Emanuelis Thesauri, ... Idea argutae et ingeniosae dictionis, ex principiis Aristotelicis sic eruta, ut in universum arti oratoriae, et inprimis lapidariae atque symbolicae inserviat. Accessêre ab autore adjecti tractatus duo; alter de argutis concio

발행: 1698년

분량: 807페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

37s Metaplora tertia Nonisvmia. cap. XI.

quod videbatur significare tempus ludorum Agonalium, dc inm-ncabat Agoniam, in qua populus Romanus Versabatur ob annonae penuriam. Hac homonymia daemon decepit cum qui ipse utebatur. Adjuratus enim: an vespera ista feliciter lusurus esset, re pomdit i MANE. Postridie igitur sibi propitiam fortunam auguratus ludere coepit, sed itaut omnia perderet. Qua de re conqueuus re semdit daemone non intreexisti mentem meam , ' te. Dixi MANE. i. e. nati ad ludum proficisci. Nec minus fallaciter lusit Dux ille bellicus,qui induciis ad TRIGINTA DIES pactis, nom quadam subito oppres sit inimicos imparatos quippe dc securos , cavillatus die non noctium inducias convenisse. Neque non hodie eiusmodi ambiguit tibus milites non satis callidi in pactis induet isma dedition-s ci cinnveniuntur: ut Hispanis accidit,quiGallis hoc pacto sededidreant ut salvi deducerentur Mutam novam intelligemes villam novam Estensem parum distantem, sed deducti fuerunt ultra montes ad Vitilam novam Galliae quae erat homonymia ex Categoria Loci. Denique ad Cateroriam HABERE pertinet ista homonymia: Me,an HABET SUUM quo videtur laudari liberatu sed occulte argutitur f- . Item haec Ovidii in puellam scopulo alligatam: NON ISTIS DIGNA CATENIS. Et demite dupliciaurea catena orna. to Nicolaus Florentinus dixit e Aliis Can M una eatena I eis. Sic sariter facetus est jocus civis cujusdam, rem vulgo vocabant PL.EUM VIRMEM quod tali pileo utebatur. Hunc enim cum iudex obdelystum quoddam condemnasset sententia pronuntiata his venis

bis : Condemnamin plumis viridem centum librisargentL Hic statim

projecit naeum viridem in Iudicum ibsellia ; EA rea- vestrum , imriens, L. mulctam vobis solvat. Hujus generis etiam est celebris isthaec homonymia Fausti filii Syllae in Brorem suam: Cum pDIm . restisset illam uti consuetudine Fulvii Fusionis quod nomen significat eum qui ines emaculatoc postea cognosceret eam roq; Pompiumva calam in amantium numerum recepisset Miram inquit, MACULAM HABERE cum FULLONEM HABEAT. Et haec erat eius vindi Jam a toto hoc GENERE HOMONYMIT &qvacisque eius

Categoria tanquam ex radice propullulare videbis ut initio indicabam multos & varios S pulcherrimos ingenii fluctus. Et primo quidem

412쪽

Metaphora fert a nomemmia. cap. XI.

quidem LITER E GRAMMATICAE scaeundum sonum latinum alit graecum materialiter acceptae ut A, BE, CE, DE dcc. ALPHA, VITA,GAMMA, DEI A dcc. sic dicax ovidam occulte illusit Centurioni Hispano cui verbum vexillo suo instabendu expetenti commendavit tres istas literas Graecas N. K. P. tanquam his literis initialibus diceret, quod militaret, Para C. FRe nos dc re ipsa designabant quod esset quidam PI. ΚA. RO. Nec minus ingeniosus ibit lusius Abbatis illius Galli, qui cum cautore Peletario Abbatiam cedere jussus esset cuida alii ob criminationes quibus delatus crat; vlinta, inqVit, annos

consumsiutprimas duas literas a se remis B.Totidem volo impendere di

abvi sequentibusdiscendu. C. D. Ubi homonymia consistit in ino horti elementorum A,BE,CE,DE,quodGallice est ABBAS CEDE. Eodem artificio compositum est hoc symbolum ex literis Graeco Italicis r Dp δ φ, ρΩβ, i. e. NELLA FEDE A FINIRO VITA. Et interdum notae Musiete vel Arithmeticae immiscentur, ut principio hujus operis dixi in argutiis si tis. Alia ratio posita est in SITU syllabarum,qualis est haec ubi linea superior conjungitur cum inseriori interposita praepositione S U-PER.

O Cur tua te Be, bis y bia, abit.

L e. O super BE &c. Et contra inferior conjungitur cum superiori interposita praepositione SUB

limis: latin, es: ita seciet: O mi nulli Mors te.

Alia est ratio quae posita est in materiali magnitiaine aut parvisate e rundem elementorum simpliciter lectorum. Sic hae duae literae alimra magna altera pama G, a, integram Orationem quatuor vocum λgnificat, quae lingua Gallica pronuntiatae sic Q uir ω grand a petit: h. e. Grandis enaveritin mem. Similibus notis lusit vuὶπ qu, clam qui trigore laesus cum in diversbrio capacissimum caminum, M. exiguumignem reperiret,arrepto titione camino inscripsit magnum Κ α parvum s ut Maro cauponi exprobraret et conaranda; fusco Aaa a pictai

413쪽

3 a Metaphora tertia Homonymia. Cap. XI. piceolo. i. e. Magnum Caminum , parvum ignem. Atque hae sunt homonymia grammatica ct elementam, quoniam mentem suspensam

Tenent, qVomodo legendae aut pronuntiandae sint literae. Ab eadem hac radice proveniunt Hieroglyphica Grammatica,ubi figura ut diximus , Vocem materiatam significat. Sic quidam pinxit margaritam seu perlam ut vulgares lingI ae vocano ruptam cum bus manib- in Mei signum , significans: PER LA ROTTA FED Et cum a pace Chierascensi milites exauctorarentur quibus de alieno vivere assuetis ad paternos lares revertendum erat,pictum suileiu

modi hieroglyphicum, in quo si tessera quam Dado vocant Itali ala dc ligo qui ipsis est Eappa repraesentabatur. Quae hoc dicebant zSOL DATO,ALA ZAPPA i. e. miles ad ligonem. Interdum etiam majoris Varietatis causa hieroglyphicis figuris immiscentur literae

aut voces integrae, ut ista fecit, quae ab amante fallaci deserta tran misit ipsi adamantem aiaherinum cum hac voce Hebraea et Lamas bubtani. Quae figura Italice pronuntiata cum hebraea voce hunc sensium habebat: Di, AMANTE FALso, PERCHE Mi HAt Tu Α3AN DONATAZ L e. dic dolose amator eur me derelia isti ' Et in his quoque est homonymia quoniam spectator incertus est, qVae figurae Grammatice aut metaphorice significent. Grammaticis qVoque Homon miis accensere possumus, ubi litem

dividunt- , conjungunt- , truncantur vel augentur. Adivisione Vocis

nata est homonymia Sacerdotis Ammonii qui Alexandrum gratiose compellaturus: PAEDIOS i. e. sum: post primam syllabam paulisperhaesitans vocare eum visius est ΠΑΙ ΔΙΟΣ i. e. fili Jovis. Unde in vano isto cerebro nascebatur tanta arrogantia ut patrem. Cornutum, matrem adulteram, seipsum spurium profiteretur & ut Deus fieret in stipitem degeneraret. Tale etiam erat Ibmnium Poeidem Alexandro expugnatio Tyri promittebatur occursu Satyri quod vocabuli divisione interpretatum fuit Σ A INROS i. e. TUA TYRUS. Et contra cum Constantinus in procinctu praelii commi tendi Emniaret se ire Thessalonicam, ex voce in tria verba infrupta sinistrum augurium ductum est : THES. ALLO. NL N i. e. linei'γe alteri victoriam. Sed ingeniosior fuit ista daemonis homonys a iam supra allata, quae quatuor literis divitis P. L. A. C. qua conjunciis PLACENTiari significabant quatuor familias i Petrum Diuili do by Corale

414쪽

A p.rphora tertia Romen 'mia. Cap. XI.

Petrum Ludovicum Placentiae coniuratas significabat. Et ejusmo cli diremtionibus inter inm constituuntur arguta symbola,quale fuit hoc equitis Amatoris Peroxella ex domo Gisia. PERO NELLA GiOIAh. e. pereo ingaudio. Et sculptor cum incidere deberet hoc simabolum

Camino equitis parum prudentis: IN MEMORIA AETEM A ERIT

primas syllabas vocis memoria dividens diversa sententia scripsit: Is ME MORlA AETERNA ERiT. Seu de industria seu casu hoc fecerit ita quadrabat symbolum, ut aptius non posset. Non minus lepida S faceta homonyma existunt& conjunctione vocum disjunctat um. Caupo quidam Gallus iniquissimus exactor Cui cognomen erat 'pingi etiam fecit pro insigni divos,rii eiusmodi murem his vel his: CHEZ LE RAT. God Gallico

significat ponam adinsegnemuris ma ris Iste cum delicti cujusdam accusaretur etiam hoc argumento ulus est acCusator in judicio probationem requiritis,Judices, num istois SCELERATUSy inspici eum insigne ubi 'se hoc confitetur. Ex simili fonte prosectum est ver-hum Gallicum, MOSTARDADI GIGIONE. Cum enim Philippus

Audax Divionensibus in aeternam fidei memoriam suum ipsius symbolum indulsisset MOUI METARDE: i. e. multum me retardat. Hi istud ita inlcripserunt parietibus,ut media vox superiori locOp neretur dc prima ac postrema duabus extremitatibus concurrerent, ut stulti: ex ignorantia dc ingeniosi ex malitia duo verba conium gerent legentes MOLIT TARDE quod significat sinapi, quae ridicula sententia minime ridiculam vindictam peperit. Tanti refert v edi ut suo loco dicemus recte distingvere. Sed casus has ammtias produxit. Artificiosa erat haec militiosi cujusdam Itali, qui x

gatus a divite sed avaro Germano ut in commendationemIobrutatis sumbolum conficeret,cum non tam virtute quam vitio ab ebri- .etate reVocaretur: In atrio eius pinxit poculum cum lagena iisque

superscripsit has voces: tISU RARO. inae separata menti Gera mani , conjuncta Itali sententiae conveniebant cum significaretura

Usura risu seu faenerator.

Truncando pulcherrima nata est homonymia ex sulmulliataliquod de nomine Augusti ut diximus iam literam C. Olmit . Illaesum relinqens ALIGUSTUS AESAR qua voce Hetrusca, ut aruspice. interpretabantur, significabatur: Post centum dies moruria a 3 turum

415쪽

astutina tertia Homon mia. '. - turum ac consecratum iri Augustum. Pari artificio acerrimi morsus interdum inferuntur,veluti is qui in rabiem dedit Gothardum N, sellum. Cum enim suo tribunali majusculis literis nomen do mis, gnomen inscripsisset: litigantes cunctatione ex protractione jusita, tiae offensi duas priores Meras ex nomine & primam ex cognomine deleverunt ut relinqueretur: TARDUS ASELLVS, quo adeo petaturbatus fuit, ac si in illa ipsa sitae aures eius longius crevissent. Magis Tragicus videbatur quorundam aliorum jocus , qui Doctorculum, meras sententias loqui solitum irrisuri accusabant eum haereticas propositiones prodidisse. Iudicem igitur rerum sacrarunt in atrium nuper ab ipssi eriti uctum dc sententiosis dictis exornatum addi, xerunt. Et in Zophoro Camini inscripta monstrahanthaec verbaa: DEus VOLENs INiuviTATEM. Omnes cohorrescebantia Sed dc mmnes ridebant, postquam in dextro Zophori latere To NON dein finistro Te, TU ES quae versiculum intiabant v pererant, quae a fronte conspici non poterant.. Alectione mordacissimum fuit illud ex autore Jam antea pro postum, ubi unica litera in fine vocis THRATU SE adjecta comvitium ficit. Sic immutatum fuit Epitaphium Didii Orcelli Ἀμ-raconensis: Hu H- est Didi- Orcem nobili fa-ilia -- qui crem

oesto laru em inarce recastris meritin obiit anno aratis 11.QVae Verba ab

haeredibus prisco more per compendium sic scripta.

HIC SIT EST DID. ORCELL.

QVI. CIVIL BELLLAUD. IN ARC ET CASTR. MEL OBIITAN . R T. LV.

Mala lis octasionem dederunt adiectione quarundam Iiterarum . totam sententiam pervertendi dc in opprobrium commutandi.

416쪽

. Astaphora tertia Homon mia. Cap. XI. πν

Sed hic-accedit species L eon μι de quomoX. Etiam inferuom aut diminutionsons fiunt M phi dc senigmata lepida , ut de voce ALA.

Res volitat. A ad Me, fodit, alvetito,

mandit Primam deme, canit. Ultima sola gemit.

Idem fit divisione: ut lusit poeta quidam amator atque adeo dupliciter stultus, qui in puellam, cui nomen GELA AE symbolum R. cit montem 2Etnam, qui foris nivibus oppletus intus ardet, cum dicto: GELAT SARDET. Hoc distichon subiiciens:

'LAMMAS, quam colo, Nympha gerit.

Alius pinxit Grenam Interposita θIlaba M eamque dono misit amicae eum hoc distichor

Partem unam Mui dura interjunge Cis

, Indicans eam quae vocabatur ciuerana causia esse tormenti sui.

417쪽

ns Metaphrea tertia HonisArmia. Cap. XI. Hae igitur sunt argutiae homonymicae, qVae fiunt demendo, ad-kendo, dividendo, copulando. Sed pulcherrimae quoque & ingeniosissimae fiunt murando , ut praecipue accidit in Anagrammatis quae nuhil aliud sunt quam significationα peregrina ex mutatione literarum ho- , minis alicujus proprii resultantes. Ut ROMA AMOR. In veris igitur Anagrammatis duae virtutes necessario requiruntur, altera est proprietaιsignis tionis , ut perinae convehiat dc fatali mysterio in voce recondita & comprehensa esse videatur. Altera est int gritas ita ut ex Ela mutatione situs literarum sine ulla adiectione aut imminutione aut mutatione sententia peregrina nascatur. Atque haec sunt quae Vocantur Anagramma fatalia, in quibus humanum

ingenium nescio quid divini deprehendit , quae talia non sunt hahentur potius pro allusionibus & paronomasiis quam veris anagrammatis. Hanc gloriam obtinuerunt apud Graecos Anagrammata regis Ptolomaei & Arsinoes eius Conjugis, quorum iste cele-hratur ob suavissimae facundiae dulcedinem , haec objuyenilis yenustatis florem.

anagr. APO MELITOS: i. e. a melle ARSINOE.

Anagr. ERASION: quod Graecis significat elegantissimum veris

florem quem vocant violam Junonis. Et haec Anagrammata praeter integritatem ct proprietatem, hanc etiam habent laudem, quod ex scio nomine proprio sint eruta, in quo acumen poeticum magis

lucet, Pod vulgo fatale mysterium videtur. shod si vero plures voces sint, non difficile est,quamcunque volumus sententiam indoexsculpere. In primis Regi Sueciae pr9gressibus magnis passibus ad imperium contendentibus summo plausis receptum fuit Magramma nominis eius, quod Veluti fatidicum, animum suis addebat.

GUSTAVUS. Anagr. AUGUSTUS.

Sed praesum Luetense demonstravit has divinationes esse deceptiones. Typis etiam celebre est redditum hoc Λnagramma Fran

418쪽

GREGORIuS DECIMUS QUARTUS A gr. MURUS CUSTODIAQUE GREGIS.

C Quod vere in Pontificem convenit. Sed primum deest lut Iritas cum unum Romissum sit in Anagrammate, porro visum esset, si ductum fuisset ex nomine eius natali NICOLUSSFONDRATUS. exiit hoc quod tanquam divinum oraculum praesagiit vulnera Ecclesiae a Martino Lucteroseria piis lima-MEM infligendar

MARTINUS LUTERUSTER MATRIS VULNUS

Feliciter explicatum hoc distictor

D ferro ου lingua re cadamo sera vipera Luther Ecclesiae MATRIS TER grave VULNUS

eris. Et hoc alterum in eius Collegam ,respiciens ulcera in ea parte cor. poris nata qua Philistari arca foederis proianain laborarunt:

Ubi vides castigationem hanc divinam fuisse, Nod sanctim. Ecclesiam profimaverat. Laboriosiora dc mirabiliora Dunto nes --M nummilia rae nescio qVam faraiam-- αν- scinis vide, tur continere. Cum enim qVaevis litera Alphabeti suo numero censeatur h. e. ab A usre ad I. numeris simplicibus veluti A. r. B. a. C. 3. dcc. a Κ ume ad S. denariis numeris ut K Io.L.M. M. m. dcc. Et a T. ad Z. centenariis ut T. I . U. Icio. X. 3ω.dce. Intenderunt se ingenia reperiendis istentiis, quas numerus ex literis nominis propositi sormatus refert, ut interdum haec aris

gute dc admirabiliter cadanti sic argutissimum evasit illud in pu ellam Noribergensem cui nomen MARIA, quae ipsis nuptiarum die madmodum homonymia inventa es mas, quod ex ipsbnomine

419쪽

- quidam, eruit numeros literarum utriusque verbi in hunc modum

colligens

Certum estim e cin hoc nomine alia ac diversa anagrammata posse erui, pari numero ex diversis literis collecto. ' Sed etiamsinine integra ungues rodas: raro tamen fiout invenias, Mae utramque laudem dc proprietatu ct mereantur. Restameni

cessit ingenioso cuidam nobili, qui addictus nobili puellae cui nomen MARIA MODEΑ in ipso nomine cognomen reperis, ejusqVe an gramma pro symbolo usurpavit: AMO DEAM, cujus numeri sic

. D.

Contra valde v idem proprium ac ingeniosum esthocinerum an gramma ad Dei matrem sancte relatum

MARIA A gr. D E I R E G I A.

Sed ob unicum elementum hoc anagramma adeo proprium tandem perdit, quoniam MARIA continet numerum lat. Et DEI REGIA tantum lio. Quod si igitur diceres A DEI REGIA purum ridem esset ratione interritatu sed non ratione sententias cum praepositio ista inutile complementum videwtur. Sed in hoc '

420쪽

Metaphora teraia Romammia. E p. XI. . nere vla ab ingenio humano credo superari sic j mutem Astus-phum in Magrammate numerali Giberi. Ut enim obicinam iuiam in Apocalypsi prophetiam explicet, cujus sensus est ovi. . bsia inficiet Ece iam ct bestia ira erit homo, cum nomen continebis numerinis σεα φει ingeni m habebit numerum istum recenserescier. Su tiliter observavit nomen Lutheri siua lingua scriptum eum ipsum n merum 666. concinere, sic quidem exacte ad calculos revocatum

666. in Unde infert Martinum Lutherum fuisse magnam illam hestiam, RJohanne praemonstratam.' Sed de anagrammatis alibi dicetur, hic satis est sontem indicasse unde profluunt. Sunt enim argutiae ab homonymia profectae.

SEARCH

MENU NAVIGATION