장음표시 사용
211쪽
soo De Boetiano Hebr. Samaritico Numo illis ipsis metallis atque lapidibus Veneranda προ tustate robustis, testatam, plenissimeque confir
suis in egregiis Annalibus Compendiar. Regum ct rerum Syriae edit. I. , qua ego utor, haud paucos iisdem Regibus inscriptos produXit numOS, Omnes bilingues, a Sidoniis vero , quantum ego intelligo, ac Tyriis , uno aut altero excepto , percuSsos . Quorum mimorum in delineandis ἐπιγρ-αd Phoenictis tam praepostere , atque in seliciter res sese habuit, ut, earum lectione ne minimum quidem tentata , de singulis id rursum confirmare possim , quod Supra pag. 4 2. aiebam. Quas namque in aes incisas dedit Tabul.nempe
n. 3. , has, inquam, prorsus indiligenter protulit . Neque id negotii majori diligentia ille ipse euravit in alterius epigraphes proserendo numo , quem Sy-Tac Sae exsculptum coniectatur pag. 23. suae Notitiae Hementaris numismatum antiquorum &c. Viennae Austriae I 738. in to. Quasi Palladis Galeatum caput , quo numus insignitur, ibid. Tabul. I. n. XI. , unis Syracusanis familiare , caeteris vero populis , etiam Siciliae , magnae Graeciae, aliisque in Dequens in numis suisset . In eo autem egregius vir graviter labitur,quod litterarum aliquas, quibus num us utrimque notatur, Veteres Graecas adseruerit; quas tamen Phoenicias Singulas revera esse, eertissime constat. Sed de hocnumo, insulae Aradi Regi, minus recte, ut mihi videtur , tributo , alias . Nunc ad reliquos duos eruditos Antiquarios, loe . ante cit. Commemoratos, progressurus, brevi exponam quid ab eorum laboribus exspectari nobis liceat, quod conducere ad Phoenietas illustrandas litteras pOS- sit . Et primo quidem quod Cl. Anglum spectat Ricbardum Poeoche, hujusce litteraturae Phoeniciae Studiosis materiam ipse praebuit, amplam sane, quippe Disiligod by Corale
212쪽
Phoenteum litteratura illustrando Q sormatam ac comprobatam. At quid ego in hoc Spe lingit refellendo tam absurdo amplius
qua multa ejus generis eruditio continetur . In eo nam que Itinerum suorum Orientalium praeclaro opere, Tomis I.VOl. II. comprehenso, Londini edito an . I7 3.S I7 F., quod inscribitur: Σ A Description of the
Last, and some other countries, seu Descriptio Orientis o quarumdam aliarum regionum, triginta tres, easinque indubitatae fidei Phoenicias exhibuit inscriptiones, VolaI. pari. I.lib.III. cap. 1.Pag. 2I3. Quas Tabula xxxIII. ibidem aeri incisa vulgavit, e veteris urbis Citii, in Cypro insula , olim percelebris , ab Phoenicum coloniis , vetustissimis temporibus multum frequentatae , sese ruderibus eruisse testatur . Has Uero , etsi in manus hominum emittendo , nullis Cl. Anglus locupleta vit observationibus; eo tamen nomine dignus prosecto , qui ab harum litterarum cultoribus gratiam meruerit . A quibus litteratis viris non minorem verbis quam re gratiam quoque iniit Cl. Posterus, Medicus Anglus ; maiorem sane sui Sset consequutus , si quas , cum Cyprum insulam lustraret post Pocockium , ex
inscriptis id genus lapidibus viginti novem descripsit epigraphas, & in patriam detulit; palam fecisset atque illustrasset. De quibus epigraphis adeundus Ioan.
Smintonus, Inscription.Citiear. pag 7. Seq. Dissertat. I. Quo autem charactere eae ipsae essent inscriptae,
Statim quidem sibi ignoto , univtelligibie seu haud intelligibili exaratas Cl. Poeoche dicit. Verum ad umtustas esse omnino reserendas Phoenicias litteras , recte ibidem conjicit. Quas namque earumde in illustrandarum onus suscepere duo Cli. viri Smintonus &Barthelemyus, quod suo dicitur loco , illud ipsum in tanto collocarunt lumine, ut quis in dubium vocaret, is certe hisce in litteris prorsus hospes habeatur , Opor tet. Tametsi earum litterarum nonnullas quibus Citi- eae inscriptiones desineantur, insolito quodam ductu
213쪽
soa De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Q
immorarer Cujus conjectura quam salsa sit , hujusque assertio multo magis , nemo unus iis
atque habitu incedentes apparere , equidem intelli gam . Quod ipsorum Phoenicum Scripturae rationi, in suis diversis coloniis, non uno Semper eodemque ,& temporum lapsu , Servatae modo tribuendum est.
Ac , quod eaput rei est; eam omnem quidem, qua ipse poterat, diligentiam in iis ἐπιγραφαις, maximam partem sepulcralibus, e Citii vetustis lapidibus eruendis Cl. virum Pocockium adhibuisse . nullus prosecto dubito . Neque is ego sum . qui viro probo atque docto illud adserenti, hac de re litem moveam . Attamen in doctissimi Angli ἀπογραφα non unum irrepsisse errorem , testem mihi liceat appellare hac in litteratura versatum sane, Barthelemyum dico , dehisce ab Cl. Anglo in lucem emissis Citieis inscriptionibus sic ajentem : Σ Il s'est glisse bien des erreurs,, dans les copies de Μ. Pococke, doni la pluspari ne is reprε sentent que de simples fragmens; Presque toα- tes ces inscriptions Eloient destinεes a des tombeis aux, & ne contiennent que des nOm S propres; ce- pendant comme elles Peuvent servir a fixer la vase leur de certaines letres Phεoiciennes , i'ai cru de- ,, voir ioindre ici tes eclaircissemens qu'elles assoni
,, urnis is . Haec Summus vir in suis animadversici. nibus , seu Reflexions fur quelques monumens Pheniciens &c. Commentar. Acad. Reg. inscript. TOm. MX.
pag. 42I. Conser & ejusdem Letire a M. Ie Marquis Olivieri , au s et de quesques monuments Pheniciens ,
Sed de iisdem Citieis inscriptionibus , ad Phoeni-eias iuvandas litteras conducentibus, ut de Sinaicis nihil dicam ab eodem Cl. Pocockio, loco cit. Vol. I. lib. III. cap. m. pag. I 48. N I 49. Tabulis duabus aere incisis editis , in utrisque autem vulgandis , iisque ab interitu ita vindicandis, bene dehisce litteris merito,
214쪽
Θ Phoenicum litteratura illustrando sciaversandis Phoeniciis monumentis aliquantulum deditus, non statim intelligit. Atque huius πλασματος est sere simile, quod nostra memoria eruditus alter protulit, quodque
paucis explosit Princeps de Torrem uaza i . Qui quidem scriptor, quisquis ille fuerit, eo usque
somniavit, ut nulla Phoeniciae litteraturae mon menta haCtenus detecta esse; characteres vero ,
quibus inscribuntur Melitenses lapides , Arab, cos esse non Phoenicios, sive Punicos; Citieas autem epigraphas ab Richard. Pocochio in Cypri effossas insula , atque ab Cl. Sisint ono ex
Paucis demum absolvamus quae de altero Cl. Antiquario Uxoniensi, Francisco Wise, cuius quoque loe . eod. meminimus , habeamus dicenda . Is autem de Phoenicum numis sermonem instituens , deque eorum lingua, qua describuntur, universim disserens, Numorum antiquorum scriniis Bodleianis reeonditorum cataIN. cum commentario Tabulis aeneis ct appendice . Oxonii IPSO. , pag. 2IT . , rem sic exequitur , ut quos Tabula xV. n. a. 3. 3. , & inter Carthaginienses ibid. R. 6. repraesentat tum quos Valliantius N. Haymus protulere , in eorum ponat numero, a quorum litteris , quibus signantur , Phoenicio-Punicis , quippe sibi ignotis , declarandis sese abstinendum satius existimavit, donee inquit ille, maior lux illis affulserit. Quapropter de horum num orum typis tantum atque imaginibus agendum duxit pag. 2I8. seq. Cuius quidem Cl. Archaeologi ratio ad Phoenicias litteras illustrandas quemadmodum conserat, qui iisdem sese dederunt, satis intelligent. 1 in Siciliae ct obiacentium insular. veteris in scription. nova erilectione, classis m. Pag. 3IT
215쪽
3o 'De Boetiano Hebr. Samaritico Numo Q parte illustratas, antiquissimis Graecorum potius litteris, quam Phoeniciis esse exaratas , fingendum sibi arbitraretur . Mirabile prosecto videri debet talia in mentem venire docto homini potuisse, quae tot Antiquariorum , tamque illustrium scriptorum
consensioni non modo adversantur ; verum etiam res ipsa secus omnino esse demonstrat
plane ad veritatem . Sed quibus oculis ille ipse haec viderit , facile intelligere licet. Nimirum hanc opinandi rationem Sc vere novam ct plane
inauditam, characterum tam veterum, quam recentium Arabicorum ab Phoeniciis toto coelo
discrepantium , uni inscitiae adscribendum puto . Antiquissimis vero Graecorum litteris ab vetustissimis Phoeniciis quidem repetundis, Sed
utrisque longo temporis decurSu, non unum eundemque habitum atque faciem semper in. duentibus, suasque, ut omnium rerum eSt vici situdo , immutationes passis, ille idem scriptor nequaquam advertens animum , hos idcirco ludens errores,omnia in hac miscuit atque perturbavit litteratura .
Sed ea est id genus hominum, quum Singulares videri velint , innovandi prurigo, iis vero contradicendi , quae ab doctissimis viris,
veterum monumentorum ope ac praesidio , constituta rectissime sunt, licentia, ut plane eXi
timem , nihil intactum, nihilque integrum in to.
216쪽
Phoenteum litteratura illustrando Q sosta antiquitate relicturos , nisi ne veri quidem similes fieri ineptas, immo & audaces eorum Opinationes posse, jam persuaSissimum haberent. Neque illud ullo modo serendum est, quod vir alter , eruditionis quidem laude clarus , sed illa antecepta jam animo de vana Christo Hellanista
opinione ci) ductus, in hanc de Phoeniciis numis
si in Atque hujusce opinionis tuendae sibi ipse
onus suscepit in illa diatribe sic inscripta : et Domini Dio dati, IC. Neapolitani, de Christo Graece loquente exercitatio ; qua ostenditur Graecam, sive Hellenisti- eam linguam eum Iudaeis omnibus , tum ipsi adeo Christo Domino ct Apostolis nativam ac vernaculam fuisse. Neapoli I767. in 8vo. pagg.2 4. Cujus ego cl. viri
παρα δοξον , quaeque ex eo consequantur, brevi expo
sui , ac consutavi in libro Des Titres Primitis de la RE-Uelation Tom. I. pag. II 6 Iao. & 276. seq. not. Sed adeundus Cl. Ioh. Bernard. De-Rossi , Della lingua propria di Cristo , e deIli Ebrei naetionali della Palestina , da' tempi de' Maccabei. Parmae I 772. in Atomin .serm. pagg. 244. Ubi tribus exploduntur dissertationibus & sane docte, distincte & copiose , Νeapolitani ICti multiplices, ac prope infiniti lapsus qui
quidem ejusmodi sunt, ut cum vetere non modo pugnent historia, sed cum non paucis , iisque egregiis Philologiae sacrae & profanae capitibus vix bene con-SiStere, omnino autem componi ne vix quidem pos Sint . Vellem tamen doctissimum Rossium in Phoenuciorum ni morum fide vindicanda , Dissertar. I. pag. 38. &39. , aliquid firmius adtulisset atque opportunius , quod eorum γνησιοτητα, caeteroquin satis su Perque exploratam, magis magisque dem OnStrasset.
Id namque argumenti genus leVissime attingit. Eaque de caussa, opinor, illud potissimum fecit , quod baςc
217쪽
sos De Boviano Hebr. Samaritico Numo scribit sententiam : : Ad numos quod attinet, vix equidem persuadere mihi possum, qui duplici lingua, ct charaetere Graeco, oe Phoenicio, sive uno Phoenicio inseripti reperiuntur, genuinos esse . Ita net illud vero quantumvis docto viro, sanae
tractatio ad institutum vel minus pertineret, vel remiam pervulgatam atque Perspectissimam, summaque Antiquariorum consensione firmatam, copiosius declarare Cl. vir non judicarit . Caeterum num us , cuius is ipse ibidem meminit, quem Phoenices Antiocho III., ob urbem Tyrum ab se occupatam gratulantes , in eius honorem percus sere , eumque aera signavere Seleucidarum , annumeerte prae se fert PIZ, Seu II7., non autem I 26., Sicuti Cl. Rossius ponit quo quidem postremo anno ille idem Syriae Rex , cognomento Μagnus, vi tam finivit . Namum vero alterum Graece ac Antiocho IV. a Tyriis inscriptum , cujus quoque eo loci mentionem facit Cl. Prosessor Parmensis , & in ejus dem epochae annum minus recte refert, nempe I 49. quo ille Rex Syriae, vermibus consumptus , justo divini Νuminis iudicio II. Machab. I x. 38. in miserabili
obitu vita cessit; in annum I 44. revera incidere, Graecae ipsae numerales litterae ΔMP, apertissime ostendunt . De quibus numis duobus vide Uaillantium in Seleucidar. imperio edit. I. Paris. pag. I O. N I96. πErasm. Froelichium, Annal. Compendiar. . . . Syriae . Tabul. VI. n. II. - Tab. VII. n. I 8. pag. II. Ne longus sim , mitto caeteros ab Froelichio, aliisque Antiquariis productos numos , iisdem inscriptos Regibus . Quorum numorum nullus cum annis Graecorum ab CL Rossici notatis convenit. Adi sis etiam I. Chr. Raschein Lexieo univers. rei num. vet. Tom. I. col. 8I7. 8 I9.& 823. Diuitiam by Cooste
218쪽
o, Phoenteum litteratura illustrando Q sor
antiquitatis monumenta tractare sibi sumente , parum dignum, iisdem tamen iisdem rationum momentis, quae exothon. Spersingio Supra, Seblicet pag.469-47 ct 48 i. recitavimus , confirmare se existimat posse . Quod ut Ostendat, testem appellat praeclara illa duo monumenta ab Grutero i) edita, tum innumeros Tyriorum, Si doniorum, caeterorumque Phoenicum numos abnuinariae rei productos Scriptoribus , eoque non alia atque Graeca cusos inscrit pione ca).Tantum
et in Inscription. Antiquar. TOm.III .pag.ΜCV. Quae monumenta Phoenicum Puteolis degentium epistolam exhibent ordini,populoque Tyri transmissam & horum responsionem ad illos . At ea multo emendatius edita atque Latine primum conversa , aliquotque suis auim adversionibus aucta, Cl. vir Iacobus rearto rellius, o μακαρίτεις, vulgavit eo in docto opere, quod Ill. Dux Michael Vargas Hacci uca in lucem emisit Delle antiche Colonie venute in Napoli Vol. I. pag. 33O- 333. Rursumque eadem edidit, eaque etiam correctius , nou que interpretatione Latina ac doctis notis illustravit Cl. Nicol. Ignarra in Dissertat. de Buthysiae agone Puteolano , ad extremum suum egregium De Palaestra Neapolitana Commentarium pag. 279 3I4. 2ὶ Haec autem ab erudito Dominico Diodati, loco
tur confidentia , veluti omnis litteraturae , ac prisci popularisque sermonis in Phoenice universa,Seleucidis imperantibus Regibus, plane planeque antiquati; unius vero Graecae linguae eadem aetate ibidem receptae , haud vanum indicium , certissimumque argumentum, quo Tyriorum , Sidoniorum , ac caeterorum Phoeni-Cum numOs tam bilingues, sive Graeeo & Phoenicio charactere exaratos, quam tantum inscriptos,
219쪽
so 8 p, De Borgiano Hebr. Samaritico Numa quoque apud eum ipsius Sperlingit valet commentum, ut sibi subsidio venire iactet epocham iisdem in numis usurpatam Seleucidarum .
fictilios esse atque commenticios pugnat. Quasi Phoenices, Seleucidis Syriae rerum potientibus subjecti, nullum omnino libertatis signum retinuissent, in primis ius illud homini innatum , proprio sermone loquendi, tum etiam monetae Suae eadem nativa lingua cudendae potestatem . Nam , ut de ipsis Tyriis scribit Straho, Rerum Geographic. lib. XVI. Pag. IΟ98. , al. 737. , οὐχ υ πο των δε ε κρο Θν παν άυτονομοι μονον , ἀλλὰ η υπὸ Pωμαίων, άναλωσαντες βεβαιωσάντων τὰν ε κείνων γνωμην. i. e. Non a Regibus quidem solum liberi judicati sunt; verum etiam a Romanis , pauca solvendo , confirmantibus his illorum sententiam . Quod ex multis Phoenicum numis autonomis potissimum confirmatur. Igitur , si Icti Neapolitani commentum unquam arrideat, statuamus , necesse , eosdem non modo nu- mos, quos in Phoenice editos certissime scimus; sed& caeteros omnes, qui ad Phoeniciae litteraturae sontes aperiundos tanto usui esse nobis possunt,& a Phoenicibus , suis in coloniis per Ciliciam , Syriam , BDicam , Cyprum, Siciliam , Hispaniam , alioque diffusis, oli in vero, sed varia Subinde aetate percussos, eosque ab probatissimis vulgatos Antiquariis , inter nothos esse recensendos . Quo sane, ut rursum dicam , nihil obtusius fingi potest atque absurdius . Nam eorum omnium & singulorum num orum, diverso quidem tempore cusorum , una eademque natura est ac ratio ;etsi in iis, quibus inscribuntur , litteris Phoenicio-Punicis aliqua varietas observetur. Quod diversitati locorum , quos Phoenices occuparint, est tribuendum . Quod si praeterea Seleucidarum epocha illud e fietat,quod Cl. Ictus Neapolitanus comminiscitur; con-Diuiti Gorale
220쪽
Θ Phoenicum litteratura illustrando Q So9 At haec quam levia sint, quamque infirma, ut modum tandem faciam , ex ipsis nostris ad i-
sequens quoque fiet, non num OS tantum et Ommce descriptos, hac ipsa aera notatos; sed & bilingues, immo etiam ipsas illas, de quibus supra disputatum est pag. 177 I 89., easque ea dam Signatos aera, a Phoenicia autem dialecto nequaquam discrepantes, nihil in se continere , quod aliquis ἁπατηλος, sive imposior, non commentus fuerit . Dicam amplius : haec Cl. Icti Neapolitani ratio si quicquam valeat, Μachabaeorum
libri primi fidem in periculum vocabimus, quippe quia
illam ipsam epocham sacer scriptor usurpat Seleucidarum . Quem tamen sacrum librum Hebraice, seu Syro-Chaldaica lingua, qua tunc temporis Iudaei uterentur , ea vero ad dialectum Phoeniciam quam proxime accedente , descriptum primum fuisse , sicuti ex ejus stylo satis intelligitur , testantur grarissimi Doctores, Origenes apud Eusebium , Histor. Ecclesiast. lib. VI. Cap. xxv. pag. I 84., & Hieronymus ipse in Prologo Galeato . Quorum sanctissimorum Patrum sententiam doctissimis & Interpretibus & Philologis , ac summis in re critica viris, quos brevitatis ergo omitto , maxime probatam intelligo. Adeo hoc in suo propugnando De Christo Hellenista commento sese doctus Ictus Neapolitanus implicuit erroribus . Neque est credendum, Phoenices ipsos in suis percutiendis numis Seleucidarum aeram ita Servasse , nullam ut adhiberent aliam , vel semper uSurparent. Est enim autonomus num us indubiae certe fidei, de quo Supra egimus pag. 442. Seq. not., qui Secus omnino efficiat . Quod quidem ex altero,quem ineditum Suspi- r , num o aeneo Musei Bibliothecae nostrae Casanatensis bilingui, eκ adversa sic inscripto, nempe Tυρου
in monogrammate ) ΑΣΥλου IEPAΣ , seu Tyri Asyli, sive inviolabilis , Sacrae ; paullo infra, navis; subter , Phoenicia haec epigraphe : Σ x, Leuor, i. e. Tyri.