장음표시 사용
131쪽
roa Iuris Naturalis Elementa.ditus , & Deus quia conditor, alter ad al. telum eferentur ; sed inter utrumque conis Eppi nequit vel jus vel obligatio . Condi. roris certe potestas ineluctabilis ad obsequium posset hominem cogere ς led illata vis neque obIigationem , cui Ratio assentiretur , nec morale vinculum pareret quam enim dicimus moralem obligationem comitari debent hominis ea voluntas assensusquς, ex quibus voluntarium obsequium gignitur :' Qui vero summam suam potestatem in ho.
minis aerumnam oppressionemque adhiberet, fieri nequit ut ei homo assentiatur .
Sola igitur Conditoris qualitas non sussi. cit ad constituendum hinc Ius imperandi , 'illinc parendi obligationem .
Imperii AT vero , quod Verisimile est BARAΕ- vera suo' YRACIUId sensisse , nec latis exposuit , sid mςR R Conditorem ponamus non Omnipotentem se.
tum , sed & summe sapientem benignum. ν ita que cujus potentia non in alium finem
Benigni- quam in hominis utilitatem & commodum y timui tapendatur , certe quidquid ad legitimae jRRς ' auctoritatis constitutionem requiritur, illud habebimuS.. Nostram ipsorum consesentiam excutia mus. Natura ponatur Omnipotens per quam existamus , a qua nobis vita nostraeque C. mnes facultates concessae sint ; tum alterum illud addatur , huic nimirum Naturae haud
minori sapientia quam potestate instructae
132쪽
Pars I. Cap. IX. IM 1 non alium fuisse propositum finem quam ut praestaret beatos quos conderet , ob quam etiam causam illis injungeret Leges ' porro haec omnia constare nobis certissime r jam quaero quid ex his putamus consequens esisse λ Equidem huic omnipotenti domino , quoniam sapientissimus & benignissimus est, mens ultro se subjicit, atque in hujus imperio delectatur . Qui alterius potestatem probat , eidem imperandi jus esse confitetur, cui proinde Ratio suadet ut nos omniis no committamuS regendos , ei pareamus ,& omnia facta nostra exigamus ad cogni tam illius voluntatem. Quorsum hoc 3 Quoniam ea rerum conditio est , ut non alia nobis via certior & expeditior supersi eam ad quam tendimus felicitatem assequendi . Quod ubi compertum est , volentes imperanti auscultamus subjacemusque: sin autem imperio detrectato quid mali nobis conliseia
'emus atque merito plecti fateamur. Ex iis quae jam disputavimus deducenda est proprie dicta obligatio.
Quo igitur omnia compIectamur enniunis ganetusque , & suis omnibus numeris nostrauehnitio constet, dicendum est: Imperii Ius is praecellenti potviate derisari quam potesarem sapientia σ benignisas comitantur. Ac primum praecellentem potesatem dieo rquorum enim esset potestas aequalis , neu-
133쪽
ioa Iuris Naturalis Elementa.ditus , & Deus quia conditor, alter ad alis telum jeserentur ; sed inter . utrumque conis c*r 'nequit vel jus vel obligatio . Conditoris certe potestas ineluctabilis ad obsequium posset hominem cogere ; led illata vis neque obligationem , cui Ratio assentiretur , nec morale vinculum pareret quam enim dicimus moralem obligationem comitari debent hominis ea voluntas assensusquς, ex quibus voluntarium obsequium gignitur :Qui vero summam suam potestatem in ho. minis aerumnam oppressionemque adhiberet, fieri nequit ut ei homo assentiatur . Sola igitur Conditoris qualitas non sum. cit ad constituendum hinc Ius imperandi , 'illinc parendi obligationem ,
Imperii AT vero , quod Verisimile est BARAΕ- vera sun-YRACIUΜ sensisse , nec satis exposuit , si dδmςR R Conclitorem ponamus non Omnipotentem se.
Tlum , sed & summe sapientem benignum.
p ntia , . que ; cuius potentia non in alium n nem
Benigni- quam in hominis utilitatem & commodum rar timui impendatur , certe quidquid ad legitimae jμμμ' auctoritatis constitutionem requiritur, illud habebimus. Nostram ipsorum consesentiam excutiamus. Natura ponatur OmnipoIenS per quam existamus , a qua nobis vita nostraeque comnes facultates concessae sint tum alterum
illud addatur , huic nimirum Naturae haud minori sapientia quam potestate instructae
134쪽
Pars I. Cap. IX. Iri inon alium fuisse propositum finem quam ut praestaret beatos quos conderet , Obi quam etiam causam illis injungeret Leges ' porro haec omia constare nobis certi lume : jam quaero quid ex his putamus consequens elisse λ Equidem huic omnipotenti domino , quoniam sapientissimus & benignissimus est, mens ultro se subjicit, atque in hujus imperio delectatur . Qui alterius potestatem probat , eidem imperandi jus esse confitetur , cui proinde Ratio suadet ut nos omnino committamuS regendos , ei pareamus ,& omnia facta Nostra exigamus ad cognitam illius voluntatem. Quorsum hoc 3 Quoniam ea rerum conditio est , ut non alia nobis via certior & expeditior supersit eam ad quam tendimus felicitatem assequendi . Quod ubi compertum est , volentes imperanti auscultamus subjacemusque: sin autem imperio detrectato quid mali nobis contigerit, 'non possumus quin nosmetipsos improbemus atque merito plecti fateamur. Ex iis
quae jam disputavimus deducenda est proprie dicta obligatio.
Quo igitur omnia compIectamur conjungamusque , & suis omnibus numeris nostra dehnitio constet, dicendum est: Imperii Iusis praecellenti potviate deri ri quam potestatem sapientia oe benigni as comitantur . Ac primum praecellentem potestatem dico rquorum enim esset potestas aequalis , neu-
135쪽
1- Iur13 muralis Elementa. trius in alterutrum imperium esset , I ab -terutti neuter naturali subjaceret necessita- te . Praeterea imperii nullus esset exitus, & mandata per quae imperium vim Tuam exerit , nullius forent ponderis , nisi sussicienti potestate firmarentur . Quis vero Principem illum dicat , cui essicax non suppet rei ratio subditos in obsequium adigendi pSed neque lassicit praecellens potestas illa , quoniam deinde requiritur , ut sapiens& besesea sit . Sapere debet haec potestas ut nostrae felicitati maxime conducentes rationes dignoscat & eligat ς debet autem es.se benefica , ut quae nostrae felicitati rationes conducunt, in universum gaudeat usu
Quod ut perspectum omnino sit , adve
tenda tria sunt, quae in hoc argumento so Ia possunt adverti . uam enim praepotentem naturam dicimus vel in nos 1 e habebit indisserenter , nimirum neque bene neque 'male nobis facere curabit , rerum nostrarum unice secura vel erit malefica , vel denique in nos propensa & benefica . Si natura haec in nos se habeat inderirenter , nihil ad Institutam quaestionem n stram attinet . Nam quantumvis altera mihi natura praecellat , si me neutiquam cu-xet , meque mihi omnino permittat , jam Ξn illam non aliter me habeo, quam si vel esset mihi prorsus ignota, vel omnino non
existeret . I) Itaque nec illi jus in me
136쪽
. Para L Cap. IX. 1 os villum, nec ego ulla ifi eam adstringar obligatione. Sin invidia de malefica natura ponatur, non solum ei Ratio non suffragatur, sed adversus illam eo vehementius insurgit , quod magis timenda est quia potentior .
Naturae namque maleficae Potentram non potest homo tanquam jus haberς sed homini contra fas est, ut quibuscumque rationibus formidabili Domino se subtrahat, iadi mala declinet ab illo imminentia. Sed Maturam ponamus aeque lapientemae beneficam . Non lotum huicce naturae suffragabitur homo, sed ultro & sponte sua ejusdem voluntati assentietur , quoniam ei naturae omnia insunt necessaria per quae propositum finem assequamur. Natura enimi illa cum sit praepotens, eorum qui ei subditi sunt, omnino potest utilitatem prompve- Te, quae Vero noxia procul ab illis amandare. Tum quia sapiens est, eorum quibus injungit Leges, perspectas peclitus habet ingenitam indolem , facultates , Uires, atque veram utilitatem - Quapropter neque in sane ad quem subditos destinat neque in rationibus quibus finem illum assequatur eligen-
fingebant ut summa , se & quietissima felicitate
perfruentes, humanis rebus dedignantes consulem Te , atque hominum proba vel improba facinor neutiquam reputantes. Quae quamquam impia sententia sit, ex ea tamen semel polita recte colligebant Epicuraei quamlibet Religionem & quem- .vis Deorum metum vanum & fictilium esse. Pu onL de Iur. Nar. Θ Gent. Lib. I. Cap. VI. g. II.
137쪽
Ioue Iuris Naturalis Elementa eligendis hallucinari potest. Denique quoniam benigna est, suos subditos revera vult, beatos praestare, unde ad illam subditorum felicitatem cunctas sapientiae di potentiae suae actiones constanter dirigit. Quoniam igitur humanae Rationis assensum arstissime sibi devinciunt quae cum potestate sapientia &benignitas conjunguntur, pariter hominem - flectunt validissime, atque sic tum interiustum exterius obligatur homo, teneturque praescriptis sibi Legibus parere. Imperii vero jus eo uero fundamento nititur. i IX. Quaesuma Si res in se dispiciatur , homo cum stim Prin- Ratione & Libertate praeditus, nullo pote- Cipis jus statis alienae metu, sed sola alieni imperii uiu qui sapientia & benignitate deberet obligari .
litares a Sed homineS ita sunt natu ra comparati, Iiae ab a-Iut quoniam 'leves inconsideratique, vel cu-
sis. μ'. pidi praVique sunt, neque sapientia Legi
tu Ge. latoris, neque Legum praestantia plerumque dae. satis assiciantur, ideo ad eorum flectendam voluntatem opus fuit alia causa emcacio ri, qualis est poenae metus . Igitur in eo qui praeest auctoritatis columen potestas &vis requiruntur .' nec in Principe sejungendae simi diversae facultates ex quarum cou-junctione jus confluatur imperii. Ius enim 1llud nullo modo gignitur ex sola potestate quae benevolentia destituta est: ipsa au tem non suffceret benevolentia quae sapientiam & potestatem non haberet adjunctas
138쪽
Pars I. Cap. VII. I Neque enim, si cui bene velim esse, aut etiam aliquot in eum beneficia contulerim, idcirco imperii jus in illum nanciscor. Beneficia grati animi propensione rependuntur ' sed ut te beneficiorum memorem exhibeas , necesse non est ut a quo beneficia praestita sunt , ei te tanquam domino sub- ijcias . Verum quas enumeravimus praestantissimae naturae praecipuas dotes conjungδ-
mus , & summam quidem potestatem ponamus cui homine re ipsa subjaceant , sed quam summam potestatem sapientia summa temperet , & summa incitet benignitas 'quid adjici praeterea potest , ut hinc omnimoda constituatur auctoritas , & omnimodum illinc obsequium Z Qui enim summe potens , summe sapiens, & bonus est , ei cogitur Ratio imperii jus concedere , ipsaque nos ad parendum hortatur , & stim*
i Diei duidem potest obligationem exteriorem ex Prin spis voluntate derivari; sed haec genetalis sententia enucleari debet ea omnia expendendo quae nos iam disputavimus. Hi autem non milhi piob ntur qui obligati mem exteriorem pendere negant ab ulla vi, sed vim inesse Principi dicunt ut possit jus suum tueri. Qui enim natura conjunctas obligationem & vim cogitatione segregant , ipsum convellunt obligationis fundamentum. Nam neque ulla est exterior obligatio absque Principe , nec Princeps absque vi , seu quod idem est , absque pote: late itaque vis seu potestas necessario alterum est obligationis fundamentum .
139쪽
q. X. IN definitione Principis & imperii etiam
eontinetur subditorum definitio. Itaque subditorum nomine veniunt ii homines quicumisque tenentur parere . Quoniam vero Potenistia, Sapientia, atque benescentia imperii jusconstituunt , sic ex imbecillitate & inopia subditi sunt homineS. Quapropter recte a PUFFENDOR FIO dimid.pos ctum est , ' obligationem exteriori causa d. de partam ideo in hominem cadere , primum
is x quia homo natura pendet a Domino , tum 1 s. ' a. deinde quia intellectu & libertate instructus Cap. II. non solum injunctas sibi regulas dignoscere β, 3. Odo potest , sed & iis suas actiones cum deleg O.. in diem perare. Quamquam autem vera situ. g. ' PUFFENDOR FII sententia , quae necessario Cap. ra ponenda intelligitur , alia tamen est verior g o. . & proximior causa propter quam homines ad obsequium teneantur . Quo autem proximior illa causa apprehendatur, operae pre lium est advertere , tum demum obligatione constringi naturam Rationis participem ,
si is qui imperat , idem possit Velitque felicitate remunerari obsequentem , vel L ges detrectantem infortunio plectere : id autem locum non haberet , si non posset homo bono vel malo assici , laetitia exhilarari vel dolore deprimi , ejusque praeterea felicitas vel infelicitas minui vel . augeri . Quae nisi sic statuantur , homo quidem ineluctabili vi ad certam , agendi rationem
140쪽
Pars I. Cap. IX. I nem poterit adigi , sed proprie non obligabitur.
q. XI. VERA certe posuimus imperii sundamenis Non P ra , quorum Veritas manifestior adhuc eva- 'det , si generalia nostra principia cum sin- LIibi gulis , quae nobis nota sunt, imperii gene- excogitain TibuS conserantur : puta cum imperio Dei ri quam
in homines , Principis in subditos, Patrum qu Ri- ζ in liberos . Haec enim singula imperii g iseitui nera liquebit in nostris principiis fundamentum suum habere , unde novum deducitur argumentum per quod eorumdem primcipiorum veritas asseritur. Sed illud im-
praesentiarum satis est: adnotasse , quod su inde diligentius expendetur. Quapropter non alia potest absolutissima obligatio exeogitari quam quae laudatis su- ,
perius fundamentis nititur, utpote quae originem ex eo imperio ducit in quo id continetur quidquid aptissimum est hominibus
sic arcte devinciendis , ut in omni sua agendi ratione Legibus obtemperent . Suminmam enim imprimis Obligationem constituunt eae causae quae tam graVi momento voluntatem humanam flectunt , ut prae illis aliae omnes leves sint . Porro ea quam exposuimus doctrina omnia complectitur quae voluntati sic inflectendae conducunt .
Ac primo quidem Regulas illas summus Dominus constituit quae suapte natura tum nostrae virtuti perficiendae, tum promovendae