장음표시 사용
301쪽
& virtutes multas secimusZ&c. Dicitur tamen gratia ista ma nifestatio spiritus,quia frequentius signum est diuinae inhabitationis,& semper ostendit virtute diuinam praesentialiter perante per dona huiusmodi. Datur ergo haec gratia Ad viij litatem id est,profectu ecclesiae,sicut ostensum est. Datur enim talentum diuini beneficij ut expendatur utiliter , non ut e. 19. abscondatur ignauiter: secunda quod ait Saluator, Negotiamii. Petri. . ni dum Venio. Et Petrus quoq; hortatur, unusquisq; sicut accepit gratia, in alterutrum illa administrantes. Deinde enumerantur gratiae gratis datae. Alii quide datur perspirita id est,a spiritu iancto Sermo sapietiae id est,sapientia aliis se mocinandi: videlicet cognitio diu morum. Alii autem da- Roma. i. tur Sermo scientis id est, scientia rerum humanarure crea-E turarum, per quas declarantur diuina,quonia inuisibilia dei per ea quae facta sunt,cognoscuntur secunda eundem spiritum id est secundu beneplacitum eiusdem spiritus sancti,& no secundum vel propter merita nostra/Exprimit aute Aposto- Ius haec duo dona gratuita praemittendo sermonem propter M. 2 I. duo. Primo ad insinuandum quod ordinantur ad instructione Tecli. r. aliorum. Secundo ad innuendu quod non solum habitualis cognitio,ied etiam usus seu ordinata expressio sit a deo.Vnde di Tecli. 2o. cit Saluator, Ego dabo vobis os & sapientia,cui non poterunt
Esaiae. ii. resistere omnes aduersarij vestri. Et alibi habetur, sapientia abstodita,& thesaurus inuisus,quae utilitas in utroq;JEsciendum vero, i ista sapientia & scientia realiter disserunt a sapientia & scientia quae sunt de numero septem donoru spiri-F tus sancti.Illa enim haberi no possunt sine charitate& gratia gratum faciente asta vero, ut dictsi est, possunt esse in impiis. Alteri datur Fides id est,costantissima certitudo de inuisibilibus,quae in sacra scriptura praesupponuntur. Non er- rosue.io. go sumitur fides hoc loco,prout est virtus theologica. In eo. dem spiritu id est,uirtute spiritus sancti. Alii datur Gratia sanitatum id est, virtus curandi infirmos in uno spiritu id est,in spiritu sancto. Quon seipso unus de simplex est,quanuis in donis sit multiplex. Alii datur Operario uirtutum id est,
magnorum miraculoru,facultatem naturae omnino excedemtium, ut est statio solis. Alii prophetia hoc est,cognkio fit. Dan. . turorum contingentiu certa atq; diuinitus inspirata. Alii discretio spiritusi hoc est, discreta cognitio seu rectum iudiciu
302쪽
de his quae in animo alioru versantur, vel ab eis proferuntur, Irt sciat homo quo spiritu unumquodq; dicatur. Potest quoq; intelligi de discretione spirituu bonorum inter malignos discernendi,ne fallatur quis a Satana, proponente mala sub specie boni, vel in specie angeli apparente. Alii dantur Ge. nera linguarum id est, diiuersa idiomata, seu facuItas utendi
compluribus linguis. Alii datur Interpretatio sermonum id est,expositio alienorum idiomatum Rei difficiliu sensuum. aut prophetalium risionum.sanctus Thomas in prima secund. ae asLignat sufficientiam gratiarum istarum hoc modo,Gr tia gratis data ordinatur ad hoc,ut unus cooperetur saluti altemus. Ad hanc vero cooperationem tria requiruntur. Prinasivit, diuinorum praeclara quaedam cognitio . Secundum est eorundem firma probatio,non utique per naturale rationem' n1ed per diuina miracula. Tertium est, eorum apta prolatio. Quautum ad primum tria sunt necessaria. Primo, ut alicia aminstructor prima principia sacrae scripturae,pina articulos fidei,certissime noscat. Et quantu ad hoc ponitur fides,que iam sumitur pro certitudine fidei. Secunda est,certa cognitio priricipalium conclusionum ex praedictis principiis deductarum& ita est sapientia. Tertium est,declaratio diuinorum & inuisibilium credendorum per manifesta exempla sicque ponitur stimo scientiae. Confirmatio autem seii probatio inuisibiliumhdei,fit per ea quae diuinae virtuti sunt propria,& hoc dupliciter. Primo,ut ea fiant quae diuinae potestati sunt propria visunt diuina prodigia. Quae si pertineant ad corporis sanitate erit gratia sanitatum: si vero ordinentur ad diuinae potentiae Cmanifestationem , erit operatio virtutum: si vero ea manifestet quae diuinae scientiae propria sunt,sic est prophetia quantum ad cognitionem contingentium: vel discretio spirituum quantum ad cognitionem secretorum cordis. EAd couenientem vero prolationem,primo requiritur facultas idiomatum.
ut politi homo loqui hominibus cuiuscunque idiomatis & sic
est donum linguarum. secundo exigitur intellectualis coonitio dicendoru,quod pertinet ad interpretationem sermonum. Hine omnia operatur, id est,cuncta dona praedicta efficit in nobis Vnus at pide piritiu sanctus Diuidens .i .imensuraliter distrabuens Singulis quibus ista pr flatur Prout vult, ri Nid est,non secundum necessitatem naturi sed secundu liberta
303쪽
ECap.ii. D. DIONYSIV CARTH Vs IAN.
D tem suae voluntatis aeternae. Ex hoc patet, Spiritum sanctume ire verum deum, aliter enim no operaretur baec prout vult. a Florum exemplum subiungitur sicut enim erepus humanum Vnum es coniunctione membroru S unitate su. e formae substantialis, Et hoc corpus Hembra habet multa videlicet mamis,pedes,&c. Omnia aute membra corporis cusint mulata unum corpοῦς sunt, ira risus in se unus est ,habens membra diuersa ,scilicet uniuersos fideles qui Christo uniuntur ut capiti: faciuntq; sub eo unum mysticu corpus, uod est ecclesia. Sicut ergo diuersis mebris, ita diuersis sdelibus,diuersa dona siue officia deputantur atq; coueniunt. Quomodo autem corpus Christi musticu unum sit,subditur. Eienam in uno piritu. id est, in spiritu sancto,seu gratia spiritus sancti omnes nos in unsi corpus hoc est,ad hoc ut simus virum mysticum cornus per fidem & charitate coniuncti Baptizati furam nosolii in nomine spiritus sancti, sed in nomine patris S filii &spiritus salisti,vel certe in nomine Christi, siue Iudaei siue gentiles.siue serui siue liberi id est,diuersitas ritus, aut conditionis unitate istam non impedit Et omnes in uno spiritu sancto tuti sumu/ spirituali potatione id est diuersis chari matibus spiritus sancti impleti. De qua potatione dicit saluator apud Ioannem, Q i biberit ex aqua qui ego dabo, non litiet in ternum,sed aqua qua ego dabo,set in eo fons aquς salientis in vitam aeternam. Deinde Apostolus similitudine istam clarius explicans,subdit. Nam corpus non es uno membrst, sed multa. Loquitur autem de corpore naturali Organico, quod constat e x membris distinctis. si doxerit pes, quonia non sum manur,non sum de corpore non ideo non est de corpore 'Hoc intelligi potest vel de pede corporis humani,qui non ideo noxsset pars corporis,quauis diceret se non esse manum . Vel de
pede ecclesit,boc est homine habente gratia inferiorem. Itaq; si dixerit pes iste, Qtania non sum mantis,' it,ex quo ncnsum ita perfectus, ut is cui operatio virtutu collata est,idcirco non sum de corpore mystico ecclesiae no ideo non est de comporeZhoe est,ex hoc non sequitur, quod non sit aliquo modo de corpore ecclesiae: Et si deserit auris, Mniam non sum oculuridcirco Non sum de corpore,non ideo non es de corpore. POl- sunt autem per aurem & oculum intelligi naturalis corporis
membra, vel personae ecclesiasticae, ut per aurem natelliLtur
304쪽
qui habet gratuitum donum scientiae: per oculos autem , qui habet gratiam sapientiae,quorum inferior,quanuis diceret se non esse parem superiori,ex hoc tamen non sequeretur,quod nullo modo ad corpus ecclesiae pertineret. Si totum corpus esset oculus ubi esset Auditus. id est, auris. Si totum 'corpus esset Auditus, ubi esset odoratus' id est. nares. per hoc designatur, quod si non octa fideles essent unius offici j.non posset saluari diuersitas ossiciorum, gratiarum & operationum, quae ad ecclesiae perfectionem requiritur, periretq; decor ecclesiae,qui in ordine diuersorum consistit. Nunc au/tem propter exercenda opera naturae necessaria posuit id est ordinauit,sormauit atque const itu it Deus per causas secundas Hembra in corpore hominis. Vnumquodque e rum in corpore humano Sicut voluit qui omnia operatur secundum propositum voluntatis suae. Quod si essent omnia ad corporis integritate spectantia Vnum membrum: ubi esset corpus Quasi dicat,Non esset corpus organicum, ad cuius persectionem diuersa meinbra concurrunt. Nunc autem ad vitandum inconueniens tale Hulta quidem membra iunt, Vnum autem est corpus resultans ex diuersitate membrorum:simili modo est in ecclesia. sed quanuis sit tanta diuersitas ordinis in naturalibus membris corporis, ac mysticis membris ecclesiae,superiora tamen indigent inferiorum auxilio sicut subiungitur, Non potest autem oculus dicere manui, Quanta is oculus loqui posset, non tamen veraciter dicere manu i,quae est organum Organorum atque inferior oculo opera id est,actione Tua non indigeo quod enim oculus videt agendum, manus exequitur. Aut iterum, caput non potest dicere Pedibus qui viliores sunt capite Nora eslis mihi noeegarii. Pedes enim perducunt caput ad necessaria alimenta. sic in ecclesia contemplatiui qui designantur per oculum indigent opera activorum,& praelati significati per caput indigent suoditis,qui exprimuntur per pedes. Potest enim humilis, potest & subditus, quod non potest sublimis derector. sed multo magis quae uidentur membra corporis infirmio
ra esse id est,uiliora, ut manus& pedes, quae cunctis membris deseruiunt. Vel infirmiora, hoc est teneriora, ut oculus, Necessariora sunt ad vitae sustentationem. Et quae putamus ignobiliora esse membra corporis ut sunt membra quae ges iii nerationi
305쪽
D nerationi atque egestioni deseruiunt Hu honorem aluntaristiorem cireundamus id est , diligentius tegimus & vestimus. Sic in ecclesia imperfectioribus maior cura & subuentio necessaria 'sunt, ut scilicet diligentius instruantur & spirituali-biis donis perficiantur. Monesta aute nostra hoc est membra corporis pulchriora, Nullius, operimeti & ornatus Egenevr Oculi,genae,facies, Sed deus temperauiι ad est,conuenien Deute. 31. ter proportionauit corpus humanum. Cuius temperationis1.Reg.13. modus annectitur Et cui deerat bonor id est, membris vilioribus Ampliorem tribuendo honorem id est,ornatum vestimentorum,quia indidit hominibus naturalem instinctu,adhoe ut non sisti μου id est disproportio membrorum In more sed in idipsum hoc est, propter bonum totius corporis pro inuicem sollici a sint membra id est,sibi inuicem promE pte subseruientia in rebus agendis, periculisque vitandis. sim .cut pro defensione oculorum manus se obiicit, & pro manuudefensione, oculus undique conspicit. Et si quid molestiae.
Patitur unum membrum, compatiantur omnia membra ,suc
currendo laesioni membri infirmi: nam & dolor unius membri 'redundat in aliud. siue gloriatur id est, in aliquo de.
z'e. s. lectatur Virum membrum,congaudeant omnia membra id est, suo modo congratulentur atque refloreant. Quemadmodum ergo tanta est habitudo inter corporis membra, ut unum alteri auxilietur, condoleat, congratuletur, sic esse oportet in- .
xlanta.rs. ter fideles, si velint effici membra Christi. CVnde ad ostencol. 3. dendum quod ista fideles concernant, subiungitur. Vos au/ube. . tem estis corpus chrisi mysticum, charitatis & fidei nexu F ad inuicem ,& cum Christo unitum. Et estis Hembra dependentia, quantum ad esse spirituale De membro id est, Christo principali capite nostro. Vel, de membro, id est, persona ecclesiastica, cuius praedicatione estis conuersi. CDeinde tractat Apostolus de ordine praedictorum donorum, & distinctione ministrationum. Et quosdam quidem id est,paucos, respectu aliorum posuit deus per fidem S gra. N l.άς. tiam in ecclesia id est, inter fideles Primum ordine dignitatis Apostolos summos ac primos Christi vicarios, i principes populoru ac iudices. Secundo, id est,statim post apostolicam dignitatem posuit, Prophetas noui testamenti. mysteria scripturarum ac futura pronunciantes,quplesi in actibus
306쪽
1N EPIST. AD CORINTH. I. r sin actibus Apostolorum leguntur fuisse Agabus sileas,& alij Λ εgiti
plures. Ariopagitam quoque Dionysium fuisse prophetam testatur epistola eius ad Euangelistam Ioannem. Tertio Ioco dignitatis, positit deus Dossores praTepta vitae praedicantes,& alios imbuentes. De quibus in actibus legitur, Erant Acti autem in ecclesia, quae erat Antiochiae, prophetae de doctores. Deinde posuit deus in ecclesia Virtutes. id est, operatores miraculorum in rebus extra hominem, Exindo posuit 'Gratias curationum hoc est, sanatores corporum humanorum ordine supernaturali. Certum est autem, mula ista comvenire apostolis. Erant enim lumini prophetae, & primi doctores ecclesiae,signis praeclari: sed Apostolus ponit hic ordinationem gratiarum Sc gradus ministro ru, digniora dignioribus tribuens. EPraeterea posuit deus in ecclesia Opitulatio, Bnes, id est, adiutores superiorum, sicut archidiaconi opitu- Iantur episcopis: Gubernationes. id est, prassationes minorum personarum, Ut sunt presbyteri r Genera linguarum, id est, loquentes linguis diuersis ex gratia speciali: Interpretrationes sermonum, hoc est Occultorum sentia iam explanatores. CQuod autem non omnia dona data sint singulis, sed rei hoc alii illud,declarat cotinuo Nunquid omnes nominei sunt Apsoli 3 non utique, sed paucissimi. quanto enim persectio maior, tanto est rarior. Nunquid omnes prophetae nos quid omnes doctores 3 nunquid omnes uirtutes 3 id est, miracu- 'la operantes3 Nunquid omnes gratiam habent eurationuis' nuη, 'quid omnes Iingu,s diuersis sequuntur 3 nunquid omnes intem C etuntur 3 exponendo obscura. ENe autem desiderium hominum principaliter feratur ad desiderandum dona ista gratuita, eo quod ad honorificentiam quandam pertineant, mo- . , net Apostolus,ut dona gratum facientia, sicut sunt septem dona spiritus sancti, potius desiderentur. Aemulamini auterit hoc est, sectamini & optate charismata meliora, hoc est, salubriora dona spiritus sancti. Et adhue ultra omnia prcedicta Excellentiorem viam ad patriam perducentem Vobus de/ςwηβro. In sequentis capituli exordio,scilicet charitatem. Cap. xi r r. si rivuli hominum Detuar oci
307쪽
Asi To tractatu de gratiis gratis datis,iam agitur de charitate,quae secundum quosdam realiter idem est cum gratia gratum faciente . secundum Thomam vero ab ea re aliter differt,est tamen ii separabiliter ei unita. Charitatis igitur digni- Αν is r. ratem insinuans:ait, si linguis hominum uniuersorum Loquar sicut & loquor. Apostolis nanque data est omnium linguarum notitia. Loquar quoque Et spiritualibus linguis Angelorum. id est,quan uss sic loqui possem, sicut angeli sancti loquuntur ad inuicem per intellectualem connersionem unius ad alium, ut cum superiores illuminant inseriores, vel inferiores superioribus proprios inanifestant conceptus. Quae loquutio est. E per voluntariam determinationem ac intellectualem eorum conuersionem ad inuicem: quod enim in corporalibus facit Gius, hoc in spiritualibus efficit ordo,secundum Augustinum, charitatem autem dei & proximi Non habeam assus sum ue/latins sonans, aut cymbalum tinnienti id est, inanem strepitum verborum emitto, qui al tos docet atque delectat: mihi autem non prodest,quoniam spiritualiter mortuus sum. Aes quoque sonando,aliis aliquid significat cymbalum quoque tinniendo audientes delectat. Patet ergo quod donum linguarii sine charitate nil prosit, ouantumcunque sit sublime. Et si bauero prophetiam quae est supernaturalis cognitio futurorum, Fi nouerim mysteria omnia, id est occulta sacramenta suimmae trinitatrS Et omnem scientiam utriusque testamenti Et habuero νnem hoc est perfectam Fidem,ita ut montes orando,velim-F perando Transferam de locis su is. De qua fide in Evange-Harc. tr. lio loquitur Christus, Quicunque dixerit huic monti, tolleremtib. I. & mittere in mare, & non haesitavereti, fiet ei Charitatem au/tem non habeam,nihil sum quantum ad esse spirituale,deiforme,ac meritorium. Charitas enim vita est animat,ideo charitate ablata, desinit esse δc vivere coram deo, Et si distribuero in cibos paupersi omnes facultates meas, id est omnia bona mea M.f. pauperibus nutriendis erogauero: Et si tradidero corpus meum tormentis pro obseruatione iustitiae Ita ut ardeam, id est comburar: Charitatem autem non habuero,nihil mi bi prodes ad promerendam vitam aeternam. Charitas enim vivificat mentem , iungitque affectum cum deo, referes cuncta ad ultimum finem. charitas pariens eo facit enim aequanimiter ferre aduersa
308쪽
uersa amore dilecti, Benigna est, id est,clemens facilis addo Anandum. Hi actus sunt a ch aritate linperatiue,ab habitu vero patientiae de benignitatis procedunt elicitive. Charitas non inmulatur, id est,no inuidet prosperitati alterius.Porro significationes huius verbi aemulor, ontinentur hoc versu, Aemulor inflatur amat,inuidet ac imitatur.Charitas Non agit pera
peram, id est,peruerse,impediendo bonum alterius, Non insgatur tumore superbiae, Non est ambitiosa optando praelati nem Non quaerit quae sua sunt non est inordinate ad seipsam Matth. s. reflexa, ita ut solum aut final iter inludat & qua rar proprium Iacobi. s. bonum sed potius quanit dei honorem finaliter: proximorum autem salutem quaerit ut propriam . Vel, non quaerit quae sua sunt, id est, sua non repetit cum scandalo alterius: non enim amat pecunias,sed animarum salutem, Non irritatur. id est, B nec verbis nec signis prouocatur ad iram. Non cogitat malum, id est, nocumentum inferre alicui. Non gaudet super iniqui. Hebr. 6. ture, id est, de culpa alterius non laetatur, imo compatitur. Congaudet autem ueritati vitae doctrinae atque iustitiae, id est, bonis operibus, de recte doctrinae. Omnia suffert, id est, aduersa fortiter tolerat, Se proximorum defectus pie sustinet. omnia credit quae diuinitus reuelantur. Non omnibus, cum l.DM .i . non sit credendum omni spiritui. nec simpliciter omnia quae dicuntur credit esse vera quia hoc esset incircunspectionis: secundsi illud. Innocens credit omni verbo, Vbi innocentia pro Prou. I .
defectu sensus accipitur. Omnia sperat id est diuiua promissa longanimiter expectat & quae petit, confidit adipisci omnia fusinet. id est, onera aliorum sustentat& portat, harisas Cnunquam excidit, id est nunqua finitur,aut esse renit. Quod intelligendum est,non quantum ad subiectiim charitatis mam habens charitatem potest eam amittere. Iuxta illud. Habeo apud. 2. aduersum te, quod charitatem tuam primam reliquisti. Et Christus in Evangelio, Refrigescit,inquit, charitas multorii. Hare. 24. sed intelligendum est, quantum ad charitatis perfectionem internam, quoniam ita persecta est charitas, ut nec actus nec habitus csaritatis repugnet statui beatorum.Vnde cum praeno finiuntur,ssed in futuro persciuntur. Tunc enim charitatis praeceptum persecte implebitur. Potest tamen intelligi de charitate perfectorsi qui ita in dilectione & gratia co- firmati sunt,ut cum apostolo dicere queant, Quis nos separa- Roma,
309쪽
D bit a charitate Christi siue sint prophetis tamen Euacimbuit r. id est, cessabunt eum vita praesenti. Prophetia enim est obscura cognitio,& concernit futura: cognitio autem beatoruin est clara, & omnia sunt eis quasi praesentia. Sive lis tuae cessabunt esse in patria. Non quod substantia linguae aut usus eius no erit. nam sancti in patria omnia corporis mem-- 0- , habebunt. & vocali laude atque corporea Voce utentur, prout probabilius dicitur. Intelligendum est ergo, quod do- ' num lingua tu cessabit,quia non uabitur in patria alicui Vsus linguarum diuersarum ad hoc ut diuersis loquatur linguis, eo quod non omnes linguas intelliSant, omnes enim omnes linguas cognoscent. Et sicut probabiliter aestimant ali-E qui,sicut in primo statu generis humani erat populus unus lelabium unum,ut patet in Genesit sc in ultimo statu erit omnium electoria unum idioma. Ad quod applicari potest illud Z acharit In die illa erit dominus unus,& nomen eius unum. Sive scientia desimetur non quantum ad habitum,aut species intelligibiles sed quantum ad actum & modum audi, id est, quantum ad discursum & reflexionem ad phantasmata,quorum utrunq; imperfectionis est. Ideo subditur, Ex parte en hoc est, imperfecte Cognoscimus, π parte prophetamus. Vtraque enim cognitio valde incompleta est.Nam sicut se habet oculus noctuae ad lumen solis,sic intellectus noster se habet ad manifestissima naturae, id est,ad cognitionem substantiarum separatarum,& maxime dei sublimis & benedicti,que tamen ex sua natura sunt maxime cognoscibilia, cum sint maxime actualia atque formalia. Con autem uenerit quod perfractum est hoc est,ca in patria fuerit nobis concessa visio dei per speciem, quae est perfecta & prorsus durissima Euacuabitur. . . id est, destruetur Q uod eae parte es hoc est, imperfectio cognoscendi, non habitus cognoscitiuus, nec actio eius perfe-2reti 1 . Gionalis sed rationatiuus quo proceditur a noto ad ignotum per inquisitionem , quod non erit in patria. Sed circa b Oliqui mouent, quod etiam dilectio nostra est imperfecta,&im persectio nostra tolletur in patria. Ad quod respodendum, quod licet imperfectio auseratur,directus tame immediat' ac proprius actus charitatis non tollitur,sed perficitur in beatis. CDeinde apostolus ponit declarationem istorum per exemplum statu puerilis,qui cum sit imperfectus,euacuatur adueniento
310쪽
niente matura aetate. Cum essem paruuluae aetatesensu ac quan- Αtitate Loquebar ut paruulis verba imperfecte pronunciando sapiebam ut parvulus circa veritatis notitiam saepe errando cogitabam puerilia & iocosa. Vt paruulis facere solet. Quiando autem facto sum uir aetate de sensu Evacuam quae
erant parvuli, id est,puerilia dereliqui,& ad persectionem me transtuli. Videm oculo intellectuali, id est, deum coen scimus Noe id est, in praesenti exilio per speculum, id est,
per obscuras imagines,st ilicet creatas essentias, quae dei naturam imperfecte,imo obscurissime repraesentant.Non enim mstendunt quid deus sit,sed quid non sit.Nec ostendunt de deo quid est, sed quia est. sic ergo videmus per speculum In innu/mare. id est,in umbrosa similitudine, utpote in formis intelli Bgibilibus,& scripturarum figuris ac tropis, in quibus modica
quid diuinae lucis resplendet. Omnis nanque creata esseruia, omnisq; species intelligibilis intellectu in hac vita perficiens, in infinitum occumbit,& deficit a perfectione diuinae natur . Idcirco eam repraesentare n6 potest,nisi obscure & circulaetate. Propter quod diuinissimus Dionysius asserit, Impossibile Diendisum est aliter nobis lucere diuinii radium Misi circumvelatum variis velaminibus sensibilium rerum. Nunc cognosco ex parte, id est,imperfecte.Vnde in Iob dicitur,Ecce hic ex parte dicta Iob. 2 c. sunt viarum eius. Et cum vix parua stillam sermonum eius audierimus, quis poterit tonitruum magnitudinis eius intueri' Tunc autem cu ad patriam venero cognoscam deum sicut Geognitus sum ab eo,id est,clare atq; per specie, sicut in prima Ioannis canonica legitur, Cum apparuerit,similes ei erimus, I.Dan. 3.7aia videbimus eum sicuti est. C sciendum autem,quod sicut Coc loco non dicit aequalitate,sed similitudinem quanda,quq ςonsistit in hoc, quod sicut deus gloriosus de sanctus videt seipsum per propriam essentiam,ita quod in deo idε sunt,quod videtur,& quo videtur, seu obiectum & species: sic nos videbimus eum per ipsius essentiam, tanqua per intelligibile formam nostrae menti immediate non tamen inhaesiue unitam: sicque deus erit nobis quod videbimus, de quo videbimus,seu obiectum de species.Nulla nanque sorma creata tantae persectionis est, ut per eam videri possit deus secudum quod in seipso subsistit, imo ab huiusmodi diuini essentiae repr sentatio. ne descit inluvie.Vnde & sumni philosophi ain Platonici q- Peripateticia