장음표시 사용
101쪽
sed tanto spacio interposito alicubi liquescit, τ' si ne dubio nasci possint) hi fiunt magni ct albi. ma
gni,quoniam ad magnitudinem caesi temperatio cε ducit. albi, quia color nivis nondum vetustate in rubrum tran*t. Plinij locus ex Theophrasto de tribulo,& Theophrasti ex Plinio de rosis emendatur. . Cap. XXV. Neophrastum de Tymo, ct Plinium contra
de Theophrasto bene meritum dici posse, at gummio est locus, est libri vigesimi primi, capite decimo quinto, ubi Plinius hsc habet. Hin phres spinis geniculatu. tributa proprietas, quod fructum *inosum habet . qus omnia de noHπpopb3e dicta, falsam sententiam continent. quondam Theophrastus sexto libro de causis plantarum bis asseruit hanc esse tribuli proprietatem inter spinosos frutices, ut fiuctum spinosum gerat .
πεῖν. ct prope finem tractationis eorundem, ο δὲ
itaque in Plinio legendum est,non Tributa, se Triabulo proprietas,quod o structum Junosum habet. Theophrastus vero eodem libro disserentias rosarum prosequebatur, ac dicebat, τα μὲν ςα πεντα φυλλα. plurima quidem quinque haben sotia. hoc aAtem dubiam est, immo falsum, quo
102쪽
mam rariores nascuntur,quibus quinque, quam quibus maior foliorum numerus. deinde in numero disserentiarum proponit tantum multitudinem foliorum, πληθειτε nomautem multitudinem plantarum, Niscilicet, qua rariores, quave frequentiores oriantur. propterea Nox, τα πλεχα, ad numerum foliorum videtur referenda. at quinarius non in maximus in rosis fuliorum numerus, cum set nonsolum duodecim, O viginti, sed ct centum foliorum rose . neutro igitur modo conuenire Nidetur Nox, πλειςα . His itaq. er Plinis auctoritate suadebatur mihi egendum, τα ρον γαρ ὀλίγιςα πεντάφυψα. quibus
paucissima funt, ea quinque habent folia. quod re liquae Theophrasti orationi congruum est. cr PRmus eiusdem libri capite quarto, inquit, Paucissuma quina folia, ac deinde numerosiora, cum sit genus eius,quam centifoliam Nocant. quae Theophra si verborum compendiosa interpretatio est, si ita
Ciceronis locus de Aristolochia vi possit de- Κndi. Cap. XXVI.
C Icero primo libro de diuinatione scribit Ar
stolochiam ab inuentore nomen, cst inmore 'ipsam herbam ex somnio reperisse. Petrus Victorius
103쪽
rius sexti libri variarum lectionum, capite tertio Ciceronem arguit Plinii auctoritate, qui scribit grauidas huic herba numen dedisse: quoniam esset, αρι η . quod est, optima puerperiis. quam sententiam Dioscorides quoqueIecutus est. non videtur igitur ab inuentore nomen bubuisse. Probabile videbatur, Ciceronem memoria lapsum Mam pro alia herbam accepiser nam plures sunt somnio reperta, plures ab inuentoriabus nomen habentes; quamquam non facile est alteram reperire, cui Nirumque accideri oe somnio ostendi, o muratoris simul nomen accipere, eo modo, quo de Aristolochia scriptum est a Cicer ne. sed legenti mihi aliquando Gracum Nicandri interpretem oblatus locus en, unde aliquid pro Cieerone desumerem . nam in theriacis, ubi Nicander Amolochis mentionem facit, interpres im
νM. hoc est, hanc ait Aristoteles mulierem reperisseia Succurrebat igitur fieri etiam potuisse,νt istimulieri fullset Ari olochia nomen, atque ut illa sommo herbam reperisset, quod eodem Aristotelis loco scriptum negare quis audeat e Plinius quidε Dioscorides mulieris huius nullam fecere memtionem , sed non ideo non potuit de ea cεristoteles aliquid seripsisse; origo illa nominis, δρίς η λ apti ima eIt, sed argumenti genus infimmissimum est: quin potuit etiam mulier aliqua initio ob eandem causam sic appellari : qua cum heias nome dederit, cic exsecundario potes granidas
104쪽
uidas dedisse,ut Plinius scripsit. ad haec sunt herbs puerperis optima plures, quarum sunt alia nomina . insuper de re eadem opiniones diuersas esse translatilium est. negationem comprobare
operosismum est. dictum a Cicerone potuit si non
ab Aristotele,certe ab alio quopiam litteris tradi, tum esse . itaque Ciceroni affirmanti credendum magis videtur,quam Victorio neganti. Plinius o Dioscorides in aliam iere sententiam. at quod a cicerone traditum est, quodque interpres Nicam dri ex Aristotele scripsit, neque aiunt, neque negant . Quibus omnibus suam Ciceronii auctoritare saluam inteTam esse existimarem. De morborum successione Hippocratis sentemtia potissimum, cum lectionum varietate
consideratur. quorundam errores notantur. Cap. XXVII.
IVre dubitatur virum omnis morborum successio mala sit, cum Hippocrates libro de assem nibus dixerit morbum alteri superuenientem plorumq. interficere . contra autem multa sint exempla , qua docent morborum successionem salutare esse. verum si rem accurate perpendamus huelligemus sententiam istam ex libro de affectionibus tunc dumtaxat posse locum habere, cum grauior, en Dialis morbus mitiori, ct non Diali, aut minus Diali succedit , vi si quartana hybernam acutus morbus excipiat, si a senteria in hydropem re . sius
105쪽
situs fiat. alioqui succegiones morborum multa salubres notatssunt, ut cum quartana continua Decedit , cum lienosio aduenit Osenteria, cum lippienti alui fluor accedit. Febrem vero mirum es, quam sape remedio esse traditum sit. Hippocrates quarta sectionis aphorismo quimquagesimo septimo, primo libro de morbis , libro de iudicationibus, in coacis prcnotionibus. Febris,
qua neruorum dinentione, aut rigore σπασμου,
ct τέτανον , sic Celsus interpretatur) laboranti superueni soluit morbum.Jextasemonis aphorismo quadragesimo. ibus dolor circa praecordiust sine linammatione , his febris superueniens morbum soluit. eiusdem sectionis aphorismo quadragesimo quarto.Quibus exstillicidio urins Ileos tenuioris intestini morbum Celsus interpretatur superuenerit, inseptem diebus pereunt, nisi febre superueniente satis Wina fluxerit. septimasecti nis aphorismo quinquagesimo quarto. Quicunque hepar circumdolent , his febris superueniens soluit dolorem. Hac Nero omnia Celsus secundi libri capite staptimo his verbis complexus est. Nam ct praeco diorum dolores si sine febre sunt, sinit. criniecti
noris dolore succurrit. neruorum distentionem. rigoremq. se postea cspit, ex toto tollit. ct ex difficultate urina morbum tenuioris intestini ortum, si νrinam per calorem movet, leuat. . Rursus Hippocrates secundo προρρητικων, dicit ad herpeto, quos celsus ignem sacrum appellata
106쪽
lui, conferre, si uno die febris accedat . quem L. cum Celsus imitatus quinti libri, capite vigesimo octavo, ubi priuatim scribit de ignesacro, quem 2 flera aliqui vocari impliciter a Plinio dixersit, etsi hoc nomine vocari solummodo eum scripsit, qui medium hominem ambit inquit, medicamentum eius fortuitum est, uno die febris, qua humorem noxium absumat. quinta sectionis aphori moseptuagesimo primo, A quartanis capti non admodum a neruorum disentione capiuntur , si vero prius capiantur, o quartana superuenerit liberatur. primo de morbis. Mulieri neruorum distem. tione laboranti a partu febrem superuenire Mina. sexti libri epidemion fectione sexta, A quartana correpti a magno morbo non capturitur,s Nero corripiantur prius, ct succedat quartana liberantur. No aEsa Colchus git, η tanta quartanam sed omne leti.&Hip sebris geηM conducere aduersus stigidum cras 2- ις. sumq. succum, a quo magnum morbum fieri ipse putauit. sed opinionem sequutus omnibus febriabus hoc tribuit. Hippocrates Nero experientia,=vsu rerum doctus, soli quartana. quinis lectionis aphorismo quinto, se ebriua qui1'iam repente OM mutuerit, distentis neruis moritur,nisi febre cormpiatur, aut νbi ad horam peruenerit, qua soluum tur crapula,Nocem recuperet. de qua re secundo etiam de morbis hac babet. Si quis ex ebrietate voce priuetur, ct sane ipsum storis corripiat, sanus sit, se vero non corripiat, die tertia moritur.
secundo προρ ητιμων , de lippicntibus, s sordeo palliis
107쪽
palludae aut simio su mh ct lachryma molia, ac pallida, ct in capite ardor fuerit, ct de tempore dolores in oculum decubuerint, ct vigilia bis accesserint,necesse est ulcus in oculo factum esse, crtimor est quoque Ni talis rumpatur. prodes aues febris accedens, aut dolor ad lumbos innixus.quε locum utinam Celsus recte sit interpretatus sexti seri capite quinto dicens, intus ruptum oculum febricula iuuat: quoniam Hippocrates significare videtur febrem conducere ad oculi tutelam ne ruis patur, nou ad rupti medelam, ut celsus scripsit. sexta sectioms apborimo quinquagesimo primo . cuicunque sani dolore capitis repente capiutur, O natim muti sunt, stertunt in septem diebus pereunt, nil febris apprehenderit. De qua re cum loquam ecundo de morbis, se eua est notandus propter lectiones Narietatem. Sanum repente dolor caput apprehendit, O statim fit mutus, aestertit, os hiat, ac se quis ilia. appellet, aut moueat, dumtaxat suspirat, nihil au. rem intelligit, multum mingit. mingere se nasentit . hic, si non febris apprehenderit, in septem diebus moritur, si vero apprehendit, ut plurima sanus fit; qua verba sic in Graeco Frobeniano se-guntur, δν ριὰ πυρετec λαβη ,ώς τόποMαυγι γίνετM. qua lectio melior est, quam Aldina, scontrariam sententiam continet. δε ιλεν πυρετος, ἐν τη σιν ὲ πτὰ Iν δε ρω
108쪽
s vero non corripi plerisque fanus'. cui letaim ni contraria sunt, qua de morbo simili, vel eodem Hippocrates ante dixerat eodem libro, ubi loquitur de corruptione cerebri in secundo morbo.
ptem diebus, se non ipsum febris corripuerit . si mium corripuerit, sanatur. contraria sunt etiam, qua habentur sextaefectionis aphorimo quinquagesimo primo antedicto. cumq. Aldina lectio in his duobus locis 'obeniana similis sit , eademq. sit sententia prioris loci, non potuit sine culpa differre in illo a Froberiana. quapropter quod habet priori loco, δν Hν πυρετος , de&uit esse,. κν μὰ πυρετος . quod Nero deinceps habet , ων δε μιη , debuit essee tantum, ri, me aduem
bio, ιλὰ . quemadmodum est in Frobeniano. sed' secundus necessario primum sequutus est rcum in primo lapsus facilis fuisset a isti , adverbio. ad ριεν , coniunestionem . nec aliquis Aldinam i ctionem comprobare debet, eo, quod ab Hippocrare dicitur, in morbis cum alter succedit alteri,plerumque occidere; ergo cum alicui, cui capitis dolor repente accesserit , ac statim vox intercepta fuerit, febris superuenit, existimandum esse propter febrem potius moriturum , quam convadi. turum; quoniam ex dicitis satis constat, non omnem morborum successionem mali consulendam cuius rei extat etiam apud Platonem tinimo nis
109쪽
mtim in Timae, Mi scriptum en neruorum risi rem febre sanni. , Item . clepiades generatim is febre remediuesse professus est Celso teste quinti libri capite quarto, qui etiam secundi libri capite septimo,im quit, denique ipsa febris, quod maxime mirum videri potest, sape prssidio est.
sed quando huc accessimus, ut morborum seu cessionem auxilio saepius esse ostenderemus.respondeamus etiam quaeremtibus, utrum hoc prasidii
genus a natura tantum expectandum sitian etiam terit dum a medicor ham utrumq. feri antiquorum obseruatio,ct auctorito docet.
Hippocrates primo de morbi verba facies. de his morborum permutationibus, seu succession, bus, dicebat, rasa in morbis feri, δἰ οὐδεμι ν
inscitia aut sapientia, sed sponte, ac fortuito su eessu. sic celsus,vt diximu de sacro igne, media camentum eius, inquit, fortuitum es, uno die febris a Sed ct a medico tentandum id est aliquando ut quodammodo significatum es ab Hippocrate libro de locis in homiae, ubi dicit, antiquos morbos dissicilius curari, quam novos,sed aritiquos opo
tere primum nouos facere. νοσάριατα τα' παλαιαι νεα πρωτον ποιέειν. exemplo etiam alia.
110쪽
fecundi libri epidemion flectione quinta, inquit, si
puerpera neruorum distentio superueniat, esce febrem . nam etsi legitur, πυρ ποιεῖ, quod ess. febris facit, vel febrem, probabilis tamen est comiectura, quam secutus interpres tranItulit, febre esce, legendum ratus, πυρ ποιεῖν, Ni restondeat sequenti νerbo, κλυζειν . sic enim comva magis oratio, sententia Nerior est. De hac autem re Celsus tertii libri capite nono inquit , sed est circunspecti hominis, o nouare m-terdum, ct augere morbum, ct febres accende re: quia curationem ubi id, quod en, non recipit, potest recipere id, quod futurum est. fuerat ausde lentis febribus locutus, de quarum curatione dixerat, in hoc casu medici cura esse debet, τι morbum mutet, fortasse enim curationii opportuniors ct . quam sententiam Galenus secutus dec, mi libri methodi capite decimo,dixerat, laboram tem hectica , qua curationem non recipit , in contrariam intemperiem transferendum esse, qua fanationem recipere post. ac rursus Celsus quinti Γbri capite vigesimo sexto modum explicat, quo ulcus vetustum novadum sit, ut curatio post a
hiberia curatur aut ,πel medicamento exceden .
re, vel scalpello. ubi notabunt miri docti, quid mgnificent ista,vetuu autem νliusscalpello conjιiε dum est, an legi debeat concidendum est. Hunc autem in modulis receptum es vitia ex alto