De contemptu mundi, sive De imitatione Christi, libri quatuor. Auctore Joanne Gersen abbate Vercellensi, ordinis S. Benedicti ex decem Mss. auctori eidem, atque integritati restituti nunc tandem primùm Romae recusi, juxta editiones Parisienses

발행: 1697년

분량: 338페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

tum sibi ipsi. Non est magnum cum bonis, & mai suetis conversari: hoc enim omnibus naturaliter placet, Munusquisque libenter pacem habet,&secum sentientes magis diligit . Sed cum duris, & perversis , aut indiscis plinatis, aut nobis contrariaritibus ,

pacifice posse vivere , magna gratiin jest & laudabile nimis , virileque far letum.

a. Sed sunt qui seipsos in pace

tenent, & cum aliis etiam pacem habent . Et sunt qui nec pacem habeor, nec alios in pace dimittunt: aliis sunt graves, sed sibi sunt semper graviores . Et sunt qui seipsos in pace retinent, & ad pacem alios reducere student . Et tamen tota pax nostra in hac misera vita , potius in humili sufferentia ponenda est,quam in non sentiendo contraria . Qui melius scit pati,pacem tenebit majorem. Iste est lvictor sui & dominus mundi , arui cus Christi, & haeres coeli . CAP. IV. De pura mente , Ilici intentioue.

r. UABUS alis homo subI.- I vatur 2 terrenis,simplici il tate scilicet, & puritate.

122쪽

Li5er II. Cap. IV. ΘSimplicitas debet esse in intentione , puritas in affectione . Simplicitas ii tendit Deum , puritas apprehendit eum, & gustat. Nulla bona actio te Impediet, si liber intus ab inordinato affectu fueris. si nihil aliud,quani Dei beneplacitum & proximi utilitatem intendis, & quaeris, interna

libertate frueris. Si rectum cor tutana esset, tunc omnis creatura speculum

vitae , & liber sanctae doctrinae esset.

Non est creatura tam parva, ct vilis quae bonitatem Dei non repraesentet. Σ. Si tu esses intus bonus, & puruS , tunc omnia sine impedimento videres,& caperes bend. Cor purum venetrat coelum, & infernum. QUM

Iis unusquisque intus est , taliter judicat exterius . Si est gaudium in mundo , hoc utique possidet puricordis homo. Et si est alicubi tribu- Iatio , & angustia, hoc melius novit

mala conscientia Sicut serrum mis sum in ignem , amittit rubiginem, di totum candens emcitur: se homo ad Deum se integre converten' , Atorpore exuitur, & in novum homi- hem transmutatur.

i 3. Quando homo incipit tepescere, tunc parvum metuit laborem, Mlibenter externam accipit consola

tionem.

123쪽

De Im taliove ChrυΤιtion m. Sed quando perfecia incipiesse vincere , dc viriliter in via Dei

ambulare : tunc minus ea reputat

quae plus gravia esse sentiebat. CAP. V. De propria consideratioue . r. ON possumus nobis ipsis nimis credere,quia cepe

s gratia nobis deest , de

sensus. Modicum lumen est in nobis, ct hoc citd per negligentiam amittimus . Saepe etiam non advertimus , qubd tam caeci intus sumuS. Sqpe man agimus,& pellis excusamus:& passi 1ione interdum movemur, & zelum putamus. Parva in alii, deprehendimus,& nostra majora pertransimus.

Satis citd sentimus, ct ponderamus, quid ab aliis susti ne mus , sed quantum alii de nobis sustinent, non advertimus. Qui bene,& recta sua ponderaret, non esset, quod de alio graviter judicaret . 2. Internus homo sui ipsius cu- ram , omnibus curis anteponit. Et qui sibi ipsi diligenter intendit . faciliter de aliis tacet. Nunquam eriSinternus, & devotus, nisi de alienis silueris , &ad te ipsum specialiter respexeris . Si tibi &Deo totaliter

124쪽

Lἱbe, II Cap. V. intendis, modicum te movebit, quodioris percipis . Ubi es , quando tibi ipsi praesens. non es λ Et quando om-Dia percurristi. , quid te neglecto Pprofecisti λ Si debes habere pacem ,

α unionem veram , oportet, qubu'

totum adhuc postponas, & te solum prae oculis habeaS. 3. Multum proinde proficies , si te seriatum ab omni temporali cura conserves . Ualde deficies, si aliquid temporale reputaveris , Nil alium , nil magnum , nil gratum, nil acceptum tibi sit, nisi purὶ Deus, aut de Deo sit. Totii vanum existima,quicquid consolationis occurrit de ali- ua creatura. AmanS Deum anima, tib Deo despicit universia . Solus Deus aeternus, & immensus,implens omnia, solatium est animae, & vera cordis laetitia . CAP. VI. De laetiti a bose con scientiae.

r. L o RIΛ boni hominis

,-- testimonium bonae con- scientiae. Habe bona con

scientiam , & semper habebis laetitiam. Bona conscientia valde niuitapo test portare,& valde laeta est inter

125쪽

adversa. Mala con scientia ,semperi, iruida est, ct inquieta. Suaviter requiesces , si te cor tuum non reprehenderit. Noli laetari, nisi cum benefeceris. Mali nunquam habent verant laetitiam, nec internam sentiunt pacem ; quia non est pax impiis , dicit Dominus. Et si dixerint: In pace sumuS, non Uenient super nos mala; de uis nobis nocere audebit Ne cre- aS eiS,quoniam repente exurget irae Dei: & in nihilum redigentur actus eorum , dc cogitationes eorum perimbunt .

i. Gloriari in tribulatione , non est grave amanti . sic enim gloriari , est in cruce Domini gloriari. Brevis gloria , quae ab hominibus datur, cixccipitur . Mundi gloriam semper comitatur tristitia. Bonorum gloria in conscientiiS eorum , & non in ore hominum. Iustorum laetitia de Deo eis, & in Deo est & gaudium eorum de veritate. Qui veram & aeternam gloriam desiderat, temporalem non curat. Et qui temporalem quaerit gloriam, aut non eX animo contemnit, minuq amare convincitur coelestem. . Magnam habet cordis tranquillitatem , qui nec laudes curat, nec Uituis Ea

126쪽

L iber II. Cap. VI. Facile erit contentus , ct pacatus , cujus conscie0tia munda est. Non es sanctior, si laudaris: nec vilior, si vituperaris. Quod eS, hoc es ;nec major dici vales , qu in Deo teste sis. Si attendis, quid apud te sis intus , non curabis, quid de te loquantur homines foris . Homo videt in iacie , Deus autem in corde . HO-mo considerat actus, Deus vero pensat intentioneS. Bene semper agere,& modicum de se sentire , humilis animae indicium est. Nolle consolari ab aliqua crea tura,magnae puritatis, ει internae fiduciae signum est. 4. Qui nullum extrinsecus pro se testimonium quaerit , liquet quda se totaliter Deo commisit.Non enim qui se ipsum commendat , ille probatus est cait L. Paullus 3 sed quem

Deus commendat . Ambulare cum Deo intus , nec aliqua affectione t neri foris, status est interni hominis.

CAP. VII. De amore PESU super

x. 7 EATUsqui intelligit, quid

sit amare Iesum , & conte mnere se ipsum propter Ie sum . Oportet dilectum pro dilecto D relin-

127쪽

4. De Im7tatisve ch=I' relinquere, quia Iesus vult solus sit

per omnia amari. Dilectio creaturαiallax, & instabilis r dilectio Jesu fidelis, & perseverabilis. Qui adhaeret creaturae , cadet cum labili ; qui ani- plectitur Iesum, firmabitur in aevum. Illum diIige , & amicum tene tibi equi omnibus recedentibus , te non relinquet , nec patietur in fine perire . Ab omni bas oportet te aliqΗando separari, sive velis. sive nolis. 2. Teneas te apud Jesium, vivens de moriens: & illius fidelitati te committe,qui omnibus deficientibus, solus te potest adjuvare. Dilectus tuus talis est naturq; ut alienum non Uelit admittere: sed solus vult cor tuum habere , ct tanquam Rex in proprio throno sedere. Si scires te bene ab omni creatura evacuare, Iesus deberet libenter tecum habitare . Penetotum perditum invenies , quicquid extra Iesum in hominibus posueris. Non confidas, ne innitaris super ca- Iamum ventosum ς quiae OmniS caro istaenum , & omnis gloriis ejus ut flos i1oeni cadet . . Cilb deeipieris , si ad exter- nam hominum apparentiam tanthmaspexeris. Si enim tuum in aliis quaeris solatium , & lucrum, senties saepias

128쪽

pius detrimentum: Si quaeris in omnibus Iesum, invenies utique Iesum. Si autem quaeris te ipsiim , invenies etiam te ipsum , sed ad tuam perniciem is Plus enim homo nocivior sibi, si Iesum non quaerit, quam totus mundus, ct omnes sui adversarii . CAP. VIII. De familiari amisia ita PESU. I. UAr

UANDO Iesus adest, totum bonum est,nec qui quam difficile videtur.

Quando vero Iesus

non adest,totuin durum est. Quando Iesus intus non loquitur, consolatio vilis est . Si autem Iesus unum verbum loquitur tantum, magna consolatio sentitur . Nonne Maria Magdalena statim surrexit de loco , in quo flevit, quando Martha illi dixit e Magister adest , & vocat te Felix hora,qliado Iesus vocat de lachrymis ad gaudium spiritus. Qu2m aridus . di durus es sine Iesu i Quam insipiens , & vanus , si cupis aliquid

extra Jesum l Nonne hoc est maius damnum,qu2m si totum perderes mundum λα. Quid potest tibi mundus conferre D a sine

129쪽

fernus t & esse cum Iesu , dulcis est paradisus. Si fuerit tecum Iesus,nullus poterit nocere inimicus . inii invenit Iesum , invenit thesaurum bonum : immo bonum super omne bonum. Et qui perdit Iesum, perdit nimis multum , & plus quam totum mundum. Pauperrimus est, qui vivit

sine Iesu; & ditissimus, qui bene est cum Iesu.

3. Magna ars est , scire conversari cum Jesu, & scire Iesum tenere, magna prudentia . Esto humilis α pacificus, & erit tecum Iesus. Sis devotus & quietus, & permanebit tecum Iesus. Potes fugare Iesum, di gratiam ejus perdere , si volueris ad exteriora declinare. Et si illum effugaveris, & perdideris, ad quem tuna fugies,& quem tunc quςres amicum Sine amico non potes benε vivere edi si Iesus non fuerit tibi prae omni hus amicuS, eris nimis tristis , & d solatus. Fatuh igitur agis, si in aliquo altero confidis , & laetaris. Eligendum est magis, totum mundum habere contrarium quam Jesum os sensum . Ex omnibus ergo charis, sit Iesus solus, dilectus specialis. 4. Diligantur onmes propter Ie- . Ium,

130쪽

Lἰber II. Cap. VIII. 771um , Iesus autem propter se ipsum. Solus Jesus- Christus singulariter est amandust qui solus bonus, ct fidelis

invenitur prae omnibus amicis. Propter ipsum & in ipso,tam amici,quam inimici tibi sint chari r & pro omnibus his morandus est , ut omneS ipsum cognoscant, & diligant. Nunquam cupias singulariter laudari,vel amari, quia hoc solius Dei est,qui similem ubi non habet.Nec velis,quod aliquis in corde suo tecum .ccupetur ; neque tu cum alicujus Acuperis

amore: sed sit Iesus in te, & in omni

hono homine.

D Esto purus, & liber ab intus,

sine alicujus creaturae implicamento. oportet te esse nudum, & purum cor ad Deum gerere, si vis vacare, & videre , qu2m suavis sit Dominus. Et vera ad hoc non pervenies . nisi gratia ejus fueris praeventus, & attractus: ut omnibus evacuatis, & licentiatis , solus cum solo uniariS. Quando enim gratia Dei venit ad hominem, tunc potens fit ad omnia: ci quando receuit, tunc pauper, re infirmus erit & quasi tantum ad fla-

rella relictus In his non debet deiici, nec desperare; sed ad voluntatem Dei aquanimiter stare , ct cuncta

SEARCH

MENU NAVIGATION