장음표시 사용
251쪽
34 3 Θ De Borgiano Hebr. Samaritico Numo igeaeteri omnes labore atque ingenio intueri potuere ; vellem nihilominus has litteras aeque se-At longe sane melius , multoque opportunius eamdem epigraphen legit Barthelemyus ipse in suis Reflexions fur quelques, monuments Pheniciens , O surtis Alphabeis qui en resultent, Monument. Acad. Reg. Inscript. Tom .XXX. Tabul. III. n. 3. Pag 423. Sic enim habet: et mn an ,n' noNUNmh.e.THARAAM L, REx ITHAL , PRINCEPs Noms . Quod Ψο Iihal idem sit atque urbs vetus Cypri Idalium , permutatione neminpe του n Tau, in Π Daletis , ut saepissime in hujusmodi litteris accidit, obvia res est di recte animadvertit Barthelemyus . Neque male conjicit, hac in epigrapheutpote fine mutila & minus accurate extremis suis, ut videtur , descripta elementis , loco του on', legendum esse . . . e p , i. e. Sepultus est in mense. .. Quae profecto Cl. Galli lectio cum ipsis mei inscruptionis sepulcralis Phoeniciis litteris non solum non
PugnanS est, verum etiam genuinae earum potestati congruenter admodum aptatur . Contra vero Sminto.
ni lectionem si sequamur, in id genus interpretandis vetustis monumentis nihil erit, quod ex nostra sententia non comminiscamur, illudque in plane aliam, atque in se est, contorqueamus significationem . Sed ad alteram properandum nobis est quae, licet nihil magni momenti contineat, illustrando tamen Phoenicum Alphabeto inservire possit . Exsta que inter Citienses Pocockii, loc. cit. num. II. Hanc eo modo legit, ac interpretatur Cl.S intonus, pag. 22., nempe Σ laeva cil N, Leashem Naaletar , vel Naieta l. e. ASHΕΜΟ DΟΜrNo, sive AsHIΜO IΜPERATORI , sive D. M. ASEΜ PRiNCIPIS . Miror sane eruditi viri in hiasce expiscandis lectionibus ingeniosam , quantumvis puris putis suis haud semel innixam conjecturis, industriam . Quum enim τοῦ XV Alsar, notio quoque insit
Dominii, Imperii ac Regni ἱ quin Natetur, vel 9aaιαψ
252쪽
Phoenicum interatura illustrando si s 4rIiciter ita pertractaSSent, ut a recto numquam deflexissent tramite. Cujus quidem incommodi cul-
ab eodem ortum themate de illo dicatur, qui Hebraico vel Phoenicio , Imperium habuit, Imperavit, Dominatus est idemque fuerit Phoenicibus , quod Latinis Dominus , Imperator, Defensor , Custos &c. vix CI. viro datur dubitandi locus. Non equidem negarem in
τω risII, si modo Pocockius in eo describendo non e rarit, Nun Heemanticzιm , seu serdile, ut aiunt, ad se mam pertinere hujus nominis posse . At quod το ' XIII ebraeis quidem usitatum , ejusdem sit significatus, ac Imst rator dcc., rem paullo obscuriorem mihi videri ingenue fateor . Magis certe mihi placeret τὸ 'aevuMeaarsar,ad analogiam plane accommodum . Praeterea
quibus vocibus designant Regem , Imperatorem , Gubernatorem , Principem , Dynasten , Dominum , Custodem ctc. Quod vero Smintonus provocet ad Arabicum Natetar , A iuvit, custodivit , defendit, proteXit &c. , unde , ait ille pag. 24. , Natetur , vel Nazir , Custos, defensor, protector dic., nihil tamen agit. Nam utraque Arabica vox aliter scripta , quippe quae suo μ, vel μ , nempe u Aarin , deficiens , nullam cum το gua cognationem habet; etsi in eo proserendo cognata aliquo modo esse videatur,ad rem nequaquam facit. Sed vereor,ne ex eodem apud Pocochium minus accurate delineato vocabulo , atque ex επιγραφῆ, alioquin prorsus mutila, in hac assequenda lectione ,
quae defendi, nisi me mea valde fallit opinio, difficulter
Possit, operam suam doctus Smintonus collocarit,
ct haud scio , an multum proseuam . Atque eidem inquirenti quis suerit ipse AsΗΕΜUs In hoc sepulcrali commemoratus lapide,vel unum e Phoenicum in Cypro fuisse, vel potius ipsissimum exercitus Phoenicii , aut ab Evagora Salaminio, aut a Chabria Atheniensi, praelio occisum Imperatorem videre sibi
253쪽
s a γ De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Qpa non aliunde manavit , quam ex Phoenicio- Punicorum characterum nativa indole ab iisdem
videtur . Quo posito Ashemum vel 386., Vel 388. anto Christum anno , ferro occubuisse pag. 24. ille idem opinatur . At istud quoque vellem,uti Cl.vir aliquo Veterum , qui hujusce Imperatoris Ashemi mentionem secissent, testimonio comprobasset. Quem tamen Summo premunt silentio.Quaecumque autem vetuStas μι-
γραφῆ detur , quam venerandam censeo, de hac opinor dicendum quod de alteris duabus sepulcralibus Citiensibus Abdamamono & Esmuno inscriptis , superius Pag. SI - II 8. not. disputavi. Satis multa de hisce ἐπι γραφαῖς .Percurramus nunc universim quos Phoenicios cumprimis num os hac in secunda Dissertatione sua nobis exhibet CLSπintonus, in quibus edisserendis multa , ut solet, erudite quidem& laboriose colligit. Quod nos paucis expediemus . Ac statim productis Pag. 36- 49. tribus aut quatuor Hebraeo-Samaritanis numis , ad Phoenicios deinde, ex maxima parte Graece etiam signatos , explicandos sese confert, quos a Sidoniis ac Tyriis cusos fuisse, Cl. viro adserenti non habeo quod opponam . Quamquam in exponendis numismatis duobus, nempe n.VI.& XUri. Pag. 3I-- 33. & 6I- 63. tantum abest, ut ei adsentiar, ut essici non possit, quin multa in eo damnem, quippe quae a Phoeniciarum litterarum naturali cohaerentia atque complexione plane dissonent. Et profecto de numo eodem n. VI. ab se producto,
nihil prope adducit S Wintonus , quod ejus inscriptionem in aliquo saltem collocet lumine. Quin immo nonnulla , si το anx, &-x Dade,exceperis, in ea turbat, quae caeterarum epigrammatis litterarum genuinae potestati adversantur. Quem num um explicatu quidem haud facilem , quum tamen ad Sidoniorum cum urbe Tyro ἐμίνοιαν admodum pertinere pag. 44 . seqq. not.
254쪽
Phoenicum litteratura illustrando Q s 43 doctis hominibus haud satis perspecta atque ex
plorate cognita . Quod si in singulis hujusmodi
aperte demonstrasse mihi videri visus sim , non est quod rursum heic eXplicem . De altero autem n. ou. ab Smintono, at non sine aliquo errore , recensito numo quid dicam Cum namque in exemplari meo ejusd.suae Dissertationis II de industria , ut supra declaravi, ab erudito Anglo Detruncato , Tabula quoque desideretur numorum equiadem valde dubito,an in parte huius numi adversa,Herculis capite laureato insignita , re vera exstiterit ἐπιγρα- φης , quam in ea sese legi*Se S intonus testatur, eam
que deseriptam dicit quinque litteris, Lamed nempe , T sade, Resch , Aleph O Mem. Quas certe litteras τὸ
des 'ae, , eo uno judice atque auctore, reserentes,a ne mine Antiquariorum , quem evolverim , commemoratas intelligo ; etsi eorum nonnulli de hoc numo eiu dem plane commatis mentionem secere, ut Ill. Cardinalis Norisius, De Dochis Syromacedonum Dissert. IV. cap. HI. pag. mihi 333. , & Cl.Eckhel in Doctrin. num. veter. pari. I. VOl. LI. Pag. 38 I. n. S ., aliique, qui tamen has in adversa Phoenicias litteras summo premunt silentio . Quid λ si ex quam maxime ea in parte detrito atque exeso eodem numo orta fuerit haec ab uno solo Sin intono excogitata epigraphe, quam injuria temporis alioqui plurimum laesam ipse confitetur λ Verum, ut ut est; penes ipsum Smintonum , doctum quidem virum, sed coniecturis ex hisce litteris capiundis caeteroquin seracissimum, haec lectio sit. Quid tum qTyrum Sese ΩΝ, ΕΜ, i. e. Mior οπολεος appellatione
gloriasse, quemadmodum in aliis fecit numis suis Vid. Fupra pag. 46.ὶ erit dicendum . Nam in ejusdem numiParte aversa, quae intra querceam coronam,supereminente Tyri monogrammate , Herculis clavam s.cum aera propria, scilicet ς' CN , seu an. 236. exhibet, di prope clavam tres litteras praesert Phoenicias, VOX Graece expressa quoque legitar Miri ραπολιος. Diqitigod by Cooste
255쪽
344 γ De Borgias o Hebr. Samaritico Numo Qenodandis litteris unde tota, sicuti alias dixi,
huius litteraturae pendeat ratio atque Scientia ,
Quid vero postrema ipsa epigraphe eiusdem partis
aversae hisce tribus contenta Phoeniciis Ιitteris significet , est disquirendum . In quibus declarandis hanc ex illa exsculpsit lectionem , videlicet x Acar, Vel,
eo iudice, raps , Acari. Quod idem signare , ac Latine IPsIUs URBrs,vel simpliciter, licet κατ εροχ URBIS , S.intonus contendit. Μelius meo quidem animo, dixisset IPsA URBS ; nam τὸ , vel ' pN , modo haee lectio quidquam Valeret, in casu eSSet recto . Quam plane singularem lectionem ut ille idem tueatur, hane litteram AIeph nunc praefixi n He, nunc vero elementi tantummodo initialis, in Arabicis atque in Punicis , adeoque Phoeniciis , vicem gessisse , Omnibus ubique notum scribit. Quod ex Bocharto, qui tamen de hoc praefixo articulo I in το N permutato, ne Verbum quidem habet in Chanaan lib. II. cap.XVI. pag. 832. atque ex Schindlero , PentagIotti col. I. CL Anglus ostendere adnititur . At quia Arabes πω - , seu Π pro praefixo articulo numquam utuntur, sed τὸ l Elij, Seu N, modo solum, modo cum , sive IN , ut Pus
dem articulo usurpant SWintoni ratio nihiI ad institutum pertinet. In Punicis quidem unum hujusce Permutationis exemplum ex numis Gaditanis petendum reperire fortassis liceret, in quibus, sicuti suo loco,
mari , & το UAE SVau , at in statu constructo indiscriminatim habentur . Quas litteras Prostheticas , seu additietas dixi, propterea quod analogiae minus aptentur; tametsi in Hebraicis hujusce προσΘεσεος non desint exempla, quemadmodum ibidem observavi. Ve-τum, quod in statu proprie absoluto, sicuti illud ediset praetensum τὸ pN , istud permutationis genus admittendum sit; id ipsum est, quod majori indigeat
256쪽
diligentiorem operam posuissent, aSSiduaque contentione rem ipsam , quae multarum vigiliarum
demonstratione, quodque ex alio vellem bene ostendi Phoenicio-Punico monumento posse. Certe quod τὰ in He, in eodem statu, uti aiunt Grammatici, praefixum n minibus , quod Graecis est O , η , τὰ, Gallis nostris Le , La , te, in του es locum suffectum veniat; res est Hebraeis plane inaudita . Illud igitur ' pN , hac in parte a- Uersa , veluti commentum prorsus reprobantes , ejus loco lectionem του diu, Lelsor, seu Tyri, quae una sit admittenda, retineamus oportet,quamque ejusdem eOmmatis , ut mox dicemus , numi perpetuo exhibent.. Nil ergo efficit Smintonus, cum ex Arabicis, Punicis
que praesidium sibi petit ad lectionis 'pes figmentum
tuendum suum figmentum , inquam , ex una sola editum perperam lecta eadem epigraphe , uti serme deli- neatur in numismatico Pembrochiano thesauro, pari.II. Tabul. I I. n. 9.,a qua quidem,iisdem tribus litteris minus accurate suo in num o observatis, ipsum Smintonum arbitror deceptum . Paullo selicius sortasse , saltem minus inepte, si tamen coniecturis dandus locus est, opinatus S.intonus fuisset, dicendo τὸ 'pes per scriptionis compendium , in locum esse sufficiendum του n P N , vel sp N, i.e. Mater urbἔ, quod Graecis est . Sed apage hanc alteram conjecturam ab vera epigrammatis plane alienam lectione , nemperag- Lelsor, quam apertissime quoque exprimit Mediceus cumprimis ab Ill. Card. Nomio , pag. 333. uti supra , productus num us aliique & singuli palam prae Se ferunt. tum apud Pelle rinium, Recurii de Medailles de Pe les Tom. H.Tabul.LXXXIII. n.47. 48. & 49. pag. 227.,tum apud Ios. Eckhel, loc .ante cit. pari. I.Vol. Iri. Doctrin. num. Vet.,dc ibid. n. 3O. 3I. 33. 4o. 46. 48. IS,S7. dc 38.Quod sane genuina lectio του x, , in obliquo Casu , i. e. TYRI , in monogrammate , sive Graecis expressa litteris, Μητροπολεος vocabulo apprime respon-
257쪽
34 6 o, De Boetiano Hebr. Samaritico Numo est ac laboris, inquisivissent; facta utique eo. xum egregiis disquisitionibus major fuisset acces.
dens , novo indicio est, quo mihi iacile persuadeam ,
alteram adversae , ab SWintono , uno suo arbitratu e cogitatam Phoeniciam ἐπι γραφην, de qua paullo ante dixi , prorsus commenticiam esse, adeoque plane re probandam , De caeteris, quos eruditus S.intonus hae secunda sua Dissertatione explicandos pag.63 - PO.Sumit, D mis, haec paucis accipe . Νimirum, etsi num um XVIII.
idem ipse Maratho recte ad tribuerit, quem deinceps, ut supra ajebam pag. I 3. not.,ad Sidonem salso refere dum , praepostera opinione ductus censuit; in illius tamen epigraphes tertio & quarto definiendo elemento mirum quantum lapsus est; quod de tribus aliis numis nempe XIX.xx. & XXI.est quoque dicendum, in quorum uno legit )92 3 IUBAI , at praeter rem. Alteros autem
duos sic rursum interpretatur,ut in eorum sive, non τὸ r ab Lebritet , uti ante secerat, sedria, Lebdi , legendum pugnat i idcirco eosdem numos LAPETHo Cypri adtribuens , ibi percussos haud potiori iure adserit. Quae urbis Cypri vetus appellatio quum
hac una falsa Smintoni lectione nitatur ; ergo Bochartum ipsum immerito exagitat atque reprehendit pag.68. quod Phoenices LEPTIM , seu LAPETHUM nomine I ab LERT , vel LABT primitus appellasse , scripserit in Chanaan lib. I. cap. xxIV. Sed de singulis hisce numis quum superius pag. SI9- 22.324- 328 - III. not. satis diSputatum suerit, atque suse ipse exposuerim quae mea de iisdem sententia sit , non est profecto quod rursus disputandum putem . Permulta sane de Cl. Smintono mihi proserenda remanerent, quae de hisce litteris disseruisse intelligo, quaeque passim complexus ipse est Transaction. Philosophicar. Voll. L- LI v. LVII. & LxI., uti apud Ludov. Dutensium, Explication de que ues Medailles Greeques
258쪽
Phoenicum litteratura illustrando Q 347Sio; multoque plura , si quod alteri supererat, alter saltem habuisset, nobis reliquissent, in
per Cl. Ioseph. Eclihel, loc. paullo supra indicat. Part. I. Volum. m. pag. 4O3. seq., Vide & Histoiretinioerselle , traduite de P Anglois, Tom. XI. feci. m. lib. m. cap. XXXVII. pag. 6sa. Tabul. n. I. a. , & pata. 634- 636. Quae autem de duobus numis Phoenicio-Punicis ibidem disputantur , Cl. Smintono ad tribuuntur. Adde & Cl. Johan. Bern. ω- Rosci, Lettera sopra un'Iscrietione Fenteia,in Sardiniae insula reperta; Ephemerid. Litterar. Romae Italice editarum an . I 774. P. E. 439& not. 3. Quo postremo loco,ut illud obiter dicam, επι- ραφὰν sepulcralem,quantumlibet extremis suis singulorum versiculorum potissimum vocabulis plane mutilam, erudita epistola restituendam atque explicandam Cl. vir suscepit, & quidem satis ingeniose. Ea vero ipsa est, quam , ab hinc annis prope Uiginti quinque, ex ectypo ad inscripti lapidis fidem exacto , mihi transmiserat doctissimus noster Hyacinthus HintZ , Scripturae S. &Hebr. linguae in Universitate Calaritana Prosessor, mi hique vetusta amicitia vinctus ; eamque Tabula in aes , ut diligentissime tum potui , incidi, ad eumdemqtie remitti ipse curaveram . Sed ad Cl. Smintonum ut redeam , ex iis doctorum eorumdem hominum a me recensitis locis, qui ad id genus enucleanda monumenta eruditi Angli e natus fuerint, intelligere par est. Qua in re, ut ingenue dicam quod sentio , etsi saepe quidem se liciter versatus Smintonus sit, quemadmodum suis adnotavi locis,
259쪽
s 8 De Boviano Hebr. Samaritico Numo quibus ejus generis enucleandis φοιν ωe inscri
ptis S metallis & lapidibus , non firmiori modo ,
Pagg. I Q. I S. I 63. 187. I 89. 292. 36S. 3 I. SIS. 23. 326.334., haud raro tamen nimiae, ut ita dicam , audaciae . reprehendendus mihi videtur , quod in hujusmodi interpretandis μοραφαῖς, litterarum Phoenicio- Punicarum vim ac potestatem plus arbitratu suo non semel definierit, & secus atque nativa earum ferret,posceretque ratio . Hinc factum est,ut haud pauca perperam explicarit, eaque in Sensum plane alienum transs rens , potius Perverterit, quam bona collustrarit luce . Qua quidem de re superioribus quoque notationibus multa attuli , nempe pagg. I 23. Seq. I 48- Iso. III. 164. Seq. I 79. Seq. I 86. Seq. 436. seq. II 3. 339- 326. 528. 339 - 44. 46. Seq. IIa I 4- 338. &c. Atque de iis singulis Phoenicio-Punicis, quae eisdem paullo ante commemoratis locis, Cl. Sinintonus est interpretatus, multo plura dicere equidem constitueram . Sed me copia aliquantum deterruit . Neque Praeterea modus ullus esset, neque finis ; si ea omnia ab Cl. viro producta monumenta , vel metallis, vel
φοινκως inscripta lapidibus, heic congerere liceret. Uerum , etsi quae hujus doctissimi Angli sua in iisdem versandis ratio fuerit, ex hactenus prolatis exemplis haud obscure appareat; attamen, ut magis ac magis habeamus , unde de Cl. viri facultate critica in ipsis vetustis interpretandis monumentis iudicemus , duos in primis id genus ab se explicatos lapides in medium aD serre iuvat, sepulcrali insignitos ἐπιγραφῆ . De priori autem lapide , de quo pag. I94. Seq. not. dixi, quum fide mea ibidem spoponderim futurum , ut pro loci oportunitate quicquam dissererem ; nunc promissa praestando,ego me liberabo. Atqui inscriptionis apographum optima exaratum fide, quod viri summe reverendi atque doctissimi Fr. Ioacchini Navarro, S. Relig. Hierosolymit. Bibliothecae praesecti, benefi-Disiti od by Corale
260쪽
Phoenicum litteratura illustrando 3 9
sed etiam longe sicuriori passu incederemus . Quid enim, clarissime atque integerrime Ca
eio dc gratia habui, accurate delineatum , ad extremam hujusce nostri Commentarii partem pri mam eXibendum , sed cum altero prius collatum , Tabula caeteras complexa Phoenicio-Punicas ἐπιγραφάς, in aes incidi nunc euro valde diligenter . Atque ex hujus eruditi viri ad Ill. Baglivum dc m gnum Priorem de Bel mont epistola a I. mens.ΝOUemb. x796. Valletiae data , intelligo , eamdem epigraphen e sepulcrali monumento , in petra ad palmorum quatuor altitudinem , & ut veterrimae aetatis mos obtinebat atque ingenium , rudi simplicitate eκsculpto , ubi cadaveris justam non excedentis staturam , osSa serme lapidescentia, mense Augusto an . I 76 I. inventa suere , Scalpro mox excisam,paucisque post mensibus pro Regio Museo Parisiensi, in quo nunc eam adservari crediderim, Commendatoris Favray, pictoris egregii, opera ad Ill.Comitem de Caylus transmissam suisse . Qui inscriptus lapis , palmum Romanum unum altitu dine , latitudine vero alterum cum unciis quatuor &dimidia aequans, illud habet singulare,sicuti ex illo ipso Cl. viro Navarro accepi , quod prior versus characteres offerat minutos atque in angustum coactosῆ caeteri vero reliquis tribus comprehensi versiculis , multo majores , iique spatiosiores describantur. Pου-rinde quasi, ut ego suspicor, idem Versus primus veluti titulus sepulcralis monumenti, hominis vita desun-Cti virtutes testantis, exstitisset. Atque harum litterarum ex inscriptionis ejusdem melitensis aliquot e-Nemplaribus depromptum alphabet am , Tabula aeri in- Cisa , primus omnium evulgavit Cl. Barthelemyus in Diario Eruditorum , seu Iournal des Scavans , mens.
Decembr. I 76 I. pag. 26I2. seq. edit. in QmO., nullo tamen commentario tunc illustravit, secus atque existimasse videtur Ill. Princeps de Torr