장음표시 사용
401쪽
agunt, non nisi hoe duplici motivo constat, insinos homines primatum Ponti fieis impugnasse. Quod ut clarius pateat primo
quoad primum, quod diximus, nempe . ideo alios huic primatui contra- dixisse, ut liberius sub alio capite suos valer ni profiteri errores, hoc primo constat de Grscis , qui negantes proceisionein sancti Spiritus a Patre , & I ilio, propter additionem in Latina Ecclesia factam verbi isque, aperte pronunciant Roma num Pontificem de suo gradu excidii se, & talia summu in , &primum omnium Episcoporu esse Constantinopolitanum Patriarcham, quoniam lieet eis se, tali Patriarcha negare processionem Spiritus sincti a Filio . Testis est de hae re Sigebertus inta Chronicis. Item, valdenses ideo dixerunt,
quod Romano Ponti sei non tenemur obedire, quodque ejus decreta nullius sunt momenti, quia obtinere nusquam Potuerunt , quod Romanus Pontifex suam sectam approbaret. Refert Conradus Usipergensis de anno II So. , Guido de Valdens bus Demum notum satis est, quo ductus motivo Lut berus supremum nra luerit agnoscere Pontiscem, quia siquidem aliqua ejus scripta non fuerunt 1 sancta Sede approbata, hine habuit Lutheranae revolutionis origo, cui accessit Calvinus, qui propter enormissima stetera Lugduni morte damnatus , Hugonis Ducis, ejusque exercitus , qui resormationem militiae in Gallis aegre sentiebat, fretus auxilio, proprios tutavit er
Quo ad secundum verb, quod dictum est, nempe hunc errorem ab ignoranti superbia etiam suani duxisIeoriginem, hoc constat praecipue in Patriarchis Constantinopolitanis, inter quos primus recensetur Anatolius, qui urbis suae, cui prςfidebat, magnitudine, & potentia gloriabundus , Romanae Sedi parere despexit, quali pio pris die dis dignitati de . rogaret ei obedire, cujus nutibus , Nipsi Reges flectunt cervicem, quem Anatolium secuti sunt, & alii Patriarchae perplures , non nisi eodem ducti arrogantiae motivo. Ex his saei leest arguere , quam levis momenti esse possint rationes ab impugnantibus primatum Romanae Ecclesiae ad- duliae, quoniam tam fragilibus innituntur principiis .
Primaeus supremi Punt eis consimmatur ex eo , qu)d Gentius quodammod3 hunc agnoverunt.
ab ipsis Gentilibus agnitum suisse,colligi potest ex eo,quod cli Imperatores in Christianos dess virent,tt,tis viribus conarentur captivos habere supremos Pontifices, quo S cum tamquam caput universe Ecclesiae a
caeteris haberi seirent, hine facile suturum suilla arbitrabantur, ut Christianam Religionem ad nihilum redigerent , quandocumque Christiatior una caput abstulissent . Nero, primus qui persecutionis ignem contra Christisdeles accendit, Petri primatum agnovit; nam cum Petrum simul, & Paulum morte damnasset , & eamdem ob causam ,
quia squidem Christia in pr dicabant,
Petrum tamen, quem agnoverat huic
novς Religionis prs esse , id e , turpiori morte, qualis erat tunc tem poris mors Crucis, damnavit: adeo apud ipsi,s Gentiles recrptum rat, in Eccles a unum elis, uul primatum obtineret. P RoaATIO TERTIA .
Primitis Romani Pontificis probatur ex verbis i or umet hunc pruematum impugnantium.
ΡEr ipsiis, qui negant primatum
Romani Pontificis, hic primatus cetiit esse, ergo fuit,nihil enim in ho-lna philosiophia potest desinere esse,
402쪽
nisi extiterit, ergo ipsimet impugnatores fatentur primatum Ecclesis ali. quando fuisse in Romano Pontifice. Quod ita sit, audiantur eorum aliqui, & in primis Guci dicunt Romanum Pontificem propter additionem sa-ctain in Symbolo Huoque de suo gradu excidisse, ex quo sic contra ipsos arguo: Ergo si excidit propter addi.tionem si istam de verbo Huc ue,ante talem additionem de facto erat primatus Ecclesiae in Romano Pontisce. Item Gerardus Sagarellus cum aliis dixerunt, quod tota auctoritas a Do- jmino nostro Jessi Christo collata Ε letes ae Romanae est omnino evacuata, de iani duduin cessavit propter malitiam Praelatorum contra quos Pari formiter arguo ut sepra: ergo G auctoritas Romanae Ecclesiae cessavit de ficto per adversirios, Romana E clesia aliquando prima suit, & habuit suprematia auctoritatem ; Non enim dici posset cessasse, nisi antea talem auctoritatem habuisset , quam per cessationem amisisset; ergo i inpugnatores primatus Romanae EccIesae, talem primatum in Ecclesia Romana agnoverunt, ergo per ipsios aliquandosuit primatus in Ecclesia Romana ;ergo si fuit, nune adhuc perseverat. Probatur consequentia , quia non subsistunt rationes allatae ab ipsis impugnatoribus, per quas volunt cess si lse in Ecclesia Romana primatum , lnon quidem prima, nempe asserere, quod Spiritus sanctus ex Patre , Fi- llioque procedat ; hoc enim ita esset lvideri potest fusius apud Theologos, 'qui de processione perionarum ex presse hac de cause teporibus D. Anselnii egerunt, & escacissimis rationibus probarunt huius processionis, nempe a Patre, Sc Filio , veritatem equando autem addita suerit Nicaeno Symbolo particula F lioque,non satis constat. Plures eruditi sentiunt ad
l ditam suis te a Concilio Gletano
octavo celebrato in Hispania circa annum FSI. ante quam Oriretur
Graecorum schisua . Vide Annatum in suo apparatu ad positivam Theologiam lib. s. de Conciliis.
Neque siubsistit secunda ratio al- Iata , nempe celsasse primatum in i Romana Ecclesia propter proter-lviam Episcoporum, nam hoc gratis ldicitur: si quae enim suillat prote luia Romanorum Episcoporum , per lquam ab ipsis decidisset suprema au-
ctoritas , maxime elset haeresis, quae fomnium malorum summuni est ma- lium : sed in tota serie Romanorum Episcoporum nuinquam legitur , aliquem praevaricasse a vera fide, teste Justiniano Imperatore , dicente in Epistola relata in Decretis Bonifacii Papa': In Sede A Wocca e Ira ma
feret to : ergo propter hanc proter- viam non potest a Romanis Pontificibus excidisse a uictoritas siuprema,
de qua in praesenti agitur . Deinde gratis dato, quod fuerint aliqui Pontificis malitiosi, dummodo non suerint haeretici, non ideo dicendum est, cessisse in ipsis auctoritatem,quia plures fuerunt Reges criminosi, Sctamen iplis parere adhuc tenebantur subditi: sed nemo tenetur Parere non habenti auctoritatem; ergo state, stibiliti de jure parebant Regii bus d istolis , signum est , quod peribiam malitiam non cessat in superi ribus auctoritas . Imo si iubemur obedire superioribus etiam distes is ,
obedire autem non tenemur non habenti dominium; quomodo sentienduna, malitiam tollere auctoritatem ΤSed etiam dato , quod malitia tolle- iret auctoritatent, non ideo probatur icessasse primatum in supremo Ponti- lsce; siccessierunt enim post malitio- lis, plures de per plures Sanctiss-imi Viri, morum sanctitate clarissimi. lQuid autem halbet aliorum malitia i horum derogare auctoritati Z s ita lesset,sequeretur malorum cuIpam re- ltorqueri in bonorum poenam ; ergo in que prΩpter aliquorum malitiamo leonstat cessasse supremam auctori- . late in Romano Pontifice . Demus etiam aliquem Romanum Pontilicem
in haeresin incidere quod nec suit, lnec erit J anne propter a cessabit au-l ctoritas os cii Haeresis, non os cium lsed
403쪽
sed personam assicit. Caderet quidem singularis ille homo a dignitate ,
dignitas tamen intemerata man Oret.
Sicut & plures inferiores Epistopi
inciderunt in haeresin, nullo auctoritatis sedis praeiudicio. Sed iterum insto contra hujusmodi Innovatores :suit aliquando primatus in Romana Ecclesia per ipsos haereticos;ergo est. probatur consequentia: si non esset in Romano pontilice primatus , debetet esse in alio Episcopo : non est in quocumque alio Episcopo, ergo est in Romano Pontifice . Maior probatur , quia cum regimen Ecclesiae sit Monarchicum , consequenter etiam semper debet esse unus, qui in Monarchia pnesideat. Probatur minor , quod nempe primatus non si in alio Episcopo. Si esset in aliquo alio Epis.copo primatus Ecclesar, deberet ta lis primatus sui ite ab habente auctoritatem translatus, sed non fuit ab habente audioritatem translatus: qui enim habet auelaritatem , est Christus ; Christum autem numquam legitur transtulisse hunc primatum : ergo a nemine primatus Ecclesar fuit translatus ; ergo adhuc nunc temporis viget, & est in Romano Pontis ee . Dico in Romano Pontisce, quatenus Romanus Pontifex est Petri
successor, non autem praecise quate
receptissimum est oraculum,& eo melior est conditio , quo antiquior possessio; sed Summi Pontisees
Romani, a D. Petro usque ad hae tempora semper fuerunt in posses ne huius primatus, ergo ipsis solis etiam hoe iure debetur. Maiorem l non est qui neget . Minor probatur, tum ex continuata sorte poni i-l seum, qui a D. Petro usque ad haec
tempora semper sibi defenderunt hanc praerogativam primatus,ut ipsssolis debitam, quippe veris succes.soribus Petri. Quod probatur auctoritate pii Primi Epist. i. dicentis: Chrso, hane functum Sedem a so- sesuam oren tim Eceis artim eaputi esse praeteris, ipso duente princIpilos Hortim r Tties Petras, o super hane se Iram aed eato Eem in
meam. Et haec suisciat auctoritas, quoniam centum & quatuor ponti. scum possem auctoritates subnectere, per quas constat, omnes Pontifices sibi de sendisse prsrogativam primatus, quas , qui videre voluerit, consulat Thesaurum Catholicum, in quo istae omnes auctoritates proseruntur . Nobis satius ad rationes venire ; quare minorem, de qua hic agimus , se probo. Primo ex antiquiss4mo titulo Romanorum Pontiscum; Romanus enim Ponti sex universalis
Apostolicae Ecclesae Episcopus , &Pontifex Maximus dicebatur. Quod hujusmodi titulo condecorati fuerJnt ab initio Romani Pontisces, sdem facit una ex epistolis Sixti primi Papae , in cujus initio hae legitur inscriptio, relata in Annalibus Barcinii anno Iga. 52xIus timet emotis Tenes 'frοptis Monifex Max vitii; Quae
utique inscriptio, cum si authentica,& manifesta, adeo urget Novatores, ut ad haec relata silere cogantur. Item Episcoporum Episcopus vocatur, &in primordiis Ecclesiae jam tali titulo
condecoratum Summum Pontificem constat ex pluribus antiquis authenticis seripturis; & ipse Tertullianus, qui fuit Tertullianissae secta auctor, suis temporibus Romanum Pontiscem Episcopum Γpiscoporum , in s-gnum primatus sui, jam ex tunc vocati
tectatur. a. Probatur minor ex auctoritate suprema, quam semper Romanus Donii sex in universa Eeclesa exercuit , qualis est definire quid a Chrissi fidelibus agendum, quid sentient dum in causis fidei, confirmare Cone ilia &c.
404쪽
Iianaosores haeretici sioliti fuerunt adi Romanum Pontificem recurrere , ut ab ipso abGlverentur, R iterum in i communione Ecelesiae reciperentur. Hoe feeisse legimus Ursacium , &Ualentem , qui Ariana haeresi infecti, Deo dante, proprii facti conscii erroris, Romam accersiti, coram Ponti-fiee Arianam haeresim anathemati7. runt: resert Athanasius orat. I. contra Arianos. . Probatur minor ex eo, quod solus Pontifex Romanus haeretic
t rum causas iudicat, Se condemnat ; ta Damasus Papa codemnavit Eusta-l ibium, & Apollinarem Ariana hael re si iniectos , rogante D. Baslio, quil lieet horum Episcoporum esset Me- tropolitanus, non tamen ausus est sal l eem mittere in messem alienam,ipsissique condemnare , sciens hoe selum pertinere ad Romauum Pontificem Petri successereni, sicuti talia D. Petri temporibus, incautis fidei, consum verunt ad ipsum recurrere ipsi met
j solus Pontifex consuevit deponere i Episcopos criminosos, sicut legimus Damasum deposivisse Lucium Ale xandrinae Sed is occupatorem , dc substituisse alium nomine Petrum Arguatur hinc sunt naa auctoritas Romani Pontificis, iuxta cujus iudicium Episcopus Alexandrinae Sedis, intcrprimas post Romanam Sedem dcponitur , Ac alter subistituitur. Ex liis constat , qualiter Romani Pontifices semper in possessione siverint Q - lpremae in Ecclesia potestatis. PROaATio QuINTA.l Disatus Ecclesiae in Romano Puni fue probatur ex eo, qu)d IN ratores, Regra, ct Trines I
NE no negabit magnam esse proprii judicii proterviam, ab illa veritate dissentire, cui Laessant ast sensum tot Reges, tot Principes, tot Duces , tot Magistratus, tot Docto, res, tot Scholae . Miror igitur, qu modo proprium non agnoscant errorem Lutherant, Ze Calvinistae, sanctae Romanς Ecclesiae Primatum impugnantes, ubi tot, ut diximus, tum dignitate, tum virtute , tum sapientia praestanctissimi viri, Romani Pontificis pedibus se submiserunt, ejusque primatum consessi sunt. Numquid Q-li I.uthero, Sc Calvino veritas revelata , Se tot praestanctissimi homines , I ii huc primatum agnoverunt, ignorantiae tenebris obcoecati, falsia proseisi sunt λ Ego certe sateor, quod quavis fides non me doceret veritati hujus primatus , ide, quo ad caetera fidei nostrae documenta me urget ar gumentum) haec siila consideratio me conssili daret in fidei nostrς mysteriis, tamquam impossibile sentiens,tot di- sntissimos, sanctissimos, R eruditissimos viros, qui fidei Catholicae adhaeserunt, potuisse in fide errare, sciens utique,quod,licet maximo pollerem ingenio, se licet estem in omni eruditione clarissimus, ne umbrς quidem speetem desierrem in comparatione νscientiae, de intellectus tot illustrissi. morum simul virorum, qui fidem Catholicam professi sunt, & profitentur. Nunc aliqua proferamus exempla, &auctoritates virorum, qui in orbe aut dignitate, aut sapientia clari sint Primatum Romani Pontificis testantur . Luitprandus Rex Langobardorum: Pupa urbis Romae tu omni mum
δε eaput es Ecclesiarum mei, ct Smererisum . Haec verba desumpta sunt ex legibus Langobardorum tit. II. parag. 3. Justinianus Imperator in i lauthenticis de Ecclesiasticis titulis, de Privilegiis cap. I. haec habet et Ideo oue sancimus, fecundum sanctatu monodcram des nitiones, Sanctust mum Romae T cm primum esse Sacer ltam. Valentinianus, Sc Marcianus Imperatorcs Epist. ad Leonem l 'apani se habent: Ad hoc maximum lmpe Ium primus Des Ir: Ide. A , ire et mone Sex cui irremus, m , randi a Pe M PI - , D LP ro Ret
405쪽
renda, ct Causica Religione Chri- liospes haereticus audire voluit. Besiana Fidei, eujus auxiliis virtutem 1 a domum reversus una cum M inistron re potentiae confidimus guberna- illo, aliisque convictoribus, eos i ri, tuam Sanctitatem Pristipatum terrogat , quid rerum novarum au-
in Episcopatu Divinae Melpossidem dissent. Respondit Minister: certet uacris Litteris in principis jussum Domine mi, hodie nova, eaque eredimus alloquendam. Nec desunt prodigiosa ex te audivimus,nimirtim, auctoritates eorum, qui circa eadem l quod Papisiae veram habeant sucontempora Lutheri, & Cxlvini regna- l sonem Apostolicam, quae a Christo, runt,ad majorem horum Novatorum inde a Petro in hane usque diem legi- confusionein. Uideatur hac de re quid senserit circa primatum Romani Pontificis, Sigisnundus Rex Poloniae Epist. ad Concit. Later. videatur Henricus VIII. Rex Angliae in assertionibus adversus Lutherum art. a.
Plures alias videre est auctoritates in eorum libris, qui sacrosancta Concilia , & Canones collegerunt. Hic
tantum ad maiorem haereticorum con
susionem subdenda censui verba Theodori Bezae Calvinisticae sectς in urbe Gebennensi anno i6oo. publici proseisoris, & ministri, qui a Cal. vinistis tamquam oraculum habebatur . Verba, inquam , desumpta ex historia Florimundi Consiliarii Buria
digalensis lib. 8. cap. S. anno I 6OO. Theodorus Beza Genevae circa annum I 6 . dum concionando prius dicta repetisset, coepit verba sacere de suceessione Patriarcharum,siumpto
themate ex cap. 7. Actor. ubi cle
S. Stephano agitur, ac ibi tum pusillum gregem suum deprimere, Ecclesiae vero Catholicae amplitudinem plurimum extollere , deinde ad successionem Apostolorum iratisiens: si
inquit, adversiarii nostri, Catholi eos intelligens) a vobis quσrant,ubi
sit apud vos Cathedra, &successio Petri eedamus illud, quoniam vere Catholici, & Papistae hanc habent
successionem Apostolicam personalem ad hunc usque diem, velut per manus traditam , &propagatam, id inficiari non possumus. Aderat tum vir honesto loco natus e Lotharingia Metensis, Joannes Druet nomine, qui Genevam adventarat, & apud
Reetam divertens e Germania reversius, ubi ministri ossieto apud la aeret leos sunctus erat, ejus concionem timc perseverat. Sumus ergo, sita
dit ille, schismatici Z Ad quem Be-Za , Amice mi, inquit, habent ipsi
veram successionem personalem, nos
uero successionem doctrinae. Quomodo , inquit alter, potes sejungere successionem doctrinae a successione per narum Z in quibus capitibus erat haec doctrina quinam erant pastores His interruptis , ne scanda-luir adstantes paterentur, Minister
ille post seriam dictorum discussi
nem, recta Lutetiam pergit, ubi haeresin abiuravit cum sexaginta &sexdecim aliis, coram Cardinale Fl rentino ad Gallos Legato,inde Roma prosectus , ubi a Sanctissimo Pontilice Clemente VIII. absblvitur anno i 6 . ex quibus suffcienter constat, D. Petrum , eiusque successores esse
Uicarios Christi, plusq; auctoritatis accepisse a Christo , quam reliquos Apostolos, & Episeopos. Qui testimonia voluerit per secula digesta
ad hujus veritatis confirmationem Coccium consulat in Thesauro. Item, Cardinalem Perronium in responsi ne ad Regem magns Britaniae cap. 25.
Sed de hae materia jam satis actum, quod si sorte prolixe alicui videbitur pro instituto nostro discussu hoc argumentum, ansam dedere heretici, potiosumlim ex Lutheri, dc Calvini schola progeniti, qui sere usq; ad nauseam
unanimiter contra Romanos Pontis ces calamsi acuentes,integra scripsere volumina. Tempus est ut ad alios
Jandunt errores reprobandos recurrat sermo.
3. Erravit Ioannes Jandunus dicendo Imperatorem succedere Pontilici , & Ecclesiam Sede vacante reis
406쪽
q. Sacerdotes omnes sive Pontisices, sive Episeopos, sivh simpliees
Sacerdotes ex institutione Christi esse aequalis auctoritatis, & iurisdictio. nis:quod autem unus ampliorem alio potestatem habeat, id ab Imperat ris pendere arbitrio , qui ut liberaliter concedit, ita revocare pro libito potest. S. Ecclesiam nullum hominem punitione coactiva coercere posse , nisi id concestem Imperator; neque posse excommunicationis, aut interdicti serre sententiam, absque auctoritate Principis. 6. Matrimoniorum humanes dumtaxat,non Divina lege prohibitorum, dispensationem spectare ad Principe. Legitimare filios, qui non sunt ex Iegitimo Matrimonio nati, eosque habilitare ad officia , & beneficiata, Ecclesiastica, unius esto Principis,penes quos constititebat auctoritatem judicandi de capacitate promovend rum ad sacros Ordines , non vero penes Episcopos. Ad Principem specta
re numerum Ecclesarum, sacrorumque Ministrorum decernere,& henescia Ecclesiastica conferre, Religiosissordines approbare, de rebus temporalibus ad pias eausas destinatis disiponere, Concilia congregare, ita ut nullam vim habeant, quae sine illius auctoritate celebrantur et Observan-ltiam decretorum , quae a Conciliis prodeunt indicere , siout & jejunia,& feriationem ab operibus decernere , este solitis Principis asserebat. Ex quibus constat, quod totius regiminis Ecelesiastici caput soluin Prin-lcipem , non vero Romanum Pontifi- lcfm agnosceret . R. Ex sacra Scri- l iptura, ubi legitur quod soli Petro, triusque successoribus Christus Ecclesi.r regimen commisit, quandoquiden: l . Petro, non vero Imperatori,
aut seculi Principibus dixit Jesus :Tibi tr. Ita I cIaves, quodcumque foL
s siti. Contra quos ostendimus Papam - osse Christi V icarium, esse Caput Ec-- clesiae jure Divino: Non esse iubditum 'Imperatori: esse totius Ecclesiae Pri-- matem ; nec Episcopos habere parem auctoritatem cum Pontifice :i imo Principem laicum nullum habere ius ad judicandum de rebus fidei. Fa-i cili quidem negotio deduci potest, ex Scriptura Ecclesiasticos Praesules: posse causas seculares discutere, ecus vero posse Principes seculi super E clesiastica iura judicium proferre;audiatur Apostolus i. ad Corinth. 6. quid de hujusinodi sentiat: ses risDicia si hiabueritis: contemptibilet, Funt in Gessa , tuos consti ue
i inter fratrem suum Z Satis mani- feste constat ex prae satis verbis Apostolum asserere,Lcclesiam Christi habere jus, & auctoritatem in res seculares, & politicas, quandoquidem praecipit constitui judices , qui causas seculares expediant; qus lex ab initio Ecclesiae ita invaluit, ut omnes sere Episcopi quascumque causisseeulares suo jure deciderent : nemo enim vel leviter in Ecclesiasticis ve satus historiis, negaverit sanctiores Episcopos judicis munere.simul,& Ω- mel perfunctos fuisse, sicut constat de SanctoGregorio Thaumatur go, teste Nisseno in ejus vita. S.Ambrosio,iit lcolligitur ex libro officiorum cap.29. lDe S. Augustino, ut patet de opere lMonachorum cap. 26. aliisque quam-l plurimis Episcopis. ProcuIdubio inlprimitiva Ecclosa, causarum etiam , is oeularitim iudicium commissum suis. se Ecclesiasticis viris, patet ex S.Clemente lib. a. constit. cap. 29.SO. Idem
etiam colligitur ex epithola prima ad Jacobum stat rem Domini, ubi legia ltur: Si qui fratres habent negotia inter se apud cognitores secuti ne jud centu M apud Pretisteros Et in
nimodo obediant Iutis em a quod postea lege Cesii rea etiam robora
407쪽
tum fuit, quae extat quaest. I. canon. IVieumque litem habensia se petitor
fuerit, vel initio litis,uia diversi; temporum turriculis ,Fγὰ eum negotium inroratur, Ad eum jam e erit Wo-wi sententia injudicium elegeratDerosume Sedis Antistitis, illie)ρὸ aliqua dubitatione, etiam syriiamri lrefragetur, ad Eliso rum judicium
eum friuone litigantium irigatur .
Legant haec, & intelligant, legant &confundantur, qui non modo S. Sed is judicio se submittere recusant, sed iam pene omnem auctoritatem iudicandi ab eadem contendunt excludere confundatur illi, qui Ecclesiasti eas causas ad secularia tribunalia audent revocare,imptu utique sicinus,a quo non modo Catholici, sed etiam haeret ici,& Reges abhorruerunt. LegimuSpiissimum Constantinum Imperat rem, in Religionis causa a Donatistis arbitrum electum, recusasse iudicium proferre in causa, cuius discusisionem ad solam Ecclesiam spectare,
spectatissimum habuit . Sed quid
Christianorum Regum exempla pro serre iuvat, cum ipsi,mmmet Gentilium Principum,veritas haec comprobetur testimonio. Aurelianus Imperator , licet Gentilis in quadam comtroversia circa Samosatenum Episcopum exorta , rescripsit ad Romani Patriarchae judicium recurrendum
fore , ipsusque judicio omnino acquiescendum . Rex Theodoricus
Arianus, calumnias contra Syriam Deum Pontificem a malevolis contextas, dc ad eumdem Theodoricum delatas, protinus Episcoporum examini,
cognitioni , atque judicio remisit ,
dato illo adeo celebri, & memorabili responso calumniatoribus: Nihil adfe
tur, quam iniuste Principes seculi sibi judietum circa Lcclesiasticas causas usurpare contendant.
S. Ad Imperatorem spectare Pontifices instituere, deturbare, ac punire. R. verbo Anastassus. 9. Ecclesiam bona temporalia pollidere non polle. R. verbo Ioamnes Wiclessus. Hos omnes errores do
cte refellit Alexander de San Elpidio Archiepiscopus Ravennatensis libro inscripto de Iur sit idine Imperia, ct Auctoritate SummI Pontifeis . Item Pelagius Al varias Episcopus Silvensis in opere inscripto drnanctu Ecelesiae. ει Petrus de Palude
ordinis praedicatorum.1 o. Dixit: Sanctum Petrum non plus audiaritatis,quam reliquos Apo- statos accepisse . Ex quo in serre videtur, omnes Episeopos cum Romano Pontifice esse pares in iurisdictio, ne, & omnes immediate a Deo suam iurisdietionem accipere . R. Ostendendo, quod licet Episcopi snt successores Apostolorum,& Apostoli acceperint immediate suam jurisdicti nem a Christo, nihilominus Epiχω
pos non habere parem auelaritatem
cum Pontifice, imo accipere a Pontifi-ee suam iurisdictionem: pro cuius rei intelligentia: tendum est Apostolos, uno excepto Petro, cui totius gregis suit cura commissa,assumptos fuisse in partem Apostolici ministerii, non vero in plenitudinem ; neque enim alicui praeter Petrum dictum est 'se oves meas, quod iam supra tetigimus. Habent ergo Episcopi omnes succensionem suam ab Apostolis; sicut a Petro Pontifex Romanus, ii quidem iste in plenitudinem ministerii Petro succedit, alii in partem assumuntur , s-cut Apostoli a Christo. Est tamen
magna diversitas in modo succedendi. Nam successo in eadem Cathedra, non pertinet ad veritatem successionis in csteris Epistopis, praeter Romauum , sed tantum successo in ordinatione , quatenus semper Episcopi ab aliis Epistopis ordinantur.
Haec successio pertinet ad veram per manentiam EccIesiae , consequenter iurisdictio Epistoporum , quam determinate unusquisque exercet in particulari ditione, non pertinet ad veritatem Ecclesiae, quia sive talis iurisdictio mutetur, sive omnino desciat , eadent Catholica Eccles a seni- per manet: unde multae Sedes Episcopales defecerunt, alis ingentes ha
408쪽
buerunt mutationes tum graduum iEpiscopalium , tum territorii, sive lDioecesis . Inde fit, quod omnium iEpiscoporum jurisdictio a Romani Sede immediate dependet , juxta lipsam Divinam constitutionem Ε leIesar: & Romanus Pontifex collata sibi auctoritate, & potestate Sedes Episcopales multoties divisit, univit, ac denuo erexit. Fit etiam inde,quod nee ipsi Apostoli habuerunt jurisdibetionem independentem a Petro,cum ipsos Christus Episcopos instituerit
juxta inferiorem gradum sedium pro petuo in Ecclesia observandum . Propterea D. Bernardus epistola II 8. ad Eugenium sic scribit: fierem rmo dare sententiam ad depost onem EAFosorum Socus Romani nout eis nascitur esse. Ex quo insertur Episcopos suam iurisdictionem habere a Papa , ille siquidem solus potest deponere, id est iurisdictionem aufer- ire, qui potest conferre , & si Episcopi non acciperent suam iurisdictionem a Papa, neque Papa posset illam
tus, Prosbyter, & a Religione apol stata , quem Scotorum Apostolum lBeeta initiis Iconibus nuncupat,moribus turpissimus, libidinosa vita ab lmina bilis, nec romantiae deditus, su- l lga sibi consulit,ut poenas si is sceleri- l lbus debitas evaderet, primo in An-l lgliam, deinde Genevam ad Callia in cCalvinum se coserens,a quo in impie- ttate instructus patriam repetit, eo- lque hortatore plura Templa, & M tnasteria diruta suerunt: a seditiolis pProtestantibus , quibus se iunxerat, dsacra conculcata, imagines confractς, lasbona Ecclesiastica expilata, Monachii l r in exilium relegati, Episcopi ejecti . t c Plura scripsit impudenti calamo, quae t Aa Rege Iacobo prohibita suerunt. ii Ex Spondan. ann. IIv. CIOANNEs a LAScuo, nobilis Po- pllonus , cum plures Ecclesiasticas di l in gnitates obtinuisset, ad Lutheranos ldeclinans, postmodum propter animi lirocii levitatem sacramentariis Zuin gyanis se adjunxit. Duodecim erro- l ide
n i l neas explicationes proferens supele i verba consecrationis; omnino etiam n l Baptismum reiiciens, quem in Idol ii latriam conversum stille effutiebat; a i Tam a Catholic is, quam ab Haereti- - cis reprobatus suit eius sensus. In Ana i glia Ecclesiae peregrinorum diu praesi' s des,sub Rege Eduardo, secrilegas nu- , ptias cotraxit. Regnante Maria Regi
dona,Anglia pulsus, diversis peragratis Provinciis, ubique obsitam haresima ejectus, demum Francos, tiliae recet pius, postmodum in patria moritur, aetatis suae anno si .qui Ioannis a Lasi . cho sententiam secuti simi circa Sa- . cramentum Eucharistiae , dieti suere L fchani. Udo Spondan. ann. I J36. JOANNEs de Lei DEM, & JoANNEs MATTHIAE . Joannes Boccoldus sartor , seu sarcinator Leidensis in
civitate Monasteriensi Nestialiae Metropoli, successit Ioanni Matthiae, i qui Anabaptisterum reenum in dicta
civitate eligere nisus eli anno III q. in qua cum plures ex civibus, Luthriri doctrinam essent amplexati, Varie certarum est inter Christianos,& Lu- theranos, pr ipue in 'Cntore certaminis quodam Sacerdote apostata, linomine Bernardo Rothmanno, vilibus orto natalibus. Furentium Lu- thera noriina vi caedere coacti Catholici,dc ab urbe expulsi, triumphabant I.utherant; cuni ipsi, sit pervenientibus Anabaptistis , quorum caput se constituerat praefatus Joannes Matthip, etiam ai, urbe si crimi expulsi . Prophetam se iactitabat Juanos Mat- lt hiae, cuius insaniis facile adhaerens plebs credula , eodem hortatore seditionem in Magistratus concitavit. Eo res dcvenit, ut qui rebaptizarii renuerent , aut ossi essent, aut in , exilium pulsi. Compositis interim ab Anabaptistis liber incriptus Ros iuris , quo ligniscabatur, regnum' Christi suturum esse electorum triumphum in hoc mundo, omnino deletis impiis. 2. Licere plebi Magistratum ab
409쪽
U q. Nominem, qui non sentiret cum Ana baptistis , tolerandum ei in Ecclesia. I. Matrimonium eorum,qui non adhqrebant Ambaptistis , elle adul
6. Pontificem Romanum, & Lutherum esse falsos Prophetas; d posteriorem,primo deteriorem. Sic debacchantibus in urbe Monasteriensi Anabaptistis , Regem proclamarunt Ioannem Matthiae, qui exercitu comparato , in confitetu quem habuit cum Catholicis urbem obsidentibus , Duce legitimo urbis Principe , NEpiscopo Francisco ex Nobilissimi , Ualdecensium iam ilia, interemptus suit; quo extincto statim Rex proci matus suit ab Anabaptistis Ioannes de s eidem,assupto titulo Rexjustitiae hujus mundi, qui suum imperium per totum orbem dilatandum jactitabat: indito etiam novo nomine Sion , Ω Jerusalem urbi Monasteriensi , in qua Regni thronum erexerat, & comitatum regium statim explicuit sumptibus Ecclesiarum , quas devastavit, spoliavit, omnibus abdicatis Magi stratibus, sibique arrogatis Eccle ligredditibus. Interim in adulterio deprehensus, ad suam turpitudinem, velandam, legem tulit de poligamia;
quam reprobavimus verbo Bernaria
dinus inbimus. Quicumque legem de poligamia ampleeti renuerunt, misere Joannis Sartoris jussu suere trucidati: Ipse vero,ut caeteris exemplum praeberet , sexdecim uxores duxit . Ad magnam coenam suis invitatis proceribus, eadem completa, ausus est frustulum panis omnibus distribuere discumbentibus, dicens : Aeci te eo medice , ct mortem Domini annunilate : Grina nimirum haec est coenae Calviniana: similiter primaria ex ejus uxoribus accepto poculo distribuit, dicens: Bibue, O mortem Domini annuntiate . Omnibus pro Anabaptis lea secta sustinenda se paratos prostentibus, viginti octo et et i suerunt, qui ea itidem per univer sum orbem propagarent, data eis a Rege potestate patrandi s gna,& prodigia r sed Pleud Apolloli, quasi omnes capti, dignas impietatis suae poenas dederunt, nec paulo post iterum ab Episcopo obsessa urbe, & ad obedientiam reda Ra, captus est Rex, cum suis proceribus,qui diversis su pliciis exagitati, suae histrioni eae scenae finem secerunt, quae onmia refert Spondan. ann. II 3 q.
IOANNEs de Lucnu No Uide Cauari. JOANNEx MAR ACuius Zur N GL ANus , libro adversus Martinum Eisen grinum de Miraculis Sanctorum in Papatri negat Sanctorum animas,permittente Deo,viventibus ali. quando apparuisse. R. i. Regum a g.
ubi de apparitione Sanitielis post obitum ficta Sauli, cui sutura praedixit, disseritur. Lib. a. Machab. I s. alis
apparitiones reseruntur. Matth. II.
Apparuerunt illit maris, ct Elisi
eum eo loquenter; quorum primum defunctum esse constat ex sacra Scriptura; ergo a Britori hoe fieri potest in Romani Ecclesia. JOANNEs MAsso, primus , qui Partitis pestilentia: Cathedram erexit, eti1 primus ibidem Ecclesiae Cal.
vinianae pastor costituitur. Ab hoe haeretico, patri 1 A ndegaven se,concives sui Cati in ianum venenum hauserunt. Morte improvisa correptus fuit aetatis sus anno 3 9. Ex Spondan. anno ISII. JOANNEs de MERCu RiA . Parisiis anno I 3q7. damnati sunt per
Episcopum , & Magistros in Theologia plurimi articuit,propositi a Ioan
ne de Mercuria , concernentes volit ionem,& voluntatem Christi,& causam peccatorum , quorum alii habiti sunt erronei, alii suspecti, aut male senantes in fide . Ex Spondan. anno 33 3. JOANNEx MON cust, ius Calvi-nista, Dialogo tertio, sic scribit: Nemo,quantumvis perfectus,praestare
potest,quod lex jubet. R. Verbo Manichis nos I . Dialogo sexto sui Catechisimi , orationes nostras inviatiles esse ad obtinendum a Deo, quod petimus, asserit. R. Verbo Caelestus, XUI. XVI.
410쪽
x V contra quem actum de utiIitate orationis, per quam Deus orantes exaudit, ut commendant Lacrae paginae.
est Samuel ad Sininum,st dedit Domi πu1 voera, ct murias In die illa Item 4. Reg.ao. Esdrae i. 8.PGIm. 49 i i 9. Ecclei. 33. Matth. 6. I. JOan. Ai& alibi , nos docent sacrae paginae Deum exaudire preces : quod si aliquando non exaudire videtur,hoc sicit misericors Deus , quia saepe non expedire novit ad salutem nostram, quae petimus.
tione AngIus,de loco Cobham,rebus Ilicis conspicuus,sed labe Wicsessistarum corruptus, ad seres Ecclesiae Civitatis Londinensis afligere non dubitavit, se habere centum millia , hominum paratos adversus eos , qui ipserum se 'ς ad versarem ur. Interim
captus, & ab Epistopo Londinens
de haeres convictus, brachio seculari traditur; e carcere Opesiuiorum suorum ausegit, & ita evasit, ut non nisi post aliquot annos repertus,& ca. ptus , suspensus, & combustus fueritanno IAII. quae refert Spodan.)cum se jactaret tertia die reserrecturum. Ejus errores,de quibus convictus suit
in Coiicilio Constantiensi, ad quod stit adductus , iidem sint, quos in l ielem stliola didicerat, cuius fuit lpertinacissimus seu tori fieri in consecratione transiubstantiationeni, ita ut nullatenus remaneat
substantia panis, sed solae species; sub
speciebus vero desinat este panis, &adducatur vera substantia Corporis Christi . Insiiper transubstantiatio probatur ex verbo Dei, nam si non iteret transii stantiatio, illa propositio : Ηοe es Corpus meum esset Lalia: si enim remaneret substantia panis, idem esset ac dicere, quod panis esset
Corpus Christi ; quod per se patet esse Dissim. I una quia Christus numquam dixit prςcise et Ego sum panis, sed semper dixit, vel sum saxis P
vus, velfum p ris vitam, ut nos doc rei in pane Eucharistico esse verum Corpus suum, quod vere est panis vitae , panis vivus , panis reficiens animam , quod dici non potest de pane usuali; ex quo infertur vere fieri tran- substantiationem , de qua fuse agunt Theologi, Glientes lis reticorum instantias. Vide quae dicta sunt verbo
Terengaritii. Ex dictis etiam inse tur , determinationem de transsi stantiatione non esse sectam contra secram Scripturam, neque inventam
esse, ex quo ditata est EccIesia; eum SS. PP. primi, secundi, e tertii seculi
hanc veritatem transubstantiationis nobis in operibus suis disertis verbis testatam reliquerint. Videatur pro primo seculo S. Dionysius Apostolorum Coaevus , lib. de Hierarchia . S. Ignatius Martyr. epist. ad Smirnenses. S. Andreas Apostolus in resiInterrogatus
siquidem a Patribus Concilii quid de Eucharistia sentiret, restondit:Quod lsicut Christus in terris degens habuit i l ponsone ab ipQ data affigeg Tyranno. in se Divinitatem, & humanitatem , t S. Martialis epist. ad Burdegal.cap. 3.
Divinitatem tamen velatam,& in vis. bilem sub humanitate , quae in eo
aperta, si visibilis suerat; sic in Sacramento Altaris est verum Corpus,
i & verus panis,stilicet quem videmus, i & Corpus Christi sub eodem velal tum, quod non videmus: determina tionem vero Ecelesiae iactam circa hoc Sacramentum,esse contra secram Scripturam. R. Ex communi SS. PP.
sententia, qui a tempore institutionis hujus Sacramenti a Christo facts,u',
ad nostram aetatem, semper cum universe Ecclesia Cat bolica professi sent,
I S.Clemens Papa lib.6. Constit-Apostolic. cap. 23. Qui omnes unanimiter j transubstantiationis veritatem pro-lcIamant: Quos secuti sent seculo ineundo S. Alexander Papa, epist. ad Univers S. Iustinus Martyr in apologia a. ad Antoninum Imperatorem. S.Irenaeus Iib. . cap. 36. Tertullian. contra Marcionem. Patres a. seculi
muti sent Patres 3. seculi, in afferenda veritate transubstantiationis Eueharistiae: Clemens Alexandrinus lib. i. & lib. . Stromatum. Origenes contra Celsum , & saepe suis in operi