장음표시 사용
181쪽
47o γ De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Qque successores & Graeci ea indem regionem,
ac Syriam tenuerunt , & Graece illic locuti sunt,
plagam a Phoenices proprie dictae confiniis longe minus distantem , eosdem sic neglexisse censeamus , ut de colonis in illam immittendis numquam cogitassent λQuid λ quod ille maritimus tractus latissime patens ab longitudinis gradu circiter 47. ad 34., nempe a praerupto Massicyti iugo Lyciae, indeque maritima Pamphyliae ae Ciliciae complexus, Phoenices nominis appellationem habuerit λ Id namque Veteres tradidisse , ut Quintum Smyrnaeum in Paralipomenis Homeri , ut Phutarchum in Alexandro Magno , auctor est is idem Eclihel, eorumque testimonia profert. Quemadmodum autem huiusce Phoeniciae appellationis caussa haud dubie ea suit,Cl.viro pag.4II. non modo non distilente , sed omnino probante atque scribente , quod ejusdem maritimi tractus a Phoenicibus habitatus suis. ses; ita , si ipsa Laodicea μὶ τ ii Θ αλαττη ad mare,nomine certe Phoenicio Nnu RΑΜATHA, ut ante vididimus , nuncupata fuit, sicuti revera fuit; nonne id argumento gravissimo est, non aliunde quam ab ipsis Phoenicibus , qui antiquitus primum eam habuissent, ejusmodi ortam suisse appellationem)Quam vetustissimam urbis appellationem , etsi Appiano Alexandrino
non memoratam, eumdem tamen eo adduxisse crediderim , ut in suis Syriacis , Romanar. Historiar. edit. Amstelod. I 67o pag. 2OI., al. Ia ., ipsam Λαοδί ειαν si Φοινἱκν sitam scripserit.
Sed Strabo in primis, Rer. Geographic. lib. XI. &XVI. pag. 796 S IO87.,al. 324 & 749., modo a Macedonibus , modo ab Seleuco I. Laodiceam conditam tradit . Neque discrepat Appianus loc. cit. Quid inde λ Isetenim Graecorum scriptorum communis erat error ,
ut rerum antiquissimarum plane ignari, hanc, exempli Caussa, vel illam urbem veterem ab hoc , vel ab illo Rege olim conditam litteris mandarint, quas tantum ,
182쪽
ES, Phoenicum litteratura illustrando Q 47rit non nisi Graece scripserunt, & Graecorum moribus singula administrarunt, ergo &num os;
restaurasset, noVis colonis auxisset, suoque idcirco appellasset nomine . Quod vero a colonis Graecis Laodicea tune aetatis esset habitata sit ita . Quid ergo idcircone nubium nisi Graece inscriptum ea ipsa procudisset nu-mum λ Quae ratio si valeat, Tyri & Sidonis urbes
Graeco-Μacedonum parentes imperio, numquam eadem aetate, nisi uno solo sermone & litteris numos
suos inscripsissent Graecorum . Quod quam manis ste salsum sit, Tyriorum & Sidoniorum numi, modo Phoenicie tantum, bilingues modo , seu Graecis ac Phoenietis descripti characteribus , planissime demonstrant .
Falsum item est quod de eiusdem numi epigraphescribit Cl.Εckhel; quasi uno sermone potius Phoenicio expressa haberetur : Est autem num us ejusmodi, ut in parte adversa, Antiochi Iv. caput diademate radiato ornatum repraesentet ; in aversa, Neptunus
stans toga indutus exhibeatur, dextera pateram & sinistra tridentem gerens tum bilinguis circumscripta legatur epigraphe hisce Graecis & Phoeniciis signata litteris , nimirum ΒΑΣΙΛΕΩΣ ANTIOXOΥ, i .e. Regis Antiochi, & D 9 , seu , nostra sententia , ut supra notavimus , N NII, , . i.e. Laodiceae matris in Chanaan . Area demum his Gra eis insignitur charaeteribus ΛΑΦ, quorum postremus superne notatur hoc altero,nempe o, Quae quidem litterae quid significent,neque Pellerinius, Reeurii de m dailles depeuples tom.I .pag.2I3. -Supplement IV.pag. 72., neque ipse Cl. Eckhel loc.cit. Pag. 34. Seq., neque demum Cl. Barthelemyus loc.eit., exploratum habent, Has autem aliquam epocham significare, seu annum 3I., litteram vero O esse monetarii notam , Suspic Ter . Etsi unde ea esset epocha repetenda, me lateat .
183쪽
472 De Borgiano Hebr. Samaritico Numo QOmnisque Tyria , sicuti scribit Ottho Sperlingius, De Numis non curis, cap.VI I. edit.A telad. Utcumque res sit de hisce litteris , a nemine Au tiquariorum , quod ego sciam, hactenus explicatis, iisdem tamen veluti argumento maximi ponderis te momenti utitur Cl.Eckhel ibid. Pag. IO., quo non Laodiceae , sed Beryto nuruum esse adscribendum , nihil dubitare videatur . Cui suae coniecturae ut majorem fidem conciliet atque auctoritatem , praeter Neptuni typum in Berytiorum moneta obvium , hanc potissimam adducit rationem,easdem litteras ΛΑΦ, addiato saepe O, in solis Berytiorum numis reperiri; &constat, adjungit ille, ex numis Pellerinii & Hunieri
Berytios non raro nuinos suos Phoenicio characi re inscripsisse. Atque eo , ipso iudice , hae sunt caussae certae, quamobrem num us sit certe statuendus Berytiorum . Huic autem omni machinae ab Cl. viro Εe et tanta arte paratae atque instructae , cui tantopere ipse confidit, quam firma sit , quamlumque habeat virium videamus . Quod ipsas areae insertas litteras in solis sese numis obvias reperisse ab se cognitis Berytiorum , d eius Vindobonensis Antiquarius scripserit, non equidem mirarer . In ea namque versatur haeresi,ut & eaedem litterae Berytensis numi tam sint propriae , ut Laodicensi convenire nullo prorsus modo posse, adeo que Phoeniciam epigraphen vel esse Berytiorum , vel aliud prorsus significare, imprudens sibi persuadeat. Quamquam illas tres quatuorve Graecas litteras in aliis quoque cujuscumque alterius regionis , nobis ignotis , sive non vulgatis numis, sive e terrae aliquando eruendis sinu , detegi posse, verisimilitudine haud caret , Multa enim assert tempus , aut non omnes omnia scure pOSsumus.Sed utcumque cessura res est illud tamen mirandum , quod ex Neptuni sive stantis, sive seden Disiligod by Corale
184쪽
Θ Phoenicum litteratura illustrando Q 473 7 O . pag. ff., Vel Phoenicia scriptio vetusta Sinscriptio evanuerit ac perierit;cuius demum pon
iis , sive nudi, sive togati, sive demum aliter conso mali typo , ad unam Beryti urbem numum ipsum , quem Laodicensem iure dicimus, esse reserendum Cl. vir acriter pugnet. Quasi ille idem typus multis numismatis non esset communis, uti tribus TENI insulae Cycladum , apud Cl. Combe , Μusei Hunieriani pag. 3I8. seq. Tabul. 37. fig. 8. Ir. 12. , aliisque numis ab I. Chr. Rasche in Lexico univers. rei numar. ΤOm. III. Part. I. COl. I 232. Seqq. recensitis . Quasi , inquam , fidem typus in altero non appareret Laodicensium Graece inscripto num o,quem Froelichius, Annal. R gum Syriae pag. 63. Tabul. IX. n. I S., & Vtillantius , Seleucidar. Imper. pag. mihi a 62. protulere . Atque est alia multo gravior ac firmior ex illa ipsa Phoenicia numi epigraphe deprompta ratio , qua verae quam levis , quam nulla sit eruditi viri conjectura , demonstretur . Et re quidem Uera , quod caput est , ea ipsa vel non intellecta, vel leviter considerata Phoenicia epigraphe , in scopulum illum incurrisse Cl. Antiquarium dicere haud gravarer, ut caussam amisisse mihi videatur . Id ego totum ut ostendam , Beryten gem epigraphen satis erit exponere . Duos numos Berytiorum Phoenicie inseriptos oferri video,alterum aereum ab eodem Carolo Comine , loc. cit. pag. 67. Tabul. 13. fig. a., a genteum auterum ab Barthelemyo, Iournal des Scavans mens. Novembr. I 763. Tab. n. I. pag. 2IIT. seqq.,atque ab Pellerinio,Reeueil de inὸdailles de peUles Tom. H. Tabul.
LXXXI. n. 8. pag.2I4 2I6. - Suppument IV. Tab. H. n. 9. pag. 6S 73 . Uterque vero num us in eo convenit , quod ab adversa parte caput mulieris turritum sistat ex aversa autem , Hunierianus Neptunum stan tem in quadriga equorum marinorum, dextera extemsa , sinistra tridentem , ante, ac rostolium , pone, ii
185쪽
474 De Borgiano Hebr. Samaritico Numo deris ae momenti nobis essent illa Phoenicie inscripta monumenta, quae literarum bono atque
teras duas, sive monogramma Φ cum o superne , rese.
rat , atque το Graecum ΒΗ Βηρυτίων in & epigraphen ipsam Phoeniciam. Quae tamen inscriptio vid. & ibid.
Tabul.6 s. n. 2I.ὶ vel suis characteribus ita exesis, vel male descriptis exhibetur, ut quid ea contineat, ne Oedypus conjector certe divinaret, quemadmodum superius pag. 4I . adnotabam. Hanc igitur epigraphen altera ab Barthelemyo & Pellerinio producta restituamus oportet. In eadem aversa numi parte ab utroque Antiquario prolatas Neptunus prorae navis insistens, dextera acrostolium offerens visitur, pone ΛΑΦ an
to vocali Vau , post penultimam litteram in Lebahir-outh , vel Lebehirouth , i .e. Beryti , quae Sanchoniatonis, de quo alias diximus,patria suit. Hanc autem umbis appellationem Arabes pronunciant c in Beia
oui, Batroat, monente Alberi. schullensio , Indis. Geographie. in vitam Saladini, voee Berytus . Cujus nominis Arabica scriptio indicio est, postremum epigraphes litteram esse n Tau,non vero tu Teth,&. multo minus ri Ηheth , quemadmodum Barthelemyus dubitarat, qui in hac inscriptione legenda mirum quantumantino fluctuavit; tametsi Beryti nomen ea contineri , iam adseruisset. Hoc autem est ipsius Pellerinii, loc. cit. Supplementi IV., observationibus demonstratum . De littera vero tertia, quae Graecam formam Hsatis imitatur, & in cujus originem Pellerinius inquirit ibid. pag. 7O. seqq. ; non est, cur multum solliciti simus . Quum enim littera, sive Hebraica ri, sive Phoenicio-Samaritica η , inter illas Ehevi , quas vocant Matres lectionis , antiquitus recenseretur eaque Vocalis vicem expleret; ex τω n He , ipsum ητα Eta, vel Ita , Graecos effinxisse crediderim . Et quia
186쪽
Θ Phoenicum litteratura illustrando Q 47s incremento aetatem tulisse, tantopere haud im
merito gloriamur' Quod si res ita habet; nihil erit
eadem epigraphes littera ri haud raro permutatur cum νῶ N, ut in sacris Hebraeorum libris exempla commonstrant , utraque autem vario proserebatur sono ;s quod de aliis duobus est dicendum in in eam facile venirem sententiam,o epigraphes n'na Bahirouth, vel Behirouth , esse loco , sicuti Phoenices hoc civitatis nomen Vulgo scripSerint. Qua admissa utri u que litterae N & permutatione , recte inter se componuntur quae de ejusdem vocis etymo,ejusque duplici significatione NI Puteus,& Robur j ex duobus vetustis scriptoribus recitat Stephanus Byzantinus,lo c. et t. in Βηρυτο e, & egregie illustrat ipse Bochartus, Chanaan lib. II. Cap.XII. pag. m. 824. Quamobrem non erat, cur Barthelemyus de vera epigraphes lectione , iisdem scriptoribus veluti adversa, quicquam moveret dubitationis . Ego autem de epigraphes scriptionis ratione sic censeo : Graecum artificem , cui id genus monetae scalpendae cura demandata suisset, Seleucidis tunc imperantibus Regibus, cuique τὸ ri, vel potius ' Phoenicio-Samariticum , nihil, aut parum Cognitum esset , το vero Graecum H multo magis familiare hanc litterae formam , licet ab Phoenicum alphabeto prorsus exulantem , in locum του ri , unde Ητα Graecorum , uti modo aiebam , ortum duxit, sufficiendum existimasse . Non ergo Cl. Polle rinio adsentior , ab Graeco artifice , ut του BRT , quippe nulla Vocali insigniti , pronunciationem ipse determinaret, atque ad Graecum nomen Bηρύτου accommodaret,eamdem Phoeniciae inscriptioni additam litteram H suisse, conte denti . Quae tamen docti Antiquarii conjectura quantum pondere valeat, iudicio relinquo eruditorum . De altero numo autonomo, Phoenicio , quem is
ipse Pellerinius profert lo c. cit. Supplem. IV. Pag. 7ῖ-
187쪽
676 γ De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Q reliqui omnino, quod ad hanc, quam pertractamus, litteraturam, at nullo, ut ipsi volunt, fido
Tab. III. n. Ici., & Beryto tribuit, quid dicam λ quum
ad caussam quam tuendam suscepi, nihil interesse videatur . Est enim typo Suo ab utroque ante commemorato numo , plane dissimilis . In parte amica figuram refert Palladis galeatae, cum hasta & scuto ; ante , & nomen urbis inscriptum : q9 , seu I , Beth &Resch . Quibus litteris Berytum urbem indicari Peli
rinius censuit. Quam tamen solitarias duas litteras , BEROEAM , Syriae urbem in Cyrrhestica , quaeque hodiernum celebratissimum emporium AIN, seu Aleno dictum , creditur, notasse, potius Suspicarer . Quaci conjectura, si alicujus est ponderis; novo esset ar-. gumento , ipsos Phoenices hanc vetustissimam urbem colonis antiquitus quoque frequentasse, eaque aetate , qua hic numus egregii operis procusus a Beroeae incolis fuerit, sermonem Phoenicium apud eos fuisse receptum. In postica vero numi parte Hercules nudus adest ψ dextera, sua armatus clava sinistra , exuviis leoninis superimpositis, pomum tenet. Sed de hoc
Haec longe sustus profecto, quam optassem, quae nihilominus paucioribus verbis exponi nequaquam Possunt, adeoque minutatim necessario adnotanda , atque in lectorum oculis statuenda duxi , ut quid ex Berytensi num o demum extundatur , quod Cl. Εckhelii uno litterarum ΛΑΦ Δ o typo freti , Laodicensem inscriptionem Phoeniciam, caeteroquin neque dubiam neque incertam , ad Berytensem per vim trahentis nu-nium opinioni plane singulari quicquam patrocinetur, evidentissime appareret. Ecqurs Praeterea , Obsecro , est unius epigraphes cum altera nexus, ecquae colligatio λ Berytensis quinque tantum constat litteris; con tra , Laodicensis duodecim numerat. Atqui minimum
id quidem esset, si modo in hae aliquid nominis Be-
188쪽
Phoenicum litteratura illustrando Q 477 ac vetere illustrandam monumento, pertineret. Adeoque si istud commentum ab uno tamen,
rytensis urbis exstaret vestigii; sed nullum omnino est. At enim unam , aut alteram in utraque epigraphe obviam si demas litteram , nempe , dc a Lamed di Beth; caeteras inter se nihil prorsus habere commune , tam est perspicuum , ut qui de hoc dubitet, vel illud neget, neget utique, necesse est, diem pleno sole illucescere . Aio enim vero, & confirmo, Cl.
Vindobonensem Antiquarium reperturum neminem , nisi omnis Phoeniciae litteraturae plane expertem , qui secus statuendum putet. Adeo verum est, Laodicensis numi epigraphen ab Berytensi toto coelo non solum discrepare, sed etiam nihilo aliter legi atque interpretari debere, ac po*uimus . Litterarum Mamque , quibus haec signatur epigraphe , quarum veram Potestatem characteribus expressimus Hebraicis, nulla prorsus est,quae aliis id genus monumentis Phoeniciis plenissime non comprobetur. Quod de altera Berytensi inscriptione , una tantum nempe H excepta littera ad Graecam formam eomposita, cujus tamen Caussam novimus , item est omnino dicendum . Miror equidem Cl. viri hoc in genere litteraturae singularem disputandi rationem . Εκ caussis namque
nihil minus quam certis, quidquid ille affert, uti Sunt Berytensibus numis Graece inscriptae litterae ΛAd dco, quasi ab Laodicensibus plane plenequc abhorrerent, numi, de quo agimus, Phoeniciae epigraphes ab Bar. inelemyo de Laodicea traditam lectionem, qua nihil opportunius , nihilque verius excogitari potest ; eam tamen vel sola negandi licentia, vel levissimis ductus conjecturis aut dubiam habet, aut quasi Suspecta sibi est falsitatis . Et illud quidem , propterea quoalitterae Phoeniciae praestantibus viris saepe imposuerint . De Berytensi autem Phoenicia inscriptione sic eloquitur , at , an urbis nutus nomen , dc non aliud Disiti eo by Cooste
189쪽
478 o, De Borgiano Hebr. Samaritico Numo aut altero caeteroquin erudito viro perperam adsertum , aliquando longius Serpat, atque un- indicet , minus certum pronunciet. Qui sic disputat , s rogo , ne id dici Cl. Eckhel moleste serat in eum ipsum uno animo nihil explicandi , nihilque illustrandi,
sed in hoc litterarum Phoeniciarum studio omnia cavillando turbandi atque implicandi institutum praebere sese mihi videor. Ac vellem sane, ipsum nobis interpretatum suisse quid tandem utraque S Laodicensis & Berytensis epigraphe contineret,atque ostendisse,sed gravi aliquo argumento, quid tandem Barthelemyi haec &altera haberet lectio , quae genuinae characterum PO-
testati revera adversaretur Phoeniciorum .
Sed ne longius faciam , ab hac invidiosa cesso disputatione . Hoc interea teneri volo , quod proprium hujus loci est. Idque ita , uti ne ambigendum quidem sit, quin admitti oporteat haec numi interpretatio ,
quae sic habet: ae ivada cis , LELADiCA ΕΜBECHANAAN, seu Laodiceae matris in Chanaan . Quam profecto dicendi rationem, etsi ab doctis viris Tychsenio atque Eckhelio inique improbatam , quum Laodiceae in Syria ad mare sitae, a Chanaanitica gente primitus inhabitatae , apprime convenire Supra pag. 63. 68. est demonstratum, non video quid opus esset de hoc
loquendi modo plura disserere . Quamobrem nihil dixi de se nns Achath , quod Cl. Tyclisen , superius indicata Epistola ad Cl. Bayerium pag. 37. , in ejusdem numi ectypo ab Froelichio perperam descripto , sicuti
pag. ψ 2. not. animadverti, Sese legere conjicit posse . At ex ejusmodi prave descripta voce lectionem eruere velle , hominis esse videtur contra criticae artis regulas , ut Sua commenta confirmare valeat, dis-Putantis. Quam vocem nn N, Hebraicam quidem nam το Unam significat nomen suisse monetae Tyri,quo veterum testimonio , quave Lexicographorum auctoritate id unquam Cl. Tychsenius comprobabit λ De illo
190쪽
Θ, Phoenteum litteratura illustrando Q squam valescat; quid aliud nobis restat, nisi ut illa Phoenicum monumenta in illorum ponam
praeterea, quod ibidem subjungit , non admodum laboravi . scribebat enim ad Cl. Eayerium : Tua interpretatio ex mea quidem sententia sensum commodi rem esset suppeditara si ita flueret: 'ris ei s N zanx, nis id est Sidoniorum minoris moduli nunius ad mensuram Tyri. 7 BN aut in sacra quidem scriptura pro mensura aridorum sumitur : nihil tamen obstat credere quin latiorem quoque habuerit significationem . Quod eo laxiori sensu, quem Cl. vir sibi fingit , τὸ Epha acceptum suerit, vereor equidem , ne multum erret. At enim ponderis ac menSurae prorsus discrepantem esse rationem , quis non videat λ Sed illud etiam si daretur; quo minus vero haec interpretatio admittatur, impedimento certe omnino est τε
xl B N, de quo supra dicebamus pag. 36. Ad τῶ namque minoris moduli numum significationem , vocem eamdem trahi re ipsa posse, illud ipsum est quod erat demonstrandum . Quod si Cl.Τychsen id unquam ostendat , erit mihi magnus Apollo . Ego vero iis di similibus posthabitis coniecturis , ut non dicam , nugis, putavi me commodius esse facturum , si ad ea quae in id genus ἐπίγραφacie resolvendis potissima sint,quaeque majori indigere explicatione viderentur , pro virili illustranda mentem applicarem. Nunc quoniam insignis Sidoniorum numi Phoenicia epigraphe, quam pag. 444. Seqq. exponendam suscepimus, eo nos deduxit, ut Ill. Scipion. Maisei interpretatione jam expensa, Cll. virorum Pellerinii , Perezii-Bayerii ac Tychsenii de eadem epigraphe repudiatis conjecturis ; ea occasione ad unum aut alterum Phoeniciis item inscriptum litteris illustrandum nu-mum curas nostras converteremus; res ipsa omnino admonet me , ut alteram ejusdem Sidoniorum numiepigraphes lectionem , Ephemcridibus , seu Jourηal