장음표시 사용
291쪽
sto γ De Borgiano Hebr. Samaritico Numo copia, ut illud facilius eonsequeretur . Quae min
numenta, quocumque ea sint numero, quae no-
.el ACRA appellatam, pertinere , haud levioribus rationum momentis ille idem Barthelemyus ostendit . Heic ego rursum , licet invitus & vel maxime repugnans , cum Vindobonensi Cl. Antiquario congredi debere me video . Is namque, cui eruditorum in explicandis Phoenicum monumentis, quam parum religiosa sint iudicia, quasi obstinato animo, at nimis confidenter defendere placuit horum numorum, qui duabus tan tum inscribuntur litteris, nempe rio, seu JI AC , quas Barthelemyus omnium primus τὸ Pu , ACO, i .e. A NEM urbem indicare adfirmavit, interpretationem in hujusmodi conjecturis esse ponendam , loc. Paullo an te cit. pari. I. Vol. III. pag. 4ov. nihil ipse dubitat. Sint haec Cl. Barthelemyi eonjecturae; patiar . Coniecturae tamen sunt,quidquid doctus Eehhel dicat, eruditissimis multum probatae etiam Antiquariis, quippe quae ad re- Solvendas, intelligendasque οιο Phoenicias viam nobis muniant, qua deserta , atque relicta , aut nulla , aut ne vix quidem alia amplius superesse videatur, in qua tutiorem,eumque firmiorem pedem ponamus.
Rectissime igitur iidem Antiquarii viri censuisse pitandi sunt, qui hae in re Cl. viri Barthelemyi prementes vestigia, ut Pellerinius, Rois , Tabul. II. n. I. & Σ.
ad urbem Aconem esse reserendas judicarint. Quam sane rem eum phoenieta ipsa Palaeographia
Veram esse confirmet, non est quod esse in controversiam revocandam arbitremur. Uerum id ipsum haud arbitratu nOStro statuendum est, sed veteribus monumentis . Quapropter , quem ille idem Cl. Dutensius, Dis-Sert. I. praefat. suae fronti aeri incisum , produxit nu-mum,in quo τὸ NAc,legendum sibi visum est,quodque
292쪽
HMni in litteratura illustrando 1 8 astram ad aetatem pervenire I otuerint, Si tamen absint, ecquem eX eo studio fructum capiemus
de AcoNε interpretatur, aliorsum pertinere, certissi. Im equidem existimo . At enim is numus salso ab se Aconi addictus, si eum altero Dis eri. I l. Tabul. II. n.8. pag. I O. rite conseratur, quemque satis ingenio. sa eonjectura ad similitudinem quam maxime accedem te veri, Antiochiae, duabus tantum initialibus litteris in επι ρεφου obviis,nempe seu in duetus, adtribuit hujus ex utraque sui tνpi parte,tam esse similem deprehend muS, quam avum ovo.Siquid autem inter hune & illum diseri minis intercedat, numericaS solum in exergo notas diverso modo descriptas , annum, quo num us cubus fuerit indicantes . respicit. Neque me poenitet, quod de hoenuino, nisi omnia nos saliunt, Antiochiae adcensendo , ego quoque dixi pag. 483. seq. u L. Ae Cl. Ee es vehementer etiam labitur scribens, hunc earumdem litterarum 'to,de quibus quaerimus,ν
Iorem ex certo quopiam monumento non eSbe com
probatum . Tor Phoeuicio-Punicum o idem esse ac τὸν Hebr. non inficiatur quidem . Et qui negasset quod ex tot tantisque manifestissime pateat monumentis Id unum nihilo secius contendit , alteram litteram H ambigat esse valoris . Quid λ Si in ARACHI RLCIs eum-ptimis Φων-ς inscripto numo, uti superius pag. 33 y seq., idem Character του ,vel a Caph,potestate valeat, sertissime Valet in hujus numismatis τω M H , sive bra , quemadmodum esse legendum evidentissime liquet λ uuae demum esset caussae , quamobrem in τῶ av secunda littera vis eadem non inesset atque pol stas, neutiquam intelligere Ecet.Sed id verbis neget, vel concedat Cl. Eciset,parvi resertaQui eo usque,sicuti Perius aiebam pag. 472.seqq., imprudens sibi persuasito litteras ipsas in Laodicensi obvias numismate quod Pu- 464- ε79.not .sat copiose & fortassis plus nimio,quam P r erat, exposui , earum quoque, quibus auer exara
293쪽
381 o, De Boetiano Hebr. Samaritico Numa 4 Sed ea est , ut in magnis aggrediendis re-hus , iisque ad felicem eXitum perducendis, hoc
prias, etsi tota discrepantes & forma & habitu, ut huic Φοι κως inscripto metallo Vel apte accommodari, vel plane aliud significare possint; ipse Prosecto aut nu' hil in iis sapit litteris , aut si quicquam sapere videatu
perquam exigua absit invidia verbo sit i Ile rei litim i
rari Phoenicum peritia , oportet . Displicet sane summopere , hominem caeteroqui eruditissimum , ad hoc litteraturae genus Sic accessisSe enarrandum, ut una quasi libidine omnia miscendi atque turbandi , nihil ferme nisi dubii, atque incerti in ea vidisse videatur . Sed hoc mittamus , quod ut saepe alias , ita de Vindobonensi lAntiquario semper gravate equidem animad Uertimus . Ad nostrum etiam revertamur Barthelemyumo AN que in altera sua ad Auctores Diarii Eruditorum menso Novembr. ann. L 763. Epistola de quibusdam Phoeniciis numis , quorum maxima parte locis Suis mentionem secimus, unum eorum Tabul. n. 3. eXPlanare aggreditur pag. ΣΙΣ - ΣI22. Qui num us argenteus, isque et gantissimus ad maximi moduli , multo antea in lucem emissus , capite autem Cereris, spicis & cornu Taurino eminentibus, sinistrorsumque inauri ornato , insignis, ejus in parte aversa Pegasum gerit, CuiuS inter crura lμιγραφ1 cernitur Phoenicia nempe . Vide den. 4. ejusd. Tabulae . Ex iis ipsis autem litteris, quarum
secundam & quartam pro τοῦ N Aleph , Barthelemyus habet loc.cit. & quidem , sicuti ipsi illi videtur, nova formae hanc sibi colligendam ratus lectionem est,nem- , pe Bearath, vel nr sa Bear ah . Quae sane falsa lectio quid significet, tam ancipitem animi doctum Academicum tenet, ut incertior quam antea esse Videatur ;adeo ut quoquoi se vertat, nesciat,nilque definire ausit. At in ea incertitudine , num um ipsum ad aliquam referri Siciliae urbem posse, haud immerito suspicatur. '
294쪽
γ Phoenteum litteratura illustrando Q 3 83 in genere doctrinae constituta dissicultas , quae quasi ab ejus omnimoda eXplanatione nos arcere
Nam Philippo Parutae, Siciliae Numismat. Tabul. XIV. n. I 33. apud Sigeberi. Ha,ercampum , si auScultemus , quemque sequitur Petr. Burmannus Secundus au D'O villii Sicula, Tabul. I. n.4. pag. 18 ., Panormitanis ad numerandus hic numus esset . Atque illud ipsum est, de quo non sine aliqua contentione alii certunt eruditi viri. tuorum varias in numi resolvenda sententias brevi enarrari video ab Cl. Joseph. Eckhel, loco paullo ante indicato pari. i. Vol. III. pag. I S.,at nihil, ut solet, deliniente . Qui autem mimum Panormitanis addicendum negent, vereor equidem , ut ego mihi statuo , ne labantur . Ut ut est quid similius veri ipsa contineat ἐπικγασὰ , expendam quoque , oportet. quum reperiri interdum Antiquarios videam , qui, licet repugnantibus ipsis monumentis, rectam viam insistere nolint quemadmodum fuerunt, suntque etiam
qui ne hanc litteram quidem κ ad τὸ p Xoph , pertin
re unquam posse negent ita inventi aliquando sunt, . qui ejusdem Phoenicio-Punici characteris in aliquot ἐπιγραφους expressi,genuinam τῆ p potestatem demum agnoscentes , secus atque antea de ea statuissent, constituendum jure merito existimarent . Et quidem CLPellerinius , Reeueia de medailles de Huples, Tom. III. Tabul. LXxXVm. n. 6. pag. 2O- 22.,in eam statim Prae conceptam inductus opinionem,utramque illam,de qua modo quaerebamus , litteram ε - , pro duabus M Aleph , Prorsus sumens, eumdem cum ipso Barthelemyo , qui Postea aliter censuit, erraVit errorem . Quamquam e vel maxime eius inclinabat sententia , quippe magis similis veri, ut in ἐπιγραφῆ τὸ nyripa esset legendum . Quo etiam vocabulo , absque sua praepositione a Beth , PreSSO , nempe Dp p RARκATH , veterem Carthaginis appellationem contineri sibi videbatur, idque non sine ratione . Nihilominus tamen doctorum aliquot An
295쪽
384 o, De Bergiano Hebr. Samaritico Num o Q
videatur,cum ob ipsius antiquitatis obscuram notitiam,tum pro Phoeniciae gentis,quantumvis qua-
tiquariorum vel eamdem ipsam litteram ab του p-elasse excludentium, vel eam in controversiam vocantium, auctoritate permotus , hanc lectionem nihili habendam
Ae deinceps de hujusce litterae vera potestate rursum disputans , uti pag. 424. notavi . ad priorem illam suam de τῶ Dp p lectionem reserens sese , Carthagini urbi ipsissimum numum di alios duos, Supplement
duxit ad judicare. Quam ego lectionem eo magis lubens arripio , quod nullam aliam rationi accommodatiorem , eamque veriorem esse intelligam, quae ad eius characteres opportunius resolvendos aditum nobis faciliorem aperiat .Et profecto,si quae de hujusmodi litteris, nullo serme discrimine a Cossurensibus praesertim inseriptis numis abeuntibus, animadversa supra sunt pag. scilicet 4I 8 427., in mentem revocamus ῆquantum ad verum utriusque characteris, unius ejus demque sermae, in hoc, de quo agimuS , numo obvii, valorem bene assequendum conserant, nemo unus , opinor , non percipiet atque sentiet. Quum autem haec sic disputo,non is ego Sum,qui ejus generis numos nomine του ΚΛRκATH integro signatos modo, modo una tantum littera nempe K , Phoeni eici-Punica , vel altero inscriptos vocabulo,Ca thagini arbitrer ad censendos . Hoc idem tamen permultis quoque Antiquariis placuit. Et, ut unum eorumheic commemorem , qui hac in re mira nobis obtrusit, ct id genus επι ραφων plane singulari modo est interpretatus , Augustinum Inveges , virum caeteroquin doctissimum nominabo . Atque is in Carthagine Sicula, Havercampo interprete , cap. III. Tabul. I. n. I. & 7. ad extremum Tom.xII. col. 3. & 9. Thesaur. Antiquit .
296쪽
γ Phoenicum litteratura illustrando Q s8squaversum olim diffusae , monumentorum , quae aetatem tulere,quadam paucitate. Quam quidem
Italiae ct Siril.Petr. Burmanni,inscriptionem I anu diuriam mahhanoth , de qua superius dixi pagg. 67 - 7ο-
72.Seq. 376., Praepostere legens ΚΑΚΚΑΒΕ,eamque ad suam caccaben , seu Africanam Carthaginem perperam trahens,eidem civitati hos adscribendos esse num Os qua iure , quave injuria , Cl. vir ne minimum quidem dubitavit . Verum non est hujus & aliorum error ferendus , qui ea opinione ducti, Carthaginem του ΚΑΚΚΑΒΕ Funicam antiquitus sortitam appellationem suisse, quae opinio, praeeuntibus Solino in Polyhistore cap .XXVII. eum Exercitati. Plinian. Salmasti in eum d. pag. 228. , Stephano Byzantio De Urbibus,voce , & Eustathio in Dionysii Alexandrini Περιο γησιν ἐικουμενης, sive Enarrationem Orbis , vel De situ orbis libellum , imterprete Henr. Stephari O. edit. IS 77. pag. 3o. Seqq, smultorum fuit doctorum hominum , a quibus enumerandis,brevitatis ergo lubens abstineo eamdem in primis μιγραφη ν non aliud exprimere, quam illud ipsum Carthaginis vetustissimum nomen , commenti Sunt. Quae tamen του EA ABE ineptissima lectio quonam pacto erui ex ipsis Phoenicio-Punicis aliter omnino ferentibus litteris possit, nequaquam video . Id equidem nemo
obtinebit; eoque magis quod haec lectio cum hae dc illa επιγραφῆ manifestissime pugnet. Quidquid vero de
origine ac significatione vocis EA ABE , statuatur Post Bochartum in Chanaan lib. I. cap. XXIV. pag. 3 Iq. seq-ν id omne ad veram epigrammatis lectionem eruendam nihil omnino consert. Quam vellem sane cum altero eruditissimo viro ,
cuius ego hac in re plurimi ficio iudieium , mihi daretur , ut sentire qui rem l Is ille est Perextus -Bayerius , qui Dei Alfabeto v Lengua de los Fenices pag. 376-- 378. hac-τὸ Biruath,contineri putat. Qu. vocabulo illam Carthaginiensis urbis partem sere me-
297쪽
s 86 Θ De Borgiano Hebr. Samaritico Numo
dissicultatem si superari posse aliquando nobis daretur , nihil esset in hisce resolvendis litteris ,
quod ex animi sententia non Succederet .
diam doctissimus Hispanus intelligit, quae Strabone auctore, Rerum Geograph. lib. XVII. pag. II 89. , al. 8ῖῖ. vide sis & Appianum Alexandrin. De bellis Punic. cap.r. Tom. I. pag. mihi a. ¬. BYRSA dicebatur, alias
Busra , aut Bosra , vel Botira , mga , h.e. Munimentum , sive Iocus munitus . Arx enim erat Carthaginis , uti Romae CAPITOLIUM , Τrojae PERGAMA , CADΜΕΑ Thebis . Quam in rem adi sis Samuel. Bochartum , loe. Cit. pag. I a. seqq. , & lib. I. cap. X. pag. 8I6. I Abbat.
Pinartium Sur te nom de B TRSA donne a la Ciradetie de Carthage batie par Didon ; in Histoire de PAeadem.
des Inscriptions , Tom. I. pag. ISO IS 2. ' Ludov. Caspar. Valchenaeri Dissertation. de Byrsa Phoenicio artis Carthaginiensis nomine ; Nov. Acta Erudit. LipS. mens. Febr. an. I 742. Pag. 63 7O. Juvari sane haec eruditi Bayerii postrema lectio , modo ut in ipsam cadere re ipsa quiret. Νametsi secundum & quartum elementum hastam sic describat duplici transversari lineola,sed dextrorsum clausa, uti τι int,seu ipsum N Aleph,ductu suo aliqua ex parte imitari videatur; ad utramque tamen eamdem litteram k,seu p Κoph, ne vix quidem transferri, cum altera ver x Dade , componi nullo unquam modo potest. Accedit, quod Poeni illam urbis suae arcem non Bearaoth, sicut esset legendum, vel, ut ego non repugnem , si mavis , BirIsath , vel Borrsath nomine vocassent; sed potius eam appellassent, atque t scribendo,τὸ mTI BOTSRA dixissent.Sic enim apud veteres Hebraeos vox ipsa perpetuo descripta habetur , &cumprimis ita legitur de Munimento , seu arce Moabitarum , uti docti Sentiunt Interpretes ad loca Jeremiae xLVIII. 24. , & Idumaeorum, Esaiae XXXIV. 6. I Amos
I. Ιχ. χitto quod fortasse erunt, qui quoque animad-
298쪽
γ Phoenicum litteratura illustrando s87
Et quia vere illud assirmare posse mihi videor, quo quidque praestantius , eo dissicilius atque la-
Vertant,τὸ Imura,nempe In terris, proprie significare . Cujus sane vocis significatio quantum ab Cl. Hispani conjectura abhorreret, quis non percipiat ρ Quum vero res sese habere ita mihi videatur , haud equidem intelligo , quare lectionem Bikarhath, quippe ad Phoenicio-Punicarum litterarum ductum &habitum accommodatissimam, nihili penderemusὸ Contra vero eam omnino tenendam arbitror esse. Quid enim το np p Xarhath, a Poenis Carthaginiensibus, patria sua lingua sic expressum , aliud esse, vel meo judicio , potest, quam vox ipsissima Καρχηδὼν, sed Graeco more inflexa, Latinis autem scriptoribus CARTHAGO , licet corrupte pronunciata , immo etiam CARTACO , ut ex celeberrima COLUΜNA R TRATA in Capitolinis adservata aedibus, ' DUILIo posita, efficitur. Atque quod Graeci, dulcioris soni gratia , Africanam urbem Καρχηδονα dixissent,nihil sane obstat,quo minus ipsius Carthaginis nomen in hac appellatione agnoscamus . Levissima namque litterae Phoenicio. Punicae', seu Hebr. in .st Delta Graec.,quippe unius ejusdemque, ut aiunt, organi, permutatione inducta, perigrinae linguae vocem ad suam eosdem accommodasse, nihil mirum.Nam utriusque & Punici & Graeci vocabuli analogica ratio ita comparata est, ut ex illa voce factumhoe ipsum verbum esse , demonstrari videatur plane ad veritatem . una sane litterae utriusque immutatione semel admissa , quae reipsa admittenda est, uti moris erat Gramcorum cumprimis, in propriis caeterorum populorum efferendis nominibus; quod ostendit Bochartus, loc. Cit. Chanaan lib. I .cap. I. pag. 362.,multaque etiam apud Latinos scriptores exempla produnt: nemini profecto
mirabile videbitur , si τὸ rip p ipsummet Carthaginis nomen Punicum prae se serat antiquissimum . Quam
299쪽
s 33 De Boviano Hebr. Samaritico Num oboriosi iis esse ; quid mirum , si Antiquariorum neminem, qui in hoc versatus sit studio, inve-
quam a nemine veterum scriptorum hactenus illud o servatum video. Litteram autem a Beth, a nR Ppraefixa , in obliquo casu , ut loquuntur Grammatici, pro particula praepositiva accipiendam esse, quotus utem quisque est, qui nesciat Quam quidem Carthaginis appellationem ob arcem suam, qua vel maxime firmata esset, hanc illam urbem, Romae aemulam , S, bi adscivisse opinarer . Nam quod eadem appellatio nonp, Carthagini ipsi apprime eon Ueniret, locumisque munitum exprimere videatur, suadere quodammodo potest Chaldaica vox ad illam quam proxime accedens , videlicet z p p inom, Haebraeis raria Mit-For , quae Muaimentum , sive ρrostra uacuum significat. Graeci igitur scriptores Carthaginem urbem n mine Καρχηδονις appellantes , non ex CARTHADA, uti
Bocharto di Salmasio , locis ante indicatis, placuit, derivarunt; sed ad ipsam του np p Κariath, nomen re pexisse dicendi sunt. Qua in re propterea ii laudandi jure ac merito mihi videntur, quod veterem Carthaginis Punicam appellationem in τοῦ Καρχηδων serwanto, etsi more inflectentes suo, ad ἐπιγραφλ , de qua disputamus , veram intelligentiam,ejusque genuinam lectio nem assequendam,viam nobis tutissimam praemonstrarim , aperuerintque. De caeteris autem nominibus , quibus Phoenici Punice appellata Carthago suerit, brevitati omnino consulere coactus, nam multa supersunt etiam exponenda . quae in pauca coatrahere equidem vellem in mitto alia dicere. Interim vide sis superius pag. 263.3IS. 8 I. 7o. aeq. Cui vero volupe erit plura hac de re habere , consulat Bernares Aldretum, Varias Antigue des de Espana, Africa , M. lib. . cap. XLII. pag. 172. lib. II. pag. I 87- I9 I. T Samuel. Bochartum in Phaleg., lib.Ira caP.UH. Pas. I9O. ψ, in Chanaan , Ioc. paullo sapra in-
300쪽
Phoenicum litteratara illustrando I pnire hactenus liceat, qui reipsa excelluerit i Nam si quisquam eorum , de quibus sermonem insti
Qui tamen Cll. eruditi Angli falsi in eo sunt, quod
Boehartum perinde disserentem inducant pag. 391. ac si eorum sententiam ipse minus probasset, qui Car thaginem vocatam antiquitus suisse pay mn Hhadre Anah, i .e. Sedem Ana castora in , defenderim. Bochar tus namque quum in ea opinione totus sit in Chanaan Iib I. cap. I. pag. 362. seq., ut pa V aa Bene Ana , i .e. Filios Anah , seu Anaeo eos , de quibus Numer. XLII.
29. 34. & alibi mentio fit , & Phoenices & Punicos, vel Poenos pro iisdem habeat; ipsi vero Phoenicesse Bene Anah pay ua , seu Anacaeorum filios credi
voluissent; ex eo colligit, quod Carthaginem a se conis ditam nominarint pay n Hhadre Anahi .e.Sedem AEnacaeorum. Quod confirmat Plautus in suos UENULO, Act. . SCen. I. vers. 3o. Haud indubia ergo hoc in argumento est Bocharti sententia ἔ atque ita , ut quum a Phoenicibus Carthaginem conditam jure existimarit,
ipsam prosecto dici potuisse Nu 3 3n Sedem Anacaeorum,non modo non negarit,sed & adseruerit,prorsus oportet; tantum abest,ut secus censuerit. Quamvis enim , ait ille, Phoenicum paucos ex Anacaeorum familia vere ortum duxisse, non eam inscias; tamen gentis celebritas multis suadere potuit . ut ab ea natales suos conarentur arcessere. Quid λ quod in singulis gentibus, subiungit ille, id fere tralatilium est, ut nomen sortiantur a parte sui nobilissima ,, . Sed de hac altera Carthaginis , aliisque vetustis , variaque aetate receptis appellationibus nimio plus sortasse multa .
Etsi igitur haec σου rip p Xartara, peculiaris ipsius Charthagini I esset appellatio, quam numi ἐπιγραφὰ planissime Commoustrat, attamen non Carthagini , sed