Lexicon polemicum, in quo potiorum haereticorum vita perstringitur, omnes contrà fidem errores colliguntur, Dei verbo scripto, vel tradito ... inserta conciliaborum omnium, schismatum, & controversiarum ... addita demum pro operis complemento Bibliot

발행: 1734년

분량: 489페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

351쪽

XI. XIV. baldi sequel. i, nam sicut tria non faciunt quatitor, sed tria: ita tres persis irae non constituunt qtiar. am Entitat in in Divinis, ii mpe Trinitatem :sed Trinitas nihil aliud dicit, nisi

compi xum omnium trium personarum Divinarum. Vide Theologos disputarites, an in Deo si abseluta ratio subsistendi. 6. Christus, & Apostoli nihil revelarunt de Trinitate. R. Et quidem Christus expresse, ut constat ex Eua-

gelio , loquius est plurii, i de Patre, R Spiritu sancto, & de se ipso ut Filio Divino,maximE ubi praecepit Apostolis, ut bapti arciat in nomine Patris Filii de Spiritus sancti: Apostolo

rum alite plura sunt testimonia, potis finium ex I . Petro, kPaulo, sicut facile torumdem epistolas aisturremi patebit. Vide verbo Blandripae, Bb-gοMVIR Gut xl xl. Vide Illuminatorum secta. Gui ΑRnus de Cres neq,aut Parisiis se Angelum Philadelphiae, a Deo immediare missum dictitabat, asserens nec cingulum pellic eum, quo eratriaecinctus, nec habitum quo erat indutus mandato Papae deponere polle

obligari, imo Papam id praecipiendo

peccare, sed tandem utrumque deponens, & errores agnoscens, perpetuo carceri suit mancipatus; ex Spondan.

Guia ERI iis . In generali Synodo Catholicorum Quintilineburgens , celebrata infra octavam Paschae anno ioX3. cui praefuit Otto Episeopugi Cardinalis Ostiens s , sententia ana- l. thematis cum ardentibus candelisi promulgata est in Guibertum haerei sarcham, Sedis Apostolicae invasol rem, referente Spondan. anno I 8S. Gutoo de LACHA . Tantam sanctitatem vivens ata 'avit, ut ab omnibus tamquam alius J Dannes Bapt. haberetur, ita ut ad cum populi consuerent ; scd sub ementita sanctitate fuit haereticus perfidus, & maleficiis deditus, per quae sorte sanctitatem s-mu labat, quam tamen haeresim prosteretur non refert Bernardus I. ut Σ-vemb. Probabile cli haeres Albi gentium, si irae tunc grassabatur in Lombardia, mi illa insectunscum autem per tesses fideles , Episcopus quatuor an nisa Guidonis deces tu, Guidonem, haereticum fuisse compcrisset, ex humari praecepit, citisque ossa conaburi, quae ope e monis elevata suerunt ab igne ne comburerentur; sed sacrum offerente Epistopti in laudem B. V. ut Deus provideret, ne ex illa malefica elevatione,populi adstantes deciprrentur , & tamquam sanctum haberent , quem haereticum esse constabat, statim osta elevata , super paratum ignem deciderunt, exclamantibus doemonibus, quod non poterant amplius eum juvare , cum tam nisquantum ipsis possibile suerat, deicim disient. Comburebantur tunc tempD ris etiam in Alsnaania multi propter

maleficia, ex quo inferri potest, Guidonem fuisse malefietis deditum, S

per malefieta admirabilem sanctitatem simulasse, ex Bernardo Luteten)burg in catalog. li aer Et Guit ιε Mus de S. AMORE , ex oppidoAniatoris apti d Sequanos, a nonicus Bellovacentis, & Theologus Pariscnsis,uir magni nominis, librum edidit contra Religiosi,s mendicantes instriptum m periretis nori εὐ-rum tetvorum, cujus doctrinam Pontifex Alexander IV. damna vit, librum

comburi,& aboleri praecepit,& Guillelmum a magisterio,omnique dignitate depositu ni , regnum Franciae intrare, absque speciali Sodis Apostolicae licentia prohibuit. Mortuo Alexandro , iterum Parisis se recipiens, librum situm: Deserit thrum I me rurae correxit, desi cavit, emendavit, sic emen atum ad Cle. mentem IV. transmisit e Clemens quartus librum sic emedatum,nec 2pprobavit, nec roprobavit, benigne nihilominus egit cu Guillelmo, qui aran. I 272. homine exuit porio ejus liber praecipue docebat Religiosos mendicantes non posse praediciare,etiam obtenta a Sede Apostolica facultate. NGn eo. . serendam esse Religiosis linendicantibus eleemosyna in . Non

XIII. cile

352쪽

t esse admittendos in universitatibust tanquam magistros . Confitcntellis Religiosi, mendicanti , etiam appro-i bato, non satis iacere pracepto annuae consessionis, At similia; quae cum magis ex livore in Religiosos mendicantes concepto effutiret, nullisisue vali dis rationibus comprobareto probatione non indigent: satis enim per se patet,quam sit absurduna dicere quod Religiosi mendicantes, ratione paupertatis voluntariae assumptae, quae facile ad perseistionem Christianam conducit, quamque Christus expre sis verbis commendat , non pos praedicare, consessiones audiro, docere , & similia peragere ; cum tamen Apostoli,qui nihil habebant, quosque

ad praedicationem mittens Christus sine baculo, sine pera , S una contentos tunica dimisit, nobis reliquerint sancte paupertatis exemplum . Qui susorem Guillelmi de sanino amore notitiam desiderat, quem cum suis sectatoribus impugnarunt SS. Eccle. si a Doctores Thomas, & Bonaventura , Natalem Alexandrum consulat seculo I 3 . ubi etiam videre est errores, unum supra viginti,quos continebat libellus deperi IIs uosi Morum inscriptus. sive de periculis Anni Alexandro IV. Pontifice maximo

damnatus: Opus a S. Doctore Angelico contra Guillelmum exaratum imseribitur: Adversus impugnanses Religionem . Opus vero Doctoris Ser

phici prςfert titulum de paverta Christi, & A sexta verum. Dicebat Religiosos ex cleemosyna

lvi v tW graviter delinquere,in statu

salvati an is non esse , atterens omnes Religiosos teneri s bi vietum compa- lrare labore manuum. R. Ex Concilio I iConstantiensi sess8. in quo mendici- j itas Religiosorum approbatur,& con- sequenter de eleemosyna vivere ; l eitem Chiis us d et ad persectionem l liconduce e paupertatem : Si vis per- t.

fessi di e sto menaee c c. ergo Deus p ipse commendat paupertatem, ergo dlicet unicuique sequi Divinum cons- e Iium de Iervanda psupertate λ seque qproinde qui paupertatem vovent, re- l ei

is non tur manibus Iaborare, ut asserita Guillelmus, quia quamvis otium vi- - tandum sit, & Religiosi maxime t ae neantur ab otio praecavere ς tamenia nulla lege, nulloque consilio statu- - tum est, quod vitari debeat labore .. manuum, multo miniis quod ejusin

- l di labore panem lucrari teneantur, Religiosi,qui in Dei honorem,&pr i l ximorum urilitatem exercitati laudabiliora praslant, Sc populo utiliora, qui hanc sui partem habet ad spiriai tualia deputatam, dum aliae ad temporalia se exercent pro civili consortio. Tum quia II ligios mendicantes habent suum speciale munus in Chri i stiana Republica , cui incumbunt,l quodque necestarium est ad Reipi l blics bonum: alii enim ex ipsis concim inani ur, alii orant; scque cum omnes. laborent pro bos o Reipublicae,licite lpoliunt ab ipsa republica eleemosynam petere ; dignus est enim operarius cibo suo: demum etiam in primitiva Ecclesia, ut constat ex epist. l. ad Corinth. 16. sebant collectae per unam Sabbathi pro Sanctis qui erant derosolymis, ut cx illis viverent; non

.iutem Omnes qui vocabantur Sancti,cc erant Ierosidymis erant prςdicatorensied voluntariam pro Christo paupertatem tolerabant, & alii pro fide laborabant, alii orabant; ex quo sb-quitur non modo mendicantes concionatores, ut concedit Lutherus,sed

etiam simpliciter orationi deditos, lposse ex eleemosynis fidelium vii re,& eleemosynam quarere. Nec va stet opponere, quod legitur Deuter. l P. I S. Et omninὸ indigens, ct meu- ldictas non eris inter vos.Nam ibi Deus lnon prohibet pauperibus, ne quaerant

cleemosynam, sed hortabatur Judaeos illi DCminem permitterent ex ipsis ad lextremam necessitatem reduci, & ut legentibus subvenirent. Insii per non

valet improbare paupertatem volun- ltariam; dicendo, quod qui sponte fit .

paupCr, se exponit periculo moriendi ex necessitate; falsum hoc enim lest; nam de omni Religioso paupere, lquoad hoc veriscatur,quod icriptum

353쪽

l nunquam enim legitur aliquem Reli. Igiosum mendicantem periisse ex ne-lcessitate; Deus siquidem, in quo Religiosus pauper confidit, providet ipsi

necessiria . Ex dictis reprobatur etiaalia Guillet ni propositio in qua

2. Dicebat paupertatem habitualem elle licitam,non autem actualent; hoc est licitam esse animi promptitudinem ad relinquendum omnia pro Christo , cum urget necessitas, hac tan en necessitate seclusa , illicitam esse paupertatem , per quam quis renunciat omnibus quae possidet, ut Deo liberius servire possit. R. Ex eo quod seclusa hac necessitate,Chri stus dixit juveni interroganti, quid ad acquirendam persect ionem expediret: M oti per Ius τὰ vade ven-D cte. & alibi: Si e uti non renouem

es: TR pulus, ergo seclusa praesita

necessitate, potest exerceri paupertas actualis. Tu ii quia hanc approbarunt Summi Pontifices extra talem necessitatem , siquidem approbarunt Ordines mendicantium et ergo M. XIV. Guit L 1.Μus OCHAMus nation

Anglus, Michaeli de Caesena addictissimus de quo suo loco ) A veni O-

ne sub jure jurando, de non recedendo detinebatur, unde tamen & ausu-git , trireme ad hoc a Bavaris prςparata . Excommunicatus suit a Pontifice , plura siquidem injuriosa contra Pontificiam auctoritatem seripserat. Damnatus itidem a sthola Parisiensi, ejusque impia scripta igni tradita. Fuit autem vir alioqui doctissim iis, Scoti distipulus , acerrimus ejusdem doctrinae impugnator, unde & nominalium caput se constituit. Virulenticsime seripsit contra Clementem VI. Unus etiam fuit ex pucipuis Minoritis, qui Ludovicuna Imperatorem , contra Ioannem XXII. Pontiscem animarunt. Aliqui Ochamum cxcus Te contendunt, quod non seripserit contra Pontificatum, sed contra personam Pontificis. Certum tamen est

in scriptis suis ita subiecisse Pontificatum Imperio, ut quasi ad nihil unia deducere videatur potestatem Papae,

& Praelatorum in dominio temporali: certe doctrinam Catholicam de auctoritate Ecclesiae , & Pontificum noni parum issit; ex quo factum est, ut ll liaeretici multis prsconiis ejus seriptat commendaverint. Moritur Monachiil pta. nitens, pro ut resert Trithemius de Seriptoribus Ecclesiasticis anno 33q7.l i. Subiiciebat Pontificatum Imperio. R. Nam sicut spirituale prς-l valet temporali, ita qui habet spiri-l tuale regimen , debet auctoritate prscedere etiam super eos, qui selumi habent regimen temporale. Tum quiat Reges , & Imperatores sunt ovest Christi, Ponti sex autem habet jurisil dictionem supra omnes Oves sibi con- ereditas, ergo sec. Tum quia Pontifices sepe exercuerunt suain auctoritatem supra Reges, & Imperatores: in super in sententia oe hami regimen Ecclesiae, non modo non esset Monarchicum , sed neque esset meliori

modo a Christo institutum, quia initali casu Pontifex non posset providere bono Christianae Reipublicae,

quando contra eiusdem bonum agerent Reges, & Pontisex non haberet potestatem auctoritativam eosderre, reprimendi. Uide verbo Anos sus a. Dixit Christum , & Apostolos nihil habuisse proprium , neque in , communi, neque in particulari. R. verbo Aristines. Guri LeLsius PosTEM.tis,natione XVI. Gallus, Barentoni vico Normanniae natus, philosephiae, & mathematicarum artium studia assequius, deinde Mundum peragratus, persectam lini guarum exterarum , ac maxime

Orientalium cognitionem adeptus, innumcra exotici gustus scripta edidit ; sed adeo abominanda, ut ea piis auribus revelare plane indignum sit. Venetiis virginis vetulae familiaritate usus, quam Matrem Ioannam voca bat , in errorem incidit, de taminei sexus salutari reparatione nondum consiuinata, ac per eam facienda. Lutetiae ob stupendissimam pene omnium stientiarum cognitionem sium. nia fuit in consideratione; prope

354쪽

XIII. l beneficior sed e)us damnationis saeta cuidam viro revelatione , con - i

l perta etiam est ejusdem hypocrisis l

i imo & haeresis; unde praecipiente , is Epistopo Cameracens , quatuor post li annos ab eius decessu,ejusilem cineres il ex humatae fuerunt, & de sepulchro irrojectae . Ex Prateolo. t Die bat ibi am observantiam paul pertia: is delere omnia peccata, &l proinde meliorem esse publicam mmi retricem pauperem, quovis casio, Ri continenti, qui aliquid in sui subsi-

seentenarius decessit: caeterum ob sua l

deliria non semel interdidi us suit, Sc li in Monasterium Saninartinianum re- li legatus, Deo dante, cognitis N abdicatis erroribus in Eccletiae pace de- lcessisse sertur. Ex Gault. sec. I 6. i. Anno II so. de Trinitate, linundi, Corporis , & Animarum, de lVeneta virgine, de Christo in toxia

cato, de matrice mundi, insanda cructavit. a. Clavem absconditorii in a seculo scripsit, ubi se proiit e tur declaraturum , qua nec Apollo li, nec ipsa,

inquit, Eccles a potuit ad hane diem

explanar .

. In Elia Pandoch , univem fas omnis generis siectas per Christum salvandas somniavit. . Seripsit de Nativitate Salva toris ultima nunc fiatura, cuius operis auctorem diserte, in libri titulo seripsit esse Spiritum Christi, imo in ii ne praefationis , hae e scripta non es le

sua, sed Christi inquit) sensibiliter

in nobis suum Euangelium expo

nentis.

3. Iactat quoque Angelum Ra-Yiel varia sibi naue steria revelasse: non est cur tempus teramus in reprobandis his seiuniis , qua pura esse figmen ta , non est qui non videat. 6. In sua Panthenolia , docet sex esse Sacramenta. R. verbo Tincra

ne Brabantinus, diutius in urbe An- tuer piensi Patria sua in ram duxit, sub simulatae pietatis specie ; prstextu servandae paupertatis renunciato

diu in retineret. R. Nam si Exod. a 3. legitur de paupere superbo: Inveι Davon m Fcreberis in judicio : Sequii uret iam pauperes, qui non vivunt secundii ii Dei legena posse damnari. rum quia tu tali sententia , super Niasor ni Sacramenta, quae necessariac lis ad acquirendam gratiam alibi vidimus . Tum quia si ala observantia

p lupertatis deseret omnia peccata , omn's tenerentur paupertatem se vare,& bonis renunciare . Tum quiantillum extat hac de re praeceptum ;scimus etiam quod plures , qui bona postid 'bant sane liticati sunt; non enimii ius liciter bona possidere, sed bonapcislid ro cu malo affectu malum est; quod ii sida paupertas tolleret peccata, mn s pauperes deberent euecerti de statu salutis, quod salsu est, cum novo sive pauper, lave dives, sciat aniit odio , vel amore dignus. In silperpauportas superba si Deo odiosa, r-go paupertas non oporti peccata. Uerum quide est docuisse Dominii, Beatos pauperes esse, quia ipsi ru est regnum Dei, & pauperes 1 ccpturosi se in aeterna tabernacula benesie ο- res suos; sed haec omnia dicta sunt de vera spiritus paupertate , quae line charitate , S: aliis virtutibus esse non potest, non de paupertate in fido a sectu ; pauperes autem spiritu esse possunt , etiam qui fuerint in effectu divites.

Vide AE es res Cantcris. Guii LELMus BiDEM a Acuius : sEx Coccio. Ad assertiones Torrei sis , qui vixit circa medium seculi i6. improbat, more Calvinistarum, Ma- ιriam fa tu tari tanquam spem nostram. R. verbo Lusherus, Nera , contra tquos Mariam honorandam , & in v candam esse ostendimus : quam Virginem Dei param ab Angelo salutatam, tanquam benedictam inter mulieres , coi siue verunt Apostoli in suis necessitatibus ab initio Ecclesiae invocare, & honorare, ut constat ex Liturgia D. Petri, D. Marci, Sc D.Jacobi; cujus opem eam pie invocantes, semper omnes prssio habuerunt: XVI.

355쪽

ita ut de eade merito scripserit pili simus ejusdem Virginis cliens S. Ber nardus: Sileat misericordiam suam Virra Maria si uis est qui te in nece laribus invocatum, sibi meminerit

defuisse.

icIeis praeceptor,qui circa medium seculi decimi quarti vixit, reserente Thoma Valdensi , doctrinalis fidei

lib. a. art. I. cap. 7. asserere ausus est

Petrum Apostolum nunquam fiuisse Romae Episcopum, aut ibidem praedicasse . R. Ex Testimoniis plurium Sanctorum Patrum , & Doctissim rum virorum, qui soruerunt ante seculum decimum quartum , & omnes constanter asserunt S. Petrum suisse

crucifixum , quorum auctoritates congerit Coccius in sucr Thesauro Catholico lib. . Adde, quod Romae tot extant aperta monumenta, quae S. Petrum Romae fuisse testantur, ut tantae veritati sole clariori contradicere, sit manifestam negare veritatem : sed quamvis haec non extarem monumenta , iudicet ted or an plus sdei adhibendum sit propositioni, in qua asserenda per quatuordecim secula consenserunt tot viri , & testes omni exceptione maiores, quam invento mendacio a pr fato Guillelmo. Vide Colme; ad i. Petri Epistolam .

cum Petro Richerio missus in Ameri cani ad dilatandam Calvinianam perfidiam, stitim ac Franciam an tarthicam appulit, orto inter filios divisionis dissidio, remissis est ad calipham Calvinum, ut super ortam contentio nem decideret: nihil interim proscientes eius sodales, quos in Anaprica reliquerat, ad propria, sine ullo Religionis Calvini. ae progreisu, coacti

busta fuit Mediolani, post sex annosa suo decessu natione BOhema , qua propter simulatam religiosissimam vitam , post suum obitum, tamquatnia sancta ita a pluribus colebatur , ut etiam monumenta votiva circa ejus tumulum plebs credula apponderet. Haec muliercula,una cum Andrea Saranita Amasio suo sub ficta cindi itate, insinuabat turpitudines, ad quas in locis subterraneis congregabat homines utriusque sexus, sequ ices suos docens, Spiritum sanctum in suo utero incarnatum in redemptionem mulierum, quas baptietabat in nomine Patris, & Filii, R in suo nomine :Sacerdotissam agens, alias mulieres ad modum Clericorum tondi bat. Vide verbo Manfreda . Ex Spond.

ADRIANIsTAE seculo primo ex Simone

Mago propagati, ab eodem salsa dogmata didicerunt, quae, & lpropagarunt, ita tamen ut nonnulla adderent , vel demerent, novarum lia resum ut possent, & ipsi auctores nuncupari e quod assectarunt uere omnes .

Simonis Magi discipuli : unde non limmerito dixeris tot fuisse ab eodem lsectas propagatas, quot habuit in sua schola sellarios; inter quos fuit qui-ldam nomine Hadrianus, qui huic sectae nomen dedit. Ex Theodorero . HADR1ANIsTAE ALii, ab Hadriano Burgens,ineunte seculo I 7. progeniti; sere Arminianis consten t ientes docuerunt l. Peccatum originis non

esse peccatum , sed peccat i occasi nem 2. Dei misericordiam esse suum occasonem boni, quod homines peragunt 3. Fidem per misericordiae virtutem esse proprium bominis opus q- Deum prςvidere omnia, sed nihil operari in hominibus, quos reliquit in manu liberi arbitrii 3. Posse Fideles XVI.

356쪽

l les ex se ipsis in haec vita mandata , l l 'sur. I in quia ex charitatis praece- , Dei adimplere , quamvis id non pre- sient. Vide verbo se mInjan . lU l IIA i cia An . Ex Turcica Reli-l gion , prout colligitur ex hist. Inaper. sui c. sunt qui credunt Chri lum veru n assumpsit se corpus, este aetcrnum, incarnatum , & venturum judicare Mundum, quδd comprobant Alco

rani Textu, in quo legitur: Videbis l

i de Messaa, aem eiis di eunt j iii Mi Christum , qui iterum est venturus li in corpore quo l assumpsit, pugnat u rus contra Antichristum , & r 'gitatu rus annis quadraginta , p0st quos Mundus linem habebit; qui sic opinantur dicti sunt Haicitae . R. autem circa ilIud,quod sentiunt Christum insilio secundo adventu, ante Mundi finem regnaturum annis quadraginta;

quia Christi Regnum es laeternum, Ripse dixit Regnum suum non esse de hoc Mundo. HAMAXAstii dicti etiam Borb nitae, Anabaptistarum germen, scissimne facta in IIelgio a Menonitis ob

anathematisinorum severitatem , iomnes ab aliis sectis excona municatos ilia communionem suam recipiebant, i

illis innixi vel bis Evangelii. Venite fad me omnes Oe. R. Ex eo quod a itempore Apostolorum Iegimus Ec- lclesam consuevisse anathema dicere iillis, qui pertinaces fidei veritati ob- rsistebant. Lx Natal. Alex. sec. I 3. sHAMps et Euius Hadrianus, de s bquo agit Prateolus, sectae eius nominis

auctor, a quo Hampsicilii, ex Ze- hlandia oriundus, deinde in Angliam si profugus, stetia fuit Anabaptista..Sem titentia Edimundi Epistopi Lodinensis si Xcon municatus , R propter Danihl bcontumaciam in exilium pulsus, me- Elancolico spiritu sena per fatigatus, a seisua opinione perquam dissicile inobia cc lis, docuit seculo decimo sexto. Dit. Liberum esse infantes sineba- salptisino servare ad aliquos annos, nec ullius conscientiam hac in re adstrin- ee gi posse ad certum tempus cuiusvis

auctoritate . R. verbo G sero To- P lipto tenetur parentes siccurrere par-lvulorsi ciuili,ergo tenentur curare uti quain cito bapti'entur, scut decrevit Concilium Tridentinum ; secus lenim exponerent infames periculo lamittendi gloriam aeternam, & mi sequent cr periculo aeternae poenae idamni, sed Parentes obligantur adi avertenda pericula maxime ubi agi- tur de re gravissima ) a suis infantibus,

unde etiam S ab Eccl'sia obligantur, ut curent quam cito insantes baptir, i ri. Ecclesiam vero habere auctoritatem condendi leges, quibus Christiani parere tenentur, probatum est contra Sectarios A ligus lanae conii stionis .

a. Credere Christum ex semine lmulieris natum intelligens pro semi- lne maternum concursu n; alias Christus non fuit ox semine . Vide D. Thom. I. p. q 3 .art. S. atque humanae carnis participem fictum , docuit non pertinere ad Religionis CD tholicae fiundamentum, sed ad fundamenti circumstantiam; proinde qui negaret ut si pra, as terebat quod nonn garet fundamentum silet, sed ii nati ex fundamenti circumstantiis. R. ilia negare Christum ex semine mulieris, scilicet ex purissimo sanguine B. V. natum, atque humanae carnis participem factum,idem est ac negare Christum natum esse de muliere, R incarnatum ; sed hoc est unum cx fidei nostrae fundamentis, ut constat ex Symbolo Apostoloruna, ergo Sc.

HARMoxius , filius Bardoanest Ihaeretici, vixit circa medium seculi secundi,AthenisGraecis literis excul- ltus, multa si ripsit, hymnosque Eccle- lsasticos juxta hereses , quas proste- si batur corrupit, sicq; corruptos in lEcclesia concinendos exposivit. Ejus terrores S. Ephrem Edesis Diaconus leonsutavit. Vide verbo Bardezones. lDe Armonio agit Theodorct. hsrctic. . fabularum lib. I. HAERESEs , quarum neque auctoreeridycitur, neque exigo. Primo currente seculo, sub Lini Pontificatu, pullulasse creditur quo,

357쪽

rundam errorem, qui in ei opinione fuerunt , ut mulieres a viris specie disserre arbitrarentur, vitae Et Crna , etiam incapaces assererent, neq; pro

ipsis Christum suum Sanguinem sudisse super lige deliria paucis 1b hinc lustris apparuit liber, italico idiom

te conscriptus, cuius an auctor censeri debeat quidam Romanus, nomine Horatius Plata; an solum translator, incertum. Contra prς satos errores erudito calamo seripsi Francisicus Bordonius,in cuius opere anno Iros. impresso. pra recensitas blasphemias nervosh reprobatas est invenire . Caeterum perspicuum est ex unaquaq;

specie Deum creasse masculum , &stem inani ; sed praeeipue mulierem eiusdem speciei esse cum viro colligitur ex Genesi, ubi post creationem Adae, secit Deus adjutorium simile,stiuile inquam in specie, & creavit Evam, qua, licet post Adam, aeque, ae Adam facta est in animam viventem, rationis compotem, & aeque, ac Adam accepit I Deo spiraculum vitae ; neque Christus esset homo si mulier ejusdem speciei non esset cum homine, quandoquidem Christus humanam naturam non aliunde traxit,

quam ex Uirgine Matre , ex quo sequitur tam pro mulieribus,quam pro vitis Christum sudisse suum Sanguine:

utrumque sexum revocasse quem expulerat e Iuta in duobus hominibus uterque fuerasse s expugur, in duobus animalibus sexus mergue πυ- catur ; ait S. Ambrosius lib. V. in Lucam : ex quo consequens est beneficii redemptionis aeque virum, ac mulierem esse participem; & s Divinae legi obtemperaverit, ad aeterni Paradisi gaudia recipiendam , ad quae in

corpore, & anima Sanctam Dei Genltricem iam assumptam prostetur Ecclesia. Sola est disserentia sexus, non speciei,inter virum,& mulierem, scut innuit S. Ambrosius in praelau

Refert D. Augustinus haeres . quosdam in illa opinione filisse, ut ac

si rerent mundos esse innumerabiles. Haeress ista Deile ex antiquiore phi-lcisi, phorum quorundam errore pro diit , cuius auctor creditur Aristarchus Hamius; Issam ludentis specie renovavit Fontanella Gallus in libello,cui vernaculo sermone titulum secit . De Uurtiva te Mundorum luditamen isti detestabiles sunt, utpote Religioni insensissimi, animum vero lauctoris judicet Deus. Incertum quo seculo , & quo auctore irrepserit salsa opinio squalia innovasse , & docuisse Photium P triarcham Constantinopol. perhili et Anastasus Bibliothecarius in asserentium scilicet singulis hominibus duas inesse animas: quae reprob. ex pluri-l bus Scripturae textibus, ubi legitur, Deum inspirasse in creatione Adae

spiraculum vitae . diceret autem lex

tus spiracula, si duae inessent animae. Christus in Evangelio docet unumque inq; timere eum qui potest animam perdere in gehennam. David. orat. Domine libera animam meam; Anima mea In manibus meis. Tum

qui a s duae inessent animae, homo es siet unum per accidens,duae enim se mae cuna unica materia non possunt facere unum per se. Tum quia posset homo simul esse beatus, & reprobuse reprobus quidem quoad unam animam, beatus vero quoad aliam. Tum quia si duae antinae essent in homine, etiam duas haberet voluntates, quae vel essent concordes, vel discordes; s primum,dux essent superfluae, si secundum, per se patet quot sequerentur absurda . Tandem ex Psalm. habemus: Erue d framea , Deus, an

mam meam, de manu eunti unicam

meam.

Fuit quaedam haeresis currente quarto seculo, dicta Desii uta, prout refert S. Augustinus haeresi 67. R Samde rus haeresi 72. Hujus haeress sequaces credebant Mundum , etiam post resurrectionem, in eodem statu in quo nunc est,permansurum. R. verbo ALbigenses. Aliam haeresim refert Gilbertus Abbas, discipulus S. Bernardi, serna. t 8. in Cantica, cujus se talores negal bant Verbum Divinum cum corpore'

humanta

358쪽

POLEMI CUM

i humano assumpsisse animam rational lena, alii vero concedebant quidem l sumpsisse animam, sed tantum sensis livam, sive sensi scantem corpus, non

vero ratiocinantem . R. Ex his quae

dicta sent contra Monothelitas , ubi probavimus in Christo duas esse voluntates , Divinam scilicet, & humas nam ; sed humana voluntas supponit li animam rationalem,ergo Christus assumpsit animam rationalem,& consequenter ratiocinantem; quod ex pluribus Scripturae textibus probatur,in

quibus Christus aliquando qua Deus, aliquando qua homo loquitur ; ubi enim dixit ad aspectum calicis sitae passionis : Spiritur quidem promptus es, curo autem i. ma, si ustantas tua et loquutus est qua homo sebditus

voluntati Divina; dum non suam,sed Patris voluntatem fieri Orabat, ergo Christus habuit voluntatem humanam; sed voluntas humana esse nequit, ubi non est anima rationalis, ergo si Christus habuit voluntatem humanam, habuit etiam animam ratio

cinantem.

Innominati quidam haeretici debet charunt, currente secundo seculo, de quibus agit Origenes apud Eusebium Pamphyli in apologi dixeriint, lilbd Christus ascendens in Cχlutia cum corpore , pervenit usque ad Zonani lSolis,& ibi posuit tabernaculum cor- poris sui, non enim ultra progredi poterat. R. Marci l6. Lucae 2 . Acto. rum I. 3. 7. ad Ephes . ad Colos I. ad Heb.4. in quibus locis aperte legi- l

im vi , quod prostiemur in Symbolo

Apostolorum: Ascendit ad C. AI erit ad dexteram Dei statris. IAlia fuit haeresis quorumdam assc- irentium Adamum,& Evam cscos an- lle peccatum extitisse, & tune videre lcoepisse, quum ex ligno vetito comederunt. R. Ex Divina Scriptura,quae in lib.Gen. contrarium evincit. Ex Concilio Franctordiensi collecto anno 7qq. regnante Carolo Magno, R ex ejusdem Concilii can. 1a .constat reprobatum filisse dogma, quo asserebatur triplici solum idi

friate expressas orationes Deum acceptare: quae autem essent huiusnodi lidiomata , & a quo praefatum erro- lneuin dogma suerit ad inventum, in

praedicto canone non exprimitur.

HEic ETAE , sexto seculo irrepse VI. rum,qui viis anachoretics dediti, in i hoc peccabant,quod tunc se praeclard lDeum laudare asserebant, si una cum lMonialibus choreis, tripudiisque , svacassent, qua in re imitari se gloria- lbantur institutum a Moyse chorum, de quo legitur Exod. I S. I. tunc cum l in mari rubro AEgyptii submersi tue- lrunt.Ex Damasceno lib.de liae res lurcta Otus,si a Luciferianus eo IV. lblasphemiae prorupit, ut cum videret Episcopos, qui Arimini lapsi erant, ad isanam doctrinam poenitentes reversos , esse a pia Matre Ecelesia cum dignitate restitutos,diceret Mundum esse diaboli, & Ecclesiam in lupanar

HEDRICIANA HAEResis. Circa j XI. medium seculi undecimi Henricus lTertius Germanorum Rex, in Italiani armis stipatus veniens, erigens se supra Pontificiam auctoritatem, omnia pro suo nutu ita disponere est

aggressus , ut etiam Pontificem sbit bene visam eligere, re in Petri sedes constituere ausus sit, legitimo Christi Vicario abdicato: ex quo impudenti Henrici facto, Henriciana limrcss ortum habuit, quae diis a est etialia resis P liticorum, qui supremanta,

auctoritatem etiam in rebus Eccle-

siae disponendis, tribuunt Principibus l

HENRICIA Ni ab Henrico, Patri1 i XII. Tholosino circa medium seculi duo. ldeeimi Originem habuerunt. Fuit Pe- liri de Bruis discipulus, Se praeter Ma-Igistri haereses , etiam alios dogmati-ietavit errores. Hic ex Religiose, Apo- istata factus , omni Iibidini se dedit, unde nec periclissus inter Parentes lprae con hone habitare , factus est lGlorovagus , & profugus super ter- lxam, cumque mendicare cspillat, po . Ss fuit

359쪽

siit in sumptu Euangelium , sed propter suos turpissimos errores de Lauia

sana , de Csnornanis, de Pictaviensibus, Sede Burdigalensibus ejectus,ab Episcopo Hostiens,lune Tholosae Legato Apostolico damnatus fuit; ouem Henricum demum captum,& in arctaeustodia detentum decessissessiunt qui

autumant. De Henricianis scribit S. Bernardus, epist. 3ς8. & 2 O. I. Dicebat orationem nihil prodesse Defunctis. R. verbo AerisI. a. Negabat Sanctos esse inu candos . R. Ex Concit.Chalced. Act. i i. ubi Concilium asserit de S. Flaviano, quod orat pro nobis; item ex

Trident. sessas. de invocatione Sanctorum. Ad sanctorum invocationem nos hortatur Scriptura Eccles cap. q. vers I. Laudemm viros gloris scte. Item Genec 8. vers a 3. R I 6. Patriarcha Iacob invocavit nomina

Patrum suorum super filios suos, quando benedixit eis. Iudas Machabaeus vidit per nocturnae apparitionis manifestationem Ieremiam orantem

pro populo Israel, ergo si Ieremias adhue in Limbo orabat pro populo, a sortiori orabunt Sancti in Caelo,

tunc maxime cum erunt invocati; dilicet Sancti non valeant orare proseipsis, quia sunt in te Ino , bene tamen possitnt orare pro viatoribus, quia semper conservant charitatem erga fratres suos , quos secum congaudentes sperant aliquando videre in Caelis: unde ad invocationem Sanctorum , quorum orationibus possumus iuvari, hortamur in sacris pagin. ut constat Iob cap. I. versi. Voca

ergo Fes qui tibi respondeat, ct ad

aliquem Sanmrum convertere. Neq;

recurrendo ad Sanctos, injuriam faeimus Christo qui estΑdvocatus pro

nobis apud Patrem: nam recurrimus ad Sanctos, non tamquam ad Auctinres, sed tamquam ad intercessores gratiarum: quarum Auctorem solum Deum constemur.Vide verbo Albertus, Vigilant2iar.

3. Dicebat parvulis non prodesse Kaptisina , quia fidem non habent.

R. Expresse ex Concit. Trid. sess. 7.can. II .Item baptismum delere etiam

in parvulis peccatum originale , caepe definitum est in aliis Conciliis; quod enim non habeant fidem propriam non ossicit; baptietantur siquidem in fide Matris Ecclesiae, quae supplet in parvulis; quia Christus vult omnibus salutem,sed hoc salsium esset si bapti Gmus non prodesset parvulis , quos Christus ad se vocat, atque ac adultos; legitur siquidem Mati. 39. . Initega musis ad me venire. Tum quivi,

Christus praecepit Apostolis ut bapti.

zarent Omnes gentes, nec specificavit de adultis, aut parvulis, sed dixit omnes, ex quo sequitur,quod Christus voluit baptismum prodesse etiam parvulis, etiam si non haberent fidem propriam . Tum quia Circumcisio, qu gerat figura Baptismi conserebatur parvulis, & illis proderat, ergo etiam baptismus debet parvulis conserti,& illis erit proficuus. Tum quia ab initio Ecelesae semper Ecclesia

consuevit baptizare etiam parvulos,

quos sine baptisno silvari non posse

certum est, quandoquidem scriptum est: Nisi uir renatus fuerit ex aqua acte. Nec valet obiicere illud Marcii 6. vers. I 6. Di credideri in baptizatus fuerit. Iastur erit, ad probandum sdem propriam prsrequiri in baptietando; nam ibi Christus loquebatur ahsi,lute,& simpliciter de adultis , quod constat ex antecedentibus verbis: Praedicase Euangelum omni

creatumssii perfluit siqui deerat prs dicare Euangelium parvulis, & tamen Christus dixit omni creaturae: voluit ergo intelligi de omni adulto,&consequenter ad adultos solum spectantilla verba: Sui crediderit, ct baptizatus fueri= cte. Praeterquam quod parvuli etiam credunt in fide Matris Ecclesae, cujus sunt membra , & pr

inde deputat pro ipss in baptisino

idonee respondentes: Credo. q. Sacramentum non posse ministrari valide a peccatore. R. Verbo AlbuetfI. I. Negavit realem existentiam Corporis Christi in Eucharisti . .

R. verso Berengarius,& Calvinus. i

360쪽

POLEMI CUM

6. Negavit Missam esse Sacrificium. R. verbo Faussu Manichaeus. . Dies sestos abdicavit. R. verbo Dion. 8. Excommunicationem irridebat. R. verbo Albanenses. 9. Sacras peregrinationes exprobabat. R. verbo Claudius Thauris. io. Templorum aedificia inhibuit. R. verbo Ruinu Manium s.

pariter cum Magistro sentiens, novitate tamen quadam pronunciationis diversi sapere affectabat. Asserit Sir-mondus quod Heracleon in partibus Siciliat inchoavit docere Ros errores , quodque Epistopi Siculi seripserunt ad Alexandrum urbis Romanae Episeopum,ut Heracleonis audaciam confringeret, quod & praestitit; mandavit siquidem Sabiniano Presbytero, qui striberet contra Heracleonem, quod tanta *licitate per cit, ut Heracleon nodie,navis prςsidio aufiigeret. Dicebat Heracleon unum e se principium,quod dominum esse appellabat , deinde de hoc principio natum aliud, & de his duobus generationem multorum principiorum fore asserebat: invocabat super in rientes quorumdam principatuum nomina,ungens defunctos oleo, aqua,& balsamo , ut medii hac unetione, incomprehensibiles fi rent,& invisibi-lles supernis principatibus,quae omnia lpura esse commenta phalastica,nemo

non videt. Ab Heracleone dicti sunt Heracleonitae, de quibus agit S. Epiphanius haeresi 36. R Tertuli.d praestripi. dicitque Heraeseonem voluisi lse Gnosticorum Theologica dogmata reformare, cum quibus tamen in potioribus articulis sentiebat.Ut itaque novae sectae se auctorem constitueret, haee enim fuit ambitio, quae Herae leonem seduxit sacrae Scripturae verba plurima reformare est aggressus , ut eadem suo sensui accomodaret. Mundum Eon vocabat, imo du-pIieem fingebat esse mundum, quin rum alium Divinum, alium corruptii bilem esse effutiebat. Contra Hera- cleonem etiam Origenes calamum acuit.omnes ani iquas Prophetias destruebant Heracleonitae, quae pura dicebant esse sgmenta; S: in interpretatione sacrae Scripturae majorem intelligentiam,quam ipsosmet Apostolos, habere gloriabantur, in suisque dogmatibus multam cum ligreticis Marcosianis affinitatem habuerunt. Cxterum quanta sit Scripturae sacrae auctoritas, quam Spiritu sancto a stante Prophet g nobis nunciaverunt, constat ex his, quae dicta sunt contra lalbanenses, Awbrosano; N. BUIsai; neque ut blasphemant Heracleoniis, Prophetiae secrς somnia pollunt niicu

pari; quandoquidem plures ex ipsi, luerificatas adeo aperid intelligimus, lut non nisi Spiritu sancto afflante I lquutos esse Prophetas compertum sit icuicumque, qui ratione duce Prophetias sacras percurrit. Baptiratum hominem, sivejustum,five peccatorem, tamquam canctum habendum fore dicebat, asserens peccata nihil obesse bapti Zatis . R. Nam licet per baptisinum homo mundetur ab omni culpa, attamen salsum est, quod in tali sanctitate constituatur,uti pereata nihil possint obesae , nam superfluum foret Christum instituissebacramentum Poenitentiae, quod est omnino necessariuin lapss. Tum quia sanctissimi viri semper timuerunt peccatum , unde ab omni occasione pe

eati soliciti se custodiunt. Tum quia si peccata nihil obessent baptietatis, queretur baptizatos posse libere peccare, Sc in tali cassi baptismus re- lseraret aditum ad omnia peccata im- spune committenda. lHERBERTus. Vide verbo DeiWς. lΗ Rcu LEs Cox AM, cx hist. An- XXII. glic. eodem tempore, quo Mercerus, Angliae carceribus conclutus detine- lbatur, propter sequentes errores li. Nullum esse in terra alium lanimarum pastorem, nisi Christum , iqui sancti Spiritus unctione,Fideles

suos in omnibus rebus instruit, & dirigit. a. omnes dies festos , ac Dominicos pro illis penitus abolitos , qui in verum , & aeternum S s a Chri-

SEARCH

MENU NAVIGATION