장음표시 사용
91쪽
38o γ De Borgiano Hebr. Samarities Numonem laci, pag- scilicet II 2 - 32I., Antonio nempe Augustino . Is Romae primum inter XII
iudicio. rem illam ipsam,sicuti in se est,& tanquam Αυποπτης , Testis oculatus , expendit statuitque . Verba
enim faciens de hoc & altero numo ab Goligio in Tabulam XII. n.6. relato , haec habet: et Le medulle pia principali, ehe mi trovo di rasa Cartagine in , sono diιe sargento, e clascuna e di peso di piu di qua tirodramme. Sed brevitatis ergo omitto caetera , quae in Augustini Dialogis satis obviis qui que legenda facile
reperiat. Quae quidem ita comparata sunt, ut de Golitii h de , ejusque numi Διονυσίου nomine signati, plena γvmrἱοτητι nulla amplius oriri dubitatio posse
Atque hoc loco percommode eadit quaedam eplostola , cujus heic mentionem facere non prorsus abs re existimo . Hanc ab selicis memoriae Praesule Casalio, de quo pag. 17. 33 I. seq. memini , nunc habeo . Ea autem Orbitelli I 7. mensis Augusti an . I79 I. data , u triusque numi, quem protulere Golletius atque Augustinusin alterius item emptio Cl.viro offerebatur, una cum eorum ad ipsum icone transmissa.Sed tunc aliis impeditus curis Ill.Casatius de id genus numis, quos postea frustra perquisivit, acquirendis se minus sollici tum fuisse, ingenue consessus mihi est. Hominem v ro , penes quem iidem certe erant num i , Cl. autem Casalii, ut eκ illius epistola intelligo , studiosissimum, in invidiam doli vocare , non equidem auderem . De quorum num orum , etsi eorum iconismum teneam , suspecta fide qui recte ipse iudicarem , quorum arche typa versare mihi nusquam licuit λ Caeterum ad Pra sulem Casalium conscriptam epistolam propterea commemoravi ; ut quantum Golitii auctoritas , IlLΑnton. Augustini, viri numismaticae rei intelligeristissimi, luculento testimonio quoque comprobatas apud me valeret, Ostenderem . Diuitiaco by Cooste
92쪽
o, Phoenicum litteratura illustrando 38x
viros litium judicandarum cooptatuS , POSt Vero, uti ibidem dixi, Archiepiscopus TarraconenSiS,
Sed de hujusce bilinguis nuini γνησίοom Satis . Ad ejus Phoenicio Punicam epigraphen modo venie dum . Hanc autem Barthelemyus legit : π In Imp iquam lectionem non possum quin improbem . Νam Praeterquam quod sex tantum litteras inscriptio eo minplectitur , tum etiam τὰ in statu, ut aiunt , con Structo, cum το mP conjunctum , ad Hebraeo- Phoenicio-Punicae dialectus analogiam parum apte accommodatur ; quod non fugit Cl.Joseph. Eckhel, loc.
Cit. Part.I. UOl. I. pag. 4I6. To π praetere' ab ipsa epigraphe omnino abest. Retinendum ergo τὸ IV n ς eaque ratione in epigraphe compendio expressum ,
e. UrbI nova, plene efferendum . Quibus duobus Phoeniciis vocabulis Carthaginem indicari, jam observaviamus pag. 3IS. At num um ad eamdem Poenorum in Africa Metropolim nequaquam pertinere , sed in Sicilia natales suos agnoscere , non est cur ambigendum
veniat. Quod profecto Siciliae , olim TRINACRIAE , Diodoro Siculo , Strabone, Plinio aliisque illud tradentibus , nomine appellatae a tribus suis pro mont riis Pachyno , Peloro & Lilybaeo , symbolum , nempe TRIQUETRA , cruribus tribus, modo circulo , modo capiae intermedio comprehensa , atque in numo signata , manifestum facit. An vero Panormitanis , quorum civitas antiquissima , Caeterarum vero Sicularum, quas Carthaginienses tenebant, praecipua, eaque potentissima , Sic enim
interpretor το βαρυτατη-, quod habet Polybius Historiar. lib. I .cap. 38. pag. mihi So. tribuendus sit nu-mus, erunt fortasse qui ex Phoenicio-Punicis litteris& symbolis, quibus in aversa parte insignitur, eliciendum opinabuntur. Epigraphas namque Punicas eademque εymbola, uti palmam, equinum caput, Vel equum
93쪽
381 De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Q anno demum Is 86. apud populares suos eXtremum vitae edidit spiritum .
Verum non equidem video etiam quid vir hic summus iisdem Phoenicio-Punicis inscriptis
metallis , quos in suis descripsit Dialogis i ,
sive dimidiatum , sive integrum , Panormitanos Ca thaginiensium exemplo,quorum mores aemulabantur, quippe eorum subiecti imperio, in suis monetis usum passe , vetusta illorum inscripta metalla satis superque
Verumtamen, quoniam numi pars adversa litteram Σ , Syracusas denotantem praeseri,& Διοημιου n mine signatur; quin ab ipso Dionysio,Syracusarum tyranno , seu Dynasta numus cusus fuerit, vix dubitarem & quidem in insignis victoriae memoriam de
Carthaginiensibus Siculis ab se reportatae , gentis vero subactae & pacem implorantis, propriis in ipso monumento usurpatis symbolis . Quod sub Dionysio maiore id accidisse a Petro Burmanno Commentar. ad Paruti Siciliam numismaticam Tabul.CL. ', Thesaur. Antiquiti.
deo . Atqui hunc Dionysium hujus nominis primum , totius Siciliae dominatui inhiantem,bellis gravissimis , Varia tamen sortuna & mutuis eladibus , Carthaginienses Siciliae bonam partem occupantes, saepe agitasse, Diodorus siculus, Histor.llib.XIV. & xv. passim Scriptis prodidit. Ad illam autem pacem , cujus idem ille Diodorus meminit lib. XIV. cap. 99. pag. III. edit. Vesse- ling. al. 446., a Carthaginiensibus, terra marique tunc oppressis , per legatos sollicitatam , & sibi cum Dionysio I. compositam, reserendum numum existimarem ; & ut apud Diodorum siculum loc. cit. adnotatur, primo Olympiadis xCVI. ante Christi natalem anno 396. , quo foedus percussum est.
i) Conser ejusdem Dialogos edition. Italicae
94쪽
γ moenicum litteratura illustrando Q 38Iadsperserit Iuminis , quo hanc nostram aliquantum juvaret atque ornaret litteraturam ς quamquam antiquariae ac numismaticae rei ipse peritissimus haberetur. Quos vero exstet, ct de quibus sit memoriae proditum ad istam Phoeniciam disciplinam animum statim adjunxisse, Goliatus& Augustinus illi ipsi sunt sine controversia primi; nec his habeo quemquam antiquiorem, cuius quidem scripta proserenda putem . Nisi tunc mtiam aetatis doctisSimum alterum virum , cum ipso Augustino necessitudine conjunctiSsimum , Fulvium dico Ursinum laudemus , quod de nu-mo Ρhoenicio-Punico, sed Annibali perperam ab se tributo egerit, ut auctor est Gisbertus Cu-
perus ci , aliique eruditi Antiquarii scripserunt.
Dialog.vI. & VIII. pag. I 82. I 86. & 236. Quos Num udo-Punico-Siculos tres & quartum Gaditanum ibidem profert Augustinus, pag. 32O. Supra enumeravi; bilingue quidem Dionysii nomine Graece insculptummumisma superiori notatione iam satis exposui. In reliquis autem,multo majori post diligentia ab eruditis Antiquariis descriptis numis, ut huiusce secundi capitis hoc aut altero paragrapho occasio dabitur, meo more enarrandis atque illustrandis periculum saeiam .srὶ Epistola Lum. ad otionem Sperlingium. a. mens. Decembr. 17o4. Daventriae data; Utriusque th sauri antiquiti. Roman. O Graecar. Nov. Supplement. Io. Poleni Uol. IV. col. I74. In opere tamen Ursini ininscripto: di Imagines o elogia virorum illustrium in rem ditorum ex antiquis lapidibus in numismatibus expressa cum annotatione . Ex Bibliotheca Fulvii Ursini . x37o.
Romae Ant.Lacterii formis, in sol., hujusce Phoeni-
95쪽
384 De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Sed ad doctos illos viros, qui in sequenti xVII. seculo ejusmodi numos aut vulgasse aut illustra se intelligo, veniamus. Quos quidem, acervatim heic libet afferre. Neque enim aetate admodum distinguuntur . Hi autem sunt Philippus Paruta, Bernardus Aldrete, Vincentius Johannes de La-stanosa, Claudius Bouteroue, Jacobus Oiselius,
eii numi Annibali adiudicati , nullus omnino typus comparet, neque minima quidem movetur mentio . Librum certe plus semel & diligenter evolvi. Nisi Uero in altera Imaginum anni IS98. in to. Antuerpiae, Ursino adhuc spirante , Vulgata editione, quam prae manibus habere haud potui, Cuperus aliique sortasse id legerint. Quum vero haec scribo , attamen Ursinum ipsum ab hac eulpa liberare nollem . Nam in eoruindem Imaginum &c. quae exstant Romae, major pars apud Fulvium Ursinum,editione altera,aliquot imaginibus O Io. Fabri ad singulas commentario aucta atque illustrata , quaeque sex annis post IIrsini obitum prodiit Antuer- piae I 6o6. in Ato. , idem numus profertur Tabul. 63. atque Annibali tribuitur.Alter quoque Tabul. 9.exhibetur , & quidem Amilcari addictus, uterque argenteus, sicuti apud Fulv. Ursinum exstare dicitur , capite barbato dc galeato insignitus , Phoeniciis , sed praepostera ratione deIineatis, descriptus litteris, unam eamdemque prodit ossicinam monetariam ab Africana plane diversam. Labitur ergo Ursini interpres Ioannes Faber, quum commentarιi pago .seq. I.seq.hoc & altero numo duorum Carthaginiensium ducum emgiem exprimi,ne dubitare quidem videatur.Sed de numismate Annibali adscripto alias. Postremum vero eumdem atque ab Pellerinio, Recuea de Medailles depeuples dcc.Τom.
96쪽
Phoenteum litteratura illastrando 38s
Andreas Morellus, Beaudesolus de Dalrvat, Gi bert. Cuperus, Nicolaus Sponius, Laurentius Begerus, Joh. Foy-Vaillantius. Quum vero in horum , quos nominavi, Antiquariorum enumeratione versor; haud equidem scio, an alios tacitus omittam , qui iisdem temporibus in Phoenicio-Ρunicis inscriptis aliquot producendis monumentis, sive metallis , sive lapidibus suam quoque exercuerint industriam . Quod si sunt qui secerint, eorum vel nullam notitiam habeo; vel si habeam , ipsorum
numquam in manus inciderunt lucubrationes . Nunc autem hactenuS commemoratos, Antiquarios una subjecta adnotatione I , pro more no- i) Atque de hisce Antiquariis ut agamus , quid
porro quod rem nostram propius attingat, esseeerint, eo loci est considerandum . Et primo quidem numismata id genus quamplura in unum coegit Philippus Paruta Panormitanus in eo , quod inscripsit opere :Σ Delia Sicilia descritia con Μ dulie.Panomni I 6 Ia. in sol., neutiquam Uero I 6o a. ut apud Iohan.Seldenum in libro De numis pari. I. Londini r67s. pag. 27. habetur, mendo certe typographiis eo , & apud. Joh. Alberi. Fabricium, Bibliograph. Antiquar. Cap.xUI. me legisse memini . Tum etiam eum aliqua numismatum accessione Leonardi Augustini . Romae I 649. in sol. & meliori ordine digesta a Marco Hai ero Lugduni I 697. in sol. De quibus postremis editionibus, ut &de ipso Paruta consulendus Anton. Μongitor,Bibliothec. Sicul. Tom. II. Pag. 173.Seq. ὁ& plenius sub hoc titulo : α Philippi Purutae , nobilis Panormitant, Leonardi Augustini Senensis , Sicilia
97쪽
386 Θ De Boetiano Hebr. Sauraritico Numo Qstro or dinatim percensendo, singulos complectvmur: at quam maXime potero, id brevi faciam . ιmismatica , nunc ρrimum Latine in additis Huberii
Golitii aliorumque Siciliae descriptione, ct in numi mala singula ex licationibus ingenti numero tabularum , esita sparsim apud alios , re inelita numismata complectentium, O steroetuo commentario illustrata ,stu lio ct in astria Sigeberti Haυercampi . Cujus quidem Iaborem anno 1723. edendum suscepit Petrus
Burmannu*, eumque totum Complexus est Uol. VI. uri.
Conser ibidem vol. VH. Tabul. XIlI. n. Iaa I 29. π
Multa quidem de typis & symbolis, quibus iidem
notantur numi, hoc in suo commentario Havercampus scripsit praeclare atque ita scripsit, ut haud vulgaris appareat eruditio , litterarum autem Pnoeniciarum scientia nulla . Litterae, inquit ille loc. cit.Vol. VI. col. 79. , quae hic ct in sequentibus cernuntur numis , Oedipum aliquem requirunt. Quo sane sactum est, ut numis inscriptae litterae Phoenicio-Punicae maximam partem male delineatae deprehendantur; Siciliae vero aliquot tribuantur numi, qui certe ad alteram ac plane diversam spectant regionem . Exempli caussa, Cossuren es numi Phoenicio-Punice descripti Tabul. XVI. n. IS 2. II 6 Σ XxV. n. 33. & 34. , a Siculis vel non satis distinguit, vel haeret incertus, an ad Africam re- serri debeant,Vol VI .col. 82. seq. & I6o. eiusdem commentarii sui . Quae etiam in superioribus recensitis editionibus ipse Paruta, Leonardus Augustinus &Marc. Materus vulgarunt, nihil omnino ad eamdem nostram, Diuitigod by Corale
98쪽
γ Phoenicum litteratura illustrando Q 387Sed enim, quid ego illius aetatis Antiquarios Irosce viros morer Quamvis peritissimi, in novis
quantum ego ipse intelligo , iuvandam atque illustran-' dam conferre litteraturam possunt. Ac Caeteros eodem saeculo claros Antiquarios Persequamur . Ergo non praetereundus ejusdem se
me aetatis doctus Hispanus, de quo pag. 3Pa. & 333. dixi, vir optimis excultus disciplinis Bernardus Aldrete , qui elapso saeculo ineunte , ut multa de rebus Ueterum Hispanorum , Phoenicum & Africanorum in suis Varias Antiguedades de Espana, Astica , y orras
provincias . En Amberes I 6I4. in qtO. memoriae prodidit ita quoque numismatum aliquot Punicorum ectypa ibidem litteris mandavit,lib. II. cap. I. pag. 177 379. , adi sis & cap. H. pag. 226. seq. opus Sane , ut alibi aiebam , multiplici exquisitaque doctrina resertum . Tam pauca tamen in eo mimorum genere praestitit Cl. Hispanus , ut hanc palmam doctioribus omnino reliquerit hominibus . Hosce vero numOS Pa tim ex Antonio Augustino , partim ex suis scriniis , tres nempe Gaditanos protulit. Horum autem ectypa praesertim Punico-Numidica , tam vitiata in epigraphis exhibentur, ut ad quos Numidiae, aut Hauritaniae Reges essent reserendi, plane me nescire sateor . In horum typo uno est caput barbatum & laureatum alter barbatum item eaput sistit, sed cincinnatum atque inaure ornatum & vitta redimitum . Neque illud , quod eodem de argumento , Sae culo ferme medio , Vincentius de Lastanosa , Hispa nus alter haud obscuri nominis, animo conceperat persequutum felicius fuisse , satis intelligitur . Is nam que numorum veterum Hispanorum & Siculo-Ρunic Phoeniciorum rarissima sua Sylloge,superius Pag. 3 3 recensita, non mediocrem ab harum rerum studioSis gratiam promeritus est quidem majorem Uero con secuturus , unum si spectasset, ut jacentibus adhuc
99쪽
388 De Boetiano Hebris Samaritieo Numo Qtamen rebus quasi modo naScentes, ipsam Ρho
nicum litteraturam primis, ut aiunt , labris vix
iis litteris,de iisdem quicquam memoriae commenda set, quod inscriptos id genus namis characteres in v ritatis lucem proferret. Atque haec ab iis doctis iam eommemoratis hominibus tradita , quum huic nostrae eruendae littera turae minus apta Videantur, alios nonnullos tune sere aetatis Antiquarios haud omittamus , qui de hisce litateris meliora sortasse nos edocebunt. Quamquam equidem non video quid ab iis exspectandum sit nobis , si ad illa ipsa,quae scriptis prodidere,Phoenicio-Punica monumenta animum adjungamus . Quid enim de Claud de Bouteroue dicemus Aliquot quidem numismata Punico-Phoenicia atque etiam Hebraeo-Samaritica in eo eκhibuit opere, quod inscripsit: et Rechercheseurieuses des msnnoves de Frauce, destuis te commence-mena de la Monarchie . A Paris I 664. in - sol. Illud autem puto non errans , num S Pag. 32. Seq. 3 7. Seq. ab se productos, hoeiusce nostrae litteraturae proprios, omnino nullos ipsum explicasse ac mente comprehendissct . In hoc praeterea ipse peccavit,quod eorum epigraphas in aes incisas , nota ea , qua debaisset, delineare curavit dilligentia . In Panico-Phoeniciis namque illustrandis eo magis lapsus est, quod de numa quodam , ut unum ego exemplum heic adducam , etsi alioquin sat fideliter exarato , conjecturam facit, re- tu tui alicui Persarum , aut Syriae Regi eumdem esse adscribendum . Certe piece, ait ille pag. IM, mut ratre
de queique Roν de Syrie ou de Perse . At quam infelixeonjector b Νeque id mirum in homine erudito quidem , sed litterariae rei Phoenicum plane, ut videtur, ignaro . Atqui numus, de quo verba ibidem facit,
aeneus est; in adversa, caput muliebre eo ronatum exhibet; ante , genium , seu alatam victoriam , Coro nam gestam tem ac mulieri Protendentem . In CossURA
100쪽
Phoenicum litteratura illuurando Q 3 9 degustasse , intellexisse autem tam mea, quam eruditorum sententia, ne vix quidem existimam
autem insula , aliis CossYRA & COSYRA , nunc PANTELARIA dicta , Africam inter ιχ Siciliam adjacente , cuSum certissime esse numam , ipsa Punica epigraphe plenissime evincit. De quo Sane ni mo quum nonnulla heic sese offerrent obfrivanda, quae hanc noscram notationem nimis prolixam facerent, ad postremum secundi hujus capitis paragraphum ea remittenda da-ximus .
Sed ad eiusdem aetatis Antiquarios revertamur, di videamus quonam tandem pacto Phoeniciae litteraturae sontes ipsos nobis aperuerint. Equidem haud pa cos tum fuisse intelligo, dc ipse bene perspicis, Cardinalis amfissime STEPHANE BORGIA . Verum quid ex hominibus , quantumvis eruditissimis, at in scriptura& lingua aut nihil, aut parum omnino maxima ex parte versatis Phoeniciorum , heic colligemus Si qui autem sunt, nisi mea me fallit memoria , quos tune
temporis floruisse 4ntelligo, ipsi illi fuerunt proseeto,
quorum post Claudium Bouteroue mentionem superius seci pag. scilicet 384.seq.Primum ergo ad Jae. Selium veniamus . Quae vero sui Thesauri selectorum numismarum antiquorum 43ce. Αmstelodam. I 677. in - to. Tabul. XII. n.8. & pag.I4o-, de sibi prorsus igninti nurui Siculo-Phoenicio-Punici male a se descripta epigraphe ipse disserit, ita comparata sunt, ut liti rarum inscientiam prodere videantur Phoenitiarum . Quem tamen numum, ut 3c alterum Tabul. eiusd .n. 7.& 9. , sed nulla Phoenicio-Punita. insculptum epigraphe , Carthagini ab Oiselio perperam ad judicatum , Venustate tamen dc elegantia utrumque spectabilem, in Sicilia fuisse procusum,ne vix quidem ipse dubitarem . Quid vero Andreas Μorellus, quem deinceps commemoravi, vir de re numariae optime meritus ahae in nostra litteratura profecerit, paucis est dicen