장음표시 사용
121쪽
vrattem p um ex hordeo Hippocrates nomἱnat, quem ab eo significari primi libri de acut rum morborum diaeta textu qua dragesimo pri mo, fecundi textu deeimis nono tertii sexagesimo, dicente, alios uti tota ptisana, alios
succo , alios potu , neque aio , aeque nN0. nam
etsi probabile uidetur; ex eadem re si diu potum. quem nominat, ex qua sorbitionem intelligit, videlicet ex hordeo. tamen primo libro rem latius exponens, aperte ostendit, pro potuse intcstigere oxymel, melicratum, aquam . at me dubio hordeaceum potum nominat terti, libri textu quadragesimo tertio , τή κρῖ ινον. qaem nouniali interpretes aquam hordei dixerunt intelligemindam. etsi ab alys negatum sit,iam apud Gruos, quam apud latinos, habiri uiuam huiusmodi equa mentionem. tamen eam quoque fieri solitam ille locus perspicue docet , in quo haec'DIuηtur . Si siticulosi fuerint υ κριθίνου υ δατος, aquam hordeaceam bibendam dato. est textus septua gesimus primis libri quarti de dista acutorum . quem si quis genuinum Hippocratis esse negauerit. Graci saltem auctoris esse negare non poterit. sed potus alios descriptos nouimiis huic valde similes quem nostri uocant aquam hordei. tertio libro de morbis , cum inquit, Hordeum Achillatum magnum ac picnum hemina mensura siccato, ct acutis picis ablatis, ubi probe laueris, aqua congio
Uufo, coquito ad dimidiM, Irigefacito, ac b
122쪽
ι ndum dato. et deinde , cum ait, Hordei ram
123쪽
VERONENSIS Doc TOIUS MEDICI, .
LIBER SECUNDUS.. VINA CUR AB ANTIQUIS
condirentur. Cap. I. pluribus modis a malaribus condiri solita inum uta , quoniam non Nna erat, propter quam condirentur causa, non ramis, sed plures. Primam Ῥcro, ac prscipuam calsam eam fuisse crediderim, ut res familiaris salua, ct imregra conferuaretur. quamobrem modos excogiatarunt , quibus vinum perenne feret, ct in vetusalem seruari pinet . cura quoque, inquit Colmmelia duodecimo libro, adhibenda est, ut expressum mustum perenne sit, aut certe usque ad Nemditionem durabile. Huic proaima causa sanitas. νnde etiam innu
124쪽
mirabilia pene genera fictith vocan vim reperta
sunt, qua dicuntur M Grscis , Latinisque auctoribus . duo autem proposita videbantur, aut erum condiebantur medicaminibus ea spe, mi in vino
sic condito idem prUidium esset, quod in ipso m dicamine inesse credebatur : aut alia via solum hoc quaerebatur, vi sani pariter, ct Uri sine per
culo Tinum potarent .h us ad endi medicamina
Tlinii state fere exoleverat, uti e auctor es primo capite libri vigesimi tertis, ubi causam qu que afert , quod ipsis rebus, ex quibus vina illa singuntur , νti possumus. ct quis, inquit, satius censeat, abfnibite ino utendum potius, quam abfynthio ipso j ut vero sque omnibu4 salubris esset Uas fini , prodse maxime visu est, generose ct valde odorati vires infringere , nam alioqui vires bibentium ab ipso franguntur . idem Tlinius ait tapite deci Onono libri quartidecimi, Aliquibis in locis decoquunt ad sapas musta, infusisque his ferociam frangunt. O capite Nig
simo , crapula compesci feritatem nimiam , stangique Nires cseu virus ut aliqui legunt. est autem crapula Plinio resina cocta, ut ait libri decimi sexti capite undecimo, non autem sex resins , Ut aliqui voluerunt9 quamquam nec sanitatis graria permixtiones admodum probarentur, ut idem
est auctor primo capite libri vigesimi tert- , sali berrimum, cui nihil in musto additum essem liusq. si nec vasis pix assuerit. ct septimo capite quartidecimi ait, Ephesium vinum salubre non
125쪽
esse, ιν rimam mari ct defruto condiatur. auod de sanitate, idem de rei familiaris utilitate dicem dum est. de qua agens columella dicebat,quac mque vini nota sine condimento valet perennari. optimam se eam censemus, nec omnino quicquapermiscendum, quo naturalis sapor eius infuscetur. id enim praestantissimum est, quod suapte natura placere poterit. valetudinis gratia insupervina saccis percolabantur, quod a Plinio sapius memoratum est. sed primo capite ei dem vigesiami tertii, utilissimum omnibuου sacco virιbus fractis.Theophrastus sexto libro de causis plantara
appellauit οσνον σακκιζομενον. ex quo pingue qui dam supernatans auferebant ad usum lucem rum . vocat etiam in eodem Γibro, ηθικο, οἴνον .colo transmissum; quod si est idem, vi par est,
quod Hippocrates libro, πελὴ παθων νocat, δια- λε οριενον, - , ληθουριενον, certum essimbecillius hac opera fieri solitum, etenim Hippocrates, inquit, M δοτερος γίνεται -' αδεενετερος.
His autem existimari iure optimo potest, primum a necessariis ortam esse vini condiendi rationem rqua ad nimium deinde precessit causa luxus, quἐnon hac tantum ad se conuertit, sed ad plura i Aenienda coegit ingenia. Itaque non contenti homines vinis firmitatem comparasse debilibus, ut in vetustatem seruaremtum; vires etiam augere tentarunt, ac mora imp tientes,Netustatem accelerare. ideo pix resina. qua primum ad mandam rem familiarem opporH tune
126쪽
e permiscebantur, ad aetatem deinde simulam, dam sunt usurpata. vigesimo qu*rti decimi P vius, a spersu, dicebat, picis odorem vino sontii gere,ct saporis quadam acumina, vehementiusq. . id feri crudo fore resinisti videriq. vetustius dic bat Plutvirchus quinti symposiacon problemate tertio. Nos autem nonnullos vetastatis causa loco calido,patre Galeni auctore, mihi non satis constat,quoniam Galenus primo libro de antidotis famris manifeste dixit, patrem suum inductum,ut cella calida vicu conderet, ne acesceret cerat enim aquosum adeo ct imbecillum, vi frigua pati nequired non ut NemRatem acquireretitamen ait etiam, eodem artificio quam celerrime vetus es
fiam; sed hoc dictum accipi potes ad significam
dum loci calorem non prohibuisse, quesin cito inu .rerasceret, cum sua natura esset ad vel lasemeito recipiendam accommodatum: nam dixerat
Uidem debilia, ct aquosa vina citiata inueterari. Plinius eodem primo Nigesimi tertis, leus ima est, inquit, quod celerrime inueteratur. illud et rissimu est, quod ipse Plinius scripsit octauo quarridecim, Nocatum a Graecis Thalassitra,va is musi detestis in mare,quo genere prscox sit vetustain. O , dud capite decimo octauo,sic o mari nam GD udus iactatu his, qua durauerint,tantum N iustatis adiicere sentitur, quantum habuerint. illudq. demum in septimo eiusdem, nee Tmoliti per se gratia νt vino, sed cuius dulci admixto, reliquorum duritia suauitatem accipiat, μκι σ
127쪽
satenet, quoniam Nemfliora protinus videntur. quod non multum abest ab eo, quod ait Galenua. libro de bono ct malo succo,impostura a nonnullis fori solitum, nouello scilicet vetustum permiscem cibus, ut nouum pro vetusto venderent. modMassilienses priuatim vinis vetustatem sumo compararent, ex Plinio perspicue non intelligitur, qM tantum ait, in Narbonensi fumo tingi visum aloe adulterari. de Massilia dixit, quod genualiud pinguius ad alis condienda gigneret , succ sum nuncupatum . de vetustate ὀbit expressit sicuti nec Arictoteles, cum dixit quarto libro m reor. in Arcadia fumo vina in viribus exsiccari solita'. Acron apud Horatium ode octaua libri
tertij hoc asseruit. Martialis spe indicauit ν nuMasiliense Iumh assectum,sed aetatis causa eo tam um in loco , Improbauassisa quidauid fumaria
cogunt, Accipiit Matem quisquis ab igne cadus . tamen generatim Plinius primo vigesimi terti, aperte indicat,vinum fumo inueterari solitum, quo tamen diuersa fuere sententis; nam, inquiit . iam ct patres familio atatem ademere his, qus per se cariem traxere. quo certe vocabulo satis consilis dedere prisci: quoniam ct in materijs cariem sumus erodit. at nos e diuerso fumi amaria rudine vetustatem induci persuasum haberius . Falladius quoque, communiter verba Iaciens deis cmo libro ex Gracis auctoribus, ad aetatem longa simulandam,inmedicamenta quadam permisce
128쪽
autem vetustatem a luxu profecti ', indicat honinum . qui hac excogitarunt genus . Plinius e dem Deo inquit, Mariones ista in apothecis excontavere. propterea scriptum est a Galeno quoque libro de bono ct malo succo, Mangones apud Romanos, vina inueterata, quale fuit Cecubum νω- eatum, nouis miscuisse, H noua νenderent pro vetu iis . certe bona valetudini hae n hil conduc bant, quoniam eodem loco Galenus Netustiorum potum aeque,ac nouissimorum,s ndum monet. o Plinius eodem primo missiceri, dixit , plurima genrea, omnibud inutile. Fumo vero inueteratum insaluberrimum esse. item vetusto condire aliud minus annosum in lubre esse . Galenus primo iij bro de antidotis scripsit,fumo vinis acquiri vim ad excitandum capitis dolorem. Verum non pice
tantum resina delitiarum studiosi abusi sum sed saccis etiam, cum dieat Plini us vigesimo so. cundo quarti decimi,ut pli' ca piamus sacco stan
in s vires. item excogitarunt sapores,atque colores eadem de causa permutare ,1plendorem affere, odoremq. adsciscere. quae se quissanitati condita certet, vereor ne desiti ara potius patronus , quam bona νaletudinis curator habeatur .
Quid Bdella significet apud Hippocratem
H ippocratei fecundo libro praedictinum, φῶ
γsce inscribitur, προρρητικων β . hac ba
129쪽
het. Si cuipiam fauces implentur sanguine saepe siligidis diebM,ac noctibus , cui neque caput amrea desuit qui neque tu habuit, neque febre correptus fuit, neque dolorem habuit seis ris , neque dorsi , butus consideranda sunt nares fauces, an νlcus aliquod habere compareat inhoc loco, aut qua digna sunt, qua cia siderentur, ob id potissimum,quod viri antiqui in earum explanatione inter se magnopere dissem. Galenus quarti libri de locis assectit capite quinto hunc locum imitari quidem videtur sed pauciora, quadam diuersa refert, quam Hi pocrates , ct omisio νlceris vocabulo, solius
bdella mentionem facit, ct inquit, si pluribus diebus aliquis cruorem screaverit, 'unxerit, idque citra capitis dolorem, vel grauitatem, e prasentem, siue prateritam, neque ictum in ea parra acceperit, huius o totum per nares meatum, eam oris partem, qua ad nares foramo tentit, accurate considerare oportet, nam fieri potest huiusmodi accidens,bdella hoc est hirudine
huic loco adbarente. . cornelius Celsus contra fecundi libri capite sexto, fere totidem, Pot Hippocretes mum rans, bdella omissa, ulcus tantum memorauit . cui fauces, inquit , sanguitne, er interdiu, edi noctu replentur sic, ut neque capitis dolores,neque prscordiorum, neque vomitus, neque febricula precesserit, huius aut in naribus,aut in faucibis
130쪽
rum dignitiunt inter se GHenui , Dioseors
des, non ille Anaetarbeus, θιs asius qui propi, iquior Galeri temporibua fuit. Dioscorides enim. Dae Hippocratis loco bdellam interpretatus venam varicosam. Galenus autem sanguisugam constat autem ipsius Galeri verbis in enarratione linguarum Hippocratis in vocabulo rivit, uid illum aduxerit. t ita existimaret, cuius verla haec Iunt. βδέλλα In maiore de prsdictione, fecundo, ut quildam inscribunt, varicosam vena ait sic nominari Dioscorides. mihi autem videtur,
proprie dici nomen de ipso animalis etenim incidi olim in id. quod in eo libro dicitur, est dubitantiabus multis de iis, qua fierent, fulus ego praecognoui ex scripto impulsus veritatem hac ait, qua vertenda sic censui, cum in edita interpretatione Galenisententia minus perspicue expressa sit . quod vero se praecognoui se Galenus asserit, illud videtur esse, quod quarti libri de locis affectis capite quinto narrat , se Nidelicet intra cuiusdam nares, qui se in stagno, in quo erant sanguisuga, exercuerat, hirudinem conspexisse; qus causa erat , veillesanguinem ad eum modum expueret, quem paulo ante dixerat, quemque ex eodem loco nuper retulimus. quid autem Dioscoridem mouerit, xt bdella pro vena varicosa acciperet,no constat. Dubitari autem potent primum communiter,
utrum sit vera Dioscoridis interpretatio, deinde priuatim,νtru congrua sit loco de quo nuc astur De