장음표시 사용
341쪽
mus lib. de proeestione Spiritus cincti cap. 7. ubi celebre illud apud Theologos principium probat : In Divinis omnia sunt unum, ct idem, ubi Mistat revilanis oppositio. Tertium denique argumentum ex iis locis colligitur,in quibus Spiritu Sanctus dicitur Spiritus Christi, seu Filii . Actor i6. Cum pensent autem in Usiam, tentabant ire in Nith niam , di Non permisit eos S ritus u. Rom. 8. Si quis spiritum Chris: non habet, hie non est ejus.Galat.q, M t D moirtium FVI in cordas stra. Ex quibus lic arguitur.Non alia ratione in Scripturis Spiritus sanctus dieitur spiritus Dei, aut spiritus Patris, Matth. Io. quam eo, quod a Patre procedit, ergo similiter a Filio procedit,quia est spiritus Filii;inde est quod Joann. ao. Christus disicipulis suis Spiritum sanctum tanquam num conserens, & signo sensbili inseq1ns, dixit: Aecipue SpiriIumfanHum. R. Secund5,1uctoritate Conciliorum,qtiae epistolam Cyrilli ad Nestorium , in qua diserte asterit Spiritum sanctum a Patre,Filioque procedere,
approbarunt: Uide Allatii vindicias Synodi Ephesinae, A S. Cyrilli quas edidit singulari volumine)hujusmodi
autem Concilia suerunt generalia, ut sunt Concilium generaleTertium,seu Ephelinum. Act. i . Quartum, seu Chalcedonense, ae . 33.Quintum collatione 6. & 8. Sextum aft. 18. Octavum actione ultima. Idem statutum ,
ae definitum fuit a subsequentibus Conciliis Lateranensi A. sub Innocent. III. I ugdunensi a. sub Gregorio X.& Florentino sub Eugenio IV. ad quς multa alia , seu Provincialia, seu nationalia accessere Concilia. Suffragatur etiam ratio Theologica, eaque duplex .Prima est, quia excommuni Theologorum effatur In Divinis omnia eommunia funi, ubi non obviat relationis opposito, sed inter Porem, & Filium nulla est oppositio ratione spirationis activae, qua Spiritus sanctus spiratur, & producitur ergra &c. Secunda ratio, sive prioris amplior explicatio petitur ex distinctione inter Filium, & Spiritum sanctum : omnis autem distinctio inter Divinas personas fundatur in relati ne originis unius ab alia; unde si Spiritus sanctus a Filio non procederet, ab ipso non distingueretur. Nec valet quod Photius opponebat circa processionem Spiritus sanctia Filio, nimirum inde consequens s re quod Pater, & Filius duci essent Spiritus sancti principia; consequentiam enim negarunt Patres Lugdunenses: μι enim, ajurit , damnamus, ct reprobamus omnes, qui temerstrio
ausi offerunt, quod Spiritur fancturd Patre, edi Filio, tanquam ex duobur principiis, non tanquam ab uno procedit. Desinimus ajunt etiam Patres Florentini) quod Spiritus sanctas dPutre, ct Filio aeternaliter tanquam
ab uno pri ei O, ct unie piratisne
I. Furem ad restitutionem furti non obligant. R. Et quidem restitutionem rei furatae deberi proprio domino decernit Concilium Latera-nense q. sub Innocent. III. cap. 99. can. I 8. Tum quia restitutio rei alienae est de jure Divino; nam cum Deus expresse prohibuerit sertum, expres se etiam praecepit rem remittendam esse domino suo; nam qui rem alienam detinet invito domino, censetur surari ; ergo s Deus prohibuit surtum, prohibuit retineri rem alienam; ergo ii res aliena non potest retineri, debet remitti domino sito. Prgceptum restitutionis etiam colligitur ex illis verbis Matth. za. Reddite quae sunt furii Caesoracte. & D. Paulus ad Rom. cap. I 3. vers 7. ait: Reddite isomnotis debita, tui tributum, tributum tot vinetasi vectigal. Rem Domino restituendam constat etiam Tobise cap. 2. vercal. Videte ne forte furtivus I t , redire eum ministrior, stula non licet nobis,aut edere ex furto oti id, aut tantingere. Veritatem hanc etiam docet lex naturalis; qui enim rem sibi ablatam amat sibi restitui, hoc etiam debet respectu aliorum facere: demum justitia, quae est virtus ab omnibus servanda,etiain
342쪽
prscipit restitutionem, & prohibeti rapinam;juxta illud Psilina. 6i . Ra inaI l cute concupisere. Nec valet obiiceret illud Lucae ii . vers. i. Versimiam p uod superes, doce eleemosnam , adprobaudum se rem nota teneri ad restia luendam rem domino e nam ibi Christus loquitur non de re per sertui nablata, sed de substantia, quam quis juste postidet, de qua quod superest,
hortatur ut in eleemotynam erre
3. Dicunt licitum esse inimicum
decipere, aut odio habere , & de e dem vindictam sumere. R. Ex Matth. cap.S. Tum quia veniam peccatorum non possumus obtinere,nisi denaus veniam inimicis, hoc enim expresse asserit Christus . Matti, cap.6. vers. IA.&ι 1. Etia hoc innuit Paulus ad Rom. cap. a a. cum dixit ut nulli malum pro
malo reddamus. I. vit. a P. 9.monemur
neminem decipere . Christus Matth. cap.F. Praecipit ut priu&reconciliemur statri, antequam offeramuς munus ad Altare , ergo tenemur inimicum diligere ex Dei praecepto, non ex consilio tantum, ut contendunt Graeci. q. Negant Primatum Romanae. Ecclesiae. R. verbo Armen ubi ostenditur Pontificem Romanum esse totius Eccleste Primatem. Vide verbo II tc. s. Dicunt se esse extra obedientiam Romanae Ecclesiae ; & sensus est, non quod Ecclesiς Romanae supremam negent auctoritatem, sed quia sentiunt ean extra occidentalem Paltriarchatum jus non habere. Itaque
Patriarchatus Occidentalis gradum in Romana Sede confitentes , Summi Pontificis constitutionem, ejusiq; juricdictionem super universalem Ecclesiana non agnoseunt, sed Ecclesiam in Patriarchatus dividunt: qua de causa sellisinatici sunt, id est Ecclesiam scindentes, smulque haeret ici contra ariaticulum Unam Sanctam. R. Itaque Graei afferentes se esse extra Obedientiam Romanae Ecclesiae. Quia uni Petro, cujus Romanus Pontifex se cessior est, tradidit Christus claves rei gni caelorum; illi soli dictum est. Pasce
opes meas. M ac illi uni commenda-ltum ut confirmarot fiat res suos , id est totius orbis Epistopos , utpote quorum fides deficere possiet ; secus tamen fides Petri, pro quo ipse Dominus oravit,ut ejus fides non desceret, quod experientia hactenus comprobavit. Deinde,ante Photium ona. nes orientales Ecclesiae supremam Romanam potestatem agnoverunt de consessae fuit, ut ipsa acta testantur , quoniam ita ab Apostolis traditum erat. Habet ergo Romanus Epiccopus omnes Apostolici ministerii gradus, Episcopi scilicet, Archiepiscopi, Patriarchs maioris in occiden- te, S: Summi Pontiscis, sive vicarii lChristi in Ecclesia universali. 6. Dicunt Romanum Pontiseem j non habere plus potestatis quan Grircos Patriarchas,s: quidquid prς-
ter conscientiani eorum, per Papam fit, ese nullius valoris. R. verbo A
fus , & 2 eguini. Tum quia cum Papa si totius Ecclesiae caput, debet necessario influere super omnia membra , & illa dirigere constituendo, evellendo,aedificando, & plantando, quae constituenda, evellenda,& plantanda expediunt. Tum quia omnes Patriarchae Gravi, quousque in unitate Ecclesiae perseverarunt, semper agnoverunt supra se Romanum Pontificem. Tum quia si Papa non haberet majorem potestatem, quam habeant Patriarchae Graeci, sequeretur
non esse caput Ecclesiae,vel Ecclesiam plura habere capita, & in tali casu corpus Ecclesasticunt esset mostrum. lDemum Christus tradidit claves P ltro, & ejus successoribus, non vero laliis Apostolis ,&consequenter neq; aliis Patriarchis. Vide verbo ε
. Quidquid actu tri est per Pontifices a tempore septimae Synodi,
nullum est. R. Nain eadem semper perseveravit in Romano Pontiscera i
potestas, quam per nullum Pontifi- lcum peccat una minui,dietum est contra in sum. Tuni quia plures san- lcti Pontifices extiterunt post septili mana Synodum, quod non contigis-l
343쪽
set, si nullum esset quidquid post septimana Synodum per Pontifices decretum est, & observat uui inviolabiliter ab Ecclesia.
8. Eucharistiam consecrata II per Ecclesiam Romanam non esse
Corpus Christi,eo quod fiat in azymo . R. Nam Christus de facto consecravit in pane aetymo , ut probabilior longe sententia est, quam tenet tota Latina Ecclesia, non in sermentato, ut volunt Graeci . Quod Christus consecraverit in pane a Zymo,constat ex Euangelio , consecravit squidem cum jam venerat dies aχymorum,& panis sermentatus erat prohibitus Iudaeis. Esto Eucharistiam etiam bene consci in pane sermentato, est tamen haeresis dicere , quod non possiconfici in pane azymo; imo Ecclesia Romana semper panem azymum adhibuit in sacrificio, ut advertit Leo IX. Romanus Pontifex, epist. 6. ad Michaelem Constantinopolitanum . Tam igitur aχymus,quam sermetatus est materia sufficiens ; neque entia arymo usus est Christus,quia res quae
fiebat, id exigebat, sed quia coena, in qua hoe factum est, alium panem non adhibebat; caeterum Christus etiam sermentatum adhibuit,cum discipuli
euntes in Emmaus: Cognoverunt ea infracuonestanis; ex quo constat tami azymum,quam sermentatum ella mal teriam sivisciciatem pro consciendo Eucharistiae Sacramento.
l 9. Non esse Purgatorium, & susit fragia Ecclesiae non prodesse, nisi illis: qui sunt in inferno . R. Quo ad pri-l niuin verbo Albanenses, quoad se-l cundum etiam R. ex illis verbis: Inl inferno nutu es redemptio. Esset au- tem aliqua redemptio, si animae dam-I natae ellent capaces sitffragii. Tun ' quia animae, quae sunt in inferno non sunt amplius de corpore Ecclesiae,neque ullam cum illo unionem habere censentur ergo susiragia Ecclesiae nequeunt in illas influere. t o. Condemnant secundas, vel ulteriores nuptias, negantes in iis esse matrimonium. R. Quia matrimonium consistit in mutuo conjuguri consensu , & animorum affectu, sed mutuus conjugum consensus esse potest inter duos liberos viduos, ergo vidui, & viduae possunt de novo contrahere in atrimonium, & transire ad
secundas, & ulteriores nuptias; qua de re nulla extat in sacris paginis prohibitio; imb potius contrarium evincitur; nam qui non possunt contineri , hortantur ad nuptias: melius squidem est nubere, quam uri, sed difficu Itas servandi continentiam *pe major est in viduis , quam in virginibus , ergo vidus possunt trans read nuptias; ergo secundae, R ulteriores nuptiae sunt licitae, & habent vim matri nonii, quia eadem obligatio,
qu gest in virginibus contrahentibus, etiam est in viduis contrahentibus, ergo si primae nuptiae habent rati nem matrimonii, etiam talem rationem habent ulteriores nuptiae. Tum quia matrimonii vinculum tanidiu ligat , quamdiu vivunt conjuges, ergo mortuo uno ex conjugibus , alter est
sui juris, est liber a primo vinculo, ergo potest per aliud vinculam matrimoniale iterum ligari.
II. Usuram non esse peccatum mortale. R. ver ADanenses.
iet. Divortia fieri posse sine causa ad libitum . R. Nam siue mutuo consensu, vel approbatione Ecclesiae, non posse fieri divortium, hinc patet, quod cum in matrimonio conjuges sibi invicem tradant potestatem sui
corporis, ut m et Apostolus , non
potest alter eorum, altero invito privare consortem iure, quod habet in alterius corpus, ut reddat sibi debitum . Tum quia ex inconvenientibus, quae si uerentur in Graecorum
sententia, constat divortia non posse ad libitum feri. Vide verbo Esiou .l3. Condemnant Ecclesam Romanam, quod ponat aquam frigidam in Sacriscio . R. Nam nulli bi legitur praeceptum de infundenda aqua in calice consecrando, quae sit tepida .
q. Eorum Dominator vendit praelaturas . R. verbo Si non Magas. is. Pinlati eorum vendunt sacros ordines. R. verbo Simon Mogus. 6. Re-
344쪽
36. Reliquias panis sermentati, de quo conficiunt Sacrificium, volunti quoque esse corpus , & valere tant quam Sacriscium tempore extremost ubi non inveniunt Sacrificium. R. Nam supra tales reliquias panis, non cadunt verba consecrationis , ergo sub talibus reliquiis non continetur Corpus Christi, ergo hujusinodi reliquiae non sunt Saeramentum; licet accipientibus ex dςvotione nihil sit
17. Condemnant Ecclesiam Romanam, eo quod celebrat Millam di bus Quadragesimalibus . R. Nam Christus quando instituit Sacramentum, & dixit Apostolis, ut in ejus me
moriam Sacramentum conficerent,
nullum diem excepit, lino quotidie Sacrificium osserendum else,implicite
eolligitur ex ipsis Christi verbis, cum dixit: me quo risum uesteritis, in
mei meworiam facietis . Adverbium autem quotiescumque denotat liberum esse Sacerdoti quacumque die voluerit, Sacrificium ollarre . Unde in actis S. Andreae , qui apud eosdem Graecos passus est , legitur: Immolo
Gidie immaculatum agnum.18. Non habent Sacramentum
Consrmationis. R. Ex pluribus Conciliis, in quibas a seritur Confirmationem esse Sacramentum, quam veritatem novissinia declaravit Concit. Trid. sess. 7. Can. I. Cum autem per Confirmationem accipiatur speciale augumentum gratiae ad tutandam fidem , hine in primitiva Eeesesa, statim ac quis erat baptietatus, confirmabatur per sacram unctionem , de qua loquitur Apostolus ad Corinth. cap. l. vers II. ii autem confirmat
nos zobiscum in Chrso , ct qui tinxit nos Deus e gui ct signou nos, ct
dedit pignus Spiritus in corribus no- ii . Quod utique sebat per sacram Unctionem , & manuum impositi nem , scut nunc etiam fit in Ecclesia. Apostolos autem per manuum impo- lsitionem, & unctionem super bapti- ratos , non contuli ise gratias gratis datas , ut volunt haeretici, sed con- tuliste Spiritum cinctum , constat
e videnter ex Scriptura, ubi legitur Apostolos misisse Paulum, & Barnabam in Samariam, ut imponer ni n)anus super eos, qui crediderant. Deismum Graecos in primitiva Ecclesia , imo uini; ad Photii tempora agnovi L se , & connumerasse inter Sacramenta Ecclesiae Confirmationem, certum est. Sicut est indubium,quod in pluribusConciliis de eodem Sacramento mentionem secerint: qua de re vide Naironum in Euplia ei a pag. 328. usq; ad ι3q.
intelligentes B. Jacobum tantum de infirmitate peccati, non vero de infirmitate corporali. R. Ex ipss B. Jacobi verbis , ubi prostetur Unctio
nem valere non modo pro tofirmita
te peccati, sed etiam pro infirmitate
corporali; quae verba adeo sunt oxpressia, ut nullus remaneat tergive
quinta in Coena Domini conficiunt,
servant pro toto anno, dicentes maiorem habere virtutem Sacramen
tum confrestit in die Coenae, quam reliquis anni diebus. R.Lx verbis Christi, qui dixit: mee quotiescumque fe-eeritis , in mei memoriam scietis, ergo Christus voluit quacumque die posse consci Sacramentum , quod utique majoris non est e scacia', sive consecratum in die Coenae, sive in aliadi quod probatur. Nam quocumque die consecretur panis , sub speciebus panis consecrati est verum Corpus, lAnima, Sc Divinitas Christi, rgo quacumque die consecretur panis, semper Eucharistia eamde habet efiicaciam.
tione admittentibus, illa re iterant Q per eos,qui confirmati j a sunt ab Episcopis Ecclesiae Romanae, scut notat Nicolaus Cabasias in oratione a. De sua in Chrso , Ω certe cum Concilium Florentinum in increto unionis, is latuerit non reiterandam Confirmationem,consequens est,saltem aliquos lex Graecis , in hoc fuisse errore, licet lpotior eorum pars omnino hoc Sacra-lmentum non reciperet. lQq a za. Ani-
345쪽
sta. Animas Sanctorum usque in
diem Iudieii non introduci ad gloriam, nee damnatorum ad poenam, sed errare sicut aves caeli. R. Lucae
cap. ι 6. Mortuus es istes, ct fi liuis in inferno. Ex quo textu constat divitem peccatorem, non distulis ead extremum Judicium suum descensum in locum tormentorum ; sed st,l tim post mortem , sepultum fuisse in
inferno, quam veritatem etiam evincit illud Iob. a 4. Dueunt in lonD Lessos, ct in suum ad Infreno defendunt . Tum quia post mortem statim prae uiantur elegit, juxta illud: Hο-
die mee uis eris in Imra o : ergo etiam statim debent puniri reprobi. Tum quia animas post mortem errare licut a Fes caeli, purum est adinventum, cum nulla auctoritate Scripturae possit comprobari . Vide verbo Cuivisus .a3. Non habent n; si quinque Ordines, Lethoris, Subdiaconi, Diaconi, Presbyteri, & Episcopi. R. Ex Concilio Carthagin. q. in quo omnes ordinis gradus describuntur,sunt autem Ossa Ius , Lemr, Exorcsa , Aciamus , Susiae us, Disesnus , & Presis re . Item, in heclesia Dei esse septe ordines, praeter alia Concilia , novissime declaravit Concit. Trid. ess . de Sacram . in genere. Ordinis gradus semper servati sunt in Ecclesia a tempore Apostolorum, sicut refert S. Damasus in suo Pontificati . Consentiunt in his septem ordinis gradibus , oinnes Script res Ecclesiastici, tam novi, quam vete-l res: etiam S. Ignatius, qui fuit discipulus S. Joannis Apostoli, in Epistola ad Antiochenses, de his ordinis gradi hus mentionem facit. Et licet Omnes praefati ordines stat Sacramenta, cum quilibet ex ipsis causet in initiato gratiam, & characterem ; non tamen hine potest in serri, quod plussi quam septem snt Saeramenta in Ic- clesa; nam cum ex sine speciscemur,
quae ordinantur ad finem ; omnes au tem ordines ordinentur ad snem eonsciends Eucharisticae ; hine sequitur, quod omnes Ordines snt unum Sacramentum , ex unitate linis id quem tendunt. Vide quae diis a sunt verbo Caras . a. Simplicem sernieationem negant esse peccatum . R. verbo F
a 3. Solent quolibet anno exeom. municare Romanam Ecesesiam , nec lpermittunt Latinos celebrare in Altaribus ipsorum; tenent etiam quod luno die, in unu Altari unus tantum possit Missam celebrare .u6. Dicunt non posse quemquam
peccare mortaliter. R. Nam peccatum mortale committere censetur,
qui graviter peccat contra Divinam legem; potest autem homo graviter contra Divinam legem peccare , maxime dum ea su it,quae expresse a lege Dei sunt prohibita, vel illa omittit, quae ab eadem lege sunt praecepta . Tum qui a s non posset homo peccare mortaliter , sequeretur super suum esse Sacramentum Consessionis ullum esse infernum, omnes salvari,
27. Dicunt accedentem ad mensam Dominicam cum peceat O m nrtali , non recipere Corpus Christi. R.
Nam si accedens cum peccato mortali, non reciperet corpus Dominicum ,
sequeretur non pcitia Eucharistiam indigue manducari , quod expresse ait Apostolus : Ξώ indun/ manduca , ussicum mandeseos . Vide quae dicta sunt verbo Ade vis, & Insu-
su e. Tum quia Corpus Christi ex vi consecrationis est sub specie panis;
in sententia autem GCe tui in sos te
i retur Corpus Christi esse sub specie panis ex vi digias, vel indigns accesis sionis ad sumptionem Eucharistiae.
28. Damnant eos qui comel dunt de suffocato . R. verbo Cerim thus . Tum quia legalia non esse amplius servanda cortum est, quia cuml essent mysteria instituta ad signiscat i da quae sutura erant in lege Luange-l lica, post ad senium Messiat, &pro-l pagationem legis Evangelicae nullam amplius habent fgnificationem , ideol non sunt'umplius servanda. Legalial enim legis veteris ordinabantur ad
346쪽
t novam legem; ergo accedente novas lege debent cessare , sicut accedentel side, desinit esse umbra , ita accedent te figurato , desnit esse figura . Vel rum est, quod in Concilio A postolorul praecepta fuit abstitientia a suffocato, ista tamen Canonica dispositio tunc temporis opportuna sitit ad x tandum standaluna Iudaeis, Rideo servanda in primordiis Ecclesiae, ne cr steret
persecutio , aut impediretur propagatis . Vide verbo Encratua . 29. Damnant Latinos corne len-
nia die Veneris, Sc improbant etiam, quia non comedunt carnes die Sabbati . R. Nam cum in nova lege nullatenus prohibitum sit comedere carnes, iIlis sidum di bus tenemur abstinere , quibus Ecclesia praecipit abstinentiam a carnibus: nam Eccle-lsia, cum, ut alibi dictum est, possit condere Ieges , & iiciem tenean s tur' omnes ChristisdeIes parere, i hinc satis constat, quare abstin'al nius a carnibus uno potius, qua Ga
Inter errores qui Graecis adsti- sputantur, plures sunt adeo aratione lalieni, ut vix credibile si, quomodo Graeci, inter quos floruerunt plures eruditione, & probitate viri conspicui, potuerint in errores adeo absumdos impingere . In pluribus articulis a sensu verς Ecclesiae aberrasse, potissmuni vanitatis fuligine obcscata
Graecorum ratione , non potest in dubita revocari. An aute in omnibus
praesitis articulis deliquerint, nequel Ilic Iocus, neque mens est revocares in qupstionem . Certum quidem est modernos G raecos non omnibus prae- liatis erroribus , quos verbo Graecii reprobavimus, adlisrere, &olum ini novem articulis , nunc temporis a sa-lna doctrina Catholica aberrare, i quos ex recentiori eorundem epist
i Ia Synodica collectos, hic opportus num censui adnectere, & contra vel teres Graecos iam reprobatos exhibui:
l vel contra alios haereticos, in hoci opere confixos est invenire.
In Epistola Synodica Coneiliabuli
Conll. minopolit .ani , quod exeunte anno Christi i 722. habitum est a Patriarchis Graecis Jeremia Constam tinopolitano, Athanasio Antiocheno, R Chrysantho Jerosidymitano , prI sentibus duod cim Archiepiscopis, &Episcopis, transuissa Graece, & Arabide ad Graecos Antiochenae Di ce-
suos: in Qua errores schisnaticorum advorsus Latinos propugnantur . i. Plimatus Petri sit pra Apostolos, 3 Romani Ponriscis sepra reliquos Patriarchas, & Episeopos, fusi denique in rei us iidei infallibilitas,
Se in Principes seculares auctoritas impugnatur; umsilite serendi signata, Cruce crepidas damnatur. a. Processio Spiritus sinisti. ex solo Patre asseritur, & vox illa FAI opis, a Latinis Symbolo adiecta, reiicitur. s. Fermentum in consecratione iEucharistiae , azymo rejecto, probatur. lq. Per invocationem Spiritus lsane i post verba consecrationis, seri, & pertici Corpus, & Sanguinem Christi asseritur. Purgatorius ignis, lociisque
5c Gehenna distinctus Paradisi,
exploditur. 6. Beatitudo Sanctorum, & poena damnatorum usilue ad communem reirrect ionem differtur. 7. Suffocatorum usius interdi
S. Sabbati jejunium perstringitur. 9. Denique notantur Latini,
quod parvulis post Baptistasi, Eucha- tristiam non porrigunt, neque eos un- jgunt sacro Chrismate , nequc Olec iungi permittunt, nisi in sirinos. Omnes praefatos errores, contra lantiquos Graecos , iam reprobatos lexhibuimus ; primo quoad ultimam partem, quarto, 5 nono exceptis, quos breviter reprobamus: R qui- sdem visus Pontificis serendi signatas lCruce crepidas, tantum abest , quod l ut blaterant Novatores eius sino it tumorem explicet , ut potius ejus hi '
347쪽
humilitatem designet, qui a plantas pedis,usq; ad verticem capitis, in solo Crucis signo, & humilitate gloriatur : R quia consueverunt Catholici in obsequium Christi Vicarii, eius pedibus procumbere, ut non sibi, sed Christo hoc obsequiuin prς stilum referrent Pontifices, crucem stat in deo siculandana procumbentibus exhibent . Vestes, cibos, utensilia quique crucis signo munire, pius mos est apud Catholicos, nec ideo credunt venerationi Cruci debitae derogare, imo Cruci obsequi arbitrantur. Quid vetat igitur sine honoris dissipendio, qui Crueis signo debetur , Summos Pontis res sit per vestes suas Crucis s-gnum imprimere Z De Cruce in calceis Pontificis, & eius assigendae rationibus, qui argumenta desiderat, lAntonium Ruulucum consillat, in opere ab ipio exarato inseripto Iuris
prudentia fera Tractatu a. cap. Io. parag. 6. Rep. quartus, ex nuper dictis,error Graecorum , quia in materia Sacramentorum standum omnino est
Christi institutioni, & nulli bi in qu a. tuor Euangeliis legitur Christum, prbeonsecratione sui Corporis, & Samguinis, invoca se Spiritum sanctum, quod certe non reticui sient Euangelistae in re tam gravis momenti, si per
hanc invocationem ut ipsi ajunt
perficeretur Corpus,& Sanguis Christi Domini; neq; ullam hac de re omnes SS. Patres mentionem faciunt. Nullibi ex sacris traditionibus co stat, ergo Sc. Rep. quintus error verbo e ab nenses. De existentia Purgatorii, &de auctoribus, qui existentiam Purgatorii propugnant. Uide Card. Bona in Psalmodia cap. I 3. parag. .
Rep. nonus error Graecor una, qui
notant Latinos,quod parvulis post ba. pii sitium Eucharistiam non porrigant:& quidem usiis communicandi parvulos post baptisinum, perduravit in Eccletia usque ad duodecimum seculum , usque ad quod tempus, nisi instaret mortis periculum, protrahebatur insantium baptisiuiis ad aliquot
annos. Sed eum post hac Eeclesia , dignis de causis decreverit, insantibus post octavum a nativitate diem non esse protrahendum bapti sinum, Cona. munionem insantibus , qui baptizantur , non amplius exhibet: & hoe agit propter graves, & dignas rati
nes, quarum potissima occurrit,quod insantes vix nati, & ratione non utentes , non possunt spiritualiter accipere Sacramentum, sed tantu materialiter , absq; ulla tanti mysterii aestimatione , & consequenter sumerent ab Lque ullo fructu, deficiente parvulis lumine rationis , & actualis Fidei. Adde, non decere Grixcorum conste-tud inem, intingendi digit si Sanguine, ut parvulis porrigatur ; haud enim sciri potest an semper fugatur , unde
exponitur tantum in F sterium non iram
dicς irreverentiae . Nec propterca illorum ritum roprobamus, quem ipsis Eceles a Romana permittit: sed causas adducimus , quare non sit in umapud Ι.atinos, qui parisbrmiter non confrmant infantes , statim ac sunt baptizati, quia cu minister Confirmationis sit Episcopus , non posset baptietari insans, nis ab Episcopo , aut prae siente Episcopo, qui confirmaret baptigatum; cum autem si ina possibile, quod quotiescumque debet conferri bapti sinus, semper possit adesse Episcopus, sequeretur cum gravi pe' riculo infantium, diserendum esse bapti sinu in . Tum quia Confirmatio datur, ut confirmatus acquirat robur ad resistendum tentationibus contra s-dem, quibus cum infames non sint subiecti, necesse non est insantes, sta tim ac sint hapti rati, confirmare : sit cui neque neces le est oleo instino-l rum ungere , cum extrema Unctio , pro ut constat ex ejus institutione, sit exhibenda in gravi infirmitate, ad superandas tentationes, quibus iniEstamur in mortis articulo. GRECOR ius PAu Li. De ipso adiuverbo Misae , quorum Coriphlus communiter creditur; sed prster errores a De istis receptos, adhuc sequentes insaniae Gregorio Pauli adscribuntur, ex Floriniond. lib. a.
348쪽
i. Dixit essentiam Divinam neq; videri, neque videndam esse ab Angelis, & hominibus. R. Quia beatitudo consistit in visione, & truitione sDivinar essentiae: & sine hac visione non potest quis beari : Angelos autem, & Beatos videre Deum, constat ex sacris paginis. Matth. cap.3. Bea ti mando corde, quoniam 'se Deum videbunt. Item ex Apostolo , I. ad
CDP. I 3. V. I a. Videmus nune se fle- eulum iu aenigmat tune autem facie adfariem. Item,beatas animas ciare,
intueri Deum declarant Concilia, inter quae Florentinum.Uerum quidem est, quod nequit intellectus creatus, absque adjutorio Iuminis gloriς videre Deum , quapropter legimus I M.v.q. O si1 non virit,mur, ab que te,quae ' oram expecta ibus te. Caeterum vertitimum est , quod Iegitur Io. I Scimus quoni eum a garuerit, similes ei erimus, quonia via Zebimus eumfleuti es. Vide verbo A
2. Dixit malum Angelum a suae puncto creationis, malum fuisse, nec unquam nisi malum extitisse. R. Quia non est consenum dicere, quod praerogativa concessa a Deo Protoparentibus,qui creati fuerunt ingratia sanctificante, suerit denegata Angelis, qui sunt sublimioris natura ,ergo An geIi, si creati fuerunt in gratia fanctificante, non potuerunt a se ae puncto creationis mali existere . Insiuper Deus creavit Angelos ad suum ministerium, de quibus legitur : Di facita Velos Dosi ridus, ct minifros suos Grc. sed nequam est dicere Deum siumme bonum, creasse ad suum ministerium Angelos, qui ab initio suae ereationis siuerint mali: esto quod aliqui Angeli , per prsvaricationem voluntariam s.cti snt mali,& a gratia ceciderint, certum tamen est Omnes Angelos, & consequenter etiam Luciferum , cum suis sectatoribus , creatos fuisse excellentibus praerogativis ornatos; quapropter non mali,
sed boni spiritus erant nuncupandi: tum quia si Angelus suisset malus a primo creationis instanti,malitia ejus
refunderetur in Creatorem, ut egregie probat S. Thomas i .p. qupit 6 I. lari. . & s. Vide etiam D.August.lib. 1 a. de Civit. Dei. 3. Nec Diabolum, nee Adamum in unquam stare potuisse in statu innocentiae . R. Ex iis quae dicta sunt in reprobatione antecedenti, ubi probatum est Angelos creatos fuisse in statu innocentiae, cui consonat quod i gitur Isaiae I . I a. diuomodo cecidisi de eclo Gefer, qui manὰ oriebaris tQui textus interpretatur ab omnibus de statu innocentiae,in quo creati sunt
Angeli, a quo cecidit propter prsva- tricationem siuam Luci r, eum secta-ltoribus suis; si ergo cecidit propter praevaricationem, potuit in 1 fatu innocentis permanere: nemo enim peccat eadendo a statu, in quo stare non
potest. Et iam Adam quod asserunt
unanimiter Sancti Patres, R de quo Eccl. 7. legitur: Hoeinsen Qu)d fecerit Deus hominem rectum a rectitudine propter peccatum deviavit, in qua conditus fuerat: item Angeli boni desecto perseverarunt in statu innocen- tiae, in quo creati fuerunt, ergo i, eodem statu perseverare potuerunt
tam Angeli mali, quam homo, libere
enim uterque peccavit. q. Dixit liberum arbitrium esse potentiam passivam, non autem activam, moverique necessario ab appetitu . R. Quia libertas humana est potentia indifferens ad extrema contra
dictionis in quo consilit ratio libertatis & ad extrema contrarietatis, quae duplicem contradictionis libertatem importat, scilicet ad bonum , & non bonum, & ad malum , & non lmalum; unde ex duobus contrariis a iratione propositis, potest alterum eli-igere, etiam dissuadente ratione, quae utrumque proponit ; ergo liberum larbitrium est potentia Activa , quae lnon mov2tur necessario , sed libere; is enim necessario moveretur , jam non posset ex duobus contrariis pro- lpositis , alterum pro libito eligere; lexperientii enim constat, quod appetitus potest quidem pulsare, do mulcere, blandiri, non autem potest l
349쪽
vim inserre voluntati. Hinc est, quod ad liberum arbitrium constituendum, non Q fiicit libertas a coactioue , ut contendunt haeretici, sed etiam requiritur libertas a necessitate, quae Iibertas facit quδd liberum arbitrium sit potentia activa ; caeterum si liberum arbitrium esset potentia merepassivassequeretur quod pecudes,quae onte currunt ballantes in pastuis,
essent liberi arbitrii . Adde,quod implicat in terminis, liberum arbitrium non esse solutum a necessitate ; ideo de hominis libertxte disserens Ap
stolus, i . ad Cor. 7.v. 3 7.ait: Non habει necessitate 3, potesatem autem habens fuae voluntatis, cui conssinat,quod i
gitur Eccles i 3. posuit tibi ignem, er squam , ad quod solueris storrige manum Iuam ; item ex Com cilio Arauli ea no, & Tridentino, constat hominem libere consentire Di. vinar inspirationi, quam potest reiice-cere, ergo liberum arbitrium non est potentia mere passiva,quae necessario moveatur ab appetitu. sed est potentia activa : ex quo corruit sequens error,quo dicebat: S. Homo vi tentationis impulsius peccans,non fit reus peccati. R.Quia homo quacumque tentatione impulsus , semper est liberi arbitrii, ergo
quandocumque peccat,semper fit reus peccati. Deinde,qua ratione tot ex hortationes, totque promissiones allia eientes ad bene agendum , tot etiam
comminationes a peccato retrahentes
habemus in sacris literisὶ nisi quia il-
Ie solum meretur, aut demeretur,qui
se libere praemio, vel pgna dignum
omnium, & circumstantiarum actionis, quod idem est ac dicere, Deum
esse causam omnium peccatorum is R. verbo masius,contra quem ossendimus Deum neminem provocare ad peccatum . Ibique notandum nos non negare, quod Deus sit causa modorum,dc circumstantiarum,quatenus
habent rationem boni phvsici, nullum enim est bonum , cuius Deus causa non sit, sed Gregorius Pauli loquitur de modis, & circumstantiis in linea deformitatis moralis, quod damnavit Trident. sess6. can. s. . Non esse credendum,nisi quod ex se cognitum est, vel declarari potest ex rebus , quae ex seipsis certae sunt. R. Quia circa ea, quae de se cognita sunt, non habetur fides , sed stientia:fides autem est sperandarum
substantia rerum, argumentum non
apparentium, & consequenter versatur circa ea, quae de se cognita non sunt. Tum quia fides, quς versaretur circa ea, quae de is cognita sunt, non haberet meritum, quia fides non habet meritum, ubi humana ratio prae het experimentum. Vide verbo RID
8. Corpus corruptum non idem ipsum resurgere. R. Ex iis quae dicta sunt contra Bogudianos, Almarisum, Chiliosus uadetur etiam resurrectio in proprio corpore,quia nulla est implicantia, quod idem numero corpus lichi corruptum,iterum possit reparari,& animari: videmus enim arbores hyemali tempore quasi mortuas,verno tempore iterum reviviscere , &virescere, legitur autem Job I9. Scis enim ρυδd Redem or meus visit, ct in novissimo die de terra furrecturus fum , O rursum ebeumdabor pelle
mea, i. ad Corinth. Omnes quidem
resurgemus. Item Deus est Auctorn. Iturae humanae, qui cuncta secit ex nihilo , ergo a sortiori poterit eamdem reparare.Tum quia Deus potuit ex nihilo rem producere, ergo a sortiori poterit idem corpus corruptum
9. Nullam esse sepulturae curam gerendam. R. verbo Ualdenses.lo. Animam corrumpi unicum corpore . R. Ex his quae dicta sunt contra Arabes. Tum quia, quod corrumpitur,debet dissolvi in partes,sed
anima non habet partes, ergo non
potest corrumpi. Tum quia,quod non est generabile, neque est corruptibile. Tum quia operationes animς sunt incorruptibiles, ergo anima est incorruptibilis . Demuni hse est esseacior reprobatio, quod statim, ac ma tum
350쪽
s tum aliquod grave comittimus, timemus poenam aeternam , ergo si animal non est immortalis, sed cum corpore moritur, excutiamus hunc timorem, hanc syndere lini,si valemus. II. Deum, cum si spiritus, non esse verbo invocandum, & adorandum, sed tantum corde . R. Ex Scri-l ptura , Psalm. 32. CanIate Dominoecnricum novum,ben θ ad te ei in us
cferatione ; ex Apostol. ad Colos 3.
tualibus. Concit. Agathense,& Toletanum quartum approbant cantum,& Orationem vocalem; cujus beneficium experientia comprobat, quam doquidem sive tristitia, live tentatiOmbus vexati, recitatione orationum vocalium, magnum experimur subsidium. GRisALDus, nomine Matthaeus,
Patria Patavinus , ubi celebris erat juris consultus, Patriam abdicavit, ut Calvini errores profiteretur , & in Serveti errores incidit, factus unus ex praecipuis Anti trinitariis. Contra Trinitatis Mysterium , ita fuit blasiphemus , ut ipsis haereticis se secerit exosum: in accadentia Tubingensi inter prole libres iuris adscriptus, propter suas blasphemias iugere coactus, inter Helveticos refugium quaesivit: in Civitate Bemensi carceri mancipatus, ut majorem effugeret poenam, suos errores retractationi subjecit:
libertate obtenta,iterum suos evomit errores, Serveto,& Ualentino Gentili addictissimus: ejus blasphemiae sunt
sequenteS. I. Ecclesia nunquam invocavit Christum ut Deum . R. Ex omnibus collectis, quas canit Ecclesia,quarum plures etiam a tempore Apostolorum accepit; in earumdem autem Omnium conclutione , invocat Christum ut Deum : de Divinitate vero Christi satiς actum contra Cerinthum, ac plures alios haereticos, in hoc opere reprobatos. 2. Deus verus aeternus nullas ha-bct perso iras, sicut enim brutum nequit appellari per na , ita neque Deus. R. Nam ratio per nae benedicitur de quacuque natura intellectuali, ut probant TheoIogi, ideo nequit dici de bruto, in quo non est natura intellectualis ; quod autem in Divinis snt plures persenae, consat ex Euangelio ubi sigil Iatim de Patre, Filio, & Spiritu sancto, tamquam de tribus personis distinctis sermo habetur : legitur enim in sacris paginis, quod Deus Pater miserit Filium suum; & quod Pater, & Filius mis rint Spiritum sanctum Paraclitum; sed mittens est realiter distinctus amittente ergo de tribus personis realiter distinctis , vere in sacris paginis fit mentio , ergo de secto in Divinis sunt tres petuor g realiter dis iness. 3. Ter maledicta blasphemia est cum Deus appellatur Trinitas. R. Ex supradictis, & verbo Botomim, ubi probatur existentia Sanctiis nas Trinitatis.
q. Uera Ecclesia non nisi Deum Patrem invocare debet. R. Quia sin Dixistis est Deus Pater, ut admittit Gribaldus , ergo etiam Deus Filius, quia Paternitas in Divinis necessario debet esse s cunda, & generare , ergo s Deus Pater est invocandus, etiam Deus Filius est invocandus : sed etiam Spiritus sanctus est invocandus, quia etiam est D-us, ut alibi probatum est; unde & David orabat S ruum Janrum tuum ne a auferas d me et tres personas Divinas lsenaper Ecclesia invocare consiuevit, ltam distinctim, quam indiscriminatim, quia unam , de indivisim essentiam in omnibus tribus personis pro- littetur, & ador i.
3. Si Trinitas in tribus persionis lsbbsistit, sequitur quatuor esse Deos inempe Pater, Filius, & Spiritus sanctus ,& quae ex ipsis constituitur Trinitas. R. Nam Trinitas non est quarta entitas in Divinis, sed dicit prγcisu numerum ternarium personarum, in quibus cum unica , & eademst essentia, quia unus tantum esse potest Deus ; ita etiam non quatuor