장음표시 사용
41쪽
sed ex jure adoptionis: Adoptatus 1 Chrisianto Novatianorum Epist ergo acquirit jus resipectu Adoptan- po Presbyter ordinatus, tandem Nitium lagitimi haeredis, si nihil in con- caenae Urbis Episcopatum obtinuit , trarium obstet,non vero Iegitimi filii, circa annum 43 o. in qua dignitate hoc squidem jus se tenet respectu constitutus,adhuc sicilius potuit pr. sanguinis , non respectu haeredita- pugnare Novati errores. Quia verbiis. Novatus inter alios errores docueratu Asissa Ni Populi Ethiopes, do Virtutem poenitentiae , & carnis nioris quorum usibus plura reserunt Histo- tificationem nihil prodesse ; adeo dis-rici: quantum ad Religionem sipectat sona visa fuit haec haeresis , ut nemo usq; ad quintum seculum veram pro- post Novatum usque ad Lutheri temsessi sunt Fidem, aqua post Concilium pora eamdem professus sit , uno ex- Chalcedonense desecerunt, & cum cepto Ablabio, qui cum Novato, per Graecis amplexati sunt schisina. Saeph solum Baptismum obtineri posse re- per litteras ad Romanos Pontifices, i missonem peccatorum sentiebat ;protestati sunt se velle ad unitatem quare haec haeresis quim novissime Fidei redire, quod anteacto seeuto secutus est Molinos , quantum spe- etiam declaravit David Abissinorum ctat ad reprobandam poenitentiam , Imperator , per litteras ad Clemen- utpote inutilem , hic est consutanda . tem Septimum transmissas : unicumst l. Docuit inutilem esse virtutem habent Episcopum, quem tamquam poenitentiae , & carnis mortificatio-
Pontificem,& totius Ecclesiae prima- nem . Re pr. ex ApostoIo I. ad Corin. tem venerantur . Autum antiquior cap. 9. dicente: Castigo erepsu meum,
Abissinorum est Civitas , in cuius O insemitutem redigo , quod certe Ecclesia dicunt asservari Aream ve- non fecisset , s inutilem fore poeniteris Testamenti ; utuntur Altari tentiam Paulus existimasset. Insuper portatili , ad modum Arcae sebrefa- Matth. 16. Christus nos hortatur adcto, in quo celebrant sacra mysteriar serendam erucem, sed si poeniten-
in omnibus Con eniunt cum Graeci , t tiae virtus , & carnis mortificatio non
quantum ad Religionem spectat , & l prodest, ergo decepti sunt tot Sancti in hoc solum differunt, quod obser- Poenitentes , ergo decipiuntur totvant circumcisionem simul cum BD viri religiosi , qui huic praecipue stu-ptismo, sed illam non suscipiunt tam- dio vacant; quis hoc audeat assereret quam necessariam ad remissionem , sed ipsa experientia probat bonam, peccati originalis, ut sentit Cerin- & utilem ese carnis mortificationem, thus , imb nec suscipiunt tamquam quandoquidem unusquisque experia cerimoniam Legis Mosaicae , sed so- tur, ex poenitentia reprimi passiones,lum ob Christi imitationem , sue ut & accendi des derium vehemens per-eorporalem ejus smilitudinem ge- sectionis. Ratio autem tur Novatus, rant. Repr. ut oppositum religioni, & post ipsum Ablabius assererent f ex capite superstitionis, juxta docta L perfluam esse mortificationem est ,
nam S. Thomae a. 2. q. 92. art. I. in quia censebant peccata , ob quorum
j corpore. Agit de Abissinis Card. B remissionem exercetur virtus poeni l nain Divina psalmodia cap. i8. q. 18. tentiae esse irremissibilia , quod sal, . AsLAsius fuit Troili Sophistae sum est, cuna Christus docuerit P Auditor, & cum artis Rethoricae pe- trum non modo remittere usque s ritia esset celeberrimus, inter Orat septies , sed usque septuagies septies, res sui temporis adeo excelluit, ut scilicet quotiescumque peccat Orac- summo cum delectu ejus conciones a cedet eontritus, & mortiscatus; εc populo exciperentur: hoc medio ad certe si peecata essent irremissibilia, i insinuandos errores Novati,quos pro- & vana esset poenitentia, quomodol fiebatur, facilem sibi aditum rese- Deus voearet ad poenitentiam. Hunci ravit, &crescento ejus nominis sima, errorem damnat Conc. Trid. sessi i q.
42쪽
a. Dixit secundas nuptias esse i l ad libitum , sed ex mutuo consensu , lillicitas. Repr. verbo GraeciDe Ablabio agit Nices. Hist.Eccles lib. I q. s. Assτ1NENT Es ex Gnosticis, ac Manicheis prodierunt, persequentibus EecIesiam Diocletiano, & Maximiano Imperatoribus. Dicti sunt A stinentes, quia inter alios errores, potissimus ille erat, quo prohibebantestas , tamquam concessas hominibus non a Deo, sed a Diabolo; per varias Europae partes dispersi , circa annum Domini a 89. grassabantur in aliqui- lbus Provinciis GalIiae, Hispaniae, & lin Aquitania; non autem esse possunt iidem, ac Hierarchitae, ut sentire videtur Baronius; sacta siquidem collatione errorum Abstinentium, d sumpta ex Philastrio , ex Prateolo, cum erroribus Hierarchitarum, quos recenset Epiphanius haer. 69., R Hilarius lib. . de Trinitate,omnino dis, serunt , & tres tantum siunt errores Abstinentium , Hierarchitarum vero sex recensentur.Tum quia ex Evagrio constat Hierarcem in AEgypto suos
expandisse errores, quem Hierarcem cum Macarius Abbas non posset reprobare verbis, miraculo consedit.
Esto etiam Hierarci sequaces, fuisse Abstinentes dictos, quia abstinebanta vino, & a delieatioribus cibis, non tamen abstinebant ea ratione ducti,
qua Abstinentes, de quibus hie agimus ; ii siquidem abstinebant a cibis , ruta a memone datos esse hominibusicebant, illi vero ad simulandam
sanctimoniam. i. Dicebant Spiritum Sanctum esse Creaturam . R. verbo Aeliani. a. Matrimonia ad libitum solvebant. R. Marci io. Luod Deus conjunxit, homo non separet, Lucae I 6. vers 18. Omnis , qui iamittit uxorem suam, aueram daeit, inccatur. EX quibus Scripturae testimoniis aperte constat matrimonia non posse pro libito solvi, quod etiam docet Apost ius I. ad Cor. cap. 7. Vere 39. Tum
quia si matrimonium posset pro libito ditatui, non modo proles , sed
etiam plures mulieres remanerenti derelictae; quia vero alii haereties non vel ob causam sernieationis , vel si
coniux ad longum tempus recedat, vel f unus ex coniugibus alteri redindatur molestus, asserunt his, & similibus de causis posse matrimonium sel-vi: de eiusdem indissolubilitate alibi
iterum agemns,& contrarias rationes dissolvemus. Vide verbo Armeni. 3. Prohibebant eseas, tamquam
concessas hominibus, non a Deo, sed a Diabolo. R. ex sacris paginis, ubi legitur, quod Deus dat escam uis
eorvorum Invocansibus eua ergo multo magis providet eseam hominibus. Tum quia Deus ita constituit hominem , ut sne cibo naturaliter vivere nequeat;ergo quamdiu vult hominem vivere, debet im cibum providere.
Deum autem es,e Creatorem escarum, non Diabolum, ut volunt Abstinentes; probatur, quia Deus creaviti coelum ,& terram, & omnia , quae in eis sunt: Deus dedit virtutem arbo.l ribus, ut producerent fructus, & ω- li minibus, ut fructificarent, sicut con- lsat ex Genes . Deus In Paradisis terrestri creavit arbores cum fructibus:
ACAcius, de quo susε disserunt Evagrius, Nicesiorus, & Baronius, quinto currente seculo, postquam cujusdam Collegii in Urbe Constantianopolitana praesectus extitit, ad diagnitatem Patriarchalem ejusdem Urbis evectus, ambitionis stimulis exagitatus, supra Alexandrinam , Antiochenam, & Hieroselymitanam Sedem, demum sit pra Romanam primatum contendit. Repressit ejusdem audaciam Simplicius Papa , Apostolicisq; mandatis se submittere fingens , Pontificem ipsum magno totius Eccle-sae damno decepit, cui plus obfuit inementita sanctitate, quam dum aper- lte sthisinaticum, Rhaereticum Eut L lchianum se patesecit; Siquidem dum lSimplicius Papa crederet Acaelum verE Romanae Ecclesiae submissumo, lseut talem de facto se fingebat Ac eius,eumdem Legatum suum in OriS lte constituit, in qua dignitate constitutus, facilius valuit Eulichianam so- I
43쪽
etam protegere, & propagare. Detem a Felice Tertio Simplicii successore, Acacii fraudolentia , eumdem Romς congregato Concilio 8a
Episcoporum condemnavit, ex quo anathemate Macius excandescens ,
Romani Pontificis nomen a tabulis Ecclesiae rescidit , & Horiodoxos summa violentia est persecutus, usique ad annum q8 8. quo decessit,ejusique nomen a tabula Episcoporum . anno st9. merito suit abrasum . Persuadente Acacio , qui non Episcopum, sed Adulatorem in aula Zenonis Imperatoris agebat, Zeno Henotiren, idest Edictum pacis promulgam vit , in materia Fidei, ut Arianos, Semiarianos , ἐκ Eulichianos simul
componeret: siquidem Acacius, solius Imperatoris esse, de Controvem si is Eeelesasticis decidere,docuerat, quam doctrinam iacile amplexatus Zeno Imperator , fienotison promulgavit , quod Eutichianae sectae, quam profitebatur Acacius erat propen
ACACIANI , Aeacium Eusebii Pamphili anno 338. in Episcopatu
Caesariensi successorem ducem ha
huerunt diversum utique ab illo , qui fuit Patriarcha Constantinopoli tanus : neque confundendi hi duo Acacii , ut putant aliqui; ille squidem vivebat quinto seculo, hic, de quo in praesenti agimus, seculi quarti anno sexagesimo vivere desiit, ut ex Evagrio lib. 3. & ex Soromeno lib. s.& q. colligitur , fuit Acacius suo aevo inter Doetiores adstipulatus, sc
berrimis Semiarianismi Propugnat ribus . Tempore hujus Aeacii divisa est Arianorum Congregatio in tres sectas, de quarum una coryphsus suit Acacius. S. Cyrillo Episcopo Hier i solymitano insensissimus : vir utiquel eontentionum amicissimus, neque cum suis Semiarianis diu potuit con-l vivere, a quibus post Concilium Sa dicense, in quo jam plures suscitavel rat turbines, fuit depositus : sed Con- stantio Imperatore Acacium prote-l gente,haec condemnatio suum non estsbri ita effectum . Stimulante Aca-eio Liberius Papa fuit in exilium pulsius, & Felix Antipapa praevaluit . Cisa S Cyrillo de primatu sua: Sed is
contendit, quem exagitare non destitit, usque dum a Hierosolymitana sua Sede per vim depositum non conspiceret. 1 ortodoxe enim de com substantialitate Uerbi sentiente Cyrillo contra Acacium, factus est Acacius S. Cyrillo in offendiculum : am. biguam pro temporis opportunitate profitebatur Fidem ; Suae enim Fidei scopus alius non erat , quam Im peratoris genio sese accommodare: l quare Aetio,licet Ariano,anathema dixit . Indixerat Constantius Imperator Nicomediae generale Concistium , quod Aetius praepotens apud lImperatorem divisit,convocatis Ari- lmini Occidentalibus Episcopis , re lorientalibus Seleuciae; timens ne ii mul congregatis totius Orbis Episco- lpis, ejus damnaretur impietas , quae lSeleuciae praevaluit, ubi congregatii Orientales Episcopi, potissiimum Semiarianismum sequebantur. Ibi Aca- cius tamquam coryphsus,palam Arial nismum est prosessus, quod hactenust nonnisi inereto, & quasi in abscondito profitebatur et quare Semiariani de Acacii doctrina causati, eumdem de sua Sede depcisitum declamarunt, inqua , favore Constantis, iterum fuit constitutus. Librum rituum edidit contra Marcellum Ancyranum Episcopum e vitam Eusebii, sui in Episcopatu praedecessoris , R Magistri exaravit, Commentaria et lauta edidit super Ecclesiastem , R diVersas miscellaneas quaestiones sex libris comprehens,s promulgavit. Ad sedandas Arianorum , R Semiariano rum rixas, praecipiente Imperatore Constantio, Seleuciae congregati sudiq3. Episcopi, inter quos primum I cum obtinuisse videtur Acacius , ubi novam Fidei formulam, rejecto Symbolo Nicamo, ediderat , sed ita ambiaguam , & artificiose compactam , ut in ea unaquaeque Arianorum secta, ex tribus recensitis, suum prosteretur errorem , in quo solum differebant l
44쪽
i eirca diversum se explicandi modum csterii in unanimiter cum Ario Filium consubstantialem Patri negabant;unas quidem ex tribus Arianorum saetionibus aperte dicebat Filium esse creaturam , alia pro temporis opportuniatate nomen creaturae reticebat;tertia
denique, cujus Acacius se primatem
constituit. Dicebat Filium neque esse coe sentialem Patri , neque creaturam unam ex creaturis. R. & quidem Fi- .lium esse messentialem Patri,& con- lsubstantialem probabitur infra contra Arium; deinde Uerbum non esse screaturam aperte evincitur, nam non
datur medium inter hoc, quod est e sese Deum , vel creaturam ; ergo est purum Acacianorum figmentum dicere , quod Dei Filius non sit una
creatura ex creaturis ; nam hoc loquendi modo , vel intelligunt Filium esse creaturam de facto, & hoc non , ipse enim Dei Filius Io: io. asserit se esse unum cum Patre: Fgo, Fater unum fumui, vel intelligunt Filium esse Deum,& consequenter esse coesi sentialem Patri; sed hoc neque per ipsbs Acacianos , qui aperte hoc negant , dici potest de Dei Filio; ergo modus loquendi Acacianorum est purum figmentum, & nullatenus potest subsistere. Neque valet Acacii ratio dicentis ,quod in tantum Filius non potest dici coegentialis Patri, quia haec vox coegentialis, sive consubstantialis nullatenus invenitur in sacris paginis; nam praeterquamquod sacri Scriptores a tempore Apostolorum hac voce Confusan Ialis usi lsiunt , ut videre est in epistola quam lscripsit S. Clemens Romanus Fausti- lni filius Apostolorum Gadiutor ad Cor. , di in lib. t. de Divinis Nomini-lbus 1 S. Dionysio Pauli Apostolidii scipulo exarato; adhuc ex caeris pa- ll ginis aperth eruitur aequivalentia hu-l jus vocis Consubsantialis, ubi enimi legitur Ego , σ P ter unumsumus,l idem est ac si legeretur Ego sum Con-l substantialis 'tri,neque necesse est, i ut omnia nomina, quibus utitur E l clesia ad explicanda Divina mysteria sint expressa in sacris paginis , dummodo earum vocum squivalentia ibidem contineatur . Adde, quod Deus seeundum Ecclesiae necessitatem plura Ecclesis communicat in tempor , quae ab initio selum implicite indic verat , & opportunas voces Ecclesiae suggerit quibus uti debeat, ad ha
reticorum confusonem, quibus voci-hus nondum opus habebat Ecclesia primitiva, quae nullos nondum noverat hostes Sanctissimae Trinitatis ACADEMICI vigebat horum λcta potissimum temporibus S. Augustini, quam cum Manicheisinum retia quisset veritatis prosequendae studio amplexatus est. Siquidem Academici
se gloriabantur, quasi seli essent, qui
universum Mundum veritatis luce perfunderent ; sed cum neque apud Academicos Augustinus veram veritatis viam invenisset, majori interioris gratia: lumine persessis , ab Academicis ad Christianam Fidem est diversatus . Disputavit contra . Academicos , eosdemque convicit erroris S. Ambrosius, qui hac de causa libros contra Platonem conscripsit.
Porro tanta erat Academicorum jactantia, ut
Dicerent Christianos accepisse a Platone suas de Fide sententias quas Euangelista Joannes suae narrationis exordio prae ribus exposuisset, pro
miraculo omnibus contemplandas .
R. ubi Christus in Evangelio prostetur se docere ea, quae didicit 1 Patre suo . Tum quia Euangelista Joannes nullibi legitur, quod Platonicos audierit : tum quia nullibi Plato mentionem fecit de Incarnatione Verbi, de qua eleganter disserit in principio sui Euangelii Sanctus Ioannes; ergo Academicorum assertum est purum
figmentum. ACEPHALus anno 496. cum esset
in exilium ab Anastaso Imperatorepulsius Antiochenam Sedem invasit, l& Angelitarum errores in eadem Ci- lvitate disseminavit, non autem fuit
Acephalorum caput, scut aliqui sen- ltiunt; quia illi Alexandriae orti sunt, thieAntiochiς debaeeliavit sed dive
45쪽
sos errores ab Acephalis profitebatur, quos reprobabimus verbo Angeluae . de Acephalo agit Durand. Ac εν κλιν idem sonat ae viri sinacapite , qui circa finem seculi quinti in Ecclesia Alexandrina schisna suscitarunt, recedentes a communione
Petri Moggi Patriarchae Alexandrini,
eo quod dictus Moggus esto esset
homo fraudolentus 3 verumtamen aut Sedem Alexandrinam obtineret ;Concilium Chalcedonense receperat,
quod gre serentes plures Alexandrini , dicti Concilii Chalcedonentis insensi sint hostes , ab eodem Petro Moggo se segregarunt anno q8o prininde cum nullum Patriarcham, sive caput haberent, dicti sunt Acephalii Eutielii ne sectae portio : dieti sunt
etiam Semistulichiani, quia Eutiche- itis errorem aliquatenus molliebant :Ex hac Acephalorum secta, aliae sed prodierunt, scilicet Jacobitae,& Theo- paschitae, de quibus suo loco agetur; lplures Sancti Doctores, inter quos S. Leo Acephalorum haeresim imp
gnarunt , cuius Auctor communiter let se cenietur Severus Anti schenae lSed is invasor, de quo suo loco : er- lrores autem hujus haeresis sunt se- lquentes i. Apud Acephalos ab Episto- lpis , R Sacerdotibus nullum sacrifi- lcium est amplius peractum; sed Sa- lcramenta ex antiquis temporibus a D lservabant, e quibus abraias perexiguas particulas Paschatis tempore di- lstribuebant ad communionem. R. Hic usus,s quidem contra mentem Christi institutoris esse perhibetur, qui praecepit dicens facite in meam eomme morationem , quod si suis ceret asse
vare Sacramentum ex antiquis tem-
poribus, ut siciebant Acephali , ra-l ro fieret commemoratio praecepta a Christo in sacri scio , quam quotidie consuevisse sacere ipsos Apostolos, constat plurium testimonio, qui eorum tempore vixerunt, ex quo semper viguit hic usus in Ecclesia Latinet, ut unusquisque Sacerdos legitime non impeditus, quotidie offerat Deo
sacrificium incruentuti .s a. Capiti suo licet Episcopo sub
esse noluerunt, nec receperunt Sacro
saninum Concilium Chalcedonense. Repr. ex sacris paginis, ubi omnes iideles, Ecelesiis subesse hortantur, in qua posivit Christus Episcopos regere Ecclesiam Dei, quam acquisivit Lan-l guine seo; ergo Fideles sunt sub regimine Episcoporum, & tenentur illis subesse; de quibus dixit Chiistus :ὲ mi vos cadu me suci. Tum quia : Concilia a Romano Pontifice approbata, quale fuit Chalcedonensio , sunti infalli nilia ergo qui non recipit Concilia fallitur , & a veritate dyclinat; tum quia Spiritus Samstus per particularem assistentiam ille est qui loquitur in Conciliis, quare qui negant acquiescere Conciliis,ex illis sunt, dei quibus legitur in actibus Apostolorum Vos semper Spiritui Sancto resi- sitira 3. Duas naturas in Christo esse negabant, reprobandi verbo Eut ches. Agit de Acephalis Leontius lib. de sectis.
ACCINDYMus nomine Gregorius, vixit circa medium seculi decimi quinti, & calamum acuit contra Grego- riuin Palamam,utpote haereticis opi-l nionibus infectum : Palamas ut de Accindyno accusatore ultionem sit ceret, eumdem vicissim haeresis redarguit, & protegente Joanne Cantachuseno, impuberis Imperatoris tutore , ab Episcopo Constantinopolitano condemnationem contra A
cindynum promulgari curavit. Ac cindynus nihilominus numquam deinstitit scriptis Palamitas exagitare , lcontra quos etiam carmine yambico lcomposuit: nec desunt, qui Accin- ldynum ab omni haereticalis erroris lna vo inanninem defendunt; nihilominus Prateolus,& Gaulterius inter hς- reticos eumdem reponunt , utpote lqui suis in scriptis sequentes propositiones inseruit. i. Dixit nullam esse distincti nem in Divinis , ideoque excludendas omnes relationes originis,& personales a natura Divina . R. ex sacris paginis aperte colligitur dari gene-
46쪽
ratronem in Divinis, licet ab humanos intellectu incomprehensibilem , dei qua loquitur Propheta dicens: Gen -l rutionem ejus inti euarrasti sed ubi est generatio est relatio originis, ubi relatio originis est distinistio inter generantem , & generatum ; ergo si in Divinis datur generatio eadem ratio est de spiratione) datur relatio; ergo datur distinctio: nec potest negari consequentia , nili absolute negetur dari generationem in Divinis; item si Pater in Divinis non generaret Filium , & uterque non spiraret Spiritum Sanctum , Pater non haberet potentiam generativam, nec Pater, & Filius haberent potentiam spirativam , & consequenter daretur in persectio in Deo, sed haec nullatenus potest admitti ; ergo dici debet Patrem ganerare; ergo datur relatio ; ergo distininio. Quod daretur imperfectio in Patre si non generaret , facile probatur, quia producere sibi simile in natura, est summa perse etio producentis; ergo &c.
a. operationes Dei ad intra,cum operationibus Dei ad extra confundebat , it aut scut creatio Mundi est actio Dei ad extra terminata,& temporalis,talem etiam esse arbitraretur generationem Uerbi. R.quia actiones Dei ad intra sunt essentiales,& necesi sartae,ad extra vero non sunt essentiales ed sunt liberae; Si enim essent necessariae, Mundus debuisset creari ab aeterno, scut ab aeterno generatur Filius. Tum quia solus Deus est ens necessario existens,& quidquid necessario existit Deus est; tum quia Deus libere potest destruere Mundum, sicut libere creavit;sed non potest non generare Filium, & esse sine Filio; ergo
ejusdem naturae non sunt actiones Dei ad intra, quales sunt actiones ad extra. Tum quia actiones ad extra
Deus posset, si vellet longE perfectiori modo perficere, sed non potest
perfectiorem generare Filium; ergo tales non sunt actiones Dei ad intra, quales sunt eius actiones ad extra . 3. Transfigurationem in Montel Thabor phantasima, & spectrum fuisse
asseruit. R. ex Script. ubi contra rium evincitur. ACCIDENTARII secta Semitu th XVI. ranorum propagata circa IIIo. a
Tilmanno Heshusio,& Jacobo Schin delino. Dissident tamen inter se A
cidentarii in articulis de justificatio- lne; circa descensium Christi ad inse- lros, & illius ascensium ad c os; quamvis conveniant in errore, per quem Accidentarii sunt diisti; Error autem est sequens Dicunt peccatum originale esse accidens reale, quo hominis natura corrupta est. R.quia est in intelligibile quomodo qualitas corporea, qualem esse peccatum originale , asserunt dicti haeretici, habeat vim corrumpen- ldi animam,quae est spiritualis . Tum lquia si peccatum originale esset acci- ldens reale, esset ens reale, sed omne
ens reale est a Deo;ergo si peccatum loriginale esset accidens reale, esset a Deo, quod est blasphemum dicere . Uide verbo Tilmanas, Iacobum Sehwidesinus . Agit de Accidentariis Gravina in tabula analitica . ACCEΜETAE suerunt Monachi in , IV. Urbe Constantinopolitana probatae virtutis , & verae Fidei sustinendae reto ardentissimi. Dicti sunt Accenae-tae,quod idem fgnificat ac insomnes, quia vicissim die, noctuque in cantu perseverabant: dicti sunt etiam Studitae a Studio, qui fuit fundator em truna Monasterii in Urbe Constanti- lnopolitana . Ad exprimendum erro- lrem , propter quem fuerunt anathe- lmate percussi a Ioanne II. sub con- lditione tamen si non respiscerent, ut lconstat ex epist. a. ad Justinianum , data 8. kal. Aprilis anno 33 3 prim opus esset aliquam de haeres Eutichiana , & Nestoriana exhibere notitiam , quarum una alteram oppugΠa- jbat: sed de haeresi Eutichiana, Ec Ne storiana suo loco. Haeresna Eutichia- lnam profitebantur quidam Scitae nullatenus Monachi nuncupandi, cum
nihil instituti Monachalis apud ipsos lunquam fuerit, licet sub uno capite, icui nomen erat Mascentius convive- irent, de quo Mascentio se Diosico- l
47쪽
rus Legatus Hormisidae ad eumdet scripsit, Masentim tamen : qui sub bat,i Neabalo , diau se Cou megationem habere, si immrrogetur , suteum quibus Mouacbis visit,aut in quo Amnasterio, aut sub quo Abbate Monoebui sis Ius es, dicere π=n potes . Hinc colligere est 4citas nunquamia suisse Monachos, quandoquidem nec eorum cyput dicere potest in quo Monasterio , aut sub quo Abbate Monachus sustus sit, aut cum quibus Monachis vixerit;ex quo debet inser. et Scitas, de quibus hic agitqr, potius suisse quamdam Euticlitanorum coloniam , quae sub ementito nomine Monachorum , Arte ut sub ementita sanistitate facilius alios in suam sententiam protraheret,Eutichetis profitebitur errores: quod & inani se-stius fictun est , quando Scitae contenderunt addenda esse Ciralcedone si Concilio haec verba: Unum de Trinitate erucifixum esse in earne, quae verba licet possent in sensu Catholico sustineri,non approbavit Concilium, nee Legati Papae, qui erant Constantinopoli, nec ipse Hormisda , quia talia verba videbantur favere haeres Eulichianae , quae asserebat Christum secundum naturam Divinam esse passum . Hac etiam de causi Aece metae, qui erant Horthodoxae Fidei re-lamissimi prosei lares, oppugnarunt Scitas,contra ipsbs cum Ecclesia Romana sustinentes, nullatenus admittendam esse illam propositionen Unus de Trinitate es erucifiam in carne, ex quo iacta est multa contemtio inter Accemetas, & Scitas. Ex hac propostione , non admissa tunc temporis ab Ecclesa, occasionem nacti Nestoriani, statim in favorem propriae sectae, sed imprudenter, rati cinantes, sic discurrebant. Ecclesia non admittit hanc propositionem . Putii de Trinitate spassus in earne:
ergo neque est natus in carne; ergo Maria non potest dici Deipara ,
quae erat sententia Nestorii . Dela tus ad Pontificem hie dolosus ratiocinandi modus Nestorianorum, quem ut deluderet, reprimeret, & con-
funderet, sicut contra Euticheten tempore Hor mimae Ecclesia nono approbaverat illam novitatem vocum , mur de Trinitate sp isi in egrue, approbandam postmodum censitit contra Nestorium empore Ioa uisis Secundi . Sie res s se habebant , cum Monachi Acoemetae,sorte nescii
quod Nestoriani ex illa propositione Uuus de Trinitate efflagus Iu carae,
non approbata ab Ecclelix, ausim aecepissent ad impie discurrendum it avorem Nestorii, negantis Mariam esse Dei param ; adhuc mordicus sustinebant contra Scitas de sisto dictam propositionem non esse admittendam; sed cognit ab ipsis rationabili causa, propter quam Ecclesia progressi temporis,censiuerat sore admitatendam: credere par est, quod ut pote viri summae virtutis, abstinenti te,& mortificationis, statim subsicripserint sensiti Ecclesia: , ipsique acquieverint , & consequenter excommunicationem non incurrerint, quam non
nisi sub conditione quod non acquiescerent ut supra indicavimus contra ipsos promulgaverat Ioannes Secundus . Caeterum nullatenus Nestoriani , vel Eulichiani dicendi sunt
Αccemetae, cum non obitante quod sic rixarentur cum scitis, constet tamen de integritate fidei Monach rum Accemetarum ex libello fidei, quem dictorum Monachorum Legati Pontifici obtulerunt . Tum quia quatuor Concilia generalia reverenter admiserunt, quod utique non ieci Gsent , si Eutichiana, vel ut alii asse- ruiit, Nestoriana labe fuissent insedit. Et hμ didit a sint per modumApologiς ad vindicandos Monachos Accenrein ltos a labe, quae ipsis inuritur , quod haeres fuerint insecti, & quod Qerint excommunicati, quod tantui in lsub conditione factuni est . Denium Acoemetas Monachos semper suilIe Eulichianae sectae infensssimo. hostes, constat ex eo, quod a Monasterio semper expulerim quotquot in Fide Horthodoxa claudicantes noverint ;quapropter Cnaseum,dictum Petrum Fullonem, suisse e Monasterio expulsum
48쪽
i sum, quem Monachi Eutichianumis li noverant, reserunt Annales Spond. anno AII .num. I. Esto ergo inter Ac- cemetas aliquos fuisse Eulichiana lal be iniectos, non propterea Eutichi Mi ni sunt nuncupandi: sicut quia prodi-
l tor fuit Iudas in Collegio Apostoli-
l co, proditores Apostoli non possunti nuneupari , & sicut a Collegio Ap stolico expulsus Iudas , ita ab Accct i metis Eulichiani expellebantur , quemadmodum Fulloni contigisse,su
vatianae, circa medium quarti seculi, quem Constantinus Imperator blanditiis delinire , sed frustra, conatus est, ut eum ad veram fidem amplexandam reduceret, & a Novati erroribus averteret; cujus potissimum errorem cum audiret Imperator , sceum quasi per jocum , sed argute unque ad confiusionem Acesi est. assatus: Erigito tibi solam Acesii, ct tu solus tu eartam ascendito, siquidem Dicebat Acestus, neminem qui post Bapti sinum graviter peccasset
esse recipiendum ad poenitentiamia, negans Ecclesiam habere potestatem concedendi veniam gravium peccatorum, asserens non hominum, d Dei esse concedere remissionem peccatorum. R. Marc. 16. 2γodcunque Ii
seris sper terram , erit tigatum di in caesis , quod umque o verit, erit statum ; in his verbis Christus nullum prorsus peecatum reservavit , tamquam irremigibile r ergo dedit amplam facultatem Ecclesiae, qu .e se extendit ad dimittenda omnia peccata. Tum quia si peccata gravia, q aae dicuntur ad mortem , essent irremis
sibilia , frustra Christus instituisset
Sacramentum Poenitentiae , frustra hortaretur peccatores ad poenitentiam. Tum quia si post Bapti sinum peccata gravia essent irremissibilia, esset deterioris conditionis Baptizatus, qu1m non Baptizatus , ut patet : iste enim haberet opportunum remedium, non autem ille. Tum quia in sententia Acesii, daretur ansa procrastinandi Bapti sinum usque ad canos , & multiplicandi peccata, quaei omnia solunt per Baptismum deleri sustinebat Acesus; Nec valet quod asserebat, dicens solius Dei esse dimit tere peccata, libenter enim hoc concedimus , quandoquidem scimus Sacerdotem dimittendo peccata, se habere tamquam Ministrum Christi, lacujus virtute Sacerdos peccatorem dimittit absolutum. Vide v.MPatia I. iACHILLAs fuit Episeopus Alexandrinus unus ex colleghis Arii, qui una cum aliis Arii sectatoribus, subscriptit epistolam, quam Arius scripsit ad Alexandrum Episeopum, ut refert Epiphanius haeresi 66. circa lannum 3Α3., inter alios Arii errores lhunc praecipue est amplexatus . Dicebat, fuit aliquando, quando non suit Filius Dei, dc postea saetus est, qui prius non fuerat, talis sa- eius, qualem & omnem hominem esse contigit. R. Ioast. io. Ego ct Lot runum fuistis, & etiam ex omnibus Scripturae locis, ex quibus evincitur Filium esse consubstantialem patri e Filium esse Deum, sic Io: cap. I. In principis erat Versum , ct Uerbum
crat apud Deum, or Deus erat Verbum et ergo Verbum non est factum ;ergo falsum est, quod suerit aliquando , quando non suerat Filius i ei, i ergo Filius Dei est unus in natura cum Patre, non in solo consensu voluntatis , ut vult Achillas . Insuperi Divinitas Filii Dei probatur , quia i Filius Dei si non esset Deus , Pateri generasset Filium imperfectum, quod implicat potentiae generativae Patris, quae cum sit persectissima, non potest habere terminum suae generationis nisi persectissimum. ACON Tlus Iacobus Philosophus, Iurisconsultu atque Theologus,Tridenti natus seculo i6. postquam nomen Religioni Reiormatae dedisset, in Angliam prosectus est, ubi benigne a Regina Elissabetha suit exceptus , cui & librum dicavit, cui titulus : De lStratagematibus Diaboli ; Contra- triarum Religionum tolerantiam ad . misit, & ad Arianismum d eflexit. R. verbo Bi A.
49쪽
Aco s TA Gabriel Lusitanus,Christianis parentibus ortus, cum se vitam a temam posse consequi desperiret, Iudaismum amplexus est Am-stelodami, una cum parentibus suis ;sed eum videret Iudaeorum mores ,
atque prscepta , Legi Moysis adver-ciri, a Iudaismo deficiens, Sadducςorum dogma propugnavit; in eo quod nullum dari Angelum , aut Spiritum asserebat, & tandem ad Iudaismum
reversus est. i. Docuit Animam non esse immortalem . R. verbo Arabes, Gregorius Pauli. a. I, egem Moysis humanum inventum esse assirmabat. R. ex ipsius Scripturae testimonio, quae Legem a
Deo in monte datam describit ; qua
de re, nemo umquam per tot secula
dubitavit; ut mirum sit quomodo audeant saepe aliqui ex haereticis in suis vanis assertis se os onere veritatibus,quibus orbis universitas per plura secula frmiter adhaesit. AnAMANrius , dictus Origenes, diversus est ab illo Origene; qui omnibus pene notus est ; de Adamantio etiam Origene nuncupato , scribit
gustinus in libro ad Quod vult Deus: ejus sectatores Origeniani sunt dicti; porro isti nefaria faciebant, suaque
corpora corruptioni tradebant.
An Asia i , sive Adamiani , vel Adamistae: ex Basilianis, & Carp cratianis progenitos fuisseAdamitas, sunt qui autumant: aliqui AdamitasGnosticorum propaginem faciunt; prodierunt ex quodam infami viro , cui nomen Prodicus; non tamen dicti sunt Prodie iani, ab eorum Institutore, sed Adamitae, quia Adar nuditat tem aemulabantur,ingredientes siquidem suas Ecclesias, sive potius cavernas, deponebant in limine vestes, quia Paradisium ingredi dicebant, in quo sicut Adam nudus fuit, ideo Adae
nuditatem aemulari volebant, anno Christi iaci. i. Dixerunt propagationem hominum ex sola Adae culpa provenire.
2. Nudi incedebant. R. ex sacris paginis, ex quibus colligitur nuditatem nunquam sui ste licitam. Deu
3. Ver. 7. Tum quia Christus, qui nos veram salutis viam docuit, vestes habuit . Tum quia nuditatem publicam etiam barbari abhorrent:. Sc in locis ubi ratione .eximii caloris nudi incedunt , saltem verenda cooperiunt, sicut mihi retulit Romς amicus meus,
qui ad propagaendam fidem illas regiones peragraverat. Imo tantum verum est , quod a nuditate natura abhorret, ut viri illi, qui in novae Americae aliquibus insulis, nudi incedunt, cum aliquem Europaeum reperiunt, statim aufugiant, verecundia propter nuditatem in qua comprehenduntur, lsuffulti; sic a praefato meo amico intellexi. Verecundia demum ab omnibus Saninis Patribus commendatur. Porro Adamitae incedebant nudi, quia se credebant in statu innocentiae, sed praeterquam quod omnes in die labimur, & in peccatis sumus concepti , certum est, quod in justitia originali nemo est qui nascatur; ideo nemini licet nudum incedere,& etiamsi
ex speciali privilegio aliquis in justitia origin xli nasceretur , ut de Beatissima Virgine credere pium est, adhuc non liceret nuditas , ubi reliqua
hominum propago est culpa insema.
3. Nuptias execrabantur. R. ex
sacris paginis ad Ephes cap. I. ubi
matrimonium commendatur , & Sa- lcramentum esse perhibetur: Crgo nu-
ptiae sunt inexecrabiles . Tum quia Christus intervenit ad nuptias in
Cana Galileae , quod non fecisset si
matrimonium esset res execrabilis, de quo ad Heb. is . legitur Honcrob Ie connubium, tantum abest , quod sit execrabile . Hunc errorem damnat Concilium Gangrense celebratum in
Asa anno 325. cap. Iq., & Bracaren se celebratum 2nno Iq3 . cap. II. Vi
de Prarier ea cap. 7. epis . I. ad Cor. l4. Mulieres iaciebant coinmunes. R. ex pluribus Scripturae locis, ubi mulieres adulterae pςna mortis damnantur. Tum quia natura ipsa abhor
50쪽
ret quodammod5 a communitate a lmulierum, & licet permissum sit in Lege veteri , unum virum habere
plures uxores, numquam tamen permissum est , unam mulierem duobus
s. Dicebant se esse liberos , ac nulla lege teneri. R. a Christo, qui dixit: Non seni solvere legem , sed
simplere, & praecepit nos obedire Superioribus . Necessitas obtempe randi legibus, satis evincitur ex quo-l tidirna experientia; & ex iniquis absurdis, quae sequerentur,si homo nulli legi obedire teneretur. 6. Dicebant Christum non esse confitendum, neque subeundum pro eo martyrium. R. ex eo, quod dixit ipse Christus Matth. IO. ver. II. M 3I.
Tum quia pro sustinendis patriis legibus,& iure Principis, homo licite se exponit periculo mortis : ergo 1 Artiori pro de sensione Christi an e Legis , dc pro consessione Christi, licitum erit, imo sanctum subire martyrium . De sanctitate martyrii agetur verbo Euhezsuae . . Ejiciebant a sua Ecclesia eos, quos deprehendebant in delicto . R. ab eo qui venit vocare peccatores ,
salvum facere quod perierat ; sed
nullatenus hoc esset verum , si peceatores ejiciendi essent ab Ecclesia. Tum quia esset desperata peccatorum salus . Agit de Adamaeis S. Epiph.
haeres. Sa. ADAMITAE Recentiores . Ins mem Adamitarum sectam renovavit quidam nomine Piccardus anno 142 Doriundus ex Gallia Belgica, qui per
Germaniam , Fc Bohemiam discurrens, plures habuit sectatores, quos nudos sive mares, sive foeminax incedere volebat et eum adibant sua: s
ctae sequares, qui quoties libidine incensi aliquam concupiebant, ipsa ad Piecardum deducta , eidem expone bant sub hac formula petitionem : In hane piritus meuI concaluit, resiponsum accipientes: Ite, erescite, O multi Dam ni , quo ritu observato, licitum erat cuicumque hujus insaniis sectae viro, ad quamcumque mulierem introire; Tantam impietatem aegre lserentes etiam scelestissimi viri, factum est , ut Zista ducto in Adamitas exercitu , omnes trucidaverit. JPorro adeo creverat Piccardi dementia, una cum scelere, ut se Deum esse jactaret, & perditionis filios esse assereret, quotquot suae insanii sectae non adhaerebant. Ueterum Adamitarum limitatores visi iterum sunt incedere lper Hollandiam anno i 33s. nudi per
arua, & hortos aberrantes, mox arbores conscendentes , ibique sed frustra panem expectantes. Nunc omnino repressa adeo infamis haeresis ere- lditur , quam renovare tentaverant quidam, qui prodierant ex secta Lutheri, quorum Coriphaeum sese constituerat Adam Pastor , ut resert Lindanus. De Adamitis recentioribus agit aeneas Silvius in Hist. Bo- t
AOAΜus dictus Rei erus libro germanico ab ipsi, edito. Dixit, quod Christus nascendo
aperuit Virginis uterum. R. ex Eete chiele cap. 44. ver. a. Fbria haec claus erit, Non aperierar , quae verba
S. Ambrotius , & S. Hieronymus exponunt , Fc interpretantur de Maria Virgine, cujus uterum Christum nascendo non aperuisse colligitur ex
pluribus Conciliis, in quibus Virginis Mariae integritas commendatur,& praecipue ex Concilio Lateran. sub Martino Quinto Can. s. De Reissier. agit Coccius. A DECERDITAE quo tempore suerint, compertum non est . Asserebant Christo descendenti ad inferos, ominnes animas obviam factas credidisse ei, & liberatas esse. R. nam nomin2
inseri ad quem destendit Christus, venit Limbus, non vero Insernus, in quo erant damnati: 3c ibi Christus liberavit Elum illos, qui mortui sunt in spe seturae redemptionis, faciendae
per venturum Messiam , qui fuerunt Sancti Patres , sicut Deus ipse praedixerat se facturum Ecclesias .cap. 2q. ver. I. Tenetrabo inferiores partes terrae , inspiciam omnes dormientes, ct Iluminabo omnes Aserantes Iura Do -