장음표시 사용
371쪽
in Chrysostornus H milia de Adam ,&liva. Optatus Mileuitanus lib.q. eontra Donatistas. Gregorius Magnus in lib. Sacram. S. Bernardus in vila S. Malachia . Idus si TAE. Hussitarum secta amior os . coepit invalescere, quae Valdensum, de Wiclessistarum errores revocavit, Duce Ioanne Hus . Vox Hus anserem significat. Fuit Hus natione Bohemus. Ad exturbandos itaque Teutonicos , plura meditatus, cum universitatem Pragensem, excitatis motibus deturbasset, hinc audactior sectus, lingua potens , & mundioris vitae talla opinione clarus, V nenum , quod jam pridem conceperat , palam evomere coepit; sed huic malo occurrente Archiepiscopo Pra-genii , qui Wic Iesti libros publice comburi iussit , etiam Joanni Hus,
quo minus salsam doctrinam promulgaret , interdixit. Hussus proinde
Praga excedens, in villa Hus originis suae secedens, ab impietate sua
non resipuit. Decretum est contra
Ioannem Idus in Concilio Romano, anno i Aia. sub Ioanne XXII. ejusdescripta comburi. Seditionis Bnte ejecto per Regem Wences lauro ab Urbe Pragens, eius sectatores pervicacius tumultuarunt: interim cum
Joannes ad Concilium Constanti ense accessisset, ibique, stantum abfuit ut errores suos , sicut promiserat
emendaret, ) sua salsa dogmata promulgare auderet, carceri mancipatur ; sed eum nihilominus in sua perfidia pers steret, vivus comburitur: quem tamquam Martyrem Hussitae honorarunt . Plane incredibilis est pertinacia , qua Hussus maluit vivii; comburi, quina, Iicet ab ipso Bavarit Duce admonitus, res pisi e re affectavit martyris nomen apud suos se-l quaces consequi, proinde constantiam , & pietatem moriens simulavit. Cineres eius in Rhenum projecti, ne
ab ejus sectatoribus cultui exponeretur. Huius haeresiarchae errores, numero triginta, a Concilio Consta tiens damnati fuerunt, quos omnes ut legitimos tatus suos agnovit,exce. ptis q. II. Iq. 16. I 8. quos a Joanne teleta mutuatus erat . Longum esset retexere , quae in Ilussitarum causa peracta surit, quae ad Onussim refert Spondanus ab anno IAIS. usq;
ad annum i ΑΜ. Missa haec facimus, ut operis brevitati propositae consisa
mus : sed circa errorum numerum , ne fiat confusio,advertendum Alaeam Silvium , reserentem Huistarum errores, eosdem eum Thaboritarum e
roribus consedisse: dum asserit Joannem Hus negasse Purgatorium, Sacramentum poenitentiae, R extremae
Unctionis, pluraque alia dogmata Fidei Catholicae consona: sed licet in hos, Sc consimiles errores impeg rint
Ioannis Huss sequaces, qui postea intactiones divisi, diversa sortiti sunt nomina, alii enim Thaboritae, alii om
bitae nuncupantur γ certum tamen est Joannem Ilussum, nequaquam Prae- satos docuisse errores concernentes praesentiam realeni Corporis Christi, necessitatem Sacramenti poenitentiae, agnitionem Sacramenti extremae Un-etionis , existentiam Purgatorii, invocationem Sanetorum , sacrarum Imaginum venerationem, orationem pro desuneiis , circa quae Hi lsum
sensiste cum Orthodoxis ostendii Natal. Alex. in sua Historia Ecclesastica sec. i S. Sunt ergo Thabortiae, & Orphani ab Hussitis propagati,qui novas
addidere haereses erroneae Hus litarum doctri me . Quantum vero colligere liquet ex Concilio Constantiensi siet Ii 3., genuini Hussi errores sunt triginta , praeter quos, certum est quod scripsit contra Indulgentias,
tra Indulgentias Papales , in qua statuit, ac propugnat propositiones
num. I 8., quas videre est apud Natal.
Alex. seculo i s. Licet autem Hussit serrorem de necessitate communionis
siub utraque sipecie profiteantur, hujus tamen erroris inventor non fuit Ioannes Hussus, sed Petrus Dresdensis, de quo suo loco agimus,& lacobellus quida prindicando promulgavit. Verum quidem est, quod hunc errorem
372쪽
l de neeessitate communionis sub ulr que specie Joannes Husnon improbavit, imo approbavit in quaestione ,
t qualia Constantiae, priusquam in carcerem coniiceretur, conscripsit: Utrum expediar Dicis stimere Saraumen .
Gripi sub specie vini, in qua quaestione docuit licere,& ex Pedir , contra disciplinain Ecclesis, quem err rem verbo BGemI consutavimus. Confutandus etiam verbo Luther I, lineo quod reprobavit indulgentias . Errores autem numero 3 o. ncilio
Constantiensi relatos, S proi riptos, refert Gaulterius seculo S. Ad quinque potissmum capita reducitatur Io. prae Eti errores , per quos Ioannes Hus Ius contendebat sustinere; Primo, in Eccletia solos iustos contineri, R ideo opera bona cl-sie indisserentia ad salutem aeternam, nec mala opera obesse electis, cluia Deus absque ulla meritorum, vel de meritorum ratione salvat, quos salvare decrevit. Secundo, quod publica praedicatio licet cuilibet homini, etiam seculari. Tertio, quod Papa lnon est totius Ecclesis caput. auarto, quod Ecclesia nullam habet potestatent in Christianos. Quinto , quod nulla excommunicatio est timenda, quia Leclesia non habet potestatem lexcommunicandi.
Hic attente notandum,quod aliqus lex triginta propositionibus apparen- lter procedere videntur ex zelo con-ltra vitia Praelatorum, & Clericorum: non est tamen χelus secundum scientialia, et elus enim discretus, ea peccata , quae videt in domo Dei se non iposse tollere , tolerat de gemit; noni possunt autem per vitia, & errores, ut conabatur Hus,alia tolli vitia,quia non in Beel et ebubeiiciuntur dςmonia,
sed in digito Dei , qui est Spiritus
sinistus, volens, ut in corrigendo, m
diis habeatur prudentiae ; his prirnrisi sis, reprobationem p . propossitionum Hus, quas ad quinque superiora capita supra reductas expressimuΝ, breviter exhibemus.l i. Propositio. In Ecclesia soli iusti continentur. R. ex Conciliis Car-
thaginens, Bracharenti, & Constantienti sessione decim aquinta, in qua damnatus suit sequens articulus, scilicet: Gratia praedesinationis es vinculum, quo Corpus sic ae,o quo
libet ejus membrum jungitur fisi ea-l pira instabiliter , ita ut nemo possi
otas ct prydesinasuta, ex quo articulo ldamnato, sequitur, quod secundum i mentem Concilii, Eccletia continet justos, & peccatores, bonos,& malos,prsdestinatos,& reprobc s. Prob. Ca- stholica veritas ex Christi parabola , li Mattit. 13. vers 7. ubi Christiis assi- j milat Ecclesiam sagenae misiae in ma-
l te,&ex omni genere piscium congre- il ganti: ex qui sagena boni in fine mun- ldi sunt separandi a malis. Tum quia, lii Ecclesia constaret ex solis justis, Eccletia esset invisibilis, cum nemo sciat lan lit justus: nemo enim scit, an odio, vel amore sit dignus : item ex alia Christi parabola,quae habetur Ioann. I S. vers. i. Ego pius vera, ct vos palmites; ubi Christus asserit, etiam palmitem non serentem fructum esse in vite, id est esse in Ecclesia tam bonum , quam malum palmitem sub Christo capite. Demum Ecclesia est coetus fidelium sub regimine Apostolici pastoris congregatus, sed inter s- deles sunt boni, ac mali, solum enim peccatum infidelitatis excludit a coetu fidelium, ergo Ecclesia continet bonos, & malos; in qua Ecclesa, qui
bene operantur,salvi sent, qui vero male, damnabuntur; ex quo sequitur valde curandum esse de bonis operibus , cum propter bona opera consequamur salutem , nec sint indifferentia, ut contendit Hussus. Necessitatem bonorum operum , quae media Dei igratia fiunt, ad salutem, proclamant lConcilium Arausicanum sub Felice IV. can. S.I.ateranense sub Innoc. III. lTrident. sess6. canon. 32. Item,quod lbona opera necelsaria lint ad salutem constat ex sac. Script . Eccles cap. 1 o. ivers. I S. Secunda Petri, cap. I. V. io. lex Psalm. 7. versisti. Sapient. 1 ad lCorinth cap. I. vers s.' VnVMPI Q. amem propriam mercedem re est et luee
373쪽
s eeund im laborem suuiis; & secunda ad Tinaoth. cap. q. In reliquo reposita es mihi esrona risitiae, guam reddes mur Daisinus in id. die jusio; judex. Tum quia si bona opera essent indi
serentia ad salutena, nec mala obe .sent, iam totum civile commercium corrueret omnes enim pro libito furarentur, homicidia committerent,& similia. Respicit itaque Deus in retributione ad uniuscujusque merita,& demerita, quae veritas ab ipsa pene natura in omnibus inserta,retrahit homines a malo,Ac excitat ad bonum.
Uide verbo visuritani, a Lugusinus
a. Propositio. Publica praedicatio licet cuilibet homini, etiam seculari. R. ex Concit. Trident. sess. 7.can. io. Item ex epist. ad Rom. cap. io. ubi legitur: Luomodo veri praed eobura, nisi mitIantur t ex quo aperte
colligitur,quod nulli praedicare licet, absque missione. Hinc Christus elegit inter discipillos duodecim Apostolos, quos misit ad praedicationem siti Eua- gelii, ex quo insertur,quod praedican di osse tum est ministerium Apostolicum,& nequit exerceri nisi ab iis,
qui habent auctoritatem, quae a ad Oritas competit animarum Pastoribus,
R per ipsios iis, qui a Pastoribus delegantur ad pascendum gregem dispersium. Et iam in lege veteri, nullus Pr plicta prophetavit sne missione, ut eolligitur ex illo Matth. cap. 23. Imrusalem pax occidis Trophetas , σἰώ dat eos, gni ad te missisunt. Insuper, si omnes Christiani possent liberepra dicare super flua esset praedicatio, omnes enim e sient Euangelistae,& Doctores,sed hoc est salsum;legitur enim ad Ephesi cap. q.quod Christus Dedit μυρα dein uessulos,quosdam aut 1, heias, alior Euangetisas, alios Pasores, O Doctores in opus misy rii. Demum si omnes liberε postent praedicare, non haberetur in Eeclesia uniformitas doctrinae in dogmatibus,quq ia tantum incorrupta conservatur in Ecclesia, in quantum illi soli, qui Catholicae, lid ςq;doctrinae sunt prinsessores , ministerium praedicationis
accipiunt a Praelatis. Textus au Lenia
Scripturae, qui possent in contrarium adduci, interpretari debent de praedicat ione privata, non autem publica: praedicatio autem privata, quae in eo conssiit , ut quis valeat proximum suum , maxime dum illum deficientem animadvertit, commonere,& ad
bona opera hortari, utique unicuique lest licita. 3. Propositio. Ecelesia nullam thabet potestatem in Christianos . lR. ex pluribus, & apertis sacrae Scri- lpturae textibus, ex quibus manifesthe, incitur Superiores Eccles asticos
habere auctoritatem praeceptivam in subditos, quos etiam poenis possunt coercere,s sunt transigress es; subdiatos vero teneri obedire mandatis Superiorum spiritualium, constat Deuteron. I p. I a. sui autem ivperHerit, nolens obedire Sacerdotis imper io,qui eo tempore ministrat Domino Deo tuo, o decreto Iudicis morieIar homo iliri, Item Deuteron. Cap. I 7. Io. Et foetei quodcumque dixerint, qui traesunt loco, uem Hegerit Dominus, ct docuerint te;ex novo Testamento reprobatur etiam haereticale assertum , Matth. cap. I 8. vers. IS. Amendito eobis que tiaque alligaveritis M. ad Rom. cap. I 3. Omnis anima pol
solibtissublimioribus subdita sis die
silon. a cap. 3. SI quis non obedit ver- ιο nostro, per estistolam, hune notaIe, O ne commisceamini cum Ilio, ut eomscindatur .
Tum quia politia temporalis habet potestatem condendi leges , quibus subditi tenentur obedire pro bono regimine temporali; ergo pro bono regimine spirituali, politia Eceles
stiea habet etiam auctoritatem CDndendi leges, quibus abditi obedire
tenentur. Nec valet obiicere Eccle-sam solum posse praecipere , quae expresse habentur in sacris paginis . Nam Divus Paulus plura praecipit, quae non sunt expressa in Scriptura. Tum quia leges, cum debeant etiam
temporibus accomodari, non esset ireste
374쪽
recte instituta politia Ecclesiastica ,s pro necessitate temporis Ecclesa
non posset opportunas leges maluere. Tum quia dempta auctoritate condendi Ieges, & suppressa obedientia subditorum legibus , statim corruit
quaecunultae politia. Auctoritatenta,
condendi leges Christum reliquisse Ecclesς, & voluis Iein subditis obedientiam , colligitur ex illo Lucae Io. ui et M audu, me audit, ct qui vos Fernit, menernit. Item Matth.as fuscumque dixeros suis scite Textus autem Scripturae adducti abbaereticis, ad probandum Cliristi s- deles liberos esse a servitute, intelliguntur de servitute peccati,de servitute i gis Mosaicae, a qua post Christi mortem liberati sumus. Vide verbo Aeriani, Calvis I. . Proposito: Papa non est totius Ecclesiae Caput. R. Impugnat Ο- res supremς potestatis Pontificiae, proscribimtur in Concilio Constantiens, sesso. in Florentino sub Euge-n o IV. Item ex sacra Scriptura probatur, Papam esse totius Ecclesip Caput, Matth. r6.vers i7. soli enim Petro , & ejus succetaribus constat Christum promisisse supremam Eccle.
dixit Christus Petro et Rusce oveImeas. Item Matth. is soli Petro di- lxit Christus : Tui dabo Cluses . Vir- llute clavium , sive primariae jurisdi-letionis sibi collatς S. Petrus sua au-lctoritate congregavit alios A postolos ad eligendum ApostoIum, quem sussiceret loco Iudae praevaricatoris; lhoc autem fecit Petrus Jerosolymis iubi S. Iacobus erat Episcopus ; ex
quo evincitur auctoritas Petri, sive lPontificis supra omnes Episcopos, cui lsoli dixit Lucae a r. vers 3 i. Aliquan- ldo conversus confirma fratres suos. lΤum quia cum Ecclesiasticum regimen sit Monarchicum, ut probatum est contra Harianos , sequitur Petrum , & eius silcceubres, esse totius
Ecclesiae caput visibile sub Christo, qui est primum, & invisibile caput
Ecclesiae. Vide verbo o ment. Proposita. Excommunicatio non est timenda , quia Ecclesia non habet potestatem excommunicandi. R. ex Concit. Constantiens, sess. 8. Insiu per Concilium Carthaginense IV. cap. I 3.& Bracharense primum cap. 33. sub poena excommunicationis prohibet, ne aliquis communicet cum Excommunicato. Tum quia Ecclesia
a tempore Apostolorum, semper coninsuevit uti censuris . Potestas excommunicandi concest i a Christo Eeel sae aperte colligitur ex illo Matth. cap. IS. SI Ecclesiam non auterii
liri Israe Eunieas , di publIcanui. Quod idem est ac dicere, sit tibi sicut excommunicatus ; id est nullam ha- lbeas cum eo conversationem, aut in sacris communionem. Item , auctoritas excommunicandi colligitur, ex epissola ad Galat. cap. I. vers 9 Si quis tuis mavel zaverit graeter id quod accessis, anathem D. Excommunicationis autem finis,est Fidelium utilitas, ut cum gladio 'communicationis percutas se viderint, respisi cant. Hinc sequitur talem auctoritatem bene Ecclosiae, licet piae Matri
convenire, & Qisse concessam,ut ex. communicat i reiipiscant,& perseu rantes in pertinacia peccati, non habeant commercium cum aliis Christi fidelibus, ne eos contaminent. Hussitarum hqresim iterum damnavit Mariatinus Quintus, anno iqig. Quod autem potissimum contendebat Hussiis, erat auctoritatem Summi Ponti siet, omnino convellere; huc collimat ejus
propositio, in qua asserebat, quod in Eeelelia soli justi continentur , ex qua deducebat,quod nullus praescitus
est verus Papa : nemo autem scit an isit electus, vel praescitus; hinc sequebatur neminem dari posse verum P ipam , unde sepe repetebat in suo tractatu de Gessa ab ipso inscripto, consimiles propositiones , cujusmodi
sunt: Nautis ex flens in peccσω mor.
tali, ex quo non es membrum Christi,
pustio sequitur ex priori, in qua anserebat et Iuὸd nullus praefluus esserat 'sa; huic consimilis est sub
375쪽
isequens: Nemo exipem tu Arecato mortali habet potestatem g UDII- eam; in quibus, & cons milibus propositionibus, abunde nimis expressit implicabilem livorem, quo excandescebat in sanetam Sedem Pontificiam. Satis per se patet,quam sit temerari uir, andarisum,perniciosum,& hqreticum,ac contra quamlibet humanam politiam asserere, quod solus existens in gratia, D solus electus habeat auctoritatem Pontificiam; cum enim nemostiat an odio, vel amore sit dignus, redderetur incertissima ,& instabilis dominatio Pontificia ,
quandocunaque in praedestinatione, vel charitate persisnali sundaretur, ilmiliter incertissima reiideretur,reliquorum Omnium Epistoporum potestas, iurisdictio, & auetoritas, quam a Papa recipiunt Episeopi, & Papa a Christo , qui de facto Petrum elegit in Pontificem, quamvis post electionem a charitate exciderit,cum Christum negavit. Nihilominus nova 'I chione opus non sa it, ut pontifieiam auctoritatem exerceret dignitas enim non facit hominem impeccabilem , consequenter neque per Peccx tum fragilitatis humanae, excidit homo a dignitate , in qua sentet est canonich coni itutiis . Permisit Deus aliquando superiores peccare etiam Epistopos , ut cognoscam
se , licet in excelsio positos, adhuc homines esse , R sciant compati subditis cum ex stagilitate labuntur. Dignitas ergo quaecumque illa sit,non
facit hominem impeccabilem, nec per fragilitatis peccatum corruit Pontifex a dignitate, aut auctoritatem amittit, quam a Deo super universiam Ecclesiam accepit; ut dictu inest contra a mustinet: ex quo se tu,
tur insubsistentia, & impietas alterius propositionis , hi qua Hulsus asserebat , quod Papa , si primatum habet super alias Ecclesias, habet a Caesare; Imperator enim tanquam matris
Ecclesiae filius, in spiritualibus subditus est Pontifici, neque subditus auctoritatem conferre valet superiori , Imperator est laicus , neque auet ritatem Sacerdotalem potest impertiri. Etiam in primitiva E esia, Imperatores Orthodoxi, Pontificiae dignitati fuerunt ob sequentissimi, ut constat ex variis Ecclesiasticae Hii loris: Scriptoribus, ex quibus abunde patet Summos Pontifices independenter a quacunque dignitate , etiam lCaesarea , exercui illa in universali Ecia cles a primatum . Uide verbo AIM-nenses, Iacobus PGp si , Guille mus Ochamus , stassur Dicors . Hu rlTAE . Secta Antilutherani, seculo i6. a quodam Ioanne fIutonomen cortiti sunt. Primo, sese iactabant esse Populum Isiraeliticum. Secundo diem sellii Domini brevi certo instare alserebant , & omnia ante eius adventum esse dissipanda; proinde ad extremam inopiam brevi re-daeti fuerunt. Ex Flori mondo de
haeres. lib. I. ΗΥDROTEt TAE. De hac haeresiloquitur breviter Sirmundus haeresi 3. eamdem perifringit liis verbis. Septuagesimam, & quintam haeresim Hydroteitae secerunt, aquam Deum dicentes , non habentem, nec initium , nec finem , sordes luentem , peecata dimittentem, & habentem , Spiritum sanctum, quos iuste damnat fides Catholica qlia si caecos, & non videntes, quibus spurcitiis aqua servit , quibus etiam squaloribus, aut cujus momenti est aqua sine consecratione . Illam sermo vivus vivificat, sermo sanctus sinctificat, ut sanetus Spiritus in ea dignetur habitare, aut
ut possit credentibus prccata mundare , & sic quomodo accipit vina hujus rei per benedictionem , ut possit omnia mundare peccata,non pDlcst mundare peccata ejus, qui fidem suam , non ex ini gro prius Deo credideritota rendmqnon ergo per sidum abluentem, sed magis per credentem Spiritus sanctus infunditur in homines,& peccatorum venia condonatur . Hi ERONr Mus ZANCHus . Ex
Coecio) sed a Calvinis a vixit circa inaedium seculi 16. In sua doctrina miscellanea, negat Chrillum sua Passione , & Morte satisfecisse pro omni- i
376쪽
sis, 2 Menius. Veritatem hanc a pCrte prometur sacra Scriptura pluribi, sed potissimum t. Joannis. a. I ees pro Natio pro pereatis nos=ris: non pro nos,is auιε tantum, sed etiagro locus mundi. Nota , quod propitiationis nomen, importat verari satisfactionem. XU. l HiERONYMus PRAGED sis, sic dictus, quia ex Praga urbe primaria Bohemiae oriundus, Joannis illis discipulus , Magister artium factus, circa annum i qOS. coepit sui Magia stri promulgare errores in uni ersitate Parisiensi, postquam sua secun ilia audit crum sibi animos conciliaverat, sed cum Hussiana profiteretur doctrinam,careeri mancipatus suit,&ad Constantiense Concilium delatus, anno Issi S., quo tempore prsceptor ejus ibidem erat in carcere detentus, lcujus propugnaturus dogmata, Constantiam adventasse dictitabat. Dein rea stimulatus conscientia , fuga sibi ,3 sed incassum consulere studuit; nam iterum prope Bolicinia detentus, ite- lrum etiam captivus Constantiam de- ductus, oretensis, non mente, suos la uravit errores. Bohemiam repe- l
-tens, ibi rursum ad vomitum rediit, quare iterum Constantiam accersitus,
nec ullis suasionibus convictus, sed in sua pertinacia haereticali obstinatus persistens, brachio seculari traditus, villis, anno IqI 6. comburitur, quem etiam ut Martyrem, Husiliae coluerunt. Ex Enea Sulvio. HrMEMAEus ex prima ad Tim.
cap. I. una cum Alexandro naufra
gium fecit circa fidem, Apostolorum
temporibus, asserens resiurrectionem
l jam custam , nec amplius suturam . si R. verbo AErarius , O Bastidiani. ll Resurrectionem dicebat consistere li in excitatione a morte peccati. Sim- lbolum autem expresse loquitur de lj resiurrectione carnis .l HippoLYTus. Damnatus suit in li Concilio Romano, siub Silvestro Pontifice anno 3 24.quidam Diaconus, mine Hippolytus, qui suit Ualentinia-l nae haeresis sectator. Ex Bar. HrpsisIARii. Ex Iudaisino,&Paginismo consi ita erat haec haeresis . Ignem adorabant,sabbatum observaliant, a cibis more Jud gorum abstin
bant. Irrepserunt q. currente seculo.
Ex D. Greg. Nazianz. orat. de sun.
Misensis, non Mis-nensis, ut vulgo dicitur est enim Misa Urbs Bohemiae ) lit
terarum scientia non mediocriter imbutus , 'Viclesti erroribus contaminatus, concit Matoris munus Pragae exemcebat, quem cuna Petrus Dresdensis
audisset, eidem persuasit, Eucharissiam Gre sub utraque sipecie laicis necessario exilibendain cui sententiae, cum Jacobellus adlississet, eandem suis concionibus , quibus stequens aderat populus, propagavit, imo &scriptis confirmare studuit . Quare communiter auctor censetur schici malis siub utraque specie,circa annum
i i ορ. contra quem Ioannes XXIII. l anathema dixit. Ex AEnea Sylvio, in
hist. Bohem. JAcosi TAE. Licet nunc tempo.
ris sub Jacobitatum nomine Orienta les Monophistae veniant, qui unicam lin Christo naturam confitentur: Nihilominus Jacobitarum secta ab initio suae insitutionis, quae fuit circa an num 38 . , alios profitebatur errores, suum nomen, & originem sortita a Iacobo, propter suorum natalium obseuritatem Zanaias dicto, qui Eul thychetis,Diostori, Cnassi, R Severit consiliis erroribus, novam sectam, a suo nomine, Iacobitarum dictam, in-l stituit. Archiepiseopus ordinatus a IU IRVI.
377쪽
prgdictarii haeresum fautoribus Episi copis, Syriam, Mesopotamiam, alias- lque orientales plagas peragravit, ubi lsuis promulgatis erroribus, & ordi- lnatis Diaconis, Presbyteris, & Episeopis sibi adlisrentibus, differentes sectas in unum redegit, quibus suam
communicavit erroneam doctrinam,& contra quartam Synodum Universalem Chaleedonensem se erexit. Sed anno Iaar. Jacobitarum Patriarcha, una cum praecipuis suae sectae,ad iidem conversius, ut narrat Spondanus ad ann. cit.Jerosolymis abiuratis erroribus, cum Romana Eectelia se coniunxit : at paulo post, juxta instabilit
tem Graecorum, iterum ab eadem se. cedens oristinos in errores est iterum
prolapsus . Cardinalis Iacobus de Vitriaco in historia Orientali c. 76.,& 77. precipuos Iacobitarum err
i. Aliqui ex Iacobitis ponunt thus iuxta se in igne , credentes,
quod cum sumo peccata sua ascendant ad Dominum. Quare non recipientes Consessionem auricularem ,
di eunt sufficere, si homo confiteatur peccata sua soli Deo. R. Ex COnc. Constantiensi, in quo damnata fuit assertio Niclem afferentis Consessonem auricularem esse superfluam .
Ex Florent. sub Eugenio IV. in definitione fidei dat g Armenis. Ex Tridentino siess. I . Can. 3. Tum quia Consesso auricularis suit a Christo instituta,quandoquidem a Christo a ceperunt Apostoli potestatem dimittendi peccata: sed peccata nequeunt dimitti, nisi dimittens noverit peccata , quia dimissio ferri nequit in incertum, ubi agitur de actu judiciario, ualis est dimisso peccati, nam Ju- ex reum non judicat, nisi si vel per
se, vel per testes convictus: ut autem sciat Sacerdos , quae peccata debeat remittere , quae retinere, quand quidem dixit Christus e suorum remiseritis pereata, rem aiunt; quo rum retinueritis, reIema sunt , debent Sacerdoti peccata poenitentis innotescere , quod fieri nequit, nisi poenitens peccata confiteatur. Constat ex historsis Ecclesiasticis, quod Apostoli poenitentes audiebant. Praeceptum autem Consessionis non est jugum grave, ut blaterant haeretici, imo iugum suave, cum per hoc Sacramentum plura commoda , cons
lationes , & subsidia percipiant pue- nitentes; inter quae illud considerandum , quod cum actus persectae contritionis sit dissicilis, per solam attritionem sive contritionem imperse.ctam, ut a sententiarium probabilium diserimine abstineamus) cum Sacra-m nto poenitentiae, peccator justificatur, & certiorem spein concipit de sua salute, ubi in Iege Mosaica, cum peccator non posset justificari, nis per contritionem, quae dissicilius elicitur, dissiciliorem spem concipiebat de remissione peccatorum . a. Dicunt: hominem esse baptigandum in igne; quare suis insantibus cum ferro candenti imprimunt signum Crucis. R. Ex Concit. I.ateran. sub Innocentio III. ex Florent. sub Eugenio IV. , ξc Trident. sess. 7. Can.2. in quibus statuitur , materiam bapti simi esse aqua, non ignem,de qua vaticinatus est Propheta Ezech. 36. v. a 3. Gundam super Mi aquam mundom, ct mundabimini ab omni has inquinamentis. Dominicu est prς-ceptum Ioan. 3. Nisi quis reuatus fuerit ex aqua cte. De hoc Sacramento conserendo in aqua loquitur Apostolus ad Ephescap. I. Mundans eam Imvacro aquae in verbo vitae. Ex actibus Apost. cap. 8. constat Apostolos ba
ptietasse in aqua: Et RFflare eum
rum , c, defenderunt uterque sv 4 aquam, Philinui, ct Eunuchus, bo iratis eum . Vide verbo Haem
3. Eucharistiam sub utraque specie infantibus, etiam laetentibus impertiuntur. R. verbo Nohemi. q. Unam naturam tantum Ilias
Christo , quemadmodum , & unam personam asserunt. R. Ex iis, quae dicta sunt contra Cerinthum , ubi ostensum est, Christum non esse purum hominem , sed esse simul homunem, R Deum, & habere naturam
378쪽
nrariam , dc Divinam . Vide etiam
I. Negant Mysteriu Trinitatis, unam tantum Persenim esse asserentes in Divinis, in cujus rei significationem, uno tantum digito te muniunt signo Crucis . R. verbo Bogο--IIII.
6. AIiqui ex Iacobilis dicunt , Deum esse mendacem ; huiusnodi
sunt, qui dispersi inveniuntur in Armenia . Reprobationcm ultoriorem non exigit tam iniqua blaiphemia, i contra quam stat illud Mati .aa. V. 5.l Muse Zimur, gula verax es,ct v l am Des In verisne doces. SIP. I. 1.l Tu autem Deus noster Davit, or verax es. Propheta Realis perhibet, quod Deus disperdet omnes , qui l
quuntur mendacium . Num. 2I. I9.
Non es Deus, quo omo, ut mentiatur : Sepe in sacris paginis Deus prohibet mendacium, ergo oc . D. 1 mum viri mendaces tamquam igno
miniosi censentur apud homines,ergo i lnequit esse in Deo , quod ignominio- lsum est in ipsis homine. Uido verbo l. meui. Omnes praesitos errores ex
Seriptoribus, qui de Iacobitis agunti collegi ; non tamen omnes ego illis
impingere contendo, nam salso ipsisi imputari notat, δc demonstrat Asset manni in dissertatione de Iacobitis l
lis , cui cerse in hac causa, plus quam l iceteris Scriptoribus pr standam s- l sdem crediderim , quippe qui rati ne linguarum Orientalium , quasse possidet, una cum notitia librorum, imelius potuit in Qnte investigare ve- pritatem. Nut c temporis, prout testa- r. tur prslaudatus Ast emanni, Iaci bita- nrum errores ad tria tantum capitata tireducuntur. ii
Una tantum in Christo naturam Eprofitentur, ex Divinitate & humanitate compositain, conversionis ta- seimen,confusionis,& commixtionis ex- l paperten , consequenter ad hunc erro- corem,unam tantum in Christo volunta- CItem , Sc operationem admittunt. bal Damnatos ab Ecclesia haereticos reci- hili pium ut Dioscorum,Barsumam,Timo. vu
Vide etiam theuin, Xenaiam, Severumda blina, Theodosum , caeterosq; ejunem su ii Trinitatis, seris Monophisitas: Patres vero, quii esse asserem pro fide orthodoxa decertarunt, reli- rei significa- ciunt,& in primis S. Leonem Papam. igito te mu- R. verbo Amnophissiae. erbo Bogο- a. Eorum Antesignani partim ne-l g ni proces sonem Spiritus sancti aliis dicunt , t Filio, partim a firmant. huiusnodi l 3. Oleum ,& saleni triticeo, seu
daiphemia , t 4. Inter Sani tos Doctores vene sit .aa. v. o. rantur plures lipterodoxos , qui postgxes, v Oncilium Chalcedonense seripse-S P. I. i. runt, Sc ut plurimum Euthychianae, tora, ct v ac Diosiorianae liess sunt assectae, lperhibet, i quorum nomina , & opera recenset les, quil Faustus Natronus in si a Tvoplia, am. 29. I9. l disterens de Monophi sitis. Hujussum, ut men- l di sunt Severus, Philoxenus, Barsaliginis Deus hi , Barsuma M. Vide citatum Fauro Ocr. D. Ilum pag.II.
lines,ergo i Calvinianus, natione Pedemontanus,
Inomini ο- sineptus, & si tuus ariolus, cujus, dcidet verbo liseripta inanium vaticinationum plenarrores ex suerunt, prςdicabat sere ut non mulitis agunt to post aliquot annos Romanus Pons ego illis tit exi Principe quodam, secta Calvi-also ipiis nisi i , de sua sede deturbaretur, isquerat Asse- Princeps caput concordiae Christianae Jacobitis suturus elset, quae falsa vaticinia ,
Orienta- etiam Scripturae testimoniis perpeiusquam ram acceptis confirmare non erub ndam fi-0stebat. Ex Spond. ann. IIS 3.
lui ratim I Acosus ANDREAE , Calvinista, XI, quas vixit circa medium seculi i6. Thesi lbrorum,si is6. effutit pati,& mori nomine, re
ςare VC- l pertinere ad Divinitatem. R. Quia ratio Divinitatis excludit a se omne malum &e. Item Jacobi I. II. legitur : Apud quem MN es Iranorum itio , nee vidissitudinis obumbratio. Ex Coccio.
IAcosus K Aurius. Ex Coccio)seeta Ana baptista, dixit; Baptisinum parvuloru a Deo non esIe, sed directe contra Deum. R.Ex Script. locis,ubi Claristus praecipit Apostolis,ut omnes baptizent: ibi aute Christus non prohibet parvulos baptizari,quibus aeque lvuli salutem , ac adultis: de quibus l
379쪽
parvulis alibi in Evangelio legitur: iSinue parvulos venire ad me. I coaus HERsRANDus Ex C
eio ) secta Calvinista, in disputationet De femine Abrahae odium, quo, more Calvini starum, in Sanctam Mariam efferbuit, evomit, negans esse laude dignam misericordiae sontem &c. R. Luc. I. , ubi ab Angelo salutatur utpote benedicta inter mulieres: 8e II., ubi mulier exclamavit: Beatus Peu ter , qui te 'rtavit, uberg, quσfixisti. In Liturgiis S S. Petri, Marci,& sacobi, Maria invocatur, ut Sancta , ut auxiliatrix hominum, cujus misericordiam experiuntur quotquot
eamdem humili, & filiali affectu in
i. In posteriori disputatione de Missa, n gat Miliam elle Sacrificium,
imo audet assi rere e se cultum in pium . R. verbo Fadisus Metui hor. a. Dicit Sacramentum en puram fremoniam,qua, tanquam sigillo obsignatur promimo gratiae , quaprOpter negare videtur Sacramenta conserre gratiam . R. verbo Calvinus, R Armem . Confutat Herbrandum potissimum circa hanc quaestionem , Martinus Beceanus in manuali controvers. lib. I. cap. q.
. t IAconus FAne R. Ex obscuris natalibus progenitus in vico abiecto Piccardiae , nuncupato vico Stapulensi, litteris Divinis , & humanis excultus, in Sorbonae universitate fuit adscriptus; sed cum nonnullis novitatibus in materia Religionis adhς-sset, in Lutheri doctrina nimium s bicomplacens, hac de causa a corpore
Sorbonae rejectus , in Aquitaniam fugiens, Nearci latibulum sibi quaesivit, siub Regis Navarrs protectione, ubi nestio quam novae Religionis se
mani commentus est , quam ita amplectebatur, ut tamen vellet Cath licus apparere. Nearci anno IJῖ7. moritur. Ex Spond. JAcosus JusTI . Una cum B nonato Beguardorum sed ae primicerius, natione Germanus , sive, ut aliis placet , Catalaunus, Sacerdotem sinE observantia coelibatus age
re volebat : Beguardorum , qui iii Germania contra sicci etiam cirea initium secuti l . insurrexerunt, se Ducem constituit, afferens Beatos esset si crae Inquisitionibus Judicibus propter haeres m ex Beguardorum secta condemnatos, imo ut martyres esse colendos ; ob suam impietatem quadruplici muro circumclusus misere animam efflavit. In Concit. Generali
Viennen. anno IIII. condemnatur.
Bononatus autem igni traditus misere periit. Ex Spond. JACosus MEL saries seni nobilibus parentibus progenitus in Polonia re
gnante Sigismundo , eo insaniae processit, ut Christi nomen,& ossicium sibi assumpserit, adstitis duodecim Apostolis, quorum primus suit quidam Petrus Raroselii Craco vientis: eum quibus se lediis Apostolis varias Provincias discurrens, mirabilial Christo facta, se etiam operari gloriabatur . Furiis, Sc latrociniis inte-l rimcsi vacaret prae satus Melst in schi, una eu suis imposioribus, quida rusti- ei in Silesia contra eosdem excitati,
illos diris verberibus emendarunt. JAcollus PALLOLOGus , Griti II
ducens ex Imperiali familia,anno Jubilet i 373. Romam venit, curio state potius, quam devotione ductus, ubi habitum Regularem suscepit , sed
cum juxta Graecorum arrogantiam,
elati & inquieti essiet ingenii, paulo rust detectus suit dubitare de praecipuis Ecclesae, & Christianae fidei mysteriis; quare ab Inquisitionis Judicibus carceri mancipatus anno I 379. e carcere aufugiens in Germaniam se contulit, & cum Lutheranis,& Zuinglianis societate inita, m- de in Poloniam se recepit, ubi cum haereticos, Christi Divinitatis hostes invenisset, iisdem adhaesit,& sua praedicatione haereticales errores propa gare nisus est : sed cum ejus perfidia multum Ecclefiae damnum inferret, Maximiliani Caesaris iussu iterum captus , Roniam transnittitur , ubi in sua obstinatione persistens, igni damnatur ue timore tamen supplicii corre-Jctus, oretcnus, non corde abiuravit znihi-
380쪽
XVI. nihil minus in eareere suis in blas phentiis sibi complacens, nullisque admonitionibus acquiescens, ut illas relinqueret, maluit impgnitens igne
cremari. Ex Spondan. IACOBus Pa Arpost Ti de quo agit Bernardus Lutet enaburgensis ex Saeerdote ReguIari factus Lutheranus , natione Brabaminus, apud A
tuerpiam , Brenne , aliisque in locis Lutheri dogmata propagavit; undet comprehensas, Bruxellis errores suost abjurare cogitur corii CIemente VII. R Carolo U. sed iterum relapsius, etiam alios suae domus constat ros in suam duxit sententiam; Quare jussu Adriani VI. ejusmodi Apostatarum Conventus Antuerpiae sunditus sillo
fuit coaequatus. Errores, quos prsdicabat mim. 27. sunt sequ'ntes
I. Opera ab hominibus ficta Iicet bona , & ut talia habeantur in consipectu hominum, nihilominus esse peccatum, ideoque asserebat, omnia opera hominum Lanctorum egere misericordia ignoscente, de remittente. R. ex Concit. Trident. sess6. de Iustificatione canon.3 . Tum quia ope ribus bonis , quae fiunt ab hominibus jussis mediante auxilio Divinae gratis deberi praemium, sepe proclamant sacrae paginae ; unde S. Petrus epist. a. l cap. I. ait: 'rares magis satra te, ut
laborrm riuum; ex quibuς, R similibus
textibus, constat Deum rCtribuere
unicuique juxta Opera sitia ; est enim justus Iudex . Neque judicium posset
flamere, si nulla essent opera hona , inter quae, mala discernere deberet. Tum quia bene operantibus iape in sacris paginis Deus promittit copiosam mercedem, ergo dantur de saetoopera hona , quorum meritum non
tollit gratia, quae ad elicienda bona opera est necessaria , immo consert; nam opera bona sunt liberi arbitrii elevati, & adjuti a gratia concurremte , ergo sunt meritoria , qubd si meritoria , sunt bona , ergo dantur de
ficto bona opera , quibus debetur merces : & licet prςmium detur bonis operibus, hoc tamen non minuit
pretium Sanguinis Christi; Christus
enim suis meritis nobis obtinuit vim S dignitatem ad merendum : sicut non minuit Dei omnipotentiam virtus , quam dodit Deus creaturis ad agendum. a. Dicebat: Pontiseem non esse
Caput Ecclesiae jure Divino, sed i lona jure humano, & ideo sidunt diei
debere primum inter pares. R.verbo Huouar; contra quos probatum est, Romanum Pontificem esse totius Ecclesiae Caput; Sc verbo Mariauri cortia ira quos ostenditur Ecclesiae regimen losse debere Monarchicum; sed haec Monarchia non fiuit a Gς aribus,neq; ab Episcopis, seu Conciliis, sed a Christo instituta, ergo Pontifex est
s. Papa InduIgentias dare non potest. 6. Indulgentis non sunt effica
. Nulli merita Sanctorum applicari possunt. R. Nam exuberantia merita Samstorum unita infinitis in ritis Christi, quae constituunt Eccle- iis thesaurunt, essent quodammodo
inutilia, si Christisdelibus non pos- lsent applicari; quae applicatio vergiti in gloriam Dei, & honorem Sancto
rum, quorum meritis Deus indulget poenitentibus poenas debitas peccatis, quibus propria desunt, aut non silisciunt merita. Caeteriam, si merita Christi insnita , una cum superabun- . dantibus meritis Sanctorum,non pos- lsent applicari, sequeretur quodam modo,quod tot merita incassum es fiu-xistent. Ab initio Ecclesiae consueverunt Pontifices dispensare hunc the