장음표시 사용
281쪽
s7o De Borgiano Hebr. Samaritico Numo an hoc in studio ullam aliam, quae ad verum ducat, si hoc minuS, Saltem nos muniat ad magnam
te, & in aversa-Mem, litteram prodente, & alteram, eo ipso Judice , non multo absimilem , at ut, ait ille , diversam . Qui doctus vir , licet plane incertus ac dubius , Panormo ne, an Menaeno hic & similes tetra- drachmi argentei accenseri debeant, nihil statuit. Du- tensium tamen contra Smintonum , pro Barthelemyostantem , sic laudat, ut Suam Cl. Hybernus argumentis validissimis communiisse sententiam, sibi ipsi videatur . Ego vero , aut quam maxime fallor , aut pro duobus characteribus u nempe & n , seu Mem O Hheth, easdem accipiendas esse litteras in Neu manniano obvias numo , adeoque urbem το d nnu MAHHHARAΜ , sive NAcHARAM iis designari binis litteris, perquam adducor ad ponendum . Tametsi intelligam esse num um ex adversa,vna tantum voce του rianu inscriptum , sed plane diversi typi, uti est ille , quem vulgavit Barthelemyus, ejusque Sententia , Carthagini Potius, quam Panormo, at minus recte adscribendum , loc. cit. Actor. Acad.inscrip t.Tom. xxx. Τab.II. n. 9. pag.4I8. , di de quo numo dixi pag. 377. & 381.not. Qua postrema pagina Cl. viri Echhel, Doctr. num. veterum Part. I. VOl. IrI. pag. 4I6., de τῆne n , quo , ex parte aversa , sub palma arbore inscribitur numus, opinioni non satis ipse diffidens, eamdem Barthelemyi lectionem improbare mihi visus sum , ve- Iuti ad Hebraeo-Poenicio-Punicae dialectus analogiam
Parum apte accommodatam . Verum , etsi eadem vox cum altera coniuncta emini generis, in sacris nostris
Hebraicis voluminibus perpetuo scribatur ut Id nn ; attamen si illa in se bene consideretur , nihil profecto habet , quod ab analogia absonum esse videatur. Τὸ namque fiemn eo loci, ex earum vocum serma est, quae in ipso permutatio του ri in I , frequentissime
apud Hebraeos occurrit, ut no a Regnanι , n, a a
282쪽
Phoenteum litteratura illustrando Q s7rsimilitudinem assequendam veri , viam fortasse
reperire nobis unquam licuisset . cadens., minu Stans δέ alia multa id genus . Quod hac
opportune oblata occasione non erat tacendum mihi,ut Barthelemyi lectionem non esse sollicitandam ostenderem a
Caeterum mea de binis iis litteris in Neum anni nu-mo observatis, sententia etiam fit , ut Cl.Petro Bu manno Secundo ad D' Orvillii Sicula pari.II. pag. 28O.& 28 I. num os duos Tabul. I. n. F. & 9. exhibenti, Borgiano autem in hoc dissimiles,quod protome equi inter clavam & palmam arborem modo,ut apud Parutam Tabul. XIII. n. I 24. , modo inter aristam atque eandem pabmam , in suis tamen ἐπιγραφάς multum vitiatos , eos que Panormo adiudicanti, qui potiori jure ad Μa caram,
seu Heracleo-Μinoam Spectarent, ne minimum adsentiar . Horum autem num orum , quos Macarenses facile
dicerem, & illorum,de quibus paullo superius disputavi,
discrepans prorsus videtur mihi esse ratio . Quod igitur Barthelemyus atque Dutensius eo,quis exposui, modo num os ipsos suos Panormitanis adnumerandos existimarint, quantum ego iudicare possum , bene est . Mirari tamen subit, Cl. Virum Dutensium ,
cui profecto , ut ipse seribit pag. I 3. a ) , eruditissima neutiquam innotesceret Perezii-Bayerii, Dei Alfabeto , y lengua de los Fenices disquisitio, nihil omnino non solum habuisse,quod Cl.Hispano & ab illo & ab Smintono& a Barthelemyo de hisce numis admodum dissentienoti , ipse opponeret; sed etiam cum CL eodem Bayerio, Pag. 347.,unam num Orum suorum in primis Phoenicio Punicam ἐπιγραφὴν , nempe Mndri div Ham Hamacharath , legente, consensisse videretur, loco cit. Disseri II. Pag. eadem . Atque PereEius-Bayerius In ea sententia est , neque S intonum , neque Barthelemyum hujusmodi
bene Iesiste ; idcirco falsos utique esse, cum
283쪽
372 De Boetiano Hebr. Samaritico Numo QQuamquam, cum de tantis viris illud praedico, non hoc eo scribo, quo iis detractam hujus do-
eosdem numos Panormo adtribuant. Quod ut efficiat, bina sua profert numismata , quorum alterum D. I. iisdem ac Borgianum ex utraque parte Signatur typis .
Illud tamen inter utrumque intercedit discriminis,quod Cl. Hispani tetradrachmus ἐπιγραφην prae se serat Paullo longiorem, nempe r nnn civ Hharn Hamacharath ,
i. e. Populus Macharae,ut Suo in num o & intepretatur &legit Bayerius. Qua tamen Cl. viri lectione an tute stare Possimus, neque pro certo, neque pro indubitato habere me, ingenue fateor . At Peregius-Bayerius homo suitiis sane doctus litteris , & in hujusmodi ἐπιγραφος resolvendis diligentissimus . Sit ita. Quamquam doctissimum Hispanum de hisce litteris optime meritum,equidem maxime suspicio ; nihilo minus tamen hujus dubitationis meae ratio haec est: nimirum in numo altero atque ejusdem omnino commatis , & quidem integerrimo ex clarissimi Antiquarii μακαρίτου Hieronymi 'Taninii, quandiu vixit, mihi amicissimi, scriniis deprompto , magna utique fide atque studio a me descripto , & ad extremam Commentationis nostrae partem primam Tabula in aes insculpta exhibendo , ἐπιγραφη
ipsa apertissime prodit has litteras, videlicet n. nun civriam Hammahhanoth,seia Populus Castrorum . Ergo aut scalptoris culpa & inscitia, in utriusque numi ἐπιπροεφῆ vel Bayeriana , vel nostra , sextam litteram,ex qua una sola,tota 'pendeat vera epigrammatis lectio, male delineatam suisse,dicendum erit quod nostra secus ostendit aut eamdem litteram in suo num o aliquantum eXeSam, vel minus clare expressam, uti in id genus inscriptis metallis non raro accidit, & is ipse Bayerius de hoc num O Suo pag. 348. aperte confitetur , Cl. Hispaniari unam Pro altera perperam sumentem , adeoque τὰ
Resch , loco του a Nun, incaute legentem , tota r erras.ς, Ponamul OPortet.
284쪽
Θ Phoenteum litteratura illustrando 373ctrinae laudem ad me transferendam velim;mihique,quemadmodum alias aiebam , ct ingenue me
Alter numus , quo,bona ejus venia,etiam abutitur Cl. Perezius-Bayerius, quique est n. 1., illud habet singulare , quod ex parte antica caput prodat muliebre , crispis capillis dc tegumento Ornatum ex postica, leonem gradientem sistat juXta arborem , cum epigraphe Phoenicia hisce evidentissime expressa litteris , nemper anu ciun Haam Mahhanoth . Quas sane litteras , nescio in quam praeconceptam opinionem adductus , legendas arbitratur eto In seu,ut ille scribit, Ηham Maeharath, atque de Populo interpretatur Macharae.Cui suae lectioni auctoritatem conciliaturus, eo usque progreditur , ut aliter atque hujus inscriptionis penultimae litterae genuina vis serat ac vera potestas,eamdem veluti explorate atque perspecte cognitam pro ' Resehhabendam esse , acriter pugnet . T Es, ait ille pag. 348. se conecidamento uri Resch, que se ve mui claro en lais inseri peton de la prim iera is . Quamquam & illud est,
quod veri Phoeniciae litteraturae cultores numquam probabunt. Falsus igitur ipsemet Bayerius suit, totoque aberravit coelo , cum in suo Phoeniciarum litterarum Diagrammate loc. cit. pag. 374. & 37S. hunc eundem sextum ἐπιγρ characterem ad illorum , qui sunt litterae Resch, classem transferendum duxit,quique re
vera ad τὰ a pertinerent . Sed quid haec de genuina hujusce litterae a Nun , in utroque & Bayerii & Taninii
Dumo manifestissime obviae, vi ae potestate consector, quae tam clara sunt,tamque perspicua,ut vel iis tenebras
Cudere,vel ea in quaestionem revocare velle, nihil aliud sit quam operam luderes Non ergo haec erat sollicitanda lectio,nihilqtie erat caussae,quamobrem & Sinintono &Barthelemyo, perinde ut suas επιγραφαe male legisSent, Peregius-Bayerius obiiciendum arbitraretur . Quapro- Pter nuinos tam nandi V , quam runn nyn , quod eodem recidit, inscriptos, in iis esse omnino nume-
285쪽
s De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Q rursus confiteri nequaquam pudet, tantum arrogem, atque arrogare debeam , ut illas, quibus res
randos, qui ad Panormam Carthaginiensis Siciliae caput spectarent, non equidem dubitarim . Qui vero τεῆ nnu Ma thharan .notantur vocabulo , licet alioqui iisdem insignes symbolis,illi veteri Siciliae urbi addicendi haud dubie sunt, quae , . Cluverio auctore, Siciliae antiq. lib.I. cap.XvI .pag. 2I6. ' πιλεια, cognomento NINOA dicta postea suit. Νam , uti memoriae mandavit Heraclides Ponticus, De Politiis Graecorum , cum apud Cluverium loc. cit. pag. 2I7., tum in Iacob. Grono vii Thesaur Graecar. Antiquit. VOl.VI. col. 1833., Mινώαν τὸν Mακαραν - λουν προτερον. i.e. Minoam Siciliae urbem , prius Macharam ac si beatam dicas nuncuparunt.Quam Ueterem civitatem Carthaginensium imperio subjectam aliquando suisse, sunt antiqui scri-Ptores , qui tradant . Quod autem, doctorum horum hominum , quorum memini, de hisce ἐπιγραφαις interpretandis Antiquarius Vindobonensis varias, easque inter se dissentientes recensens opiniones , Doetrin.num .Peter. Part. I. Uol.m. pag.4Is. & 416. scripserit π Selige, Iector, aut si malis , totum repudia ; id equidem nimis fidenter . Si namque ad manus habens Cl.Eckhel id genus numorum, di sedulo & scienter observasset, quid ipsis metallis Φοινηκώς inscriptae ferrent litterae; quid meharae,sive Heracleae Minoae , quidve Panormo reipsa suisset tribuendum , minus praecipiti rem expendisset judicio. At ea est hujus Antiquarii caeteroquin doctissimi, ineruditorum virorum ad has explanandas litteras conat hus exponendis ratio , ut aut perpetuo Iudat; aut claris perspicuisque rebus tenebras obducere adnitatur. Hanc porro HACHARAM primitus sic vocatam & in Agrigentino tractu sitam postea vero Heracleam modo, modo Minoam , & conjunctis nominibus , modo Hera- aleam Minoam ab antiquis scriptoribus appellatam,cum
286쪽
Phoenicum litteratura illustrando Q s s litteraria Phoenicum interdum obducitur, tenebras omnino excutere, easque enucleate eXtricare; altera ejusdem sere nominis VACARA dieta , ut in vetustis aliis libris,sed corrupte Iegitur, quae tamen ab Pt Iaemeo 'Iμἀκαρα, 'Hμικώρα rectius vocatur, quamque incolae, Cluverio teste, T INA nunc appellant, longe ab Agrigentina regione ponendam , idcirco ab illa plane diversam, non confundendam arbitror esse, uti iacere videtur Cl. Dutensius loc, cit. pag. I 43. seq. Quae enim de utraque tradunt ille idem Cluverius, loc. cit. &pag. 329. atque Cellarius , Notit. Orb. Antiq. lib.II. cap.κH. xxxvi I. & LXxvI. pag. 794. & 8os., illud evincunt j ne ad veritatem. Quibus 'επι γραφαις expensis, ad alterum progredior loc. cit. Actor. Academ. Inscript. TOm.XXX.Tab.II. n. Ia ab ipso Barthelemyo publicatum num um, eumque ita explicatum,ut in eo legens spadi CV Aam Min roth .e. eo interprete, Populus , seu incolae Minharoth, ad eamdem I macharam , Vel Hemicharam referendum rutet . Quod tamen ex una conjectura ductus contendit. Quasi Imacharae civitatis appellatio, in cuius medio, auctore Fazello nostro, De rebus Sicul. lib. IV .pag. Io I. specus longissimae inspiciuntur , του Min aroth vocabulo,illius opinione a m ripa derivando , quod Effodit, perfodit significat; unde τὰ mpa Essessio , caverna ,
velunca , factum est, aliqua proportione, sive anal gia responderet. At haec per se nimis longe petita videntur, eoque magis, quod hujus ἐπιγρα Gης litterae sextae vera lectio, Cl. Barthelemyo observante, incerta Sit atque dubia . Neque me movent quae in Iournat. des S adans, Mens. Novembr. an. I 763. de hac sua lecti ne rurium scribit pag. 2I 2I., videlicet veram eiusdem Civitatis appellationem esse Mincara Prὸ autem ci quod significat Populus, eidem praemissum nomini, nihil aliud esse atque Immineara,& corrupte Imachara.*1od tamen nullus Veterum, quantum ego sciam , litteris
287쪽
s 76 o De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Q maculas autem ipsas,quibus eruditorum Antiqua
riorum hocce de argumento commentationeS a unquam tradidit. Conser Cl.Pellerinium , IV. Supplement aux Recueiti des Medailles pag. 78. seq. Quanto magis gratum nobis secisset Cl. Εckhel , si modo num oram duorum Barthelemyanis similium , quos ex Museo Caesareo Vindobonensi protulit, Syllu.
dicat , epigraphas accurate ac diligenter exhibuisset
Horum autem n umorum unus caput item Cereris , Spicis coronatum inter quatuor pisces repraesentat, & ex Postica, mulierem in citis quadrigis cum epigraphe Punico-Phoenicia , sed scriptura a sinistra, ut ei videtur,ad dextram progrediente . Huius autem numi μιγε in primis sic descriptam a Barthelemyo putat,ut ipsum
exagitet, propterea quod male in illa legens Cl. Accademicus Gallus, Imacharae Siciliae numam adiudicavit . ,, Nam , uti ille idem loc. cit. Sylloges suae ani- ,, madvertit, haec habet : littera prima , quam is Ainis facit, iunctamque cum sequente Mem essicere vocem ,, V Populus Sancit, in meo ejusdem est formae cum M penultima, quae illi Resch est,, .De quo ego valde dubito . Quamobrem,ejus sententia , huic inscriptioni alia quaerenda explicatio est . Quod equidem facile patiar. Ego vero sed suspicans dicerem in cesse legendum,nanun y , vel Iunn zyri , uti in eius generis numis Φοινμως inscriptis, & a Philippo Paruta apud
NVIII. n. I73. productis, ex adversa parte , sive Cereris, sive Arethusae capite suis sacris cincto piscibus , num as signatur ὴ ex aversa vero equinum caput
cum palma modo , modo quadrigam pompam trium Phalem .conspicere licet. Sed detur Cl. viro Εekhel, hanc nostram lectionem non esse admittendam. Quid ν An quicquam de
288쪽
Phoeuieum Iitteratura illustrando I 77perSae Sunt,abluere me posse existimem . Id profecto esset non solum magni ingenii, subactissi-
hac inscriptione nobis protulit magis certi, aut saltem similioris Meri, quod amplectamur λ Nihil prosecto minus . Quin immo is ipse est, qui viam suo more ibi toneat, quam si Sequeremur, in hisce dirimendis controversiis finis esset omnino nullus.At enim non solum hae in illa ἐπιγραφn nihil explicavit ', verum etiam eamdem licet, eo latcnte , nitidissimam , tam insolito modo , tam obscuris , tamque dubiis litteris ipsam ex hibuit , ut neque Oedipus coniector divinare quid ipsa significet, posset. Quae ratio Phoenicias describendi ἐπιγραφας , quo um tendat, nisi ut huic explanandae litteraturae, in qua resolvenda, ipsi Barthelemyo, quantumvis repugnante Antiquario Vindobonensi,tantum debemus , Omnis praecludatur modus, atque exitus . Quamquam ne illud quidem probo , quod de alte-- numo , hujusce suae I. Sylloges Tabul. eadem n. II. pag. 2I. Vieunae in tO .editae anno I 786.,ipse disserit . Nimirum,hunc ipsum exhibuisse se dicit in eo- ,, rum gratiam , quibus Deus aliquis ad explicandos nu- mos Phoenicios & animum adjecit oc considentiam ; qui epigraphen offert ut integerrimam , sic mihi in se tot eruditorum commentariis nondum visam. ,, Haec ille eodem sic scribebat anno . Et tamen hie Eckhelianus numus nihil omnino , quoad utrum que typum ,
in antica differt. in postica vero serme nihil ab illo , quem Barthelemyire anno II 6 I .in eruditorum Parisiemsium Diario iam vulgaverat, & uti superius pag. 489. adnotavi . De cuius Phoenicia ἐπιγραεῆ ab Cl. viro tackhel minori. studio ae diligentia non solum delineata , sed & nequaquam illustrata , quum fuse ibidem & seqq.
Paggis disputatum a me sit, non est quod de ea rursus disputem a Sed & Barthelemyum etiam atque etiam audiam de aliquot a nobis praetermissis numis, in priore a
289쪽
178 γ De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Qmique judicii, atque eruditionis summo studio comparatae, quibus ego rebus & indigeo, Squid
tem sua ad Cll. Auctores Diarii Eruditorum , seu Ioum
pag. 1326. seqq. Epistola disterentem . Et quoniam Cl. Smintonus nimio concertationis studio , num os illos , de quibus pag. 483. not. generatim diximus, arithmetieis distinctos notis , Sidoni urbi addicendos esse , Obstinate pugnabat, Contra atque neque iniuria jam statuerat Barthelemyus ipse cui idcirco sententiae suae ut magis ac magis fidem faceret Cl. Academicus Gallus, testes omni exceptione majores , ibid. Tabul. n. 3. & 4. numos duos iisdem signatos numericis
notis , producendos duxit, & quidem umn Marathaa, haud dubie inscriptos. Quibus testibus, non ad urbem SIDONEΜ , sed ad ipsam MARATHUM , de qua alias dixi
pag. Scilicet 482. seq. not., civitatem ex adverso Aradi insulae si tam , hosce numos jure merito pertinere planissime adstruitur . Adeo perspecta res est,atque explo rata , ut ne Cl. quidem Ecdhel loe. cit. pari. I. UOl. M. Pag. O . seq. Barthelemyo refragari audeat. Ac ne ipse quicquam dissimulem, non est negandum, uti a Cl. Polle rinio animadversum bene est,Supplement IV. aux Recuetis des Medailles, pag. 62 64., Barthelemyum eodem loci aliquantum errasse . Is enim postre
mam inscriptionis Iitteram V Aa in , habens pro di Beth,
Phoenicio , sed inverso , haneque male ab se lectam ab ἐπιγραφη Vm: divellens, cum altera vero nempe , seu Tau, e conspectu figurae stantis, acrostolium d xtra tenentis, expressa, qua,ejus sententia, annus , quo
num us cusus suerit, designaretur , esse conjungendam Cl.vir existimare sibi visus est. Quod salsum est omnino . Illud tamen non tacendum , quod Pellerinius omittit, Barthelemyum ipsum ibidem eo quoque inclin, re , ut eamdem litteram in multis se Marathi numis vidisse Beth ita admodum similem , quippe caudam Dissiliaco by Corale
290쪽
o, Phoenicum litteratura illustrando Q 379 valeant humeri, quidque ferre recu Sent, probe novi; sed & haud exigua opus esset monumentorum
suam ad angulum serme rectum protrahentem , uti το lata, legi etiam posse non neget. De cujus litterae u in forma varia in numis Obvia, confer Pellerinium , Leitres de P Atiteur des Ree. des 3 Ied.de Rois &c., Epist. I. Tab.III. pag. 37. Attamen Barthelemyi horum num orum interpretationem,ad suos Maratho ab se tributos, quos S. numero Peuples Tom. III.Τab.LXXX.n. 6O 64.pag. 2OP. protulit, explicandos viam sibi praemonstrasse , Peli rinius ipse non dissitetur. Quod & ingenue quoque agnoscit Dutensius in suis illustrandis Narathensibus numis, Explication de que ues Medailles . . . meniciennes, Dis-Sert. II. Tabul. I. n. 9. & IO T II. n. S. & 6. pag. I 3914 I. I 48. ὴ ubi iidem numi Tab. I. , quantumvis eo a ctore integerrimae conservationis, minus tamen accurate in ἐπι-νης postremo elemento u describuntur . Etenim loco ejusdem litterae ibi errore habetur το Ρ Mem . Quae tamen littera,in aliis duobus numis Tab.II.
ad του ' th,Phoenicii quam proxime accedit . Quare
non mirarer, ε imilis litterae eo insculptae modo,atque ambigua sorma Barthelemyum deceptum,aliquam ad errandum ansam dedisse . Caeterum id laudis dandum ei est, unum e multis , hisce deditum litteris, suisse , qui ex eorumdem numorum s γραφῆ, urbem ipsam ΜΑRATHUM in lucem extraxerit. Iam vero, licet ejus generis numi notis signati numeralibus reperiantur , nihil obstat tamen , quin longe alio spectent, quam S intonus videri volebat. Quod di ex aliis tribus numis Τabul. ead. n. s. 6. & 8. Omnino evinci, Barthelemyus commonstrat. Quorum duos priores in postica parte, Alexandri nomen Graece ex primentes , S tertium ad ACONEΜ maritimam urbem Phoenices, in sacris litteris dictam lay ACO , post-nIodum autem PTOLEMAIDEM , hodie demum ACRE ,