장음표시 사용
271쪽
s6o Θ De Borgiano Hebr. Samaritico Num o Q
plo superius comprobavimus, Et re quidem vera, cogitanti mihi, memoriaque rursus repetenti quae
datam in astaroth , filiae Tami , filii Ebedmelechi.
In hac autem sepulcralis ἐπιγρο- ς interpretatione si aliquid videam , quod quicquam facessere negotii queat omne illud ad unam potissimum pertinet suspectae lectionis vocem ntup , quae quantum ab analogia recedat, nemo unus est in iisdem versatus litteris, qui non percipiat. In cuius ego locum , si quid audendum est, lubens sum cerem τὸ nNape'. Qua sane posita lectione, τὸ I rupta erit ejusmodi, ut peculiari dialecto ab Phoenicio-Punica , nihil abhorreat; eaque Hebraeorum more , sibi assumpto prae o pronomine relativo', Qui, quae , quod, sua deinceps inflexione Chaldaeo-Syram sermam imitetur . Quam sormam eadem vox usurpat quidem, sed uti in Verbis perfectis , servata nempe tertia sua N radicali, cujus loco, quemadmodum analogia postulabat, erat ponendum 6 Nap . Νam in Verbis ex quiescentibus tertia N , sicuti tradunt Grammatici, illa ipsa littera, praesertim apud Syros & Chaldaeos in τὸ ν Iod, frequentissime permutatur , ut I 'In Vidi. IV. x Volui, Daniel.IV. 2. I VI. I9. Verto igitur Quod aequisivi . To vero , ut legitur, Per Requiescam transtuli . Est enim praeteriti
pro futuro . Qui certe loquendi modus nihil habet, quod apud Hebraeos, Syros & Chaldaeos maxime frequens
Τὰ autem n , , quod interpretor Vanitatis, per apocopen litterae N Aleph , in locum του Nd, Lema ,
idem apud Chaldaeos significantis , fuisse suffectum , perfacile adducor ad tenendum . Quid enim sepulcralia Sunt monumenta etiam augustissima λ Nisi illa humanarum rerum signa vana atque inania, quae vel temporis injuria, vel vetustate ad nihilum serius Ocyus recidunt . Nam ut bene cecinit Virgilius, Aeneid. III.
272쪽
γ Phoenicum litteratura illustrando I 6 Ide horum aetatis nostrae litteratorum hominum in monumentis explicandis Phoenicio-Punicis in
nrum aevi longinqua valet mutare vetustag.
Restat in epigraphe τὰ nus , quod Fidem, seu rem promissam indicat. Ex qua voce ipse deducerem, Abdasarum , qui vita fruens, monumentum aequisivit, vel aemulatus est nam legi etiam potest I sau, neque male illud ipsum , I d9, m: ad datam em Astarothae
exsolvendam, ac veluti eius fidei commissum posuisse . Caeterum , qui hanc Citiensem & alias Phoenicio- Punicas ἐπιγραφὰς explicari Armenorum linguae ac li terarum praesidio planissime posse suspicati sunt , idque, fallaci tamen Armeni cujusdam ΑΜBARSUN nomine appellati, testimonio, quasi ipsas , eo iudice , ejusdem suae gentis litterarum rationem atque indolem, di sermonis proprietatem apertissime exprimentes ii profecto , quid valeant aera lupinis , turpiter ignorarunt.Quod quidem vere inane commentum ab Iohanne Mariti studiose enarratum video , in eo suorum Itinerum opere, cui titulum fecit: et Haggi per Pisola di ci-pro , e per la Soria , e Palestina Tom. I. Cap. XV. pag. 172 II 6. edit. Lucens. I 769. Quod si, uti ibidem habetur , doctissimo Niebhurio, quantumvis Orientalium linguarum vel maxime perito , cam in Cypri insula versaretur, quid tamen inscripti iidem , quos oculis perlustrarat, Citientes lapides , quippe characteres insolitam prae se serentes litteraturam, continerent, tum haud innotuerit; post vero Armeni illius ἐξαπατη non satis statim sibi, & iisdem epigraphis ipse dissidens, absis, uti in animo habebat, describendis sese abduci pas'
sus fuerit: hoc, inquam, tam tesse argumentum quonam pacto efficiet, Armenorum elementis atque sermone expressos hujusmodi lapides suisse λ Armenorum sane scribendi modus ab Phoenicio-Punicorum charaeterum naturali cohaerentia Zc complexione prorsus abhorret . Ecquis praeterea Armeni sermonis cum altera dia
273쪽
a o, De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Qdustria atque studio adnotanda visa hactenus sunt, atque pauciS Supersunt animadvertenda ; iis , in-
lecto nexus atque conjunctio λ ut ex Io.Joachimi Schro. ederi Dissertatione de antiquitate , fatis , indole atque usu linguae Armenicae Cap. III. β. Vm. pag. 48. & 49. , praemissa ejusdem Grammaticae, sive Thesauro linguae Armenicae antiquae ct mur e, Amstelod. III I .liquet. Confer & ejus ad Lacroatum Epistolam, Thesauri Epistolici Lacro etiani Tom.II. pag.33 .seq. Vide quoque Guillelm. & Georg. Whistoniorum ad Mosis chorenensis Historiae Armeniacae libros Irt. edit.Londin. I 36.praefation. pag.VIII. Illa igitur Armeni Ambarsun putida
atque absurda narratio tota commentitia est, vix digna lucubratione anicularum . Ac quid ego tam insulsum , tamque ineptum, novumque ac plane inauditum ab ματηλα, Armeno excogitatum commentum heic persequutus sum Quod certe summo pressissem silentio , nisi in illo recitando Cl. virum Ioseph. Echhel, Doctrin. num.veter.part I. VOl. m. Pag. 398. seq. sibi aliquantum complacuisse intellexissem . At Vindobonensis Antiquarius , ut est in illos , qui ad hanc illustrandam litteraturam nostram connisi sint, haud bene animatus; id eo, quantum ego auguror coniectura, secisse videtur consilio, uti sepulcralem Citiensem eamdem ἐπιγραφην, cujus ibidem meminit, in illis esse Cimmeriis relinquendam tenebris, ex quibus quicquid de ea scripserint SWintonus & Barthelemyus, nihil certi exsculpi, nihilque similis erui possit veri, quod ad ejus dilucidationem tantisper accedat. Hujusce de Citieis commenti plane simile fuit illud alterum , de quo , Ill. viro Principe de TorremuZZa praeeunte , superius dixi pag. So I. seq., &. cujus auctor nam ejus nomini ille idem pepercit) tunc me latuit. Quod tamen ab uno Praesule Mario Guar- naccio prosectum suisse,nihil est quod nunc dubitemus . Hujus conser Origini Italicise , edition. Roman. I 78 s. l
274쪽
o, Phoenicum litteratura illustrando Q si aquam, doctissimis viris, ad quos, sicuti proposuimus, Se Se nostra convertit oratio, quales fuerunt Tom. . lib.I. cap. IV. pag. I 37. seq. Sed quid ab Antiquario alioquin doctissimo erat expectandum, sperandum. que λ Is enim , ut suis Etruscis , invita plus semet MinerWa, patrocinaretur , in hoc genere Phoeniciarum litterarum multa peccavit. Tot autem & tanta peccavit , quemadmodum indicato loco ostendi, & pag. 29I .seqq. iam observaram, ut ejusdem litteraturae, pace ejus dixerim , omnino expertem prodiderit sese . Iam vero eruditissimi Smintoni in Phoenicum explicandis monumentis industria qualitercumque a nobis declarata, ut in nostro maneamus instituto, praestan- tissime Cardinalis STEPHANE BORGIA , ad illos quoque
venire necesse est doctos viros recenti nostra memoria claros,quorum pag. I 2. & III. mentionem fecimus, quique hae in litteratura magis ac magis ornanda , amplificandaque operam suam locarunt. EX quorum disquisitionibus quid maioris Iucis iisdem affulserit litteris , intelligemus . Veniamus ergo ad ipsum Barthele
Heie vero sperare iuvat, eruditos homines , quibus Cl.ipsius Smintoni conatus,docti sane ac laudabiles, ad easdem illustrandas litteras haud innotescant, non moleste laturos, me Barthelemyci nostro in iisdem promovendis multo plura dare, quae , quantum ego iudicare possum, in Cl. Anglo ipse revera desiderasin
Quamquam autem eorum , quae de his Phoenicio- Punicis inseriptis monumentis Cl. Barthelemyus litteris tradiderit, in hujusce qualiscumque Commentationis
nostrae adnotationibus maximam partem, &pro re nata mentionem secimus ', attamen, ut uno quasi intuitu ,
di lectores, si quos benevolos, ut spes nobis est, habituri Simus , has & illas Cl. viri lucubrationes hue atque illuc sparsas nulla molestia teneant; haud inopportunum
275쪽
censemus, eas singulas rursum enumerare . Atqui
hae sunt , videlicet z Reflexions fur P Alphabet, O
Pag. III 3. Is*2-Alia ad eosdem data de litterarum, quibus Melitensis alter exaratur lapis , Μelitae quoque repertus, alphabeto ibidem mens. Decembr. an. I 76 I. pag. 26ΙΣ. & 26Iῖ. Altera iisdem inscripta doctis Viris , fur quelques Medailles menteiennes ; ibi d.
a M. te Marquis Olivieri , binas nobis in primis sistens ἐπιγραφας , bilinguem nempe Melitensem,eujus passim iam memini,& Citiensem, de qua superius pag. 348-36a
ego disserui; tum aliquot exhibens Φριιηκως deScriptos num OS , Paris. 176ῖ. in-4o. pagg. 43. In qua erudita epistola clarissimus Auctor non nullos suos ingenue agnoscens errores, in iisdem tamen interpretandis Phoenicio-Punicis monumentis, adversus notas illas certe in officiosas, quibus ab S intono injuste inustus fuerat, modestissime , ut virum doctum decebat, purgat sese . A quo sane litterario certamine si Barthelemyrim victorem evasisse defendam , haud equidem vereor, ne
276쪽
P Phoenicum litteratura illustrando s6squanto majora debuissemus; si modo hac in exponenda dissicillima litteratura, ne vix quide in
harum rerum aequi aestimatores me veluti partium si dio addictum incusent . Contra vero , Smintonus sibi suisque,quas ante de iisdem inscriptis monumentis cepera conjecturis plus iusto, ut saepe alias dixi, indulgens, mirum quantum cupiditate quadam opinionis desendendae suae, in alia omnia discedens, errore lapsus est. Quos errores, si Barthelemyi , meliora postea edocti , adeoque se aliquando lapsum deinceps confitentis,exemplum, uti par erat, fuisset imitatus,sibi certo eripuisset .
Hinc autem perplura sane , Cl. Anglo, quippe in iis versato litteris, & cultioris doctrinae perito , deberemus , ab eruditisque viris hujusce litteraturae studiosis
multo maiorem , quam non ost con Sequutus, gratiaminiisset atque existimationem.
Quapropter nemini mirum videatur, si de Cl. Ba thelemyo illud pronunciare ausim : nimirum eorum , quorum hucusque mentionem feci, Antiquariorum nullum exstitisse , qui Phoeniciae litteraturae felicioribus auspiciis adyta penetrarit, atque ad ejus aperiundos sontes viam δptiorem praemonstrarit, eamque paratiorem. Quamquam Cl. virum passibus ambiguis modo , modo non semper inoffenso pede in hac pertractanda litter, tura incessisse , ut quid tacitus heic praeterirem Z In nativa namque Phoenicio-Punicarum litterarum constituenda vi ac potestate haud semel haerens, ac dubitans,
sibique ipse dissidens , nihilque definiens, illis serme,
quibus erant antea obsita isnebris , non eas tantum rein liquit litteras; verum etiam , si quas earum , qua potestate gauderent,declarare aggresSus est, ea ratione rem
quandoque expedivit , ut falsa lectione deceptus, adeoque a recto devians tramite, sese implicarit erroribus . Attamen quid boni in iisdem excutiendis et omi-c inscriptis monumentis sive metallis, sive lapidibus, secum tulerit Cl.Barthelemyus, apteque ad hoc studii se-
277쪽
s66 γ De Borgiano Hebr. Samaritico Numo dissipandis haud semel involuta tenebris, Semper ab se impetrassent, uti Suam potius fassi ignorannus vel maxime accommodati; quid vero minus Oppor tuni, quidve falsi, variis in suis de hac litteratura proxime indicatis commentationibus ipse tradiderit; ex iis, opinor, adnotationibus nostris, quas imis consulto su iecimus paginis , abunde cognosci potest. Quamobrem
bem ipse aspersi, eamdem typis denuo committendo, ex hominum occulis facile subtrahere possem . Satis tamen mihi consulendum existimavi, modo ut illam studiose heic notando , inter EMENDANDA rejicerem) so a. 314. 2I. 327 -SIO. 33 -338. q. 347-3 9. 333 - 1 9. 363. seqq. Quibus locis multa habebimus, quae palam faciant, qua Cl.vir ex parte sit amplectendus,quave hac in litteratura illustranda cavendus . At quia eorum plura . quae ille ipse de aliis Phoenicio-Punicis numis passim commentatus est, aut nimium leViter , aut nequaquam attigimus ; in pauca, quantum res ipsa postulat, eosdem ab se productos num os conseramus: unde in iis explicandis, quae fuerit eius industria atque ingenium, magis
magisque common Stremus . Hos ergo numos breviter perlustremus. Quos autem loc. cit. Actor. Academ. Reg. Paris. In Script.Tom. XXX. Tabul.II.num. I. a. 3. . & S. Cl. Barthelemyus exhibet numos , partim ad urbem Tyrum , partim ad Sidonios pertinere, ut ipse statuit pag. 4Iῖ- 4II., nihilost hae in sententia, quod a rei veritate alienum abire videatur . Qui n. 6. ibid. habetur num us,rectissime quoque Laodieae ab Cl.viro adscribitur pag. 4I - 417. De quo namo adi sis quae pag. 46I- 471. not. suPerius at, Disitired by Corale
278쪽
Phoenicu1n litteratura illustrando Q 36 tiam suissent, quam vel suis, vel aliorum Antiquariorum nimium fidentes conjecturis, in hujusmodi
tuli. Quod ad numos attinet n. 7.& II. eodem loci pro ductos, de iis satis dixi pag. 37o 382. N. Vero 8. 9. IO.& II. alii notantur num i , quorum tres priores eadem , de qua pag. 392. not. admonui, επιγραφη inscriptos, nempe mellari civ & nandi VI, i. e. Populus Castrorum, uti recte legit,& primus omnium Barthelemyus interpretatus est.Quos quidem ad potentissimam Panommitanam urbem , Carthaginiensium tunc aetatis supra pag. 38 I. not. arcem praecipuam, hancque idcirco ab ea gente, του Populi Castrorum , veluti armamentarii sui appellatione in ejus generis metallis designatam , esse reserendos , ille idem haud immerito contendit pag. 4I7. seq. Atque hoc quidem ex hujusmodi serme appellationibus,quibus aliae urbes antiquitus denominarentur , concludendum ipse arbitratur . At enim nota sunt Castra Caecilia , castra Iulia, & alia id genus vetustis indita nomina urbibus, quemadmodum ex Itinerario Antonini Augusti, & ex Cellarii Notitia Orb.Antiq. intel ligitur quod etiam ostendit Barthelemyus in sua ad Oliverium Eqistola pag. 27- 29. Quamquam hoc genere argumenti non ille utitur, perinde atque nullus omnino dubitandi locus relinquatur . Non erat tamen, quare tam moleste,tamque immoderate ea de re cum Barthein lemyo Smintonus ipse rursum ageret,Philosophic. Transaction4 apud eosd.Barthelemyum & Dutensium Vol. LIV. pag. 39s. AOq. seq. Is enim , ut numos suos iisdem exaratos Phoeniciis litteris , ΜENAEO , seu MENAE No Siciliae oppido, etsi perantiquo, at vix aliqua celebritate insigni, a Graecis autem populis praecipue fre quentato , uti ejus numi evincunt quodque Carthaginienses sortasse numquam occupassent, adiudicaret ἰImmane quantum illud contentiosissime , & quamlibet inopportune defendit. Carthaginienses dixi,numquam fortasse Menaenum
279쪽
s 68 γ De Borgiano Hebr. Samaritico Numo versan iis μιγραφαῖς Phoeniciis, ad ipsas quandoque magis perturbandas,atque immane quantum
urbem occupasse, secus quam adserit Cl. Dutensius, Explication de quelques Medailles. . . Pheniciennes,Di fert. I .pag. 74.,ubi suae opinionis Diodorum Siculum t stem appellat. Verum scriptor Siculus, Biblioth. histor. Itb.XI. cap. 78. edit. wesseling. pag. 46ῖ. al. 283. Menaei meminit quidem at quod in ditionem unquam venisset Carthaginiensium , tacitus praetermittit . Rectius sane secus adseruit ille ipse Dutensius, Ioc .cit. Dissert. III. pag. 219. Caeterum non satis probare eiusdem Dutensii operam possum atque studium , adversus Smintoni vanos impetus partes Barthelemyi egregie suscipientis, ibidem Dissert. I. pag- 69 76. V Di Ssert. I.Tab. . n. 6. pag. I 34.
Cuius postremae Tabulae II. numi singuli Proserpinae, vel Cereris caput tribus modo , modo quatuor cinctum delphinis in adversa ostentant, & in aversa caput equicum palma produnt,atque eamdem επιγραφὸν mn V. Horum plane est similis alter ab Pellerinio , Reeueia de Med. de mules.Tom. III.Tabul. CXXI. n. 2I. productus, in Phoenicia επιγραφου haud male ab se expressus , sed nulla sua ornatus explanatione. Id unum habet pag. III. in Stellia suisse percussum num um. Qui tamen in eo vel maxime labitur , quod ipsissimam , licet in aliquot suis litteris ab se haud accurate descriptam , alterius numi Tabul. Lxxxv m. n. 8., Borgiano , de quo paullo inserius di eam , simillimi, de Μ HUMBALLE , cuius meminit Plautus in PoENULO , perperam interpretetur loc. cit. pag. 22. Quod ab Dutensio haud immerito est animadversum. Conser Jo.Christoph. Rasche ,
280쪽
o, Phoenicum litteratura illustrando s69 obscurandas accessissentim quorum erroribus nisi
tandem edocti fuissemus, haud scimus equidem ,
Redeo ad Dutensium . Qui num us, ejusd. Dissert. I. Tabul. II. n. 3. Pag. I 7. cum capite muliebri, uti supra, tribus , aut quattior piscibus circumducto , una que tantum , in postica , littera-signatur, quin Panorismo sit addicendus, nihil quidem dubitat Cl. Dutensius , ea ratione fretus hanc litteram initialem esse του I annMahhanoth . Verumtamen hoc illud est, quod in comtroversiam vocari arbitror posse. Atenim, quare sic iudicem , potissimum iacit num us alter argenteus mirae quoque pulchritudinis ac rarae conservationis, quem exVeliterno Borgiano Nuseo in manibus habeo,eumque
majori, qua ipse potui, fide atque diligentia , Tabula in aes incidi seci . Atque egregius hic Borgianus num us ad
extremum PROLOGUΜ nostrum producendus, ex adve
sa quidem parte a Dutensiano in eo differt, quod Herculis caput imberbe, leonis exuviis tectum, reserat; sed ex averSa , caput quoque equinum, ut Dutensii numiis , &retro palmam repraesentet, subtus vero integram ἐπιγραφην, scilicet trinnu ΜΑΗHHARΑΜ. Quod,nisi saltor , indicio esse mihi videtur, hanc illam solitariam liti ram Mem, ab Dutensio in suo observatam numo , ad ΜACHARAΜ , alias ΜACARAΜ , veterem Siciliae urbem designandam pertinere . Cui sane conjecturae nostrae firmandae haud p rum favet alter tetradrachmus argenteus, Borgiano omnino similis ab Antiquariis antea vulgatus, atque ab ipso Cl. Dutensio , indicato loco Dissert. II. Tabula II. n. a. exhibitus , & pag. I 44 I46. Μacharae eidem civitati ab se rectissime adiudicatus .Quod utique dicendum existimarim de ejusdem prorsus commatis numO,quem Cl. Francisc. Neu mannus , Populor. ac Reg. Veter. Num. Dedit. pari. I. Tabul. II. n. H. pag. 66. & 67.edidit, sed ex adversa, capitis quoque Proserpinae,vel Cereris suis