장음표시 사용
101쪽
sua'. III. De condonatione extrinstea si eulpa sua illam amiseris, si non peccasset illam hauberet. Deinde clarius, distinguo major. quousqire homo culpa sua caret gratia,est reus odii Divini,si careat ob culpam jam remissam . eo pacto , quo nunc hOmo caret integritate naturae , c justitia originali nego , si careat ob culpam non remissam , concedom orem distinguo minorem quousque restituatur Gratia homo culpa sua caret illa,si faciat sensum,quod si non peccasset, Gratiam haberet, eo modo quo si non peccasset homo in Protoparente haberet justitiam originalem, omedo si faciat sensum quod ob culpam mo-xalire perseverantem eareat gratia , nego minorem consequentiam.
Ad primam confirm concus antecedente , prima consequentia nego secundam, quod scilicet culpa perseveret, quousque verum est quod per culpam pem vor gratiam amiseri , peccatum enim tolli potest quin gratia restituatur. Hinc fit, quod posita tan.
tum condonatione extrinseca, homo veluti remaneret in statu purae naturae, nec amicus , nec inimicus Dei.
Quod si velis, creaturam jam elevatam non posse amplius ad statum pura n turae reverti, adhuc de potentia absoluta potest peccatum extrinsece condonarii suffieit enta,qubdDeus post extrinsecam condonationem teneatur gratiam peccatori ante ejus mortem restitus
re,& interim esset sine culpa,& sine gratia. Ad secundam dist. ant peccatu habituale constituitur per privatione gratia adaequate,n ;inadaequale, uxta dicta in de peccato habituali. Medo antec.9 nego cons. Deinde transmita, quδd adaequald in privatione gra, tiae consistat,nemo dixerit consistere in privatione gra itiae physica qualis haberetur ab homine in pura natura. sed solum in privatione gratiae Theologica, seu in carentia gratiae dependenter a peccato;Atqui potest tolli Earentia gratiae dependens a peccato , quin gratia
102쪽
41 pars VIII. Dist. II me Effectu, si infundatur peccatorici ergo etiam in hac sententita
dari potest condonatio extrinseca Minor probatur, quia potest Deus velle, quod carentia Gratiae non amplius dependeat a peccato praeterito,quod remittit, sed unice pendeat aDivina voluntate:ad eum modum quo tolli potest umbra,seu carentia Lucis dependens aco Pore opaco, tollendo tantiim hujusmodi dependentia per hoc, quod destruatur corpus opacum, dono Pr ducatur Lux,in quo casu tolleretur umbra, & reman irent tenebrae: ergo potest etiam citra infusionem Graistiae tolli carentia gratiae Theologica, seu peccatum ii bituale per condonationem extrinsecam.
V. hic. 1. Ex Vas'.& Espar apud Haunol ,.669. si posset peccatum extrinsece condonari, de facto condonaretur extrinsece in priori ad infusionem Gratiae atque adeo non esset unica causis nostrae Justificationis Gratia ; quod est contra Triden .seis cap. 6. Probatu sequela : in priori ad infusionem Gratiae datur actus
Dei volensGratiam causare,atq; adeo peccatum remit
tereri sed in hujusmodi actu consistit condonatio ex trinsecat ergo in priori ad infusionem Gratiae daretur de facto extrinseca condonatio. Unde etiam fit, quod si per impossibile non poneretur gratia, adhuc per i cum intrinsecum vi illius actus Divini esset condon
tum peccatum rRespondet Durandus concedendo sequelam, quam putat non repugnare Tridentino sicut non est contra Tridentinum, quod juxta sententiam Vasqui pecca. tum formaliter tollatur tum per contritionem , tum per Gratiam, atque adeo a duplici causa formali aut
quod tollatur sxta nonnullos tum per habitum charritatis, tum per Gratiam i vel quod in priori ad Gratiam peccatum deleatur per applicationem satisfactionum Christi factam Per susceptionem sacrament dicemus θη ult hujusds.Trident enim solum loquietur
103쪽
.Quast. III. De cantinatione extrinseca '
tur contra hara eticos dicentes,peccatum deleri per Ju- sthiam,qua Deus Justiis est, aut per Justitiam Christi nobis imputatam,quod ab his sententiis longe distat. Equidem cum communi nego sequelam. Decretum enim condonans extrinsece peccatum delet illud formaliter Decretum ver,volens causare Graiiam delet peccatum causaliter ' unde si per impostibile non poneretur Gratia, decretum volens Gratiam non tolleret peccatum sicuri si perimpossibile , posito decreto volente lucem, non poneretur Lux,hujusm di decretum non tolleret tenebras. Aliud enim est melle Deum tollere peccatum per infusionem Gratiae, aliud verb velle illud tollere nullatenus conserendo amicitiam suam In primo casu tollit peccatum cauis saliter,in secundo formaliter. Fingamus, Petrum nol-cle condonare ostensam, seu debitum, nisi remissio fiutum Verbis , tum etiam scriptes certe antecedenter ad scripturam Petrus non condonaret , quamvis diceret velle condonare rata si Deus velit remittere peccatum dumtaxat per Gratiam in priori ad infusionem cratiae , non dicitur peccatum condonartextrinsece.
vi Ohic. g. Quando habetur condonatio extrinseca, non habetur mera suspensio odii Divini; ergo debet dari aruis Divinus benevolus,& beneficus atque adeo conferens aliquod bonum Atqui nullum aliud bonum conferre potest,ut peccatum remittat, nisi gra iam ergo citra infusionem gratiae nequit peccatum condonari Antecedens patet: quamvis enim Deus suspendat odium, non per hoc fit, quod peccator non sit dignus odi, scuti quamvis non infligat poenam,non per hoc non est reus poenae Minor subsumpta probatur quia nequit aliud bonum assignari,quod Deus peceatori conferat,quando peccatum remittit,nisi id quod est sor liter peccati destruetivum,ut est gratia.
104쪽
Cons . . Quia nisi requireretur gratia ad remis,sionem peccati, incideremus in sententiam haeretic rum dicentium,peccata tunc remitti,quando nobis non imputantur,ad quod detorquent illud Psal. a. Beatia vir,cui non imputavit Dominus peccatum. Confirm. i. Odisse est velle malum,seu carentiam boni debiti ergo dum Deus vult peccatori carentiam gratiae debitae in statu elevationis, vult illi malum, γque adeo odit repugnat autem Deum odisse aliquem, qui non sit dignus odis; ergo quousque peccator caret gratia, est dignus odio. Resp. Deum condonando peccatum esse benev lum,ac beneficum erga peccatorem, per hoc quod velis illi,&simul conferat hoc maximum bonum negativum nempe carentiam mali moralis, seu peccati, quam sua condonatione inducii sicut aegrotus,aut veneno infectus habet a Deo,vel a medico magnum bonum nega, tivum praecise per hoc, quod ab eo tollatur aegritudo, aut venenum, quibus lublatis homo bene se habet in ordine ad operationes suas naturales. Quare condonao soanon est mera suspensio odii Divini, sed est actus b, nevolus,& beneficus,utpote erasivus dignitatis , seu realiis ad odium. Ad primam confrm. Haeretici,ut notat Suarius hic sum l6 volebant, peccati remissionem non esse abolitionem ac destructionem , sed blum meram non inputationem ; unde volebant,quod peccatum remaneret, sed Deus se gereret cam peccatore , perinde ac si 'on peccasset. Nos autem dicimus, peccatum omni aio destrui tam per Gratiam , quam per condonati
nem extrinsecam;& in hoc sensu intelligendam esse iulius Psilini locutionem. 'Ad secundam : quamvis gratia in statu elevati ni ex extrinseca Dei voluntate sit debita potest tamen Ae potentu absoluta non esse auigius debita post pec.
105쪽
eatum si Deus peccatum condonet, gracia deneges, veluti ad statum purae naturae reducendo peccatore t
propterea volendo illi tunc carentiam gratiae simpliciter indebit nullum malum illi vellet; atque adeo non odisset. VII. Ohic. . Quando homo de peccatine evadit non peccator,datur transitus de contradictorio in contradictorium et ergo debet dari aliqua muta tio,& nova forma ex parte objecti; cum non possit ab eadem forma haberi duplex denominatio contradictoria haec autem mutatio nequit esse in Deo, apud quem non est transcmutatio,nec vicissitudinis obumbratio ergo debet esse in creatura,seu in peccatorer, Atqui peccator nihil aliud habere potest de novo, dum transita denominatione injusti ad denominationem Iusti, quam gratiam Perga non nisi per gratiam potest peccatum remitti.coniam Nisi per Gratiam remitteretur peccatum, sequeretur, quod si Petrus , lautus sint peccatores, Deus soli Petro peccatum remitteret, tunc u terque intrinsecedularrent,quin adveniret alteri qui quam intrinsecum quod tepugnat. Probaturseque Ia , quia denominatio injusti est intrinseca , cum nequeat haberi a forma extrinseca ergo si Petrus esset Iustus negative , seu non injustus, &Paulus esset injustus , disterrent intrinseia absque nova forma intrinseca. Resp. Dissicustatem solvendam ab om nibus in eis missione poenae,indispensatione voti c. Quare dicimus , quod ut peccator transeat a denominatione morali peccatoris ad denominationem non peccatoris, sufficiat , si detur in Deo veluti de novo Decretum condonativum dixi , veluti de novo,quia Deus non debet habere novum decretum per hoc , quod velit aliquid de novo , sed potest ab aeterno eodem dein B condonare:Hoc autem decretum vel irinest suppo
106쪽
adaequale intrinsecum Deo, vel quod compleatur e trinsece ab alio com pletivo condistincto a gratia,quodcumque illud sit. In forma,concedo antecedens, dist, conseq. dari debet cx parte objecti mutatio,& nova forinma moralis . concedes physica, nego consequentiam. Ut autem haec mutatio moralis in peccatore habeatur. sufficit , quod ex parte Dei detur Decretum volens pro instanti A non condonare,& pro instantii condo
Ad confirm. Peccatum habituale non est intrinsecum hyiice,sed solum moraliter peccarori, quatenus ob peccatum est dignus odio divino, perinde ac si physice existeret peccatum sibi intrinsecum propterea si
Petrus sit Pcccator,&non Paulus , uterque intrinsecὰ sinerunt moraliter tantum,non physice sicuti si Deus
ereet infantem pro ut fuisset in stam purae naturae,quin jus voluntatem incluserit in voluntate Adae peccantis, solumis oraliter differret intrinsece ab infante habente peccatum originale: VIII. Ohic. ult. Non potest assignari objectum condonatiouis extrinsecae, seu quid veli Deus, dum condonat peccatum citra infusionem gratiae, si enim dicatur,quod velit destructionem peccati, cum destructio peceat habeatur per ipsam Divinam condonationem,
hujusmodi actus vellet se ipsum, quod repugnat,sicut enim quilibet actus Intellectus debet habere oblectum a se distinctum cum imago sit alterius imago, ita quilibet actus voluntatis debet habere objectum disti ctum a se ipso,cum Amor sit ad alterum. Resp. juxta dicta cum de peccato habituali,dissieuia
talem ab omnibus enodandam esse in explicando objectum voluntatis legislativae, sicut etiam in dispens tione voti,in condonatione peccati venialis, aut reatus poenae temporalis,in condonatione debiti realis ostenates hunsenisvic.Qui enim v.g.condonat suo debitori
107쪽
sus. III De condonatione extrinseca. Icentum, aut offensam persenalem , nihil ponit praeter suum actum condonativum M tamen objectum
'lis actus n0n est adaequate ipsa condonatio, sed alia quod aliud ab omnibus assignandum. Quare vel dici
potest primis , quod condonatio velit destructionem reatus,si supponatur, hoc esse aliquod ens modalesimul, Morale,ut nonnulli putant .vel si supponatur, quod talis reatus,ac jus illi correspondens, constitu
tur pernegationem condonationis, aut satisfactionis,
supposito peccato praeterho.Dici potest secundis,quod
condonatio velit, non dari hoc complexum constitutum per peccatum priteritum, negatiovem condon tionis, negationem satisfactionis unde velit inadaequato se ipsam utpote destructivam talis complexi: Eo pacto quo quando quis cognoscit ens ut sic, seu omne em,talis cognitio habet pro objecto inadaequato se ipsam;& eodem modo institutio Sacramenti, dum vult sacramentum,vult inadaequale se ipsam, quae Sacramentum constituit. Vel dici potest tertio cum Arria-ga dist.23. n. 29. condonationem habere pro objecta peccatum, quod tamen non denominat volitum, sed condonatum quia condonatio non est rigorose volitio sicut Nolitio alterius Mundi habet pro objecto
alterum mundum,quem non denominat volitum, sed
nolitum, quia nolitio non est volitio, sicut enim in intellectu admiratio, Interrogatio, Imperium, Vocatio, non sunt mera repraesentationes objecti, sed important talem tendendi modum relate ad objectum cita condonatio,donatio, permissio non sunt rigorose volitiones,sed important talem tendendi modu relate ad obj ctum.Quare sicut donatio habet pro objecto v.g.libis,quiis tamen denominet librum volitum, sed donatum; ita condonatio habet pro objecto peccatum, quod non denomingi volitum,sed condonatum. Quod si quis ulterius inquirat, quid sit ista condonati donatio, Pars VIII. iam pro
108쪽
promissi, dicendum ea constare experientia, te bis ea obnubilari potius,quam explicari , sicut dicendum de admiratione &c quae ipsa experientia magis cognoscuntur, quam per quamcumque aliam expli ,
Utram etiam denominatio iusti: Sancti haberi possit in alio ordine per extrinsecam
tantum Formam. I. facto per Poenitentiam infunditur Gratia,qua, non solum reddimur Iusti ncgative, seu non injusti,sed etiam Justi positive hoc est Amicii &Filii Ada optivi Dei, &haeredes , atque adeo cum jure tum ad amorem Dei amicabilem , tum ad gloriam. Difficultas est,an sicut per condonationem extrinsecam haberi possunt in alio ordine effectus nugativi Gratve, ita haberi possint stectus positivi per formam, seu sanctitatem extrinsecam, nimirum per meram Dei donationem suae amicitiae, seu per promissionem sui amoris amicabilis vi gloriae parientem in nobis jus ad illa, ae proinde reddentem nos Dei amicos,Filios, laeredes absque ulla forma physice nobis intrinseca non secus ac in humanis Amicitia, Filiatio adoptiva,& jus ad haereditatem habentur per meram promissionem, seu do
II. Ut altius id intelligatur, suppono hic primo ex dictis in de Gratia , Amicitiam consistere in mutubduorum jure ad amorem gratuitum ordinatum ad fruendum amici praesentia , resultantem ex mutua pr missione saltem implicita, interpretativa quod ex eo patet, quia violator Amicitiae dicitur Infidelis, Foedifragus ex quo colligitur dari in utroque jus promissarii idcirc dicitur Frangenti Fidem Fides frangatur eidem , quia supponitur utrinque Fides
109쪽
IV,extrinseca de minatione, sydes data. Quare sicut inter populos Amicitia publica conciliatur per Foedus publicum cita Amicitia pri .. vata per mutuam sponsionem privatam oliter . non esset ratio , cur non posset citra injuriam rescii di. Hinc amicitia inter Patrem,&Filium, inter Fr tres, inter Deum,&Infantem baptizatum,consistit in hoc mutuo jure orto ex mutua promissione , si minus formali, saltem interpretativa. Quod si superior obligaret duos ad se amandum, quam vis utrinque daretur obligatio amandi, non proinde dicerentur Α-mici,quia illa obligatio non oriretur ex mutua promis. sone , sed ab extrinseeo praecepto s& in pura natura homo diceretur Dei servus,non vero Amicus, quia in eo statu Deus non promittit illi suum amorem amic
bilem,hoc est ea auxilia supernaturali , quibus possit ad Dei visionem pervenire; sed sollim haberet homo exigentiamDivini Amoris collativi auxiliorum,quibus posset Beatitudinem naturalem assequi non secus ac aqua habet exigentiam,quod sibi fi igus conferatur Similiter si Gratia in alio ordine non esset externa Dei promissio de dando suo amore amicabili, sed solum iasit exigitiva talis promissionis, non esset formalis amia citia cum Deo, sed solum radicatis. Inimicitia vero non consistit in mutuo jure ad odium,sed in odio mutuo ficuti inter Populos Amicitia publica, foedus habetur per mutuum Ius ortum ex mutua promissione, inimicitia vero,&Bellum habetue absque ulla promissione per merum mutuum odium; aliter bellum csset utrinque justum,si oriretur ex mutuo jure ad bellandum 'uod nemo dixerit. Suppono a Possibilem esse Amicitiam inter Deum, creaturam, ut constat ex illo Christi Domum: Non dicam vos servos, sed amicos,& ex Trident. Ratio est,qui potest utrinque dari mutuum us,& mutua obligatio ad amorem orta in Deo ex sua liberali pro-
110쪽
io Pars VIII. Dist. II. De Egestu, M. missione,& in creatura ex sua natura, qua ad id obliga. tur, atque adeo ex promissione interpretativa. Quamvis Philosophus 8. Eth. . velit, amicitiam solum esse inter aequales cibi tamen loquitur de Amicitias dalitatis,quae est inter homines, non de amicitia dignationis, supereminentiae,seu excellentiae,qua intercedere potest inter Deum, creaturam,quoties dignatur Deus per excellentiam Gratiae, seu participationis Divinae naturie evehere creaturam ad gradum excellentissimum,&quodammodo Divinum. Praeterquam qubd inter Amorem Dei, amorem creaturae datur
etiam aliqua aequalitas, non quidem arillimetica, sed
geometrica, proportionis , quatenus creatura amat Deum quantum debet,&Deus amat creaturam quantum exigit ejus meritum, quantum ipse ex dignatio. ne sive benignitatis debet. Suppono ultim Adoptionem rigorosam involvere amiciriam,qui adoptans obligat se ad dandam suam
haereditatem adoptato; atque aded ad amandum,cum velle bonum sit amare Adoptatus verbienetur redamare. Propterea Concilium Francosordiense definit Adoptionem dicendori quid est adoptio ris Chriritatu copulatio, qua Pater adoptione fibi copulat quem per generationem non habet. Hinc fit,Deum adoptam do creaturam,& promittendo illi haereditatem reddere illam sibi amicam. In hoc tamen differt Adoptio creata a Divina, quδd in creatis Adoptans veluti fingit adoptatum esse suum Filium , cum non possit illi participationem suae naturae conferreri Deus verbadoptans reddit hominem verὸ filium Adoptivum eonserendo illi gratiam , seu participationem suae, tura . uxta illud Apostol videte qualim charitatemtidit nobis Deus, ut Filii Dei nominemur,ctsmus. Quia
tamen homo dicitur participare Divinam naturam per Gratiam specialissimo modo, quatenus per Gratiam e veli,