장음표시 사용
381쪽
saurum, in vita enim Sancti Gregorii Magni per Ioannem Diaconum exa rata , constat S. Silvestrum in dedicatione Baslicae Principis Apostolorum,oc perOctavam, concessisse Indulgentias , in remi Isonem poenae peccatis debitae, ad eam Basilicam convenientibus ; quod & successive ab aliis Pontificibus peractum Ecclesiastica perhibet historia. D. Bernardus acceptis litteris Apostolicis, ut praedicaret expeditionem Ieroselymitanam in remissionem peccatorum; praedicat ionem suam miraculis plurimis confirmavit, ut constat ex Gaufrido in vita ejusdein S. Bernardi. Ex quibus omnibus patet Summum Ponti-sieem,utpote dispensatorem thesauri Ecclesiae,posse applicare merita Christi, & Sane orum, Fid libus , qui incertis piis operibus praescriptis se devote exercent . Vide S. Thom. Su plena. I, p. 8. Nullus est Ecclesiae thesaurus, praeter Christi merita, quae dumtaxat per ipsum Christum unicuique secundum siuain fidem applicantur. R. Nam merita B. Virginis suisse summa,proclamant omnes SS. PP. excellentia etiam suerunt merita plurium insignium Sane orum, qui licet vix venialiter peccaverint, multa passi sunt propter Christum , ideoque νChristus ipse passus est in membris suis; ex quo sequitur,quod passio Sanctorum etia in augeat Ecclesiae thesaurum, qui consistit in superabundantibus meritis, quae sua Passione Christus promeruit, vel per se immediate, vel per Sane os suos, in quibus est passus: quamobrem dicebat Apostolus: Adimpleo ea, quae desunt refflonum orsi in carne mea . Hinc quidem verum est, quod solius Christi merita sunt primordialia, A caeterorum omnium origo; sunt etenim Sancti palmites serentes fructum ex vite, quae Christus est, ut perhibet Euangelium. 9. Lutherus, cum sua doctrinae non est legitime per Sedem Apostoli
cam condemnatus. Reprobatione non
indiget adeo erronea propositio : susificit enim vel leviter cons derarHneptias, & blasphemias, quas e ut iit Lutherus, ut constet, quam legitime condemnationem subierit.
non est effectiva actuum suorum interiorum, sed receptiva dumtaxat, &ut talis Qtummodo passive se habet. R. Nam si liberum arbitrium uolum passive se haberet,homo non esset ca- pari meriti, aut demeriti, dum elicit actum bonum, aut malum internum , cujusmodi est actus amoris, vel odii, cujus oppositum nuper Ostendimus;
ubi enim non est plena libertas , ibi neque actio imputari potest ad meritum , vel demeritum ; sed si liberum arbitrium solum passive se haberet in
actibus interioribus, neque esset plena libertas, quam tamen esse in homine, dum elicit actus interiores, constat ex sacr. pagin. Consensus enim ad Divinam vocationem est actus interior; porro hunc consensum praestare, aut negare , omnino esse debet in libertate hominis , quandoquidemia
Deus conqueritur Pr Verb. II. Vocavi, ct renusin, quod secus Bret,si liberum arbitrium solum concurreret passive.
peccatum est, quantumcumque bonum , egens Dei misericordia ignoscente, & remittente. R. ex iis, quae diximus ad primum.
ia. Quidquid agit homo ante iu- lilificantem gratiam, peccatum est. R. Nam opera , quς agunt plures Ethnici viventes secti dum legem naturae, quae omnes docet declinare a malo, & sacere bonum , dici nequit, quod sint peccatum; imo ratione hujusmodi operum Deus saepe impertitur lumina, & media ad facilius obtinendam gratiam justificantem, quemamodulia docent nos Acta Apostolorum de orationibus, & eleemosynis Cornelii Centurionis. Tum quia,om nis actio, quae dicitur mala, vel est mala per se, vel est mala quia prohibita, dantur plura opera, quae nec per se sunt mala , nec sunt prohibita, in quibus exerceri potest homo, antequam
382쪽
quam habeat gratiam justificantem ;ergo diei nequit, quod quidquid agit
homo ante justificantem gratiam, sit peccatum. Ubi advertendum opera esse bona, vel mala secundum orsinationem ad finem, vekaversionem a fine; ad ordinandum autem actionem ad sinem honestum, non requiritus gratia justificans, licet requiratur ad
1 I. Unica rese stio, R a certis eibis abstinentia tempore jejunii, contra rationem praecipiuntur, & contra
Scripturam. R. Vide Aerum, Agas , Ent σα I . Christiani sunt liberi ab huiusinodi ieiuniorum observantia . R. locis, ut sit pra. IS. Dubium est , an liomo se obligare possi ad supradictum jejunium . R. Nam jejunium sirpe commendant s.crae paginae; cujus clutares effectus pIures S S. Patres recensent , est etiam institutum Christi exemplo,& ideo est de meliori bono, ex quo sequitur,quod jejuniorum o servantiae potest quis se voto obligare , cum liberum sit ea vovere, qugsunt de meliori bono. 16. Papa, vel Ecclesa non potest sibi subditos sub poena peccati morimiis obligare, quod quis transgrediens praeceptum hominis, peccet mortali ter . R. Nam Princeps obligat ad o, lservantiam aliquarum legum sub poena mortis ; ergo potest Ecclesa sub ipoena peccati mortalis obligare ad observantiam certarum legum . Uide verbo Confessis-Agueans, Albanenfra. I7. Superiores non tenentur sub. ditos oblig re sub poena peccati mo inlis. R. Nam cum nullus alius aditus patet ad manu tenendam observantiam legis necessariae pro bono regimine , quam comminatio gravis, in tali casu Superiores Ecclesastici, qui tenentur ad promovendum increm tum boni Ecclesiae,tenentur etiam ad
obligandos subditos sub poena peccati mortalis, exemplo Dei, cujus vicesi gerunt in terris, qui sub poena mortisi prohibuit Prothoparentibus, ne co-
medetent de ligno vetito. 38. Subditus sui Superioris praceptum transgrediens ex ignorantia supina, vel passione,iniussi standa Io, non peccat. R. Nam licet peccatum cum seandalo sit gravius, non lamen
omnis actio, quς fit secluso standalo, habot rectitudinem debitam; ex quo sequitur,quod subditus sui Superioris
praeceptum transgrcdiens, etiam secluso standalo, peccat.Non enim trasi
gressio prγ 'pti est peccaminose,quia simpliciter stadalose,std est peccami-Πoci, lima est cotra mente Superior sex quo sequitur, quod cum n rote-ieit, sit standa lota; quod autem ignorantia supina , vel passio non excuset a peccato, abunde probant Moralistae. r9. Petrus QIo iure humano factus est primus , vel supremus inter reliquos Apostolos, de idem censendum est de quolibet Petri succetare. R. ex iis, quae dicta sunt in Reprob. ad secundum. 2o. In omni foro tam exteriori, quam interiori, omnes Epistopi sint aequales A R. verbo inmeri, & Am
ai. Concilium rite congrega tum,praecise tantum decidere potest, quantum cacra Scriptura expressh
continet. R. Nam cum non omnia
stripta snt, reliquit Deus Ecclesiae suae auctoritatem decidendi circa es, quae ad bonum Ecclesiς incrementum spectant,caeterum non bene consulu sset Christus regimini Ecclesiastico . De facto Apostoli deciderunt circa legalium observantiam, de qua observantia nihil expresse habetur in
ritate , quam habet Ecclesia in Comi ei lio rite congregata , agunt omnes Canonistae. Conciliorum determinationibus Imperatores,& Principes se submiserunt. Quaestiones autem quae pertinent ad Catholicam fidem, nons luim ex Scriptura,sed etiam ex Divinis traditionibus deciduntur. Vide Melchior:Canum de locis. Bellarmin.&alim.
383쪽
ptizato relinquitur , est peccatum proprih dilatum contra hoc, ποπ*N- capisces. R. Ex Concit Trident, scis. s. in qua desinit uni est per baptismum tolli totum id , quod veram , & propriam peccati rationem habet . Item omnes Sancti P P. distinguunt inter concupiscentiam, de qua ait S.Jacobus. Unusquisque tentour d eone Ascentia sed, Sc peccatum e concedunt quidem concupiscentiam, quae rema net post bapti imum,stimulum elle ad peccatum actuale, negant autem esse peccatum actuale , quod exprimit prae satus Apostolus dicens : Coneu sentis, eum conceperit, parit pecc ium . Concupiscentia igitur, quae est effectus peccati originalis, opponitur legi tantum causaliter:gignit quidem in limine dissicultatem ad operandum bonum, R inclinat in malum . Non opponitur tamen formaliter legi , aut rationi, cum ejus motus non
sint in vincibiles, imo mediante Dei gratia possint superari. Quod habet
rationem formalem peccati, totum deletur per baptismui legimus enim 2.Joann. cap. l. Gravit Chrisi em dat vos ab omes metuis . Caeterum concupiscentia non parit peccatum nisi allexerit, atque ad malum perpe
trandum obtinuerit voluntatis consensium. Demum, omne peccatum con
sistit in voluntate; concuplicentia vero residet in appetitu sensitivo :ergo concupiscentia non est pecca
sect ad omne opus liberi arbitrii eo currriis unde quodlibet opus huma
num, peccatum es licitur. Idem cena
sendum est de martyrio Petri , Raliorum Sanctorum operibus. R. Nam
opera spiritualia, atq; illa quae procedunt a persecta prout in hac vita
charitate, ac quae sunt contra concupiscentiam ipsam, non admittunt ali. quem influxum concupiscentiae , &tamen sunt a libero arbitrio , quin imo arbitrium eo liberius est , quo magis subiicitur rationi concupiscentia. Habuit enim persectissimam libertatem in Adam, ad quam nos a cedimus per gratiam Christi, superand3 rebellem concupiscentiam, licci ab illa omnino liberari in hae
R. Quia ad exercendum Sacerdotale ministeri uni requiritur potestas , quae nullatenus Iaicis consertur , ut constat ex Concit. Trident. sess. s.can. lIo. ubi legitur: Si quis dixerit, cir pia oos omnes in verso, ct tu omnibus lSacramenIis adminiserandis baberemtesatem, anathemasit. Praeiverat Concit. Laodicgnum sub Silvestro Papa, cap. I s. Item Lateranen sie sub Innocent. III. & Rhemense relatum in canone de Consecrat ione , dist.2, quod expressie prohibet Laicis per
tractare Sacramentum; tantunt abest,
quod Laici sint Sacerdotes,& possint
Sacramenta conficere, vel ministrare.
Tum quia Christus ordinavit Sacerdotes,cum dixit disicipulis: Hoe saeue
in meam commemorationem. Accipite Spirisu anctum, quorum remiseritis pereasa, remittuntur em, sed cum
hae dixit, Eli erant diseipuli, nulli
prorsus alii viri , neque mulieres . Tum quia in veteri lege omnes non erant Sacerdotes, ergo hoc a sortiori dicendum in lege gratiae. Tum quia ex Apost. I. ad Tim. q. ubi legitur: Noli negligere gratiam , quae data ses tibi per impositionem manum Ires Ieria; constat, non omnes esse
Sacerdotes , sed illi seli, quibus rite facta est impositio manuum presbyterii.
li, non manet in Baptisitio, Sacerdo. tio, Episcopatu,vel Papatu. R. Ex iis, quae dicta sunt contrό Gerbertum. Tum quia si per peccatum homo decideret a Bipti silao, Sacerdotio&c. quoties quis peccat, toties deberet rebaptizari, Sacerdotio initiari; sed Baptismus,& ordo non possunt rei te- rari, cum imprimant characterem indelebilem . Tum quia discerni non νposset in Ecclesa, quis esset legitimus Sacerdos, si quoties quis peccat, decideret a Sacerdotio, de amitteret iurisdictionem . Tum quia pracata ἰ
384쪽
propositio damnata fuit contra Wi- Hessiim,& Hussitas in Conc. Constantiensi sess. 8. item in Trident. sess. 7.
de Sacramentis in genere canon. Ia.
Tum quia Christus Matth. 23. versa. nos pr ipit obedire Ministris Ecclesiae, etiam peccato inquinatis : Sm per cathedram c e. Memmine dixerint vobis facite. Quod Christus non praeciperet, si per peccatum mortale
Sacerdos decideret a Sacerdotio. Tum quia Sacerdos , cum non agat
auctoritate proprii , sed sibi a Deo
concesia, semper valide conficit, &ministrat , licet in peccato mortali constitutus , esto conficiat illicite. Nihi I pIus valent evincere rationes Haereticorum. Vide verbo e posuinei, Aulenset.. 26. Displicentia de peccatis admissis, non est via ad gratiam iustificantem, sed potius gratia est via ad ipsam displicentiam.
27. Dolor de uno peccato, sne dolore omnium est peccatum. R. amratione displicentiae,quam habet pec cator de Dei Gena , Deus dat uberiorem gratiam , ut majorem displicentiam concipiat, usque dum debite
conteratur; accedente autem persecta contritione , fit statim infusio gratiae, quae duo, licet sint instantanea, scilicet contritio,& infusio gratia , prioritate tamen naturρ prius est contritionem adesse; deinde gratiam justificantem; ex quo sequitur contritionem esse viam ad gratiam. Neque propterea reiicimus sententiam asilerentium mutuain prioritatem in di- lverso genere, inter contritionem , &gratiam, sed eam Theologis scholasticis relinquimus . Neque subs stitalia proposito, quod dolor de uno
peccato, sine dolore omnium si peccatum ; cepe enim contingit, ut quisita prpoccupetur a dolore alicujus gravioris peccati commissi, ut nullatenus reflectat ad leviora peccata, &totus immergatur in displicentia gravioris peccati , quae displicentia implicite involvit etiam omniumis peccatorum displicentiam, quamvis expresse ad alia peccata cominissa non attendat ille, cui magis d isplieet de graviori peccato. Itaque non est possibile salutarem dolorem habere
de uno peccato , nisi omnium maeniteat ῆ quatenus omnia cadunt sub communi ratione offensε Dei.
Christi coceptione, impie contra puritatem tam mεtis, quam corporis Immaculatae Virginis Matris blateravit: de qua legimus Cantic.q. TotasHehra es, maeula non es in te; cujus Uirginitatem omnes SS. Patres semper collaudarunt , 8c venerati
JAcosus SCHιuinto Nus, dictus J XVI etiam Fabritius, quia ex Patre Fabri, ferrario progenitus, unus suit ex rigidioribus praecipui nominis Lutheranis, qui librum Concordiae Electori Saxoniae oblatum, non modo substripsit, sed multum laboravit suis suasionibus, praesentationibus, circumventionibus, dolis, artificiis, ut I pluribus, sive doctis, sive indoctis labicriberetur, nulli ad hoc parcens labori, pluribus circumcursando laboriosis suseeptis itineribus. Colloquio cum Beeta pro concordia inito,discordiam
auget . Anno II 89. colloquium ii
buit Badenae,cu Ioanne Pistorio Ny-dano,qui ex hgretico reversus est ad Catholicos,1 quo fuit etia covictus;&premaerore cossisionis habit ae in dicta disputatione, quq in summam haereticorum ignominiam cessit,quandoquidem vel Catholicus Pistorius potuit haereticalem doctrinam confundere , paulo post moritur. Vide verbo LasMN-Calainisae. IIAΜsiacus , qui vixit circa m l utidium tertii seculi, agens de mysteriis
AEgyptiorum, cap. II. plures asserit esse Deos, alios materiales, alios imis materiales. R. verbo mitheimus, Antropomorphitae.
sustinent quinque propositiones excerptas ex libro , cui titulus Auru
385쪽
eost. Cornelius Ianonius in vicoptoph Leerdam in Holandia ortum lli ibuit anno i 383. Ultra jecti humaniores literas Alieiter pro sessus, dein Lovanti Philosophiae, & sacrae The logiae studiis intersuit, postmodum Parisios se transferens, iterum postia. annorum studium Lovanium ira l- meavit , ubi Doctoratus laurea asi
sumpta in secultate Theologica, etiacathedram obtinuit . Cresiente eius nominis fama , ab Hispaniarum Rege I prensis Episcopus 4eminciatur, dum Clero reserniando insudat,pestilentiali morbo, tunc grassante, correptus, anno is Is . homine exuit. Inter
varia,quae typis edidit composuit samosum opus in tria volumina divisum , in quorum primo de hs res Pelagiana, in secundo de statibus na-iurg A: de Gratia Dei potissimum j agit; in tertio denique, de Gratia
Salvatoris,ac de quibusdam collatio. nibus , quas praestat nos preterire, quam commemorare. Huic Operi praefixit titulum : Augustinas Corneιι
posuerat universam D. Augustini doctrinani in materii. Gratiae, liberi arbitrii, & praedestinationis perstringere; que in librum neque ad silem redegit, liquidem morte praeveni us,uli imam eidem manum imponere cumno valuisset, Doctoribus I ovantesibus
Liberto Fronaondo,& Ilenrico Caleno publici juris faciendum reliquit :submisi nihilominus S. Sed is iudicio,ia a pridicti testamenti exectitoribus,prsio commis una esst opus L vanitanno is . Vix Augustinus Cornelii apparuit, cum in eodem decerpix sunt diversς pro postiones resonantes lsaianam doctrinam,iam proscriptam la Summis Pontificibus . Quare Urbanus VIII. Jan senii librum prohibuit, quae prohibitio, promoventibus Jase- ini 1nae doctrinae desen ribus,non mindo Lovanti, sed etiam in Gallia diversas excitavit factiones. Quinque potissimum sunt Ianonii propos tamnes ab Innoc. X. prostri piae, quas esse
erroneas, cum negare non valerent
desinsores Jausenii, easdem in Jan nil libris haudquaquam reperiri, bla-lerare cς perunt; qui dicendi modus ab Alexandro VII etiam fuit proseriptus, Cum in sua Bulla emanata sub die ih. obris anno i 636. declaraverit,de secto quinque propositiones prostri pias, ex libro cui titulus: Aώ-
cerptas: sunt autem sequentest. Aliqua Dei procepta hominibus justis volent ibus,se conantibus se cundum prasentes , quas habent vires, sunt impossibilia: deest quoque illis gratia , qua sani possibilia. it. Ex
Concit. Arauxicano a. can. 25. parte
. ubi sc: I se etiam fecundum Curi Deois fidem eredimus, ρυδου acee aper baptismum gratia, omnes bas Aristi, Chry=ι ὰnx Lavie, ct cooperante ρυβηt, ct debeant praeresia Deris hIDEν Insorare voluerim, assim- ere : Item desilitum fuit in Condit Trident. ses. 6.cap. t i. Prob. insuper nulla praecepta Dei esse impossibilial Maii h. i a. Iugam meum fuste es,l ct ontis Medim leve; quod dici non posset, s iugum Christi, id est eius lex contineret prircepta impossibilia . Tum quia si darentur hujusmodi prae-eepta impossibilia, essent superflua;
nemo enim tenetur ad impossibile: patet siquidem stultum sere dare ei praecepta, cui liberum non est , quod praecipitur, facere, R iniquum esse Pum damnare, cui non si potestas tu sa complere. a. Armipelagianum est diceret Christum pro omnibus omnis si h l minibus mortuum esse , aut sangui- rem sedisse. R. Ex omnibus Scripturae locis , ubi agitur de Divine Iucarn iionis motivo , quod aliud non fuit, quam omnium salus; unde in Symbolo Nicsno : Propter nos homines, ct propter nisi a aurem defend I de tis . Lucae iψ io. Verris Ritas hominis quaerere , oesareum facere, quodperieras; sed omnes omnino homines perierant propter Adae peccatum; ergo Christus venit salvare omnes . I um quia Christus pracepit Euangelium predicari omni creaturae: mandavit Apostolis , ut irent in i
386쪽
Itaque cum a Deo Irabeamus per es cacem gratiam ipsum agere , atque ipsum non resistere , sequitur juxta hanc sententiam, non posse nos gratiae essicaci resistere; alioquin policiat stare simul non resis re ex dono Dei, deresstire ex libero arbitrio. Desenseres autem scientiae mediae, contendunt omnibus auxiliis gratiae possie voluntatem humanam relisere, quia alioquin non putant manere libertatem . Haec opinio magnis exogitata controversiis,& apud innumeros Societatis lem sicriptores defensa in- lvenitur . Ut ut lit, neutra ex iis sen- tentiis ad fidem pertinet, nec tangi- ltur in praecedenti propositione, aut Iin ejus proscriptione. . Ad merendum , & demerendum in statu naturae lapsae,non requiritur libertas a necessitate , sed sussicit libertas a coactione. R. Nam libertas a necessitate illa est, quae dicit naturalem facultatem in creatura rationali,eligendi ex duobus contrariis unum potius, quam aliud , ita ut pro sua voluntate aque tendere possit in bonum , ac in malum, & consequenter tam possit peccare , quam bonusi agere . Libellas a coactione illa est,
i per quam agens sponte quidem agit, i sed necessario agit, quod agit, quia
i optionem non habet ad agendum .l hoe potius,quam illud: ex quo sequitur, quod ad merendum, ' demere
dum , non suscit in homine libertas a coactione, sed requiritur libertas auecessitate. Libertas a coactione non universum mundum, bapti Eantes om. nes gentes ; ubi notandum : Oisn eressurae, omnes gentes. Ex quo evincitur , Deum velle omnes silvare, &pro omnium si lute Christum esse mortuum,dc sanguinem sudisse. 3. Interiori gratiae in statu naturae lapsae numquam resistitur. R. Ex Concit. Trident .sesso. can.q. Si qu saetaeris Uerum isminis urbiIrgum....
ex Concit. Senonensi, decreto IS.Meiolo es Dei irahentis auxiliam , cui
res in nev I sis. Reprobatur etiam ex propria intelligentia divisionis gratiae in escacem, S suffcientem, siquidem totus error Iansenii, & sequacium stum est in eo, quod sitIesentem gratiam non agnoscant. Nec mens est nunc disputationem intexere de vi gratiae effracis, an scilicet stilli intrinseca, vel extrinseca, quamquam intrinsecam dicere conformius judicem Patrum doctrinis. Fatendum tamen est omnibus Catholicis dari gratiam Dei sit scientem, sive non e Lucacem,cui rebellis hominis voluntas resistit, unde a. ad Corinth.6. monet Apostolus : Exhortan 'r ne in varatim gratiam mei ree iatis.Si ergo possumus illam in vacuum reciper , prosecto potissimus eidem resistere, &contra ejus motione operari. De gratia autem essicaci, undecumque babeat essicaciam,nihil proiiuncio: mei siquidem non est instituti disputati nes scholasticas aggredi. De sensi res auxilii ab intrinseco escacis, aperte negant poste voluntatem eidem resi- constituit hominem liberi arbitrii, si- stere 3 quia per ipsana gratiam dat Deus velle,& perficere.biquidem fatendum est secundum Catholicam G idem , quod merita nostra sunt dona li Dei, atque quod Deus dat nobis non solum polle,sed etiam ipsum salutariter operari, juxta illud Apostoli: iu thahes,quod non aceesipi Institutum lhoc late,& prolixe pro dignitate materiae prosequitur M. Boniteχ in siuo l
opere: Concursus Dei prolui, ef i
max Romae edito anno 173ο.disp.6.dub. 3. Item Abbas Castell. in volum. Do Arbitris humano lapso, quast. q. ut constituit hominem liberi arbitrii llibertas a necessitate; sol una autem ihomo in libero arbitrio constitutus, lest capax merendi, R demerendi Constat ergo non sussicere,ad liberum larbitrium constituenduna, libertatem la coactimie , sed requiri libertatem a necessitate, quod & aliunde suaderi lpotest; quia si suffceret libertas a icoactione, scilicet sponte agere ;etia lpecudes,quae sponte quaerunt pascua, ldi vagantur in campis, mox suping in lterra procumbunt, mox saltant,dice-l
387쪽
asserendum esset de amentibus, qui sponte occupantur in suis insaniis. Tum quia implicat in terminis liberum arbitrium,non esse Qtutum a necessitate; omnis enim voluntas, quae
est determinata ad unum, & in illud sponte fertur, potest quidein dici libera,quatenus in illud sponte sertur, sed non potest dici, quod sit liberi arabitrii,si optionem non habet ad utru- Iibet; quam optionem esse in homine constat ex Apost. l . ad Corinth. 7. Alanhabens neeestatem, potesatem autem habens suae voluntatis. Item Ecel. I s. - 'fui tibi ignem, σσgusim, ad quodcumque volueris, extende manum tuam. Demum ex Comcil.Arauxicano, constat hominem libere consentire Divinae inspirationi, quam potest reiicere. s. Semipelagiani admittebant gratis interioris necessitatem ad sngulos actus: & in hoc erant haeretici, qudd vellent eam gratiam talem esse, cui posset humana voluntas resistere, vel obtemperare. R.Ex iis,quae dicta sunt in reprobatione ad tertium, ubi probatum est, quod interiori gratiae potest homo resistere; quare autem
Semipelagiani essent haeretici , sub
Oriente, nempe Icnnoctastarum lis- resis,quae sacrarum Imaginum cultum
impugnavit. Contra huc cultum jam proclamaverant, sed cum nullo, vel saltem parvo successu Iudaei Marcionitae sub Zenonis Imperio, circa annum 686. cum Xenajas Persa Heliopolis in Syria Fpiscopus renunciatus, ex sua Ecclesia 1 magines sacras, sed in frustra , resistente populo, deturbare , est aggressus. Nihilominus indictum in saeras Imagines bellum invaluit , enm Gisidus Saracenorum
Princeps in Syria, a duobus Judaeis,
qui ventura praedicere sese laetabant, vaticinium accepit , se ad annos quadraginta feliciter regnaturum , si sacrarum Imaginum cultum a tia ditione expulisset ; cui praedictioni aequiescens Gisidus, immani edicto Omnes sacras Imagines statim confringendas imperavit: sed nondum erat in tota ditione promulgatum edictum , cum morte correptus, satis quam salsium fuerit Iudaeorum vaticinium, suis shmptibus comprobavit.
Quare Iudaei impostores, iuga sibi
consulentes,Asam minorem peragrarunt , bc dum Isauriam Galatiae Pr vinciam transeunt , obviam habent quemdam nomine Cononem, prosesistione mercatorem, ex Isauria oriun
dum , cujus aspectum admirati vaticinatores Iudaei , quasi serent prophetae ad eum missi, se eumdem sunt affati. Ad Imperium destinaris Conone, & insallibiliter consequeris,
si jurejurando te unum servaturum, quod requiremus 1 te, cum ad imperium assumptus fueris, promittere non dedignaris. Promisit Conon, &siuam promissionem , utpote Cath lieus, in Templo S. Theodoro sacro, jurejurando confirmavit . Interim Cononus, Leonis nomine assumpto,
inter Isaurip milites, quibus p erat Sisinius, adstribi voluit; cumque ab
Imperiali exercitu an . I .Imperat Orsuisset proclamatus, praesto ad eu fu runt vaticinatores Iudaei, ut promi su adimpleret;rogatus proinde utIesu Christi, & Sanctorum Imagines e
turbaret , quod se facturum,opportuni temporis occasionem nactus, indulsit. Anno igitur 724. per suum edictum in toto Imperio sacrarum Imaginum cultum reprobavit,Constanti
Berer secta Mahometano, pro edicti executione enixe laborantibus; si stra oppugnante S. Germano Patriar.
cha Constantinopolitano ; magisque inselescente in sua haereticali perfidia
Leone Isauro, sub poena mortis anno 7 .lo. impium edictum,improbas sacrarum Imaginum cultum, reiteravit. Contra Iconoelastas strenue decertaia te S. Joanne Damascheno . Icon
macorum hiresis a Gregorio II. proccripta, iterum in Concilio Romano sub Gregorio III. fuit condemnata :*viente nihilominus in Catholicos
388쪽
quo miserabiliter e vita decellit. Nee minus impius fuit Const.intinus C pronymus , Leonis sit essor, qui non modo sacras Imagines , sed Deipargi cultum , Sc Reliquias Sanctorum exprobravit , convocato Constant in poli propria auctoritate Conciliabulo, cui interfuerunt 3 o. Episcopi Icon lastae: cui Conciliabulo septi-mς universalis Synodi perperam t: men dederunt haeretici. In hoe haereticali, & perfido consessu, iterum Imperator haeresim sanciri voluit, &etiam anathema dictum Sancto Germano Patriarchae , Georgio Cypri Episcopo , N S. Joapni Damasceno, invictis sacrarum Imaginum do sensoribus; proscriptis ab urbe Constantinopoli omnibus Monachis, qui RO-mae asylum quaerere suerunt coacti. i. Negant sacras Imagines esse colendas,asserentes Idololatriam esse, illas venerari. R. Ex Concit. supra citatis. Item ex Nicaeno sub Irene
Imperatrice, R Const1ntino ejus Filio , cui interfuerunt 3 3o. Episcopii Orientales, praesidentibus Apostolica i Sedis Legatis, Petro Romanae Eccle-liae Archipresbytero,& Petro S. Sal l bae Abbate. Item, ex Concit. Francoserdiens in quo congregati fuerunt aco. Episcopi sub Adriano I. an. 79q. Demum ex Concit. Trid. sest 2S., in ovibus omnious sancitum est, debeti si cris Imaginibus cultum, jam a tempore Apostolorum exhibitum alChris fidelibus, referentibus ad prototypum honorem , quem deserunt lsacris Imaginibus; proinde nequeunt Catholici in hoc cultu IdoIolatriae laccusari, ut perperam dixerunt Ico-noctas lat. Caeterum apponuntur Imagines Sanctorum inEcclesiis,ut ad earumdem aspectum sicilius excitemuri ad devotionem,illa conspiciendo, lupChristus pro nobis gessit, & Sancti operati sunt, in quo aspectu facilius,l quam per auditum, excitantur Fidet les ad imitanda Sanctorum vestigia , t sicut experientia constat , dum qui devoto assectu in sacras Imaginest oeulos pie intendit. Opportune er- go consuevit Ecclesia,ei iam a tenipo- ire Apollolorum sacras Imagines venerationi exponere. Deinde imagines sacrae rusticis hominibus pro lectione sunt, quae enim in libris legere non possunt, e sacris imaginibus addiscunt; immo omnes obviam in Pissemper haberat sacrorum heroum re praesentationem , quam vel ipsi libri segnius offerrent. a. Dicebant in sacra Eucharistiae , esse solam, & veram imaginem corporis Christi, quod eo fine asserebant, non modo , ut negarent existentiam lcorporis Christi in Eucharistia , sed lut hoc dicendi modo, caeterarum fa-lcrarum imaginum cultum penitus abolerent . R. verbo Anab Isae .
Contra quos ostenditur Christi corpus esse vere , & realiter sub speciebus panis; ideoque dici nequit cum Icononaachis, panem Eucharissi cum esse solum imaginem corporis Christi ; legitur enim Joan. 6. Horis,
quem ego sibo, caro mea es ro mundi visa : Qui textus sufficere debet ad consendendos quoscuinque negan tes existentiam realeni corporis Christi in Lucharistia. Confundantur &I onoctastis; non enim dixit Christus :Boii, quem ego dabo, est imago corporis mei, si d, Cars mea es. Item , panem Euch.tristicum non esse imaginem, aut figura corporis Christi,abunde colligitur ex aliis Christi verbis: Hic es sanis , mi de Ceu descendia:
man est hunc panem, vizes In αIeruum. Ex quo deducitur panem Iucharisticum non esse sicut inarna, quἴsuit figura panis Eucharissici, in quo lrealiter sdeles manducant Christi:
corpus, quia in lege gratiae, res non amplius in figura contingunt. Unde Concit. Nicaenum secundum actione
sexta habet: Nadus. . . Incruem
tum nostrum seri tum dixis imagia nem eorporis ejus. Et si panis Eucharisticus esset solum Imago corporis, non dixisset Christus. Nisi mandu- eaveritis Carnem fili hominis , sed diesisset: Nisi manducaveritis imagi
389쪽
I CONO CLASTAE Novi. s Ex Lindano , illi sunt, qui veterum Icono clastarum errorem jam extinctum renovare impudenter ausi sunt, quorum primus suit anno II 26. Petrus de B tuis, ejusque discipulus Henricus apostata, ambo a D. Bernardo consulati. Item Albigenses, de Vel denses contra sacrarum imaginum cultum se invexerunt. Etiam Uielessus hane haeresin in Anglia refricare conatus est . Post Nicle tam , Hugitae saeras imagines dilacerarunt, quod etiam praestitit impius Carlostadius. Demum Zuinglii, & Calvini distipuli omnes impietates, quas iam pridem Leo Icturus, Copronymus, dcΤeophylus, in sacras imagines exer
IDOLOLATRAE. Vocantur illi omnes, qui sculptilia venerantur,& opera manum hominum, tanquam Deos. Hos non lire reticos, sed Ethnicos dicimus , aut Paganos; decet tamen non illos , praetermittere . Incertum
est qui primus incoeperit altu Deum
invocare,praeter Deum verum. Sunt,
qui a tempore Enos,scilicct ann. 2AS. a creatione mundi invaluisse Idololatriam super terram , deducant ex aliquibus Scripturae locis. Certum est Cham, cujus posteritas a Noe viro justo expolita fuit maledicto, a cultu Deo soli debito aberrasse. disi erssique per orbe nationibus, post Babylonies urbis erectionem , in varias Religiones abiere. Coeperunt homines tamquam Diis cultum tribuere Cato, Soli , Lunae, & Stellis, antequam
Iovis, Martis, aut aliorum Deorum nomen audiretur in terra . Post in dum ea, quae humano victui erant pernecessaria, etiam in numero De rum collocata fit erunt; hinc antiquissimus suit apud Chaldsos,cultus ignis . lΗine etiam sadium est, ut tamquam Dii haberentur pene omnes utilium artium pro humano victu inventores: quare cum Bacchus vinearum, & Ceres agrorum culturam invenerint, in. ter Deos adstipulati suerunt. Etia viri , qui haeroicis factis se illustrarunt, divorum honorem reportavere; &quia hujusnodi herou post morte prs. sentia frui amplius non poterant Ii
mines, statuas consecerunt, quae OO-runde memoria excitarent; hinc Idolorii,statuaru, simulacrorum usus inter Gentiles ortum duxit, ante quorum conspectum procumbebant venerabundi: qua de re, ultiplicatis passim divinitatibus, saeta est tanta Deorum
confuso, ut neque eorum numerus
ipsis cognitus esset Gentilibus, quis mulacra ab ims erecta , A quodam
superstitioso ritu dicata, Deorum sitorum habitaculum esse arbitrabantur . Contra Idololatriam extat elegans invectiva Sap. i 3 .sed & ibi c. i . disserth ponitur ejus origo. Eo magis decepti, quod saepe diabolus per
ora Idolorum loquebatur mendacium. A pluribus Imperatoribus Idmiorum insania fuit reprobata. D
mum sub Theodosio juniore penitus extincta. Vigent adhuc in America, & in Regno Chinensi aliquq Paganismi reliquih , ubi Idololatrae communiter Caelum ; necnon & aliqui ignem adorant. Verbo 'braei Deo. rum incompossibilitas ostenditur. JENENfEs, qui emerserunt anno XVI. i598. sectam quamdam constituunt Lutheranorum,qus consessionem Du. cum Vinaciensum amplectitur: damnant praecipue mitem hergenses, &Lipsenses. Ex Prateolo. ILLuMINATO RuM SECTA, de qua XVI. agit Spondanus anno I 62ῖ. ortum suum habuit anno 1373. in Hispania, vernaculo idiomate Adumbrados dicti sunt , hujus haeress sectatores: Auctores vero Cordubae Inquisitionis sacrς sententia , debitas impietatis
poenas luerunt et ex quo iactum est, ut sopita , sed non extincta Illuminatorum secta , anno 16 a 3. revivisceret
Hispali, ubi ab Episcopo Andrsa Pacie cco, Generali in Ilispania Inquisitore,septem ex prae satae sectae innovatoribus, deprehens, igni traditi suerunt . Sexaginta sex errores in hac secta profiteri, asseruit in suo diplinmate praefatus Inquisitor Generalis, quorum potissimi sunt insta recensendi. Dissipatis in Hispania Illuminatiss
390쪽
i ris, paulo post iterum repullularunti in Gallia, in Pieardiae Provincia, ope eulumam Parochi Puri Gurrini, unde etiam Gaurini diisti sunt a Gallis haeret ei II luminati, qui postmodum Flandria infestarunt anno I 636. sub Ludovico XIII., qui statim dignς severitatis iudicium exequi mandavit contra hosce impuros sectarios, quapropter anno i6ῖ S. omnino eradicata suit, &ad nihilum redacta Illuminatorum haeresis, quae potissimulta sequentes profitebatur erroreS, a Michaele Molinos postmodiim refricatos . . Perorationem mentalem fieri unionem mentis cum Deo , ita sublimem credebant, meditationi addictum constituentem in tali perii ectionis statu, ut meditationi vacans, amplius non egeret aliis bonis operibus , neque Eccletiae Sacramentis: imo absque veniali peccato posse in ditantes , saeta unione mentis cum s Deo, committere quodcumque, licet impurum peccatum . R. Nam licet oratio mentalis si optimum rem dium ad acquirendam perfectionem, Issum tamen est orationem mentalem susscere, ita ut negligi debeant alia hona opera a Deo praecepta, &Sacramenta a Christo instituta : Perfectus enim ille magis censetur esse , qui magis declinat a malo, & magis instat ad faciendum bonum . Verum autem est, quod ad veram , & conti
nuatam orationem mentalem, cons
etaneae sunt in anima orante omno virtutes ; quapropter suminus Isim minatorum error erat talem sibi sin-xisse orationem , quae animam notho reQrmaret, hancq; putarent ad studium persectionis sufficere; sed vera
oratio non potest non reQrmare, &perficere orantem, eundeinq; ad omnia bona opera excitare. Tum quia opera bona sunt omnino necessaria ad salutem, ut probavimus contra Antinomos; sed jam non essent necessaria , si per orationem mentalem acquiri
pollet persectio; inio plures idiotae,
qui nesciunt meditari, nuinquam possent ad persectionein pervenire, cum tamen saepe sit magis Deo acceptR , lanima alicuius simplicis , qui deeli. lnat a malo, 3 facit bonum quod se it, ilicet numquam noverit meditari, lquam anima eorum , qui, licet in ditari sciant, non tamen cum tanto sese ivore sicut simplices, R idiotae exercentur in bono, cte student declinare malo. Tum quia Christus non homtatur simpliciter ad meditationem, sed hortatur efficaciter ad bona opera , ad implementum Iegis, quam nobis exhibuit: Lex autem Christi na praecipit plura bona opera, plura habet praecepta tam negativa, quam postiva , quae opus est adimplere, lut salutem consequamur . Nullibi lautem legitur Qtum suiscere studium meditationis. Tum quia versmeditationis fructus est proponere obedire exacte mandatis Divinis, declinando a naalo, & faciendo bonum et Quapropter D. Paulus nos ad monet ad Philip. 2. II.,ut cu metu,&tremore nostram peremur salutem. Et D. Petrus Epist. a. cap. I. Siat ore , res ger bona Uera certamve am τπσtionem , c=- eLemonem. Delatis: hu en facientes,non peccabitis a quando . Tantum abest, quod licent homini persecto, absque imputatione peccati, peccatis se inquinare, ut asserunt Illuminati. Tum quia ad perseverandum in statu persectionis, opus est operari bonum, &r sistere diabolo tentanti, cui non resistitur, nisi per exhibitionem bon rum operum; Deus enim, licet velit esse auxiliator noster, Fc exhibeat adjutorium gratiae ad bene operandum, si ad superandas tentationes , vult tamen nos cooperari gratiae: Ex quo sequitur, nos debere cooperari active, & ad bona opera, & Sacramenta recurrere. Tum quia Deus omni tempore prohibuit peccata impurLO, quae non modo opere consumantur, sed etiam cogitatione committuntur;
ergo falsium est, absque imputatione peccati posse meditantes per acquisitam unionem mentis cum Deo,hujusmodi peccatis se inquinare . Tandem Deus abhorret in homine potis