장음표시 사용
81쪽
37o Θ De Boetiano Hebr. Samaritico Numo Qqueetii laus praestantissimi Bayerii judicio ac testimonio sit comprobata ; pluribus verbis quid opus est, ubi tanti viri testimonium adsit ibo . Nihilosecius illud non iniuria contendo , si assi
mare ausim , multa Cl. Hispanum praeclare & reperiisse & dixisse . Viam sane inusitatam , Suisque gentilibus & exteris doctissimis hominibus Ueluti inacce sam, ingressum, ab scribendo tamen non deterruit obscuritas argumenti quidque essicere ipse, & quo progredi posset,egregie declarat eruditissima eadem ac ingeniosa ejus commentatio. Quam prosecto qui & omni praeconcepta opinione liberi ιχ in hacce litteratura revera versati, acri & attento animo legerint; tantum abest, ut eum Cl. Antiquario Vindobonensi eruditi Hispani operam perinde ac inutilem atque otiosam deserendam usquam putent; ut potius ipsam tanquam excellentis ingenii, iisdem nati litteris , laetum memoriae commendabunt doctorum virorum .
Quamquam satis est argumenti a me nihil de CI.Ludov. Josephi VelaZqueZ commentatione, non arbitratu meo, sed uno veritatis amore ductum , disputasse ; minime tamen est tacendum eruditi viri testiis
monium tanto maioris ponderis & tanto , quam haberi potest. Atque si quis unquam fuit egregie iis instruetus litteris , is certe est Cl. Archidiaconus Valentinus Francisc. Peregius-Bayerius, de quo superius dicebam. Nam ego sic existimo , in hoc litteraturae genere illi iudici esse auscultandum atque audiendum , qui ad e, dem studia , magno utique labore & annos plurimos se dederit . Cl. ergo PereEius-Bayerius mihi sit unus instar omnium de Ludov. Josephi Velagqueet opere ,
Ensayo inscripto , eam serens sententiam : T obra ,
se ait ille, que si h uviera Ilegado, a perseccionarse
82쪽
O, Phoenicum litteratura illustrando Q 37IAtque utinam ille idem Ill. Pereetius-Bayerius, cujus interitum hae lugent litterae , quae de hoc argumento jam usque ab aliquot lustris, tum initio suae praeclarissimae De Numis Hebr. Samaritanis ci) Diatribes, tum in eorumdem Numorum Vindiciis ca) pollicitus fuerat, absolvere potuisseti Aut siquidem absolvit, clari ipsi Hi Spani , quibus Archidiaconus Valentinus suis in
rem litterariam magnis meritis tanto honori fuit, illa ex Auctoris schedis in manus hominumquam primum curent emittenda . Quod si illo. rum beneficio obtinuerimus; multa, quae hac in numismatica disciplina adhuc latere in tenebris videantur, quaeque in disceptationem Voca-
M ver en et discurso de ella algunos descubrimientos,, dignos de su grande ingenio come lo han recono- cido, quantos gustan de esta literatura dentro νδε suera de Espana is . Haec doctissimus Ba yerius loc. supra cit. De la Lengua &c. pag. 368. Quae , ne actum agam , Latine non reddo , ut qui eorum summam eadem lingua, hac in notatione jam expresserim . Hoc unum addam , quod tacitus praeterire visus sum , nimirum Cl. Bayerii sententia , eos , quibus haec litteratura sapiat, tam exteros , quam ipsos Hispanos de VelasqueZio specimine bene iudicasse .
I Cap. I. pag. I. seq. Quae Cl.viri Diatribe iam ab
anno I 78 I. edita fuit . Conser si placet Sc nostram De Bibliograph. antiquar. O critic. sacr. aliquot capitibus Seci. IV.pag. 72.not.alias Pag. 296. vide& supra pag. 3I9.
2 Cap. IV. pag. I 2I. Quas Vindicias Cl.Auctor
83쪽
37 a De Borgiano Hebr. Samaritiis seno Qri ac quaestionem possint, haud incerta spes est fore , ut magna illustrentur luce . Quare non dubito, quin fructus ex opere Bayerii, qui annos nonnullos in hoc studio desudavit, ad ea dem litteras plurimi perveniant . Unde eruditi homines magis magisque habebunt, quo Cl. Hispanae genti , multis celebrandae nominibus,
At haec,STEPHANE BORGIA Cardinalis amplissime, de eruditis Hispanis hactenus disputata , in quorum commentariis litteraturae Phoenia ei ae quasi initia , ac veluti semina quaedam deprehendimus , minime erant praetermittenda . Quamquam in multis doetis viris, qui ad eamdem litteraturam nobis aditus revera compararint, post recensendis, S illos ipsos Hispanos suam in hocce Studio expertos suisse industriam , non erit quoque Silendum . iam vero quid hi& illi eruditi homines in eo genere litterarum tentarint effecerintque , qud argumentum m gis ac magis illuStretur noStrum; res ipsa homtari videtur, ut qui Sequentur, duobus declar mua Paragraphis.
84쪽
γ moenitum litteratura illustrando Q 37 q. II. Qui doei; Φἰri ἰη ἰllis ἰnser pili morumentis , quast
Phoenicum propriora risi, sive colagendis, sive Elustrandis ad hujasee Phoeniciae litteratarae fontes nobis quoquo modo aperius dor, viam primi omnium pararint
laud sane pauci numero sunt eruditi viri, di Tute probe noscis doctissime Cardinalis ST BORGrA , qui ejus generis inscripta monmmenta vel typis ea ita, vel tabulis in aes incisis
publicare curarint; pauciores vero , qui in eis domhene illustrandis suerint versati. Horum a tem & illorum lucubrationes ut aliquo percen 'eam ordine, utque quod ad eam spartam na vandam eorum quisque contulerit, dignoscatur ς rem non ingratam fortasse , neque prorsus inuti lem, neque etiam injucundam, ab proposita quoque ratione nostra non alienam,sacturum me compdo , si illud , ut potero , exponendum sumam .
Ac primum quidem , qui de hujusmodi inlueem emittendis monumentis cogitavit, Huber tus Golirius est nominandus. Is vero in eo libro, quem inseripsiti Sicilia ct magna Graeeia, sime Historiae urbium s popalarum Graeciae,ex asti qait namismatibus restitutae lib. I. Brugis Flandro-
85쪽
374 γ De Boetiano Hebr. Samaritico Numo Q
rum Is 76. in . MI.,nonnulla hanc in rem noStram
attigit i) ;at ita pauca,facile ut appareat numΟ-
rum duorum, aut trium PhoeniciO-Ρunico-Siculorum , quos vulgavit , epigraphas neque animo comprehendisse neque in iis describendis sese, o tendisse in hoc genere versatum litteraturae . Vir tamen fuit antiquitatum & Graecarum S Romanarum scientia clarus , hominibus tunc
temporis, hisce disciplinis instructissimis, On phrio Panuinio , Antonio Augustino Fulvioque Ursino , locupletibus testibus . Multos enim ea de re libros edidit, multoque plureS ScripturuS, si diuturnior ei vita contigisset . In colligendis quoque ubique terrarum , ut ita dicam , cujus- Cumque generis numismatibus, nemini illa aetate secundum, tametSi ejus non fuerit semper laudata diligentia , nihilominus ad hanc juvandam doctrinam plurimum valuisse, quis Antiquari
Tum non agnoscet t r) Νumos tres Phoenicio-Punico - Siculos , quorum unus est bilinguis , sed singulos suis in peregrinis epigraphis peccantes , protulit Goliatus hoc in opere ejusdem primae, quam in manibus habeo , editionis anni 1376., non vero Is 66. uti mendo legitur typographico apud Cl. virum Echhel, Protegomenor.
generat. cap. XXII. f. IV. Doctrin. numor. veter. UOl. I.
Part. I. pag.CLIII.De duobus prioribus numis Tabul.XIL n. s. & 6. suo loco dicam & tempore . Quae autem de tertio bilingui ad Dionysium I.Syracusarum Tyrannum , ut mihi videtur, referendo, observanda habebo , ad sequentem remitto adnotationem .
86쪽
O, Phoenicum litteratura illustrando Q 37sQuod si ab Golizio in tantis, sicuti tum ipse erat,litterariae rei Phoeniciae tenebris, nul- Ium lumen nobis est praelatum hujus, de qua dis-Putamus , eruditionis ς omnium tamen princeps fuisse videtur, qui id genus peregrinos numOS, ILCet paucissimos , palam protulerit .
Goltzii autem anno II 8 I. immatura mo te praeventi, annoS tantum LVII. nati, in recen
sendis describendisque numis fidem, plures fuisse
intelligo, qui in dubium vocent 0 . Equidem
1 Eruditi fuere homines & nostra quoque memoria esse video qui hac in re de Golinii laude multum
detraherent; cauteque eum esse legendum, Saepe m nuisse Ezechiel. Spanhemium , auctor est Iohan. Foy-
Va illantius in suo Selemcidarum imperio &c., edition. Lutet. Paris. I 68 I. pag. 3o6. Quem doctum Antiquarium Goligii partes alioquin Suscepisse scribit Sigebemtus Havercampus , Praefation. ad Thelaurum MoreIlianum , edit. Amstelodam. I 734. pag. a, quique de Goliato ibidem est conferendus. Vide etiam Francis- cum Gei oz in Histoire de PAeademie Rovale des In-Wrim. TOm.XM. Pag.263. Seq. T Anselm. Bandurii Biabliothecam nummar.,suis Numismatibus Imperator. Romanor. praefixam Pag.XII. Ac quod dolo fraudeque in sua sylloge Golletius ita gesserit sese , quasi hujusmodi opes, quas aut numquam ipse possedit, aut in doctorum hominum , vel Principum virorum num ophylaciis ne minimum quidem oculis usurpavit, commentus eSSet; num S Vero Plurimos confixisset, qui minime gentium exstiterint genuinis quoque permulta arbitratu Suo ac meditate immiscuisset, ut sucum faceret; nollem equidem tam dure immisericorditerque de tanto viro Pro
87쪽
376 De Boviano Hebr. Samaritico Numo Q nollem hac in re peccatum ab eo esse . Utcum
que sit; in illis paucis numismatibus ab se edi-
Εκ mimorum attritis saepe atque exesis typis in errorem inductum Goliatum, idcirco ipsam epigraphen praesertim in simIlibus metallis vetustate pene com-
sumptis turbate eXpreSSam , conjectura autem sua mruere tentaSSe,quae integriori reperto archetypo falsa postea fuerit deprehensa iacile patiar.Qua in re quidem jubrica quem Antiquariorum etiam doctissimorum omnis omnino lapsus immunem censemus λ Mihi sane placet illud Horatii De Arte Poet. v. I. Scimus, O hanc veniam petimus , damusque u
Quamobrem illos non multum morarer, qui magnas querelas , immo & maximas in Golletium effudere quorum postremuS, quod ego sciam, Cl.Iosephus Echhel est, loe . ante cit. pag. CXL. seqq. Sed Per me licet, & hoc ut volet doctissimus Vindobonensis Antiquarius . Non defuere tamen qui Goligium in suis congerendis numis de Suspecta fide tantopere postulatum purgarint . Verum hanc litem meam non facio , numismaticae rei magis peritis dirimendam . Ici iis autem numis, qui Phoenicio-Punicae litteraturae tantum proprii sunt, continebo ipse me . Idcirco ad bilinguem ab Goligio productum , superiori indicatum asnotatione, in praesentia venio. Estque ejusmodi: et Equus dimidius , quem supervolitans coronat Sictoria
iuxta , caput equi; elementum Σ ; vel hordei, vel stumen i granum ὴ pone, Triquetra , seu Siciliae symbolum ; eaque eκ parte ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ. 21 Arbor Palmi fructifera hiuc O illinc in area,epigraphe Phoenicio-mniaco : mrimp , i. e. Urbs nova . De qua inscriptione post videro . Atqui hunc numum in eorum classem esse rejiciendum,qui partim veri, partim falsi a Goligio producti sunt , pluribus evincere adnititur Vindobo nensis Antiquarius, Ioc .cit. Pag. XOX. seqq. TabutaI.
88쪽
γ Phoenicum litteratura illustrando 377 tis, quae sunt Phoenicio-Poenorum , ac doctis hominibus notissima , fateor non eum eSSe me , qui hanc Goliato dicam scribere auderem .
n.s. & pag. 238. Seq. Eo igitur iudice, inter verum inrauseo Regio Parisiensi adservatum , uti testatur Baris thelemyus , Memoires de P Acad. Roy. des Inseripi. Tom .XXX. Tab. I. n. 7. pag. 4 I9. , & salsum eumdem a Golitio turpiter corruptum numum, illud interceis dit discriminis, quod in GoltZiano expressum legatur nomen Regis Διονυσιου , in Regio autem Barthelemy no, loco ejusdem nominis altera Phoenici Punica
compareat epigraphe , nempe, nanu, Mahhanoth, dc parte postica το nemn Imp , Κhereth Hhodeicheth, uti Iegit ipse Barthelemyus. Illud praeterea a veritate prorsus discrepans , Cl.
Echhel animadvertit pag. 238. , quod GOllaianum nu-mum eodem Διονυσιου insignitum nomine, in laudato Parisiensi Museo exstare Princeps de Torremuzza,advocato etiam Barthelemyi testimonio scripsit, Siciliae Veter . numor. pag.97. qua in re Ili. Principem erraste certum est . Nam doctus Gallus hunc alterum numum, eo inscriptum vocabulo , quem in aes quoque incisum loc. cit. & Tabula H. n.II. protulit, sese ex Goliato deprompsisse; quem vero ex Museo Regio eadem T
bul. n. 7. exhibuit, τυ Διονυσιου Omnino carere, aper tissime admonet .
Accedit, quod idem ille Princeps de Torremu
Ea de num o altero, Golziano simillimo , quem se loc. eit. Tabul. C. n. 3. & pag. 97. possidere testatur, ab
Francisco Neumanno consultus, essetne Διονυσίου n
men tam nitide in eo expressum , ut hoc nihil haberet dubitationis ', humanissimum Principem respondisse :Σ Primas litteras ΔIONT. una cum numi extrema ora meidisse, sextam Σ esse evanidam, tres poItremas
I .esse satis nitidas. Haec Cl. Vindobonapsis Antu
89쪽
378 γ De Borgiano Hebr. Samaritico Numo QEadem porro aetate, si quis eruditorum in hoc antiquitatis studio cum Golt Zio ipso veniat
quartus ex quibus nemo non videt,eo iudice pag. 2 9. , Goltrii causam a numo adeo vitiato parum juvari, &satis apparet, subjungit ille, num um hunc in eamdem Punicorum classem esse conserendum, eorum
scilicet, sicuti paullo ante aiebat, qui mere Punici
Verum, quamlumvis ille idem num us Principis de
TorremuZEa , Golletiano sat similis , in sua epigraphevitiatus fuerit; ex illis tamen Graecis , licet paucis , ΙΟΥ litteris quas apertissime prae se saltem ferebat , quis unquam efficiet, in numero eorum, qui ad clas Sem mere Punicam spectent, eum esse ponendum λEgo profecto illud nequaquam video . Contra vero , hoc eodem numo apud Siculos certe cuso , non Διο mu modo ex parte exesum suisse vocabulum , sed di vetustate alteram quoque Punicam epigraphen plane evanuisse, ex ejus typo tam in antica , quam in postica , Triquetra dempta, a GoltZiano numo haud absimili , ipse ducerer ad suspicandum . Haec porro aliquanto susius,quam vellem , enarranda censui, uti quibus rationum momentis per motus cl. Ethhel Golizianum bilinguem num um, quem principio descripsi, in spurios rejici oportere arbitraretur. Quae sane , quamquam primo quasi intuitu haud levioris ponderis esse videantur; nihilominus non equidem vereor , ut sint suturi, quibus tanti momenti ea suerint, ut Dionysianum Goligit num um, veluti commentum reputent hominis quo iure, quaque injuria hanc fallacem mercem suam & fucosam
Quid ergo mirum sortasse alicui videbitur, Cl.
Vindobonensem Antiquarium in numi νοΘειαν non minus anxie, quam curiose inquirentem , silentio tamen pressisse quae de eodem ipso bilingui numismate
90쪽
Phoenicum litteratura illustrando 379 comparandus, antiquiorem reperio neminem , eumque illustriorem viro, cujus Supra mentiΟ-
quondam tradidit Auctor sane nobilis ac magnae existiamationis Antonius Augustinus, quem Ill. virum de numaria re insigniter meritum , lubens agnoscit doctissimus ipse Eckhel, loc. cit. pag.CLIV. Atqui ille idem Augustinus, cujus nulli non Antiquario perspecta sit atque explorata in numis veterum
evolvendis fides ac diligentia plane singularis, in iisque veris a falsis distinguendis sagacitas & judicium ; Augustinus , inquam, ille est, qui in suis Dialogis , quorum mentionem jam secimus, Dialogo v I. editionis Italicae pag. I 86., hunc eumdem praebertim num umΔιονυσίου notatum vocabulo protulit.
Quid , in suspicionem quoque Augustini fidem heic adduceremus Uel factumne fuisse diceremus ,
ut in hoc ejusdem prorsus commatis, ac Goliniano producendo num o vir summus,tunc veluti oestro per
cussus male vidisset; in Golinii autem verba jurans ejusque auctoritati & praeconio totum tradidisset sese λ Hoc enim modo de eruditorum permultis , qui uno Goltet ii testimonio freti in errorem inducti saepe suerint, conqueritur Cl. Eckhel, lo c. cit.pag.CLII.Seq. Ego vero, etsi Goligii librum Sicilia Ic. inscriptum, Cl.Augustinum legisse, nollem inficias ire ; non
video tamen quod hinc consequens fieret,utArchiepiscopus Tarraconensis in suo proserendo numismate unum Goligium,cujus , loc. cit. pag. I 8S-I87. ne minimum quidem meminit, quasi coeco impetu transscripsisset. Qui namque num um , quem male quidem legit,& Carthagini minus recte tribuit, exponens , mis ligneis insculptum repraesentat, cum demque SeSe argenteum, drachmarum quatuor amplius pondere, pos- Sidere ait,atque eum ipsum oculis saepe perlustrasse &Contrectasse manibus palam significat; is profecto non