장음표시 사용
201쪽
Fortuna inani siqvu elatin rota Ludentu aura ventilatur impetu: Nemesis supremi conficia, acIudex soli, Nostris vera temperatrix ambitus : mi ista clari lumina obtutus, quibus Vari reciproca excubant mundi vices a fata certo obsessa prascrabunt modo,
o transtulisti Z aut quanta sunt, s a
vides Rigidas furore freta cervices fero, Secura rem, nostra fert infania, Ecce implicatis is conseptuae dolis,
cat venena melle tetra - perfidum 'Vultumsequentur verba,nonfactam fidem. Huic irruentes acuit infrias furor: Illi Obstinato pertinax tumens P adu Protervientes quia succendit faces.
Iste impudicis tu iter seritus notis Ficto semerum fronte componens tum Picta fatigat siderum s es prece. Delubra paces cta,maras Caesitum Diri profanat Martis incestue furor, Ultrice morte e nocte luci a premens. Heu luce cassum fulgida clarum senus,
Turpi cruentus obsidet cumulo cinis.
Gi militaris stupplici ignovit manuae,
202쪽
Animam petitas inter exhalat dapes. Fas omne ruptum est,mpium. Probitas jacet. Utinam Iaceret: sorte at exacta exuli. Phlegethontis h*iu horridos linquens oecis
git ,abiit, recessit , ac reditum negat. Elementa scelere visa: vita empta est nece.
O pulsa pictis alitum pennis solas
Audite caeli: audite vos cavis ecuae: ,
sua i ima late lubrico siquentibin
Subter latebris rore completis vada. Et tu verendi conscium silentis: Cum prata noctis roscido vultu madenti, Orbis i tacitis s2b coloribuae latet: . Cun a intuentu Herum frequens decuri
Propter noverca copuias , natι grave
Patri imputatur funus: s vivit pater 'U Gladiosne dicam 3 an judici ais minas'
escas 2 venena 3 an omne poenarum genωὶ Latices nocentes 3 noxias Cereris opes 'Minus tremendi Tartari periculum. Saxum, Abiasi, Vulturis dapes jecur, Tetricum trifaucis Cerberi latrans caput, 'Aut si quidbis monstrosus quicquam sputem. Huc acer, huc Jambe,festina, impege:
203쪽
siva prima, qua postrema sacra manibust Archilochiis dabo Laut perirato senisi i claudicante fortivi currit pedes.
Audu hunc sonum Z ct undecideo assurgit, nisi a multitudine objectoruor nobilium nunc horrendorum nunc jucundorum, 'Vae ab adje- cm is pariter illustribus ex quacunque categoria derivatis sustinentur 3 Atque sic longo tractu semper clatus o temper varius depI rare pergit seculi sui nostro parum dissimilis calamitates.. Transieamus ad Wium verborum ornatum, qyi ab autoren
stro vocatur SONUsi qui sonus nascitur a PULCHRITUDlNE
SONANTIUM VOCALIuM PIRITATE CONSONANTL
UM δ: a GRANDITATE verborum. . Pulchra, senopa, clara coeteris est vocalis A. Nam si mediocriter labra diducis, sine vehementianhelitu, aut lingvae motu, flatum foras clare emittens, Qnabiit item A. animi nuntia tranquilli &ridentis, prima prae ceptio navicentibus infantibus a natura su esta atque ideo principium Alphabeti de Vibulum multarum mesustiarum, ita ut haec vocalis naturaliter 'ex pectore humano prodiens tanqVam natu. myxiluus animίς partus c im anima ipsa S auribus maximam prauel vis omnibus symplithiam retineat. Huic proxima est E. quae hujus vi liqua labrorum compressione temperat, de minus quidem minui ve sevora, siti aliquanto fit dulciar, , o atque adeo ministra est yrecum. Contra vocalis o. vocis organa prie reliquis omiubus dilatans, pectoris musculos magiscomprii mens emittit si,num magis Ormn dc magis sculum, quam ipti A. Sed minus naturalem minusquedulacis, aptum 4Ve adese potius turbandis quam placandis animis, ita ut A. O. se istvicem superantes altera quidem seno altera dulcedine de nobilitate cortent, sicuti, lyra de buccina. . Hae tres itaque ivnt vocales bONORAE & πώ FECTAE:.reliquae duae prorsius sint molestae do in aves, siquidem uelisses. Vocalis v. deit, stes prwictens labra, si num emittit ululantem, lugubrem dc obscurum. 1 Loquor detL clausa, cujus ibuus insuper-
204쪽
te labrori uacobumium formatur , sicut Galli SLongobes di pro.
nuntiant usu, p-οr, cammc Quod si enim Ilene pronuntias, unci quando assiaceret N. aut in mandus umbra, mperium sicuti propius accedit iuranationi o Sin cavo palati coecuin sonuin colligit, rugitui magis quam ululatui similem: sic nobilior fit magisque yon ra an, u-ciausa. Unde Latini, Graecorum ON vertunt in UM pherriron pheretrum, Imbolon mbolum: quin multi Itali ut magis sta tu aperta. norat 'emci miDrati nem, vertam tL prae musa affectant eamque vocant O. eliculam, clux alia non est qVam Graecorum Dipthongus O. elausa. ex αβ U. mi XIa. bic inter duo labra tanquam in vivario quodam mirabiles producuntur partus. Denique qVantum ad I. primi deli- 1neatores Alphabeti qVi figuram vento sic corpus sono dederunt , non sine myrici ii plenoconsilio eam aeque sit brilam corpore ac voce depinxerunt, tanquam dicere vellente ITA ad quatuor sbrores suas comparatam ne qVidem quod dicitur valere. E diametro enim opposita vocali O. non iis ratione Elam dc sono sed etiam, figura omnium est acutissima ct maxime exilis , ud ista est. praeccet ris mascula ct sonoris. Unde rei musicae polli in his ultimis vocalibus tL S. I. iaceresblent aliquam cisixamonem, nucum illa obscurum ululatum dc haec acutum tinnitum imitetur,cantor aut ulula .re aut hinnire Videatur. , .
Iu igitur lonum vocalium expendamus sic dicimus , in tam dukem qVam ram, Ο.Ionoram magisqVam kem, E. duim magis qVam soninam V. insuavem dc obtusim Atque adeo uembas parum commodas. Quod si his quinque pro meritis locus deberet tribui, quomodo Musici proportiones nutarum hamonicarum designant, posset ab acutissima incipiendo cum ii,
. V Sic: I. 'erit Cantus Oxyphonus e V. in halopho fr/: R insephonu, primus. A. Me honus. o.' Ba honus. Sic sim ratus artifex, qui ex harmonita tempesutura mundunt. tonstruxit , cum homines ratio ne praeditos fecerit , ratiocLnationem harmoniam esse voIuit. Imo chorus hominum iisdem proportionibus sibi re ndentem habre chorum animantium. SLmt enim voces ibrum aliud nihil simi, nisi vocalas sine miculis r
205쪽
ws Causa fom tu argutiaram , sic vocales prout sunt magis minusque nobiles , aut inorae, ita etiam voces illorum differunt. Unde linguae latinae parentes pro sono vocalis voces illas propriis ili naturalibus vocabulis exprimemtes, boare Vocarunt Vocem bovis,qui graecum nomen dedit tonitru res quere Vocem aqΝ ilae, quae nomen dedit claro buccinarum inor DrEnsare suavem cygni cantum: unde Ovidius: e Didosant ita ut Cygni Vox tantum no vincatur ab aquilae voce ,Δc
aquilae vox a tauri voce: quantum Ε superat Α Λ stuperat O. E contrario etintini, a galli molestum est propter ins avem obscurutatem literae tIr dc magis adhuc molestum tInianiare pari ob extilitatem stlidula: J: unde idem poetat
Parin enim - - pernoctem tinninis omnem:
in 'a vox nus iure piacere potest.
Hinc nascitur ct antipathia vocalium inter te, ut A cum 'Α vel E clarius sonet ut: arma mare, pater, qVam cum V Iut: armin , maris pati ut, quin dc melius ipsi convenit familiaritas literae O ut: bombax, quam Ε ut: papa, utut interiectionis significatus idem sit. Pulchriores itaque magisque inorae erunt Voces compositae ex vocalibus maxime sisnoris, seu sint uniformes, ut in set, se bAGA in amidum aut tres illae conjun- ut: per Jovem ton qnt nde ph Urisos, t Ur AMO, eo rob-E, pr --E, procrorE, TAMAmos hampis I rem iis Armi, Ara sentA movEbo , dc aliae Dusdenia
ponderis. 1Est WHem in Varietate quoque magna harmonia, Πεd peracipimus in testudine, cum chordae omnes simul tanguntur , ubi auditus iucunda diversitate dc concordi discordia silmmopere ficitur. inare post voces ex tribus voealom sono, compositas pulcherri ae erunt illae, quae avidis auribus, quanquam sine ordine,
206쪽
Harmonica. Cap. IV. ι Sia gratiores erunt illae voces, quae ordinem serVam quinque. vocalium , cui aures assueverunt A. E. I. O. LL ut ruetis iste SisUrAOSUs Ae umortim hostium furor , φνὰ bERDOSUι Imperator dc magis adhuc si secundum ordinem sonoriiptis procederent ut: singula Respubl. τώlnera D Um AO,
philosephia visi Erisor. Hinc dc si vox INMAtor grandis sit a pla de sbnans: nihilominus cum auris ibi adhuc desideret vocalem aib poctae figura pleonasmi dixere Indi Erisor. ta qua ratuone tampulchre procurrit primus ille Virgilii versus, nisi ob ordinem istum quinque vocalium . arma vDUmquEcAno. Dico amplius utut vox aliqua syllabas omnes aut sere omnes
I&I vitiatas habeat: dummodo vocalis CONSPICUA sonora sit
ct clara, aures maximopere contentas esse. Vocalem autEm a
CONSPICUAM dico ut tibi hic aliud Rhetoricum arcanum revelem quae est in verborum iacentium, ut 3mper se: ct antepenuis a talantium uti Erium. Siquidem is, qVl cum emphasi proieri vocem istam imperare cum penultimam longam se tiat, ibi sustinet spiritum atque duo integra tempora ipli tribuit. Ita dc in antepenultima aliquantum commoratur ut majori energia ipsam enuntiet, in qua virtute consistit pronuntiatio sbnora S uim Phatica oratorum, atque illa non satis cognita vivae vocis emc cia, rae animum versat auditoris. Sed in saltant in uir imperium
penultimis RI tam rapide fugit, ut cum spiritus ibi consistere non possit, in antepenultima PE se detinat, eamque duplicata Vi pro ciat estq; adeo haec syllaba saltantium malarime constre . Hinc igitur dico Vocalem conssicuam ct sonoram ea pollere vi, ut Enitu suo medeatur vitio syllabarum molestarum dc insuavium ex literis Udc I seu antecedentibus seu subsequentibus ut: miraculum, in LiAbilis, viridit is , Hulisin formi bitu, impD ium, visumus. Sonore igitur sine dubio decurrent periodi,in quibus omnes syllabae conspicuae Vocum grandium seu iacentium seu saltantium vocalem habent λω em P. A. E. ut laec periodus divini oratoris ilia
207쪽
tita hanc periosium suo tono , atquc d rehendes dulce inem marimam positam essein triansitu ab un's Eaba eonsticua ad alteram in Harhis maioribus. . At.' has distafitias esse illas , quas Rhetorespuisparis auribus sqWalis erat Ravorinus adhibet ad explorandum . utrum ad complandirmi conclusionis gyrum syllaba adhuc delit an
- , petaniam cutariteaedicebamus Varietas quinqVe Vocalium harmonicM aliquam suavitatem retineta: vix credibile est valdi ucceptum fit auri eas in quinque constituu ordine seqVentra animacl- vertere. Ita ut lingo oratoris in gyro periodi nunc graves num acutas vocales attingenS, ad eum modum quo rota organi hydxulici in orbe laciendo nunc hanc nunc illam fistulam ferit, gratul1mum atque incredibilem concentum edat. Exempluse habes triapAmo membro periodi a nobis supra in exemplum laudatae t
Venio nunc ad CONSONANTES, sine quibus vocalium sonus
tantum efficeret, Oantum chordae testudinis suavissimae a plectro infirmo tactae. Et certe res mira est, membrum humanum maxime Giguum parva Velocis motus sui mutatione , dum ylhq Nocales consionantium articulis percutit, tot voccs dc Veiba scita
mare posse, dc unicuique voci ram variam hificationem subjicere, ut nullast resi utut ne cerni ridem qVeat quam paucissimis aci centibus, se pG llidem dct per variis, in rasa mentistabula non sinibaL 'Nec limanx 'te, ta hurriana lingua formantur, sed . emcunque mnum , etiam inanimatorum, animaturi L. hoc organum exhibet, syllabis xjusmodi quae abri rei ni nunc huccinariun jararantara , nunc incudis es naistum ζ nunc limae strido
Irem, nunc ararum murmuro uia aurae Et quis dubitet
corpus humanum esse mundi compendium, ex cujus ore rerum omnium soni profreiscuntur. m adeo varium pe egrinumm e cantum modulatur luscinia, quem non syli ibis articulatis agilitashhmanae lingvae describat ri xaelocitas iennae conseribat 3 ita ut non aures modo auscultent', sed oculi' si obiectum suum transgressi cantum Videant. ' Eni duas petiudos musicas cantoris h*us ,
208쪽
F Harmonisa. Cap. Imlatici, quas Marcus Bettinus notis metricis in hilaro ragoediastulas-- cantando veluti repetiit, ut incertus iis, utrum luscinia in poetam an poeta in lusciniam mutatus sit:
Quod si homines etiam, quid valerent hae voces , intelligerent r sicuti revera omnis syllabae mutatio significationem habet oc cultam amantis aViculae, unde amare cestim etiam canere cessat possent sorte a sylvestri hoc oratore discere non minus siensivum nobilitatem, quam numerosam dc argutam figurati stili concinnutatem. Sed omnes ingenii limites excessit Hispanus quidam, qui lingua coriacea motus humanae linguae effingens , dc oculis adeo artificiosa lingua siua loquens, mutos surdosqve ab humano commercio dupliciter exclussis loqui docuit e coninis mortuis vivas restinare fecit, loPelam dedit ei, cui invida natura negaVerat, opera divinitati reservata aemulatus est dc miraculis, ut ita loquar, admirationem ademit. Res certe , quae ViX fidem inveniat, nisi oculi nostri in hominibus notissimis certissimum experimentum usurpassent. At haec sunt eon otium miracula, Parum aliquae sine limgvae aut dentium ope labris χrmantur r-asar linguam sepimento dentium aut palato anteriori impingunt: aliae in antro faucium. interiori suam sedem habent, ita ut primas possimus dicere comsonvi spiritalci, alteras iambentes, postremaSgmturales. Inter SHRI LES unice dulcis&Ibnora est P. quae Blavi spiriatus , labra ciausia clare validere aperit. Unde harmonica moi.
209쪽
me sullaba est PR, quae pulcherrimam consonam pulcherrimae v cali sungit. Unde naturae providentia factum videtur, ut infantes hac syllaba primum eos appellent, a civibus vitam acceperunt. E-Jusdem fere originis at disparis virtutis est B. Unde lingua Latina ovae adhuc balbutiens balatium dicebat, paulo adultionis natum augendo B. in P. mutavit, dicens: Drrhiust Palatium. Mollior bdhuc est Wnt vapor, valor, utut Graeci non distingvantnta de Bisa ac hodienum gentes quaedam B. pro V. utantur, dicentes Biabere pro vivere. Hac fortior, sed minus pura est litera F. cui respondet apud Graecos unde Latini adhuc graecitantes seribebant phamum, phama fanum dc fama, quae tamen litera adhuc insuavior est, quoniam spiritus inter labra crasse compressus perit, eundemque num e sit, quem follis compressus aut fetis irritata, unde contemptim dicitur: pb in malam erucem. . Ultima qVae stiritu effertur litera est M. clarior quidem dulciorque quam F. sed mollior quoque, cum labra diduxisse satis sit huic proferendae. inin ubi omnis alia , consisnans spiritum a naribus ad labra avertit, ista haec naribus magis quam labris Enat, ut intelliges, si in pronuntianda illa nares o cludas. Quod si in fine vocum reperitur ut animaμ, vitaΜ, s ipsiam & vocalem perimit, atque a poetis intercipitur Hr eliditur, ut
Omnes hae con me sine dentibus dc sine lingva proferri possunt. At ex lambentium classe claris & maxime sonans est L. ut labor. Acumen enim lingvae anterius palatum delicate contingit. Unde ob suavitatem, qua nulli consonae praeter P. cedit, appellatucilitera nutricum, quae lallando innum infantium provocant, ut ii torpretes observant obscuri hujus versus in Persior
Et similis regum pueris pappare minutum Poscis oe iratin mamma LALLARE recusas
Quod si paulo inferius eadem agilitate palatum percutias, resbnabit
N. ut quae tamen non eodem iisno nec eadem suavitate pra dita est, cum dc haec sicut M. per nares exspiretur. Unde Valerius Corvinus, qui ab expugnatione Asona cognomen DraXit Afessanae,
postea ob maiorcin soni Davitatem dictus est Messen. At si lingvam motu tremulo impingas palato audietur litera R. unde Maurus T remimus et , risDiuiligoo by Corale
210쪽
Vibrat tremulis imbus validum sonorem.
Haec est dura illa litera Oratorum principi adeo molesta, iit aemulus
et illudens exprobraret : Olis tu ει, orator , qui artu squam pro teris , primam literam non porti strare Z Litera quidem reliquis omnibus robumor, sed magis etiam serrea dc fera, quaeqVe aures marime radit, a Satyrico dicta mera canina, quoniam imitatur sonum.
molossi rabiose ringentis. Hinc Roma ii ans, ut asteritatem hujus literae fugeret in carmine Saliari, quod erat puerile edus carmen, ca mina dicebat pro carmina ct Gissi es pro dolori ero. Quae res in faLsam opinionem quosdam induxit R. ante tempora Appii Claudii Romae fuisse ignoratam. Quomodo enim Roma scipi ura nominacset ξ Nomen certe ipsa dignum, quod lingva tremente formatunis , ut in qua nominanda gentes omnes tremere debebant. Clarior magisque senam est litera T. ut taurus, quae dentes superiores lingvae acurrit ne contingens, vocalem suam non sine vigore ferit. Verum est nos hodie non ea emphasi T. cxprimere, qua Graeci olim dc Latini. In actione enim consonantium apud Lucianum S. litem intemdit literae T. eandem accusans, quod voci humana vim isserat. EtNigidius Figulus Senator inter Grammaticos dc Grammaticus interis Senatores, ut nomina dc verba a natura nobis non ab arte suggesta esse evincat , ab experientia sic concludit: Vos, inquit, cium dicimus emotu τυ iam oris conveniente cum ipsius verbi demonstratione utimur, stlabiaε sensim primoro emovemuι , ac stiritum atque ara imamporro versum est ad eos, qvibvicinis sermocinamur, intendimuι. At contra cum diciamus, nos, neque profuso intentot fatu vocis neque promtitis labris pronum riamus, sed stipiritum ct labias an si intra nosmetipsoscoercemus. Hoc
μ .dem ct in eo, quod dicimin Tu es Ego ct Ioles Mihi. Ex quibus hoc intelligitur quod si Nigidius eiusque aequalis Cicero ad nos rodirent , atat non intellecturos aut explosiuros latinitatis, qua nostrae, lingVa utitur, pronuntiationem. Ad mitigandam energiam id rae T. inventa est litera D. quae alia non est, quam ipsa T. minorisbnans, atque adeo dulcior, utut minus Enora sit. Unde Romani, qui aurea aetate vixerunt, suavitatis camsai Auxanter es Cassantra mutarunt in Alexandra ct Cassandra: dc Graeci saepius, cum Gram