장음표시 사용
391쪽
simum peccata impuritatis, propter i lquae cepe mundum peste, fame,bello, diluviis , & etiam igne lascivos pec- calores punivit; ergo nullatenus p test sebs utere unio mentis cum Deo in illo, qui hisce sceleribus potius unitur cum diabolo. a. Ex praefato errore deducebant illuminati, opus esse solum relinquere ut Deus ageret in homine; hominem vero nullatenus teneri ad agendum, contra illud D. Petri testim nium si pra adductum , quod sufficit ad confundendos Illuminatos,qui per meditationem perveniri posse ad talem statii in asserebant, it aut actiones omnes , licet per se mal , sanctificarentur; quapropter veram devotionem , in quo consisteret, ignoralia omnes SS. Patres asserebant, δc impuris hisce sectariis solum revelatum fili se gloriabantur , qui devotionem totam reponebant in unione mentis cum Deo , nullatenus curando de executione bonorum operum, diceωtes, Deum solum amare seipsum , nihil prorsus curare de nostris bonis operibus; cum tamen sciamus quam tum amet bonJ opera , ad quae posse quenter hortatur. Demum asserebant Illuminati post decennium, Illuminatorum sectam in toto orbe dii, tandam,nec tinposterum amplius opussore pro bono regimine Ecclesiae Episcopis, Parochis, aut Religiosis; quae omnia refert Victorius Syrius in suis memoriis recondi tis. IN PECCAsILEs ex Ioseph de Turre) secta sunt Anabaptistae, emerserunt anno IIqq. Docebant hominem baptizatum non amplius posse
inquinari peccato, ὀc si quid humani
pateretur, deleri virtute baptismi . R. Nam ex sacra Scriptara legimus, quod etiam justus saepe cadit . Christus docuit Petrum remittere pecca ta, non modo usique scpties,sed usque septuagies septies, quod sui si a superfluum , si baptizatus non amplius posset peccare . Tum qui quidquid ves per omissionem, vel per couanu Glionem si contra Divinam legem, est
peccatum; constat autem baptietatos
saepe plura sacere contra Divinam legem . Quod si peccata hominis bapti. rati , idest quae committuntur post bapti simum, delerentur virtuae bapti sint, superfluum fuisset instituere
Sacramentum poenitentiae. Tum quia bapti sinus est lavacrum; sordes autem qus nondum sunt , lavari nequeunt; ergo baptismus non potest delere peccata, quae committuntur post bapti sinum . Vide verbo Ioz
mense Martii detecta est perfida simulatio cujusdam adolescentu Iς Cremonensis agri, obscuro quidem loco natae , sed forma , totoque corporis habitu,& gratia morusia, ac venustate, etiam ad nobilissimarum invidiam ornatae, quae ad imitationem sceleratae quonda Guillelminae de qua actii
suo loco) externo cultu,jejuniis,& austeritatibus , arultimoniae exemplo cunctis palam existens, secreto sacri-Jegio cujusdam impurissimi Saceris iis , si agitiosam vitam agebat: quinusque sumpta audacia in publicum prodegidi, composita ad omnem imaginem severitatis, vitae sanctioris auctrix, una cum suo ainasio videri voluit , concionantesque passim, secere asseclarum ad decem millia, qui turpem privatim vitana ducentes, in hominum conspectu verberabam sese, ac serninudi incedebant. Late pervagati , demumque Mediolani detecti, A rchiepiscopi monitu, auctores sectae ab Episcopo Cremonensi compraehensi sunt, & igni damnat i.
INCEsa uosi. Error asserentium
matrimonia in quarto consanguinitatis gradu licita esse , a quo originem duxerit, incertum. Viguit tamen pOtissimum Ravennae, excitatus a nonnullis I ureconsultis, & praecipue a
quodam Doctore Florentino , qui mordicus hunc errorem propagabat. Hanc sententiam suis doctissimis scriptis eruditiis me consutavit S. Petrus Damiani,& in Coc. Romano sub Papa
Alexand. II. hac de causa congregat Oanno lo6s. damnati suerunt Incestuosi, qui asserebant licite in quarto
392쪽
i consanguim talis gradu pora contrat hi matrimonium . R. ex pluribus Ecclesiς definit ionibus,quae in Conciliis congregata,dignis de causis prohibuit coniugia inter consanguineos in quarto gradu, quod definivit Ecclesia pro majori bono;ubi autem agitur de bono promovendo , E lysia habet auctoritatem constituendi leges. Una ex validis rationibus , propter quam laudabiliter Ecclesia prci hibuit conjugia in quarto gradu , est, quod cuin homines speciali instinetii naturae habeant inter se familiaritatem, ex hac familiaritate, si libera essent conjugia
in quarto gradu, orirentur scandala, nec posIet auferri suspicio vehemens ex frequenti coliabitatione consanguineorum . Motivum aliud est etia, quod cum in quarta generatione videatur deficere vis ejusdem sanguinis , quae a primo stipite oritur, ad uniendos iterum animos post quartum gradum renovari possunt conjugia, quae cum propagatione generis, etiam animorum unionem respiciunt. Tertium motivum, & magni momenti, ne contingat familias a familiis diavisses conservari, sicut inter Judaeos Tribus a Tribubus divisis conservabantur, quod utique facile contingeret,si e proprio sanguine conjuges stimere in quovis gradu liceret. Cuii ergo Christiana charitas perficiat naturalem morem, Portuit ut hic amor
ad diversas familias cognationibus
protenderetur,& opportunam Iegem impedimentorum matrimonialium
sancire. Antiquitus usiquo ad septimum gradum Procedebant; postmodum juste ad quartum restituta sunt.
INDEPENDENTE s. Vide verbo PurA
tae , S turdocui, etiam dicti Impossibiles.
INDIANI, populi per D. Thomam Apostolum ad fidem eonversi, Christianos se profitentur, cum ta- lmen pluribus erroribus veram fidem
contaminint.1. Circumcisonem recipiunt . R. verbo rario.
a. Adurunt parvulos in front di stylo ferreo per modum Crucis, cum eos baptiγant. R. Quia de materia ,& forma haptismi, ubi agitur in sae. pagin. nulla fit mentio de signo Crucis faciendo cum stylo ferreo ignito . Vide verbo Deia tae , 5e T cntes. Item, quod baptisini validitas non consistat in signo Crucis . Vide Claudius Taurinensis. 3. In sermento coficiunt Eucharistia,1zyma reprobates. R.verbo ae μ . Communicant sub utraque speci', credentes hoc esse de necess-tate salutis R. verbo BOhe . IN PERNALEs. Illi vocantur, qui
quorundam veterum errorem reno'
varunt , asserentium Christuin deseredisse usque ad locum damnatorum , ibique in animi sua omnia dam. natorum tormenta pallana esse. Nic Iaus Gallus, R Jacobus Sinidellinus huius erroris inventores , sive potius
renovatores esse censentur. R. Nam
Christum descendisse ad Inseros, Ggnificat descendisse ad locum, in quo
detinebantur animae sanctorum Patrum; non vero ad locum in quo to quebantur animae damnatorum. Tum
quia Christus, qua Deus,erat impasi sibilis, qua homo, sivit impeccabilis, nec potuit pati tormenta , quae Deus solis peccatoribus prspara, it. Vide
denses, i quibus tamen distinguebantur , eo quod in majoris persectionis
* ὁ ς'tum,insuperiori parte calcei
signum aliquod deserre consueverui. Coepit autem h haeresis in Hispania circa annum II 6o. sub Alexand. IV. Summo Pontifice, ubi cum eaIeei uuiago dicantur Zappara, ideo Insabba- ltati dicti sunt, contra quos Concit. ld arraconense celebratum est annoia o. Eorum partialis error est sequens s
Negant bonum esse, aut posse ora- iri pro aliquo in particulari . R. ex lApostolo ad Rona. IS. Io. ubi Apo-lstolus hortatur Romanos, ut sipecialiter orant pro eo in particulari: Olfero vos fratres per Dominum nos κ .XII.
393쪽
orationibus vestris 'O me ad Deum.
Item, Christus Dominus oravit aliquando pro sisto Petro . Ex quo sequitur, non modo licitum, ted bonum esse orare pro uno solo . Ecclesia, cum Petrus erat in carcere, Or1bat ad Deum pro eo. David orabat pro se ipso : Moserere mei Deus. Bonus Latro in cruce oravit pro Q. Lucae 23. Memeuto mei, dum veneris in
reguum tuum. Quod evidens est a gumetum unum qum; posse orare prole ipso, secundum suam indigentiam .
rum secta, discipuli cujusdam Sergii,
qui se Pauli Apostoli discipulum iactitabat, imo etiam se Paraclitum,ac lucidam stellam este effutiebat, In stabiles sunt nuncupati, qui iidem, ac Astati esse censentur. INsTANTius ex Durand. lib. 2.
art. Q.) fuit Episcopus Hispanus, Runa cum Salviano pariter Hispano Episcopo, non modo Priscillianorum erroribus adlissit, sed insuper praedi
i. Plures esse Deos. R. verbo puliueismus. a. Animas hominum ,&corpora
subiecta esse fatalibus stellis . Vide
verbo secus. 3. Prophetas non intellexisse ea, de quibus loquebantur. R. Nam Pr phetia ost Divina revelatio , rerun eventus immobili veritate denutians, vel circa sutura contingentia, vel cir- ea Divinae voluntatis decreta, vel circa secreta cordium, & similium; sed Prophetae, qui Deo insipirante locuti sunt, ut probavit eventus, de sidio
intellexerunt,quae praedixerunt,ergo intellexerunt , quae locuti sunt .
Minor est evidens in s.cris paginis, ubi caepe legimus res contigisse , sicut de iacto Prophetae praedixerunt. Hinc
legitur de Daniele cap. i. vers. I 7.qubd Deus ipsi dederit intelligentiam omnium visonum, Κ somni rum. Item ad rem Job 3 a. Inspiratio Omnipotentis dat intelligens iam . Ueri Propheis non nisi vera locuti sunt, quae aut jam verisi cata patent ,
aut opportuno tempore manii est: fient . IM TE RiMIsTAL Ex Spondan. ann.is 8. degebat Augustς Carolus V. Imperator, qui cum pacis instaura dς in Germania , quae Lutheranismo erat insecta, & in varias opiniones divisa, anxium perhibebat Omnia de Religione capita,Cone illi Tridentini sanctionibus remittenda fore Catholice , & prudenter stabilierat, sed eum intellexisset varias ob causas dilatos esse Concilii Tridentini congressus, impatiens componendi Religionis dissidia, quae Germaniam dilaniabant, remedium adhibere constituit,quod immo Germaniae plagania,
magis, ac magis exacerbavit. Remedium a Carolo fuit propositum , ut quid in Germania sentiendum foret in materia fidei, ita proponeretur, ut usque ad Concilii Tridentini re-sblutionem,nulla alia posset credendi formula admitti, quam quae Caesaris jussu promulgaretur. Ad hane sori mulam componendam delegit Imperator Episcopum Naum burgicum Julium Ssugium, Michaelem Hel dii gum Episcopum Sidoniensein, MO-guntini Archiepiscopi Suffraganeum, Ioanneni Agricolam Is lebium, qui cum jam pridem apostatasset x fide, factus Antini morum princeps , ad Catholicam Religionem postmodum rodierat. Ab his ergo tribus delectis viris liber exaratus, cui datus est titulus Interim, eo quod praescriberet doctrinae formulam in Germania r tinendam , usque dum Ecclesia in Concilio congregata , definitiones suas promulgaret . Complectebatur
praefatus liber capita viginti sex; de praecipuis Christianae Religionis dog.
matibus, de Sacramentis, de ΛΞcon
mia , ac de Cs remoniis Ecclesiae. In hoc libro concedebatur potissimum Sacerdotio initiatis conjugium,& laicis communio sub utraque specie. Non modo a Catholicis, sed et lain ab h: ereticis variis scriptis impugnatus statim fuit liber, sive Interim Gyareum,pro cujus observantia, nimis quam par est et, auctoritate sua,
394쪽
i Caroliis utebatur; eadem lite damnal peperit in Religione Interim Caesa-l μ', q*x j in produxerant Zenonis
Henoticon, Heraclii Ggessi, in Constantii Taptis. Quos libros,cum prae siti Imperatores praetextu sedandarum in Religione stissionum , in Austis edictis promulgassent, nillil mi-l nos majora in Ecclesia dissidia pepet rerunt, aeque infaustum fuit Religioni Interim Cae reum. Doctrinae ini praelato Interim contentae, vel in t l to, vel in parte sectatores, dicti sunt Interim istae, qui fuerunt in triplicii genere: Alii vocabantur Interimistae fres, qui in nullo se Lutheranos
proluebantur,praeterquam in vi Ca. lieis, & Sacerdotum coniugis, consentientes in reliquis cum loto orbe
Chrilliano: Alii is icti fiunt Interimi- stae Larfici, ab urbe Lypsia Mimiae,
connexerunt novo condito, quo ritus
quidem, &caeremonias facile admittebant, plus tamen aliquid de doctrina Lui heri retinentes: Tertii demum Interim istae dicti sunt Frontari, id est Marchionis Alberti concionatores, qui etiam in Interim Lag o quaedam emendarunt, asserentes contra
decretum I.ypsiensium,Corpus Christi nullatenus sere in piride servan
IN v I si si Lis; de quibus agit P Iratus , ex secta rigidiorum Con session illarum prodierunt circa ann. 136o. asserentes nullam in terris da- iri visibilem Ecclesiam; quam sententiam docuerat Lutherus, sed post modum retractavit; retinuerunt nihilominus hunc errorem plures ex Lutheri sequacibus . R. Nam Ecclesia reprςsentatur per Pontificem, &Episcopos in Conciliis congregatos ;ergo est visibilis , Ecclesia vocatur grex, cuius oves sunt Christi fideles , ergo est visibilis , sicut visbilis est pastor, cui dictum Ioann. 23. Pasce opeIweas : sed si Ecclesa esset in visibilis, non posset pastor pascere agnos. Tum
quia Christus prςcipit, quod quando stater est incorrigibilis, dicamus Ecclesiae; hoc fieri non posset,si Ecclesia
esset invisibilis. Paulus profitetur, se persectuum fuisse Ecclesiam Dei, scilicet fideles, qui sunt membra Eccl sq: Hoc auteno subsisteret, si Ecclesaeisset invisibilis. In actibus Apoll. la. legimus, quod Herodes Rex missi manus , ut o I gerit ρνordom de Eccle- sis.Item In D Christus Episcopos regere Ecclesiam Dei: quod foret inca-pibile , si Ecclesia non esset visibilis. Ecclesia utique est invisibilis, quoad dona sipiritualia , quae in ipse siunt, quoad efiicaciam Sacramentorum , non autem est invisibilis quoad congregationem fidelium, qui Deum sub eadem lege, sub eodem capite visibi- lli adorant. Vide verbo BreucIur. JOACHi Nus νε sTν At iis, Ham- XVI. burgi ortu habuit anno isto.& inter Lutheranos, tamquam unus ex primariis suis Theologis, veneratur Contra Calvinum in materia Sacra mentorum scripst ,& vicistini Calvinus calamum acuit contra Nest salum. Et iam Be a mest salum impugnare est aggressus : utrumque scriptis suis Nesi filiis consutavit. Ham- burgi docessit anno Is q. ex Bayl. indidi. eritie. IOACHi Nus CuRAEus, secta Cal-l XVI. vinista, in Exegesi de sacra Coena ac serit Deum , ne quidem per omnipotentiam suam posse essicere , ut corpus non habeat extensionem Iocalem.
R. a Philosi, his, qui efficaciter probant posse corpus Divinitus existere sine extensione, & dimensione locali. Tum quia,quidquid contradictionem non involvit, a Deo fieri potest, sed nullam involvit contradictionem , quod corpus existat sine dimensione liocali. Huc etiam spectat , quod legi- itur Matth. is. a6. AZud homines hoc impos bile es, Nud Deum autonia, lomnia po bilisfunt. Deum esse om- lnipotentem supe clamant sacrae pag. Genes II. 18.28. Reg. I. iq. Paralip. la. Iq. Job qa- In Psalm. David sepe ietiam Deum omnipotentem esse conia lcinit. Sicut etiam omnes Prophetae, 8x Euangelia omnipotentiam Dei praedicant.
JOAcMIMus Asa As, in vico prope I XII.
395쪽
Cosentim in Calabria , anno IIII. pit superbus I, ut herus , qui novitate
Ienitus, in aula Neapolitani Regis, ldoctrinae solus omnibus preesse cupi-
aetatis annorum ψ , vix delibatis hu-dus, Agricolam impugnavit. In Comanioribus literis,deservivit. Deinde initiis Augustanis,doctrinae Saxonicae ad loca sancta prosectus, in Monte ac Pssionem, una cum Melancthone ,
Thabor quadraginta dierum matio,& Brentio defendit: sed ad commu-
summi cum austeritate victitans,nionem Catholicam iterum reversius: delituit. Patriam reversus, in Mona-
postmodum si dento , & Phlugio C m lsterio Sa inbueensi aliquandi ii coni mitem se adiunxit, hortante Carolo lmoratus, Cisterciensis Ordinis habi- Quinto, ad libellum Interim dictum tum assumpsit. Abbas electus,arctiori componendum. Decessit Berlini,ann. lin Q litudine, obtenta a Lucio III. is 56. aetatis suae 74. Vide verbo Am liacultate , se recepit , ubi operum
vit: inter quae librum composuit con Sandero, haeres. I 79. professione petra Magistrum sententiarum , in quo corarius, iclem erroribus addictus, asseruit in Divinis essentiam genera-eadente seculo I S. etiam dogmati Za
re essentiannqui modus dicendi aperre est ausus , pluribusque rusticis te Trithei sinum sentit. Reprobandus
erat si quidem Tyin panista ) conum
verbo Trithe 'stae. Hanc tamen sen-catis , iterum mictem renovavit er-
tentiam in alio opere instripto PDI. rorem, in quo docebat, nullatenusterium decem chordarum, ipse retra-ssolvendas esse decimas Clero,sicut &etavit , ubi orthodoxo calamo scri- nullam esse obligationem solvendi
psit. Caeterum suo sensui nimis cre- vectigalia,& tributa Principibus;quindens, aliqua etiam de suturo divinate aquas, & nemora omnibus asserebatost arbitratus, quς tamen salsa suisse,
esse communia. R. verbo 'MDIessus. cistrarius eventus comprobavit. Bien.
JOANNEs BANAEus, mictem hς- XIV. nio antequa evita migraret, S. Sed is resiarchae discipulus, motuum, & dio judicio, authentica protestatione,om sensionum, quae anno i 38 3. Angliamnia sua seripta submisit corrigenda , infestarunt,praecipuus excitator, Om approbanda, vel condemnanda, pronis dominationis, obsequii,& ordinis ut Romanae Sedi bene visum fuerit. hostis infensissimus tandem captus, Proinde Innocentius III. Ioachimi exenteratus est, & in quatuor partes opera, non tamen Auctorem damnadissectus suit, prout colligitur,ex hist.
vit , quem tamquam Orthodoxum teles. Peculiariter asserebat. virum Honorius III. declaravit; ita l. Decimas non esse dandas, nisi ut operum condemnatio veneratio- qui reciperet, esset pauperior dante,nem , quae auctoris pietati debetur, im nisi ille,cui daretur, inculpabili non imminuat. Videatur Bellarmin. ris esset viis, quam qui daret. R. ex de Scriptoribus Ecclesiasticis. liis quae diximus contra mictes: oste-XVI. JOANNES AC RicoLΑ ex Spondentes decimas esse λlvendas. Videa.dan. ann. I C. natus Istebit,Lutherii ut deinde D. Thona. a. a. q. 87.art. I. concivis, cum Witembergae Theolo-Plures etiam alii Doeliores osten-gicum cursum perfecisset, I ut heri sedunt esse de jure naturali Divino ali-
prosellarem declaravit. Propter suam menta praebere ministris Religionis, eloquentiam Electori Saxono, R CO-& cultus. Unde conveniens judicavit miti Mansset dens valde acceptus , Ecclesia, ut determinata alimento
eum Melata et hone dissidium habuit. rum ratio, quae de jure Divino in ve-
itembergς Minister constitutus , teri lege tutione decimarum serva
novam proposuit doctrinam, cujus sebatur, etia in in nova lege positivo ju-
ciatores Antinomi sunt dicti. Ex quore taxaretur , & consequenter nulla- factum est, ut nova sectae se Cori- tenus negari possitnt, cui debentur,
phaeum constitueret;quod aegre acce-
sive qui recipit, sit ditior, sive non sit
396쪽
s sit tam probus , quam qui solvit .l a. Neminem ex illegitimo matrimonio natum salvari posse.R. Quia Christus pro omnibus mortuus est, vult omnes salvos fieri . Tum quia filius non portat iniquitatem patris . Tum quia illicitum matrimonium esse prohibitum, certum est; sed ex il- legitimo matrimonio natos, damnandos esse, nuIlibi legimus. T um quia videmus homines ex illegitimo matrimonio natos,qui cum silmma aedificatione vivunt juxta legem Evangelicam, quam qui observat, consequiatur si lutem; ergo M. Quin & Christus Dominus non est dedignatus oriaginem habere ex Phare illegitimo
Iudae filio ; quod enim in illegitimis
est naturs, bonum est, R Deus fecit, licet parentes male, quod bonum est.
XIV. l IOANNEs Beue T , etiam inter primarios Wiclesi discipulos adnumeratur, & peculiariter dogmatietavit, quantum constat ex histor. Wicles i. Nec Regi, nec Episcopo, qui
peccatoniortali implicati essent, ul-atenus obediendum . R. verbo Ui-elesius. a. Nullum in sernicatione , R stupro peccatum subesse. R. verbo Mecsiuae.
s d Georgius, idem enim est, qui Basileam commigras, sub nomine Psannis de Syrucis latitans, ibidem mor tuus est anno r316. sed post obitum ejus, annis circiter duobus , compertum fuit ipsium fuisse Davideri Georgium , cui paulo ante in Flandria plurimi Anabaptistς crediderat. XVI. s JOANNEs Casi Μ Rus , Comes Palatinus , in sua reformatione Ecclesastica, plura sancivit contra Romanam Ecclesam, & disciplinam Ecclesiasticam, quq iam in hoc opere confutata , contra alios Lutheranos haereticos perhibentur. XVI. l JOANNEs BuGLNGHANC Ius, Pomeranus ex oppido Julino,& familia Senatoria natus; Sacerdos impurus,& regularis excucullatus , item-
XVI. bergae haereticis praefuit
pastor eorum synagogae superint en-des,librum edidit inscriptuin Adserius fures Catieis, scatentem de more Lutheranorum maledictis, mendaciis, & calumniis, in quo probare nititur esse necessarium usium Calicis,&improbat Missa sacrificium. Summum Pontificem prssumptuose agens in Dania, ibi Lutheranos Episcopos constituit, relegatis Catholicis, Sc haeresim stabilivit,ex Spondan.ann. I 2. IOANNEs CΛZo Novius; epistola lad Calvinum, negat Spiritum sanctum lex Patre,Filioque procedere. R. vembo Graeci.
JOANNES CLERicus , Meldensis j XVI.
in Gallia urbis ad Matronam fluvium stς , itinere unius diei a I .utetia distantis , Ianr carminator, cum ob vocatum Papam Antichristum, virgis caesus,&, ut a nonnullis additur, Illio quoque candenti in fronte inustus, Metas sese recepisset; ibi propter deturbatas noctu in quodam sacello sacras Imagines, tormentis subjectus, igne periit, quem propterea Beeta Genevensum Calvinistarum postea Calipha, in sitis Iconibus primum instauratorem Ecclesae Metensis praedicat,& Meldenss. JOANNEs CLERicus , dum haec lXVIII. seribimus adhuc superstes, librum vulgavit , cui titulum praefixit Danuis Geriri quaesiones HIeroumfans, in quibus ex redi ur Hieronymi uu-pera editio Parisna , multaque a. eriticam sacram, oe profanam Aera
nentis agitantur . Amse domi apud suntos 3719. In hoc opere auctor se verum probat progenitorum siti
rum in haeresis perfidia Asredem, s
Ioanne Clerico, qui vixit tempore Calvini, sitam sorte trabit originem. In praefato opere sbi praefix it Clericus impetere Ioannem Martianaeum Congregationis S. Mauri Monachum istudiosissimum, qui publici juris recenter secit opera D. Hieronymi, &eadem ab haereticorum calumniis, praecipue a David, kJoanne Clerici in S. Doctorem ii Iatis, vindicavit . Insuper Joannes Clericus in suo libro
397쪽
IX. potissimum in S. Hieronymi doctrinam , & scientiam per tot secula ab
universa Ecclesia receptam, & commendatam invehitur, eundem S. Doctorem sugillando, tanquam linguae
Graecae, & Hebraicae ignarum, consu-sium,audacem,jactaband tim, Origenistam. Quis in hac scribendi methodo,
non dico, non miretur scriptoris a daciant,sed non compatiatur ejusdem
dixerim stultitiae, dum culicem cemnit, qui in leonem exasperatur Z Quid sibi soli revelatum iactat Clericus
indiscretione operum S. Hieronymi, quod tot praeterierit Sanctos, effugerit sapientes , qui intemeratam Hieronymi doctrinam sena per vener bundi receperunt per tredecim seculat Ergo ignorantia laborarunt omnes
Hieronymianae doctrinae veneratores, usq; ad Clerici novissima tempora , & ipse solus valuit ad trutinam Hieronymi scripta reducere ξ Male etiam sentit Clericus de indicibus Romanis,& Hispanis, peius de sacrosancta Tridentina Synodo, qua Omnia, eius opus percurrenti, sicile ob via apparebunt, ex quo quale judicium irmari debeat de hoe novissimo critico acatholico, lectoris sensui
relinquo. IOANNEs ERICENA ingenio e
cellens , natione Hibernus , sub Carolo Calvo in Galliam se contulit, qui Ioannis Erigens doctrina, & in ribus allectus, eumdem familiarissimum habuit; sed cum librum edidi Dset, in quo de Sacramento Eucharistis non Catholicu sentire videbatur, datis a Pontifice litteris ad Regem Galliae , proscriptus fuit Ioannes,
quem tamen aliqui credunt, solun , aliquas moviste quaestiones circa Sacramentum Eucharistiae, nullatenus
vero a Catholica dissensisse veritate. Quidquid hac de re sit, certum est, post Erigenae obitum, librum ab eo
exaratum in quo auctor Sacramentarius videbatur, innuens in Sacramento Eucharistiae nihil esse, nisi figuram Corporis Christi in tribus Conciliis Parisiens, Vercellens, Romano fuisse prostriptum ; Quare
communiter Sacramentarioru in primipilus esse censetur Joannes Erigena,a quo Berengarius sua hausit erroneam doctrinam, judicio Concilii Romani, sub Nicolao II. con pulsius Joannis Erigenae librum,cujus audioritate sulciebatur, propriis manibus flammis tradere. Joannes e Galliis exul, Angliam reversus, pedagogum agere coactus, ut victitaret, a discipulis suis pugionum ictibus interemptus creditur, cadente seculo nono . Reprobatur ejus haeres s verbo Berengarius. Ex Jacobo Varraeo descrip t. Hibernis. IOANNEs JERosoL YΜITA Nus, sitit se utor Origenistarum , Scin Q per in
lapsus est, ex Haeron. epist. ad P
IOANNEε IANDu Nus , patria Perusinus, unI cum Marsilio Patavino, dicto de Menandrino,doctrinae magis curioss,quam lidae homines, Lud vici Bavari Imperatoris Doctores
jurisconsulti stipendiarii, plura seri
serunt, praecipue contra Joann. XXII. tunc Pontificem, qui eosdem tamquam haereticos condemnavit: erroreS , quos promulgabant, sunt: 1. Christum ex necessitato , &obligatione siavisse tributum Caesari, non ex pietate: ex qlio inserebant,de bonis temporalibus Ecclesiae posse ad libitum, tanquam propriis,Imperatorem disponere. R. Nam Christus ,
quando dixit Petro. Mattia. i . V. 26. O iret ad mar mitteret hamum in
te rem ob cresseis fumeret; non dixit Petro: Marerem fume , ct scise sed dixit: Marerem fume, er o prome, O te. Dedit itaque didrachma, non solvit,ne fieret seandalum in populo;sed ita dedit, ut immunitati E clesiae prospiceret; non enim dixit :MBe, sed da; saepe enim ad evitanda iurgia Ecclesiastici dant seculari potestati, quod Qt vere non tenentur.
Dedit ergo Christus didrachma expietate, non ex necessitate;dixit enim Petro: Si non scandalizemas ct e. da pro me, ct te. Caeterum non posse Imperatores de bonis temporalibus
398쪽
IEecleste, ad libitum disponere tam- quam propriis,constat cuicumque ra-l tionis compoti ; nemo enim habeti dominium in res alienas: bona Ecclesiae sunt omnino Ecclesiae propria, uti pote a pietate Fidelium sponte obla- ta; & sicut Imperator non poterat de illis bonis ad libitum disponere tamquam propriis, quando adhuc erant propria offerentium, ita neque post- lquam per piam oblationem sacta sunt propria Ecclesiae, potest de illis disiponere: Nulla enim est possiessio ma- sis legit ima,quam qiis acquiritur peri pontaneam donationem. a. Christum in caelos ascendent in nullum in Ecclesia x isibile caput constituissie, nullum Vicarium reliquisse. It . verbo Hus Pae, Pr robus Daepositi, o/neni, ia nauaeus. Sed praeter ibi dicta, adhuc expresse pr batur, S. Petrum univcrsς Ecclesiae principe, de pastorem a Christo fuisse constitutura, praecipue ex illo Matth. i 6. Tvi es Retrus, super hanc petram .ed .colo Ecclessum meam ; ut mirum ζt, quomodo audeant hae r tiei veritatem hanc adeo patentem impugnam ; & certe nomine sujus petrae ab Euangelista designatae, non niti Petrum intelligendum esse, satisdcnotat connexio verborum sacri
Textus , ubi lysuper hanc petram , appellat super Petrum, de quo immediate anteccdenter habetur sermo, dum dicitur: Tu es Petrus, quod negat Erasinus, qui nomine huius petrae vult omnem hominem siletem , lj intelligendum cIse. Negat Calvinus, qui nomine hujus petrς vult venire Christum : quamquam iste Calvini
sensius h cricus non lit, nis in orec alvini,propter intentionem perVer-l sani , & aliqui Catholici non neganti etiam si e sicere locum exponere,prOl ut aliquando exposuit S. Augustinus, R alii. Negat Lutherus, qui nomine huius petrat vult intelligi fidei confessionem; sed nulla ex his interpretationibus sublistit. Non prima , nain si res se haberet in sense Erasiat, de buisset Christus dicere Petro, utpote alloquens omnes Fideles: Vos estis I - 36I
trin. Tum quia tot essent fundamenta Ecclosae, quot fideles, & sic a discium Ecclesiasticum consisteret imium in puris fundamentis. Tum quia Erasitus dicit, implicare,quod super hominem sendetur Ecclesia ; ergo pariter linplicat, subit fundetur super' fideles , qui sunt etiam homines .
Tum quia omnes sere S S. PP. exponunt hunc textum Matth. i 6. litteraliter, R intelligunt de secto pro petra Divum Petrum, utpote constitutum tiniversalis Ecclesiae principem
sic di signatii ai a Christo sub nomine petrs fundansentalis. Sed neque subsistit interpretatio data a Ca I vino, in ejus sensit; scilicet sub nomine petrs Christum venire, i per positivam Vicarii sui exclusione .
Nam licet Christis utique si prima petra sundamentalis totius Ecclesiae, Petrus vero sidum sit petra sundamentalis loco Christi suffecta ; dico tamen ex adducto loco Matth. 16. nomine petrae no posse colligi Christum , nisi alienentur verba; Christus enim ille est, qui Petrum alloquitur, eui cum dixisset: Tu es PGriar, statimi subdit: ct fer hunc raram , ubi
constat, quod ly, hane appellat supra petram : Cater unia, s Christus de seipso loquebatur, debebat dicere: Ego sunt pctra , & super hanc&c. ad quid enim praemittere: Tu es Petrus, ut siubderet de seipso: Etsuper hanes
Neque domum nomine huius petrς intelligi potest cum Luthero fidei comestio , nis sub nomine hujus fidei
veniat fides Petri, quatenus Petrus est totius Ecclesiae pastor, in quo sensu idem erit, ac dicere, nomine hujus petrae designatς a Matthaeo, venir Petrum, & Petrum esse totius Ecclesiae pastorem; quo admisso, satis habemus, nihil enim ultra probare nitimur in pulcnti, quam Petrunt esse totius Ecclesς pastorena : sed ratio . movens Lutherum ad afferendum nona ine peti s sundamentalis venire fidei consessonem, non Petrum, est , quia, ut ipse ait si nomine petrae sundamentalis veniret Petrus, jam sun-
399쪽
damentum Ecclesiae corruisset, quia Petrus Christum negavit;sed inec ratio nihil evincit, quia quando Claristus dixit Petro: Tu es Petrus, fu-ρre hanc graram edificabo Mesessum meam, sol uni desgnavit Petrum suturum petram fundamentalem Ecclesiae,sed pro tunc nondum eumdem stabili rat tamquam sundamentum
indefectibile, nondum cniin ei dixerat: Ndgavi'ste Petre,ut non desiaciat des ius, ct tu aliquando compresus co rma fratres tuos; poss-quSm enim haec a Christo dicta sunt
Petr i,Petrus immobilis perseveravit in fide e ratio etiam evincit quod Christus per praefata verba ad Petrii, suum eumdem dc signaverit futurum suum siuccessorem visibilem in regimi ne Ecclesiae, quia cum hςc dicta sunt a Christo Petro,sicilicet Tu es Petrus cste. Ch istus adhuc nobiscum degebat, quapropter nondum opus habebat Uicario, quem post resurrectionem suam Eceletiae visbili constituit, Se praeposivit. Adde,quod quando Petrus negavit Christum, proprie non desecit a fide, sed timore praeoccupa tus, potius excidit a charitate. Hinc S. Bernard. tradi. de Gratia , & libero
arbitrio cap. I a. negationem Petri discutiens ait: necavit autemnernendo, aut odiendo Gripum dse nimis amando, quia scilicet nimis
timuit mortem corporis. Stat ergo, Petrum de custo constitutum univem
sis Ecclesiae principem, & de permna
Petri Christum locutum sutile, non autem de omni sideli homine, aut de seipsi, , aut de conseisione fidei, cum dixit: Tties Dei; us, ct super hanc se-irom aes coho Ecclesam meam . Quod adhuc magis declarant subsequentia verba, quae leguntur Mattia. 16. Et tibi dabo claves, quae etiam in
contrarium sensum extorquere conantur Lutherus, Calvinus,& omnes
liaerei ici hujus temporis, qui negantes primatum Petri, volunt illa vcr-ba non ad personana Petri,sed ad universam Ecclesiam pertinere, quam
Ecclei a dicunt hqretici,) Petrus re praesentabar; unde volunt, claves da- l
litas esse universe Ecclesiae, & per Ec-liclesiam pastoribus universis, non autem datas esse immediate Petro. Attamen datas esse immediate Petro claves, satis aperte designatur per pronomen Tibi, specificatur per nomen proprium 'IMI, scilicet Simon: dixit enim Christus: Beatus es Simon, declaratur per illud quod sequitur Bar-Iova ; Petrus enin erat Filius Ionae, itaut nullus esse possit dubitationi locus, quod Petro immediate commissit sint claves, Petro, inquam, utpote qui constitui debebat Ecclesiae Pastor, non vero qua repraesentans Ecclesiam ; quis enim
eo tempore constituerat Petrum, ut reprquentaret Ecclesiam, quam Christus nondum sundaverat sanguine suo. Unde nam hoc colligere possunt haeretici Z ex quo Scripturae textu
animadvertunt Petrum tunc tem- .poris constitutum ad reprςsentandam Ecclesiam Z utique haec pura sunt hς- reticorum Qmnia , & figmenta, ergo Petrus non accepit claves nomine
Ecclesiae , sed suo , quandoquidem in praeimium suae consessionis , quam secerat, dicendo : Tu es Christis Filius Dei sivi, statim dixit illi Jesus:
Et ego duo tibi die. Demum claves immediate datas esse Petro a Christo asserit S. Bernard. Serna. 69. in Can
Dedit itaque Christus Petro claves , A consequenter dedit illi principatum , quod negat Calvinus , qui vult quod dare claves nihil aliud signiscet , quam accipere ministerium
verbi: sed Contra est, nam quisquis habet ministerium verbi Dei, non dicitur habere claves, quae consistunt in potestate ligandi, & solvendi : Caet runt, si ministerium verbi pertineret
alicui laico ut de ficto viris laicis
sanctitate conspicuis, qui numquam Sacerdotes fuerunt aliquando pomniis sum constat) jam dicendum foret, quod laici in tali casu haberent claves , si ilicet potestatem ligandi, atque solvendi, quod hactenus inaudi- ltum. Uerum quidem est , quod hic
400쪽
POLEMI CUM 'φ' ς H 'i qm, quas Christus pro
misit Petro dicens: Tibi dabo eu- vel , praecipue intelligitur principatus Ecclesiae Petro commissiis, supremaque potestas, & jurisdictio in universum gregem Ecelesasticum, cujus gregis Petrus constitutus est pastor a Christo dicente Ioan.ai. P secves meas, quae verba seli Petro dicta sunt, hoc enim evincunt rationes
supra adductae ad probandum sisti Petro dictum: Tibi dabo clames per lige
autem verba: Inse opes meas soli Petro die ta , traditam esse seminam potestatem Ecclesiasticam ipsi Petro: Et per oves meas universant Christi Ecclesiam esse d esignatam, nervose probat S. Bernard. lib. a. de consid.
Lutherus autem, ut probet per illud verbum Ruse non dari summam potestatein Petro, dicit, per illam voce osce, solum injungi oss-cium diligendi, praedicandi, & docendi Petro , qui ut ait Lut berus )iam erat constitutus pastor, non quidem Ecclesiae universae, sed cujusdam portionis r sed Contra est. Tum quia verbum 'sco ibi stare pro summa potestate
Petro collata , exponunt Omnes lSS. Patres. Tum quia , quando dixit Iesus Petro: I se opes meas locutus est absque exceptione , & lconsequenter Petrus non est constitutus pastor cujusdam portionis, sed totius gregis . Audiatur S. Bernard. loco super cit. Cui enim non dico vis
gnosse aliquos, sed assigna e omnes. NMII exeipitur,ubi d inguitur nuta. Ei fortὸ praefentes eae teri eo scis
II erant, cum committens uni, unitatem omnibus commendarei in uno
grrge , ct in uno poscre. Ex hoc textu corruit, quod putat Lutherus lib. de potestate Papae. Illiricus contra primatum Papp. Mag. l
deburgenses Centuria prima, qui perly oves meas, negant universam Ee
clesiam significari, sed absque fundamento, quandoquidem ut ait S. Dinctor : NU t excipitis , ubi HWin νι- tur nuta. Tum quia etiam Episcopi sunt oves Christi, ergo si Christus
dixit Petro : P se spes meas, etiam Petro commendavit alios Apostolos, 3c consequenter Episcopos. Resolvitur ergo : De isto Petrus
universae Ecclesiae princeps, & pastor ab ipso Christo est constitutus;
unde primatus Romani Pontificis stiper universam Ecclesiam comprobatur . Et primo quidem ex sacris paginis Mart. Io. Duodecim Asos. σ-lcrum noMInstitini haec . Primus: S mon , qui dicitur Petrus Mati. I 6. Fgo dico tibi, quis tu es P Irus, 'sper hane serram aedificabo Des flam meam , di tibi dati elapes. Insuper ex Marci i6. 7. Lucae 22. I l.
tione primatum Ponti scis juvat com-' probare.
supremi Pret eis. Omanae Ecclesiae primatum impugnare , qui caeterunt & ab liplis Gentilibus receptus fuit , igno srant iii Novatorum, seu potius super- lborum ignorantium error fuit, qui lii ignorantes Novatores dici debent, ideo primatui Petri contradixerunt, lut aliud sibi caput constituerent , &praeficerent, sub quo liberius possient proprios profiteri errores. Si autem superbi ignorantes nuncupandi, ideo Romano Pontifici negarunt primal tam , ut ambitione lueti aliquem sibi . titulum arrogarent, quo propriae possent ambitioni explere ; nec opus est lad haec probatione, quia ut, in anna-llibus videre est, & apud eos , qui ide impugnatoribus hujus primatus l