장음표시 사용
171쪽
D. Iustinus Martyr dialogo contra Tryphone, allegato va cae rufae typo, demonstrat cx Esa. cap. 33. dc Malachia,hostias panis de vini Deo offerendas esse praedictum: ubi fit mentio Dnis inquit quem nobis Clutilus noster conficiedum tradidit,
ut corpus cum factum esse recordaremur, rum caussa,qui in ipsum credunt. Origenes ille Adamantius his suffragatur in Leuit. cap. 23. homil. i 3. Et si respicias illam commemorationem, inquit, de qua Dominus dixit, hoc facite in meam comm morationem;
inuenies quod ista est commemoratio sola, quae Deum hominibus propitium facit. Haec doctrina tam fuit apud Christianos indubitata, ut vel haeretici Arriani suae perfidiae tela inde haud mediocriter sibi cxacuenda putarint. Cum cnim sacrificium corporis Christi Deo Patri offerret Ecclesia uniuersa, ex axiomate indubitatio simo stolidisti me colligebat, Deum Patre filio esse maiorem 2.2 2'lia' quod ut futilisti medicitur,ita haud parum firmiter controuerrim ψppvsRR sitam prςsentem de Dominici corporis sacri scio sua etiam perfidia statuit Arrianismus. tum orbem Hac ex traditionc, siue Christi Domini institutione atque
hae Domini ua mandato totam Vmucru orbis Ecclesiam ac in primis Orien-eta 'tale obtulisse Deo Patri pretiosum Christi Domini corpus §um sanguinem, diserto admodum nobis Patres illi 3is.
P . sis. Conci. Niceno ex omni mundo congregati una voce com
'ς 'μ stantur. Nam Canone i . vetant, Ne amplius sacerdotibus diaconi Sacramenta porrigant;cum id neque regula, neq; consuetudo tradiderit,ut hi, τὲ εοσαν ἔχουσι προσφέειν, qui γ' tella te non habet offercndi sacrificij i his qui offerunt corpus Christi porrigant. Ad haec iidem P P. Niceni teste D. Ambrosio,in Synodo Nicena statuerunt,ut una nocte inqui epistola 83.ὶ ubique sacrificium pro resurrectione Domini deferatur Idem licet intelligere ex fragmento cano. illius Niceni, quem contra Oecolampadium aliosq; sacramentarios R. D. Cut-bertus Tonstallus Episcopus Duncimen . ex suo veneran- . si dae antiquitatis protulit thesauro. Iterum etiam hic in diuina mensa inquiunt ne similiter intenti simus ad propositum siue oblatum pane, de poculum , sed attollentes mentem
172쪽
sde intelligamus situm in sacra illa incusse agnum illum Dei
tollentem peccatum mundi, των kρέων θυόμενον incruen e siue non mactationis specie a saccrdotibus immolatu. Sic & Patres Concit. Ephesino roo. congregati docCnt,in cruentum in Ecclesiis sese sacrificii seruitutem,siue latriam,ideli diuinum cultum celebrare, atque ad mysticas benedictiones accedontes sanctificari, participes sancti corporis dc pretiosi sanguinis Christi omnium redemptoris effectos. Vbi manifestum est,a S. corporis ac sanguinis communione distingui incruentam sacrificium siue in cruciam scrui tutona atque latriam, id est inmolationem citra mactationem aut cς
dem factam. Id enim illis sonat thysia anaenaactos. Idem&sensisse& fecisse Ecclesiam Ierosolymitanam ex Apostolorum aetate ad tempus usque Concilii Niceni attestatur D. Cyrillus Ierosolymitanorum Episeopus,qui & Concit. Niceno illi magno interfuit. Is Catechesi V. mystagogica, ubi exposuisset tradita nobis Christiani sacrifici) mystiria, post
Iam,inquit,το et ευμ ιτικυ θυσίαν,- ἀνωγε πιαν λατρίαν ἰμὶ θυσίας τουιλασμου,spiritalis illa oblatio,cultusque incruentus
super ipsa propitiationis hostia fuerit peractus& ab olutus, obsecramus Deum pro communi Ecclesiarum pace.& infra: Sic& nos pro defunctis,quaquam sunt peccatores, preces offeren
pro nostris peccatis mactatum osserimus, ut S nobis. ω illis Deum benignissimum reddamus propitium. Demostrato quidnam Ories totus ante annos mille trecentos & crediderit & secerit,ad Meridiem etiam consilendum
Prima testimonium dicat Alexandrina illa Ecclesia, a D. Marco Petri discipulo erudita. Ea D. Athanai sui totius orbis clarissimi luminis ore profitctur,non solii ex Apostolorum
traditione preces & cleemosynas, cereos etiam atque oleum ad defunctorum sepulchra adferre admodum prodesse defunctis sed incruentum etiam missae sacrificium. δεκτέα γαρ ταυ GDπομνιν ἀδαυ φερονπτηναντιδεσιν.τὸ γάρ - ιον ορος -καυτωσις η δεγε ἀνα- κας-Haec enim,
ara Giseraut nos anguinaria ocmactatoria ire
Cone. Epheum. Ab exemplo Eaelesiae Syo terc solium. Sacrificio eor pom Deu placamus. eddimus. que propitium. Meridies quid-nim senserit de altaris saeriti. ei Alexadtinae tritestimonium.
173쪽
inquit orat. in defunctos Deo grata sunt, magnamque ab eo roserunt rccompes alione, oleum Daq: & comi sunt holocaustur veru incruenta illa hostia propitiatori u cst sacrifici u. Que omnia mortuis prodesse,cx Apostolorum traditione mox subiecta confirmat. Sic de orat.de fide uti D. Theodor. recitat dialogo 3. Corpus est, inquit,cui dicitur : Sede a dextris meis, per quod
Corpus de Psiti sex, de Apostolus dictus est; per id,inqua corpys Ponti sex dictus,quod nobis tradidit mysterium, dicens : Hoc
Quod si eundem decurramus continentem,ad regiam illam perueniemus Carthaginem, Romae non minus religionis zelo,quam olim imperi j studio aemula, quae hac de doctrina quidnam de senserit de fecerit,unus Cyprianus aureo suo florulentae orationis flumine exponet: Christus Sacerdos sinquit epist. I. libr. 2.ὶ sacrificium corporis de sanguinis sui Deo Patri primus obtulit,dc hoc fieri in sui commemorationem praec pit. Neque suo ex priuato iudicio istud scribit,sed ex consentanea totius Africae doctrina. nam epist. 9. libr. I. non suo itum, sed Synodi Africanae nomine testatur, vel ante suam artatem fuisse pro mortuis fratribus oblatum Deo altaris sacrificium. Vetat enim illa epistola ad Ecclesia Furncsem ex Cocilio data, no debere pro Geminio Victore fieri oblatione aut aliqua eius pro eius dormitione in Ecclesia deprecationem frequentari. r. vicis x ori His consonat quod D. Sylvester scribit: Ideo v. feriam non
2 . .. .:ό csse a Christianorum sestis excludendam, in qua sacrificium
sacci corporis Domini,& sanguinis ab ipsoDomino celebratio' 'f'' nis sumpsit exordium. Ita N: Iulius Ro. apud Gratianu : Cum magister veritatis inquit in verum salutis nostrae sacrificiu suis commendaret Apostolis,& cet. D. Leo diserta admodum or tione idem c6firmati Christus corporis S sanguinis sui inquit Sermone uti .de pass. ordinans sacramentum, docebat qualis Deo hostia deberet offerti. t. sinu is, M Ecclesiam Hipponensem sensisse unus nobis abunde uatao testatum secerit D. Augustinus,qui contra Faustum scribens: Quod sacrificare Deo fiequentissime facimus,inquit lib. ro. cap. 2I.illo duntaxat ritu, quo sibi sacrificari noui testamenti manifestatione praecCpit.
174쪽
Ad haec variis in locis D. Aurelius Augustinus hoc altaris, siue mediatoris sacrificium p dicat illustrius, quam ut vel semidoctis sit ambigendi locus. Sacrificio enim salutari inquit
Serm. 32. de verb. Apostoli)S eleemosynis, Orationibus m S. Ecclesiae non dubitandum est mortuos adiuuari,& cat. Rursiis, ut loca ex Citiit Dei libr. a. aliaque dissimulemus, fidei Catholicae sormulam Laurentio praescribens: Neque negandum est,inquit cap. IIo. Enchiridit, pictate suorum Viuentium releuari, cum pro illis sacrificium mediatoris ostertur,
vel eleemosynae in Ecclesia fiunt. Vbi addit,& sacrificia altatis&eleemosynarum pro non valde malis defunctis Christianis esse propitiationes. Huius vestigiis insistens D. Primasius idem sacrificium altaris a Christo Domino tradit institutum. Quia Dominus Christus non potest iam mori, dedit nobis hoc Sacramentum inquit Con. ad Hebr. Io. corporis & sanguinis sui,ut oblatio ista sit redemptio & mundatio omnibus bona
fide offerentibus, bonamque intentionem habentibus. Quod si nunc ad Occidentem transicat oratio, primum t stam dabit Ambrosium illum Mediolanen. eximium verae
sietatis Christianae magistrum,ac singulare columen: qui sui 'acerdoth Christiani a Christo Domino instituti in primis peritus nihil ambigit Deo Opt. max. supplicare,ut pro fratre Satyro propitius ac serenus fraternum capiat munus,sacrificium inquit orati funebri sacerdotis. Rursus aurea illa apostrophead A A. Gratia.& Valentinia. Nulla nox inquit orat. in AA.ὶ
vos non dotatos aliqua precum mearu contextione transcurret: omnibus vos oblationibus frequentabo.
Sic & Ecclesiam Ostiensem Augustini aetate pro mortuis obtulisse altaris sacrificium, disertis admodum vcrbis testatum facit D. Augustinus, qui libr. 9. Consession. cap. D. perspicue docet, pro matre sua illic sepulta oblatum fuisse sacrificium pretii nostri. Magnam illam Romanam Ecclesiam
orbis Christiani oculum, aut potius metropolim nunc sciens praetercurro, quo ex illustrium virorum testimoniis arrogansistorum Euangelicorum impudentia magis obtundatur, qua
fingere audent, hanc de misset sacrificio doctrinam a Romanis Pontificibus confictam.
175쪽
Testimoniu Ee. Constaianv ii inua. Testimonia ex mari meditetis
Ad Hispania igitur delati B. Isidorum Hispalescm audiamus,
qui praeclarum hac de re dicit testimonium,quod omni antiquitati inuis rerum arbitris videbitur per quanaxonsentaneu; libro de vocatione Gentium illud de Chiusto exponens: Tu es sacerdos secundum ordinem Melchiscdech, hoc est, iuxta ritum, inquit huiusnodi sacrificij, quod in pallionc perficiens Christus impleuit,quodque etiam Apostolis in commemorationem sui facere iussit. Similiter lib. allegor. in Genes Vtique Cluillus sacerdos cst secundu ordine Melchisedech, propter mysterium linquit cap. M. Sacramenti,quod Christianis cel brare praecopit , ut oblationem panis & vini, id est,corporis Asanguiniscius Sacramentum in sacrificium offeramus. Sed tandem nostrum ad Septentrionem deueniamus, qui
non mimis meretur authoritatis, quam Ecclesiae omnes reliquae. Hic Constantinopolitana primum non immerito habet locum,ut lcstimoniu dicat. Prodeat igitur Iohannes illeChrysostomus ex Oriente huc translatus,qui verba Christi de sui sacrificis oblatione optime callens cum creditam suae fidei plebem ad piam defunctis in Christo fratribus orando, & Ecci sitae preces atque illud secrificiu altaris immolando nauandam operam fuisset adhortatus, sui dicti causam subtexuit. ita ἐδεῶ
mil. 3. ad Philippen. ab Apostolis instituta, ut in mysteriis illis
tremedis corum memoria fieret,qui hinc emigrassenti Nouerant enim Apostoli in illis magnum hinc emolumentum. Inubtaque commoda obuentura. Cum enim uniuersus constiterit populus expasis ad Deum manibus,omnisque clericoru ch rus,& tremenda illa offertur hostia,qui fiat,obsecro, ut supplicantes pro illis Deum non exoremus atque placemus' Mare quoque mediterraneum nos suo non destituat testimonio. Ex Cypro enim D. Epiphanius emicat contra nouos istos Aerianos dimicaturus, eodem istos consciens telo, quo ipsorum iam olim auum strauit Aerium. Apostolicas enim co- memorans Ecelesiae Dei Catholicae traditiones cum ad defun
ctos vctum esset,ostensurus quidnam & pro illis faciendum illa accepisset ab Apostolis remedii, salutarisque auxith: Defun
176쪽
ctorum,inquit in Compendio fidei, ex nomine memorias fa- in minunt,orationes ad Deum perficietes,*cultus diuinos & mysteriorum dispensationes. Ita quidem rudiuscule Ianus Coti Haz x narius,sed Vitus Amerbachius non multoillustrius,Cultus & Ud προ dispensationes,cum Graece legatur, et οMυ--λα v imri νειμ Θ οι--.Significat igiturD. Epiphanius exApostalo mTz: rum traditione pro defunctis olim offerri sblitas preces, sacri-ncia & altaris oblationes:quae Oeconomias nomine tunc vulgo appellabatur,uti ex locis paulo praecedentibus.& Aerii bla. ρ', ' 'iphemiis alibi demonstrauimus. Os VI Carteriim quidnam totus noster Septentrio hac de re sense et Traitarit,iatis exequiae A. Constantini Magni declarant ab Eusebio Caesarien. lib .de illi vita graphice depictae, ubi ab Episcopis toto fero Septentrione viciniaque euocatis sui sacerdotii . , ἰcum primis peritissimis testatur, non solum pro ipsius minis salute pias,ut SI a populo,lachrymas ac preces fusas: sed S la-
t Ex ἈHieronymi Pannonij testimonio dudum dem6stra M on' Muimus,Christum sic Apostolos sitos docuisse, ut quotidie in corporis sui sacrificio inciuit dialo.3.contra Pelag.ὶ credentes audeant dicere Paternoster, qui es in caelis, Panem nostrum
es 4 Vm d/ 0 bi hodie. Persipicum igitur est,non selum m in suum Hrpus M sanguinem Deo Patri o
te atque sacrificasse sed Apostolis etiam tradidisse, praeceptue,atque adeo.vti ait Cyprianus,mandasse,ut idipsum Patri insui commemorationem offerrent, indesinenterque imm Itient.cuius etiam mandati obedientia dc obseruatione sedu-
obtulisse,inuictis admodu testimoniisiam estdemonstratu. unde pus veritatis Euangeli amatoribus liquet,vv. Patres Concilia Trident illo desicrificio misse decreto nihil nouum,nihil superstitiosum,nihil idololatricu:sed vere quod est
verequ: Christianum definiisse, immo Elidis
quod a Christo Doanstitutum & mandatum seis a maioribus
177쪽
V pcrpetuo PP. Orthodoxorum consensu per manus ab Apostolorum usque temporibus in lum nostra tempora traditum su
' Sane tam aperta sunt apud Veteres Patres de corporis Do-μη u Aminia minici in altari sacrificio testimonia omnem calumniam rcfa
' gitantia,ut vel apologia Confusis Augustanae non dubitet variis in locis profiteri S. Eucharistiam cile recte sacrificium Eucharisticum dictum, quod a nobis Deo offeratur. Potiquam enim docuisset Theologos recte distinguero solem sacramentum S sacrificium squod noui isti anonymi Conicisonis Augustanae
desensiores malorum coquorum more,Vt multa iura confundunt imperitissime) demonstrat & S. Eucharistiam, siue nus-s ris hilisti, sam sacrificium recte dici- . . diu ris. sit in Sicut enim inquit inter sacrificia laudis, hoc ost, inter lau- Σ - ud des Dei complectimur predicatione: verbi; ita laus esse potest, : 'tiburi' i hi seu gratiarum actio,sumptio coenae Domini. Rursus pollea, p0 Qe ixφ Accessit sacrificium.Sunt enim unius rei plures fines. t ' 'N' post eonseientia fide erecta sensit, ex qualibus retro ' ribus liberetur:tum vero scrio gratias agit pro beneficio &passe '' sione Christi,& utitur ipsa ccremonia ad laudem,ut hac ob ' dientia stratitudinem ostendat,& tollatur se magni facem do
' na Dei: Ita fit ceremonia sicrificium laudis: Ac Patres quidem '' de duplici effectu Eucharistiael loquutur, de consolatione con' sdietiarurn δερ de gratiaru actione seu laude. 5 infra, Hinc ex V titit appellatio Eucharistias in Ecclesia,unde paulo superius di- xerat apologia: Non ignoramus,missam a Patribus appellari '' sacrificium sed aperte inquit testantur sede gratiarum acti ne loqui: ideo vocant Euchastiliam Hunc autem sacrosancti corporis in S. Eucharmi avium c eneres illi anonymi Consestionis August. defensores uno vertio sustulisse sibi probe videntur,cum magno su percilio contra
Scripturam,contra veteres P P. contra ipsarn adeo Confestionis suae apologiam asseuerant: Neque ideo institutum ei inquiunt fol. ara. Sacramentu hoc,ut sit oblatio, vel saccilicium quod nos offeramus Deo
Quod si non est ideo institutum , fallunt Patres Orthodori , fallunt omnes ubique ictraium Ecclesiae sic ab Apostolis
178쪽
eruditae, sallit denique iactata ista Conssessionis vcstiae Augu- stanae apologia, quae Sacramentum recte appellari docet socrificium t quod ex Patrum testimoniis docet a nobisiite os ferri Deo in laudem S gratiarum actionem. Quod dum profitetur apologia, necessei cst ut de profiteatur Corpus Domini Deo Patri iuxta verbum Dei a nobis osterri in laudem atque adeo in gratiarum actionem. Misis saetisti
Quo enim pacto alioqui recte Deo osteratur ' quod inge- Σώπα
An hic anonymi isti apologetici & suis obstrepere aud bant magistris , nullam esse in verbo Dei syllabam de oblationet unde ergo recte Sacra Eucharistia dicitur sacrificium ' Vnde recte a nobis Deo in laudem & gratiarum Mctionem ostertur An istud suis a magistris contra Dei verbum & dictum& scriptum ausint est uti re Z idque in apologia Conscisionis Augustanae, quam Canonicae Scripturae audent aequiparare Quod si tam perfrictae frontis Cyclopes nunc habet Saxo
nia,magis ac magis est piis omnibus deploranda. ' Certe candidius iuxta ac benignius, & ad pacificationem Ecclesiarum aptius agit apologia, quae orthodoxorum PP. antiquit Coisse testimorius persuasa, & adeo conuicta. notatam improbe audebat negare toto ex genere Sacram. Eucharistiam esse ob- ' , lationem, siue sacrificium , quod nos recto Deo offeramus. De quo ut inter Catholicos & Confessioni stas veteres conuenit quo ad sacrificium laudis, siue gratiarum actionis: ita dissensio est , an ullos alios in usus recte idem Sacramentum An ' μ' in offeratur: puta pro vivorum salute di saluberrimo mortuorum auxilio. Quae controuersia quantum huic instituto fuerit satis,nunc crit paucis perstringenda.
Ex illo igitur Christi Domini mandato , Hoc facite in
mei commemorationem quibus verbis offerendum corpus suum Deo Patri mandat it, uti nunc consensu Orthodoxorum scriptorum , liquidisque testimoniis est confirmatum)videtur ortum quod Apostoli sacrificasse leguntur.
179쪽
qu, d potis Sic enim D. Lucas,Adt i 3. liturgiam eos fecisse annotauit, λι- λ&ciuitii in. πι ργου πων δε, cum illi Domino ministiarent, sue litur iam
illam facerent,quae& hodie Graecis appellatur liturgia: ea autem Latinis est missa. quod rectissimc vertit Erasmus, Cum Domino sacrificarct. In quem autem finem,aut quo usu Apostoli Antiochiae sacrificium Deo obtulerint, nunc exactius exquirere supersedebimus : ne certa incertis inuoluamus, &quod verum est, disputando amittamus. Ingratiam actionem in his , .suin obtulis is non negarint Veteres Cosession istae. caeterum an propo. - . Euangelid succcsiu,an pro gentium conuersione,an pro Iudς δεραις. . rum resipiscentia,alii lue piis usibus, nuc silentio praeteribimus. In praescias enim suffeceiit demostrasse, Apostolos sacriscasse, siue S. Eucharistiae sacramentum Deo immolasse& obtulisse; quod illa D. Lucae vox liturgia planius sonat, quam ut pluri bus verbis sit exponendum. Illa enim cauillatiuncula, liturgiam ie.aliud pe eo loco pertinere ad ossicium praedicandi,ineptior est atq; imtauio uia. sultior,quam Ut sit refutanda i usius non enim temere conium xit Spiritus S. ministrantibus illis Domino,& ieiunantibus. Amotibi , tu, Neque hanc ad liturgiam Apostolis fuit altari opus: quod in Christianorum Ecclesiis fuisse tot disertis verbis docet Paulus, habemus altare inquit ad Hebraeos cap. II .collatione facta inter Christianam & Aaronicam aram de quo edere non habct potestatem , qui tabernaculo Mosaico deseruiunt. Quod Apoliolorum altare fuisse ad S. Eucharistiae oblationem , & quae illam sequitur, S. communionem institutum,idem Paulus ad Corinthios docet perspicue. I. Corinth. IV. Vt igitur Apostolorum oblatio, siue corporis dominici im'ini ais molatio in gratiarum actionem non fuit contra verbum Dei,co R, Ne ni aut institutum Christi: ita nec illa eiusdem sacrameti oblatio.
quae a sanctissConcilis Niceni Patribus 3i8. fuit die Paschatis
,, celebrata pro dominica resurrectione. Nam Apostolorii exemplum imitati,corumque insistentes vestigii Dconstituerunt in Concilio Niceno vii D. Ambrosius epist. 83. nobis testis est ut una nocte ubique sacrificiu pro resurrectione Domini offera tur.hic sane oblationis usus ac finis loge alius est ab illa gratiarum actione pro passione Domini; in quem finem ait apologia legitime hoc Sacramentum Deo Patri offerri.
180쪽
Quhd si legitime pro Domini pactione, quidni & pro Din Di.
mini resurrectione 3 deinde quid ni & pro eius ascensione atq; Spiritus S.in Apostolos missioneZ ista quidem nemo sanae mentis recte ac legi time fieri in gratiarum actionem tuerit inficias. Sed plus mouebit scrupuli apologeticis, An offerre hoc Sa- λ λI cramentum Deo liccat pro gloria martyrum 8 Quod nouu&inauditum affirmare non possitnt: cum D. Cyprianus clarissimus Christi martyr hac de caussa martyrum nomina iusserita diaconis annotanda,vti habet Epist. 6. lib. 3. Similiter & pro mariti dormitione olim aetate illa Apostoli- v. ea Christianas obtulisse uxores, sicuti& pro fratru obitu Chri- tu
stianos omnes disertissimis verbis contestantur D. Cyprianus, i ' ονς - cpist. I. lib. 2.& eius magister Tertullianus. Porro an ingratia rum actionem tantum,quod concedit apologia; an etiam in propitiationem siue indulgetiam peccatis ipsorum impetran- m. o. iidam,inserius excutietur plenius simul & oportunius. Hoc loco suffecerit,ex apologiae consensu,contra degeneres Confessionistas euicisse, licere hoc Sacramentum Deo offerre pro vivis S pro mortuis.
Pro vivis quidem apertissime profitetur apologia , quia Utitur ceremonia linquit ad laudem Dei,ut hac obedientia gratitudinem ostendar, & testatur se magni facere dona Dei. Ita fit ceremonia sacrificium. Quod si ita habet: quid ni liceat cuD. Cypriano idem Sacramentum pro gloria martyrum Deo
Offerre an non utatur hac ceremonia Cyprianus ad Dei Iau- con sui Aνodem tan non gratitudinem Deo ostendat gratias agens, quod eam fortes donarit Christianos fratres,qui ad a. oo. pro Dei glo ς βῆ p ο vi
ria celebranda & fide Christi in Africa stabilienda in vitias calcarias ardentissimas sese vitios pr ipitarint' Quod moderati ingenia homo negare non potest in gratiarum actionem fieri, ac in Dei laudem. Certe D. Augusti. quaestione ad Dulcitium diserte docet, quibusdam defunctorum altaris sacrificiu esse
Eucharisticum siue gratiarum actionem.
Consequitur igitur licere ex apologiae doctrina S. Euchar,stiam Deo Patri osserre non non solu pro vivis,sed & pro mor- ruis: quia pro utrisque osscrtur Deo in laudem & gratiarum actionem, quod sicuti expresse pro vivis non extat in litoris