De Johannis Hyrcani Hasmonaei Judeorum summi pontificis HebraeoSamaritico numo Borgiani Musei Velitris plane anecdoto Phoenicum litteratura, cuius fontes primum inquiruntur, illustrando Commentarius. Pars prima altera De phoeniciae litteraturae fonti

발행: 1803년

분량: 357페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

sso γ De Borgiano Hebr. Samaritico Num o Qdinalis STEPHANE BORGIA, cui haec satis nota Sunt, aliud dicam i Tametsi in hoc Studiorum genere,

inuet Ea, Siciliae veter. Inscript. edit. I. Panormitan. I 769. claSS. XX. pag. 292., edit. II. I 8 . pag. 3 I9. Se q.

Quibus locis inscriptum lapidem , non anno II 63., uti ibidem dicitur, sed an . II 6 I. Melitae repertum, ex exemplari, quod a Cl.viro Francisc. Agio de Soldanis, Gaulitanae Ecclesiae Canonico & publicae Melitensi Bibliothecae praesecto , ille ipse habuerat, ligno incisum exhibuit cum Latina Cl. Smintoni interpretatione. De quo Phoenicio-Punico Melitensi monumento conis ser quoque Cl. virum Joh. Antonium de Ciantar in Malia illustrata , sed ex Commendatoris Abelae Meli-

tensis insulae descriptione rursus ab Se edita , novisque accessionibus aucta, Tom.I. Pag. 66. Tabul.ra. Iam vero , qua ratione doctissimus S intonus eamdem ex suo exemPlari επιγραφὴν sepulcralem, sed Hebraicis ab se descriptam litteris explanarit, nunc videamus . Hanc autem Sic protulit, Philosophie. Transactiou. Vol .LIII. pag. 274, in nap m mn

domus perpetuae sepulcrum depositi hic elari c vi

ri consummationibas i. e. omnino plane, vel arctissime in dormientis - intime diligens eum commotus est populus , quum sto ueretur Icilis in terra , i. e. sepeliretur Hanuibal Barmelec Barmileo , Barmilc, Pel Barmeleel J filius . Haec ἱlle .

Pauca si demas hac in expositione , quatuor nempe priora & postrema tria vocabula , nihil serme equidem video , quod Hebraicae, vel Chaldaico-Syrae analogiae bene aptetur . Quid enim illud est το Depositi ,

quod cum G binu Nighaal, ne vix quidem componi

262쪽

Phoenicum litteratura illustrando Is gut est ab iisdem pertractatum Antiquariis, multa mihi succurrant etiam atque etiam dicenda.Quae

posse videatur ' Cui profecto vocabulo in Benoni NAph l . ut aiunt Grammatici, nulla alia notio inest , quam rei vilis , abiectae , foeditate sua nauseam mo- Ventis, quaeque contemptui , aversioni, abominationiae fastidio sit. Quod sane vocis notio de sepulcro, ubi humanitatis, ut ita dicam , exuviae vermibus pulverique tradendae reconduntur. in universum dici haud

incongrue poteSt.

Nec est quod apud Syros & Arabes c

Gaal, Deposuit, commendavit, fidei commisit, ad quem significatum procul dubio respexit Cl. S.intonus , sit Depositum cujuscumque rei, immo & doctrinae ac fidei alieujus commissum; uti Levitic. VI. a. q. habet Syrus:TII. ad Timoh-Ι. t ἰ Depositum bonum serva ; & alibi passim . Quasi exanimum hominis corpus in sepulcro jacens, ejus esset e stodiae,veluti depositum traditum . Quae interpretati cuiquam si arrideat, per me licet; mihi quidem non probatur . Nam τὸ Sura purum putum Hebraicum ab hoc sensu prorsus absonum est. Quare, uti mihi videtur , utramque vocem converterem Sepulcrum ob jectum .

De τω ripa Naha , quid dicemus p clarum , mundum , insontem esse &e., quidem significat. Et quia eo loci nomen alective sumitur , legendum erat , H, Innoxius nempe , omnimode, vel ab omni culpa vacuus, ut τὸ baa Becol, quod proxime sequitur, satis aperte demonstrat. Quae duo vocabula Hebraica ad illud Horatii plane reeidunt, Carmin. lib. I. Ode xXII.πInteger vitae scelerisque purus .

Quid illud quoque Smintoni sit τὸ nin n,2 , consummationibus . . . dormientis , haud bene intelligo . Hebraei scripsissent , ut Qὸ consummationibus

263쪽

tamen,ne longius haec excurrat disputatio, quam Sit necesse , brevibus complecti liceat . Etenim,Sisignificarent . Sit tainen τα n,I , melius naba, Consum.

ptione, , ut Deuteronom. xXV m. 32. nonnulli converistunt ὴ quamquam alii, & multo magis accommodate ad Sensum,reddunt per Deficientes , Lxx. vero Interpretes per , Tabescentes quid inde , ut tam insolita salvetur metaphora Θ Quod miri Haeta , Dommivit,somniavit, significatio insit, facile patiar . Immo vero quod mortem somno simillimam Veteres dixerint, ex id genus monumentis SΟΜNO AETERNO, SOMNO AETERNALI , QUIETI ALTERNΑΕ inscriptis, ut est apud Gruterum in Corpore Inscriptiov. para. DXXV. DCCXC.DCCCCκXU. dcc., satis cognoscitur . Verum ex utri u que vocis praepoStera lectione ab πω non sejungenda , hanc sibi commentus Cl. vir est interpretationem,qnae nimio duriorem prae se fert sententiam .

Ego vero . si quid video , Iegerem n3 n b. I x, Nahi beeol tive, Le. Innoxius omnimode fuisti , enallagen

admittendo in S. voluminibus non infrequentem, uturi pro p aeterito re n Havita, i. e. Misti utrumque vero ex forma Chaldaiea , loco του n In Tive. Nam litteras inter se permutaei explorata res est. Et quia in μιγρα- φὴς duobus inprimis exemplaribus, quae ad manus habeo , postremae vocis penultimum elementum ita exesum atque detritum comparet, ut haud sacili negotio accurate definiri queat ; nullam tamen etiam hoc in vocabulo commodiorem reperio lectionem τω nun. Quamquam , ut verum fatear, in ea admittenda non

omnino mihi satisfaciam. Ut ut est; si n) n , I xlegamus , de quibus prioribus duobus vocabulis nullum

prorsus est dubium; caetera quae sequuntur, tria vocabula optime cohaerent . Quare hac & illa Sinintoni repudiata lectione , partim Palaeographiae rationi, partim Hebraicae analogiae adversa , loco του Intime di Agens,lego το zm Rahhu n,i .e. Vehementer dilecIus, tum Disiligod by Cooste

264쪽

Phoenicum litteratura illustrando Q 33 3 qua via alia en, eaque tutior, quae ad hoc si dium rite promovendum atque ornandum re ipsa

ridian NU Rava miboscheth ,h.e.Aspectus nulla asper sus inverecundia . Praefixum enim n τω nera , negati nem , aut privationem inferre, permulta in Hebrai eis libris exempla sunt, quae ostendant; quod ab Chri tian. Noldio , Concordant. Particul. Ebraeo Chaldaie. pag. 464. est adnotatum . Quibus animadversis , ita legendam atque exponendam crediderim epigraphen , scilicet Σ' p USy nn Uri-m nun , a 'pa

Ibum N ν; h. e. Penetrale domus aeternae e Sepulcrum abiretum . Omnis eriminis insons fuisti : vel maxime dilectus : a pectus tuus numquam inverecundus : HannibaI, filius Barmelech . In qua lectione, altero etiam dempto vocabulo ,

nempe Chaldaico Hri, nihil est quod Hebraismum purum non sapiat.

Quod si Cl. S.intoni exemplum ipse aemulatus , hanc epighaphen,παραφρας ικως exprimere mihi liceret; eam sie redderem : Σ A tum penetrasti , aeternitatis domum : Nunc in illi atque abjecto faeens sepulcro: tu , qui integer vitae scelerisque purus fuisti ; atque vel maxime dilectus, ct euius aspectus omnis inverecundiae expers : eheu l Annibal filius Barmelech . Caeterum Cl. Smintoni lectionem, una tantum littera excepta, ad Barthelemyi nostri alphabetum , cujus paulo ante memini, plene planeque accommodatum esse, nemo ullus dubitabit. Qua in re, etsi doctissimi Angli solertem industriam laudo; vellem tamen ipsius Barthelemyi in hisce epigraphes enodandis characteribus perspicax ingenium tacitus non praetermisisset . Δ quo quidem eruditissimi Academici Galli ab

265쪽

rs 4 γ De Boetiano Hebr. Samaritico Numo conducat, haec quoque eo certe Spectat , ut quae tam obscura, tamque dubia atque incerta sese hac

phabeto recedere , nisi in unius potissimum elementi duobus in vocabulis obvii , vera ac nativa ex aliis probatissimae fidei Phoeniciis monumentis constituenda Potestate , secus quam ipse Barthelemyus posuit, religio mihi suit. Quod si quis est, qui ex ipso prototyp

lapide meliorem interpretandae hujusce Melitensis Phoeniciae λυγραφης , rationem repererit ; is mihi rem certe gratissimam faciet. Quaecumque vero illa altera explicatio futura sit ; neminem fore arbitror , cui Michael. Anton. Vassallit , de quo pag. I94. not. dicebam,

lectio M SP, i. e. Pro filio Batti Regis ,

uti ipse interpretatur, unquam probetur . In diversis inscriptionis exemplaribus illa ipsa littera, de qua qua

rimus , etsi aliquantulum variet, ejus tamen forma in universum considerata, eo suo induta habitu atque ductu sic comparata est, ut cum elementi u Theth, rma non solum non componi, verum etiam in eius potestatem atque indolem converti nullo modo potest. Ergo eo loci in una , eaque Sola vera consistendum Smintoni

lectione est, quae Hannibalem ipsum,filium Barmelech statuit. Ac de hac Phoenicia ἐπιγραφη satis . Et quoniam id genus monumenta , quamlibet prima specie nihil magni momenti in promptu habere

videantur ad Phoeniciam tamen Palaeographiam ornandam quantum conserant atque amplificandam & maxime, quis harum rerum esset tam iniquus existimator,ut vitio nobis ac culpae daret, quod in iis producendis ,

nostroque modo enarrandis operam qualemcumque posuissemus λAnte igitur quam ipsum Smintonum dimittamus , sit altera sepulcralis inscriptio ab erudito eodem Angloevulgata atque exposita , Transactionum Philosophie. Vol. LI v. pag. 4I4. Seq. dc 2 . , tum egregiae Marin

morum Oxoriens. editioni ab Cl. viro Richardo Clia

266쪽

γ Phoenteum litteratura illustrando sssin litteratura offerant, ct pro aliorum praesertim monumentorum inopia, nulla ratione, aliqua sab

Est autem inscriptus lapis candidi marmoris, Ionis gus unius palmi Romani & unciarum circiter quatuor , latus vero totidem unciarum , inter veteris Citii in insula Cypri rudera a Pocockio inventus, cujus ille idem protulit, sed in aliquot licet paucis elementis minus accurate delinearum, in sua Anglica Descriptione Orientis , Vol. II. Tabul. XXX. n. a. Pag. 2I3. Atque quod Cl. S intonus monumentum ipsum ex archetypo Oxonii adservato , fideliter ac diligenter exscripserit,ne minimum quidem dubitarim. Cujus ego quoque apographum , at Barthelemyi altero non neglecto , suo loco Tabula aeri incisa exhibebo . An vero Cl. Smintonus eamdem inscriptionem bene explie

tam, proindeque bene lectam nobis dederit ; ut judieariliquidius possit, declaremus necesse est, qua ratione ab Cl. viro ipsa describatur atque interpretatur. Estque hujusmodi inscriptio ab se Hebraicis reddita litteris , videlicet u

Quam latine sie exposuit di Marmor Abdasari lii abd susimi sive Abdesosimi filii Huri . Lapis sepulcralis Lembi vel Lemebi in qui vixit vicenos annos seculi d

loris i. e. aetatis, sive vitae infeliciter aetae . Descendunt in aeternum in carcerem sepulchri. Mortui

sunt Amathuntis sive potius Oeeisi hi Amathusii , Monumentum structurae est vel familiae Tami siveriami filii Abdemeleel.

Haec est Cl. viri interpretatio, conatu sane laudabili suscepta, nimio autem,ut videtur, Barthelemyos

qui in eodem Φριωκώς inscripto lapide exponendo an

267쪽

tem luce collustranda videantur, in medio relinquentes, modeste ad summum proponamus. Nec

rea exercuerat sese , eontradicendi studio,parum felici successu reddita . Quamquam multum abest,ut Barth lamyo res ipsa semper bene eesserit. Quod si Smint nus simplicem singulorum verborum epigraphes lectionem attentius observasset ac sensum hoc vidisset, loco integro nihil inesse, quod eius explicationi suffragaretur . Hanc enim suam interpretationem , nonnullis epigraphes exceptis vocabulis , totam sic ipse instituit, ut quonam pacto Salva praestari possi judicent eruditi. Mihi vero, ut equidem ingenue loquar , res ita se habere videtur, ut quae in verbis cssent conjungenda, S intonus praepostere divellat; quaeque seiungenda , ipse ille misere turbet, misceatque . Atque ita turbat, miscetque, ut iis sensum astingat ab ipsa ἐπιγραφῆ non alienum modo , sed plane ἀσυς evrον . Verbo , hoc non est interpretari , sed sua libidine vocabula refingere , aliorsum omnino respicientia . Enim vero ad unum Ebedasarum , vel Abdasarum , Ηhuri filium , Sepuleralem lapidem , dum in vivis ipse ageret , ab se positum, non ad plures , uti SWintonus ponit, spectare totus contextus demonstrat plane ad veritatem .

Nihil ergo ibi agitur de Lembo , vel Lemebo, deque hujus vita annos vicenos, satis infeliciter acta, quemadmodum doctus vir comminiscitur; nihil demortuis Amathusiis, iisque descendentibus in carcerem sepulcri; ad summam , ne agam de singulis, nihil de τω , quod το Marmor ipse interpretatur, at perperam. In quo vocabulo videre visum sibi est,ipsum Onychis lapidem , quem aliqui Alabastrum vocant. Quae tamen vox του Anach , per apocopen , seu detractionem litterae suae finalis & Copto-Aegyptiis usu recepta, quid aliud tandem est, nisi ipsum primitivum Hebraeorum pronomen raa H Anochi , ECO,

ex quorum sonte in Aegyptiorum atque Phoenicum

268쪽

Θ Phoenteum litteratura illustrando Q ss nos hoc errore duci oportet, ut si quid unus aut

alter Antiquariorum, quantacumque ejus Sit au-

sermonem derivasse , crediderim λ Cui vocabulo subiniectam notionem ab Hebraico fonte hauriendam bene prospexit Barthelemyus ille ipse altera in sua ejusdem monumenti expositione , quam protulit, Letire a M.

te marquis Olivi eri pag. 3 3.

Sed ne prolixiores, quam par est, in Smintoniversionis declarandis vitiis simus, ipsam ingrediamur hanc alteram Barthelemyi. At enim ex hujus eruditi viari lectione cum Smintoniana collata atque interpret, cone, quarum utraque ad indolem & h bitum propius accesserit, intelligemus. In illam namisque,quam antea produxerat Barthelemyus,memoires de .PAea d. Rouale des discristi. Vol. XXX. Pag. 42I 423. sat minus emendato Oxoniensis marmoris exemplo u-SuS, errores multos idcirco irrepsisse , candide , uti virum doctum decet, consessus ipse est, loco proxime indicato Epistolae suae ad Oliverium pag. 32. Seqq. Hanc autem ita exposuerat iisdem in Aetis Acad. Inscript. , nempe T Ie dors t tunc legendo das , at certe male, loco του MN, d'un sommeil e ternet, moi in Abdase

de Dabeth, apres avoir passe tranquillement ma vie, jeme suis repose dans le tombeau pour Ia suile des siectes . Mathrath, mou epouse, fille de Tham . . . siti sAbdm Iec a pose ce monument . Quae epigraphes expositio , quam paene nihil ad verba ipsa Phoenicio Punica l Verum illam ipsam, inscripti lapidis exemplum nactus multo correctius delineatum atque emendatius, in examen vocatam , restituendam existimavit eiusd. Epistolae suae pag. 33- 39.Tabul.III. n. 3. Quam μιγραφηι eo quo Sequitur, modo Hebraicis nobis descripsit litteris , sed omissis interpunctionibus , quibus inscripti nis singula serme vocabula in ipso discernuntur lapide:π

269쪽

338 Θ De Boviano Hebr. Samaritico Numoctoritas atque eruditio , de eodem argumento minus recte disseruerit, idem nobis arbitremur Ii.

arin yN αMn na mr v n , Viae Quam sane lectionem ab Barthelemyo ea ratione institutam video , ut in hujusce inscripti marmoris e Planandis litteris, ac voeabulis suo quoque disponendis loco , eo magis sese commendat, quod ad monumenti mentem assequendam atque sententiam, viam facilius pandat; illudque prae Smintoni lectione habeat, quod id genus epigrammatum ingenio sit accommodatior . In quo tamen interpretando nonnulla vocabula , quippe, eo fatente, sibi plane ignota, praetermittenda duxit Cl. Barthelemyus : idque satis habuit Ioc. cit. Pag. 36. de iis declarandis aliquas conjecturas sacere Perinde ac si ad nomina vel propria , vel dignitatis illa

spectarent. Verum ex hujusmodi coniecturis, cum nihil definiti ipsae contineant, sed lectionem eamdem maxime turbent,eamque ad plane alienum sensum deto queant ὴ quae inscriptionis sententiae major lux adsundatur,non equidem intelligo. Quid enim,exempli caus-sa,in eius generis sepulcraIibus antiquis lapidibus, τω Matsebeth,notius est, quod Statuam, , Sive Titulum, ut Lxx. habent Interpretes, proprie quidem significat, de eippo tamen , seu monimento vita sunctis posito, semper accipitur λ Miror Cl. virum hoc non vidisse . Non igitur erat, cur idem vocabulum in duas divellens voces, unam earum eum praecedenti ri, alteram vero cum sequenti ci, coniungendam suspicaretur , & esse legendum fila in de Hheramers, si

is de Lam . Haec nullo vel probabili argumento asse runtur . Accedit, quod illa ipsa interpunctio, qua singula serme verba in lapide discernuntur, quod ut illud obiter animadvertam, vocum interpun gendarum rationis Veteribus haud incognitae, quemad-

270쪽

Phoenicum litteratura illustrando Q ssycere . Is sane error quantum secum huic litteraturae adtulerit incommodorum, haud uno exem-

modum passim ostendi in nostra Diatribe de Bibliographiae antiquariae ct sacrae critices aliquot capitibus, magnam commonstrat vetustatem ill inquam, interpunctio impedimento omnino est, quo minus haec Cl. viri lectio ne minimum quidem similitudinis prae se s rat veri . Atqui quae vocabula ex epigrammate in Gallicum, ut solet, sermonem transtulit pag. 39., eo recidunt : T

melee at posE ... ce monument ).De quibus inscripti lapidis verbis, nempe nMR' DII ci, naxu,& postremi versieuli di, hac in Cl. viri interpretatione omissis, post videro . Heic & illud tamen non est ta

ab se eonversa,In cubili requievi per saeculum omne, er ditus vir recte observat ibidem pag.36.seq. , Isaiae loco apte respondere; ubi cap. Luri .vers. a.de justis habetur:

quod Lin Interpretes de justi sepultura, vel sepulcro intellexerunt, Vertentes: Σ ε αι eν-ον ταφη άω- ;Erit in pace sepultura eius justi . Haec planissima sunt, nec ullam relinquunt dubitandi locum , quin allata epigraphes verba de sepulcro sint exponenda . Quid vero de caeteris ab Barthelemyo , cujus lectioni , si unum excipias utpote dubium, adhaerendum arbitror, haud explicatis vocabulis , mihi videatur , in Pauca conseram . Totam igitur, sed salvo peritiorum judicio , ἐπιγραφῆν ita convertendam duco, scilicet: π

Hhuri , sepulcrale monumentum vanitatis , eum in vivis agerem, aequisivi . Requiescam in lanereo cubili per omne saeculum. Posui illud j ad fidem simplendam,

SEARCH

MENU NAVIGATION