장음표시 사용
201쪽
rem et ergo haec non pertinet ad forin ite peccati originalis is Similiter diccndum est sumi a S. Thoma peccatum originale pro Complexo culpae ct poenae, ubi de illo dicit , quod i non es privasto pura , sed es quidam habitus eorru us : Ipse idem in serius quodammodo se explicat dii ens, saὼ privacio originalis justitiae, per ρNam V oluntas subdebatur Deo, es formale in peeeato Originali , omnis autem alia inordinatiose habet , sicut quiddam materiale .
27. De terminate contra Caietanum sic arguitur . S.Thomas non solum saepe ex dietis si a a. γ, sed in iis ipsis locis,
quae pro sua opinione citat Cajetanus , aperte docet Contrarium ; Citat enim illum in i . partem qu.48. art. I., & in li-hrum 3. Contra Gentes ca. 29. , in quorum primo dicit: Bonum ct maluinoeci eant actus morales, tamen isonum perine, malum autem esi remotio is r in secundo vero dicit , Main
tam tu moralitus non es aliquid , quod in se malum vi , sed
in quantum privat ordine rationis, qui es hominis bovum :ergo eius sententia est etiam contra S. Thomam , in iis ipsis locis , quibus eredit sibi suffragari. Alia contra ipsum argumenta habentur apud Vasque et . I 28. I. obiicitur. Si Malum non esset ens positivu m nota posset diei, malum esse in bono tamquam in subje sto, quemadmodum Cum S Augustino, & S. Thoma I Communiter dicitur; Nam ens negativum, seu privativum , Cum sit merum nihil, nulli subiecto inest : ergo malum proprie tale et hens positi Vum Resp. nego antecedens , vel claritatis gratia sic distinguo - Malum non potest esse in subjecto , tamquam ponens aliquid in ipso , conredo antecedens : tamquam removens aliquid ab ipso . sive per modum pri vationis, nego antecedenS ἀEt si mili modo ad probationem dico, ens quidem pure nega
tivum non indiget ullo subjecto , sed ens privativum illo indiget , quatenus non intellIgitur pravatio , nisi intellecto eo, quod afficitur privsttione. Sia Augustinus, &. Theologi
202쪽
in praedicto sensu dixerunt malum esse in bono, scilicet per modum privationis illius persectionis , quae rei alicui Con
I9. II. Objicitur . Error est malum intellectus , & d lor est malum corporis animati : Sed utrumque est aliquid
positivum ; Nam aliter error non distingueretur a ne te tia , quae intelligitur esse privatio , nec dolor a Carentia voluptatis et ergo. Confirmatur ex S. Anselmi relata supra .
g. io. disti cultione mali poenalis in illud , quod nihil eis, ut caecitas, ct illud , quod aliquid est , ut dolor .
Resp. Conc. majorem , ct nego minorem , cujus etiam probationem nego ; Nam nescientia est privatio aetus Cognitionis , adeoque ejus subjeetum proximum & immediatum est mense at error est privatio rectitudinis in actu cognitionis,
cujus proinde subjestum immediatum est actus ipse. In quo patet unius ab altero discrimen , & distinctio. Quod vero pertinet ad dolorem , ille potest considerari , vel prout est
sensatio quaedam , ct hoc modo est quid bonum ., ct non malum et vel prout est sensatio, Cum qua Conjungitur Carentia tranquillitatis animi orta ex laesione Corporis, in qua Ca
rentia consiliit quasi forma doloris , iamque ipse dolor formaliter sumptus consiliit in privatione scilicet hujusmodi tranquillitatis . Igitur Cum Carentia voluptatis sit quaedam privatio , cujus subjectum immediatum est potentia sentiendi distinguitur a dolore, qui prout forma iter sumitur, se a eo modo, quo est malum habet pro suo subjecto actum semetiendi . S. Anselmus qui dolorem dixit esse aliquid , sumpsit illum in concreto , non Vero in abstracto ..3o. III. Objicytur. Mors est malum naturale iuxta communem sensum, & horrorem naturae, & leges divinas sthumanas minitantes , ct infligentes mortem tamquam malum poenae . NeC enim audiendi sunt Epicurei, ac Stoici, qui terrificum mortis aspectum ob velare conati sunt , ct in ama-hilem etiam Commutare fucatis argumentis , quae deinde SO phistarum declamationes, S Poetarum argutiae in immen sim auxerunt. Illa evanidos fructus esse non lincerae eloquentiae . sed illius , quae tribuitur Mercurio furuticulorum , &Z a d
203쪽
defraudatorum Numini ostendit jam Palla vicinus ci ea
discutiens singillatim : Atqui mors non esset malum natura Ie , si esset ens privativum et ergo hoC saltem malum , mors non est ens privativum, sed positivum . Minor probatur . Semel mortuo animali non habetur amplius subjectum , cui
tribui possit istudens privativum . Nam subjectum illud ethtotum animal , quod si mortuum dicatur, iam non eli : sed malum . quod non poteli esse in aliquo subjecito , nihil est :
Resp. concedo mai., ct nego min. Ad probationem ne- .go majorem , ct ejus probationem ; Non enim elt totum ani Inal sit cetum mortis , nisi prout haec eth in seri per altera tiones compoliti: prout vero est in facto esse, subjectum ipsius
est corpus simul& anima , ex quibus utrunque privatur unio De Cum altero , quae erat mutuum in ipsis bonum e utrumque
autem pertistit , si loquamur de morte hominis, persistit enim iptius Corpus , quantum ad materiam , quae ipsum componit , & iptius anima divisim : Si vero loquamur de morte bruit , saltem persistit ipsius corpus , quantum ad materiam , quae ipsum Componebat . Suarea sa) putans totum animal esse subjectum mortis, respondet argumento Concedendo majorem , se ilicet mortem esse malum naturale , si sermo sit de morte in fieri , illam vero negando, si sermo sit de morte in faeto esse , quam negat esse aliquod malum . Sed mihi placet mea responsio; Cur enim negari debet duas illas subitantias Componentes animal non pol Ie es. singula S' subjectum privationis illius unionis mutuae, in . qua Consi Bit vita t3 i. IV. obiicitur. Anni hi latio est malum naturale; nam odio habetur: sed an nihil alio non est ullum malum , si non est aliquid positivi; nam excludit omne subjectum , Cui pota sit tribui istud malum : ergo . Resp. nego mai. Cum S. Thoma 3 , & S. Augustino , ubi late probat,deltructa omnino natura non manere malum ἀ i Quod
204쪽
Quod pertinet ad probationem , dico illam , ut apprehenditur, esse objectum odii propter illam displicentiam , quam affert haec cogitatio . nimirum totalis ablatio boni , quae est privatio status quietis animae. Quod li illa Contrario modo e set ablatio malorum , quae numero, ct atroCitate maiora es sent bonis, iam amaretur, & opta retur: ac salsum proinde esit illam odio haberi, quemadmodum accidit damnatis in
ga. V. Obiicitur. Malum mora Ie opponitur Contrarie bono juxta Aristotelem i , quae oppolitio importata ut utrumque oppositum sit quid positivit m . Sed si malum consisteret in privatione,non opponeretur contrarie , sed privati-Ve, quae est oppositio illa, quae datur inter aliquid positivum, ct ejus privationem z ergo. Resp. dist. mai. Malum sumptum in concreto pro acti
malo Opponitur contrarie bono, ConC. mai. Sumptum in
abstracto pro malitii , seu pro ratione formali, qua actus di- Citur malus, nego majorem . Et smili distinctione applicata minori , nego consequentiam . Cum igitur dicitur honuinct malum , si intelligatur actus bonus & actus malus, hi Certe ambo sunt quid positivum, & contrarie profecto opponuntur , quia sub eodem genere entis sunt, scilicet sub genere modi animae, & maxime inter se distant, ct eidem subjecto inesse Pollunt, quae sunt notae conflintes juxta Dialecticos notionem Contrariorum : At vero si intelligatur nomine boni ratio formalis . Propter q m actus est bonus , & nomine mali illa . Propter quam est malus , non iam amplius oppolitio boni &mali eit illa , quae dicitur contraria , sed illa est , quae dicitur privativa; Nam alterum dumtaxat ex duobus oppositis . scilicet ratio boni est quid positivum : at ratio mali est quid negativum . Cum sit carentia bonitatis non quidem quae Cun que, sed illa, quae praesupponit subjectum capax habendi bonitatem, Per quam suppositionem distinguitur oppositio privativa ab oppositione contradictoria ; Haec enim solam dieit negationem alterius ex duobus oppositis, ex quo, fit ut alterum contradictoriorum debeat necessario competere cui-
eo Mist. ca. de oppositis Issi Euii: a, GL 3. juxta Maurum pag. M.
205쪽
libet, sive sit ens, sive non ens. Ita chimaera est bona, vel non hona, lapis vel non lapis, di omnia vel non omnia: at oppos ito privativa cum imbibat etiam suppositionem praedictam , impedit , quo minus alterum ex hujusmodi oppositis dici necessario debeat de quolibet iam ente, quam Non ente e ita chimaera n est bona, nec est mala.
33. VI. Obiicitur Dantur aliqui adius post ivi,qui semel
quod fiant a creatura libera a necessitate & sine ulla ignoran. tia , nequeunt unquam eXistere separati a malitia morali formaliter tali, ut odium Dei, & voluntas furandi: ergo saltem
in his malitia moralis est aliquid positivi; Nam pertinent
ad ipsorum constitutionem physicam . Resp. conC. anteced , di nego Consequentiam , ad cu ius probationem dico , malitiam illam pertinere ad tali urria actum physicam Constitutionem , non tamquam hujus par tem positivam , sed solum negativam, quae consistit in Carentia talis determinatae rectitudinis , quam voluntas tribuere debebat suo actui, eamque neCesse est concipiat, qui id eam
animo velit informare significationis hujusmodi nominum odium Dei , ct smilium, Quare objectio, cujus solutionem alii, ut Suarea O, aliter expediunt, mihi quidem vide
tur non habere majorem dissicultatem, quam illa , quae ex eo, quod peccatum nequeat e X ille re separatum a malitia morali formaliter tali,contenderet hanc elis aliquid positivum; Di se fert enim una ab alia non aliter,ac differat peccatum in generea peccato in tali specie. Palla Vicinus tamen tantum in ea minmenti credidit est e, ut cam vocet ca validissimum argumen rum,ut cujus abhorret a sententia quam defendimus quod malitia moralis Consistat in privatione rectitudinis, qn in tamen propterea velit illam esse formam aliquam positivam; Nam
aperie dicit, s)Habetpeccocum bonitatem entisativam . Sed quaenam sit in hac re ejusdem opinio , mihi quidem non est facile dictu. 3 . Instat . Viderar lumine naturae notum , ptas m
206쪽
Diae inesse in odio Dei, quam in earentis cujuscunque rest Iitudinis p ripae r ergo odium Dei habet aliquam malitiam supra omuem carentiam rectitudinis debitae. Resp. disti. antecedens , plus malitiae inest odio Dei , quatenus privatio constituens ipsius malitiam est magis dis . Conveniens naturae rationali, quam privatio , quae Constituit malitiam alterius cuiusvis actus, con C. antecedereas , quatenus aliquid positivum constituat malitiam odii Dei , nego antecedens, & simili distinctione excipio consequensis Instant alii. Si actus humani essent mali propter care t iam debitae rectitudinis , nulla esset distinctio specifica in actibus m ilis moraliter Nam eadem esset in illis malitia et neque actus , qui in una specie est malus , in ea augeretur, aut minueretur a quibusvis cicidiumstantiis , Nam in carentia totali non datur magis A minus. Sed haec dici non possunt tergo. Uasiqueg tanti fecit tum hanc instantiam, tum totam objectionem, ut ex his motus fuerit ad suam quamdam in haC re opinionem propugnandam, quae statuit malitiam moralem consistere in quadam relatione rationis extrinsecχ ipsi actui , quam nominat ci) relationem disconvenientiae vde qua alii viderint ἀResp. nego assumptum. Nec prima probatio urget. Nam carentia debitae rectitudinis eli quidem multiplicis speciei , ruemadmodum multiplex specie est debita rectitudo, eaquα ignoscitur vel ab oppolitione, quam actus ille prae se fert Cum aliqua virtute , vel potius a modo tendendi Contra determinatam virtutem , quandoquidem una eademque virtus plerunque est in medio duorum vitiorum. Quod vero pertinet ad secundam , dico jure dici malitiam actus augeri, aut mi Nui a circumstantiis , quia, ut ex S. Thoma dicit Suare Z a , licet privatio integra in se non reCipiat magis aut minuS ,reCipit tamen in causa aut in fundamento; ex quo hi, ut actus magis vel minus remotus sit a debita sibi rectitudine . 33- VII. Objicitur. Saltem aliquod malum est,aut eis: Potest naetura politiva 2 ego non omne malam est ens privati
207쪽
vum . Antecedens probatur . Id quod non convenit alteri ,estra i esse potest posti va natura: Sed id quod non convenit alte ri,est aut esse potest malum , ut sextus digitus est quid positivum non Conveniens manui, & intrinsec um ejus malum et ergo aliquod malum est,aut esse potest positiva natura . Resp. nego antecedens . Ad ejus probationem Concedoma j. & distin. min. Est malum ratione disconvenientiae, quae est desectus proportionis , seu aptitudinis ad convenientem compositionem, Concedo minorem: ratione suae entitatis ne isgo min. & consequentiam. Disti rustionis aequitas confirmatur aut horitate S, Dionysii, vel auctoris librorum de Divinis Nominibus si , qui loquens de monstro state , quam affert sextus digitus in manu, illam dicit consistere in privatione; nam eam vocat, defectum proportionis debitae juxta naturin insituID Iem
In quibus sit mel non sit malum proprie tale .
3 6. T Antur Creaturae sine ullo malo proprie tali. I Probatur. Dantur Creaturae irrationales &inanimatae in suo genere naturaliter perfectae, ut perfectus equus, perfectus adamas, perfectum aurum , quae aliunde non sunt Capaces mali moralis. Antiquiores Philosophi, ut Sua re Z 2 inter Creaturas inanimatas ab omni malo naturali liberas numerarunt coelestia corpora , quatenus dicebanς ,
incorruptibilIa sunt, O a peregrinis impressonibus libero,
quod tamen extra controversiam jam est fallum. Inter Creaturas vero rationales capaces mali naturalis & moralis dantur Beati Angeli, qui nullo unquam malo, neque naturali ne 'due morali, subjecti fuerunt, nec futuri unquam sunt et ergoantur Creaturae sine ullo malo proprie tali. Inter creaturas rationales praeicindendo a Beatis Ange lis, nullam aliam novimus, quae malo proprie tali subjecta aliquan-
208쪽
aliquando saltem non fuerit . Certe Christit m Ipsum Dominum Credimus, ct veneramur passum & Crucifixum , ejusque Matrem Beatissmam, ut Reginam Martyrum invocamus aquicquid autem reliquorum hominum est, subjicitur malo
eum Culpae tum poenae PROPO 1 ITro II. 37. Mne malum proprie tale respectu crestturae rationalis est malum vel Culpae vel poenae: num rus tamen malorum respectu hominum in hac vita non est maior i Ita bonorum , quae iisdem conCessa sunt : nec ea mal1 sunt semper poena culpae illorum alicujus actualis. Probatur prima pars . Omne malum proprie tale respe rei creaturae rationalis est malum vel Culpae vel Non culpae squod est vel malum pure natiirale, vel malum poenae e sed malum pure natura Ie q. . nullum est in creaturis rationalibus : ergo malum omne proprie tale respectu Creaturae ra- ionalis est malum vel culpae vel poenae . Probatur minor. Si qua mala Pure naturalia essent in creaturis rationalibus , essent vel in Angelis vel in hominibus, haec enim sunt duo Creaturarum rationalium genera unice nobis notae Sed quae in Angelis malis sunt mala, novimus universa esse mala poenae: in Angelis vero bonis nulla sunt mala proprie talia I. 6. et in hominibus tandem , siqua essent mala pure naturalia essent ex parte quidem animi ignorantia in intellectu . difficultas ad bonum in voluntate, Si Continua molestia ex rebellione illa Corporis in animam, quae vulgo dicitur Concupiscentiae ex parte vero Corporis, infirmitas sitae. Conditi is, quae per-Petuo etiam augetur ab iis , quae extra ipsum Qui Creatu iis tum animatis tum in animaris , quae cedunt in ipsius noCu mentum ,&ipsam tandem ejusdem mortem et Atqui haec mala scimus a Sacra Sc raptura esse in hominibus mala poenae sunis, grando, fomeι,--ri, omnis hae ad vindictam erea-
phaea vindicans in exserminium impiorum Jt Apoliolus loquens A a deterin
209쪽
determinate de morte hominum . non aliter illam eis esse necessariam , quam per positivum Dei decretum , quo illis sustulit donum immortalitatis primo homini & omnium patri sub conditione obedientiae concessum, satis in finhiat per illa verba, salutum es homini ι semel mori , ut observat Paulus Segneri a . Nam Deus Creavit hominem omni no expertem ab his malis illum in paradiso collocans , in quo, inquit Augustinus, vivebat eus volebat, quandiu hoc volebat, quod Deus jusserat: vivebat fruos Deo. ex quo bono erat bonus: vivebat Igne ulla egestite , ita semper vivere ba-δens in potesate. Cibus aderat. ne esuriret , potus ne sistret, ignum sitae, ne illum senecta dissolveret. Nullus intris eurmorbus , nullus ictus metuebatur extrinseus. Summa tu eamne sanitas , in anima tota tranquillitas . Nihil omnino tristi, nihil erat inaniter Irium, gaudium verum perpetuabatur en Deo, in quem flagrabat charitas ex eorde Dro , ct conscien-ria bona: ergo nullum est malum pure naturale in Creaturis rationalibus.
3 g. Essent sortasse aliqui, qui sub eadem majori facti syllogismi subsumerent etiam hoc modo : Atqui ratio naturalis di stat haec mala es. in hominibus mala poenae; Nam dicit S. Augullinus. cq Hujus evidentia miseriae scilicet humanae I Gentium Philosophos , nihil de ρeeeato primi hominis sive fientes, se eredentes eompuIit Leere ob aliqua feleratus
pia in visasuperiorestarnariam taendarum eaus nos esse natos, O animos nostros eorruptibilibus eorporibur eo supplicio, guo He rusi, praedones eaptos a Vere eon everunt, ramquam vivos eum monuis esse eonjunctos. Et Bellarminus reputat, s
Omnino veri mile esse, non fuisse Deum O imum , σ nostrigeueris amanti Aum . eonditurum hominem ram miserum
quam nunc es , ni F peeeati nosiri magnitudo tale supplicium
merasset: ergo . Verum hoc argumento non utar, quia Cum Augustinus ipse dubitet , an veteres illi eo modo dixerint Per quamdam notitiam haut tam ex traditione circa peccatum
210쪽
tum primi hominis, ct cum Bellarminus ipse paulo ante Citata verba dixerit, non posse eerso flatui corruptionem humanam. poenam esse peccari, deficit robur requilitum ad argumentum , quod rem suadeat, quae certissima eli ex Revelatione Divina. 39. objicitur. Si mors corporis inflicta esset homini in poenam Culpae originalis; non morerentur illi, quibus ea reis mittitur per Sacramentum Baptismi: Atqui hoc est evidenter falsum: ergo Resp. nego mai. Cum S. Augustino , qui cum saepius de hac Pelagianorum objectione contra Peccatum originale loquutus sit, constanter docet, quod omnia huius saeculi mala, S ci temporalis mors eorporis etiam is his , qui morte Christi redimuntur, relinquitur interim ad exercitatione - dei, o agonem praesentis luctationis; Sicuti enim si quis quaerat, cur David subierit poenas sui peccati, quas per Prophetam Deus illi comminatus fuerat , etiamsi illius remissionem certissime obtinuerit. ca in recti me, inquit, res odebitur remis vem iliam peceati factam , ne homo a percipienda vita impediretur aeterna, subsequutum vero illius eomminationit effectum, ut pietas hominis in illa humilitate exerceretur . atque strobaretur : sie ct mortem corporis propter peccatum a Deus homini iMixit, ct post peceatorum remissionem stropter exercendam jusitiam non ademit. His similia nabet alibi 3 . O. Secunda pars propositionis est contra aliquos, vel Diovinae Boni ratis inimicos , vel ad instar Terentiani Heautontimorumeni suimet tortores . certe quidem malos ratiocin Diores, qui dicunt mala vitae longe plura elle bonis, & voluptatibus ipsis contrariis. Citant hi pro se Homerum, qui di
seu ut habet Cosmas Paccius in sua verso e Maximi Tyrii . qui hoc versu utitur in illa, quam ipse Tyrius concinnavit seloquenti miseriae humanae hypolyposi cs Α a ' a Nil