Pontifici, obtemperant. Apostatarunt a fide circa initium seculi decimi tertii ; eorun Epistopi Sacramenta 3c Sacrainent alia vendunt. R. verbo Sy nou Magus. G ORGius Arii sectator,qui ci ca medium quarti seculi vixit , improbat eleemosynam, quae a pietate fidelium, indigentibus erogatur. Sic refert S. Athanasus in epistola ad agentes vitam solitariam. R. Ex sit cris paginis tam veteris, quam novi Testamenti , ubi eleemosyna saepenum ero commendatur: ut videre est. Deuteronom. I S. Tob. . I 8. Pal. ψD. Proverb. II. 14. IS. 23. 28. Ec te fast. ia. II. Istiae 38. Danielis q. Matth. 6. 19. 23. Luc. 6. Iq. I 6. Actor. io. prima ad Cor. is secunda ad Cor. 9. ad Haebi 3.eleemosvna etiam apud Ethnicos c γm nendat quia
dam naturae instinctus: quantum sitetscax ad obtinendam Dei misericordiam, constat ex sacris paginis locis
mox citatis. GEORGius ALEXANDRINus,
Georgii Laodicensis in perfidia , Rin haeres comes indivis bilis suit. Hie
vore Constantii Arianorum fautoris suffectus, imo intrusus suit in locum D. Athanasi in Episcopatu Alexandrino , cujus perfidiae D. Athanasius cedendum ratus secessit: itaque Georgius Pseudo- Epistopus omnes ad suam Arianam persu iam venire compellebat, & renuentes persequebatur. Narrat D. Athanasius in libro Apologetico, quem de sua fuga inscripsit, tantam fuisse Georgii perfi-l diam, ut rogo rc ensio, atque virginibus ad ignem admotis, easdem ad Arianam perfidiam proclamandam, compelleret. Plures alias immanitates commisit;accusatus suit in Concilio Seleuciae , ubi etiam dignitate sua privatus, & a furente in eum populo interfectus est, igni tradito eius corpore, postquam multis ludibriis, idem camelo superpositum publice populus impetierat. GLORCius LAODICEN sis, olim
Presbyter Alexandrinus, ab Alexandro Episcopo Alexandrino, Ob AIianam haereum qui erat infestus, tum etiam ob alia ne finda crimina, e gradu deiectus; postmodum Eusebianorum arte in Ecclesia Laodicena, defuncto Theodoro, factus suit Episcopus : in hoc gradu constitutus, Apo-linarena , eo quod cum Sancto Athanasio familiare ccilloquium habuisset, ab Ecelesia expulit:eum autem Apollinaris cepe a Georgio iterum in sitio gradu, & communione admitti exposceret, nec obtinere valuisset ab indurato, & contrxe una iniuste malevolo Antistite ; tantae obstinationis pertesiis Apollinaris, ut Laodice nairi Ecclesiam , una cum Georgio ejus Episcopo turbaret, Apollinaristarum sectani instituit, quod malum certe numqua.a3 contigisset, si Georgius, ut par erat, Apollinarem injuste non divexasset. Ex Socrate lib. 2. Georgius autem primus suit,qui hanc vocem Consubsantam, qua post Ni-cgnum Concilium Ecclesia utitur, ad exprimendam aequalitatem Filii cum Patre, palana & citra pudorem oppugnare aggressius est. Dicens insuper filium in Divinis ex non existentibus genitum suilla : filium autem esse ex Pure naInm ante omnia secu-D , Deum de Deo, lumen de lumine,
Deum cerum de Deo vero . Docet
Ecclesia in Concilio Nicςno congregata : perhibet hanc veritatem ista, sic ris Paginis ipsa veritas Christus, qui se a Patre exiisse, atque se,&Patrem unum esse , profitetur : imo iiiintelligibile est, quid Georgius exprimere vellet , dicendo filium in Divinis, ex non existent ibus genitum sui Ise; nam ex non existentibus , monc vadit generatio , sed creatio; cum generatio sub praeexistentis naturae veritate , terminum requirat tria, eadem natura subsistentem , sue natura divisa sit numero, ut in rebus
finitis, sine indivisa sit, ut infiniis
naturae convenit. Praeterea non exi
stentia non habent esse, unde ex illis nihil fit, nisi per creationem; ideo
juxta naturae virtutem, quae tantii est generativa , verum est illud Satyrici.
332쪽
l tosse reverti. l De GeorgioLaodicens stri Ibit Socra.
t testib a. cap. 36. XVI. Gin Λ κ Dus Ru pus lictiis Rot sellus, natione Piccardus, hiere si L th -rana clam intectus , Luth rtraria, adiit , indeque Germania Galilam reversius, i i largarita Navarra Regina benignd exceptus est , R inter ejus familiares adstriptus; elusilem favore Abbas Ucriacens, ac sibinde
Episcopus Oloronensis in Bearnia constitutus, externs probitatis sp eie, filiam doctrinam contegens, tum Lutheri, Ee Calvini errores improbare ostentabat , possiem serventius
Qvebat in animo . Primus fuit qui inhabitu Epistopali Eucharis iam sub utraque specie universie plebi dispensare auis est . Unde etiam Hullitarum errori imbutus deprehenditur, & cum publice de festis Sanct rum resecandis , tanquam inutilibus temere pradicasset, a quodam viro Orthodoxo, & Christianae fidei etelo estuante, e pulpito praceps a 'us,non multo post decessit. Praeter Lutheri dogmata , quae pnecipue profitebatur, peculiarem errorem circa Eueliaristiam semniavit. Ex Spondano anno IIII., & I S 29. Fingebat in Eucharistia esse cor pus spirituale, carnem, & olla non habens . R. verbo Crisinsu , contra quem ostenditur in Eucharistia esse verum, & reale corpus Christi . lGERBERius natione Gallus , e
Claustro Aurelianensi in quo vitam Monasticam agebat, ad erudiendum Robertum Hugonis Regis filium asi ssumptus, Regio favore ad Rhemensem Archiepiscopatum viam sibi paravit; sed cum a Joanne XV. Ponti- see Maximo suisset ab iIla Sede depositus et aegre hanc depositionem ferens, diversa constripsit, praecipue adversius supremam Ecclesiae Sedem, quae postmodum retractasse certum
Othone Imperatore ad Sedem Ravennatensem Bit iterum assumptus ,& a Ravennatenti ad Romanam,cujus
Epitaphium ab eius Successore insci iptuni hodie adhuc legitur in Ecclesia
Araxe, M R. Gebenus in R. Hs Eupa τυυ . R. Quae Gorbertus causatus, quod a Rhemensi Sede suisset depositus,indignatione potius, quam haereticali sensiu vexatus stria psit contra Orthodoxum sensiim, sed postmodum antequam sedem Ra-ennatensem obtineret retractavit,
sunti. Si Romanus Pontifex in fratrem peccaverit, Ze Ecclesiam Ope
monent'm non audierit , praecepto
Dei habendus est sicut Ethnicus, &publicanus . R. Ex his quae dicta sunt contra AE A. ism. Tum quia Ponti-isi x per hoc qu ,d peccet, non amittit potestatem Pontificiam , dummodo non contingeti susa docere in rebus fi dei, quod tamen hactenus a nullo Pontifice actum est , propter specialem Spiritus sancti assilientiam, quam habent Pontifices in rebus fidei definiondis : quod Ponti x peccando, qua specialis I omo,non amittat dignἀl talem Pontificiam, constat exemplol D. Thomae, qui licet peccaverit peccato incredulitatis, non ideo amisit dignitatem Apostolicam , ad quam fuerat a Christo assumptus. Tum quia si per hoc quod Ponti sex peccet, habendus esset sicut Ethnicus, ergo a sertiori hoc dicendum esset de Episcopis, de Regibus, &quibustunque Christianis: sed nemo est,qui fratrem peccantem habeat tamquam Ethnicum, nisi praemissa declaratione E
clesiae; sed Ecclesia non potest decla, i
rare Pontificem licet peccantem tam lquam Ethnicum , quia Pastor non ju- dicatur a Grege, & Ecclesia non habet auctoritatem in caput suum; imo hanc auctoritateiu neque habet E clesia congregata , quia numquam visu in est Ecdlesiam congregatam Iconfirmare, vel reprobare acta Mn.
tificii, sed e converse Pontifices semper confirmarunt, vel reprobarunt acta Ecclesiae , etiam congregatae, prout ad bonum Ecclesiae regimen,
Spiritu sancto specialiter assistente ,
333쪽
melius expedire iudicarunt , ergo IAlsum est quod afferebat Gelbertus. ilia. Si Papa excommunicat Epis- leopos, talis excommunicatio non li- lgat. R. Quia Episcopi sunt subditi
Pontifici; ergo &c. Tum quia si ex- ι communicatio promulgata 1 Pontifi- iee in Epistopos non ligaret, sequeretur Epistopos non posse 1 Pontifice iudicari, & parem habere auctoritatem in Ecclesia cum Pontifice , sed hoc non, quia in Ecclesia una est tantum suprema potestas; cum regimen Ecclesiae sit Monarchicum , sicuti ostenditur verbo Raelani. 3. Dixit epistolas decretales robur non habere. R. verbo Flationi, O OUIβD-Augustana ,de Gerberto. Vide in Spondan. ann. 99Ι. 9a. 9S. 96. 99
GERMANiis BAvARus , qui vixit eirca medium seculi I 6. in examine contra Selencherum, negat Eucharistiam rite sumenti gratiam conferre . R. Joann.6. Panis enim Dei es, ut de is defundis, ct dat vitam mundo
Ioann. II. 52 quis manducaverit ex hoe pane vivet in aeternum . Panis quem ego dabo earo mea es pro mundi vitis. Glusti Calvinistae, qui in Gallia Hagonotti, in Belgio Geusii, dicti
sunt anno i 366. horrendae seditioni initium dederunt: promotores seditionis fuerunt quidam *derati nobiles , qui Bruxellis libellum Reginae
Margaritae, tunc Gubernatrici obtulerunt, in quo postulabant ut inquistio removeretur, & qui eius stabiliendae causa instituti essent novi Epistopi abolerentur . Placitorum
Caroli Quinti, & Philippi Regis de
religione executio remitteretur, &libertas conscientiae cuique permitteretur. Cum autem a quodam squite
Reginae similiari, hujusnodi homines , quasi per ludibrium Geux, idest Geusii ; quod lingua Belgica sonat
Menites vocarentur, & ab eodem
equite suasum fuisset Reginae gubernatrici , minime a Geusiis formidandum : hinc Geusii occasionem nasti
iaciendet seditionis,nomine quod ipsis
nt , ergo per ludibrium impositum fuerat assi erbertus. llsumpto, Gel flos se nominstrunt,vestilicat Episi busque cinericii coloris induti, vascu- tio non li- la lignea ad latus, vel ad collum ap-nt subditi penderunt cum hac inscriptione vive quia si ex- Di Geo afferentes quamcumque di ii Pontifi- ctrinam se secuturos praeter Catholi- , sequere- eam : quod de ficto praestiterunt , R ontificet per civitates , & loca discurrentes auctorita- immane bellum Catholicis deelar tifice , sed runt, contra quos non bellum, sed tyana est tan- rannidem exercentes,diris tormentis lim regimen quoscunque fideles, utriusque sexusim , sicuti dilaniarunt, ita ut nullum tormentorum genus fuerit ab antiquis tyrannis
retales ro- excogitatum, quod Geusi contra re, Flationi, ligiosos, virgines, & omnes fideles,
: Gerberto. quos poterant captivos ducere, non λ9I. 9a. 9I. exercuerint, ex Spondan. ann. II 66. Gu.sERTus , PORRETA Nus eo-
s, qui vixit gnomento,patria Pictaviensis,ab ado. in examine lescentia usque ad eanos in diversis at Euchari- Gallia: locis Philosophiam magnora conferre . nomine docuit, fuitque auctor tro
ei es, ut de ctatus Defex ullisis praedicamenIA'. itam mundo ex canonico ad Episcopatum Picta,caverit ex viensem evect us, a philosephicis si uiam . Panis diis non recessit, quibus nimis inhae- es pro mun- rens, fictuna est, ut ex Aristotelis libris errandi materiam desumpserit, qui in Gallia qua de re apud Pontificem accusa- ,eosii, dicti tus, Gallias tunc progredientem, re- idae sed itioni missa fuit ab eodem I)ontifice Gilbe notores sedi- ti causi ad Concilium Rhemense, in derati nobi- quo fuit a S. Bernardo,qui bidub cumllum Reginae Gilberio disputavit, erroris convi-natrici obtu- ctus, ejusque errores condemnati; nt ut inquis- cui condemnationi cuni Gilbertus li-ui eius stabi-0benter acquievisset,suosque retractas essent novi set errores, ad suam sedem fuit redi- . Placitorum re permissus: aliqui ex Gilberti se-ppi Regis de quacibus maiori pertinacia in errore
aitteretur, & perseverantes, carceri suerunt man-1ique permit- cipati. Sed ut ad Gilberium recurrat uodam squite sermo, anno II 48. in Concilio Rheiusnodi homi- mensi, praesde eodem S. Pontifice ita Geis, idest Eugenio , causana suam iterum pg-
Belgica sonat grellius Gilbertus, & quidem prolixc,
, & ab eodem ac contentiose errorem suum , addu-
.eginae guber-octis in medium quamplurimis , S. PP. 1siis sermidan- testimoniis involvere conabalur, ve-casionem nacti rum S. Pontifex tergiversantem, ac nine quod ipsis diverticula quarentem ita presse co- sirin
334쪽
i strinxit , ut effugere non potuerit:
uum fimmam ementiam, qud tres sermonas profiteris xnum Deum, er das e e Dram Z Gilbertus distina relutione fati tum ait Ot to cap. 39. minus Vm duora res ondit: non Sed non minori ardore, ac studio eum premebat, ac coarctabat S. Ber- nardus, referente Gaufrido Mona. cho , qui prssens aderat Concilio, in epistola ad Episcopum Albanensem:
eirca hujusmodi verba diuitas immorari λ Non otiun processit sandaiah ui origo, nisi quod plures credere sos credunI, O dicere qu)d Disinii essentia, vel nasura , divini I ejur, pientia 'onuar, mognitudo non es
ta erroris manisesta decIaratione S.Bernardus una cum nonnullis Epiccopis Sym Ium fidei adornavit, Gilberti erroribus oppositum, quod quidem ab Eugenio Summo Pontifice , epterisque ConciliiPatribus communicosiensiu approbatum fuit: Da demrigi, ait Gaufridus in vita S. Bernardi lib. I. cap.F. AFostolico judicio, ct o D-ritate universatis Melesia, error ille
Ex dictis hae tenus,constat Gilbertum in Deo abstracita a concretis se junxisse ; nec voluisse quod divinitas sit Deus, sed tantum forma qua Deus est; an vero pariter abstracta ab abstractis ; hoc est, attributa absiluta, tum a se invicem , tum ab essentia distinxerit,non ita certum videtur quo-n1Odocumque sit. Reprobatur error Gilberti Porretani , primo ex Scripturis hoc argumento. Inter illa nulla omnino est distinctio actualis realis, ante operationem mentis, quae de se invicem in abstracto praedicantur; atqui essentia D ivina,Ac attributa de te invicem in abstracto praedicantur , Joann. Fq. Christus de se ipso ait: Fg um vis, veruas, di pus. Proverb. b. uos pientis haluo in eo sit o. i . ad c orint. Trae uomus Christumnes virtutem, ct De apientiam. Quibus in locis, Deus non tantum dicitur vivens , s piens,& verus in concreto, sed vitia, sapientia,& veritas in abstracto. a. Ex Conciliis, ac primo quidem
ex Concilio Rhemensi anno ii 48. in lSymbolo sidei contra errores Gilber- lti, his verbis : Credimuι, ct eo si lmur si crem naturam Diviniuini esse Deum, nee aligo x Catholico isesse negori quis disinitas sit Deus, lo. Deus disin uas. Ubi notanda prinprietas verborum Concilii. Naturam ldixit Divinitatis esse Deum , quia in lsumma illa simplicitate nihil potest significari per modum partis,sed semper sive utamur nominibus abstractis humano more, sive concretis significatur quidquid dρο Deo dicitur per modum totius . Vide D. Thomam Opusc. de rete, ct essent id. Hine est quod iuxta Catholicum sensiuna,quem verba Concilii firmant,non inimis signiscatur natura, ut totum , sive ut subsistens in personis, nomine Deitatis , aut Divinitatis , quam nomine Dei . Unde R definivit rectissime Concilium, naturam Divinitatis esse Deum , praedIcando de natura ipsem esse substantiale persenarum, quod nomine Deus fgnificatur ; adeoque stat inter persenasDivinas,& divinam iEssem iam, nullam intercedere rea- leni, R actualem ante mentis operationem , distinctionem. Idem error lconsulatur ex Concilio Florentino lsub Eugenio Quarto, anno i I9. sesst S. ubi Joannes Theologus Latino- lrum partes agens sicGraecos aggredi-ltur 1 ρuaeritis an idem t in dioA l
sim esse idem re, ae erre autem --
siro modo inreligendi, ita ut perfors conset exsufflantia, ct proprietat,bus . Reprobatur inseper, ex situstis
335쪽
Patribus ommitto alios saetos Patres, S siolum propono aliquas auctoritates D. Bernardi, quem suae sal* d e rinae insensiminum hostem expertus est Gilbertus. Legatur igitur S. Doctor lib. s. de Consideratione, cap. 6.& serm. go. in Cantica , in quo Ite rum Gilbertum impugnat adeo Der-voss rationibus, ut cundem obmute-stere compulerit. R. a. Gilberti error ratione The
logica . Deus est ens persectissimum, quo nihil melius est, aut cogitari γε test: atqui nostro modo concipiendiens perisetissimulta non foret, si maxima quae excogitari potest identit te, sibi persectiones omnes non idemtificaret; namque ens,quod per suam essentiam entis plenitudinem, totalitatem, uni ersalitateni continet, ita ut nonnisi per conceptus magis, vel
minus explicitos, ejus persectiones a nobis distinguantur, persectius vide tur eo , in cujus essentiali, & formali
conceptu omnes persectiones nolui includuntur; cum autem Deus sit enspersectissimum, persectiones omnes in suo conceptu essentiali ,& formali ineludit, & consequenter nulla in ipso realis actualis distinctio ante mentis operationem excogitari potest. Urgetur eadem ratio; quia si Deus in suo essentiali,& Brmali conceptu Gmnes omnino persectiones non includeret , persectiones illae quasi ab extrinseco ipsi advenire conciperentur, & ita quasi per quamdam participationem eas Deus possideret, quod certe absurdum est. Item R. ex illis verbis Genesiis: Egosum quisum. Di es missi me ad tor, quae verba
erudite expendit S. Bernardus ad ostendendum essentiamDivinam esse Deum . Tum quia si essentia Divina non esset Deus , daretur aliquid essentiale in Deo, quod non esset Deus. Tum quia essentia nequit separari a natura , sed natura Divina est Deus, ergo ac essentia. a. Dixit: Pe sonarum Divinarum proprietates non sunt Deu sed Divinitas est Arma, qua Deus est, naiseri-eordia Qrma qua misericors , magni tudo sernia qua magnus . R. Nam si Divinitas, magnitudo &c. in Deo essem per modum serinae, iam daretur in Deo compositio,quae involveret in Deo crant radictionem ex intrinsecis principiis. Divinitas enim, R ens simplicissimum convertuntur. Tum quia
divinitas qua Deus est Deus, vel est lquid majus, vel aequale, vel in serius Deo, non primum, nihil enim datur iDeo majus, non secundum, nam duo
darentur Dii,non tertium, quia quidquid in Deo est, Deus est. 3. Dixit: PersonarumDiumarum proprietates esse res mereas ab eL sentia divina differentes. R. Ex Con-eilio Rhemensi secundo, in quo declaratum est contra praefatam piopositionem, qui admisia non esset unus numero Deus, sed essent tres Dii. Constat autem naturae Divinε in tribus persenis indivisa unitas, ex illo Ioannis I. Treisum qui tesmontamdant in earis Pater, Urebam, O S Aelius functus, O bi tres unumsunt; idest tres Petibnae Divinae, sive tria divina supposita sunt unus Deus, &per consequens datur unitas naturae
inter personas Divinas, sivε per aedivinae sunt unum in natura, 8c essentia, cum nequeant esse unum in permis.
. Dixit: Divinitatem in Filio Dei non fuisse incarnatam. R. Joann.r . Verbo ea fisssumo quod idem est,aedicere.Filius Dei factus est homo: idest caro frumana,sanguis,3 an, ima subsistunt in persena Verbi Divini: quare in Concilio Nieeno legitur: Et homo fa ut est , ex li is quae dictata
sunt verbo Caerinthiar, Artemon, A
bum Divinum esse de facto incarna
s. Reiiciebat hominum merita,as, serens neminem posse mereri, nisi statum Christum. R. Ex his quae dicta
sunt ver Deo sprae Mi. Tum quia si solus Clusistus postri mereri , nulla daretur in salvandis diverittas
graduum gloriae, quod erroneum est diceres
336쪽
dicere , ut probabitur contra Iovinianum. Tum quis frustra nos Deus ad bona opera hortaretur, quibus retributionem promittit. Verum quidem est, neminem posse mereri A eondigno, nisi solum per Christum: nihilominus nos gratia Christi praeditos,mereM de condigno vitam plernam , est veritas definita in Concit. Trident. sess. 6. cap. I 6. illamque Theologi omnes esucidant in tractatu de merito justi, quidquid iit anhoe meritum dicendum sit stricte, &intrinsece de condigno,ut tenet communis sententia cum D. Thoma; an Iato modo, sive ab extrinseco, ut d cuerunt Durandas,8c solus. Verun -l tamen fide Catholica certum est ju-l sto, mereri non sidum de congruo,
sed etiam de condigno beatitudinetn: Quamobrem dixit Apostolus adRom. . versi q. Ei qui veratur mercetnem imputaris feodum gratiam,
aeris litteris appellatur merces, bravium, eorona ex risuia reddenda. 6. Baptisini Sacramentum in nihilum redigebat, asserens neminem vere baptizari, nisi eum qui filvan-dtis est. R. Quia Deus, qui vult salutem omnibus, instituit Sacramentum baptisini pro omnibus: neque escaei a baptisini dependet fi salute susci pientis:cum salus hominis dependeat a baptismo, sine quo nullatenus valet consequi salutem: verum quidem est neminem filaari,post promulgatum Euangelium,sine baptismmsed salsum est solum Sivandos baptizari, caete. rum cum solum baptizati sint de coriapore EccIeliae , R non sciamus quiunt salvandi, neque discernere possemus eos qui sunt de corpore Ecclesiae, s solum salvandi essent baptietati. GIΜNoPODAE . De haeres: Gim-nopodarum mentionem secit Sirmun.
dus; hi nudis pedibus semper ambu Iani , eo quod dixerit Dominus ad
Moysen Exod. I. F. Solve calceamenta de pedibus Luis ' Sc etiam quia de Sancto Isaia legitur Isaiae a . S. Dudis pedibus ambulasse, ideo hi schis.
ma faciunt, quoniam calceatos con- ldemnant . R. Nam Deus nunquam
prohibuit hominibus calceamentorum usiumquod autem dixerit Moysi Solae m. non probat homines debe, re nudis pedibus incedere , hoc enim toIum dictum est Moysi, quando de-b'bat ad rubum accedere, ast noti fi- cantam cinctitatem Ioci, in quo tam
tum operabatur mysterium:caeterum
si evinceret haec ratio,sequeretur etiaquπcunque alia, quae fuerunt a Deo Moysi peculiariter praecepta, fore ab omnibus Observanda ; plures etiam Sancti ex devotione nudis pedibus, in. cedebant, sed Sanctorum facta ex peculiari devotionis instinctu , non habent vim legis. Vide verbo D sca
primus fuit qui Icon Iastarum ha reii in oriente aditum reseravit, prineurante hoc malo quodam Iudaeo,cui nomen Soranuasleus, Ecclesiae Dei hoste implacabili, qui ut Giχidum ad tantum malum induceret,promisit ei, si imagines sacras exturbasset ab Ecelesiis Christianorum , in suo regno perlongum principatum, quod statim praestitit Gietidus, sed in frustra: nam paulo post promulgatum impium edictum, improvisa morte correptus,sui sceleris poenam luit . Sarant hapicus vero ab Ugdo Gietidi filio, tanquam patris interfectore, turpissina morte afficitur, & in pristinum honorem sa- icraedmagines statim restitutae sue.
nem facit S.Ioann. Damast. Iib. 4.Or- lthodoxae fidei. Ineunte seculo septi- lmo apparuerunt quidam haeretici ex ipsi haeresi Gnosimaci nuncupati, quia dicebant superissuum esse studiit sacrarum Iitterarum: a quocunque fideli Deum nihil expetere, nisi bona opera asserentes. R. Nani stiadium fa-crarum literarum, maxime his, qui alios debent Catholicam Iegem docere, necessarium esse, patet, quia f.-crae litterae sunt verbum Dei,& conti
337쪽
sdei innoteseant per verbum Dei traminaret. Tradit Epiphanius Gnosiicos, ditum: attamen potiora, quae agere, diversis nominibus suisse appellatos ,δc credere debemus, in verbo Dei nimirum Borsor unos , Codvianos , Oripto continentur, ergo studium sa-SIratioticos, PsibunItas , Tarι esitas, crarum literarum est necessarium, in Zachaeos, Noas anm. quo se exercuerunt omnes sancti P I. Dicebant bruta esse rationis tres. Tum quia ad salutem non modo capacia, & aeque, ae homines intelli- est necessatium onerari, sed etiam gere. R. Psalm. I i. Nolite fieri sicutere de re quae ad nostram salutem scri- eqvus ct malus, tiJltis non es orta pia sunt ergo &c. Tvm quia studium Ius. Psalm.48. H mo eum inhonores aerarum literarum est opus bonum; et non intellexis,es arastis es j
ergo ace. Adde , quod Eccl. 39. Numentis Insi extistit, i mons festis
stadium egregu eommendatur. es tuis . Tum quia etiam Gentiles II. GNos ΤIcl ab excellentia scien- Philosophi dividunt animal in ratio-tiae, quam jam bant, ita appellari vo-nale, & in irrationale. Tum quia siluere, quod idem significat, ac viri bruta essent rationabilia, possent me- sapientes , cognoscentes, ac intelli-reri, & demereri, & se damnari, vel gentes: ut hoc superbo titulo assum- salvari. Verum qui dein est,quod ali-pto , Acilius possent sua dogmata qua animalia ex sortiori instinctu na-
venditare ; cum autem plures h :rreturae, quem habent, quodammodotici hoc Gnosiici nomen tibi assumpse- videntur cum ratione operari;sc sor- sint, diiselle est invenire, quis vere mica dicitur prudens, quia colligit suerit Gnosticorum auctor. S. Hier cibum; columba dicitur simplex, quia nymus dicit suisse Basilidem, S. Au quantumvis irritata, nunquam irasci-gustinus Nicolaum Diaconum, S. Iretur: sed lige do similia operantur nonnsus Carpocratem ; alii Valentinum
per rationem, quam utique nullate-
Gentilem: ab his omnibus paulatimniis habent, sed ut dictum est) ex iminualuisse hanc sediam asseri potest,stinctu naturali a Deo ipsis indito. quia praesiti haeretici, saeta erroruma. Duos Deos statuunt, unum bo- communione, communi etiam Gno ni, aliud mali principium . R. verbocorum nomine gloriabantur . Netan Polithei ut, ubi ostenditur involve- das Gnosticorum turpitudines, qui re cotradictionem pluralitatem Deo-hus se coinquinabant, refert Epiph Driim . Tum quia Deus nequit esse ianius, quas nonnisi cum se immo hor- principium mali, cum enim si essen- rore possunt piae aures excipere si be-tialiter bonus , omnia quae ab ipsororum generationem omni conatu im-siunt, necessario bona sunt: & s Deus pedite seliti, undest tum mulieris, esset principium mali , jam non esset
prster eorum sententiam, priegnantis Deus,quia ratio Deitatis excludit Oni extrahebant, horrendisque modis sine malum,non modo a se in ratione ve animatum, sue non, dilaniabant, entis optimi,sed etiam a se in ratione offerebant, manducabant: nudi toto
principii persectissimi , a quo nullum
corpore precari soliti, incantationes, malum potest procedere. Vide verbo venescia, R idololatrias omnium ge-
Ilion. nerum persciebant. Circa annum
3. Negabant futurum Iudicium. Christi ias. hsc haeresis serpere cς- R. verbo rhoriani. pit, Ec propagari; tegebant suas tu q. Animam esse substantiam Dei, pitudines pallio revelationis caele- vel ex Dei substantia. R. verbo Dic stis; quod s Scripturae sententiam
suis opinionibus adversantem inv S. Creaturas aliquas nasci nani sient ,hanc spiritui mundano adscritura sua malas amrmabant. R. Nambebant, neminemque posse in Gn s creaturat aliquae natura sua malaesticorum schola proscere affrmabant, nascerentur, earum mala opera, &
qui omni impuritate sese non conta- damnatio non posset ipsis imputari,
338쪽
l c d Deo; Deus autem asserit non cc fiuae voluntatis ut perdat aliquem, ergo iuxta Divinam voluntatem - -n s creatura potest salvari,ergo nulla est creatura natura sua mala. Tum qu a viros etiam Minorosbs videmux aliquando converti ad Deum . Tum quia Dcus qui bene omnia fecit, nullam creaturam natura malam potest producere. Deinum onan ens naturale in suo esse naturae est bonum: numenim, R ens convertuntur, ergo nulla datur creatura natura sua mala
Vide S. Augustin. de Civitate Deil lib. I a
6. Abhorrebant a ieiunio. R. ver-
. Uxorum communitatem prael dicabant. R. verbo Adamitae. 8. Commutabant materiam Eut eharistiae cum semine humano , qui offerebant. Reprobatione non indigeti liax Gnosticorum haeresis adeo impua,ut ab ipsa etiam natura abhorreat vix credibile quod homo rationis ca
pax pollet in ade, impuras liaereses declinare, imo sismniare. 9. Christum litteras , ipsiumquel etiam alfabetum sub mag stro didit eis Ie . R. Et quidem Christum ab instanti suae conceptionis habuisse plenitudinem scientiae , facile colligitur ex his quae de eodem dixit Angelusi ad Mariam , 3c evidenter constat exl eo quod duodennis disputavit in medio Docstorii,ita ut Synagogae Docto-l res mirarentur,quomodo qui nunqualitteras didicisset, sapienter loquere tur.Tum quia nullibi legitur Christusub magistro scientias didicisse , qui ratione unionis hypostaticae, debuit necessario plenitudinem scientiae halbere. Vide verbo AgMedaeisio. Negabant martyrium esse si ad um virtutis . R. Ex sac. Scrip. J ann.I.Majorem charitatem G. Tum quia censetur actus virtutis animam ponere pro defensione legis patriae, parentum, & amicorum , ergo a sortiori erit actus virtutis animam pOnere pro de sensione honoris Dei, ejusq; SSmae Legis . Qua de re com- mendatum I abemus exemplum in
Libro Machab., in Daniele &e. lGNosticι Novi inter Antichri-l XVI. stianos locum obtinent; orti sunt te lle Calvino anno i 3q3., & priscorum lGnollicorum haereses innovarunt. Ex l
Anglus, secta Calvinis la, ex Anglia lGenevam exul venit,& regnante Maria Regina Catholica, docuit non licere foeminis Rempublicam administrare , hoc autem de consilio quorumdam Reginae adversantium fecit; nam in Angliam reversius,mortua Marii , εc succedente Elisabetha Calvinis O imbuta, quae non modo tem porale , sed Eccllasiasticum regimen sibi usiurpare praesiumpst, contrarium docuit. R. verbo Restiriani contra quos ostenditur mulieres esse incapaees secipiendi sacros ordines, ex quo sequitur esse incapaces regiminis Ecclesiastici. Tum quia nullibi legitur constitutam aliquando fuisse aliquam mulierem ad regimen alicujus Ecclesiae, neque ipsam Virginem,quae tempore Apostolorum aliquibus annis j morte Christi sepervixit, legimus aliquid ordinasse, vel praecepisse in his quae ad regimen Ecclesae spectabant: quod pertinet vero ad re-imen temporale, certum est posse νmulieres temporaliter dominari ratione haereditatis, siquidem ius habent ad haereditatem temporalem, ut etiam declaratum fuit Moys, non tamen possunt ab aliquo populo abis- Iute eligi in Reginas & assumi ad regimen , si nullum ius habeant ad Renu, quia ubi agitur de electione, vir debei eligi in Regem , cum vir ω- minium habeat a Deo sibi collatum supra mulieres: dies lina est enim mulieribus . Genes cap. I. Sub Isotesate erit, ct que dominabisse tui. GoMMARisrar Gommarus D mi. mine Franciscus Burgis anno I6ῖ. ortum habuit: a patria profugi fuerunt Parentes, qui se in Palatinatu receperunt , ut Religionem Prote. santem pios terentur : sub Joanne Sturini tras biirgi Gennaarus sti diis
339쪽
incubuit i deinde in Angliam se conserem, sub Rainoldo,& Uvita hero Theologico. cursit peracto , Hilde-bergae Graecam 8c Ilaebraicam linguam didicit , postmodum Franco-iarti Minister constitutus, in Accadentia Leidenti I heologiam explanavit, tribus successive ductis uxoribus. Cum interim contra Calvinianam doctrinam Iacobus Arminius id materia praedistinationis, 3c gratiae dissereret, Gommarus Arminio se opposuit.
H ine selisione iacta inter Calvinistas, alii Gommam, alii Arminio adhς
runt , bc ortum habuerunt Gon ma.
ristae , 8c Arni inianae factiones. GOm. maristae autem iidem sunt ae rigidi Calain sae causi scit et mordicus Cab vini doctrinain sequuntur, etiam Contra monstrautri dicti: Demum
Groningae Theologiae Lestor decessit
Gommarus anno I 64l .aetatis 78 .cum
Synodo Dordrectanae interfuisset.
Praecipui Gominaristarum errores
sunt: posse hominem perire Divinat misericordiae desectu . Deum sola sua voluntate, hoc est nulla habita
peccati ratione, quorumdam r pro
bationem abselute decrevisse . Christum non esse mortuum pro omnibus.
Hominem non posse Divinae gratis re sistere , nimirum non aliam gratiam nisi efficacem admittunt; prout &modo Ian senishe, Eos qui semel crediderunt non posse amplius a gratia
excidere , quamvis vivant in peccatis . Qui errores alibi in hoc opere sunt confutati. GORTHAEus . Ex Euseb. Eccles
hist. lib. 4. Inter septem haereticos, iqui primi Ecclesiam divexarunt temporibus Apostolorum, unus est Gor-thaeus . a quo Gorthmi. Hi enimia septem haeretici , schismate invicem
facto, ex quo ab Ecclesiae unitate recesserant, peculiares habuerunt sequaces, qui ex nomine ejus,quem sequebantur, sunt nuncupati. Sic Gor-thaeni a Gorthaeo, Cleobiani a Cle bio &e. Quoad errores spectat verbo Simon Magur Reprob.
nus, in Rii emensi Monasterio Regu-
larem habitum induit, quem 3t deposuit, cum animi esset elati, impatientis, novitatum amatoris, ambitios , 3c tumultuosi, proptcrea ad Regularem disciplinam subeundain nimis alieni ; a Decano Rhemensi
contra sacros Canones Sacerdotio nulliter initiatus , plura deinde loca peragravit, ut longe, lateque suam dispergeret haereticalem doctrinam; praecipue praedistinatianorum erroribus adhaesit. Damnatus fuit in Synodo Moguntina, iteruinque haereticus declaratur in alia Synodo Gallia Belgicae; tertio in Synodo Valentina, dc demum in Tullensi Concilio,
celebrato anno 839. Ne autem Got-tescalcus qui resipiscere pertinaciter recusavit, majora damna , suas haereses divulgando, in Ecclesia produceret , virgis caesus , Rhemis in carcere detrusus fuit , & ab Amolo Lugdunensi Episcopo convictus. Ex Flor linondo lib. I. cap. 8. l. Asserebat Deitatem Sanctissimae Trinitatis triplicem esse. R. Quia cum in Trinitate una sit essentia Divina, una tantum esse potest Deitas. Tum quia tres Deitates distinctae implicant contradictionem , ut probabitur verbo Frivbefmus. Verum quidem est qubd Ecclesia canit: Te Trina Deitas unaque poseimur . Sed in hoc hymno intelligit sollim exprimere Deitatem trinam in personis, unam in essentia , non vero tres esse essentias Divinas, ut asserere videbatur Gotthescalco. a. Diabolum non posse rapere ad se eorum aliquem , pro cujus Redemptione Christus passus esset. R. Nam Christus passus est pro omnibus,
ut dictum est contra Bassum, & α-
cetur contra Panfinium , ergo in sen
tentia Gotthescalchi nemo posset damnari . Tum quia in sacris Paginis, pluribi docemur omnes indiscriminatim resistere diabolo, qui circuit quς- rens quem devoret, sed i oc foret superfluum, s diabolus non posset ad se
rapere eorum aliquem , pro cujus Redemptione Christus passus esset; seustri diabolus quςreret nos aggredi
340쪽
ldi tentationibus ; nam in sententia Gotthesealchi, illi, pro quibus Chri-l lius est pastus , sunt in vincibiles ,
s. Dixit Deum non habere voluntatem calvandi omnes, sed alios praedestinasse ad vitam, alios ad mor-l tem , & sic cogere omnes non pra destinatos ad vitam, perire. R. verbo DUental. . Christum non esse mortuum pro omnibus, sed solum pro electis . R verbo Pansemus.. GRAECt, circa medium seculi noni , cum Graeci novitatum amatoresesperint in stos se exhibere Latinis, qui asserunt juxta sacram Scripturam, Spiritum canctum a Patre Filioque
procedere, hisc propositionem opinpugnaturi, schisina secerunt,& ab unitate Ecclesiae se segregarunt , tanti inali auctore Photio,Patriarcha Constantinopolitano,qui universe Ecclesiae primatum sibi arrogare praesumpserat, quod ut obtineret, novae hinresi somentum praebuit, ex qua usque adhuc dilaceratur Ecclesia. Plura criminationum capita fuerunt a Gr is in Latinos illata, quae nurras essc calumnias, erudith ostenderunt Hinc-marus Epi pus Rhemensis,& odo Bellovacensis,qui adversus illatas calumnias , hortante Nicolao Pontisce plurimum laborarunt.Interim Graeci pertinaciores acti , sensim in varios declinarunt errores , quos hie simul
omnes reprobandos adnectimus .
Quantum Romana Ecclesia pro viribus studuerit ad unitatem vere E clesiae Gracm reducere, longum esset retexere,decies & q uater se reconciliarunt , & totidem vicibus iterum , desecerunt. Demum quid actum sit in Concilio Florentino, pro reconciliandis Graecis , videre est apud Spondan. 1 38. 39. 46. Qui uberi ra de Graecorum schisuate, levitate,& moribus desiderat Baroni uin coninsulat tom. 7. S.'. o. ubi etiam videre est eorumdem unionem fictam, nolia,
factam fuisse eum Romana Ecclesia , multiplicesque suisse Graecoruna s- lctiones circa fidem,pertinaeissimi in l
tuis sustinendis erroribus, excepto magno illo viro, postmodum Cardinali Bessarione, & paucis sirsin aliis.
G incorum errores ex Sirmondo,&Gaulterio collecti sunt sequentes li. Asserunt Spiritum anctum a solo Patre procedere. R. Triplici ex lScripturis argumento. Primum erui- ltur ex locis, quibus Spiritus sanctus la Filio mitti dicitur , perinde ac a j
δι; ubi notandum, quod textus iste non tantii n probat processionem via ritus sandi i a Filio contra Grςcos,sed etiam probat Spiritus sancti processionem a Patre contra Eunomianos ;idem Joann. cap. 16. Si non allaro, serativus ncti veniet ad vos pautem abiero, mutam eum ad vos; mittitur
ergo Spiritus sanctus nedum 1 Patre , sed etiam a Filio: constat autem ex Theologia , unius persi me ab alia mistionem, supponere personam, quae mittitur, ab alia procedere, quae mi
iit. Secundum argumentum sumitur
ex his locis, in quibus Spiritus sanctus dicitur a Filio accipere, a seipso
nerit Me spiritus veritatis, docebu
pos cmnem veritatem; non enim Io-
quetur d semetisse, sed quaecumque
audivit, is uetum, & paulo infita : AD me clarise abiit, puta de meo Oeeipiet, lis annuntiatu pobis; quod autenta Spiritus sinctus a Christo accipiet ,.lexponit ipsemet Christus ibidem:Om- lnia guscumque habetrarer,me unI, 1 propterea dixi quia de meo accipiet. ,
Ex quibus sic arguitur. Idcirco Spiri-ltus sanctus a Filio accipit, quia Filius iea habet omnia, quae Patris sunt, una lexcepta relatione Paternitatis: atqui lPater vim habet spirandi Spiritum sinctum,& eum reipsa spirat,seu producit,ut Graeci ipsi fatentur, ergo Filius eamdem habet cum Patre vim spirandi Spiritum sanctum,in qua Patri non opponitur, sc arguit S.Ansel-