장음표시 사용
51쪽
34o De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Q
peditique ab alphabeto litterarum non perficiendo solum , sed etiam vix inchoando suere , ut de
tis , in quibus quandoque ipsa scriptionis ratio adverso procedit ordine, sicuti solent Hebraei. Quorum morem in legendo & scribendo Bastitani , sive Bastulo-
Phoenicio-Turditani semper imitantur. Fuisse tamen Turditanos populos, qui Celtiberorum scriptionis m dum dextrorsum nempe sequerentur, ex iiSdem numis a Valazquesio productis aperte liquet . Quamquam vero eiusmodi Scripturae rationem
Cl. Martinus vix attigisse videatur ; hoc tamen in ejus laude pono , quod ipsam sibi iam viam Pararat, quam si diligentiori cura fuisset atque majori studio sequutus, nihilque quicquam de hujusce studii assiduitate remiis sisset; ad optatum aliquem finem, incoeptum deduxisset suum . Illud quoque accedit laudis , quod sua diligentia atque industria reliquis omnibus ante ipsum ea in disquisitione versatis, longe praestiterit. Consere jusdem adhuc in vivis agentis vitam ab erudito altero
Hispano , Regi a Bibliotheca , Gregorio Majansio conscriptam & ipsius Μartini praemissam Epistolis β. I 63.
Se q. pag. 8 s. seq. edition. Romanae, uti praesert voluminis frons, sed revera Hollandicae,seu Amstelodam . anni I738. in qtΟ. Est alter eadem ferme aetate doctus Hispanus Blasius Antonius Nasarre , qui in suo Prologo a la Bibliotheea universat de la Polygraphia Espanota de donchristovat Rodrigaeet . Madrid I738. in l. pag.IV. a. XI. b., de iisdem numis aliisque Phoenicio-Punicis , tum ex Antonio Augustino , tum eχ Lastanosae Sylloge ab se productis, multa quidem paucis compleXus est paginis . Verumtamen doctus vir eo quoque adducitur , ut horum Hispan Celtibericorum numisma. tum scriptionis modum nullius fuisse gentis defendat, uti de Albiniano de Raias superius obserνabam HS , neque Hebraeae , neque Phoeniciae , neque Graecae,
52쪽
o, Phoenicum litteratura illustrando Q 341mum coacti sint despondere animum, ab eaque SeCogitatione avertere . Hoc unum interea Satis alterius cujusque antiqui populi, de quo vetus historia loquatur . Has tamen litteras proprias suisse ait veterum Hispanorum . At quae earum vera fuerit ratio ,
quum ipse ille nihil definiat, iisque id ei reo eruendisne minimum quidem adspergat luminis ; quid de Cl. Hispani tentamine , nullum aliud quam Mahudelli, de
quo Supra pag. 322. dictum est, earumdem litterarum alphabetum proserentis, sit Sentiendum , non eSt cur declaremus . Res namque ipsa eo pertractata modo , satis declarat.
Ante vero quam huic iam bene longae nostraenotationi finem imponam , non possum, quin alterum Commemorem eruditum Hispanum , qui de hisce litteris ac numis , deque Hispanico vetustissimo Sermone, in ipsa Vasconum, maximam partem hodie Nava
Tei Regni Pyrenaeis assixam montibus, incolentium, lingua quaerendo , nonnulla quoque aliquot post annis scripsit. Is ille est Stephanus de Terreros, qui & Pan
in - 4to. min. Atqui docti viri de eodem argumento disputationis summa haec est pag. 34 i I 2.,videlicet: in hac operosa ac studiosa investigatione linguae & Hispaniensium litterarum , quae , eo etiam judice , nullius sunt prisci nobis cogniti populi, nisi Hispanici, di veteris Iberiae dialectus, quamvis in VaSconum , seu Basquensium hodierna lingua investigandae , ut aliquid tandem proficiamus , non satis opus eSSe veterum eumdem Hispaniensem sermonem & litteras cum orientis characteribus & linguis conferre ; sed hanc ipsam collationem cum aliis litteris & monumentis instituere, quae supersunt Septentrionalium populorum oportere . Tametsi Phoenices , Graeci & Celtae antiquissimis, iisque variis aetatibus Hispanias frequentarim; quidni itidem aliae gentes, Septentrionales
53쪽
34 2 o, De Boetiano Hebr. Samaritico Namo Q habuere , horum mimorum characteres, Hispanicos illos quidem veteres, verumtamen gentis
primaevos fuisse contendere . oras usque magis diffusae, in illas pervenire suasque inferre litteras potuissent λ Runici & Gothici primaevi characteres , Inquit Ille pag. I I., Hispaniensibus , quos Desconocidos vocant, tam consimiles sunt,
ut plures Septentrionis Scriptores id sibi sumserint, has ab illis esse arcessendas . Etsi errore lapsi sunt, dum Hispanienses numos sub Gothicis Hispaniarum Regibus cusos adseruere . Alii hos characteres a Celticis ortos propugnarunt. Neque Omittendum , subjungit ille ibidem & pag. I 2., quo Studio , quove ardore iidem Septentrionis scriptores, non Sine tamen nimio patriae amore, litteraturam suam antiquitate superare & Latinas & Graecas litteras . Rem demum suam ita concludit doctus de Terreros , ut probabile sibi videatur , ipsam scripturae rationem , qua Gothi in Hispania usi sunt, ex litterarum prosapia fuisse Romanarum quam vero ante & post Romanorum in illam adventum Hispani primitus usurparunt, ad litteraturae GOTHICAE PRIΜΑEVAE , vel RUNICAE stirpem, sive genus spectasse ; fue de la casta de la tetra G TICA PRiΜAEVA , 4 de la RUNA . Haec ille Quonam autem pacto Hispaniensium earumdem litterarum investigatio sit facienda, ex qua aliquid colligatur , quod ad eas dignoscendas viam nobis paremus paullo suPerius pag. 338. exposui. Quod vero doctus de Terre ros tantum in Gothicis , aut Runicis litteris ponat praesidii, ut iis in hac instituenda collatione praetermissis, nullus serme ad Hispanienses assequendas aditus pateret; hoc quo tandem modo ipse ostendisset ρ Perinde ac si Gothicae , sive Runae litterae , illaque Septentrionalium monumenta , quae jactant , Populorum, summae essent, quam sibi com-
54쪽
Q, Phoenicum litteratura illustrando 343 Sit sane ita; modo eosdem doctos viros sic Iaudemus , ut videamus nobis in illo genereminiscuntur, antiquitatis vel ab Gothica , seu Runa litteratur vetus Hispaniensis derivasset, vel utraque ad idem genus pertineret scripturae . Quod profecto fuisset demonstrandum . Vide supra, pag. 326. seq., ubi ea de re tam multa diximus , ut quidquam addere non modo non necessarium , sed dc supervacaneum atque inutile videatur . Quod tamen hac in collatione instituenda, Goth rum,aut Runorum ratio aliqua habeatur litterarum,hoc erudito detur Hispano . Sed illud praeterea sibi fuisse arbitror etiam atque etiam cogitandum , quantum eX vetustissimis praesertim Graecorum litteris , quemadmodum ante indicato loco ajebam , aliisque, uti Etruscis , quippe ab uno eodemque sonte derivatis scilieet Hebraeo-Samaritico-Phoeniciarum, huic disquisitioni luminis certe accessisset. Quod quum doctus vir tacitus omnino praetermiSerit, contra atque in Hispanico specimine sibi bene noto, seu Ensayo cto. Cl. Velaz-quegii statutum recte suerat β. I. num. I. pag. 24. Seqq.s nihil est caussae , quare illius consilio amplius immoremur . Quamquam & illud quod de vetusto Hispaniensi sermone ipse habet, & sane mea sententia , a prisca dialecto Celtica repetendo atque in Vasconum, seu Basquensi lingua , de qua supra pag. 283. Seq. Pauca adnotavi , quaerendo non is ego sum , qui improbaturus unquam Ueniam .
At enim , ut rem obiter attingam , Celtas , qu rum nomen cum imperio latissime olim patuisse doctissimi viri existimarunt, Simon cumprimis Peliouiter , Ηistoire des Celtes lib. I. cap.I.& II., Secus quam postea pluribus ostendere conatus est Cl.Joan. Daniel
Sehoepssinus in suis Vindiciis Celticis,eamdem appellationem incolarum Galliae Transalpinae tantum prinpriam fuisse contendens , qua de litteraria co erra-
55쪽
34 'De Borgiano Hebr. Samaritico Numo
Omnium principes ad suscipiendam atque ingrediendam rationem hujus studii numismatici extione conser indicatae Historiae Celticae Tom. IV. edit. Paris. I77 o. pag.73 - 4O . & 4O sas. π Nou- melle Biblotheque Germanique . Tom.XXIV. Pag. 3 89. 432. TOm. XXV. pag. I 72. - 2IO. Celtas, inquam, Pyrenaeis aliquando superatis montibus, ut scribit Ain planus Alexandrinus, paullo infra citandus, in illa Hispaniae majori parte, quae Tagum & Anam fluvios interjacet, primitus consedisse , auctor est Strabo,R rum Geographic. lib. II. pag. I 39.alias χοῖ. Quin immo plurin in hine inde Hispaniae loca ad Gades usque ten isse, ex Ephoro testatur isse idem Strabo, lib. Iv. pag. 199. al. 3O . Pyrenaeorum vero submontana occiduo soli obversa, utramque Vasconiam Ibericam & Αquia tantam occupantes, inque eam atque idcirco in Hispaniam dialectum stiam , quam ad hane diem indigenae retinent, & Leuua Vascongada , seu Vastonicam dicunt, invexisse, ab Ill. Perezio-Bayerio animadversum est, Numor. Hebr. Samaritan. Vindiciarum cap.IV. pag. I 26.; quo loco & pag. seq. eiusdem linguae originem di progressum doctus vir brevissime exponit, nimirum Celticam linguam , non minus quam Graecame Phoenicum atque adeo e Syrorum & Samariticae litteratarae sontibus derivari,haud immerito ipse adserit; ,, Graecanicae coaevam , inquit ille , germanamque, is immo eandem initio cum illa suisse, subque ejus se in Hellade exordia e tot invicem dissidentium po- pulorum atque insularum sermonibus, eorumquτM permixtione enatam; sed alia longe via nimirum is per Thraciam dc utramque Pannoniam , Sive peris Macedoniam S Illyricum in Germaniam dilapsam is & per Septentrionales regiones late propagatam eo-m que pertinere quod alicubi Strabo Celtas Thracibus & Illyriis permixtos memoret lib. vII. pag. 3 . &,, G corum gentem studiosam vocet lib.IV.Fag. I99, Distrigod by Corale
56쪽
O Phoenicum litteratura illustrando Q 343
stitisse . Siquidem , quam is non tam eorum fuerit, quam Speraramus, fructuosus labor ; quo-
- Εjus vero linguae vectores , qui postea Celtae dicti,, sunt, ac sinistrorSum in Oceanum occiduum versi,, Galliae Celticae nomen secere, non solum eam
,, Galliae partem , quam posteri Lugdunensem appel- se laverunt incoluisse, Sed eam quoque , quas a Py- rene in Aquitaniam vergens per Tarbellos & Bituri- ges ad Garumnam usque protenditur ; diuque in ea D regione constitisse , indeque utrique Vasconiae , Ibericae scilicet, & Aquitanicae patriam , seu Ceb,, ticam dialectum intulisse ; atque utinam , concludit, , ille, & litteras secum adduxissenti Haec Cl. Ρerezius-Bayerius . Et revera Celtarum numi inscriptionesve , sicuti ille ibid. observat, non exStant, Saltem
ad hanc diem detectae non sunt ; vixque scio , ait ille, an hujus gentis litteras alicubi inveniendi spes s persit aliqua. Quos autem In numis III spaniensibus inseriptos
characteres videmus, maxima ex parte dextrorsum tendentes, ex Hebraeo-Samariti co-Phoenicia Palaeo graphia esse arcessendos, superius pag. 3I6.- 3I9. Posui . Hos porro eosdem num os CELTIBERICOS nominavi , propterea quod percussos ab Hispanica gente fuisse, non est cur dubitemus, quae populos duos IBE REs nempe & CELTAS , pluribus ac mutuis lacessitos cladibus, pace tandem inita, promiscue incolentes connubiisque permixtos, jam a multa aetate invicem conjunxisseti atque ita communi utriusque populi, seu CELTIBERORUM appellaretur nomine . De qua quidem appellationis ratione adi sis Diodorum Sicul. Bibliothec. Histor. lib. V. cap. 3 3. pag. 2I ., editi OmWesseling. pag. 3F6.Σ Appianum Alexandrin. Romanar. Historiar. Iberica, sive Hispantea pag. 236., edit. AmstelOdam. I 67 . pag. 41 . Unde illud est Lucani,
57쪽
3 6 γ De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Qniam tamen monumenta nobis tanquam mat riam , dignam sane quam tractaremus, nΟStra
que industria veluti sormaremus, illustrarem v que , pararunt; est profecto , cur grati nos plurimum ipsis debere profiteamur. Neque me fugit, nostro hoc serme medio ac progrediente Saeculo Hispanum alterum , eruditum sane, praecIarissimo in illo ab se conscripto de Hispanicis numis ci) opere, perplura at--- Profugi a gente vetusta Gallorum , Celtae miscentes nomen Iberis . Et istud Silii Italici, De Bello Punico secundo lib. III. vers. 34Q. Venere o Celtae sociatum nomen Iberis .
1 in Medalias de las colonias, municipios y pu bus antiguos de Espana . Collection de Ias que se haLian en diversos Autores, y de oreas nunca publicatas rexplieaeion , y rib o de cada una . Por ei R. P. M. H. Henrique Aoreet, det Orden de S. Augustis, Cathedratico de Theologia de la Universidad de Aleata, 9 Exprovinciat de su Provincia de castilia. En Mahid1737. & I738. Partes duae in qto . Quibus postea
accessere supplementa tertiam partem complectentia, iisdem typis, an . I 773. in qto. Ab hac autem eximia Sylloge non disjungendum quod de iisdem numis Antonius Ualcareel Pius deSa ya, qui & Spinota, anno eodem I 773. , sed Paucis plagulis Hispanice vulgavit Valentiae in to. Pau.2I.Ubi nonnulla eius generis numismata vel ine- dira , vel a Floreetio minus recte expressa atque explicata, Protulit. An vero quae haud exiguo numero sese habere ait, hujusmodi numismata in lucem ipse emiserit , nec ne, plane ignoro .
Numi porro, de quibus quaerimus, di quos Cl.
58쪽
Phoenicum litteratura illustrando 347tigisse , quae ad istud egregium Spectant argumentum . At quoniam illis sese prorsus destit tum subsidiis, sine quibus omnis ad hanc PMlaeographiam exoticam animo comprehendendam aditus praecluditur , Cl. HiSpanuS , ut virum decet ingenuum , eaque Singulari, qua est modestia, is ipse fatetur; verendum Sane eSt , ne in suis exoticis eXponendis numis, aliquando conjecturis plus aequo Sese permiserit, quam res ipsa postulare videretur .
Floregius exponit,sequentibus ab se proseruntur in aes eleganter incisis Tabulis, videlicet I XIX. num. 8. π
Quod vero niamos spectat Phoenicio-Bastulo Pu
Sed conserenda omnino quae de hisce numis singulis commentatus passim ipse est, Praeclari operis pari. r. Ir. & III. Nam in iis non explanandis modo, sed etiam
in characterum , quibus unus, aut alter eorumdem nu- morum signatur exoticorum potestate eruenda eximius Auctor operam aliquando locat suam . Qua autem fortuna id ei cesserit, nemo me Cl. viri & laudi caeteroqui semper consulentem & existimationi, sed uni veritati investigandae litantem inelam et . Hanc tamen culpam,si qua unquam est, ut praestem ingenue pro mea consuetudine dicam quod , eruditorum salvo tamen iudicio , mihi videatur : illudque notatione se quenti brevibus, ut potero , exponere tentabo .
59쪽
348 De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Q
At enim , una Sola similitudine vel typi , vel Latina ipsa in metallo bilingui expressa epigraphe, saepissime ductus Cl. FloreEius , quid mirabile esset , si uni civitati nuinum tribuendum judicasset , qui aut alteri, aut etiam duabus, in mutuum beneficium concordia sibi junctis , ut multa in vetustis aliis inscriptis metallis demonstrant exempla, suisset revera adscriben,
diis . Quod ut brevi concludam , & modum sa. ciam : quid ea de re mihi videatur, ad unam ex usu meo remittendum duxi adnotationem ci) .
i Ac sermonem quidem Cl.Floregius instituens Part.I. Pag. I 63. Seq. de Asidensibus numis, Tabula I v. num .4 -8. delineatis, quorum priores tres bilingues epigraphe signantur Bastulo-Ρhoenicio-Punica & Latina , planeque incertus ac dubius, an litterarum illarum ab Rhenserdio excogitato alphabeto , cuius mentio in Joh. Clerici Bibliotheque choiste Tom.xI. art.I1. pag. I II. injicitur, assentiri debeat, nec ne ; Nipu do , inquit ille, adoptar ni reprobar sidem alphabe- tum in por ignorar las tenguas Orientales , que se necessitaban para Ia decision . Et pag. I 67. numum describens in editum ejusdem Tabulae n. 6. Asidensem , δε-ro, ait ipse , ignorando la leugua y aan et caracter,nada se puede estabiecer; de symbolis nempe , quibus insignitur numus statui nihil potest. Confer etiam Part. I. pag. 43. &c. Et profecto Phoenicio-Panici sermons s atque illarum litterarum, quibus hi & alii Hispanienses inscuuruntur numi, inscientia, quid in iis explicandis unquam proficiemus Nihilo secius hosce num os , Tabula eadem Iv. n. 4. S. delineatos , ubi caput virile varie ornatum , modo imberbe ia parte antica deprehend
60쪽
Phoenicum litteratura illustrando Q 3 s
Ac miror equidem quid fuerit, quod Cl.Scrbptor, qui de re numismatica suae gentiS tam
tur cum inscriptione Latina AsIDo ; postica vero bovem exhibet currentem , superne lunam , aut Stellam ,
aut Solis astrum,subtus epigraphen: Σ I oK;hos im
quam nitimos, ad Asidensem civitatem , hodie Xereet de Ia Frontera esse reserendos,plus coniectura fretus,quam rei cognitione ductus , Cl. Floregius est aSsequutus . Hanc enim civitatem , quae vetere Hispanico scribendi more, ra)PNAhipho, seu Acipho , vel Aelpo, uti
fert ipsa Bastula modo expressa epigraphe, olim dicebatur, mitioris soni gratia , ΑsIDo Romani appellarunt . Cujus Romanae pronunciationis exempla alia ex ipsis Hispaniensium urbium & locorum priscis appellationibus, cum eorum nominibus, quorum veteres scriptores Plinius in primis, mentionem secere collatis, peti facile possunt. Neque repugnat Cl. FloreZius , ut qui non uno sui operis loco id demonstrarit. Erevitatis Caussa , omitto quae de ejusdem numi epigraphe Anonynaus commentatus est, loc .ante cit.Bibliotheque choiste pag. I 27-I3O., cujus interpretationem merito improbat Cl. VelazqueZ, Ensayo 8 c. pag. 238. Seq. Quod autem tres caeteros hac Tabula n. 6. 7. 8. Signatos num os ad eamdem spectasse civitatem , felici item conjectura ex Latinae epigrapheg indicio capta,Cl. Hi Spanus, loc .cit. pari. I. pag. I 66 -I68.,quoque Scri P serit; non habeo equidem quae opponam . At enim, etsi typo aliquantum diversi sint, & unam tantum inscriptionem septimus & octavus num iis prae se serat Bastulo-Phoeniciam, superiori fere similem ; ex eruditissima tamen Ludov. Iosephi Velazquea de hisce numis commentatione , sive Eusayο Oc. pag. 37 -I O. Asidensi oppido eos esse item accensendos , ego ipse adducor ad existimandum . An vero ejusmodi conjectura vel ex ipso typo, Vel ex Latinae praesertim epigraphes ratione desumpta,