장음표시 사용
231쪽
uidem rei me primum admonuit uir spectatae probitatissimul ac eruditionis, Alexader Saulus octi alioquin huiusce rei plane ignarus,hanc eandem d monstratione prius coposuissem propriss ingensi uiribus idq; isdem omnino uerbis, quae seqisu tur bu in modi essMι animae rationalis essentia recodita radmodu discillimaci dubio procul ab operibusdemonstratione signi, uelut a notioribus cquodAristoteles in P ficis admonetὰ corruptio uel immortalitat eius petenda fratq; primum hoc laquam omnibu promiscue consessu ultro mjbi dari uelim, nepesingulos homines in tota natura immortalitate adpetere. quod si qui iam protervus id renuat, is profectῖ praeter id, quod contra mente propria loquetur, O aduersus interiorem orationem instantia ferri non potest cium Aristotele in ponerioribus anablicis tesse, tum ipso naturali discursu cunctorum hominis iudice9 etiam inductione pri bari potest hunc in modum: Petrus, Antunius, Socrates immortalitatem
adpetunt, oejic de singulis: ergo quilibet ad unum imm9rtalis esse cupit. uerum inquies hanc haud esse integram inductionem, git in potius masam atq; mutilam : quidem cunctu nequeas inducere singularia, quod nimirum agnoscere cuncta nequiueris . indeq; deficiente ρο imperfectam inductionem ensedere, ac per consequens ex ea nequaquam uniuersale colligi posse e quippe quod nonnis ex omnibus indiuiduis una per inductionem collectis, deduci nec soleat,
232쪽
fleat, nec possit. Atqui Quod in commentatione magna Ponerrorum ana tic crum magnus A ver Toes adnotat9 indullio dialiclica id iure quidem a nobis exigere uideatisr nec gario si debeat uniuersale colligero o nempe ut omnia prius agnouerimus per sensum indiuidua scilicet quoniam in materia contingenti uersantur diabctici, quae quidem contingentia,iuxta uarias temporum uicisitudines esse possunt ac no esse quandoquide mutatiom suapte natura , uariationise perpetuosiunt obnoxia. Verum inductio demoGraima, quippe quae necessariis hae et quaestis infixa, pariter ac immutabilibus, minia me legem hanc sub eat oportet o proinde uel ex unico particulari, conclusommuniuersalam inferre tia
eat, quando milia qua ta seu passiones oe adfectiones miles, ratione speciei Vularibus insint ,
atq; isdem eatenus 1 anrtim inditae ni , quatenus aeorumsormaestus cici offenduntur esse participes: propterea quu immortalitatis defd riu huic homini uel illi nequaquam insit ea ratione, qua particu
lare est simpliciter calioquin inessi cuoq: lapidibus
ηonullis posset, atq: alijs corporibus uti scnsu carctibus istud def)derium9quin portus sub ea ratione. qua homines sunt: idcirco uel uno particulariter nobis agnito , quod immortalitatem semper adpetat Cnedum pluribus9 uniuersalem necessarid propositionem inferre liceat, nempe quenliber hominem, semper iramortalitate adpetere. Verum de
233쪽
hac inductione fusius a me dictum en in eo tram
tu, cui titulus est: Disputationes Medicae contra Hieronymum Cardanum: ergo clinuis cui ad diuerticolam redeamus9 immortalitate instinctu naturae de-1fuerat . atq; hoc fuerit argumenti primum , quod molimur, adsumptum. secundum ιst, naturam incus nibit frustraq; tentare, quia ab eruditis omniabus ita recepi u est, ct ab Aristotele praeterea probatum in P sicisea haec a Galeno praesieriim in i bris de usu partiumrut nemo plane possit offendi taefrons,qui id in controuersiam uocare iam audeat. his itaq; suppositis, hunc in modum argumentor a Humano generi natura de Iderium immortalitatis indidit. immortalis igitur est humanus int. Eliu diquando naturam temere nihil frustraq; molirisi positum D. porro mortalibus incassum inferni et istud de Nerium, ni quod secundum naturam cupiunt, aliquando consequi liceret squide id uere proprieq;fruItra feri dicitur, quod nullius finis gratiast, exempli gratia 'qui si minat, hoc agit, ut qua doq; messem legat qui uites putat, id operatur,
ut maturis aliquando racemis botrisue fruatur: myrunma quicquid natura uel prudens homo tentat quippe qui naturam parentem imitatur, finis gra-tia laborat, atq: satagit unde qui propter fine haud operantur, in mi, temerarii, ct absq; ratione cres duntur operari, ac uere nihil agere; quod nimirum
agendi uel faciendi ratio quavis a ne pendeat e
234쪽
mediusfidius operari quidpiam temer, dicarar, qui nullo ibi praefixo fine, cujus gratia laboret,
inconf3derate quiduis adgreditur. Quam ob rem manifestum euadit , absq: ratione ac per consequerincassum, temereq; genus humanum inhiare immortalitati , si semel co peruenire nu qua cocederetur: adeo patet euidenter mmortalitatis deoderium adfectione seu Quod aiunt neoibericu paiyione ipsius
immortalitatis esse propriam ad haec ipsam immo talitatis naturam eiusdem esse des eris causam numodo veram ,sed o eius issectus, quem in seipso quilibet experitur, immediatam, ue cui latine dixerim9 proximam: quando causam ne fingere quidem ualeas aliam ullam, quae scilicet inter immortalitatis naturam, atq; defγderium interueniat intercidatq;. Quapropter quum immortalitatis adpetitus, eiusdem immortalis naturae proprius si essectus, et eius adfictionis, immortalitatem esse proximam causam ostensumsit toninino consequitur iuxta praeceptiones logicas cin ea uidelicet organi parte, quα posteriora anabrica inscribitur9 immortalitatem intellectus, a nobis abunde per eius adfectionem ue passionem propriam, posse demonstrari, sicilicet a posseriori: quam quidem adfectionem ι immortalitatis eiusdem, esse destirium ipsum,satis superq; cni fallor probauimus;eo silicet demonstrationis genere, quod demonstratio signi,seu demonstratio quia nuncupatur.
235쪽
RHionem adductam e medio tolluntur. Cap. XX.
A M t empentuu uidetur, ut ea, quae cotra demonstratione in mediu adducta obiici posse putauimus, ea te pro virili nostra semel infirmemus. Primos adpetitus immortalitatu necessario infe ret euinceretq; , immortale esse, quod adpetit.sequoretur bruta, plantas, elementa, ad haec mixta ex hisomula, esse incorruptibilia sed quod indesequitur es
inconueniens, igitur oe antecedens. porro natur Ita corpora qιLeuis immortalitatem adfectare, uel
ex eo liquet. quod cAristotele in P sicis adsorto re9 quidquid es, adsimilari cupit ei, quod maxime est: nempe de iuxta illud uosum qui sum)at id quod uere is, incorruptibile est, ergo quod eius a petit similitudinem, incorruptibile fit oportet e ali quin quod supra dicebamus hic adpetitus haud
erit alicisus gratio finis, ac per consequens praete O quem rationem, atq; temerarius utiq; fuerit. sanὸ qui de natura loquuntur, bHic objecto occurrentes, eum adpetitum inquiunt, omnibus entibus cui ita loquarὰ ingenitum atq; naturalem, minime suom ne seu rari quia licet entia corruptibilia nequaqua immortalitatem in particulari consequantur , eandem in specie nihilominus adipisci ntur. Hinc illud A verrois, nempe et quod natura rerum inseretin
236쪽
orruptibilium, ct immortalitatem, clitam in imis duis elargiri nequit, eandem impertitur in specie . itaq; iuxta demonstrationis adductaesuppostum, uidelicet omnia corruptibilia temere immortalitatim adpetere non posse, quum ed si non in particulari saltem in specie perueniant: secundum inquam il-ιu suppositum , ad eam demonstrationem sulci n-dam, prodii parum attulerit. Philosiophus etenim
nequaquam indiscriminatim absolist q. pronuntia-Mir, cupere quodlibet ens ad milari primo omniumenti, uerum hanc adpedicem adiecit scilicet: quaremus sua cuiusq; natura patitur. Proinde quum na- rura corruptibilium omnium, immortalitatis minime sit capax, liquido adparet segularia corruptrihilium entium , eatenus tantum incorruptibilitatem adpetere,quatenus eam sibi comparare possunt: idcv ne frustra Quod inconueniens ess9 adpetant ratqui per succisionem tantum interueniente conr nua particularium generatisne, pessunt eam atringere , eandem igitur in specie solum adpetunt, cuandoquidem eam hoc pactosiolum adsequi possinio unde sequitur intellectum humanum incorruptrbrlita- .
tem o adfectare , ct examussim in spei ielsi ilicer,
non autem in insiιiduo concupiscere particularis ergo rationalis anima corruptibilis fuerit, cui madmodum ci naturalia quaevis corpora. Vera n ballucinnantur plus quam d iapason quod dici soletJovi
237쪽
remus,in specie tantum incorruptionem adsectare ita particulares homines, eandem odq; anxw9 non in thecie solum cupere, sed in particulari quoq;, nequaquam imus inficias. Quotusquisq; enim es, qui sempiterna secula uiuere non cupiat 'si quis hac in re dubitat, primosui ipsius periculum faciat,num H non ratione specieisolum construantita ,sed praecia pue suo prospiciens particulari commodo,illud ipsum de Ideret: dein aliossubinde quosvis interpellet,sic scireturue,num idem in seipsis experiantur, ac sentiant. At inquies forsit amunusquisq; cupit in hac nita mortali sempiternum aeuum uiuere ,sequitur ergo o tua ratio concludat9 eos, aut ira victuros
in aternum cquod praeter id, quod imposibile esse
ratio dictat, insuper cum experientia pugnat9 aue saltem eisdem indidisse frustra naturam cquae nihil alioquin agit te mero dejderiu illud.Sine gradum amice latisper, dum inquiseunusqiiisq; cupit in hac Mira mortali perpetuo uiuere, i haec enuntiacio me diusfidius haud absolute replicitere; uenit effrenda, quin potius cum adiuncto videlicet hunc in modum eunusquisq; luxui uentriq; deditus,utpote quς ventri mala consuetudo nempe sensualis, ct luxuriae finxiι obedientem o quam quidem sin bilcmfacuit at m ut plurimum insequuntur homines pis, lata ratione ccuius imprimis habuisse ratione oportuit9 uelut ideam ac tanqua idolu quodda. Phlo
. sibus in m jn Topicis ita scriptum reliquit: Aia
238쪽
. ma rationalis imperare quidem nata est, corpus , cute pars re, quanuis siliqvado contingat opposi- sum. sane praenitisset dixis ortassi : quanais ferὸ semper contrarium siuccedar. probauero non unu Mur alterum olfenii, qui uiuere semper baud cupiat in hoc tetro mortaliq; carcere, uniuersalis enantia-cio illa profecto corruat, necesse est. non adducam ..tac adflatos diuinospiritu, cui Paulum diceni em .
cupio dissolui,o esse cum Christo, quod nimirum mihi dissidium intercesserit ρο cum Ethnicis, ct cum Chrisianis Pulosophissed tamen cursapere magis
nideantur9 Chrini domini placita negantibus, qui ne poenam uita dignam luant, tanquam Fblsophos se Ioqui praedicant; cum alioquin eorum aliquot se fideles tantum fingant, reuera autem nihil credant: non adducam hic inquam Chrini domini persectos imitatores, utpote sieclusa penitus omni dubitatione, uitam prinsentem pertesios, atq; uitam Hierius seculi mirifice.cupientes sed quamplureis Ne Polosophos in ius uoco, dein plebeos matros etiam Ethnicos . At quid in particularibus ro ensendis moror, quum illud idem probe quiuis, ac ut vicet adfectus, nec omnino sensibus addictus experiatur instipso praterea nlinquid naturae non aduersatur euestigio, si quod adpequi nunquam po-
es, ct rerum natura uerat, concupiueris ' Quare
quum def)derium illud perpetuo transigendi nitamus hisce temnis compeditus naturale non si, qui
239쪽
tius ex diametro cum natura pugnet ; G est piod eam enuntiacionem quispiam uniuersalem esse patet . Inflabis forte rursus: quod plerunq, uel sem per fit, id esse naturale, prorsus admittedum uenit Iat homines plerunq; uitam ducere perennem in hoc terreno carcere cupiunt, ergo des erium istud na-1urale fuerit , non autem praeter naturam. Quid abys dixeris id in plerisq; reperiri, uidelicet illud ideplerosq; concupiscere , ultro tibi dabo manus auxiliares hoc in negotio . Verum ut admittamus id plerosq; cupere, quandoquide ultro dominari plerunq; sensius rationi patiantur: ita nimirum in eisdem, haud vigere semper illud deflerium . nequaquam inliciamur. Quocirca iure minime dixeris illud esse maturale, quod plerisq; tu nilim ines , sed id in ut erexigitur , ut eisdem in t smper . puta cal facere igni cuilibet, pariter ac frigo facire cuiuis aquae sicinest, ut etiam semper insit. item imm0rtalitatis de-
minibus oe omnibus. At eiu rem immortalitatis des,deriu in hac uita scilicet corporis, praeter id, quo omnibus haud in si, insuper non ars semper, ij sedem iubas inest. Itidom dcf3derium sciendi omnia Quod supra monRratum est9 praeter id, quoloninjbus ocilicet fecundum naturam adfectis9 in-s, ii super usdem inest perscino.
240쪽
mi intelligendus Aristotelis libro Eιhico- , rLm rertio, ubi ait o Voluntas etiam ecrum, Ut, quae ccntingere possunt nemini, verbi gratia, , mimortalitatis. Praeterea uolutas etia ad ea perti, Net. rue viillo modo is qui uult, per se agere pcssit: , uisquis uelit histrione illum uel athleta superiore, discedere. At nemo tabu rerum consiliu capit Id, earum durarat, qutu per se elyci posse ai buratur.
, Trinterea volutas i finitimi ac finis. contu aute, ecru, qu ad fine pertincnt o verbi gratia bene va, lere nolumus i onpliis: alite capimus eas res adhibe, re, quibus bene ualeamus. Et beati esse uolumus, , hoc nos uelle dicimus sed consiliu nobis capis, ise, ut beatismus, neq; simus, neq; conuenit ita, loqui. c mnino. n. ccol M ad eas res pertinet, qΠα
tar eoru, quae cotingere psssunt nemini, puta mmsi talitatis. Sec tineti est, quod uolutas ad ea pertinet,quae nyllo modo is qui uult per se agere potest. Tertio volutas effnis ac ultimi, quo mocu coUhu ad ea pertinet,quae media sunt ad ipsu fine consequcn v. Quarto ait ccus u earli esse rerum,quae Ana Camu. P con-