장음표시 사용
131쪽
1e, Tractatur Icconcessa Minori , distin rnatur pariter cons γquens. Sicut ergo Atilliores qui censent peccatum mortale in ratione offensae continere malitiam extrinsece tantiim obiective infi-raitam , dicunt illud per se primo solum e et re satisfactione in simili infinitate, extrinseca nempe, gaudentem, quia tamen repugnat dari satisfactionem infinitatem habeat , nisi
a persena infinita procedat , &eo ipse quod 'procedat a persena infinita, non potest non gaudere infinitate intrinseca , ided per it secundo infinitatem intrinsecam in satisfactione exposcere . Ita similiter dico , quod etsi visio beatifica per se primo selum requirat speciem impressam obiecti infinitis quia tamen Oln- nino repugnat, talem speciem dari, quin sit in seipsa intrinsece inlinita , utpote eiusdem perfectionis & immaterialitatis cum illo, petit. saltem per se secundo, in specie infinitatem lintrinsecam. lAd confirmationem, concessa Maiori , nego' 'lMaiorem,repugnat enim dari speciem i inpresesam repraesentantem Deum quidditatiue , quae ipsium non repraesentet infinito modo, &Comprehensiue , cstin enim esset eiusdem ii materialitatis cum Deo, cum illo identificara , saltem in esse intentionali & intelligibili , iei repugnare sinito modo Deum repraes atare, subindeque illum comprehendere. Obiiciex tertio contra secundam conclusi nem D. Thomas I. p. qu. 27. art. I. ait quod omne intelligenr eo ipso quod intelligit formas verbum. Ergo censet beatos in visione beat, sica verbum producς re.
. Aespondeo D. Thomam non loqui de omni
132쪽
sipposito intelligere, per di stributionem cominpletam ex parte intelleetionum , sed perdi- siribtitionem accommodam ; ita ut sensus sit , omne si appositum intellectuale , in aliqua in- te Eetione 1ormat verbum . Ex quo inseri, etiam suppositum intelli Etuale increatum, nempe Deum , in aliqua sui cognitione verbum yroducere Quae illatio , licet non sit d monstratiua , est tamen probabilis ; mysteria enim nostrae fidei , inter quae praeaei pluim tenet locum productio Uerbi Divini, non possunt euidenter demonstrari , sed probabiliter tam
Obijcies quartb: Verbum non distinguitur ab tutellectioiae; sed in beatis necessario datur intellectio creata, & ab ipsis producta :Ergo& verbum creatum . Minor cori stat,Maior probatur : intellectio & verbum habent eundem effcctum formalem , nempe reddere intellectum intelligentem in actu secundo: Ergo non distinguuntur. *5deo negand a Maiorem , verbum enim est terminus intellectionis, non veid ipsa it tellectio, ut docent nostri nomistae in Philo sephia. Ad probationem in contrarium dico , quoel licet intellectio & verbum reddant in tellectum intelligentem in actu secundo , di-itersimode tamen id praestant; intellectio enim reddit intellectum intelligentem in actu si
cundo, per inodilin operationis, sicut cales etio reddit calorem calefacientem ; verbuin
autem id praestat, per modum termini prodi .eti per intellectionem, & tanquam medii uniti quo ipsa intellectio, ut contemplatio, spe culattir obiectuin.
133쪽
Dices, si intellectio & verbum inter se .com- Parentur per modum acti. in is, & termini per eam prodiicti, sequitur in vitione beatifica dari verbum per ipsam productum, Ctun repugnet dari actionein sine termino a se distincto per illam producto . Vnde amor beatificus producit terminum, qui vocatur impulsiis, ct Pater aeternus format verbum in cogniti ne notionali essenti .e, quidni ergo pariter beati in illius visione de cognit one verbum pro ducent λ- Respondeo negando sequelam , & ad eius
probationem dico cum S. Thoma I. contra sent. cap. ICO. quod licet habere terminum
a se productum , sit de ratione actionis tran- seuntis, quae non est propter se, sed propter sitisum terminum, ut calefactio propter calorem asib ploductum , non tamen de ratione actionis immanentis ; licet enim haec aliquando termis mim producat, quando. scilicet in dio et illo, non tamen est de conceptu essentiali illius te
minum productum a seipsa distinctum habe-xe ; quia clim non sit propter terminum , sed poti us terminus ordinetur ad ipsam , sicut patet in verbo, quod est propter intellectionem , & ut illi deseritiat , s lilm produc it ter misulm, quando indiget illo ; unde quia visio beatitam eo non eget eb quod essentia diuina sit intime praesenς & unita interiectui beatorum; non solum per modum principij,sed etiam per modum termini actualisi intellectionis) nuu. Iuni verisim per eam producitur. Amor i men beatificus impulsena producit, quia impulsus, qui est voluntatis terminus, non est vl-
ua actualitas obiecti amati , sed ponitur
134쪽
Dεῖ. voluntatem complete & pericole ita obiecit iminclinet; unde qtiantumctimque perfectinnsit obiectuin amatum , adhuc impulsus voluntatis admittitur: verbum autem ponizur ut ultima
actitalitas obiecti intellecti , qtiare quando obietium est in ultima actualitate ut contis git in visione beatifica γ, verbum non prost
citiir. Pater veruciaeternus format Verbum meognitione mitionali essentiae, non ex indigeir
tia , sed ex foecunditate; non enim illud pr ducit ut essentia diuina intelligatur , sed qui
eius cognitio faeciinda est ad intra ad Uerbi productioneni. Obiicies ulti md : De ratione verbi est esse semper actu cognitum , cum sit terminus in triniacus actualis intellectionti: Sed essentia diuina non est semper & ab aeterno actu c gnita , saltem ab ilitellectu creato: Ergo non potest habere rationem verbi seli speciei emPl esse , respectu illius. Respondeo essentiam diuinam, quantum est de se , misi e semper acta cognitam ab inteli chii creato , id est ex se sitissicienteiri habuisse immaterialitatetn&actualitatem , ad terminandam intellinionem creatam , de visionem beatificam ; non fuisse tamen de facto amisemper cognitam , desecto connotati , id est intellectus creati, qui semper & ab aeterno non siit. Sicut personalitas diuina , quantum est de se, si per terminatiit humanitatem, hoc est mihil ei ex parte siti deiiciebat, ut terminaret; licet de facto non semper terminauerit, obde deestim connotati , nempe litimantatis , qx
135쪽
CEmim de fide est, intellactum creaturi
devia ordinaria indigere lumine gloriae ad videndunt Deum ; hoc enim definitur in Concilio Viennensi in Clementinafrum , contra Begardos & Beguinas, exist mantes intellestum creatum posse naturaliter videre Deum. Ratio etiam id sitiadet, potentia enim quae ex natura sua est insitissiciens ad aliquem actum eliciendum, indiget confortari& eleuari yer.aliquam virtutem in se rece .ptam. Sed intellectus creatus vi cap. I.
sensum ess ex se & ex sua natura insuffciens est & improportionatus ad videndum Deum et est in se : Frgo ad hoc indiget virtute aliqua stipςrnaturali ei superaddita, quae lumeis gloriae a Theologis appellatur . Neque Vabet si dicas , ad hoc suffcete essentiam diuinam . unitam intellectui beatorum per modum speciei , nam species supplens vicem obiecti, non dat virtutem potentiae ad illud videndum , sed eam supponit, ut patet in eo qui habet laesiana vel debilem potentiam visivam ; nam quata tumcumque speetes visibiles obiecti, perseetae& efficaces ponantur in oculo, non fanatur ne que confortatux visias eius: Ergo defectus vi
tutis qui est in intellectu creato ad videndum Deum, non potest sussicienter suppleri per essenitiam diuinam, in ratione speciei intelligibili, ipsi unitam . Cont
136쪽
rn ωιηι ne Dei, ro Confirmatur: Improportio qliae est in inte MIectu ad eliciendum aditim fidei, non suppletur per solam speciem obiecti credibilis , sed insit per requiritur lumen fidei : Ergo a fortiori insuffieientia & improportio quae est in illo ad videndum Deum ut est in se , sini pleri non poterit per solam unionem ditiinae esse tiar in ratione speciei, sed debet itecessario consortari R eleuari per lumen gloriae, quod
duo prastat munia in visione beatifica : primum e st, disi onere intella stum creatum ad unionem essentiae dii linae per modum speciei intelligibilis, ut docet D. Thomas hic aret. alterum , illlam consortare & eleuare ad eliciend in visioncm beatificam . Hoc pram so is uaritim hic Theologi, an intellectus cre ius possit de potentia absiluta elicere visioneni beatificam , sine lumine gloriae creato λ Pa tem affirmatitiam tenent plures ex Recentioriabus, inter quos aliqui existimant, Deum in ra-itione Iuminis uniri posse intellectui creato , sis cut ei unitur in ratione speciei, & per talem union na ipsim potentem reddere ad eliciem dam visioncm beatificam . Alij docent , Deum id posse prastare per specialem assistentiani, vel concili stim simultaneum . Alij vero r. currunt ad aliquam potentiam obedientialem , proxime immcdiate actinam N producti-uam actuti in & effectuum supernaturalium , quam dicrent singulis rebus creatis naturaliter esse congenitam , & compleri per concursiim, Dei simultaneum ordinis supernaturalis. Sententia tamen negans, yerior & probabi- Iior videtur: cum enim intellectus creatus sitiatritiscce insudiciens improportionatus ad
137쪽
di iiitim epe per essentiam Deus: Mulla forma creata, vel creabilis, potest habere rationem speciei impressae , Deum qiii iditat,
Confirmatur primo : Quaelibet species creata , vel creabilis, ma0is distat a Deo, quam species sensibilis a citidditate rei materialis,&quam species a phantasinatibiis abstracta, a quid litate substistia Angeli: Se repugnat per speciem sens bilem cognosci ostentiam de quid litatem rei materialis, S perspeciem a phantasmatibus abstractam, quid. ita ri-ue videri Angelum : Ergo a sortiori implicat per aliquam speciem creatana , Deum quidd,
latiue videri. Confirmatur secundo : Species non minorem debet habere proportionem, nec minus conuenire in gradu immaterialitatis cum roquam ropraesentat , quam potentia intellectitia cum obiecto quod con natura liter intelligit: Ergo sicut repuetnat dari intellectum creatum , qui connatura liter videat Deum, qir a nullus intellectiis creatlis aut creabilis, potest esse eiusdem immaterialitatis cum illo, ut cap. praecedenti concl. r. ostendimus; ita ob eandem rationem , M ob eundem excessunt immaterialitatis & puritatis , qtio Deus in immensim superat quamcumque formam creatam creabilem , implicat dari aliquam speciem Ereatam quae Deum qii id ditatiue repraesentet. Instantiar qilar contra hanc rationem D. Thmmae fieri solent, solutae manent ex dictis loco citato in resimn fione ad primam obiectionem contra primam conclusionem.
Demum eadem seeunda pars fuderi potest,
138쪽
Sc magis demonstrari impossibilitas spec cicreatae in visione beatifica , alia ratione quam insinuat S. Doctor 3. contra Gent. cap. 69. Species quid dilatilio repraesentans aliquod O-biecti Iaa, debet habere cum illo similitudinem Sc conuenientiam specificam, saltem in ecte ilitentionali & intelligibili: Sed haec conitententia repugnatonini emi creato & creabili, comparative ad Deum: Erpo implicat dari spe .ciem creatam , Deum quidditatiue repraesen tantem. Minor est certa , tum quia mhil potest esse eiusdem cum Deo immaterialitatis; tum etiam , quia nihil potest esse idem cum illo , nec habere cum illo viri uocam & specificam conuenientiam secundum aliquod esse reale&non filium: este autem intentionale& repraesentat liuina in specie intelligibili, non est aliquod esse fictum , vel aliqua denominatio extrinseca, sed verum &reale esse intrinsecum , quod in immaterialitate sundatur. Maior .veris sic ostenditur : Species ad hoc datur ut obieeti: in quod est extra aRimam , intra illam ponatur in esse intelligibili, ut una cum illa ad intellectionem concurrat, foecundam
do intelicetum ad pactum intellectualem ver-hi: Ergo debet naturam obiecti continere, saltem in esse intelligibili & refraesentativo subindeque in tali esse ei assimilari, & habere cunn illo similitudinem seti conuenientiam spe, sificam. Vnde S. Thomas infra quaest. 1 .sma. per hoc distinxit intelligentia amore intelligentibus , quod illa possitiit fieri omhia ,
formas aliaruna rertim intelligibiliter reeip Te . Et qll. s s. alet. a. ea ratione docuit, na
139쪽
nem ; quia cum sit limitata, nequit intentionaliter omnia aliortim generum en ta continere .seii illis assimilari, & Aristoteles 3 de anima
textu 37. ob eandem rationem asse tu i animam quodammodo fieri oml ia , nimirum inesse rationali & repraesentativo. Dico secundo: repta nat etiam dari in visio. ne beatifica verbum leti speciem expressam
Haec conclusio sequitur inanis ste ex sunda-rnentis in praecedenti statutis: cum enim sp eies expressa sit persectior actualior similitudo obiecti , quam impressa , S: illud ipsum quod repraesentat species impressa in a tu priamo , repraesentet expressa in actu secundo ; si prima debet es e eiusdem immaterialitatis cum obieeto , & habere cum illo similitudinem &conuenientiam specificam, si item in esse intentionali & intelligibili , multo magis id debet habere secunda . Vnde si implicet dari speciem impressam creatam repraesentativam Dei ut est in se , eo quod milla forma creata posiet esse eiusdem immaterialitatis cum illo , nec ei perfecte assimilari, seu habere cum illo similitudinem & conuenientiam specificam in esse intentionali & intelligibili ue a sortiori repu- ignabit dari speciem exeressam creatam reprae sentantem qii id ditatule Deum . Addo qu8d , Deus cum sit actus purus in ordine intelligia
bili , est sua intelligibilitas, non solent in actu primo, & per modii inobsecti motivi, sed etiam in aetii secundo, & per modum obiecti termi natiui: Ergo sciit essentia diuina non potest i
seri proxime intelligibilis per aliquam spo: l
140쪽
.lehi impressam creatam , ita nee actu intellecta , per verbum a Beatis expressiim , & ab illis productum. Obiicies primo contra primam conclusi nem: De ra ione Beciei intelligibilis est ii haerere intellectui, apiumque informare : Sed hoc, euin initoluat imperfectionem, essentiae Dei conuenire nequit: Ergo illa non potest g rere vices speciei in visione beatifica, si binde lite in illa datur species aliqua impressa
Huic obioetioni dupliciter responderi potest rimo negando absolute Maiorem : narie sientia diuinae, respectu intellectus diuini, est vera species intelligibilis,Ne tamen illi non ii haeret, nec illum informat. Item Ilibstantia Angeli ut tenet communior Theologorum sententia )est species impressa , qua seipsum intelligit, & tamen non inhaeret, sed pinses ibsistit . Vnde egreste obseruat Caietanus hic art. i. quod speciei impressae tria per accidens , 8r totidem per se competere possunt. Primum quod competit per accidens, est quod se secundum suum Esse natiirale substantia, vel accidens, subindeqne quod inhaereat vel per se subsistat, in Angelo enim , ut dicebamus, respectu cognitionis siti, esst substantia, in nobis est accidens. Secundum , quod habeae esse naturale , vel intentionaler in Deo eninax Angelo, respectu cognitionis sui, habet primum , in nobiς secundum . Tertium per acciadens est, quod sit idem in esse naturali cum potentia, vel ab ea distincta. yrimum autem citod per se competit speciei, est ut sit sernialis