장음표시 사용
231쪽
3 2o De Boetiano Hebr. Samaritico Numofusionis possit atque obscuritatis, dabo operam, quantum in me est, ut qua industria, quave di.
miniscatur , videlicet Ypar, Iubal, quod a τω Iuba,eo judice , nullatenus abludit . Nil namque , ait ille pag. 56. , mirum quod in Juba regis nomine apud Romanos sinate Iud abjiciatur . Bene habet, neque equidem ipse impedio ; modo epigraphes primum & postr: mum elementum ad indolem transferri του Iud,seu Ioa Phoenicio-Punic Numidici posset. Si quid igitur inter Rhenserdit & Sinintoni lectionem discriminis intercedat, eo tantum recidit , ut alter το,um, Lotibahat, vel bu Letoubahat, alter vero τὸ 'va legerit, sed uterque perperam. Id unum quidem hi docti viri assecuti sunt, ut in secundo epigraphes tertio & quarto resolvendo elemento res ipsa ex sententia eis processerit . Quamquam , Smintonus si quid iisdem in litteris definiendis profecit, id ipsum uni Rhenserdio certe debuit. Neque tamen in tota epi. graphe e tenebsis eruenda , Rhenserdio ipso verior, seliciorque ille idem suit. In eo namque maxime e rarunt , quod in epigraphe nomen ipsius IUBAE deprehendere sibi visi sunt. Quorsum ergo Spectat haec epigraphe , in qua expedienda atque illustranda doctissimis crucem fixit Antiquariis λ Et profecto tota ejusdem interpretandae ratio ex prima & postrema, ut par est, legenda , unice
pendet littera, eo nempe ex prcssa modo a . Qui punicus character , si quicquam hoc in studio mihi videre datum est, nullus alius sit, atque το Samech , oportet omnino . Hoc ego ut demon Strem , non multis opus esse mihi videre videor . Nam tres numos ad manus habeo ex Museo Borgiano depromptos. Horum unus , sive ad Leptim , at certe non bene, sive ad Bocchum, Mauritaniae Regem, & sane reetius, veriusque, reseratur; caeteri duo , quos urbi NISUAE in Africa arbitror arcensendos; hi,inquam, numi,de quibus paul-Diuitigod by Cooste
232쪽
γ Phoenicum litteratura illustrando Ia Iligentia in Phoenicio Punicis explanandis monumentis Antiquarii iidem , recenti nostra mem
to in serius disseram , ipsissimum Punicum characi rem,eadem plane forma atque in Iubae num o deline tum, manifestissime produnt. Cujus sane rei luculentum quoque praebent testimonium alia ejusdem gen ris Punica , tum ab Barthelemyo , Letire a M. Ie Mamqnis sol ieri pag. 43. 44. Tabu IV. n. 4. S. 6.8. , tum ab Pellerinio, Re eil de Medailles de Peuples. Tom. III.
descripta metalla . Quam litteram ad το Samech , revera pertinere, ex illo COSSurensi a me superius pag.
42 . not. producto numO,adeo explorate cognitum existimo, ut in tota ipsa Phoenicio-Punica litteratura nihil
tam bene comprobatum reperiam .
Quod si hoc in num o & in aliis eius generis eamdem secus accipiamus litteram, id utique sumemus ad explicandum, sicuti initio aiebam pag. ., quod in hoc, vel in altero monumento numquam exstitit Punicorum . Quae cum ita sit; Cl. Smintoni explicatio sodemum recidit, ut plane invita Minerva, hoc est, omnino repugnante, atque obluctante epigraphe, rem uno arbitratu definierit suo . Tametsi ea ipsa Smintoni interpretatio haud infeliciter excogitata visa Cl. Barth lemyo , loc. proxime citato pag. 3. , suerit. Quam tamen cum Sua,de qua paullo post dicetur,nullo componi modo posse, ibidem pag. 44. apposite advertit . Mitto Cl. Pelle rinium , loe . ante indicato pag. I 46.s eamdem quoque S intoni explicationem sibi & aliis doctis viris minus probatam adserentem , & sane haud immerito . At doctum hunc virum sibimetipsi parum constantem video , cum τὰ 2 in numo Iubae senioris bis insculpto, ad το 3 Iod, prorsus pertinere scribit, ME-lange de diverses Medailles , Tom. I. pag. I 43.; alibi vero,quod suo loco dicam , de hac littera secus statuit.
Sed de hac epigraphe quid ego sentiam, est expli-
233쪽
saa Θ De Borgiano Hebr. Samaritico Numo
ria elari, hoc dissicili munere lancti fuerint, dis
tincte atque accurate declarem. eandum . Atqui ex eidem inscriptis charaeteribus cum aliis , in numis obviis , diligenter & attente collatis , hane unam colligere mihi videor lectionem posse,quae inscriptioni plane consentanea sit . Est autem hujusmodi , videlicet Dya d Subaas, sive Sobaas, vel Sav-vaas, τῶ Β , ut saepe fit, mutato in V., vel denique Savυuis; τω V Aatim lecto, veluti simplici A, suppletis vero ipsis vocalibus, quod moris esse Hebraeorum , Chaldaeorum, Syrorum & Phoenicum & Arabum, nemo nescit, in epigraphes litteris, quas Consonantes vocant, latitantibus & sonum vocis Varie assicientibus . Ex qua primigenia lectione Numidis Africanis
olim recepta , postremo autem reiecto elemento, vocem ipsam ad Latium sonum flexam , apud Romanos in TO SAVA abiisse , ego ipse adducor ad opinandum . Quo sane vocabulo ad Punicam , de qua nunc agimus, epigraphen , haud inepte, ut mihi videtur, accommodato, oppidum in ipsa quaerendum Numidia, cui Iuba Rex , hujus nominis primus , tum imperabat, habebimus,dictum SAUA MUNICIPIUΜ,quemadmodum in Antonini Augusti Itinerario edition. Nesselingit pag. 39. ,
di in Peutingeri Tabulis & apud Cellarium, Notit. Orb.
Antiq. lib. IV. cap. vI. .XXXI. pag. m. 924. adnotatur . Hac ergo admissa lectione , qua nullam aliam esse intelligo,quae sua sese magis similitudine tueatur veri ;numum SAVAE cusum & Iubae Regi inscriptum suisse, erit tenendum . Quod tamen sortasse fusius, quam par erat, propterea observavi, ut quantum a vero &Rhenserdit & Smintoni lectio aberraret, ostenderem . De altera numi Punica epigraphe, quum non uno,
eodemque modo ab Antiquariis descriptam reperiam ;deque vera eius inscriptione idcirco incertus ac dubius sim , quorsus aliquam ego conjecturam facerem λ Itaque ad caeteros ab S intono hac sua prima dissertatio-
234쪽
Phoenicum litteratura illustrando Q 313 Aspiciamus igitur eos Antiquarios, atque universim intueamur, quorum de industria in
ne productos numos descendam . At quoniam, de hoc eruditissimo viro deque aliis , quorum superius pag. IZ.seq. memini,Antiquariis,multa quae in pauca conferre vellem , me manent declaranda ; iam dabo op ram , quam maxime potero , ut breve id saeiam . Ergo duos,quos SWintonus loe.eit. proseri,Phoeni- Cios numos,n. IV. nempe S U. pag. 6- 39- 6 I. ab se iblustratos omitto. Ad Sidonem,sive Sidonios namque utriimque spectare ille ipse recte adserit. Qui deinceps exhibentur n. VII. pag. 72- 8S., & n. vm. pag. 83 87., horum alterum in Cypro insula , at male omnino, ut post dicetur; alterum vero Carthagine percussum censet. Id vero sic statuit , propterea quod ab postica parte, elephantum , ut qui ipsis Carthaginiensibus, in re militari magno usui fuerit , eumque una tantum littera κ Κoph , subtus signatum mimus reserat. Qua re hanc litteram ipsam ae , de cuius vera potestate, licet refragante Cl. viro Εckhel, Doctrin. numor. veteri pari. I. VOl. in pag. 236. , certissimi tamen sumus ;Smintonus interpretatur av NI p, CARTA-ACo, vel, ait ille, CARTACO ; eoque nomine Phoenices Carthagianem appellasse Cl. vir contendit. Qua de re Smintonus ad ea provocat, quae in The universat Histor Vol .v I. pag. 639. 66O. Londin edit. I7 2. ille idem, ut sertur, litteris tradiderit, edition. vero Gallicae Am-
Pag. 39 I. seq. At haec ab Cl. viro ibidem disputata, ejusmodi sunt , ut eamdem appellationem componicum aliis Carthaginiensibus inscriptis metallis Phoeni-eio Punicis, de quibus alias, nequire existimem . Quae res cum ita sese habere mihi videatur; hune argenteum num um a Pellerinio , Reetieu. de Medailles de rivi.
235쪽
sa4 o, De Boetiano Hebr. Samaritico Num o
inscriptis monumentis eX planandis quaerimus. Quid autem censemus, hoc doctos homi-
Pag.32. not. Carthagini eumdem ad judicante , singula. Tis tamen operae ac sui artificii ratione , in illa Siciliae parte, cui Carthaginenses diu imperarunt, cubum crediderim . Est ergo num us in Carthaginiensium monetae quidem , sed Punico-Siculae numerum referendus , atque ad illorum num orum classem spectantis , quos eadem insculptos una hac littera s, uti in Gaditanis vid. supra pag. 4Oa.& 448. not. in Carthaginienses suis in coloniis percuti curarint. An vero Carthago ipsa , Romanae potentiae aemula , cujus tam late patuit imperium , quaeque tantis opibus valuit, auro & argento signato , immo & aere, sicuti Graecorum, Romanorum & aliorum populorum moris erat, usa fuerit; aut eorumdem metallorum, sive particulas , sive lamellas certo constantes pondere, adeoque etiam numeratas, in rebus vel pretio, vel merce permutandis, solum usurparit; in quaestionem vocat Cl. Echhel, loc .ante cit. pag. I 37., eoque deSCen dit , ut Carthaginis, quamdiu sui juris fuit, nullos certos num Os habeamus . Utcumque res sit; nihil est tamen dubii, ut modo aiebam , quin Carthaginiensium coloni huc atque illuc longe lateque diffusi , hanc sibi Potestatem proprie dictos num os eudendi secissent ἔquemadmodum ex multis id genus Phoenicio-Punicis inscriptis metallis plane conStat. Atque haec de hoc num o satis dicta sint . Nunc alterum, quam Cypro insulae Cl. S. intonum adtribuisse, at perperam , paullo superius dixi, considere
Num os huiusmodi eadem ferme epigraphe , P
stremo tamen suo elemento aliquantum diversa formaesignatori Tabula numor. Phoenicio-Punicor. ex Museo Bomgiano, n. IO. II. I 2. & Iῖ. aere incidendos feci . Quo-xum duo priores, ex adversa, capite turrito muliebri,
236쪽
Phoenicum litteratura illastrando 123
nes ad ea studia contulisse t omni prosecto contentione animi ingeniique nihil reliqui secisse vi-
retro , palmae ramo Ornantur in postica , spiculum utraque sui extrema parte cuspidatum , & clava decussatim conspiciuntur, cum epigraphe PIZ9 c, seu Le-Bo us ; videlicet, ut rectissime legit unus Barthe-lemyus , & omnia planissime evincunt, BOCCHI , Mau-
Titaniae Regis. -Numus tertius muliebre caput quoque repraesentat, ante quod eadem sese offert epigraphe , cujus postremus character hac forma, nempe a delineatur . Postica, non leonis , sicuti Cl. Neu- mannus ex Suo num O , ex parte attrito , scribit, Populorum O Regum num or. veter. in edit. pari. I. Tabul. III. n. I 8. pag. IO7. Sed bovis suis cornibus conspicui, extensam pellem & clavam decussatim positas exhibet . - Quartus B Orgianus num us num. I 3. , de quo Cl. Smintonus pag. 72- 83 non minus laboriose , quam tam insueto modo disserit , sic eum exponit, ut ad
Antiochum IV., Syriae Regem, esse reserendum & in Cypro insula percussum opinetur. Malum i Itaque
Lavedus Cud , vel denique Lapethus XVir, sive Graece ΛΑΠΗΘΟΣ ΚPΥIITON . Ex qua commenticia le-etione ad urbem Cypri LAPATHUM , vel LAPETHUΜ , nobis obtrudendam venit, multaque erudite quidem , at parum fortunate congerit; atque ita , ut hanc unam lectionem sibi admittendam putet . Quae ne carpendi vana inducti cupiditate dixisse videamur, quid revera prae se serat epigraphe , paucis explicemus . Ac numas quidem caput non Bacchi, vel potius Antiochi IV.,sive Epiphanis, uti censet SWintonus, sed muliebre ostentat haud ineleganti ornatum capillitio ,
liis intexto hederaceis. Postica claUam sistit, μι- γραφῆν ipsam duobus secantem vocabulis . Horum alterum non aliter inscribitur atque in prioribus numis ,
scilicet Ppa, , alterum vero , modo potestatis illaruli
237쪽
sa6 Θ De Boviano Hebr. Samaritiso Numo Q dentur, quod Phoeniciae litteraturae adytis penetrandis viam planam patefaceret. Quod ut
litterarum rationem aliquam habeamus , apertissime
exprimit τὸ ' p J I , seu Hebaher . Ex qua ἐπιγραφη haec eruatur lectio , nempe π pan DpI, , Le Bohus
Mebaher, prorsus necesse est . Quarum vocum quae Propria sit signifieatio haud dissicile est explicatu . Sed Prius hanc lectionem tueamur , oportet. Perpenda ismus ergo quid singularum μιγε litterarum nativa Postulat indoles . Quod sane spero sere , ut sine mulinto labore consequamur , si illa potissimum , quae in controversiam veniunt, elementa eum aliis conseramus descriptis monumentis, de quorum ginnuina lectione suboriri ne ulla quidem dubitatio potest .
Atque integrae inscriptionis primam secundam, septimam ae postremam quod adtinet litteras, unicuique earum illam ipsam haud dubio inesse, quam assignavimus potestatem , gravissimi testes sunt, iique incorrupti atque integerrimi, de quibus pag.398. seq. dictum est, Gaditani cum primis & Canacenses numi. Neque repugnat ipse SWintonus, neque quos evolverim majorum gentium Antiquarios , hae adnotatione recensendos, dissentire intelligo; unum si excipias Peregium-Bayerium , de quo supra pag. 4 2. Seq. noto diximus, deque seeundae ae septimae litterae pote state secus opinantem . At quantum vir doctissimus in hoe salsus suerit, ibidem declaravi . Qui Cl. viri lapsus ipsum illum eo adduxit, opinor, ut de hoc eodem numo ab se, De la lingua de los Fenices Tabul. n. 3. pag. 367. producto, nihiI statuendum duxerit. Itaque tota contentio , si qua est, in unius aut alterius eiusdem epigraphes litterae versabitur vera Constituenda potestate . Neque vero errare mihi videre videor, si quintum elementum cujus consormatio
ad Phoenieri in Samaritiei , Mem , figuram nihil
238쪽
Phoenicum litteratura illustrando Q sa
assequi possent, id primum studiose elaboran. dum sibi esse atque enitendum duxerunt, ut ejus
serme abludit, ad eamdem classem reseratur & ord, ne m. De littera quarta a jam paullo Supra pag. 2.not.S tis dictum est, cum de IUBAE numo verba iaciebamus. Iam vero , quod tertium di septimum v , uno e demque vestitum habitu inscriptionis elementum ad το p Soph , revera pertineat, contra quam Cl. S intonus defendit loc .cit., & Pellerinus atque Dutensius salso arbitrati sunt ; fidem facit certissimum Meliten- Se διγλωττως Scriptum monumentum, de quo alias copiose disputatum a nobis est pag. 93. Seqq. At enim hoc insigne monumentum, mirum quantum ad perplures, quas numi prae Se serunt, recte eruendas litateras conserens , si , sive Herculi , quem Phoenices nomine του π p,u , Melharth , hac in epigraphe appellant, inscriptum teneamus, quod minime dubium est; certo certius quoque fiet, omnes ac singulos eadem insculptos littera numos non alia ratione explicari posse ac debere , nisi hujusmodi elementum του p, Toph, seu Poph , potestate gaudere po
Huc quoque spectat eadem littera In altero Meli- tensis ejusdem monumenti descripta vocabulo, scit, cet z,p , Kolam,i .e. Vocem eorum, ut rectissime legit atque interpretatus Cl. Perezius Bayerius est. Cujus vocabuli primum elementum quum suam eodem plane
modo induat formam ac in τῆ mp,u, Melharth, & innum o Punico , de quo nunc disputamus non video quae esset caussa , cur illud aliter atque alterum esset legendum . Quae res effecit, ut in utriusque nativa dignoscenda indole ac constituenda potestate ne minimum quidem discreparint & Smintonus & Barthelemyus & Perezius-Bayerius , quamquam in hac Mel, tensi bilingui exponenda inscriptione i quod suo demonstraVimus loco longe aliam viam sequuti hi CIL
239쪽
sag De Boetiano Hebr. Samaritico Numo Q generis monumenta Sedulo describenda curarent. Perplures namque hasce prisci aevi Phoenicias re-
viri sunt; neque una semper suit & constans ipsius Smintoni de hujus litterae potestate Sententia. Ae mihi quidem rem ipsam nulla praejudicata opinione ducto , attente ac ὸiligenter consideranti, quod ex hoc Melitensi protuli monumento , haud levi argumento est, Phoenicio-Punicum tertium di septimum Numidicae inscriptionis elementum ab ipso P derivatum Samaritico, pro τω p , ΚΥΛ , Hebraeo-Chaiadaeo expressum charactere, esse omnino sumendum. Non igitur iis moveor, quae eadem de littera unus aut alter eruditus scripserit. Quamobrem , etsi S intoni lectionem merito improbet Cl. Pellerinius, nihil tamen agit, cum quatuor priores epigraphes in numo descriptas litteras aliorsum transfert. Barthelemyi autem lectionem Ppa, parvi aut nihil pendens, quae nihilominus una sola vera certe est, magna animi contentione , in declaranda ac propugnanda sua , multa inutiliter congerit, atque turbat , idque adnititur , ut
T. VII, , Lebditet , vel ema, , Leb isch , vel denique
υτ , , Lebdis, in num o esse legendum , perSuasissimum sibi habeat. Τὸ vero a modo pro 'g, Dade , modo pro π, Schin, aut ιν, Sin, accipiens, tertiam epigraphes litteram ad τι ', Daleth,reserendum cen Set, adeo. que hac lectione partim sua , partim ipsius S intoni , ipsam LENIM a Veteribus eo nuncupatam nomine, urbem Africae in Syrtica, quam incolae nunc appellant LEBEDA, invenisse sese opinatur . Quam in rem vide quae passim persequitur Cl. vir , Recueil de Medailles O HUI. Tom. III. Tabul.CXx. n. . S. 6. 7. & 8. Pag-I48. & I p. di Melange de Medailles Τom. I. Tab. IV. n. 6. pag. I 42. I Supplement IU. pag. 8I ' 8S. πLertres fur diverses Medailles, epist. I. pag. 3 3. V Ad ditions aux Reeuella des Medailles pag. 4O, 42. Sed quaecumque ea sint ab se ibidem disputato ; eo Diuitiaco by Cooste
240쪽
Phoenicum litteratura illustrando Iapliquias multo accuratius, quam antea in lucem eos ipsos edidisse atque emendatius , tam clara Sc il- tamen venit, ut huic ieetioni suae aliquantum dissidere
videatur . Enim vero non eum esse ait, loc. proxime Cit. Epist. I., qui omnino neget, utrumque characte rem Tabula productum n. Io. II., sicuti Barthelemyus recte , mea quidem sententia , existimavit, pertinere ad τὸ p Xoph , posse. Nihilominus tamen de hujusce litterae vera potestate , eo judice, numquam nobis planissime constabit; nisi similibus inscripta litateris in promptu habeamus monumenta. quibus res magis magisque innotescat . is Mais on ne saura bienes certa inement, ait ille, s'ils Ont cette valeur, que,, quand on aura tro uve des monuments qui te fas- ,, Sent mie ax connoitre is . Quod equidem Cl. viro permitterem , si ejus generis destituti prorsus essemus monumentis, quae illud ullo modo nequaquam declararent . Scilicet etiam restabat, nullam ut Pellerianius Heli tensis διγλώττως exaratae inscriptionis r tionem haberet. In qua tamen una επιγραφν ad illius litterae veram dignoscendam potestatem , tantum
nobis praesidii est, quaque ea sola everti quidquid ab sede hoe Phoenicio-Punico elemento constitutum censet. Et quia ad numos in primis ipse provocat, miror Sane , doctum virum omnino fugisse duos aut tres a Barthelemyo productos numos , Memoires de Priea d. des Inscript. Tom .XXX. Tabul. Ir.n. 7. II. & I1. pag.427.
Quibus in numis το p ΚπΛ , sub eadem comparet sor-ma , ae in illo bilingui Melitensi monumento & in nu- mo , de quo disputamus .
Ecce nobis praeterea numus alter a Cl. Barthelemyci quoque illustratus , Letire a M. te Marquis Olivieri, Tabul. IV. n. 6. pag. 44. AUGusto PONtis. ΜAx. ex adversa inseriptus, cuius nudum caput inter capita item
nuda Caii & Lucii exhibetur; in qua eadem parte typum alterum priori additum, quem conir marque Galli